strangewonderer

quote:

---

ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ LAMB TO GORECKI...

*ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΓΡΑΦΤΕΙ.....*

---

του G.A. LIVRAGA, Ιδρυτή του διεθνούς Οργανισμού "Νέας Ακρόπολη".

Από την πρώτη μου νεότητα οι διδασκαλίες της Ε.Π. Μπλαβάτσκυ, όπως αυτές διατυπώθηκαν μέσα από τα βιβλία της, καθώς και τα τετράδια και τις σημειώσεις με περιορισμένη κυκλοφορία, γοήτευσαν την ψυχή μου και το πνεύμα μου.

Οι γνώσεις της μου φάνηκαν -και ακόμη μου φαίνονται- αληθινά τεράστιες, με απίστευτη ευρύτητα και βάθος για κάποιον που γεννήθηκε στον υλιστικό 19ο αιώνα και όχι στον αιώνα του Περικλή. Ομως ένας φιλόσοφος, αν θέλει να είναι αληθινός και να αναζητά την αλήθεια όπου κι αν βρίσκεται αυτή, θα πρέπει να φυλάγεται από τις προσωπικές του συμπάθειες και αντιπάθειες καθώς αυτές λειτουργούν σαν χρωματιστοί φακοί μεταξύ του παρατηρητή και του παρατηρούμενου αντικειμένου. Γι' αυτό θέλω να παρουσιάσω σ' αυτό το άρθρο τις βασικές γνώσεις και θεωρίες που μας άφησε η Ε.Π. Μπλαβάτσκυ, αναγκαστικά σε συνοπτική μορφή και χωρίς σχόλια.
Σ' ένα έργο τόσο τεράστιο, περίπλοκο και ανοργάνωτο όπως το δικό της, είναι πολύ δύσκολο να σταχυολογήσουμε έστω και ένα θέμα, όμως θα το προσπαθήσουμε.

ΘΕΟΣ: Εξηγεί επανειλλημένα ότι αυτή η μεγάλη μυστική σύλληψη Εκείνου που ονομάζουμε Θεό είναι έμφυτη στην ανθρώπινη κατάσταση. Δεν αποδέχεται την ύπαρξη άθεων ανθρώπων, καθώς η απώλεια αντίληψης του θείου θα έφερνε το ανθρώπινο είδος σε μια κατάσταση πνευματικής χειμερίας νάρκης και η ανθρωπιά του θα υπήρχε μόνο εν δυνάμει. Εξηγεί με ποιόν τρόπο οι διάφοροι λαοί σε διαφορετικές εποχές και με ανόμοιες θρησκείες, επένδυσαν με το δικό τους τρόπο ζωής αυτήν τη μυστική σύλληψη και ότι οι θρησκευτικές αντιπαραθέσεις είναι σάπιοι καρποί της ανθρώπινης τύφλωσης, καθώς αυτά που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Ιερά Βιβλία, έστω και με τα λίγα αυθεντικά στοιχεία που μας έχουν μείνει απ' αυτά, δεν αντιφάσκουν μεταξύ τους. Ετσι οι άνθρωποι της ερήμου φαντάζονται μια θερμή κόλαση κι αυτοί που ζουν κοντά στους πόλους, τη βλέπουν σκοτεινή και παγωμένη.

Για την Μπλαβάτσκυ δεν υπάρχει ένας προσωπικός θεός. Η θέση της είναι καθαρά πανθεϊστική. Ούτε πιστεύει ότι μπορεί κανείς να αυτοπροσδιορίζεται σαν εκπρόσωπος του θεού πάνω στη γη. Αυτό που υποστηρίζει είναι ότι όλα τα ανθρώπινα όντα, στο βαθμό που ξυπνούν στο πνευματικό επίπεδο, όλο και περισσότερο γίνονται κοινωνοί της θείας Ουσίας και επομένως αντιλαμβάνονται την Παρουσία της.

Ο Θεός, αν αναφερόμαστε σ' Εκείνον, δεν έχει όνομα και δε συλλαμβάνεται λογικά, είναι ένα Μυστήριο.
Ο άνθρωπος μπορεί μόνο να καταλάβει ό,τι είναι προσιτό για τη νόησή του κι έτσι προσδίδει χαρακτηρισμούς στο Θεό, οι οποίοι μοιάζουν πολλοί με αυτούς που σε κάθε εποχή και τόπο αποδίδονταν στους καλύτερους. Και έφτασαν σε τέτοια άκρα που πολλοί λαοί διαβεβαίωσαν ότι ο Θεός τους ανήκει και ότι υπάρχουν εκλεκτοί λαοί, σε αντιδιαστολή με τους εχθρούς τους που θεωρούνταν καταραμένοι λαοί, τους οποίους αυτός ο Θεός με την ιδιαίτερη χρήση θα τους κρέμαγε, θα τους ποδοπατούσε, θα τους έκαιγε, θα τους κατέστρεφε.

Η Ε.Π.Μπ. αντιτίθεται σε κάθε διάκριση με βάση την πίστη, γιατί γνωρίζει όλες τις πεποιθήσεις σε σχέση με το χώρο και το χρόνο τους. Κανένας δεν κατέχει την Αλήθεια, παρά μόνο μια ιδιαίτερη και παραμορφωμένη όψη της. Απορρίπτει κάθε Ιερά Εξέταση, είτε είναι αυτή του Ασόκα είτε του Τορκεμάδα. Μας υπενθυμίζει ότι οι πεποιθήσεις μας διαμορφώνονται γενικά από τον τόπο που γεννηθήκαμε, την εποχή και τον οικογενειακό περίγυρο.

Είναι εχθρός του κάθε ρατσισμού και ιδίως του πνευματικού ρατσισμού. Αυτό που ο άνθρωπος μπορεί να συλλάβει, μυστικιστικά, είναι συγκεκριμενοποιήσεις και πνευματικά μορφώματα "Εκείνου" που προϋποθέτουμε. Γι' αυτό συμβαίνει να υπάρχει και σήμερα και να αναπαράγεται η αρχαία σκέψη ότι υπάρχουν "Θεοί Μεσολαβητές" αμέτρητα πλάσματα που κανονικά είναι αόρατα, που κυβερνούν τη φύση, τους ανθρώπους και τα πράγματα. Από αυτήν την ιεραρχία, τίποτα το υλικό δεν διαφεύγει γιατί βρίσκεται κάτω από μια πιο λεπτή φυσική κατάσταση κι αυτό ισχύει από τα άτομα μέχρι τους γαλαξίες. Επίσης υπάρχουν Δάσκαλοι της Σοφίας που δείχνουν το δρόμο στους Μαθητές.

ΚΟΣΜΟΓΕΝΕΣΗ: Στις διδασκαλίες της εμφανίζεται αυτό που η Πλατωνική Δύση αναγνωρίζει σαν Χάος + Θεός = Κόσμος. Ο Κόσμος είναι, όπως είπε ο νεοπλατωνικός Μαρκίων, ένα Μακρόβιο, μια μεγάλη ζωντανή μορφή, που ανανεώνεται συνεχώς όπως και το σώμα οποιουδήποτε ορυκτού, φυτού, ζώου ή ανθρώπου. Ο ίδιος ο άνθρωπος δεν είναι τίποτε το ιδιαίτερο σ' αυτό τον Κόσμο, παρά μόνο μια από τις τόσες περαστικές εκδηλώσεις του στο φυσικό επίπεδο. Ο Κόσμος δεν έχει νοητή διάσταση, όμως αυτό δεν χαρακτηρίζει τον ίδιο τον Κόσμο αλλά εμάς, σαν ανθρώπους. Η γνώση μας για τον Κόσμο διευρύνεται ή περιορίζεται σύμφωνα με τις προόδους ή τα πισωγυρίσματά μας στον επιστημονικό - αστρονομικό τομέα.

Σε τελευταία ανάλυση αυτό που έχουμε για το σύμπαν είναι μια εικόνα, μια μεταβαλλόμενη αντίληψη μέσα στην Ιστορία. Πέρα από αυτή την εποχιακή γνώση που αντανακλά τον πολιτισμό και τις αντιλήψεις κάθε τύπου και στιγμής της ανθρώπινης εξέλιξης, υπάρχουν παλιές διαδασκαλίες που φέρονται να έχουν δοθεί από τους θεούς στους ανθρώπους.

Η Ε.Π. Μπ. χρησιμοποιεί ως επί το πλείστον το Βιβλίο των Τζιαν, θιβετανικής προέλευσης. Αυτές οι διδασκαλίες περιγράφουν τον ορατό Κόσμο σαν εκείνο από το οποίο μπορούμε να αντιληφθούμε την παρούσα μας κατάσταση. Υπάρχει μια τεράστια κοσμική περιπλοκή με απειρία μορφών ύλης και ενέργειας. Ετσι συμβαίνει και με τον "κόσμο μας", όπου εκτός από αυτόν υπάρχουν κι άλλοι, περισσότερο ή λιγότερο παρόμοιοι και ασύλληπτοι για τον χονδροειδή ανθρώπινο λόγο. Τα μέρη, ακόμα και το σύνολο του Κόσμου, γεννιούνται, ζουν, αναπαράγονται και πεθαίνουν, όπως κάθε ζωντανό ον.

Ο Κόσμος εκτείνεται και συστέλλεται (Πραλάγια και Μανβάνταρα) σε μια διαδικασία κοσμικής αναπνοής (κρίγια) που βασίζεται στην αρμονία από τις αντιθέσεις. Μέσω των παιδαγωγικών διαγραμμάτων των "Αλυσίδων", των "Σφαιρών" και των "Κύκλων", η Ε.Π. Μπ., προσπαθεί να εξηγήσει τον "Δρόμο των Ψυχών", καθώς οι παλιές παραδόσεις δείχνουν πώς οι ψυχές ξυπνούν μέσω των εκατομμυρίων ενσαρκώσεων και περνούν από πλανήτη σε πλανήτη για να εγκατασταθούν σε όλο και τελειότερα κάθε φορά σώματα, από τα ασύλληπτα σκότη της πρωταρχικής και πολύ βαριάς ύλης, μέχρι τις πέτρες, τα φυτά, τα ζώα, τους ανθρώπους, τους θεούς κ.λ.π.

Οι πλανήτες που αναφέρει δεν είναι αναγκαστικά αυτοί που υπάρχουν τώρα, αλλά και αυτοί που υπήρξαν και καταστράφηκαν, καθώς κι αυτοί που θα υπάρξουν στο μέλλον. Ολα αυτά αφορούν την "Ανθρώπινη Γραμμή", καθώς υπάρχουν και πολλές άλλες "γραμμές" ζωής στον Κόσμο, όπως για παράδειγμα η "Αγγελική", που δίνει ζωή στα Πνεύματα της Φύσης ή Στοιχεία, σε ορισμένες πέτρες καθώς και σε φυτά και ζώα. Το απώτερο γιατίυπάρχει αυτός ο Κόσμος... "δεν το ξέρει ούτε ο μεγαλύτερος προφήτης των πιο ψηλών ουρανών", σύμφωνα με τα παλαιά κείμενα. Μυστήριο μέσα στα Μυστήρια. Η αρχή και το τέλος διαφεύγουν της ανθρώπινης αντίληψης, ακόμα και, από την πλέον εξυψωμένη μέσω της Μύησης, της κατάστασης του "Αντέπτο" (αποδέκτη).

ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΣΗ: Η Ε.Π.Μπ. απορρίπτει τις ιδέες του Δαρβίνου που ήταν τόσο της μόδας στην εποχή της και βάση των οποίων διατυπώθηκαν τόσες υπερβολές από τους συνεχιστές αυτού του σοφού επιστήμονα-περιηγητή. Υποστηρίζει τις παλιές Διδασκαλίες που αναφέρονται σε μια Ανθρωπότητα που "αποβιβάζεται" κατά την πνευματική έννοια, ερχόμενη από άλλον πλανήτη, που τότε ήταν ζωντανός, τη σημερινή Σελήνη, και που ενσωματώνεται στο νέο πλανήτη Γη, στο βαθμό που αυτός συμπυκνώνεται. Αυτό είναι ένα στάδιο ενός μακρύ δρόμου. Βρισκόμενος στη φυσική Γη και με φυσικό σώμα.

O Ανθρωπος αναπτύσσεται σαν τέτοιος εδώ και 18 εκατομμύρια χρόνια.
Πρώτα σαν ένας γίγαντας με περιορισμένους πνευματικούς ορίζοντες, στον οποίο συμπεριλαμβάνονταν διάφορες υποφυλές και που είχε ένα μάτι στη μέση του μετώπου. Αυτοί ήταν οι Κύκλωπες.
Εδώ και 9 εκατομμύρια χρόνια ο Ανθρωπος είναι πια σε μια κατάσταση παρόμοια με τη σημερινή, αν και το μέγεθος του σώματος ορισμένων ομάδων παρέμενε γιγάντιο.

Εδώ και ένα εκατομμύριο χρόνια, βρίσκεται στο απόγειό του ο λεγόμενος "Πολιτισμός των Ατλάντων", που βρισκόταν σε μια ήπειρο παρόμοια με την σημερινή Αυστραλία μεταξύ της ηπειρωτικής ασπίδας της Ευρώπης και της ασπίδας της Αμερικής. Αυτοί οι Ατλαντες είχαν κάνει μεγάλες τεχνικές προόδους, είχαν ιπτάμενες μηχανές (Βιμάνας) που κινούνταν από μια αντιβαρυτική μονάδα και από "κουπιά" προώθησης που ήταν κατά κάποιον τρόπο κινητήρες αντίδρασης. Οι ιπτάμενες πολεμικές μηχανές είχαν μορφή παρόμοια με πουλιού και εκτόξευαν "αυγά" στον εχθρό, τα οποία ήταν αρκετά για να σκοτώσουν ένα εκατομμύριο στρατιώτες σε ανοιχτό χώρο. Διέθεταν επίσης "ακτίνες που παρέλυαν". Οι βασιλιάδες συνέχιζαν αυτές τις μάχες με "μαγικούς καθρέπτες" που μας θυμίζουν τις σημερινές τηλεοπτικές συσκευές, τις οποίες η Ε.Π.Μπ. αγνοούσε στην εποχή της (1831 - 1891).

