- Κοιμάστε πάντα με ήσυχη συνείδηση; - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Είναι τόσα που θέλω να σας μεταφέρω για τους Κυνικούς, ετούτη τη μοναδική εσωτερικά φιλοσοφική διαδρομή, όπου φοβάμαι μην σας κουράσω.
Οι κυνικοί προχώρησαν πολύ πιο μακρυά από τους Στωϊκούς, Επικούρειους, περιφρονώντας τα υλικά αγαθά, ζώντας όμως μέσα στις Πόλεις και επιζητούσαν μόνο την εσωτερική εργασία στην ακατάπαυστη προσπάθεια για την λύτρωση από κάθε υλικό και κοινωνικό δεσμό. Βιώνοντας την ολοκλήρωση της ατομικής υλικής ελευθερίας για να περάσουν στην πνευματική απελευθέρωση.
Στα ελάχιστα δείγματα, (γιατί πιστεύω με σκοπό την άγνοια προς εμάς κατέστρεψαν κάποιοι), που έφθασαν έως τις ημέρες μας, των διατριβών. Όπου οι σοβαρές σκέψεις αναμιγνύονται με το αστείο, που μας άφυσε η ιστορία από τους Κυνικούς. Βλέπουμε την αλήθεια να σαρκάζει για τις ψεύτικες απολαύσεις της ύλης και που είμαστε δέσμιοι όλοι μας.
Ο Αντισθένης, στο συμπόσιο του Ξενοφώντα λέει: <<Βλέπω καλά τα άλογα αλλά δεν βλέπω την ιδέα άλογο...>>
Τώρα για την μεγάλη σχέση Κυνικών και Σούφοι.
1.)Η λέξη Σουφι (syf), που θα πει μαλλί.
Οι Κυνικοί εγκατέλειπαν τη δουλεία τους όπως και Ο Σωκράτης. Δεν είχαν σπίτι ή πατρίδα, και ζούσαν στην απόλυτη φτώχεια ζωσμένοι με ένα μάλλινο ρούχο ή προβιά προβάτου στο οποίο επάνω κοιμώντουσαν κι όλας.
Να λοιπόν από πηγάζει η λέξη μαλλί των Σούφι και όχι από την ασκητική παράδοση των Χριστιανών της ερήμου και που δεν φορούσαν πάντα μάλλινα!
2.)Μέσα στις ιδέες και τους τρόπους ζωής των Σούφι που δεν συνδέονται με καμία θεολογική ομάδα του Ισλάμ και πάρα πολύ συχνά βρίσκονται σε αντιπαράθεση μαζί τους, υπάρχουν όλα σχεδόν τα γνωρίσματα των Κυνικών. (Τουλάχιστον μέχρι, πρίν Ο Ελ Γκαζαλί να δώσει το αποφασιστικό χτύπημα ενάντια στους έως τότε "ανεξάρτητους φιλοσοφικά" Σούφι και να τους συμφιλιώσει με την θεωρεία του Ισλάμ, διότι στην πράξη δεν μπορούσαν να περάσουν και δεν πέρασαν ποτέ.)
Αντίθετα βλέπουμε την σωματική άσκηση, την πειθαρχία και την μυστική ενόραση μέσα από την εγκατάλειψη των υλικών αγαθών που την επιτύγχανουν με ένα εκλεπτυσμένο σαρκαζμό προς αυτούς και όλων των πολιτικών ή θρησκευτικών συστημάτων "σαν" τους Κυνικούς.
Τι άλλο λοιπόν μπορεί να γράψει κάποια/ος, για την τόση φιλοσοφική ομοιότητα, για τον τόσο όμοιο τρόπο ζωής, πού παρουσιάζουν τούτα τα μυστικιστικά συστήματα, Κυνικών και Σούφοι;
3.)Οι Κυνικοί στην διδασκαλία τους, που γινόταν με τη μορφή των διατριβών, μίγμα στίχου και πεζού λόγου, με τον γνωστό όρο <<κυνική διατριβή>> παρουσιάζαν και διέδιδαν σαρκαστικά κεκαλλυμένη την αλήθεια.
Οι Σούφοι που έχουν ακριβώς τον ίδιο τρόπο διδαχής....;
Με πάρα πολλούς διδασκάλους όπως: Γκαζαλί, Μανσούρ Ελ Χάλατζ που φώναζε στους Μουσουλμάνους <<εγώ είμαι η Αλήθεια>> και των εκτέλεσαν,
Ελ Τζουναϊντ, ο δικός "μας" Τζαλαλουντίν και πολλοί άλλοι.
Με τούτα για την ώρα σας χαιρετώ.
quote:
Για να συμπληρώσω, ομοιότητες συναντούμε και με τους "Γυμνοσοφιστές" της Ινδίας, τους "Αρανυάκας" (τους αναχωρητές των δασών) αλλά και με πολλούς Ταοϊστές οι οποίοι ήταν άτεγκτοι κριτικοί των συστημάτων και των θεωριών της αυτοκρατορικής Κίνας.
