- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ Vol. - 2 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Βγες απ’ την ομίχλη κι απ’ τα περασμένα
βγες απ’ τα καράβια που όλο καρτερώ
δες από τα τζάμια που ’ναι χνωτισμένα
κι έχω γράψει απάνω "σ’ αγαπώ"
Το σ’ αγαπώ δεν το λέω σε κανένα
μια ζωή το κρατάω για σένα
Βγες από το δρόμο που περνάει μπροστά μου
βρες τα μονοπάτια που ’χει ο ουρανός
δες μες στα σκοτάδια που ’χει η καρδιά μου
χάιδεψέ με κι άναψε το φως
Το σ’ αγαπώ το κρατάω για σένα ~ Μητροπάνος Δημήτρης
Το 'θελα κι’ εγώ σαν τρελή
το 'θελες κι’ εσύ πιο πολύ
κι’ έγινα παιδί μου για πάντα δική σου
Όμως ούτε το 'χα σκεφτεί
ούτε το 'χα ονειρευτεί
πόσο ευτυχισμένη θα είμαι μαζί σου
Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά
μου χαϊδεύεις μετά τα μαλλιά
όλη μέρα γελάς λόγια λες τρυφερά
και γεμίζεις το σπίτι χαρά
Πόσο χαίρομαι που μ’ αγαπάς
πάντα κάπου τα βράδια με πας
και τις νύχτες ρωτάς αν κι’ εγώ σ’ αγαπώ
αλλά πια δεν μπορώ να τα πω
Βρίσκουμε τις μέρες μικρές
που περνούν γεμάτες χαρές
πάντα με την ίδια που λέγαμε τάξη
άλλο δεν προσμένω καλό
και μονάχα παρακαλώ
στη ζωή μας τίποτα να μην αλλάξει
Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά ~ Σοφία Βέμπο
The She Mantis... denied...
Δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε, εγώ το λέω φονικό
μην πάει ο νους σου στο κακό με το βαμβάκι θα σφαχτούμε
Με λίγα λόγια, ένα νεύμα με ένα βλέμμα ή χωρίς
είναι αργά κι ίσως νωρίς να τρέξει μεταξύ μας αίμα
Δεν είναι αγάπη, δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε
είναι σου λέω πανικός, ένας μικρός Τιτανικός
και θα 'ναι θαύμα αν σωθούμε
Δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε, εγώ το λέω ποινικό
κακούργημα κανονικό και ισόβια θα δικαστούμε
Για πράξεις και για παραλήψεις, ιδιαζόντως ειδεχθείς
αλλά εσύ μην φοβηθείς και αρχίσεις τις αποκαλύψεις
Δεν είναι αγάπη, δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε
είναι σου λέω πανικός, ένας μικρός Τιτανικός
και θα 'ναι θαύμα αν σωθούμε
Ούτε και 'γώ θα ομολογήσω ότι σ' αγάπησα πολύ
και πως με καίει το φιλί που δεν μπορώ να ξαναζήσω
Έλα λοιπόν να μοιραστούμε της φυλακής μας το κελί
και αν αγαπιόμαστε πολύ μπορεί και να αθωωθούμε
Δεν είναι αγάπη, δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε
είναι σου λέω πανικός, ένας μικρός Τιτανικός
και θα 'ναι θαύμα αν σωθούμε
Μικρός Τιτανικός ~ Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
The She Mantis... I cant forget as much as I want to...
Δεν σε ενδιαφέρει πως αισθάνομαι
Και αν με όσα λες πονώ ή προσβάλλομαι
Ήθελα να 'ξερα δεν ντρέπεσαι
Έτσι να μου συμπεριφέρεσαι
Τι σόι άντρας είσαι εσύ ρωτώ που με κερνάς μονάχα πόνο
Και δεν σε νοιάζει που για σένα εγώ στο κλάμα πάλι βαλαντώνω
Το 'ριξες και πάλι απόψε το φαρμάκι σου
Και έκανες ξανά να κλαίει το κοριτσάκι σου
Δεν μ' αγαπάς πια όπως στις αρχές
Και πάνω μου ξεσπάς πολλές φορές
Και λόγια λες που χαρακώνουνε
Και ανεπανόρθωτα πληγώνουνε
Τι σόι άντρας είσαι εσύ ρωτώ που με κερνάς μονάχα πόνο
Και δεν σε νοιάζει που για σένα εγώ στο κλάμα πάλι βαλαντώνω
Το 'ριξες και πάλι απόψε το φαρμάκι σου
Και έκανες ξανά να κλαίει το κοριτσάκι σου
Το κοριτσάκι ~ Δέσποινα Βανδή
The She Mantis... I m here... but not for long...