Αυτή η ήπειρος, λόγω γεωλογικών καταστροφών που προκλήθηκαν, εν μέρει, από την κατάχρηση του "Μάρμας" (κάτι σαν την σημερινή ατομική ενέργεια;), έγινε κομμάτια, αν και παρέμειναν εστίες αποικισμού σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Το μεγάλο νησί με την πρωτεύουσά του, συνέχισε να κομματιάζεται μέχρι που μετατράπηκε στην Ποσειδωνία για την οποία οι Αιγύπτιοι έκαναν λόγο στον Πλάτωνα κι αυτός περιέγραψε στον "Τίμαιο". Το τελευταίο κατάλοιπο βυθίστηκε πριν από 11.500 χρόνια στα νερά του ωκεανού που πήρε το όνομα "Ατλαντικός" τον 102ο αι. π. Χ. Στον κόσμο απέμειναν εκπρόσωποι της Φυλής των Γιγάντων, της Τρίτης Φυλής, που είναι οι σημερινοί νέγροι.
Οι απόγονοι των Ατλάντων, οι ερυθρόδερμοι της Αμερικής και οι κίτρινοι Ασιάτες, αποτελούν την Τέταρτη Φυλή.
Ο σημερινός κυρίαρχος του κόσμου, είναι η Πέμπτη ή Αρεια Φυλή: οι λευκοί που σήμερα βρίσκονται στην Ευρώπη, Αμερική και Ασία.

ΦΥΣΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ: Χρησιμοποιώντας μια ορολογία εμπνευσμένη από τα σανσκριτικά, η Ε.Π.Μπ. κάνει λόγο για δύο βασικούς νόμους: το Δάρμα και το Κάρμα.

Το Δάρμα είναι ένας παγκόσμιος νόμος που οδηγεί όλα τα όντα σε ένα τέλος, ένα πεπρωμένο. Είναι όπως ένας δρόμος (Σαντάνα) που έχει προγραμματιστεί από το θεό για όλους. Το ον που προσπαθεί να ξεφύγει από το Δάρμα απορρίπτεται οδυνηρά. Ο,τι προσαρμόζεται στο Δάρμα δεν υποφέρει. Οι πιθανότητες να αποκκλίνουν τα όντα από την πορεία τους είναι πολλές. Στον Ανθρωπο, αυτή η δυνατότητα υπάρχει λόγω της σχετικά ελεύθερης βούλησής του.

Ο Τροχός των Μετενσαρκώσεων (Σαμσάρα) του παρέχει την ευκαιρία να δράσει σωστά ή λάθος. Κάθε υπερβολή και στις δύο κατευθύνσεις γεννάει Κάρμα, "Δράση" κατά την οποία τα αίτια ενώνονται αξεδιάλυτα με τα αποτελέσματα.

Ούτε πιστεύει η Ε.Π.Μπ. στην άφεση αμαρτιών, αλλά στην ανταπόδοση μέσω καλών πράξεων. Καθώς κανένας δεν μπορεί να "πληρωθεί" ούτε να "πληρώσει" όλο το Κάρμα το συσσωρευμένο σε μια μόνο ενσάρκωση, οι καρμικοί σπόροι (Σκάντα) οδηγούν σε νέες μετενσαρκώσεις, που δεν τελειώνουν (μέσα σ' ένα χρονικό διάστημα) όσο δεν εξαντλείται ο καρμικός κινητήρας. Ετσι, φθάνουμε στη Νιρβάνα (έξω από το δάσος του πλουραλισμού), που δεν είναι ένα αληθινό τέλος, αλλά μια ανάπαυλα στο Δρόμο των Ψυχών. Ολες οι ψυχές είναι διαφορετικές στη φαινομενικότητά τους, όμως ουσιαστικά ίδιες πέρα από ράτσες και φύλο. Ολες έχουν τα ίδια δικαιώματα σύμφωνα με τα χαρίσματα που απέκτησαν.

Στο "Δρόμο των Ψυχών" μπορεί να υπάρξει ή να μην υπάρξει πρόοδος, σύμφωνα με τους τρόπους σκέψης, αισθημάτων και δράσης. Ομως, στην ανθρώπινη περίπτωση, υπάρχει ένα όριο γι' αυτό (σύμφωνα με το πρόγραμμα του Δάρμα) και δεν είναι δυνατόν να κατέβουμε στο επίπεδο των ζώων ούτε ν' ανέβουμε σ' αυτό των θεών.

Ενα ανθρώπινο ον ενσαρκώνεται πάντα σε ένα ανθρώπινο ον στη φυλή και στο φύλο που εξυπηρετεί την κατάσταση της εμπειρίας του (Αβίδυα). Οπως στο μύθο του Δελφινιού στα Μυστήρια της Ελευσίνας, όλα εξαφανίζονται με τον καιρό για να επανεμφανιστούν, όμως τίποτα δεν παύει ούτε πεθαίνει πραγματικά. Απλά καταδύεται και αναδύεται... κι έτσι, κυκλικά, καθώς στον κόσμο μας είναι όλα κυκλικά, όλα είναι καμπύλα στην μεταβατική πορεία και όλα συναντιούνται ξανά σε μια Μονάδα Πεπρωμένου.

ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ: Για την Ε.Π.Μπ. οι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι λίγο πολύ οι ίδιοι, είτε ενσαρκωμένοι είτε όχι. Εκπληρώνουν τον αξεχώριστο κύκλο γέννησης, ζωής και θανάτου. Δεν έθιξε με λεπτομέρειες αυτό το θέμα, γιατί στα χρόνια της άκμαζε ο Πνευματισμός για τον οποίο η ίδια είχε κακή εντύπωση. Σύμφωνα μ' αυτήν αυτό που κατέφευγε στο σώμα του μέντιουμ, στις αληθινές περιπτώσεις, δεν ήταν τίποτε άλλο από ένα αστρικό κατάλοιπο ή "περίβλημα" του πεθαμένου και σε άλλες περιπτώσεις ένα Στοιχειό που σφετεριζόταν την ταυτότητά του. Ολα αυτά, φορτισμένα σε είδος "βαμπίρ" από τον ψυχομαγνητισμό των συμμετεχόντων. Οπως και τόσα αρχαία βιβλία ακόμα και ο ίδιος ο Πλάτων, η Ε.Π.Μπ. συνιστούσε την αποχή από τέτοιου είδους συγκεντρώσεις.

Μετά τον θάνατο επέρχεται (αναφερόμαστε στη γενική περίπτωση) ένας λίγο-πολύ βαθύς και παρατεταμένος ύπνος, σύμφωνα με το επίπεδο του πεθαμένου. Το ξύπνημα είναι αργό και η Ψυχή ή η Συνείδηση πηγαίνει είτε στον κόσμο των ζωντανών, αν έλκεται απ' αυτόν, είτε σε κάποιο λεπτό επίπεδο. Οι περισσότερο ανεβασμένοι πνευματικά πηγαίνουν στο Δεβαχάν (Πόλη των Αγγέλων) όπου θα βιώσουν την ειρήνη και την ευτυχία. Αυτοί που δεν έχουν πνευματικές αξίες και είναι πολύ προσκολλημένοι στα επίγεια πράγματα, θα πάνε στο Κάμα-Λόκα (Τόπος των Επιθυμιών) στο οποίο οι ανικανοποίητοι πόθοι θα βασανίζουν, κατά κάποιο τρόπο, αυτούς που θα βρίσκονται σ' αυτή την κατάσταση. Αυτοί οι τελευταίοι θα αναζητήσουν τις πνευματιστικές επαφές και την πολύ σύντομη ενσάρκωση.

Ο τρόπος μετενσάρκωσης είναι παρόμοιος μ' αυτόν που εξηγεί ο Πλάτωνας στο Μύθο του "Ηρος" στο τέλος της "Δημοκρατίας". Ο νεωτερισμός συνίσταται σε ορισμένες λεπτομέρειες, όπως ότι οι ψυχές που επιθυμούν έντονα να ενσαρκωθούν γυρίζουν σ' αυτό που οι Νεοπλατωνικοί ονόμαζαν "Ζώνη της Αφροδίτης" που είναι σαν ένα δαχτυλίδι γύρω από τον πλανήτη και που συμπίπτει περίπου με το γήινο μαγνητικό Ισημερινό (στην πραγματικότητα συμπίπτει με την γνωστή τώρα Ζώνη Βαν Αλλεν). Ετσι όπως παρουσιάζει το θέμα ο Πλάτωνας στα έργα του, ο πόθος των νεκρών προωθεί τη σεξουαλική λίμπιντο των ζευγαριών που είναι έτοιμα για αναπαραγωγή.

Η ψυχή μπαίνει στο σώμα του εμβρύου που μόλις παίρνει ανθρώπινη υπόσταση κατά τον 4ο μήνα της κύησης. Σιγά-σιγά εισάγονται αιθέρια και πιο λεπτά σώματα, φέροντας μαζί τους τα προηγούμενα βιώματα, ενώ στα χρόνια που περνούν υπάρχουν ιδιαίτερες στιγμές στα 7, στα 14 και στα 21 χρόνια της ηλικίας του ανθρώπου. Επίσης στο φυσικό θάνατο από γηρατειά, τα σώματα του ανθρώπου κοιμίζονται αργά και σταδιακά, ξεκινώντας από τα κάτω και προχωρώντας προς τα πάνω, δηλαδή από το φυσικό σώμα, το οποίο, με μια διαδικασία επιβράδυνσης, επιτρέπει στους άλλους φορείς να προετοιμαστούν για την απογείωση απ' αυτόν τον κόσμο. Η Ε.Π.Μπ. δεν δίνει μεγάλη σημασία σ' αυτή την διαδικασία, αλλά αντίθετα, πιστεύει ότι στα γεράματα μεγαλώνει η επιθυμία για εκσάρκωση. (Προφανώς υπάρχουν πολλές διαφορετικές περιπτώσεις που προκαλούνται από την παραμόρφωση που παράγεται από την πίεση του περιβάλλοντος κόσμου). Η ίδια δεν υποστήριζε ούτε τον βίαιο θάνατο ούτε την αυτοκτονία.

ΠΑΡΑΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: Αυτά η Ε.Π.Μπ. τα υποτιμούσε. Πίστευε ότι οι άνθρωποι λόγω της ανικανότητάς τους να καταλάβουν ορισμένες αλήθειες, επηρεάζονται από τέτοιου είδους φαινόμενα. Η ίδια διαβεβαίωνε ότι δεν ήταν "υπερφυσικά", καθώς τίποτα δεν μπορεί να ξεφύγει από τη Φύση. Ετσι, δεν πίστευε στα θαύματα, ούτε απέδιδε καμιά πνευματική αξιολόγηση σ' αυτούς που μπορούν να προκαλέσουν τέτοια φαινόμενα (αν και η ίδια ήταν χαρακτηριστικό και ασυνήθιστο παράδειγμα τέτοιων ικανοτήτων). Δεν δεχόταν ότι άλλα απ' αυτά τα φαινόμενα προέρχονταν από το Καλό και άλλα από το Κακό. Τα θεωρούσε σαν κάτι το μηχανικό, αφήνοντας την ηθική τους ταξινόμηση στο αίσθημα και στις προθέσεις αυτών που πραγματοποιούν ή επωφελούνται από τέτοια φαινόμενα. Δεν τα θεωρούσε σαν κάτι το εξαιρετικό, αλλά πίστευε ότι υπήρχαν εν δυνάμει σε όλους τους ανθρώπους είτε αυτοί είναι πνευματικά φαινόμενα είτε όχι.

Επαναλαμβάνουμε ότι το να προσπαθούμε να συμπυκνώσουμε σ' ένα άρθρο περιοδικού όλες τις θέσεις που υποστήριζε αυτή η μεγάλη φιλόσοφος και μάγος του 19ου αιώνα, είναι αδύνατο, όμως θέλουμε να πιστεύουμε ότι ξυπνήσαμε την περιέργεια του αναγνώστη ώστε να προχωρήσει αυτός σε μια επαφή ή σε μια εμβάθυνση των γνώσεων που σταχυολογήθηκαν από το έργο αυτού του τόσο παράξενου και ακατανόητου για τα ανθρώπινα μέτρα όντος, που ήταν η Ελενα Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ.

ΟΥΣΤ ΣΤΗ ΒΡΩΜΟΧΩΡΑ ΣΑΣ ΑΛΗΤΕΣ

___________________________________________________________
Επεμβάσεις από Admin λόγω ανάρμοστων και εμπρηστικών
εκφράσεων, ασυμβίβαστων με τους κανονισμούς λειτουργίας και
τις σκοπιμότητες αυτού του χώρου!
___________________________________________________________

η ανθρωπια σε ολο της το βαθος

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΕΙΧΕΣ ΔΕΙ ΑΓΑΠΗΤΕ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ;

quote:

---

quote:

---

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟ

---

λοιπον πρωτα να ζητησω συγνωμη φιλε strangewonderer που σε εβγαλα απο τα ρουχα σου ομως δεν μιλουσα για σενα αλλα γενικα

απλα ξερω πολυ καλα για τα οργια που κυκλοφορουν στον χωρο της δουλειας σου.

