- ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΠΕΡΙΠΟΥ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΔΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΤΟ ΕΞΗΣ:
ΕΒΛΕΠΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΜΕ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ. Η Τ.V. ΕΔΕΙΧΝΕ ΕΝΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ ΚΑΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ, ΜΟΥ ΕΙΠΕ "ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΤΑΣ!!"ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑ ΠΩΣ Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΓΩ ΕΧΩ ΜΠΕΙ ΣΕ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΩ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ!!ΕΚΕΙΝΗ ΜΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΣΕ ΠΤΗΣΗ ΜΕ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΑΛΛΑ ΠΤΗΣΗ ΜΕ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΦΤΕΡΑ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΗΔΗΞΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ...ΕΓΩ ΤΗΣ ΦΩΝΑΖΑ ΑΛΛΑ ΜΑΤΑΙΑ...
ΟΤΑΝ ΞΥΠΝΗΣΑ ΗΜΟΥΝ ΚΑΤΑΤΡΟΜΑΓΜΕΝΗ!!
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΑΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΤΕ ΟΤΙ
1:ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΠΕΘΑΝΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΞΑΦΝΙΚΑ ΚΑΙ ΣΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ ΗΛΙΚΙΑ ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΠΑΣΧΕ ΑΠΟ ΚΑΤΙ, ΜΟΛΙΣ 70 ΚΑΙ
2:ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ ΕΩΣ ΤΟΤΕ ΜΕ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ!!!ΤΑΞΙΔΕΨΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΜΕ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ , ΜΑΝΤΕΨΤΕ, ΜΕ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!!!
ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΑΛΛΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΕΝΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΔΙΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.
ΑΥΤΟ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΚΙ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΤΟ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΙ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΕΣΕΙΣ...
ΚΟΡΙΝΑΚΙ
Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΠΕΘΑΝΕ ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ ΑΦΟΤΟΥ ΕΙΧΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ...ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΠΕΘΑΝΕ ΓΥΡΩ ΣΤΙΣ 2 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ.
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΠΟΥ ΣΥΖΗΤΑΩ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ...
ΚΟΡΙΝΑΚΙ
I'm the lizard king,I can do anything!
Ποιο τραγουδι?Εγω θα προτεινα to stairway to heaven.καταλαβαίνω τους φόβους που νοιώθεις απο το γεγονός αυτό, αλλά και απο άλλα που ενδεχομένως να σου συμβαίνουν. Καταλαβαίνω επίσης πόσο δύσκολο είναι όταν δεν έχεις το κατάλληλο περιβάλλον για να συζητήσεις τέτοια θέματα και είτε σε παίρνουν για φαντασιόπληκτη είτε για αλαφροίσκιωτη και στην χειρότερη περίπτωση μπορεί να πιστεύουν ότι χρειάζεσαι ψυχίατρο.
Μην μιλάς με ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν, ψάξε ανθρώπους που να μπορούν να σου μιλήσουν και όσο για τον φόβο, έχω να σου πω ότι αυτός προέρχεται απο την άγνοια. Όταν θα μάθεις και θα προχωρήσεις τότε θα φύγει ο φόβος και θα έρθουν άλλα πράγματα.
Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι σίγουρα η γνώση σε ένα βαθμό φέρνει πόνο και δάκρυ, σίγουρα σε απομονώνει γιατί δεν μπορείς πια να επικοινωνήσεις με τους ανθρώπους που συναναστρεφόσουν πριν, όμως μετά όλα παίρνουν το δρόμο τους...
Να είσαι καλά...
Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...
ειμαστα σπιτι μας φοιτητες στη Αθηνα εγω και οι δυο αδερφες μου...
πριν εξι μηνες απο τοτε η θεια μου που παντα εμενε μαζι μας στο χωριο ειχε κανει μια εγχειρηση (69 ζωδιακα) αλλα οι γιατροι ειχαν πει οτι ολα ηταν ενταξει και ησυχασαμε....
πριν κατι μερες απο τοτε ειχαμε παρει τηλαφωνο δεν βρισκαμε κανεναν και μαθαμε οτι ηταν στο νοσοκομειο.μας παραμυθιασαν πως εκανε απλα μια εξεταση ρουτινας και το χαψαμε....
εκεινο το βραδυ η αδερφη μου ειδε το ονειρο...
το πρωι ξυπνησε ταραγμενη και μας διηγηθηκε πως ειδε οτι μας πηραν τηλεφωνο και μας ειπαν να παμε στο χωριο να δουμε την θεια....η γραμμη σαν να κοπηκε κι οταν επανηλθε ...η θεια πεθανε...μετα μας ειδε σε ενα σταυροδρομι να καθομαστε καιαυτοκινητα να περνανε....
