- Μία Καλησπέρα / Καληνύχτα - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
΄Αφησες ξανά τα παράφορα θελκτικά όνειρα να με παρασύρουν.
Αποκοιμήθηκα στην άκρια της μνήμης σου,
χρωμάτισες κουρασμένες σκέψεις
αναγγέλοντας τρυφερούς διαβαίνοντες συλλογισμούς.
Αγκάλιασέ με στην τρυφερή Καληνύχτα και την Καλημέρα σου,
σε ένα μεταμεσονύχτιο προς το παρόν κι ένα αυγινό αύριο ταξίδι.
Μοσχοβολάς ζωή.
΄Οταν διαβαίνεις εντός μου σαν τα άστρα στο στερέωμα των παθών. Ψίθυρος η Καληνύχτα σου όχι στα αυτιά.
Στο αίμα της καρδιάς.
Κανείς δεν θα σκορπίσει το φως που μου μοιράζεις. Ούτε τα λάθη μου που πάντα συγχωρείς.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Χρυσά όνειρα που λάμπουν και στάζουν ζωή.
Ακόμα ένα φιλί πνοής με χρώματα ανεξίτηλα.
Ζω
α! Μα ναι!!!
μέσα από σένα...
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
στις βλεφαρίδες σου
ανιχνεύω το ανεξήγητο.
Το ζω.
Στίχο στίχο
σε πλάθω
Ασπάζεσαι τα μάτια μου.
Εξυψώνοντας ανάσα την ανάσα
το μεγαλείο της καλησπέρας αυτής.
Ο λόγος σου
το πάθος γιά μένα
και την μεγαλειώδη επόμενη μέρα
Α.Ρ.
που θα χαράξει.
Αγάπα με έτσι.
Εδώ είμαι...
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Καληνύχτα σε όλους και στούς αγγέλους που φτεροκοπούν στα μήκη των κυμμάτων μας.
ΚΙ ΕΔΩ ΨΥΧΡΑΝΕ NEMESI ΜΟΥ...
ΤΙΓΡΗ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
ΔΙΑΠΟΤΙΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΧΑΡΗ
ΟΙ ΑΝΑΣΕΣ ΤΗΣ ΓΚΡΙΖΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΗΣ.
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ.
ΣΕ ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΓΝΩΣΗΣ
ΠΟΥ ΕΣΠΕΙΡΕ ΜΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ
ΣΤΟΧΕΥΟΝΤΑΣ
ΣΕ ΜΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΑΤΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ.
ΚΑΙ ΞΑΝΑ
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.
ΟΤΑΝ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙΣ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
ΟΙ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΗΝΥΧΤΕΣ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΖΩΗ.
ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΕΥΩΔΙΑ.
ΠΑΡΑΞΕΝΗ.
ΤΙΓΡΗΣ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
ΑΡ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
Καληνύχτα ...
ψυχές και οπτασίες...
Γιατι τώρα??
ΣΕ ΧΡΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΒΗΝΟΝΤΑΙ.
ΕΝΙΟΤΕ ΑΝΕΞΙΤΗΛΑ.
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΟΔΗΓΟΣ Η ΕΧΘΡΟΣ;
ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ
Η ΣΚΟΤΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ;
Η ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ.
ΓΙΑΤΙ ΠΟΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;
ΑΦΟΥ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΟΥΣ
ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ;
ΓΙΑΤΙ;
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
ψάχνει τα χαμόγελα , αν είναι Αληθινά
αν σχηματίζονται στα μάτια ,
ανιχνεύη το χρόνο
και αφήνει τα σκιές
να βγούν στο φώς ενίοτε ...
Γιατι τώρα??
ΠΑΝΤΑ ΛΑΧΤΑΡΟΥΣΑ ΟΧΙ ΧΕΙΛΗ
ΑΛΛΑ ΜΑΤΙΑ
ΠΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΑΝ.
ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙΣ.
ΝΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ.
ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΕΛΙΟ
ΣΧΕΔΟΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.
ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΟΝΑΕΙ ΑΥΤΗ Η ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΛΕΞΗ.
ΠΑΝΤΑ.
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ...
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
...Νά 'ξερες πώς φοβίζει αυτό το
"για πάντα"
πολοί είναι αυτοί που δεν το κατανοούν
Καλησπερα λοιπόν...
και
Καληνύχτα στη βροχή
που μας πλυμιρίζει με τα όνειρα που
είχαν σκορπίσει...
Γιατι τώρα??
να σου πω ένα μυστικό;
Πολλές φορές δεν λερώνονται, ξεπλένονται καθαρίζουν φέγγουν παράξενα,
κι εσύ τα κρατάς ξεκινάς από την αρχή εμπιστεύεσαι αγαπάς δεν δηλητηριάζεις πιά το νου, την καρδιά τις αισθήσεις. Γεύεσαι.
Με καθαρότερα οράματα. Είναι γλυκό το βρόχινο νερό. Κι ας κλαίει
πάνω σε τσίγκους πλακόστρωτα μνήμες δάκρυα ελπίδες.
Είναι γλυκό.
Μετά καθαρίζουν όλα. Κι η ίδια η φύση.
Κι η ψυχή,
και το αύριο
και το σήμερα.
Και μετά
δεν λες
ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ.
Μαθαίνεις να αγαπάς και την μπόρα.
ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΠΟΡΑ.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
Α.Ρ.
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
Όντος η Μπόρα ...
και η καταιγίδες ενίοτε έχουν κάτι
απο λύτρωση ,
οταν περνούν αφήνουν αυτή τη γαλήνη
να σε συντροφεύη ...
μέχρι την έπώμενη ...
Γιατι τώρα??
ΚΡΑΤΟΥΣΕΣ ΕΝΑ ΑΒΡΕΧΤΟ
ΚΟΧΥΛΙ ΣΤΗ ΧΟΥΦΤΑ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ
ΤΙΣ ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΦΩΝΕΣ
ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ,
Π΄ΑΓΑΠΗΣΑ.
ΣΕ ΣΤΕΓΝΩΣΑ ΜΕ ΦΙΛΙΑ...
ΚΙ ΑΓΚΑΛΙΑ...
ΒΑΘΙΑ ΚΙ ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗ... ΑΓΚΑΛΙΑ.
ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΠΟΝΑΕΙ ΤΟ ΠΑΝΤΑ.
Α.Ρ.ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
...Κοχύλια του Αιγαίου
κεντούσες στα μαλλιά σου ,
λάβα της Θήρας
αντανακλούσε το βλέμμα .
Της Πάρου το λευκό το φώς ,
αναδυόταν στην ψυχή σου
Κι ηταν… μελτέμι τα φιλιά
μα… δεν κρατούν για πάντα …
…Πονάει το παντα …
λιγότερο όμως από το «όσο»…
Καληνύχτα...
Γιατι τώρα??
Edited by - matmat on 23/11/2005 20:58:54
ΚΑΙ ΟΙ ΒΡΟΧΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ..
Η ζωή είναι ο δισταγμός ανάμεσα στο θαυμαστικό και το ερωτηματικό.Σε περίπτωση αμφιβολίας υπάρχει η τελεία!