ειναι δυνατον να στην "ελεγα" ετσι και μαλιστα χωρις να μου εχεις κανει/δειξει τιποτα? οχι φιλε μου δεν ειμαι ΚΑΙ τοσο ηλιθιος,μλκς,αθλιος και τρισαθλιος και παλι συγνωμη γιατι επρεπε να το τονισω οτι δεν ησουν ο στοχος των λεγομενων μου και προκαλεσα φασαρια αθελα μου.

παντος το γεγονος αυτο ειναι μια καλη αφορμη για να προσεχω περισσοτερο

Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you

---

quote:

---

φιλε μου αν θελεις να τρως ψωμακι απο την δουλεια σου πρεπει να εισαι επαγγελματιας οχι παπατζης

Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you

---

Ο Πέτρος Κουρόπουλος είναι κοινωνιολόγος, μεταφραστής και ασχολείται με το Τάι- Τζι- Σουάν. Σαν μεταφραστής έχει εμπλουτίσει την ελληνική βιβλιογραφία με αρκετά βιβλία για το Τάι-Τζι-Σουάν, μια μετάφραση του Τάο-Τε-Τζιγκ και άλλα ενδιαφέροντα συγγράμματα για το διαλογισμό.
Το ραντεβού μας ήταν στις 11 το πρωί. Με περίμενε χαμογελαστός και μου πρότεινε να κάτσουμε στις δύο καρέκλες που βρίσκονται στην αίθουσα.
Θέλοντας να μου προσφέρει κάτι για να σπάσει η αμηχανία, έφερε δύο μήλα να φάμε κι έτσι σιγομασουλώντας αρχίσαμε τη συζήτηση.

ΝΑ: Μπορείτε να εξηγήσετε από την εμπειρία σας πώς λειτουργεί το Τάι-Τζι σαν άσκηση κινητικού διαλογισμού;
Π.Κ.: Η υπέρβαση προς τον εαυτό μας, που είναι συνήθως το αντικείμενο του διαλογισμού, προχωρά κατά την εκτέλεση των κινήσεων Τάι-Τζι χάρη στην κατεύθυνση της προσοχής προς την αναπνοή, την αίσθηση του σώματος και της μετάθεσης του βάρους του από το ένα πόδι στο άλλο σε σιγή.
Οπως μπορούμε να παρατηρήσουμε εύκολα, η ποιότητα της αναπνοής, η άνεσή της, είναι στενά συνδεδεμένη με την κινητικότητα της συμπεριφοράς. Ο αγχώδης κινείται και αναπνέει διακεκομμένα. Με τις αργές κινήσεις του Τάι-Τζι διευρύνεται, σταθεροποιείται και εξισορροπείται η αναπνοή. Προσφέρεται έτσι η δυνατότητα στις ανώτερες σφαίρες του κεντρικού νευρικού συστήματος να συντονίζουν και να ενοποιούν πνευματικά τη συμπεριφορά με την ομαλή και αδιάκοπη αναπνοή και κινητικότητα που εγκαθίσταται στο κορμί. Δημιουργείται ενεργειακή ισορροπία με το περιβάλλον, που αντανακλά μια πληρότητα του εαυτού και προσδίδει στην παρουσία την άδεια ποιότητά του.
Η αναπνοή προσεγγίζεται πλέον, όχι σαν απλό φυσιολογικό φαινόμενο, αλλά σαν πρόσβαση στην ενότητα της ύπαρξής μας με την απέραντη φύση, ενότητα που είναι γνωστή από το γεγονός ότι η διακοπή της αναπνοής σημαίνει θάνατο.
Καλλιεργούμε λοιπόν τη διεύρυνση, την εμβάθυνση και την άνεση της αναπνοής και πλησιάζουμε ευχερέστερα τον εαυτό μας. Είναι κάτι που δε βλέπουμε συνήθως, ότι υπάρχει μια ποιότητα αναπνοής.
Αλλιώς αναπνέει ο άνθρωπος που είναι ευχαριστημένος, αλλιώς ο χτυπημένος, αλλιώς ο απελπισμένος και αλλιώς ο άνθρωπος που έχει εμπιστοσύνη. Αυτό πραγματικά έχει μεγάλη σημασία. Η αναπνοή φέρνει συνεχώς ιχνοστοιχεία και ακτινοβολία από πολύ μακριά. Μας ανανεώνει, μας αλλάζει.

Ν.Α.: Πώς γίνεται αυτό;
Π.Κ.: Οσο περισσότερο αρχίζουμε να προσέχουμε πώς δουλεύει μέσα μας το Τάι-Τζι, καταλαβαίνουμε τον τρόπο που λειτουργούμε και τι συμβαίνει μέσα μας, διότι με την παρατήρηση και την άσκηση αλλάζει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την κυκλοφορία της ενέργειας μαζί με την αναπνοή.
Με το Τάι-Τζι-Σουάν σαν κινητικό εργαλείο, δεν κοιτάζουμε μόνο προς τα έξω αλλά βλέπουμε πώς διαλύονται σιγά-σιγά τα εμπόδια που δημιουργούνται από την καθημερινή συμπεριφορά μας. Αυτή είναι συνήθως "απερίσκεπτη" με ένα τρόπο που διακόπτει την επαφή μας με το περιβάλλον, όχι μόνο το άμεσο αλλά και το απέραντο. Ετσι δημιουργούνται διακοπές της εσωτερικής ενέργειας και κόμποι μέσα μας που καταλήγουν τελικά σε άγχος, σταματώντας ακόμα και την ανάσα. Ο αγχωμένος άνθρωπος είναι φανερό ότι δεν αναπνέει καλά. Τα σφιξίματα αυτά βαθμιαία διαλύονται και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αναγνωρίζουμε πώς συνέβησαν τα τραύματα που μας έχουν εγκλωβίσει και μας πνίγουν. Τα αναγνωρίζουμε την ώρα που διαλύονται.

Ν.Α.: Θέλετε να πείτε ότι το Τάι-Τζι επιδρά σταδιακά στην ψυχολογική συμπεριφορά του ατόμου.
Π.Κ.: Ναι, μας οδηγεί σε μια άμεση ολική αίσθηση, όχι πια διακεκομμένη, μια ολική αίσθηση όχι μονάχα του σώματός μας αλλά και του περιβάλλοντος. Νοιώθουμε ενσωματωμένοι μέσα στο περιβάλλον και μέσα στη διαδικασία της δημιουργίας. Μπαίνουμε σ' επαφή όχι μονάχα με τη δική μας αναδημιουργία από στιγμή σε στιγμή με την αναπνοή, αλλά νοιώθουμε την αναδημιουργία και τη συγχρονικότητα που υπάρχει γύρω μας.
Ο,τι υπάρχει αναπνέει, από εμάς μέχρι τα άστρα. Λειτουργεί μια παγκόσμια συγχρονικότητα, και αυτό το γεγονός μπορεί κανείς να το ζει και η συμπεριφορά του κανονίζεται μαζί του.

Ν.Α.: Αν κατάλαβα καλά, με τη λέξη συγχρονικότητα εννοείται ότι συμβαίνει στο παρόν.
Π.Κ.: Ναι, όλα συμβαίνουν τώρα μαζί. Είναι συγχρονικός ο κόσμος των φαινομένων, όχι μονάχα των κοινωνικών αλλά και των φυσικών. Τη συγχρονικότητα αρχίζεις να τη ζεις φυσικά μέσα στην ενότητά της. Χωρίς να κάθεσαι να σκέπτεσαι τι ακριβώς είναι αυτό, το αισθάνεσαι και μπαίνεις αμέσως μέσα στην πραγματικότητα, μέσα στη ζωή. Διαφορετικά, χρειάζεται να στηριχτούμε αναλυτικά στο τι είχε γίνει πριν, πού βαδίζουμε, πού οδηγούμαστε και μπλεκόμαστε. Αρπαζόμαστε είτε από αυτά που θυμόμαστε απ' τη μνήμη είτε απ' τις προβολές προς το μέλλον, χάνοντας τη ζωντανή αναδημιουργία της στιγμής, διότι απλούστατα δεν έχουμε τρόπο να αγγίξουμε την άμεση ολική αίσθησή της.

Ν.Α.: Πώς είναι δυνατόν να διατηρήσει κανείς αυτή την αίσθηση της ολότητας, όταν περιτριγυρίζεται από τόσα ασύνδετα πράγματα;
Π.Κ.: Αισθανόμενος τον εαυτό σου, αρχίζεις να χάνεις το διαχωρισμό μέσα έξω. Ολα γίνονται ενιαία. Δεν αισθάνεσαι πια τα πράγματα διακεκομμένα και χώρια. Βλέπεις πάντοτε μορφές, κινήσεις, αλλά χάνουνε τον κατακερματισμό τους. Υπάρχει μια ενότητα που τα διαπερνά. Και αυτό το χάσαμε ήδη από αρκετό καιρό με την πρόοδο των νέων χρόνων. Η ενότητα υπήρχε σαν αίσθηση. Αυτό που δεν υπήρχε ήταν η μεγάλη ανακάλυψη της κατάκτησης του χώρου. Κατακτήσαμε το χώρο, βρήκαμε την Αμερική, γνωρίσαμε τον πλανήτη ολόκληρο, αλλά χάσαμε την αίσθησή του, την αίσθηση της ενότητας. Ενα παράδειγμα για να το καταλάβουμε αυτό βρίσκουμε στις βυζαντινές αγιογραφίες. Αν παρατηρήσουμε, θα δούμε ότι το χρυσό των φωτοστέφανων το αναμιγνύανε με όλα τα χρώματα της εικόνας. Το χρυσό ακτινοβολούσε μέσα σε όλα. Ο ουρανός ήταν χρυσός. Για το σύγχρονο άνθρωπο αυτό δε λέει τίποτα, αλλά για τους μεσαιωνικούς βυζαντινούς είχε κάποιο νόημα. Το βάζανε σε όλα, γιατί ο ουρανός διεχέετο μέσα σ' όλα τα φαινόμενα. Ενώ περιέχονταν μέσα του, τον περιείχαν επίσης και μέσα τους.

Ν.Α.: Πιστεύετε ότι ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να ξαναβρεί αυτή τη χαμένη του ενότητα με το περιβάλλον;
Π.Κ.: Ετσι όπως γεννιόμαστε μέχρι μια ορισμένη ηλικία σαν παιδάκια, κρατάμε αυτή τη διάθεση της ενότητας. Αλλά μετά χρειάζεται να καλλιεργήσουμε μια εσωτερική κεντρικότητα, ώστε όλα να συσπειρώνονται πρός τον κεντρικό άξονα και πάλι να αναπέμπονται και να ξανάρχονται. Με την άσκηση ο παλμός του χώρου και της ζωής γίνεται ένα με τον παλμό της αναπνοής, της καρδιάς, του αίματος και την κυκλοφορία της ενέργειας γύρω από έναν κεντρικό άξονα. Αυτό χρειάζεται δουλειά και την προχωρεί το Τάι-Τζι. Με την αναπνοή όλα τα κύτταρα δουλεύουνε σπειροειδώς από τα άκρα προς το κεντρικό νευρικό σύστημα και τον εγκέφαλο και από τον εγκέφαλο προς τα τέσσερα άκρα. Αποκτάται μια αίσθηση αρμονίας, ενότητας, εμπιστοσύνης στη ζωή και συμμετοχής ακριβώς σ'αυτή την συγχρονικότητα της δημιουργίας, η οποία συμβαίνει κάθε στιγμή. Κι έτσι η δημιουργία, δηλαδή η Θεότης, γίνεται απτή.
Είναι κάτι το ασύλληπτο για όσους έχουν συνηθίσει να θεωρούν ότι ο Θεός είναι στο υπερπέραν, κάτι μακρινό, και οπωσδήποτε δεν είναι αισθητό. Απλά αρχίζεις και την αισθάνεσαι την ενότητα, όχι μονάχα στο σώμα σου αλλά παντού και βλέπεις ότι συμμετέχεις σ' αυτήν συνεχώς.

Ν.Α.: Πού οφείλεται το ότι δεν μπορούμε να διατηρήσουμε αυτή την αίσθηση ενότητας;
Π.Κ.: Η σκέψη μας με το να έχει μεγαλώσει από τη διακεκομμένη εμπειρία λειτουργεί διακεκομμένα. Το ίδιο συμβαίνει και με τη διακεκομμένη κυκλοφορία της ενέργειας μέσα μας, η οποία αντιμετωπίζει συνέχεια εμπόδια. Πρέπει λοιπόν να ξεπεραστούν τα εμπόδια για να αποκτήσουμε μία αβίαστη σκέψη, ολική. Με το να διαλύονται αυτοί οι κόμποι που εμποδίζουν την κυκλοφορία της ενέργειας, διαλύεται και η δικτατορία των πεποιθήσεων που ελέγχει τη συνείδηση και δεν επιτρέπει την αδέσμευτη κατεύθυνση της προσοχής μας πρός όλες τις κατευθύνσεις. Συνήθως δεν προσέχουμε παρά μονάχα αυτά που ξέρουμε. Κάτι που δεν γνωρίζουμε αναγκαστικά το παραμερίζουμε.
Με το Τάι-Τζι γίνεται κάτι άλλο. Προσέχουμε ό,τι αισθανόμαστε, είτε το γνωρίζουμε είτε όχι. Διότι είναι πλέον η αίσθηση που οδηγεί και διοχετεύει την προσοχή και όχι η σκέψη. Με την ιδεοκρατική συνείδηση εντοιχιζόμαστε και ο καθένας προσέχει άλλα πράγματα περιοριζόμενος από τις πεποιθήσεις που έχει δημιουργήσει.