μετα ειδε το σπιτι μας ενα μαυρο καπακι απο φερετρο διπλα στη πορτα
και μετα ειδε την θεια μου νυφη....
συγνωμη....
προσπαθω,μου ειναι δυσκολο...
αφου τελειωσε το ονειρο της μετα απο λιγο χτυπησε το τηλεφωνο.
παγωσαμε.
το σηκωσε η αλλη αδερφη μου.ηταν ο πατερας μου μας ειπε πως ταχα οι εξετασεις εδειξαν πως υπαρχει προβλημα και να παμε να την δουμε και να της συμπαρασταθουμε αλλα να παμε αμεσως (σε παριοδο εξεταστικης μας ζηταγε να τα παρατησουμε και να παμε)
μαζευαμε τα πραγματα μας σε μια βαλιτσα εχωντας και οι τρεις στο μυαλο μας το χειροτερο χωρις ομως να το λεμε...μεχρι που ειδαμε οτι ειχαμε βαλει και οι τρεις στην βαλιτσα μαυρα ρουχα....
οι αδερφες μου δακρυσαν,εγω κρατηθηκα και τους ειπα οτι δεν ξερουμε τιποτα ακομα οσο παραξενη και να ταν η συμπεριφορα του πατερα μας...
εχουμε εδω στην αθηνα μια ξαδερφη μας η οποια το ειχε μαθει και μας πηρε τηλεφωνο να μας το πει "με τροπο" αλλα δεν ηξερε οτι μας ειχαν πει να παμε κατω...
ειμαστε στο ταξι για τα κτελ και χτυπαει το τηλεφωνο.το σηκωσε η αδερφη μου μουδιασμενη.
-ελα ... τι κανετε
-τι να κανουμε ... μου,πηγαινουμε στο χωριο..
-α,το μαθατε οτι η θεια πεθανε?
-....
δεν χρειαστηκε να μας μεταφερει το τηλεφωνημα μου η αδερφη μου,απ τους λυγμους της καταλαβαμε.λυγμους που ενωθηκαν με τους λυγμους και της αλλης μου αδερφης...
φτασαμε στα κτελ.το επομενω λεωφορειο θα αργουσε,οποτε επιλεξαμε να παρου καποιο αλλου που θα μας αφηνε δυο ωρες μακρυα απο το χωριο και απο εκει να ερθουν να μας παρουν...
μετα απο τις πιο βασανιστικα αργες και βουβες ωρες της ζωης μου το λεωφορειο σταματησε και μας αφησε σε ενα σταυροδρομι οπου καθισαμε αμιλητοι και κοιταγαμε τα αυτοκινητα να περνουν για καποια λεπτα μεχρι να ερθουν να μας παρουν...
φτασαμε...
...καταβηκαμε απο το αυτοκινητο....κοσμος μαζεμενος,φασαρια,φορτισμενο κλιμα....
μολις μας ειδαν σταματησαν τα παντα εκτος απο το κλαμα της γιαγιας μου απο μεσα...
περπατησαμε σαν μαγνητισμενοι προσ την πορτα και το ειδαμε ακριβως εκει...το καπακι απο το φερετρο...
μειναμε αποσβωλομενοι να το κοιταμε χωρις να κουνιουμαστε καθολου.
...βγηκαν οι γονεις μας εξω και αφου στηριχτηκαμε βουβα πανω τους μας οδηγησαν μεσα...κι εκει...
ναι ,εκει συμφωνα με την συνηθεια για τους ανυμφεφτους νεκρους η θεια μου κοιτωνταν ντυμενη νυφη με ενα ζευγαρι στεφανα στα μαλλια κι απο πανω της η γιαγια μου να κλεει...
...
ειμαι μονη μου,κρυωνω...
Εγώ δεν έχω κάποιο ανάλογο περιστατικό με όνειρα που να βγαίνουν αληθινά και δεν ξέρω καν αν τα όνειρα βγαίνουν.
Τώρα τι να πώ, η δική σου ιστορία είναι παράξενη.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με το θέμα αλλά είχα δεί σε μια εκπομπή του Χαρδαβέλα αντίστοιχα συμβάντα και πραγματικά έμεινα άφωνος.....απο ότι κατάλαβα και σύμφωνα με τα λεγόμενα των καλεσμένων την ώρα του ύπνου ο άνθρωπος βρίσκεται σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ζωή και τον θάνατο (και εκεί οφείλεται όταν κάποιος δεί κάτι που αργότερα πραγματοποιήται) και αυτό του παρέχει ορισμένες φορές να βλέπει τί πρόκειται να συμβει κυρίως όμως ότι αφορά την ζωή και τον θάνατο.....είτε πρόκειται για μια γέννηση, ανάρωση απο κάποια αρρώστεια είτε για κάποια ατύχημα ή δυστήχημα είτε για κατάληξη απο κάποια αρρώστεια......
ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΔΙΟΣ
ΙΕΡΟΥ ΦΩΤΟΣ
ΕΞ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑΣ ΚΙΝΗΣΑΣΕΣ
ΔΥΟ ΤΕ ΚΑΙ ΔΕΚΑ ΓΑΛΑΞΙΑΣ
ΑΠΟΙΚHΣΑΣΕΣ
ΖΗΝ ΔΙΑΔΩΣΑΣΕΣ
ΕΙΣ ΓΑΙΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΑΣΕΣ
ΔΙΑ ΤΑΞΕΩΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ
ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΘΑΡΣΙΝ
μια μερα ειδε στον υπνο της οτι την ειχε γνωρισει και την ειχε ερωτευτει ο αγαπημενος της καλιτεχνης και οταν μας το αφηγηθηκε τελειωσε με την φραση "τωρα παω να στολιστω γιατι με τα ονειρα μου ......ποτε δεν ξερεις!!!"
αλα τελικα τζιφος
ειμαι μονη μου,κρυωνω...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Καλοκαίρι του 1992 βρισκόμουν σε διακοπές και βλέπω στον ύπνο μου να μου λέει ένας γιατρός ότι πρέπει να βγάλω ένα οργανό μου. Ξυπνάω έντρομος. 4 χρόνια μετά το έβγαλα άρον άρον.
Μπορώ να πω κι άλλα προτιμώ να μείνω στα βασικότερα. Μικρότερος πίστευα τα όνειρα αλλά όχι πλέον.
ειμαι μονη μου,κρυωνω...
Listen to my story...<-----πολυ Tidus θυμιζει αυτο :D
Ηταν μια φαινομενικα ησυχη μερα.Για την ακριβεια φαινοταν.Ξαφνικα πεταγεται η μανα μου απο το κρεβατι τρομαγμενη και σουπερ συγχυσμενη και παει νευρικα..να πλυνει τα πιατα.Εδω το κουφο και το παραλογο χτυπανε 2 φορες μιας και ποια η ξαφνικη αναγκη να πλυνει τα πιατα ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ ΑΥΤΟ ΤΙΣ 5 ΤΑ ΧΑΡΑΜΑΤΑ???
Οταν μου διγιηοταν την ιστορια,μου ειπε οτι ουτε καν που την ενδιεφερε η λαντζα τετοια ωρα απλα ασυνειδητα πηγε,οπως ασυνηδητα θα μπορουσε να ειχε βαλει πλυντηριο.Εμεινε στην κουζινα περιπου 3-4 λεπτα.Υστερα πηγαινει στο τηλεφωνο και παιρνει στο πατρικο της(ΤΙΣ 5 ΤΟ ΠΡΩΙ) στην επαρχια ωπου εμενε ο ενας της αδερφος μαζι με τον πατερα της.Το τηλεφωνο το σηκωσε η νοσοκομα-βοηθος που φροντιζε τον παππου μου και απαντησε με αγχωμενη φωνη πως ο και οι 2 φυγανε απο το σπιτι και πηγανε στο νοσοκομειο επειγοντως μιας και τον παππου μου τον επιασε τρομερος βηχας.Με την λεξη ''νοσοκομειο'',η αγωνια ειχε φτασει πια σε κρισιμα επιπεδα.Περασαν περιπου λιγη ωρα και τηλεφωνησαν τα αδερφια της μανας μου και την πληροφορησαν για το κακο νεο....
Μετα απο λιγες μερες διαπιστωθηκε πως την ωρα που πεταχτηκε η μητερα μου απο το κρεβατι αγχωμενη,συμφωνα με την αναφορα του νοσοκομειου,εκεινη την ωρα ακριβως αποχωρουσε ο ανθρωπος απο την ζωη.
Και αλλη μια πιο μικρη ιστοριουλα.Αυτη αφορα το θανατο της γιαγιας μου.Η γιαγια μου ηταν σπιτι της στην επαρχια και η μητερα μου σπιτι μας στην αθηνα.Την ωρα που πεθαινε η γιαγια μου,η μανα μου ακουσε μια δυνατη φωνη στα αυτια της να λεει το ονομα της.Μαντεψτε ποιανης φωνης ηταν αυτη...