Τα ψέμματα
τα ψέμματα είναι μεγάλα και μικρά
είναι συνήθως σκοτεινά
μα καθόλου αληθινά
όποιος τα έχει τυραννά
τα έχει αυτός που δεν μπορεί να δεί
το φώς που στέκει απο κει
είναι μεγάλος και τραννός
μα μέσα συννάμα θλιβερός
η αλήθεια είναι δύσκολη πικρή
όποιος την τρώει γίνεται αρνί
το ψέμμα είναι πιό γλυκό
τον τυραννάει το κακό
το ψέμα δεν μπορείς να δείς
σαν το φάς μα θα πριστείς
θα ψάξεις να βρείς μα την αλήθεια
όπως την λέν τα παραμύθια
ο κόσμος είναι άδικος πικρός
δεν θα το έλεγα όμως μικρός
σκέπτεται το δίκαιο και το καλό
όταν η σκέψη δεν είναι εδώ
η αλήθεια είναι άμοιρη καυτή
σαν ένα φώς που διαρκεί
το ψέμα είναι πιο σκληρό
μπορεί να τρέπει σε κακό
όταν δεν έχεις μιά σταλιά
όλα σημαίνουν τρομερά
είναι όμως έτσι απλά;
η μαύρα άραχνα κακά;
το ψέμα δεν έχει οδηγό
είναι μεγάλο φοβερό
είναι φτιαγμένο απο σκοτάδι
γι αυτό γυρίζει μόνο βράδυ
gh
gh
Το σώμα γίνεται ουρανός, οι ανάσες περιστέρια
Κι εγώ που πάντα, πάντα μένω μοναχός
στα δυο σου χέρια ψάχνω το φως
Τα λόγια γίνονται σκουριά, κι οι λέξεις που θυμάμαι
Είναι που χθες με κράτησες σφιχτά κι είπες "φοβάμαι"
Είναι η καρδιά ζεστή σαν πυρκαγιά
Κι εμείς γυρνάμε στην παγωνιά
Ποτέ, ποτέ δεν σ' είχα αληθινά, ποτέ δε γίναμε ένα
Έλα να κλέψουμε τον χρόνο που περνά
Έλα να ζήσουμε ξανά να σβήσουμε το ψέμα
Αλλάζει ο κόσμος σκηνικό και το όνειρο ξυπνάει
Αχ να προλάβω στ' όνειρό σου να χαθώ
Κι όπου σε πάει να 'μαι κι εγώ
Το σώμα γίνεται καπνός το δάκρυ κυπαρίσσι
Παρ 'την ζωή μου τώρα, τώρα που 'ναι εδώ
Προτού μ 'αφήσει
Δως μου το βλέμμα σου το καθαρό
Έλα πριν σβήσει, δως μου το φως
Έλα να ζήσουμε ξανά ~ Αλκίνοος Ιωαννίδης
The She Mantis... come and stay...
Σκέψου λίγο τι έχεις κάνει εσύ
Όταν ήσουνα παιδί είχες κάποιον να σου πει
ότι αυτό είναι σωστό ή λάθος
Κι εσύ θύμωνες γι αυτό κι έλεγες για το Θεό
Πείσμωνες στη γνώμη σου με πάθος
Κι αν τα ρούχα παρδαλά κι αν τα μακριά μαλλιά
είναι τώρα η εποχή μας, γέρο
Έχει αγάπη στην καρδιά, όχι πόλεμο, φωτιά
κι εσύ λες, πώς, πού μπορώ να ξέρω
Κι έφτιαξα τραγούδι αυτό για να δεις πως σ’ αγαπώ
Μήπως έτσι καταλάβεις, γέρο
Κι αν ρωτήσεις, θα σου πω το μεγάλο μυστικό
Της ζωής το γνωμικό το ξέρω
- Poll -
Ο γέρος
με κοιτάξανε περίεργα τα χάσανε
φορούσα ρούχα φτηνά και κρινόμουν μοναχά απ αυτά
είδαμε τα πλούτη και τα χρήματα ζήσαμε σε τέχνες και κοσμήματα
τους πολίτες μου του σήμερα δεχτήκαμε τις ιδέες των γονιών τις ασπαστήκαμε
Όμως...