Ν.Α.: Αυτό μου θυμίζει τη φράση από το θιβετανικό κείμενο "Η φωνή της Σιγής" που λέει:" Ο Νους είναι ο φονιάς του πραγματικού."
Π.Κ.: Δεν είναι το πλαίσιο του Νου. Είναι ότι ο νους είναι πραγματικά ενσφηνωμένος σε πεποιθήσεις. Αλλιώς, δουλεύει ελεύθερα μόλις βασιστεί στην αίσθηση του σώματος. Ορισμένες πεποιθήσεις επιμένουν να μας λένε "είμαι εδώ και σε οδηγώ". Δεν θα έλεγα ότι ο νους είναι ο φονιάς. Είναι η σκέψη όταν δεν αλλάζει, οι πεποιθήσεις, το άρπαγμα από ορισμένες σκέψεις, η μνήμη της παλαιάς εργασίας του νου.
Οταν τρέχει ελεύθερα η ενέργεια μέσα στο κορμί και φθάνει συνεχώς ελεύθερα στον εγκέφαλο, το μυαλό και η προσοχή κινούνται αδέσμευτα πρός κάθε κατεύθυνση και ξαναεπιστρέφουν κεντρικά χωρίς διακοπές. Δεν περιορίζονται από τις ιδέες που έχουν φτιάξει. Μόλις η προσοχή βλέπει ότι μια ιδέα δε συμπίπτει μ' αυτό που συναντά, την αλλάζει. Δημιουργεί καινούργια ιδέα. Οταν ο νους αποδεσμευτεί από τις πεποιθήσεις, βασίζεται στην ελεύθερη κινητικότητα της προσοχής. Δεν πρέπει να αρπαζόμαστε από ορισμένες εντυπώσεις, από ορισμένες ιδέες. Να 'μαστε πάντα ελεύθεροι να ανανεώνουμε τις εντυπώσεις μας. Δεχόμαστε την ανανέωση τους από την ζωή τη ίδια. Κάτι που έλεγε και ο Ηράκλειτος : " Δεν εισερχόμεθα ποτέ στον ίδιο ποταμό."
Αυτό ακριβώς! Ενας νους εν λειτουργία λειτουργεί συνεχώς με την προσοχή αδέσμευτη.

Ν.Α.: Κατά τη γνώμη σας, ποια είναι η πιο μεγάλη αρετή που αναπτύσσει κανείς με την άσκηση στο Τάι-Τζι;
Π.Κ.: Στον καθένα αυτό που θέλει. Δεν μιλάω για εκείνους που το κάνουν αποκλειστικά σαν αυτοάμυνα ή σα γυμναστική, βάζοντας και μια ορισμένη μυϊκή δύναμη. Αυτό δε συμβαδίζει με τις κατευθύνσεις που ανέφερα, δηλαδή προς μια άμεση ολική αίσθηση. Απλά γίνεται μια πιο ραφιναρισμένη γυμναστική ή πυγμαχία, αλλά χάνεται η βαθύτερη κατανόηση. Πολλοί ασκούνται μόνο επειδή με τη γροθιά του Τάι-Τσι, έστω και αδύνατος, μπορείς να καταβάλεις ένα δυνατό.

Οταν ξεκίνησα, πήγαινα για την αισθητική του άποψη. Ηταν πράγματι πολύ ωραίο. Αλλά μετά είδα ότι επιδρά και στην υγεία και στην προσοχή. Γενικά είμαι μάλλον απρόσεκτος, αλλά έχω την ελευθερία να στέλνω αδέσμευτα την προσοχή εκεί που θέλω.
Αν τώρα μας ριχνότανε κάποιος, θα έβρισκα τον τρόπο τουλάχιστον να του ξεφύγω και είναι σημαντικό αυτό, διότι κάποτε θα τα είχα τελείως χαμένα. Σου δίνει τη δυνατότητα να αντιδράς ανάλογα με την ανάγκη της στιγμής.

Πριν είχα μόνο μια κατεύθυνση στη ζωή μου. Αν τυχόν βρισκόμουν έξω από εκείνη την κατεύθυνση, αισθανόμουν χαμένος, ενώ τώρα αυτή η αποδέσμευση της προσοχής μου επιτρέπει κάθε στιγμή να στραφώ όπου είναι ανάγκη.
Αυτό δίνει μια ετοιμότητα, μια εγρήγορση που ο καθένας την κατευθύνει όπου θέλει, στη σκέψη ή στη δράση.

Ν.Α.: Απ' ό,τι ξέρουμε, το Τάι-Τζι-Σουάν στις αρχικές του μορφές είχε και δυναμικά στοιχεία. Τα έχει ακόμα;
Π.Κ.: Δεν ξέρω πώς ήταν αρχικά, αλλά υπάρχουν πολλές μορφές οι οποίες έχουν δυναμικές κινήσεις και πολύ πιθανόν να εξελίχθηκαν και να αντικαταστάθηκαν. Σήμερα πάντως υπάρχουν όλων των ειδών οι διαβαθμίσεις σ' αυτή την άσκηση.

Ν.Α.: Απ' ό,τι γνωρίζω, το Τάι-Τζι στη Κίνα ασκείται μέχρι πολύ προχωρημένες ηλικίες. Μπορείτε να μιλήσετε λίγο για τη θεραπευτική αξία του;
Π.Κ.: Ναι, βοηθά πάρα πολύ, κυρίως στους ηλικιωμένους, αλλά και σ' όλες τις ηλικίες. Με δυο λόγια, δραστηριοποιεί την κυκλοφορία της ενέργειας, αποφράσσει τους ενεργειακούς μεσημβρινούς του βελονισμού και είτε διατηρεί την υγεία σε καλή κατάσταση ή, σε περίπτωση ασθένειας, υποβοηθεί τη θεραπεία με βελονισμό.
Πολλοί το θεωρούν πανάκεια, ότι βοηθάει σε όλα, αφού επαναφέρει τη φυσιολογική ροή των πραγμάτων, αλλά πρέπει να δει ο καθένας τι αξία έχει για τον ίδιο.

Ν.Α.: Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε με λίγα λόγια τις αρχές με τις οποίες λειτουργεί το Τάι-Τζι;
Π.Κ.: Μια αρχή είναι να έχει η κίνηση την ίδια ομαλή ταχύτητα. Να εξισορροπούμε συνεχώς τη σπονδυλική στήλη ανάμεσα στα τέσσερα άκρα. Να κρατάμε το σώμα σε μια στάση τέτοια, σαν να κρέμεται η κορυφή της κεφαλής από ψηλά. Να διατηρούμε ενωμένη την ενεργειακή μας κυκλοφορία με το βλέμμα να προσέχει το χέρι που είναι δραστήριο. Αυτά είναι τα βασικά. Τέλος, η αναπνοή έρχεται από μόνη της, την παρατηρούμε να βαθαίνει μέσα από την ισορροπημένη κίνηση και την κάθετη στάση καθώς εξισορροπούνται οι εντάσεις μας προς τα τέσσερα άκρα. Το πιο σημαντικό όμως είναι να τηρούμε σιγή.

Ν.Α.: Πιστεύετε ότι το Τάι-Τζι βοηθάει το σύγχρονο άνθρωπο να μένει ανεπηρέαστος από το αρνητικό περιβάλλον των μεγαλουπόλεων;
Π.Κ.: Μπορεί να βοηθάει θετικά, αλλά μπορεί και να σε κάνει να βλέπεις ότι η επίδραση της καθημερινότητας είναι πολύ αρνητική .Μπορεί να σου δείξει το χάος που υπάρχει μεταξύ αυτού που αισθάνεσαι και αυτού που συμβαίνει. Το θέμα είναι, αν έχεις την υπομονή και τη θέληση να αποκτήσεις τη βαθμιαία ωρίμανση που σου προσφέρει. Αν ναι, ξεπερνάς τα εμπόδια, αν όχι, τότε το αφήνεις και ασχολείσαι με κάτι άλλο, διότι αισθάνεσαι ότι δεν είναι για σένα. Δεν είναι όλοι που θέλουν τέτοιου είδους ωρίμανση. Μπορεί να είναι πολύ βαθειά.
Εχει όλα τούτα μαζί: ενώνει την αίσθηση με τη σκέψη, ενώνει την παρουσία σου με τον εαυτό σου.
Εχω την εντύπωση ότι στην Κίνα δεν παρουσιάζονται αυτά τα προβλήματα. Εκεί ξεφυτρώνει το Τάι-Τζι μέσα απ' την παράδοση. Εδώ, πολλοί απ' όσους γνωρίζω ότι ασκούν το σύστημα που κάνω, περνάνε μια περίοδο απροσδόκητης και αυθόρμητης ψυχανάλυσης, αν δεν την έχουν κάνει πριν. Αλλά δεν έχω δει Κινέζο να μου λέει κάτι τέτοιο.

Ν.Α.: Θεωρείτε δηλαδή ότι η ελληνική νοοτροπία με το μεσογειακό ταμπεραμέντο δεν ταιριάζει στο Τάι-Τζι;
Π.Κ.: Ειδικά αυτό είναι δημιούργημα των νεότερων χρόνων. Παλιότερα δεν υπήρχε. Κάτι που μας δείχνει ότι στις ρίζες μας έχουμε ακριβώς στοιχεία απ' το Τάι-Τζι είναι τα κυκλαδικά ειδώλια. Αυτό που κάνουν αυτά τα ανθρωπάκια είναι να συγκεντρώνονται στον ενεργειακό τους άξονα, όπως το δείχνει η μορφή τους. Κάτι άλλο πολύ παράξενο, από μελέτες που έχουν κάνει κάποιοι Γερμανοί στα αρχαία κείμενα, είναι πως ορισμένα φωνητικά του χορού στα αρχαία δράματα μοιάζουν να συνδέονται με τις κινήσεις του Τάι-Τζι. Δηλαδή οι εκφωνήσεις του χορού είναι τέτοιες που δημιουργούν κινήσεις, όπως εμφανίζονται σε αγγεία, αντίστοιχες με του Τάι-Τζι. Αυτό δείχνει ακριβώς ότι οι παραδόσεις των λαών έχουν κοινή πηγή κι ότι δεν είμαστε τόσο μακριά.

Ν.Α.: Δεν υπάρχει ο φόβος κάποιος που ασχολείται με το Τάι-Τζι να αποκοπεί απ' τον κοινωνικό περίγυρο και να γίνει εγωκεντρικός;
Π.Κ.: Μπορεί για ένα διάστημα να προχωρήσει σε εντατική εσωτερική εργασία, να ασχολείται μόνο με τον εαυτό του και να απομονωθεί. Είναι εντελώς προσωπικές περιπτώσεις. Ομως, πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι πολύ σημαντικό το πώς φερόμαστε στους άλλους. Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόμαστε είναι καθοριστικός για την ατομική μας ωρίμανση.

Ν.Α.: Μια τέτοια απομόνωση, αν συμβεί, δεν είναι εγωιστική;
Π.Κ.: Είναι, όσο μπορεί να θεωρηθεί εγωιστικό να μελετάς εντατικά στο πανεπιστήμιο και να μη συναντάς τους φίλους σου, επειδή πρέπει να πηγαίνεις στα μαθήματα και να ετοιμάζεσαι για τις εξετάσεις.
Αφιερώνεις κάποια χρόνια μέχρι να τελειώσεις. Αν αυτό εξυπηρετεί αργότερα την κοινωνία, είναι προς κοινωνικό όφελος, αν όχι, είναι εγωιστικό.

Ν.Α.: Η πνευματική πρόοδος όμως ήταν πάντα ταυτόσημη με το ξεπέρασμα του εγωισμού. Το Τάι-Τζι πώς βοηθάει σ' αυτό;
Π.Κ.: Μου φαίνεται ότι αυτό που λέμε εγωισμός εξαρτάται απ' το άρπαγμα που έχουμε σε ορισμένες ιδέες και το Τάι-Τζι τις διαλύει σιγά-σιγά. Θα πρέπει να δεις πώς το εγώ με τον καιρό ενσωματώνει στην ατομικότητα την παγκοσμιότητα της ανταλλαγής της ενέργειας με το περιβάλλον. Δε γίνεται να κρατήσεις τίποτα.
Οπως η ανταλλαγή της αναπνοής γίνεται όλο και ευρύτερη, όσο αναπνέεις πρέπει να εκπνέεις, έτσι και όσο παίρνεις πρέπει να δίνεις.
Δεν μπορείς να κρατήσεις τον απέραντο αέρα που υπάρχει έξω και να πεις "όχι αυτός είναι δικός μου και τον συγκρατώ". Πρέπει να τον δώσεις γιατί, αν το κρατήσεις, θα σαπίσει μέσα σου. Παρόμοια βοηθάς τους άλλους με το να μοιράζεσαι αυτό που κατέχεις.
Για να το καλλιεργήσεις, πρέπει να το μεταδώσεις, να δεις πώς το δουλεύουν οι άλλοι, πώς το κρίνουν κι έτσι το αλλάζεις κι εσύ. Ολα είναι μέσα στην αλλαγή. Κατά κάποιο τρόπο ο εγωισμός μπαίνει σε παγκόσμια υπηρεσία. Οσο πάει και γίνεται διαφανέστερος, αρχίζει να αγγίζει τη δημιουργία. Δονείται από την παγκόσμια δημιουργία, οπότε παύει να είναι εγωισμός.