Χαιρετώ και σένα καλέ μου Thoth.
Να σου πω και κάτι που από εχθές το πρωί με τυραννούσε στη σκέψη!
Πέρα από την απάντηση που σου έδωσα εχθές (και τον πόνο που έδειχνε για την καπηλεία του Ελληνικού πνεύματος), δεν τοποθέτησα σωστά της σκέψεις μου και ίσως να φάνηκε ότι έχω διαφορετικές απόψεις πάνω σε τούτο το θέμα από σένα! Μα όμως, θέλω να διευκρινίσω στους φίλους που μας παρακολουθούν, ότι: Οι απόψεις σου είναι και δικές μου απόψεις και ας μην έχω της γνώσεις σου. Δεν ξέρω, μπορεί στο παρελθόν να περάσαμε από τις ίδιες σχολές εσωτερισμού....
Όμως καλέ μου Thoth, λειτουργείς για μένα σαν διδάσκαλος και μην μου το αρνηθείς σε παρακαλώ, είναι το δικό μου δικαίωμα ή κόλλημα για όσα παρακολουθώ μέσα από τα topics και περισσότερο στο forum της Σοφίας που μας δίνεις την πνευματική τροφή.
Και για να μην μακρηγορώ, όπως σου έχω γράψει και σε άλλο topic, για μένα υπάρχει μια διαδρομή στον πλανήτη Γη, της μόνης εσωτερικής επιστήμης που αρχή έχει τον Θώθ ή Ερμή τριμέγιστο.
Περνώντας μέσα από διάφορα πνευματικά, πολιτιστικά, πολιτικά και θρησκευτικά συστήματα η μόνη αλήθεια για την άνοδο και την ένωση. Έτσι δεν μπορούμε να πούμε πως η αποκλειστική γνώση της αλήθειας, ανοίκει στους Ελληνες ή στους Ινδους, ή σε οποιαδήποτε εθνική ομάδα πολιτισμού. Κάποιοι λαοί την έκαναν τρόπο ζωής, όπως στο Θιβέτ και κάποιοι άλλοι την έντυσαν με μυστικισμό και μυστήρια, όπως οι Έλληνες για να περάσουν οι αναζητητές την θύρα Της Μόνης Αλήθειας.
Με τούτα σε χαιρετώ.
Σας χαιρετώ.
Προτιμώ χίλες φορές να ασκούμαι στις αρετές και ας αγνοώ τι είπαν οι μεγάλοι του πνεύματος.
Ένας απλός "μεσίτης" είμαι λόγων σοφών και όχι κάτοχός τους. Ένας "βιογράφος" είμαι, δεν είμαι ο πρωταγωνιστής.
Σίγουρα καταλαβαίνεις αυτά που σου λέω, αλλά πρέπει να τα πω για να διώξω αυτό το "βάρος" από πάνω μου.
Πάντως σε αυτό το topic έχω πάρει πολλές γνώσεις και σε ευχαριστώ για αυτήν την προσφορά σου.
Το ότι περάσαμε από τις ίδιες εσωτερικές σχολές δεν το αποκλείω καθόλου !!! Το ίδιο έχω σκεφτεί κι εγώ 
Δεν ξέρω αν έχετε τελειώσει με την έκθεση των γνώσεων σας για τους κυνικούς, αλλά θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση σε όσους συμμετέχουν σε αυτό το topik.
Από αυτά που διαβάσαμε για τους κυνικούς αντιληφθήκαμε το αδάμαστο πνεύμα τους και θαυμάσαμε την υπεροχή τους απέναντι στην πλανεύτρα ύλη.
Αυτοί οι φιλόσοφοι είναι ένα κομμάτι του πάζλ της εικόνας του ελληνικού πνεύματος.
Ένα κομμάτι που ευτυχώς υπήρξε γιατί αναδεικνύει την απόλυτη κάλυψη ιδεών που υπήρξε τα αρχαία χρόνια στην Ελλάδα.
Τι θα πρόσφεραν όμως στον σύγχρονο κόσμο μας;
Στην αντίπερα όχθη της ιδανικής πολιτείας του Πλάτωνα και της άριστης πολιτείας του Αριστοτέλη, τι πρεσβεύει η διδασκαλία τους;
Για να μην παρεξηγηθώ, σας λέω ότι δεν ερωτώ με δόλο και με σκοπό να αποδείξω ότι ήταν ανώτεροι ή κατώτεροι ενός φιλοσοφικού ρεύματος.
Ερωτώ χάριν φιλοσοφίας.
quote:
Ένας απλός "μεσίτης" είμαι λόγων σοφών και όχι κάτοχός τους. Ένας "βιογράφος" είμαι, δεν είμαι ο πρωταγωνιστής.
Χαιρετώ και σένα καλέ μου Thoth.
Θα γράψω μια ιστορία που συνέβηκε πριν από 40 χρόνια προς απάντηση.