Στο σαλόνι ξαναμπήκα και δακρύσανε για τα λάθη τους με θάρρος μου μιλήσανε τρέξαν 2-3 να κρυφτούν δες οι άμαχοι τους νικητάς πως τους νικούν
Η γενιά μας έχει τόση ομορφιά
η χαρά μας δεν μετριέται με λεφτά
τα παιδιά μας όπλα δεν θα πιάσουνε στη γενιά μας
- Poll -
Η γενιά μας
Υ.Γ. Αν και τα δύο θα μπορούσαν να μπουν στο "Απόψε ονειρεύτηκα"...
Edited by - Gothic on 02/04/2005 21:52:07
People starve and pray for bread
Darkness seams to take their lives
They are living to be dead
Hey, look at the world
Open up your heart, spread your look around
Hey, if you want the pain
Aren’t you the same, spirits have no name
Little children dying away
Dawning flowers in the rain
All they know is fear and hate
Have you nothing left to say
- Socrates -
Ίχνη Του Ανέμου
Είμαι καλά, θα πει ο μυστήριος ταξιδιώτης
είμαι καλά και την οργή μου έχω δαμάσει
κι αν ίσως βρω λίγο χρόνο, γίνουμε φίλοι και όχι μόνο
γίνουμε ακόμα και καλοί εραστές
Είμαι καλά, θα πει ο μυστήριος ταξιδιώτης
και το αυτό επιθυμώ και δια εσάς
μα να στο λίγο μου χρόνο πολλές γιορτές, θέλω μόνο
μπόλικο οινόπνευμα να πλύνω τις πληγές
Πέρασα στεριές και θάλασσες, είμαι εδώ (για να σε βρω)
όμως τι να πω
Τίποτα
Γιατί και εσύ που με κοιτάς, λες και είμαι ο πρώτος
μη γελαστείς και πεις τυχόν πως δεν το ξέρω
πως με το πρώτο το χιόνι θα γίνεις κύμα και σκόνη
και θα την κάνεις, λυπημένη για μακριά
Μα πριν να φύγεις, θέλω κάτι από σένα
κάτι καλό να μου θυμίζει τη μορφή σου
απ' το άρωμά σου σταγόνα, απ' το κορμί σου λίγο ιδρώτα
ή ένα χάδι που δεν μου έδωσαν ποτέ
Πέρασα στεριές και θάλασσες, είμαι εδώ (για να σε βρω)
όμως τι να πω
Τίποτα
Τι με έχει πιάσει και όλο γραφώ λυπημένα
τι μου συμβαίνει και είμαι έτσι σιωπηλός
μην επιμένεις - δεν ξέρω, και μην θυμώνεις - δεν θέλω
μπορώ για λίγο τώρα να 'μαι καλός
Πέρασα στεριές και θάλασσες, είμαι εδώ (για να σε βρω)
όμως τι να πω
Τίποτα
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
"'Ενα πεύκο στην ακρογυαλιά"
-Τίποτα πια δε σε σοκάρει...
Είπες κι ανήξαν οι ουρανοί
και εγώ βουβός, ο δ...λος να με πάρει,
σα δέντρο που κοιτάει ένα παιδί,
ένα παιδί που πνίγεται στο βάθος.
Σε κάτι βρώμικα νερά, θολά και ορμητικά,
κί από ολους τους σωτήρες, εγώ είμαι ο πιο λάθος
που είμαι πέυκο στην ακρογιαλιά
Είμαι ένα πεύκο στην ακρογυαλιά
Είμαι ένα πεύκο στην ακρογυαλιά
Στο δρόμο ένα ακορντεόν να παίζει,
χόρεψε μονάχη στη βροχή,
χόρεψε τα χρόνια να θυμάμαι,
όταν οι ρίζες δε με κάρφωναν στη γη.
Έλα ξεκουράσου στα κλαδιά μου
φόρεσε τα μαύρα σου γυαλιά
να μη μπορείς να δεις την ερημία μου
που είμαι πεύκο στην ακρογυαλιά
Είμαι ένα πεύκο στην ακρογυαλιά
Είμαι ένα πεύκο στην ακρογυαλιά
Πόσο καιρό έχεις να νιώσεις πώς είναι όταν κοιμάσαι;
to tell me all your lies
I wish I had the power
to make this anger go...