Ν.Α.: Συνοψίζοντας, ποια θεωρείται πως είναι η αξία του Τάι-Τζι για το σύγχρονο άνθρωπο;
Π.Κ.: Φτιάχνουμε έναν άνθρωπο παγκόσμιο για μια κοινωνία που τελικά είναι παγκόσμια. Δεν υπάρχει σήμερα, αλλά ετοιμάζεται. Χωρίς να μιλάς, χωρίς να κάνεις προπαγάνδα, χωρίς τίποτα, κάτι δημιουργείται σ' ένα επίπεδο πολύ σημαντικό, στο υπόβαθρο της συνείδησης. Με άσκηση καθαρά σωματική αλλάζεις το υπόβαθρο της συνείδησης. Ετσι μοιάζει να δουλεύει το Τάι-Τζι.
ΑΠΟ http://www.nea-acropoli.gr/publications/arthra/taitsi.htm

Σύμφωνα με τον παραδοσιακό Εσωτερισμό, ο άνθρωπος είναι ένα αρμονικό συγκρότημα 7 σωμάτων (βλ. θεμελιώσεις του Εσωτερισμού σελ.31, α'τόμος) ή επιπέδων. Τα 4 από αυτά αποτελούν τον κατώτερο άνθρωπο και τα 3 τον ανώτερο. Η ολοκλήρωση των κλάδων της Γιόγκα που προαναφέραμε ισοδυναμεί με το ξεπέρασμα των 4 πρώτων επιπέδων ούτως ώστε ο άνθρωπος να μπορέσει να λειτουργήσει με τα τρία ανώτερα που αποτελούν το πραγματικό ΕΓΩ του ανθρώπου.

Η Δυτική Ιατρική, λοιπόν, ασχολείται μόνο με το φυσικό μέρος, που είναι το πρώτο τμήμα του πρώτου επίπεδου -του λεγόμενου αιθεροφυσικού- (ονομάζεται έτσι γιατί αποτελείται από δύο μέρη το φυσικό σώμα και τους αιθέρες του. -βλ. θεμελιώσεις του εσωτερισμού τ.α', σελ.33-). Για τους αιθέρες δηλ. το δεύτερο λεπτότερο τμήμα του όχι μόνο δεν ασχολείται αλλά και τους αγνοεί και τους αρνείται. Και όμως η ενασχόληση με αυτό τον λεπτό τομέα ίσως θα έλυνε πάρα πολλά προβλήματα στους τομείς των ασθενειών της ψυχολογίας κ.α. Όμως ας έλθουμε στην Γιόγκα. Όχι μόνο δεν αγνοεί τον λεπτότερο άνθρωπο αλλά δίνει και της πρακτικές αυτές που επιτρέπουν την ενεργοποίησή του.

Aσχολείται όχι μόνο με το φυσικό σώμα αλλά και με το αιθερικό τμήμα του καθώς και με τους αμέσως επόμενους φορείς δηλ. το ζωτικό ή πρανικό σώμα, το συγκινησιακό και το νοητικό. Η γνώση για το ζωτικό σώμα έχει δημοσιευτεί ενώ για τα άλλα παραμένει μυστική. Αυτό συνεπάγεται μια εκδήλωση δυνάμεων που ο συνηθισμένος άνθρωπος ούτε καν μπορεί να ονειρευτεί και που κατά καιρούς οι Γιόγκι έχουν εμφανίσει δημόσια και χαρακτηρίζονται ως παραψυχολογικά φαινόμενα, θαύματα κ.λ.π.Όμως δεν είναι ακριβώς αυτος ο στόχος της πραγματικής Γιόγκα.

Ο στόχος είναι η κατάκτηση και η εκδήλωση των ανώτερων αρετών που μπορεί να έχει το ον άνθρωπος.
Τα παραψυχολογικά φαινόμενα και δυνάμεις είναι σαν "υποπροϊόντα" αυτής της διαδικασίας και οι πραγματικοί Γιόγκι τα προσπερνούν χωρίς να τους δίνουν σημασία.

Θα κάνουμε λοιπόν μια περιληπτική παρουσίαση αυτών των γνώσεων της Γιόγκα.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτές τις πανάρχαιες γνώσεις μέσα στον άνθρωπο κοιμάται σε λανθάνουσα κατάσταση μια ανώτερη δύναμη η οποία ονομάζεται Κουνταλίνι (Η ονομασία "Κουνταλίνι" προέρχεται από την σανσκριτική λέξη Κούνταλ=σπείρα. Αυτό γιατί μοιάζει με ένα συσπειρωμένο φίδι που κοιμάται στην βάση της σπονδυλικής στήλης).

Στον κανονικό άνθρωπο παραμένει αδρανές συσπειρωμένο στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Από αυτή τη βάση η οποία ονομάζεται Μουλαντάρα Τσάκρα ξεκινούν μια σειρά 7 κέντρων ενέργειας που βρίσκονται σε διάφορα σημεία του ανθρώπινου σώματος μέχρι την κορυφή του κεφαλιού όπου βρίσκεται το ανώτερο.

Επίσης από την βάση που προαναφέραμε ξεκινούν τρία κανάλια τα οποία ονομάζονται Νάντις.

Η Σουσούμνα το κεντρικό και δύο άλλα η Ίντρα αριστερά και η Πινγκάλα δεξιά.

Αυτά τα δύο κέντρα διοχετεύουν θετική και αρνητική ενέργεια, αρνητική η Ίντρα και θετική η Πινγκάλα. Καθώς ανεβαίνουν αυτά τα δύο κανάλια διασταυρώνονται μεταξύ τους και στα σημεία που διασταυρώνονται τοποθετούν οι Γιόγκι την ύπαρξη των κέντρων ενέργειας που ονομάζουν Τσάκρας ή Πάντμας.

Η λέξη Τσάκρα σημαίνει τροχός και τά ονομάζουν έτσι γιατί όταν ενεργοποιηθούν περιστρέφονται σαν τροχοί. Αποκαλούνται επίσης Πάντμας που σημαίνει Λωτοί γιατί έχουν πέταλα τα οποία είναι κλειστά και όταν μπουν σε ενέργεια ανοίγουν και μοιάζουν με λωτούς.

Η εικόνα των δύο καναλιών που διασταυρώνονται με το κεντρικό μας δίνει την εικόνα του Κηρύκειου του Ερμή και φαίνεται ότι οι αρχαίοι με αυτό ήθελαν να μεταδώσουν με συμβολικό τρόπο αυτή την μυστική γνώση. Όμως εκτός από τα κύρια αυτά κανάλια-Νάντις που αναφέραμε υπάρχουν και αναρίθμητα άλλα μικρότερα.

Αν θέλαμε να τα παραστήσουμε θα είχαμε μια εικόνα παρόμοια με αυτές που μας δίνουν το νευρικό ή το κυκλοφοριακό σύστημα του ανθρώπου. Αυτό μας θυμίζει και την παραδοσιακή γνώση του κινέζικου βελονισμού ο οποίος μας μιλά για τους μεσημβρινούς του ανθρώπινου σώματος απ'όπου ρέει η κοσμική ενέργεια και διαμοιράζεται στο ανθρώπινο σώμα. Αυτή η ενέργεια ονομάζεται Πράνα στην Γιόγκα, Τσι στην Κίνα και Κι στην Ιαπωνία.

Θεωρείται ότι τα ανθρώπινα όντα ζουν μέσα στον ωκεανό αυτής της ενέργειας που είναι η αιτία της ζωτικής δύναμης όλων των όντων που ζουν στον πλανήτη. Το οξυγόνο είναι σε ένα κατώτερο επίπεδο -το φυσικό- η αιτία της ζωής.

Η Πράνα είναι το "οξυγόνο" για το Πρανικό-ζωτικό επίπεδο του ανθρώπου. Ο στόχος λοιπόν είναι να χρησιμοποιήσει αυτήν την δύναμη ο άνθρωπος. Να μπορεί να την αντλήσει και να την διοχετεύσει κατάλληλα. Όμως αυτό δεν είναι τόσο απλό. Είναι αρκετά περίπλοκο και επικίνδυνο ακόμα. Και αυτό γιατί αφυπνίζονται δυνάμεις τις οποίες ο άνθρωπος πρέπει να είναι σε θέση να ελέγξει κυρίως από ηθική άποψη. Γι'αυτό παράλληλα με την εξάσκηση ελέγχου αυτών των δυνάμεων πρέπει να υπάρχει και ένας φοβερός αυτόέλεγχος σε όλα τα επίπεδα.

Σύμφωνα με την πρακτική γνώση της Γιόγκα ο ασκούμενος πρέπει να κατορθώσει να ξυπνήσει την λανθάνουσα δύναμη της Κουνταλίνι η οποία θα αρχίσει να ανεβαίνει από τον κεντρικό αγωγό την Σουσούμνα. Στην άνοδό της ξυπνά διαδοχικά τα διάφορα Τσάκρας τα οποία αρχίζουν να λειτουργούν σαν πύρινοι περιστρεφόμενοι τροχοί. Το ξύπνημα κάθε Τσάκρα αντιστοιχεί και με την ενεργοποίηση αντίστοιχων δυνάμεων μέχρι που ο Γιόγκι κατορθώσει να ανεβάσει την Κουνταλίνι μέχρι την κορυφή της κεφαλής όπου -στην αιθερική διάσταση- βρίσκεται ο λεγόμενος Λωτός των χιλίων πετάλων ή Σαχασράρα Τσάκρα.

Όποιος κατορθώσει αυτο το επίτευγμα έχει ολοκληρώσει την διαδικασία εναρμονισμού των αντίθετων ενεργειών, ξεπερνά τον δυαδισμό και περνά σε μια άλλη κατάσταση την οποία μόνο αυτοί που έχουν φτάσει μπορούν να περιγράψουν. Όμως και αυτοί το αποφεύγουν γιατί δεν θα γίνουν κατανοητοί από τους υπόλοιπους. Αναφέρονται σ'αυτήν με συμβολικό τρόπο. Φθάνουν σε μια κατάσταση όπου δεν υπάρχει καλό-κακό, ζωή-θάνατος, αλλά η μία Αληθινή Πραγματικότητα πέρα από δυαδισμούς. Έτσι κατακτούν την ειρήνη. Οι υπόλοιποι άνθρωποι θα βρίσκονται μέσα στον κόσμο των αντιθέσεων μέχρι να μπορέσουν αργά και βασανιστικά μέσα από την εξέλιξη να φθάσουν και αυτοί στο επίπεδο αυτό. Γιατί η Γιόγκα είναι ένα είδος πνευματικής Αλχημείας μια διαδικασία που επιταχύνει την ανθρώπινη εξέλιξη.

Οι διάφορες ασκήσεις για το ξύπνημα της Κουνταλίνι και των Τσάκρας περιλαμβάνουν όλα αυτα τα στάδια που αναφέραμε στην αρχή. Μέσα στις ασκήσεις περιλαμβάνεται η συνειδητή αναπνοή (μέσω της επιστήμης της Πραναγιάμα) ασκήσεις καθαρισμού και εξαγνισμού του σώματος, έλεγχος διάφορων κέντρων (Μπάντας) ώστε η ενέργεια να εγκλωβίζεται ή να κατευθύνεται κατά βούληση σε διάφορες περιοχές του σώματος, κ.α.

Πολύ σημαντικές είναι οι Ασάνας (Σημαίνει στάση. Πρόκειται για τις φυσικές στάσεις που διευκολύνουν τον ασκούμενο), οι Μούδρας (είναι ασκήσεις διαλογισμού στις κατάλληλες Ασάνα ενώ τα χέρια έχουν συγκεκριμένες τοποθετήσεις των δακτύλων) καθώς και τα λεγόμενα Μάντραμ (είναι χαρακτηριστικές φράσεις ή και μόνο συλλαβές ή ήχοι που "απελευθερώνουν ενέργεια". Σχετίζονται με τη δύναμη του ήχου και του δημιουργικού λόγου) που πρέπει να ξέρει να εκφωνεί ο ασκούμενος.

Όλοι αυτοί οι τομείς είναι επιμέρους επιστήμες της μεγάλης επιστημης που είναι η Γιόγκα. Μάλιστα κάθε τσάκρας σχετίζεται με πολλά πράγματα: έχει την θέση του, τα χρώματά του, τον χαρακτηριστικό ήχο του, μια θεότητα που το κυβερνά, το στοιχείο της φύσης με το οποίο σχετίζεται, όργανο και άδένα του σώματος και πολλά άλλα τα οποία όμως δεν μπορούν να αναφερθούν σε ένα απλό άρθρο.
Η Γιόγκα -αναφέρονται και διάφορα άλλα είδη Γιόγκα τα οποία παίρνουν το όνομά τους από τον τομέα στον οποίο δίνουν περισσότερη σημασία (όπως π.χ. Μάντρα Γιόγκα) αλλά τα κυριότερα είδη είναι αυτά που αναφέραμε- λοιπόν δεν είναι ένα σύστημα γυμναστικής, χαλάρωσης ή αναπνοών.
Είναι μια φιλοσοφία και μια επιστήμη που η γνώση και η πρακτική της εξάσκηση δίνουν στον άνθρωπο την δυνατότητα να ξεπεράσει τον εαυτό του.

ΑΠΟ http://www.nea-acropoli.gr/publications/arthra/yoga.htm

quote:

---

Τυχαίνει μερικές φορές τα σενάρια που διαμορφώνει η τύχη μέσα στη ζωή ,να ξεπερνούν και αυτά μιας μυθιστοριματικής έμπνευσης .
Όταν με ρωτούν για τον θάνατο ή όταν εγώ ρωτάω τον εαυτό μου για αυτό , συνοψίζω τα ερωτήματα σε ένα …
Που πάμε όταν πεθαίνουμε ?
Η απάντηση που δίνω είναι πάντα η ίδια .
«Εκεί που είμαστε πριν γεννηθούμε » .
Και είναι αυτή μια απάντηση από τον ορθολογισμό , στην οποία όμως και ο μυστικισμός κλείνει πονηρά το μάτι …

""βάλε στόχους μικρούς αν θες να ευτυχίσεις , βάλε στόχους μεγάλους για να παραμείνεις νέος""

---

Edited by - strangewonderer on 28/11/2002 03:09:57

- Γιορτή του Οπετ (αφθονίας)
Ο θεός Αμμων άφηνε το ναό του στο Καρνάκ για να γυρίσει στo Λούξορ συνοδευόμενος από το βασιλιά συνοδευόμενος από το βασιλιά που ακολουθούσε τη βαριά βάρκα του Αμμωνα την οποία κρατούσαν 30 ιερείς.Αυτό το ταξίδι στο άδυτο, που συνοδευόταν από ιερείς και ιέρειες που έψαλαν ύμνους με τη συνοδεία σείστρων, πραγματοποιούνταν παρουσία του χαρεμιού και ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή για τη σύλληψη του βασιλικού παιδιού.Η γιορτή κρατούσε μέρα νύχτα για 11 μέρες. Αφού είχαν πραγματοποιηθεί τελετές και προσφορές , η πομπή επέστρεφε στο Καρνάκ από το ποτάμι και μια μεγάλη τελετή προσφορών έκλεινε τις επίσημες μέρες.

