- ΒΑΣΚΑΝΙΑ, ΚΟΙΝΩΣ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Αν και δεν έχει τίποτε περισσότερο από αυτά που έγραψα, σου τη δίνω, μήπως βρεις τίποτε άλλο αξιοπερίεργο που να σε ενδιαφέρει.

Τρέχω να στείλω το βιογραφικό μου.

Στην Ελλάδα και ανάλογα με την περιοχή το μάτι θα το συναντήσουμε με διάφορες ονομασίες. Το βάσκαμα ή κακό μάτι στην Θεσσαλία το συναντάμε ως αρμένιασμα, στα Δωδεκάνησα ως ματικό, στην Κρήτη ως λάβωμα, φιαρμός ή θιάρισμα και στη Μάνη ως αποσκασμός.

Η Χριστιανική θρησκεία αν και δέχεται την ύπαρξή της και διαβάζει και ευχές για την εξουδετέρωση της αρνητικής αυτής ενέργειας δεν δέχεται την χρήση άλλων φυλακτών πλην του σταυρού, η πίστη στον οποίο είναι και το όπλο του χριστιανού ενάντια στο κακό μάτι και γενικά σε ό,τι κακό. Η ευχή της βασκανίας έχει ως εξής : «....ο ιατρός και θεραπευτής των ψυχών ημών, η ασφάλεια των εις Σε ελπιζόντων, Σου δεόμεθα και Σε παρακαλούμεν απόστησον, φυγάδευσόν και απέλασον πάσαν διαβολικήν ενέργειαν, πάσαν σατανικήν έφοδον και πάσαν επιβουλήν περιέργειαν Τε πονηράν και βλαβήν και οφθαλμών βασκανίαν...από του δούλου σου, και ή υπό ωραιότητος, ή ανδρείας, ή ευτυχίας, ή ζήλου και φθόνου ή βασκανίας συνέβη αυτός.....κατάπεμψον άγγελον ειρηνικόν, κραταιόν, ψυχής και σώματος φύλακα, ός επιτιμήσει και απελάσει πάσαν πονηράν βουλήν, πάσαν φαρμακείαν και βασκανίαν των φθοροποιών και φθονερών...»

Γενικά σήμερα την βασκανία και την πίστη σε αυτήν θα την συναντήσουμε σε ολόκληρη την υδρόγειο και στις περισσότερες θρησκείες καθώς και αντιβασκανικά τελετουργικά και φυλακτά ακόμη και χειρονομίες. Για παράδειγμα στην Ιταλία και την Γαλλία γίνεται ευρεία χρήση, ως αποτρεπτική του ματιού, της χειρονομίας που σχηματίζεται με τα δάκτυλα του ενός χεριού αν κλείσουμε με τον αντίχειρα τον μεσαίο και τον παράμεσο και κρατήσουμε τεντωμένα τον δείκτη και το μικρό δάκτυλο ( Γραβ. Ιατροσοφία 3, 794). Βέβαια οι χειρονομίες αποτελούν μόνο στιγμιαία προφύλαξη. Την πραγματική προστασία προσφέρουν τα φυλακτά και όπως αναφέρθηκε το ήθος και η κατάσταση του ατόμου.

Η πίστη για την ύπαρξη του κακού ματιού υπάρχει ριζωμένη ακόμη από τους αρχαίους λαούς, Χαλδαίους, Ασσύριους, Ιουδαίους, Αιγυπτίους, 'Eλληνες και Ρωμαίους μέσω των οποίων επικράτησε σε όλη την Ευρώπη και συνεχίζει ακόμη και σήμερα να διατηρείται στους «πολιτισμένους» λαούς, απασχολώντας ακόμη και την επιστήμη.

Οι αρχαίοι Τριβαλλοί και Ιλλυριοί πίστευαν ότι υπάρχουν βάσκανα πρόσωπα ικανά να προκαλέσουν ακόμη και το θάνατο μόνο με το βλέμμα τους.