Lost something on the way
Something precicus, thought I'd stray...
Beneath my kingdom, so they say,
sleeping dogs protect the way
And furthermore, I know I'll suffer
from all the losses back on earth
And Surely Kain had known it better
if he had heard my story end
Careful, but still avoiding
I feel your noble skin
These creatures you call human
have treated me like a schismatic
Please feed me wiht some truth
I hunger for your bitter words
Injured, but still standing
I know whose deed it is
Η αλήθεια
η αλήθεια είναι μεγάλη λαμπερή
δεν κρύβεται συνέχεια απο κει
έχει μιά καρδιά που διαρκεί
όταν δεν έχει το χαρτί
Το ψέμα εύκολα το τρώς
όταν δεν ειναι πια εμπρός
αυτός που θέλεις να ναι απλός
αλλά συνέχεια σοφός
η αλήθεια δεν έχει ορισμό
μόνο αγάπη απο σεισμό
έχει το φώς που διαρκεί
όταν θα φύγει απο κει
η αλήθεια είναι δύσκολη πικρή
όποιος την τρώει γίνεται αρνί
το ψέμμα είναι πιό γλυκό
το τυραννάει το κακό
η αλήθεια ειναι φτιαγμένη απο φώς
γίνεσαι ευθύς και τρομερός
είναι αγάπη αληθινή
με πνευματική μορφή
η αλήθεια είναι ολόχρυση γιορτή
σαν ένα φώς που εξαντλεί
το ψέμα είναι πιο σκληρό
μπορεί να τρέπει σε κακό
ο ήλιος έχει αυτό το φώς
είναι συνέχεια εμπρός
μα καθόλου σκοτεινός
είναι συννάμα λαμπερός
gh
και μη μ’ αρχίζεις τη μουρμούρα
Κόφ’ το γαζί, μην το τραβούμε
Σβήσε το φως να κοιμηθούμε
Μου ’χεις ζαλίσει το κεφάλι
Άσε τη γκρίνια τη μεγάλη
Σαν ξημερώσει θα τα πούμε
Σβήσε το φως να κοιμηθούμε
Έλα γλυκά και φίλησέ με
Σβήσε το φως κι αγκάλιασέ με
Με γκρίνιες άκρη δε θα βρούμε
Σβήσε το φως να κοιμηθούμε
Συνθέτης ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
Στιχουργός ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ (ΤΣΑΝΤΑΣ) ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
Καθετί που ανασαίνει ζητάει να δοθεί
ματώνει τα νύχια του, παλεύει με κτήνη
είναι σπόρος που πέφτει σε άγονη γη
κι όμως βγάζει φύλλα, ανθίζει, διψάει να ομορφύνει
Κι ας φυσάνε οι ανέμοι κι ας κυλάει η βροχή
κι ας ρωτούνε τα ποτάμια, κι ας πεθαίνουμε ξένοι
κάθε τι που ανασαίνει τρυφερά νοσταλγεί
μες στους πάγους της γης
ένα γέλιο ζεστό σαν φωτιά αναμμένη
Κάθε τι που ανασαίνει ~ Διάφανα Κρίνα
The She Mantis... missing you...
Θέλω να αρχίσω ένα ταξίδι μαζί σου
ας είναι αυτή η εποχή η δική σου
να 'μαι και εγώ όλα αυτά που ζητάς
άφησε με να νιώσω το ρυθμό της καρδιάς
Το καλοκαίρι θα μας φέρνει κοντά
μα είναι ο χειμώνας η εποχή που αγαπάς
να ’ρθουν μωρό μου όλα όπως τα θες
να ’ναι για σένα όλες οι μέρες γιορτές
όλες οι νύχτες φωτιές
θέλω να ακούσω για μια ιστορία
που όλα γύρο της να φαίνονται αστεία
μωρό μου θέλω να σ’ ακούω να γελάς
να βλέπω στα μάτια σου το φως σαν με κοιτάς
Το καλοκαίρι ~ Φώτης Λυκομήτρος
The She Mantis... keeping every promisse...
εγραψε και τραγουδησε ο μεγαλος Διονυσης Σαββοπουλος
Ενα τραγουδι υμνος στην αντιφατικοτητα του ανθρωπου. Θα μπορουσα να ανοιξω ενα τοπικ για το θεατρο σκιων (δεν γνωριζω αν υπαρχει ηδη).