- Γιορτή της Αρτοκλασίας
Γινόταν μια φορά το χρόνο στην οποία ο Φαραώ για 24 ώρες περίπου τεμάχιζε πελώρια στρογγυλά ψωμιά με αποτυπώματα σταυρών σε σχήμα Ανκ .Στη συνέχεια οι υπάλληλοι τα έκοβαν σε μικρά κομμάτια τόσα όσος ο αριθμός του πληθυσμού όλης της αυτοκρατορίας. Ετσι με βάρκες ή στους δρόμους μοιράζονταν αυτά τα κομματάκια ψωμιού που είχαν αγγίξει τα χέρια του Φαραώ σε όλους τους υπηκόους του.

- Μουμιοποίηση του νεκρού
Το σώμα του νεκρού έπρεπε να υποστεί ( μετά από τις τελετές που βοηθούσαν την ψυχή του μερικές φορές τοποθετώντας τη μέσα σε ένα άγαλμα ή σε ένα αγγείο) μια αρκετά πολύπλοκη διαδικασία αφαίρεσης του μυαλού, της καρδιάς, των πνευμόνων και των εντοσθίων.Μετά από πολλά λουτρά και βαλσαμώσεις και ποτισμένα με αρωματικές ουσίες τα βγαλμένα εντόσθια τοποθετούνταν μέσα σε 4 αγγεία που λέγονταν <κανωπικά> και τα πώματά τους αναπαρίσταναν τους 4 γιους του Ωρου (τα 4 στοιχεία, τις 4 Δυνάμεις). Τοποθετούνταν σε ειδική κιβωτό που τα κρατούσε κάθετα και χωρισμένα . Το σώμα δενόταν γύρω γύρω με επιδέσμους προσεχτικά από βασιλικό λινό τελετουργικά τυλιγμένο. Πάνω τοποθετούνταν φυλαχτά και μαγικές φράσεις για να εμποδίσουν το σώμα να ακολουθήσει την ψυχή στο ταξίδι της.Αφαιρούσαν το δέρμα από τα πέλματα και το αντικαθιστούσαν με σανδάλια από πάπυρο ή βασιλικό λινό με μάτια κάποιες φορές για να βλέπει που πατάει και για να μην ξαναπερπατήσει πάνω στη γη.Τη σαρκική καρδιά την αντικαθιστούσαν με άλλη από κεραμικό ή άλλο υλικό ιεροποιημένο.Τα μπράτσα τα σταύρωναν πάνω στο στήθος.

- Επικήδειες συνοδείες ή παρελάσεις
Κατά τη διάρκεια των ψυχοπομπικών προετοιμασιών γίνονταν προσφορές για την ψυχή με τη μορφή φαγητών τα οποία αργότερα έτρωγαν οι ίδιοι οι βοηθοί, οι υπηρέτες σαν ένα είδος θείας Κοινωνίας.Κανείς όμως δεν άγγιζε τις προσφορές στο απρόσιτο μέρος των τάφων.Επίσης γινόταν παρελάσεις με προσφορές λουλουδιών, αρωμάτων, ποτών ,φαγητών και ύμνων για τους μουμιοποιημένους Φαραώ.Αφού τελείωνε η τελετή,έβγαζαν τα υλικά αντικείμενα, τα οποία θεωρούσαν πλέον αποφορτισμένα από το ομοίωμά τους και τα κατέστρεφαν τελετουργικά είτε θάβοντας τα σε κοντινά πηγάδια είτε ,αν ήταν τρόφιμα , τα πρόσφεραν σε όσους είχαν λάβει μέρος στην παρέλαση και στους φύλακες της κοιλάδας των Νεκρών.
- Τελετή στέψης του Βασιλιά
- Η διαδοχή στο θρόνο πραγματοποιούνταν σε 2 στάδια : την Ανάρρηση και τη Στέψη .Η Ανάρρηση γινόταν με το θάνατο του βασιλιά ,λάμβανε χώρα κατά την ανατολή του ήλιου ενώ η στέψη έπρεπε να γίνει σε μια ευνοϊκή στιγμή του χρόνου ειδικά στην αρχή μιας φυσικής διαδικασίας όπως ο καινούριος χρόνος , η ανανέωση του κύκλου όταν γιόρταζαν στην Αβυδο την ταφή του Όσιρη. Οι τελετή κρατούσε 5 μέρες και γινόταν σε 7 στάδια:1) Μετά την προετοιμασία των βασιλικών εξαρτημάτων 2) Φέρνουν στην αίθουσα της τελετής τα σύμβολα, εικόνες των θεράποντων του Ωρου 3)Πατιέται το περιφρονημένο από τους ταύρους και τα γαϊδούρια κριθάρι.Ο Βασιλιάς δεν επιτρέπει να πατιούνται οι αφιερωμένοι στον Όσιρη σπόροι.Εφερναν μια βάρκα , μετά το δώρο των προσφορών.Αφιερωμένη στον προκάτοχο και στην ανάσταση του στο υπερπέραν, η στήλη Τζέντ ανορθώνεται.4)Φέρνουν στο βασιλιά προϊόντα της χώρας.Προσφέρεται γεύμα.5)Αρχίζει η στέψη οπου φοράνε στο βασιλιά τα κατάλληλα σύμβολα και του παραδίδουν τα σκήπτρα.Προσφέρεται θυσία και διαβάζονται κάποια λόγια στο βασιλιά.Αυτός μοιράζει ψωμί στους θεούς της Ανω και της Κάτω Αιγύπτου. 6)Είναι η μεταμόρφωση του προκάτοχου του βασιλιά. Ο βασιλιάς τυλίγει το στήθος και την πλάτη του με ένα ύφασμα (κενί) Έτσι αγκαλιάζονται ο Ωρος και ο Όσιρις, πραγματική επικοινωνία των πνευμάτων που αυξάνουν την εξουσία του νέου βασιλιά.Στη συνέχεια καλύπτουν ξανά το σώμα με 2 υφάσματα (Σεθ+Οσιρις).7)Οι τελετές τελειώνουν με γεύμα που σερβίρεται στους προύχοντες που προοιωνίζει την ευημερία της νέας βασιλείας .

- Γιορτή του βασιλικού Ιωβηλαίου
Αυτή η γιορτή πανηγύριζε την ανανέωση της βασιλικής εξουσίας .Ήταν μια επιβεβαίωση του βασιλιά στην ιδιότητα του. Σαν μονάρχης της Ανω και Κάτω Αιγύπτου μεταφέρεται στους ναούς του Ωρου και του Σεθ. Οι ιερείς θα του ξαναδώσουν το τόξο με το οποίο θα ρίξει ένα βέλος προς κάθε σημείο του ορίζοντα. Οι τελετές τελειώνουν με την επιστροφή των μεγάλων θεών στην αυλή για να τιμήσουν τους βασιλικούς προγόνους , τους θεούς που κατέχουν το διπλό ιερό.Στην αρχή το Ιωβηλαίο γινόταν με την συμπλήρωση 30 χρόνων βασιλείας ,αλλά κάποιοι μονάρχες το γιόρταζαν κατά επανάληψη και σε πιο σύντομο χρονικό διάστημα.Η ημέρα που διάλεγαν ήταν η επέτειος της στέψης.Αφού έκαναν τις τελετές εξαγνισμού η τελετουργία εκτυλισσόταν στο ναό. Ο βασιλιάς δεχόταν τιμές για 5 μέρες.Στην έναρξη της τελετής γινόταν μια λιτανεία όπου συμμετείχαν όλοι και ο βασιλιάς δεχόταν όρκους πίστης .Ο βασιλιάς έπρεπε φορώντας πρώτα το κόκκινο και μετά το άσπρο στέμμα να διασχίσει το χώρο με βήμα σταθερό προς καθένα από τα 4 σημεία του ορίζοντα. Μετά μεταφερόταν στο παρεκκλήσι του Ωρου όπου δεχόταν το Ουάς , σύμβολο ευημερίας.

του Γ. Α. Πλάνα, Ιδρυτή και Διευθυντή της Ν.Α. στην Ελλάδα

Από τότε που το ανδρόγυνο Κίρλιαν, στη δεκαετία του '30, φωτογράφησε στο εργαστήριό του (οι πρώτες έρευνες ανακοινώθηκαν στη Ρωσία το 1939), μια φαινομενικά ηλεκτρομαγνητική κορόνα ακτινοβολίας που περιέβαλλε τα αντικείμενα, η πολεμική συνεχίζεται.

Σήμερα αυτό είναι ένα θέμα μεγάλου επιστημονικού ενδιαφέροντος, κυρίως από το 1970 που Αμερικανοί και Κεντροευρωπαίοι επιστήμονες προσπαθούν να εξηγήσουν τι ακριβώς εμφανίζουν αυτές οι φωτογραφίες. Πρόκειται για απλό ηλεκτρικό ρεύμα ή για άλλο, νέο, είδος ενέργειας; Πρόκειται μήπως για τη γνωστή αύρα των αποκρυφιστών, για το φωτοστέφανο των αγίων; Θα μπορούσε η φωτογραφία Κίρλιαν να μας δώσει επιστημονική πρόσβαση στα εσωτερικά μυστικά των ενορατικών γιόγκι, που μας μιλούν για λεπτούς και αόρατους φορείς που περιβάλλουν τον άνθρωπο;

Τέτοιες και άλλες παρόμοιες ερωτήσεις προώθησαν την έρευνα σε αρκετά μεγάλο βαθμό και, αν και σήμερα ακόμη, δεν έχουμε καθαρές απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα, έχουν αναπτυχθεί περισσότερες από 20 διαφορετικές τεχνικές ηλεκτροφωτογράφησης, μερικές από τις οποίες είναι ανώτερες σε ποιότητα και πιο οικονομικές από την κλασική μέθοδο των Κίρλιαν. Και οι έρευνες συνεχίζονται.

Ενας από τους τομείς που έχει προχωρήσει η έρευνα και γίνεται εφαρμογή των πληροφοριών που μας δίνει η ηλεκτροφωτογραφία είναι η διαγνωστική ιατρική. Και σ' αυτό τον τομέα είναι πολύ σημαντικές οι συμβουλές του Πίτερ Μάντελ, ο οποίος ανάπτυξε μία διαγνωστική μέθοδο βασισμένη σε φωτογραφία τύπου Κίρλιαν στη Δυτική Γερμανία.

Εκεί ίδρυσε το "Ινστιτούτο για ενεργειακή επιστημονική φωτογραφία και διάγνωση", που αποτελεί το μοναδικό ερευνητικό κέντρο σ' αυτό τον τομέα στη Γερμανία.
Οι έρευνές του στηρίζονται σε πάνω από 25.000 φωτογραφίες, που ταξινομήθηκαν και αξιολογήθηκαν σ' αυτό το κέντρο.

Αλλά ας περιγράψουμε πρώτα, συνοπτικά, πώς γίνεται μία ηλεκτροφωτογραφία:
Τοποθετείται ένα αντικείμενο ανάμεσα σε δύο ηλεκτρόδια, σε επαφή με ένα ευαίσθητο φιλμ, στο οποίο εντυπώνεται με εκφορτίσεις -που συνήθως κυμαίνονται μεταξύ 75.000 και 200.000 κύκλων το δευτερόλεπτο.

Αυτό γίνεται παίρνοντας πολλά προφυλακτικά μέτρα, όπως π.χ. καθαρίζοντας το αντικείμενο με οινόπνευμα, συνδέοντάς το με ένα αγώγιμο καλώδιο γείωσης για να μην ανθρακοποιείται, μέσα σε ένα απολύτως σκοτεινό δωμάτιο κ.λπ.

Υπάρχουν όμως διάφοροι τύποι συσκευών Κίρλιαν που διευκολύνουν περισσότερο τις ηλεκτροφωτογραφήσεις και προσφέρουν περισσότερη ασφάλεια ως προς την καθαρότητα και ακρίβεια της κορόνας ακτινοβολίας, η οποία θα μπορούσε να επηρεαστεί από τις μεγάλες, υψηλής τάσης, ηλεκτρικές φορτίσεις.

Τι δείχνει όμως μία ηλεκτροφωτογραφία; Δεν δείχνει, όπως πιστευόταν στην αρχή, τη γνωστή αύρα των αποκρυφιστών.

Σύμφωνα με την εσωτερική παράδοση, η αύρα του ανθρώπου δείχνει τις συγκινήσεις και τα συναισθήματά του. Αποτελεί λοιπόν έκφραση του συναισθηματικού του κόσμου και μοιάζει με ένα φωτεινό αβγό που περιβάλλει το ανθρώπινο σώμα και είναι χρωματισμένο με ποικίλα και λαμπερά χρώματα, τα οποία συνεχώς κινούνται και δείχνουν τη συγκινησιακή δομή του Αστρικού Σώματος του ανθρώπου.

