- SNITZ - ειδικοί - Τεχνικά θέματα των Forums, Προβλήματα-Λύσεις
Οι ανθρωποι εκφραζονται, συμφωνα
με την ψυχολογικη τους κατασταση...
Δεν χρειαζεται πολυ μυαλο για να το
αντιληφθεις.
Γνωριζουμε, μαθαινουμε, αναθεωρουμε,
αισθανομαστε, αντιλαμβανομαστε...
Αυριο, μεθαυριο, θα τον ξαναδεις οπως
τον ηξερες...
αυτο γιατι το σαββατο εκει που περπατουσα σαν ανθρωπος στον δρομο,παραπατησα και γυρισα το ποδι μου.
ενιωσα εντονο πονο αλλα τον αγνοησα και συνεχισα,θα πηγαινα σε εναν αγωνα μπασκετ που επαιζε μια φιλη της αδερφης ενος φιλου μου.
ο πονος ολο και δυναμωνε,και κατεληξα σαββατο βραδυ στο ΚΑΤ.
ειχα ενα απλο διαστρεμμα στο πελμα αλλα επρεπε να μεινω στο σπιτι για 3 ημερες!
αποτελεσμα ?
την κυριακη εχασα μια εκληκτικη δραστηριοτητα που δεν ηθελα με τιποτα να την χασω,γαμω την γκαντεμια μου.....
B.R law
Δε με πιστεύετε?Δε με πιστεύετε?
I'm the lizard king,I can do anything!
You can not do anything you want!
Πρώτα απ'όλα τα καλλυντικά που αφήνονται πάνω στο γραφείο μου έχουν αλλάξει πρόθεση
(πως λες "δεν έχει καλές προθέσεις"?-ε, ένα τέτοιο πράγμα)...
Από "προ" γίναν "κατά" κ "αντί"/ που σημαίνει ότι από κει που σκέφτομαι "έχω καιρό μπροστά μου να το προλάβω το κακό"
ξαφνικά είμαι η Καρχιλάκη στην εμπόλεμη ζώνη.
η αναλογία προσκλήσεων σε α)γάμους/βαφτίσεις κ β)έξαλλα πάρτυ δείχνει να έχει αντιστραφεί τα τελευταία 2 χρόνια! ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ να να δω την "καλή πλευρά" στο όλο ζήτημα γιατί το να πάω σε πάρτυ μου δημιουργεί τη γνωστή -τελευταία- σύγχυση
του ΤΙ-ΘΑ-ΠΙΩ (χτύπημα κάτω από τη ζώνη!! Δεν έχω πια σταθερό ποτό! Ο οργανισμός μου έχει απορρίψει στο πέρασμα του χρόνου τις
περισσότερες πιθανές επιλογές)
ΔΕΝ μπορώ να δω την "καλή πλευρά" στο όλο ζήτημα γιατί παρόλο που δουλεύω από το πρωί ως το βράδυ,
αυτά που βγάζω δεν μου φτάνουν ούτε για "ζήτω" (πόσο μάλλον για γαμήλια δώρα κάθε τρεις κ λίγο).
**Εγώ δεν μπορούσα να γεννηθώ γόνος γνωστής οικογενείας??/χμ.. υποψιάζομαι ότι η Αθηνά δεν τα πάει καλά με τον Αλβάρο
γιατί αντί να περνάει το μήνα του μέλιτος, κάθεται κ γράφει στα φόρουμς κ εκνευρίζομαι με την κακή μου τύχη...
όταν πάω να πάρω δώρο, οι πιθανότητες να καταλήξω να ψωνίζω στο Mothercare
παρά σε κάποιο άλλο κατάστημα είναι 70%-30%.
κλείνοντας τα μάτια, φέρνω εύκολα στο μυαλό μου το εσωτερικό του Δελούδη,
ενώ το εσωτερικό του Dragoste πχ. έχει ένα gaussian blur πέρασμα από πάνω του...
///έβαλε κ ο Αdmin την κλεψύδρα κ αισθάνομαι πως με χλευάζει προσωπικά...
α ρε κατακαημένη valnta....
"Blood has no nationality "
Valnta + Gattaca
quote:Μη μπερδεύεσαι αδερφέ. Άλλο 1900 κι άλλο 19 Ομικρον Ομικρον.
Η μνήμη μου παίζει παιχνίδια... Το άϊζενχάουερ που με βασανίζει τα κάνει όλα θολά. Σα να θυμάμαι... σα να θυμάμαι έναν 1900 που έγραφε κάποτε κάποια πράγματα... δεν ξέρω τι ακριβώς... αλλά κάποτε έφυγε. Κάμποσοι λυπήθηκαν, νομίζω. Δε θυμάμαι πότε. Πάει καιρός.
Σα να είδα σήμερα τον 1900 ξανά. Μα τι περίεργο. Σα να είναι άλλος.
Σα να είναι κάποιος άλλος, που του πήρε το όνομα και γράφει κάτι άλλα.
Δεν ξέρω τι ακριβώς... Τα φάρμακα δε με βοηθούν πια. Σαν να είδα έναν που γράφει σαν να είναι κάποιος άλλος... Ή ο άλλος είναι ο ένας; Νυστάζω...No Method, No Guru, No Teacher
Πως λέμε άλλο ο ανοιχτομάτης κι άλλο ο αυγουλομάτης;...ετσι
Άσε wendigo... Μόνο ένα φαρμακο μπορεί να βοηθήσει το esoterica τώρα...Νιτρογλυκερίνη
ή
"...θα ηττηθούν απ' ό,τι πιο αδύναμο
από τη χλόη που σκεπάζει ερειπιώνες..."
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
quote:
"...θα ηττηθούν απ' ό,τι πιο αδύναμο
από τη χλόη που σκεπάζει ερειπιώνες...
Αν είναι να ηττηθουν, τοτε η εξυπναδα εχει σαν αντιθετο την βλακεια, και είναι σε πολεμο μεταξυ τους.
Είναι όμως ετσι?
Μονο αν καποιος δει ολικα, (και στην πραξη), πως το ένα δεν εχει να κανει με το άλλο, δεν θα ασχοληθει μαζι της (με την βλακεια)...
Τοτε μονο πιστευω, πως η εξυπναδα ειναι χωρος (δεν γινεται) που δεν ευδοκιμει η βλακεια, ετσι μονο δεν γραφονται... *(τοσα και τοσα που διαβαζουμε), και δεν αρμοζουν, σε νοημοντα οντα.
Μια καλησπερα στον 1900, στον Ventigo,... και σε οσουν αγαπουν, ότι είναι εσω... ε, αντε και τα εξω 
Να περνάς από πάνω -τεχνιέντως! Να πέφτεις μέσα ενίοτε...
Να κοιτάς καθώς πλησιάζουν, το μηδέν, το άπειρον, το όμικρον.
Δε με ξεγελούν εύκολα πια.
Τις λεπτές διαφορές τις ξεχωρίζω.
Τις δέχομαι, σχεδόν τις εκτιμώ.
Τις μικρές διαφορές που μπορεί να σημαίνουν μεγαλύτερες.
Ή μπορεί και τίποτα.
Είδα, όμως, ένα σκίτσο που είχα καιρό να δω.
Λίγο από μια γκλάβα: δυο μάτια, μισή μύτη.
Ήταν όμορφα που ξανά'δα αυτό το σκιτσάκι!
Από τη μακρινή Κούβα, λέει...
Καλό δρόμο, φίλε.
No Method, No Guru, No Teacher