Συγνωμη που δεν γραφω στο στυλ των υπολοιπων αλλα δεν μπορω να κανω αντιγραφη επικολληση.
Ένας από αυτούς ονομάζεται "Αναζήτηση" και χρησιμεύει όταν θέλουμε να βρούμε θέματα, τα οποία μας ενδιαφέρουν, όπως εν προκειμένω το:
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ της αγαπητής φίλης ΑΤΜΑ.
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 06/04/2005 05:29:47
Reflecting on my past life and it doesn't have much time.
'Cause at 5 o'clock they take me to the Gallows pole,
The sands of time for me are running low.
When the priest comes to read me the last rites,
I take a look through the bars at the last sights,
Of a world that has gone very wrong for me.
Can it be that there's some sort of error.
Hard to stop the surmounting terror.
Is it really the end, not some crazy dream.
Somebody please tell me that I'm dreaming,
It's not so easy to stop from screaming,
The words escape me when I try to speak.
Tears flow but why am I crying,
After all I'm not afraid of dying.
Don't I believe that there never is an end.
As the guards march me out to the courtyard,
Somebody cries from a cell God be with you.
If there's a God then why has he let me go?
As I walk all my life drifts before me,
Though the end is near I'm not sorry.
Catch my soul, it's willing to fly away.
Mark my words believe my soul lives on.
Don't worry now that I have gone.
I've gone beyond to seek the truth.
When you know that your time is close at hand.
Maybe then you'll begin to understand,
Life down here is just a strange illusion
Δαυϊδ
Εισάκουσον, Κύριε, της δικαιοσύνης μου,
πρόσχες τη δεήσει μου.
Ενώτισαι την προσευχήν μου,
ούκ εν χείλεσι δολίοις.
Εκ προσώπου σου το κρίμα μου εξέλθοι,
οι οφθαλμοί μου ιδέτωσαν ευθύτητας.
Εδοκίμασας την καρδίαν μου, επεσκέψω νυκτός·
επύρωσας με και ούχ ευρέθη εν εμοί αδικία.
’Οπως αν μη λαλήση το στόμα μου τα έργα των ανθρώπων,
δια τους λόγους των χειλέων σου εγώ εφύλαξα οδούς σκληράς.
Κατάρτισαι τα διαβήματα μου εν ταις τρίβοις σου,
ίνα μη σαλευθώσι τα διαβήματα μου.
Εγώ εκέκραξα, ότι επήκουσας μου, ο Θεός·
κλίνον το ούς σου εμοί, και εισάκουσον των ρημάτων μου.
Θαυμάστωσον τα ελέη σου, ο σώζων τους ελπίζοντας επί σε·
εκ των ανθεστηκότων τη δεξιά σου φύλαξον με, Κύριε,
ως κόρην οφθαλμού. Εν σκέπη των πτερύγων σου σκεπάσεις με,
από προσώπου ασεβών των ταλαιπωρησάντων με.
Οι εχθροί μου την ψυχήν μου περιέσχον·
το στέαρ αυτών συνέκλεισαν,
το στόμα αυτών ελάλησεν υπερηφανίαν.
Εκβαλόντες με νυνί περιεκύκλωσαν με,
τους οφθαλμούς αυτών έθεντο εκκλιναι εν τη γη.
Υπέλαβον με ωσεί λέων έτοιμος εις θήραν,
και ωσεί σκύμνος οικών εν αποκρύφοις.
Ανάστηθι, Κύριε, πρόφθασον αυτούς και υποσκέλισον αυτούς·
ρύσαι την ψυχήν μου από ασεβούς,
ρομφαίαν σου από εχθρών της χειρός σου.
Κύριε, από ολίγων από γης διαμέρισον αυτούς εν τη ζωή αυτών,
και των κεκρυμμένων σου επλήσθη η γαστήρ αυτών.
Εχορτάσθησαν υείων και αφήκαν τα κατάλοιπα τοις νηπίοις αυτών.
Εγώ δε εν δικαιοσύνη οφθήσομαι τω προσώπω σου·
χορτασθήσομαι εν τω οφθήναι μοι την δόξαν σου.
Δόξα. Και νυν. Αλληλούϊα
Φιλικά
Galadriel 
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...