Αλλά επίσης η εσωτερική παράδοση μιλάει για την ύπαρξη άλλων τύπων αύρας, όπως είναι η αύρα ζωτικότητας, που δείχνει την κατάσταση υγείας του ανθρώπου, και η αιθερική αύρα.

Η αιθερική αύρα έχει σχέση με την ηλεκτρομαγνητική ενέργεια της επιστήμης μας, ενώ η αύρα ζωτικότητας θα είχε σχέση με ένα άλλο είδος ενέργειας, μη ηλεκτρομαγνητικού τύπου, που θα μπορούσαμε να το συνδέσουμε με την οργόνη του Βίλχελμ Ράιχ ή, στην αρχαία παράδοση, με το Κι των Κινέζων και το Πράνα των Ινδών φιλοσόφων. Αλλά η σημερινή επιστήμη ακόμη δεν την έχει εντοπίσει, παρά μόνο πολύ διαισθητικά (βιοπλασματική ενέργεια;).

Η φωτογραφία Κίρλιαν λοιπόν φωτογραφίζει απλώς την αιθερική ή ηλεκτρική αύρα, που διαθέτουν τόσο τα άψυχα όσο και έμψυχα όντα και γι' αυτό φωτογραφίζονται κορόνες εκπομπής ακτινοβολίας στα απλά αντικείμενα, όπως σε μέταλλα, πέτρες, κεραμικά κ.λπ. Ομως μερικά πειράματα δείχνουν ότι στα ζωντανά όντα υπάρχουν μερικές μεταβολές της κορόνας της ακτινοβολίας που δεν υπάρχουν στα άψυχα.

Η ηλεκτρομαγνητική εκπομπή λοιπόν, που γίνεται ορατή χάρη στην ηλεκτροφωτογραφία Κίρλιαν, στα ζωντανά πλάσματα, επηρεάζεται από κάποια άλλη ενέργεια και καθρεφτίζει καταστάσεις της υγείας τους. Δηλαδή, στην αιθερική ή ηλεκτρική αύρα που φωτογραφίζει η μηχανή Κίρλιαν, παρουσιάζονται πληροφορίες που δείχνουν τη βιολογική κατάσταση του υποκειμένου και συνεπώς προέρχονται από την αύρα ζωτικότητας, για την οποία μας μιλά ο παραδοσιακός εσωτερισμός.

Πρόσφατα πειράματα στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ των ΗΠΑ, με τους Τίλερ και Μπόιερς, έδειξαν ότι τα χρώματα που παρουσιάζονται στις ηλεκτροφωτογραφίες φαίνεται να μην έχουν σχέση ούτε με την κατάσταση της υγείας ούτε με το συναισθηματικό κόσμο του υποκειμένου.

Με τις έρευνές τους οι δύο αυτοί ερευνητές δημιούργησαν σοβαρή αμφισβήτηση για τα συμπεράσματα των Ρώσων επιστημόνων που είχαν συσσωρευτεί από τα πρώτα πειράματα με τους Κίρλιαν, ως τη δεκαετία του 1970. Συγκεκριμένα οι Ρώσοι ανέφεραν ότι οι φωτοστέφανοι ακτινοβολίας αλλάζουν σύμφωνα με την εσωτερική κατάσταση ενέργειας του υποκειμένου από γαλάζιο χρώμα σε πύρινο κόκκινο ή πορτοκαλί.

Οι Τίλερ και Μπόιερς, ξεκινώντας αρχικά την έρευνά τους για να αναπαραγάγουν και να επιβεβαιώσουν τη ρωσική εργασία, έφτασαν στο συμπέρασμα ότι η παρουσία και οι ποικίλες αλλαγές των χρωμάτων δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι αποδίδονται στην εσωτερική κατάσταση ενέργειας, ψυχολογικής ή υγείας του υποκειμένου, γιατί παίζουν σημαντικό ρόλο οι χημικές ουσίες των φιλμ, η υγρασία του περιβάλλοντος, η απόσταση και η πίεση στο αντικείμενο σε σχέση με το φιλμ και άλλοι παράγοντες.

Οι εργασίες όμως του Πίτερ Μάντελ στη Γερμανία δεν βασίστηκαν ούτε στα ρωσικά ούτε στα αμερικανικά πειράματα και δεν λαμβάνουν υπόψη τους ούτε το χρώμα ούτε το σχετικό μέγεθος του φωτοστέφανου ακτινοβολίας.

Τα πειράματα του Μάντελ βασίστηκαν αποκλειστικά σε ασπρόμαυρες ηλεκτροφωτογραφίες, από τη μελέτη των οποίων (σε περισσότερους από 250.000 ασθενείς) αναπτύχθηκε η διαγνωστική μέθοδος της ηλεκτροφωτογραφίας των ενεργειακών τερματικών σημείων (ΔΗΤΕΣ).

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΤΕΡΜΑΤΙΚΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥ ΣΗΜΕΙΟΥ (ΔΗΤΕΣ)

Η μέθοδος της ΔΗΤΕΣ επιτρέπει να συλλέξουμε πληροφορίες για μία ενεργειακή διάγνωση, να πάρουμε θεραπευτικά μέτρα και να κάνουμε ακριβείς ελέγχους, τόσο στιγμιαίους όσο και περιοδικούς πάνω στα αποτελέσματα της θεραπείας. Η ηλεκτροφωτογραφία επιτρέπει να γίνονται ορατά τα τερματικά σημεία, δηλαδή τα σημεία εισόδου και εξόδου στο σώμα, των μεσημβρινών του κλασικού βελονισμού.

Το κύριο πλεονέκτημα αυτής της πρωτοποριακής μεθόδου είναι ότι μέσα από την ερμηνεία των ηλεκτροφωτογραφιών των άκρων των δακτύλων, των χεριών και των ποδιών μπορούμε να καταλάβουμε την κατάσταση των οργανικών συστημάτων που θα μπορούσαν να ευθύνονται για τα συμπτώματα κάποιας ασθένειας, καθώς και να προβλέπουμε μία μελλοντική εμφάνιση αυτής.

Αυτό γίνεται γιατί η κατάσταση του ενεργειακού ρευστού όλων των οργάνων και συστημάτων του σώματος καθρεφτίζεται στους μεσημβρινούς (ενεργειακές οδοί) και γίνεται ορατή μέσω ηλεκτροφωτογραφίας στα τερματικά του σημεία, στα χέρια και στα πόδια.

Ετσι, στην εικόνα των ηλεκτροακτινοβολιών μπορεί να δει κανείς όλες τις ανωμαλίες που υπάρχουν στα οργανικά συστήματα καθώς και τα σημάδια περασμένων ασθενειών ή τις ενδείξεις για πιθανές μελλοντικές αρρώστιες.

Αλλο σημαντικό πλεονέκτημα της μεθόδου αυτής είναι ότι μπορεί κανείς να επαληθεύσει μέσω διαδοχικών ηλεκτροφωτογραφιών πώς και πότε λειτουργεί η θεραπεία που εφαρμόζεται και κυρίως αν αυτή ήταν σωστή και αν ο ασθενής αντιδρά θετικά ή αρνητικά σ' αυτή.

Η ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΑ

Το πρώτο που χρειάζεται κανείς για να καταλάβει καλά τη μέθοδο αυτή είναι να εξοικειωθεί με την τοπογραφία, δηλαδή με τα τμήματα στα οποία χωρίζονται οι άκρες των δακτύλων των χεριών και των ποδιών και τα οποία καθρεφτίζουν τα αντίστοιχα συστήματα και όργανα του ανθρώπινου σώματος.
Μέσα σ' αυτά τα τμήματα είναι που θα παρουσιαστούν οι διάφορες παραμορφώσεις του φωτοστέφανου, οι οποίες θα επιτρέψουν την ερμηνεία και τη διάγνωση της ασθένειας σε κάποιο συγκεκριμένο όργανο του σώματος που συνδέεται με το αντίστοιχο δάχτυλο και το αντίστοιχο τοπογραφικό ενεργειακό τμήμα.

Στον πρώτο πίνακα παρουσιάζουμε την τοπογραφία των 20 μεσημβρινών του βελονισμού στα τερματικά τους σημεία εισόδου και εξόδου της ενέργειας στα χέρια και στα πόδια, σύμφωνα με την παράδοση του κλασικού βελονισμού και τις ορολογίες του ηλεκτροβελονισμού του δρ. Ρ. Βολ.
Ελάχιστη τροποποίηση χρειάστηκε να κάνει ο Π. Μάντελ μετά την ανάπτυξη της μεθόδου και την έρευνά του.

Συγκεκριμένα συνέδεσε το τερματικό σημείο στον παράμεσο του χεριού με τον μεσημβρινό που ευθύνεται για την ψυχική ισορροπία, αντί για τον οργανικό εκφυλισμό, όπως διδάσκει ο Ρ. Βολ, πράγμα εξάλλου πολύ λογικό, αν έχουμε υπόψη ότι ο διπλανός μεσημβρινός, ο λεγόμενος 30 (Τρεις Θερμαστές) είναι υπεύθυνος για το ενδοκρινές σύστημα, στενά συνδεδεμένο με τον ψυχολογικό κόσμο.

Στον δεύτερο πίνακα παρουσιάζουμε ένα παράδειγμα της τμηματικής τοπογραφίας των δακτύλων, του δείκτη, του μέσου, του παράμεσου και του μικρού, του αριστερού χεριού (Γιανγκ), σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πολύχρονης έρευνας και ανάλυσης του Π. Μάντελ.

ΠΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ

Αλλο ένα σημαντικό στοιχείο που πρέπει να έχει κανείς υπόψη, για να μπορεί να ερμηνεύσει μια ηλεκτροφωτογραφία, για να αποκτήσει σωστές πληροφορίες για τη βιοενεργειακή κατάσταση του υποκειμένου, είναι οι διαφορετικοί τύποι της ακτινοβολίας που μας φανερώνουν τίνος είδους είναι η ενεργειακή αρνητική πληροφορία που βλέπουμε στη φωτογραφία.

1. Είδος ενδοκρινούς ακτινοβολίας:

Πρόκειται για μια ακτινοβολία που δείχνει ότι το όργανο βρίσκεται στην πρώτη φάση της αρρώστιας, δηλαδή ότι ακόμα δεν είναι πολύ άρρωστο και αυτό φαίνεται στο στάδιο της ενδοκρινικής απορρύθμισης. Με τον όρο λοιπόν ενδοκρινική ακτινοβολία ο Μάντελ εννοεί μια αδυναμία ή ανεπάρκεια σε έναν ή περισσότερους αδένες που ανήκουν στον αιτιατό άξονα του ενδοκρινούς συστήματος καθώς και το γεγονός ότι λίγο πολύ η μερική βλάβη στο αδενικό σύστημα έχει αντίκτυπο και ζημιώνει ολόκληρο το σύστημα.

Αυτά φαίνονται όταν στην ηλεκτροφωτογραφία υπάρχει μια αδύναμη διακεκομμένη ακτινοβολία ή μερική ή ολική έλλειψη αυτής. Σ' αυτό το είδος εμπεριέχονται οι ασθένειες που σχετίζονται με το νευροφυτικό σύστημα. Επίσης για τον Μάντελ, κάθε είδος λειτουργικών δυσκολιών ταξινομείται μέσα στη μορφή της ενδοκρινούς ακτινοβολίας. Κάθε κατάσταση αρρώστιας προβάλλεται στον αιτιατό άξονα του ενδοκρινούς συστήματος (από την υπόφυση μέχρι το γεννητικό) όποιος κι αν είναι ο παθολογικός πίνακας του ασθενή. Η θεραπευτική αγωγή για το ενδοκρινές είδος ακτινοβολίας αντιστοιχεί στον κλασικό βελονισμό με τους κάθετους μεσημβρινούς.

2. Είδος τοξικής ακτινοβολίας:

Σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια της ζωής και κάτω από δυσμενείς συνθήκες αυξηθεί η αρνητική τάση, τότε ο οργανισμός περνάει σε μια δεύτερη φάση πιο σοβαρή, δηλαδή την τοξική (και ακόμα μπορεί να προχωρήσει πιο πολύ η τάση και να πέσει ο οργανισμός στο τρίτο στάδιο, δηλαδή της εκφυλιστικής φάσης). Η εμφάνιση της ποιότητας της τοξικής ακτινοβολίας στην ηλεκτροφωτογραφία ενός ενήλικα ασθενή οφείλεται στο ότι ήδη έχει περάσει από τη φάση ανάπτυξης της ασθένειας (ενδοκρινικής ακτινοβολίας) και προχωρεί προς ένα τελικό στάδιο εκφυλισμού του οργάνου.

Στη φωτογραφία αυτή η κατάσταση φαίνεται μέσα από εξογκώματα του φωτοστέφανου σε σχήμα κουκίδας στο ενεργειακό ρεύμα του τμήματος που συνδέεται με την ασθένεια. Σύμφωνα με την ένταση των εξογκωμάτων σε σχήμα κουκίδων στη γενική εικόνα, μπορεί κανείς να προσδιορίσει το βαθμό σοβαρότητας της διαδικασίας τοξίνωσης.

Για μία σωστή διάγνωση υπάρχουν πολλά στοιχεία που πρέπει να έχει κανείς υπόψη, όπως η δομή, η απόσταση, το μέγεθος, η ένταση κ.λπ. των κουκίδων καθώς και σε ποιο τμήμα του δακτύλου βρίσκονται, αλλά τέτοιες λεπτομέρειες ξεπερνούν τις δυνατότητες του μικρού αυτού άρθρου.