Οι Αφρικανοί πιστεύοντας ότι το κακό μάτι μπορεί να προκαλέσει εκτεταμένες καταστροφές ακόμη και να ξηράνει πηγές, να σκοτώσει κοπάδια ολόκληρα ή να μαράνει δέντρα κατέφευγαν στην προστασία τοτέμ. Κατεξοχήν μορφές που προστάτευαν ( και αυτό δεν ισχύει μόνον για τους αφρικανούς αλλά για όλους τους λαούς που πίστευαν και πιστεύουν στην ύπαρξη του κακού ματιού )ήταν τερατόμορφα πλάσματα που προκαλούσαν φόβο και απέχθεια, αλλά και διάφορα ζώα όπως ο ποντικός, ή ύαινα, ο σκορπιός, ο λύκος , ο κόρακας, αλλά και το λιοντάρι , ο γυπαετός λόγω της δύναμης που απέπνεαν. Από το φυτικό βασίλειο αντιβασκανικά θεωρούντο το σκόρδο, η δάφνη, η λευκάκανθα και διάφορα φυτά αποκρουστικά στην μυρωδιά, την αφή, ή την όψη. Από το ορυκτό βασίλειο αντιβασκανικά θεωρούνται ο μαγνήτης, ο σίδηρος, ο ορείχαλκος, η γαλαζόπετρα κ.α. Από όλα αυτά κατασκευάζονταν τα διάφορα χαϊμαλιά ή φυλακτά.

Οι Αιγύπτιοι μεταχειρίζονταν φύλλα παπύρου με μυστηριώδεις γραφές που φορούσαν στα εσώρουχά τους. Οι Πέρσες έκαναν χρήση λωρίδων πάνω στις οποίες χάραζαν ξορκισμούς και έδεναν με αυτές διάφορα μέρη του σώματός τους. Οι Εβραίοι στα αντιβασκανικά φυλακτά τους έγραφαν κομμάτια από την παλαιά διαθήκη και τα φορούσαν είτε σαν περιβραχιόνια στο αριστερό τους χέρι είτε στο κεφάλι τους, επίσης στα φυλακτά τους συναντούμε και παραστάσεις φιδιών. Από τους Εβραίους θα πρέπει να επηρεάσθηκαν και οι Μωαμεθανοί ώστε στα φυλακτά τους συναντούμε ρητά του κορανίου.

Ιδιαίτερη λαογραφική σημασία παρουσιάζει η βασκανία στην αρχαία Ελλάδα γιατί υπάρχουν γραπτές αναφορές σε αυτήν. Αξιοσημείωτο είναι το πόσο απαράλλακτες μεταφέρθηκαν οι δοξασίες αυτές ως τις ημέρες μας. Το «οφθαλμίζειν», και «εποφθαλμίζειν» σήμαιναν ακριβώς ό,τι εννοούμε σήμερα λέγοντας «ματιάζω». Το ματιάστηκε μόνος του πρωτοπαρατηρήθηκε σαν αυτοβασκανία στους αρχαίους Ελληνες. Το μη λες μεγάλο λόγο ελέχθηκε από τον Σωκράτη « μη μέγα λέγε, μη τις βασκανία περιτρέψη τον λόγον τον μέλλοντα» (Πλατ. «Φαίδων» 95Β). Το «χτύπα ξύλο» αντιστοιχεί στο «άπτεσθαι ξύλου». Το «κουφό του διαβόλου το αυτί» είναι το αντιστρόφως ανάλογο του « προσκυνώ Αδράστειαν»( θεότητα του φθόνου και της εκδικήσεως των Αρχαίων). Επίσης έχει διατηρηθεί από την αρχαιότητα το «φτύσε τον κόρφο σου», ή το φτύνω τρεις φορές για να μην σε ματιάξω. Ο Θεόκριτος αναφέρει « ως μη βασκαθώ δε τρις εις εμόν έπτυσα κόλπον». Επίσης ο Αριστοτέλης αναφέρει : «εμπτύει αυτοίς ως μη βασκανθώσιν» ( Αριστ. Απ. 347).

Που βρίσκεις όλον αυτόν τον χρόνο και σε κάθε θέμα που συμμετέχεις βρίσκεις πληροφορίες που απότι φαίνεται ξόδεψες χρόνο για να τις μαζέψεις!!!

Οι πληροφορίες γράφουν:

quote:

---

Ο βασκανηστής συνήθως άτομο προικισμένο με ισχυρή θέληση, μπορεί να επιβληθεί μόνον σε άτομα με ασθενή θέληση, σε άσχημη ψυχική κατάσταση, και γενικά πιο αδύναμα. Πιστεύετε ότι άτομα ηθικά, με υγιή ψυχική και πνευματική κατάσταση, που ζούνε έντιμα και σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους, δύσκολα ματιάζονται.