3. Είδος εκφυλιστικής ακτινοβολίας:

Αυτό το είδος χαρακτηρίζει μια συγκεντρωτική και μαζική αύξηση της ενέργειας στη γενική ολοκληρωμένη εικόνα της ηλεκτροφωτογραφίας καθώς και την ολοσχερή ή μερική εξαφάνιση των λάμψεων. Και εδώ επίσης διακρίνονται κλιμακωτές διαδικασίες που αντιστοιχούν στο βαθμό βαρύτητας της ασθένειας.

Οι ανωμαλίες σ' αυτή την ενιαία, συμπαγή ακτινοβολία δείχνουν γενικά ασθένειες εκφυλιστικού τύπου, όπως π.χ. αρτηριοσκλήρωση, ρευματισμούς, εκφυλισμό οργάνων κ.λπ.

Η απόφαση για το αν πρόκειται για μία γενική ενόχληση ή για μια τοπική αρρώστια εξαρτάται από το αν οι σχηματισμοί που φαίνονται στις ακτινοβολίες εκφυλιστικού τύπου συγκεντρώνονται μονάχα σε ένα σημείο, όπου καταλήγει ένα ζευγάρι μεσημβρινών ή αν παρουσιάζονται απλωμένοι σε όλη γενικά την εικόνα.

Την έννοια των φαινομένων ενεργειακού εκφυλισμού δεν μπορούμε να την εφαρμόσουμε σε εκφυλιστικές κυτταρικές ζημιές. Απλά μας δείχνουν ενεργειακή πληροφόρηση. Μας δείχνουν ενδείξεις κυτταρικής ζημιάς καθώς και εκφυλιστικών ασθενειών που προέρχονται από αυτήν.

Οι εκφυλισμοί δηλώνουν μια παράλυση των ενεργειακών πληροφοριακών συστημάτων. Τότε χρειάζεται μεγάλη θεραπευτική προσπάθεια, για να προκληθεί μια οπισθοδρόμηση στην αρνητική ανάπτυξη, δηλαδή χρειάζεται να σταματήσει η παράλυση του συστήματος.

Οταν η εκφυλιστική διαδικασία εξαφανίζεται, εμφανίζονται, μετά από τη θεραπεία, κουκίδες ή ελλείψεις ακτινοβολίας στις φωτογραφίες ελέγχου. Αυτό είναι το σημάδι ότι η διαδικασία αναπτύσσεται τώρα θετικά και το κακό υποχωρεί.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Για να μπορεί κανείς να διαβάσει τις αρνητικές αλλαγές στις δομές ακτινοβολίας των ηλεκτροφωτογραφιών, χρειάζεται πρώτα να ξέρει τα διάφορα φαινόμενα που πάντα εμφανίζονται σ' αυτές. Καθεμία από αυτές έχει τρεις όψεις που μας χρησιμεύουν για να κάνουμε την πρώτη εκτίμηση:

1. Η μορφή ενός φαινομένου είναι μία ένδειξη γενικού τύπου.

2. Η περιοχή όπου εμφανίζεται το φαινόμενο μας επιτρέπει να ανακαλύψουμε το μέρος όπου βρίσκεται η ενόχληση ή η οργανική ανωμαλία.

3. Η τρίτη όψη είναι η εκτίμηση των φαινομένων, συσχετίζοντάς τα μεταξύ τους. Ολα τα φαινόμενα που ως τώρα έχουν εντοπιστεί από τις έρευνες μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις βασικούς τύπους:

α) Ελλείψεις
β) Εξογκώματα σε σχήμα κουκίδας
γ) Σημάδια εκφυλισμού.

Υπάρχουν μερικά ειδικά φαινόμενα που συνδέονται με ένα ή περισσότερα τοπογραφικά τμήματα, αλλά που όμως μπορεί να ενσωματωθούν στις τρεις παραπάνω κατηγορίες. Το τι σημαίνει κάθε αρνητικό φαινόμενο βγαίνει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την αντιστοιχία με τα οργανικά τοπογραφικά τμήματα.

Η σημασία αυτή αναφέρεται τόσο στα συμπτώματα όσο και στις αιτίες της ασθένειας, κυρίως όταν ληφθούν υπόψη όλα τα χαρακτηριστικά φαινόμενα στο γενικό παθολογικό πίνακα.

Το να γίνει όμως αυτό σωστά είναι δύσκολο, γιατί για να διακρίνουμε τις ανωμαλίες ξεκινάμε από την κανονική ακτινοβολία και το ζήτημα είναι ότι εργαζόμαστε πάνω σε ένα πεδίο παλλόμενης και μεταβλητής ενέργειας που αλλάζει συνεχώς.

Επιπλέον πρέπει να προσθέσουμε ότι η ύπαρξη των διαδικασιών αυτοθεραπείας στον οργανισμό, που αυτές καθαυτές δεν δίνουν πληροφορίες, κάνει τα πράγματα δυσκολότερα. Υπάρχει όμως μία στάνταρντ, θα λέγαμε, μορφή ακτινοβολίας της υγείας που δείχνει τη φυσιολογική κατάσταση.

Η φυσιολογική ακτινοβολία παρουσιάζεται μέσα από κανονικές δομές και σε αυτή την περίπτωση οφείλουμε να διακρίνουμε:

α) ένα φωτοστέφανο θερμοκρασίας που εκδηλώνεται μέσα από μία ακτινοβολία εσωτερικής κανονικής ενέργειας, δηλαδή που είναι καλά ισορροπημένη και μοιρασμένη ομοιόμορφα.
β) Τις βιολάμψεις που βγαίνουν ή προεξέχουν από αυτό το φωτοστέφανο θερμοκρασίας με κανονικό χρώμα και πολύ λεπτές σαν κλωστές.
Αυτή η εικόνα λοιπόν της στάνταρντ υγείας θα ήταν ο θεραπευτικός στόχος που πρέπει να κατορθώσει ο φυσιοθεραπευτής ή ο γιατρός σε κάθε περίπτωση ασθένειας.

Στα φαινόμενα έλλειψης οι κύριες παραλλαγές είναι:

1. Ελλειψη τμήματος, που δείχνει ανεπάρκεια του αντίστοιχου οργάνου σύμφωνα με τοπογραφικά τμήματα.

2. Ελλειψη τμήματος με σχήμα σπασμένης γροθιάς. Δείχνει την ανεπάρκεια αλλά και τη σπαστικότητα αυτού του οργάνου.

3. Εναρξη μερικής έλλειψης. Είναι σημάδι προοδευτικής ανεπάρκειας του οργάνου ή του συστήματος.

4. Εξάλειψη της ακτινοβολίας με σημάδια άγχους ή φόβου. Η εξαφάνιση του ενεργειακού ρεύματος δείχνει την ανεπάρκεια του οργάνου που αντιστοιχεί με την περιοχή ή το δάκτυλο. Οι μακρόστενες βιολάμψεις δείχνουν φόβο ή άγχος στο υποκείμενο, συμπέρασμα που ενισχύεται από την παντελή έλλειψη του φωτοστέφανου θερμοκρασίας.

5. Αρχή χάσιμου της όλης ακτινοβολίας. Δείχνει ολική ανεπάρκεια στα διάφορα τμήματα που συνδέονται με τον αντίστοιχο μεσημβρινό.

Ακόμη υπάρχουν άλλες πέντε έξι παραλλαγές, πιο ειδικές, που σε γενικές γραμμές δείχνουν το βαθμό ανεπάρκειας των οργάνων ή συστημάτων, αλλά και μερικές φορές δείχνουν μια υπερφόρτωση, υπερκόπωση των συστημάτων.

Στα φαινόμενα ακτινοβολίας σε σχήμα κουκίδων οι κύριοι σχηματισμοί είναι:

6. Συγκέντρωση κουκίδων σε σχήμα δακτυλιδιού που περιβάλλουν εντελώς το φωτοστέφανο. Δείχνει την τάση του σώματος προς μόλυνση και την προσβολή. Το επόμενο βήμα οδηγεί σε ενεργειακό εκφυλισμό.

7. Συγκέντρωση κουκίδων με ένα ξεχωριστό εξόγκωμα. Για τη διάγνωση σ' αυτή την περίπτωση μεγάλη σημασία έχει η κουκίδα που είναι πιο απομονωμένη από τις υπόλοιπες, ενώ το τοπογραφικό τμήμα, στο οποίο βρίσκεται αυτή, θα πρέπει να προσεχτεί περισσότερο.

8. Κουκίδες σε σχήμα σταγόνων. Δείχνουν ότι υπάρχει ειδικά ισχυρή προσβολή οργάνων στον τοπογραφικό τομέα που αντιστοιχεί. Συνήθως αυτό το φαινόμενο παρουσιάζεται στο μεσημβρινό της καρδιάς - λεπτού εντέρου του μικρού δακτύλου και στο κατώτερο μέρος της αύρας.

9. Η κουκίδα που αποσπάται. Δείχνει ότι η διαδικασία τοξίνωσης αναπτύσσεται και βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Σ' αυτή τη φάση είναι που πιο εύκολα μπορούμε να προλάβουμε την ασθένεια.

10. Σύμπλεγμα χωρισμένων κουκίδων. Μια συγκέντρωση κουκίδων που ταυτόχρονα σχηματίζουν "τσαμπιά" κουκίδων, δείχνει μια πολύ δυνατή πρόσφατη προσβολή. Τέτοιος σχηματισμός παρουσιάζεται συχνά, τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες στο γενετικό τομέα.

11. Ενοποιημένο σύμπλεγμα κουκίδων. Δηλώνει την υπερφόρτωση του οργανικού τομέα και μια αρχή προσβολής στο αντίστοιχο τοπογραφικό τμήμα. Τόσο σ' αυτή όσο και στην προηγούμενη περίπτωση συνιστάται κλινική διερεύνηση.

12. Εξαφάνιση της ακτινοβολίας με μια χωριστή κουκίδα. Το ρεύμα του μεσημβρινού εξαφανίζεται. Η κουκίδα απομακρύνεται απομονωμένη από το υπόλοιπο της ακτινοβολίας. Το προσβεβλημένο όργανο είναι άσχημα. Σ' αυτή την περίπτωση προτεραιότητα στη θεραπεία έχει η κουκίδα και όχι η έλλειψη ακτινοβολίας.

13. Ενεργειακός εκφυλισμός σε σχήμα κουκίδων. Εδώ πρόκειται για μία διαδικασία προς ολοκληρωτική προσβολή, προς ενεργειακό εκφυλισμό.

Ανακεφαλαιώνοντας, μπορούμε να συμπεράνουμε:

α) Οι κουκίδες ενωμένες στην ακτινοβολία δείχνουν ότι ακόμα υπάρχει κυκλοφορία της ενέργειας και είναι σημάδι ότι αρχίζει μια τοξίνωση ή μια προσβολή στο αντίστοιχο οργανικό τμήμα.
β) Οι κουκίδες που χωρίζονται ή ήδη είναι χωρισμένες είναι συνήθως σημάδι ότι υπάρχει μια ειδική υπερφόρτωση και ίσως επίσης κυτταρικές ζημιές στο αντίστοιχο όργανο. Τέλος μέσα στα εκφυλιστικά φαινόμενα έχουμε:

14. Τμηματικό εκφυλισμό. Αυτό το φαινόμενο ερμηνεύεται σύμφωνα με το τοπογραφικό τμήμα όπου παρουσιάζεται. Οι εκφυλισμοί σε σχήμα δακτυλιδιού π.χ. αρχίζουν πάντα από ένα ορισμένο τμήμα.

15. Εκφυλισμός σε σχήμα δακτυλιδιού με λάμψεις. Είναι σημάδι ενεργειακού εκφυλιστικού φαινομένου που ακόμα μπορεί να λυθεί θετικά.

16. Εκφυλισμός σε σχήμα δαχτυλιδιού χωρίς λάμψεις. Εδώ πρόκειται για ένα γενικό ρευματικό αρθριτικό φαινόμενο. Είναι σημάδι υψηλής πίεσης στη ζώνη της παρουσίας του, δείχνει μεγάλη πίεση στα αγγεία που φτάνουν και ξεκινούν από το κεφάλι. Σημαίνει παράλυση του συστήματος των οργάνων του μεσημβρινού του δακτύλου.

17. Ολικός εκφυλισμός χωρίς λάμψεις. Εδώ φαίνεται ένα ενεργειακό ρεύμα εντελώς παραλυμένο μαζί με μια βαριά υπερφόρτωση των οργάνων που αντιστοιχούν.

18. Ολικός εκφυλισμός με λάμψεις. Είναι σημάδι μεγάλης πίεσης αν και ακόμα μπορεί να επηρεαστεί θετικά με κατάλληλη και έγκαιρη θεραπεία.

Παρόλο που οι έρευνες έχουν προχωρήσει αρκετά, ύστερα από περισσότερα από 15 χρόνια πειράματα, τόσο στα εργαστήρια του Π. Μάντελ όσο και σε άλλα ερευνητικά κέντρα, χρειάζεται ακόμα χρόνος για την πλήρη κατανόηση και αποκωδικοποίηση των ηλεκτροφωτογραφιών στην ολική ψυχοσωματική ανθρώπινη λειτουργία.

Η συμβολή όμως της μεθόδου αυτής για την ιατρική διάγνωση και την παρακολούθηση της υγείας μπορεί να είναι υψίστης σημασίας για το μέλλον. Και αποτελεί ακόμα ένα βήμα για την προσέγγιση της μοντέρνας ιατρικής προς την αρχαία παράδοση, εκσυγχρονίζοντάς την με καινούργια μεν μέσα, αλλά χωρίς να χάσει το πνεύμα για την κατανόηση του ανθρώπου στην πραγματική εσωτερική του διάσταση

ΑΠΟ http://www.nea-acropoli.gr/publications/arthra/kirlian.htm