---

Μεσημεράκι, γύρω στις δυόμιση. Εχουμε βγει για ένα καφεδάκι μια μικρή παρέα, που απαρτιζόταν -εκτός από την αδελφή μου- από άτομα ελαφρώς γνωστά. Διάφορες βαρετές συζητήσεις, και προς το τέλος ένα κλίμα αδιόρατο, που δεν μου άρεσε. Δεν είχε σχέση με την παρέα, απλά υπήρχε στην ατμόσφαιρα. Τα άτομα ήταν ωστόσο πολύ φιλικά.
Φευγω με την αδελφή μου νιώθοντας μια ελαφρυά ζαλάδα, που την απέδωσα αρχικά στο συννεφιασμένο καιρό και στη συνήθη ναυτία που νιώθω όταν δεν οδηγώ εγώ το αυτοκίνητο.
Μέσα σε 10 λεπτά, νιώθω ότι όλα σκοτενιάζουν, μια απίστευτη ναυτία, πονοκέφαλο, ανακάτεμα στο στομάχι...δεν ήξερα από που μού'ρθε. Το απέδωσα στη ζάλη του δρόμου, έκλεισα τα μάτια, συγκεντρώθηκα και ένιωθα υπερβολικά αποσυντονισμένη. Ειχα χάσει τόπο και χρόνο. Κάποια στιγμή - που τη θυμάμαι σαν όνειρο, κατεβήκαμε σε ένα σουπερ - μάρκετ, και μπέρδευα τις λέξεις στη γλώσσα μου (όπως κάποιος που του έχει πρηστεί η γλώσσα ή έχει κάνει αναισθησία σε οδοντίατρο), παραπατούσα και μετά από λίγο λέω "εδώ είμαστε. Δεν βλέπω τίποτε!" Τα πάντα έχουν θολώσει, εγώ λέω "τώρα θα λυποθημήσω", δε λυποθυμώ, αλλά αισθανόμουν σα να βρίσκομαι σε μια δίνη. Σα να μην ήμουν εγώ, ή καλύτερα σαν να μην αναγνώριζα το ενεργειακό πεδίο του σώματός μου.
Κάποια στιγμή πρέπει να σκέφτηκα το μάτιασμα, προσπάθησα να ξεματιαστώ (κάτι που το κάνω συχνά και μου πετυχαίνει), αλλά διαπίστωσα πως δεν έιχα καμία απολύτως δύναμη.
Ευτυχώς με ξεμάτιασε η μητέρα μου, συνήλθα κατά το ήμιση, κοιμήθηκα 3 ώρες (ενώ είχα ξυπνήσει στις 12:30) και σηκώθηκα ξανά με πονοκέφαλο. Ενώ περιπλανιόμουν στο σπίτι για μια ώρα ακόμη, μη μπορώντας να πιάσω και να συγκρατήσω τίποτε στα χέρια μου, έχοντας βεβαιωθεί ότι μάλλον κόλλησα την γρίπη που σέρνεται αυτές τις μέρες, ξάπλωσα και έκανα μία (μάλλον μισή - γιατί μου ήταν πολύ δύσκολο)άσκηση ενδυνάμωσης όλων των τσάκρας (που λέει και η φίλη Αλμα). Διαπίστωσα μεγάλο αποσυντονισμό στο ηλιακό πλέγμα και στο σημείο του 3ου ματιού.
Μετά από αυτό συνήλθα τελείως. Το συγκεκριμένο γεγονός το θεώρησα έντονη εμπειρία και μου έκανε εντύπωση το πόσο ξεκάθαρος ήταν ο αποσυντονισμός που ένιωσα.

Επίσης κατάλαβα αυτό που λένε, μην υπερτιμάς τις δυνάμεις σου, γιατί ενώ θεωρώ ότι

quote:

---

Ατομα γενικά που είναι...ευαίσθητα...μπορεί να ματιάζονται ή και να ματιάζουν εύκολα, ενώ άτομα γενικά που ασχολούνται με διαλογισμό, γιόγκα κλπ, επειδή έχουν αναπτύξει ένα ισχυρό ενεργειακό πεδίο (ισχυρή αύρα)δύσκολα θα ματιασθούν.

---

αυτή...που τα κατάφερε!