Ήμουν 6 χρονών και έπρεπε να πάω για πρώτη φορά σχολείο, μα εγώ δεν ήθελα με τίποτα να αποχωριστώ την ασφάλεια που ένοιωθα μέσα στην οικογένεια και ιδιαίτερα γύρω από την μάνα!
Κάποια στιγμή ήρθε στο σπίτι η γιαγιά η Άννα, (η μάνα του πατέρα μου πάρα πολύ χριστιανή και βασανισμένη σαν όλες τις γιαγιάδες της Βαλκανικής που έζησαν στον περασμένο αιώνα.)
Μέσα σε όσα μου είχε πει για το σχολείο, εμένα μου έμεινε για πάντα μια μικρή παραβολή που είπε για τους δασκάλους, αν και αγράμματη η ίδια...
<< Ο δάσκαλος είναι σαν το μυρμήγκι, μαζεύει σπόρους (διαβάζει βιβλία), στη φωλιά του (στο μυαλό του), που ποτέ δεν θα τους χρησιμοποιήσει όλους (δεν θα αφομοιωθούν σαν γνώση όλοι), άλλοι θα σαπίσουν μέσα στην γη, άλλοι θα βλαστίσουν και μόνο εκείνοι που κατα διαστήματα αερίσθηκαν (επεξεργάσθηκε με τη γνώση) θα φαγωθούν.
Από εκείνους τους σπόρους θα μοιρασθεί με τους μαθητές του και αυτοί οι σπόροι θα σας μεγαλώσουν (θα αυξήσουν το πνεύμα των μαθητών) για να γίνεται χρήσιμοι άνθρωποι.>>
Επέμενα όμως στην άρνησή μου για το σχολείο και της έλεγα θυμάμαι: <<Όχι βρε γιαγιά, έχει η μαμά και ο μπαμπάς πολλούς σπόρους για να με κάνουν καλή!
>> Και η λατρεμένη γιαγιά, μου απάντησε: <<Οι σπόροι των γωνιών σου δεν θα σε ταξιδέψουν μακριά, να σε κάνουν αρχαιολόγο (τότε ήθελα να γίνω αρχαιολόγος όταν θα μεγάλωνα), μόνο οι δασκάλοι μπορούν. Οι γονείς θα σε φθάσουν έως εκεί που είναι αυτοί, ποτέ πιο πέρα γιατί οι σπόροι που μάζεψαν για να μοιρασθούν μαζί σου είναι μόνο της οικογένειας!!!>>Κάπως έτσι με έπεισε και με οδήγησε στο σχολείο, για να να περάσω στη μάθηση, πάνω από τα 22 χρόνια της ζωής μου και χωρίς φυσικά να γίνω αρχαιολόγος...
Λοιπόν καλέ μου φίλε Thoth, είπαμε ότι το "κόλλημα" να βλέπω κάποιους ανθρώπους (και όχι βιβλία) σαν διδασκάλους, είναι δική μου προσωπική υπόθεση. Εσύ πολύ σωστά πράττεις και μου υπενθυμίζεις την ιδιότητα του αγωνιζόμενου και πως ακόμα είσαι ενεργό μέλος, στην αρένα του εσωτερικού αγώνα. Όπου και μέσα απο την καρδιά μου, εύχομαι όλοι να βγούμε ΝΙΚΗΤΕΣ.
Επανέρχομαι όμως στο θέμα των Κυνικών, που και με πάρα πολύ μεγάλη δυσκολία προσπαθώ να ανακαλύψω την αλήθεια για ότι πρέσβευαν ετούτοι, διότι αρκετά χάθηκαν (εν τη γενέσει τους) από κάποιους που είχαν τα ηνία των φιλοσοφικών πραγμάτων τότε...Και ίσως να μην μπορέσουμε ποτέ να επεξεργαστούμε από την ίδια πηγή τα στοιχεία παρα περιφερειακά και μέσα από άλλες αρχές όπως των Σούφοι!
Ένα σημαντικό σημείο, άξιο μελέτης, για την άμμεση σχέση τους με τους Κυνικούς, μέσα απ'την Σουφική αρχή, είναι η κυρίαρχη φυσιογνωμία του Αριστοτέλη σαν (αλ-Σεϊχ αλ-Γιουνάν{ι}) όπου διάφορα Σουφικά ρεύματα τον έχουν σαν αρχή, με ένα έργο (θεολογία του Αριστοτέλη) και που η πρώτη αραβική απόδοση, εμφανίστηκε στα τέλη του 8ου αιώνα.
Υπάρχει ακόμα ένα άλλο έργο και που αξίζει ιδιαίτερης μνείας. Το (ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΡΥΜΜΕΝΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ), Ένα αρχαίο Ελληνικό κείμενο (γραμμένο όμως, δια της γνωστής κυνικής διατριβής) αγνώστου τελικά πατρότητος, που κατα καιρούς οι μελετητές, Χριστιανοι και Σουφοι, το αποδίδουν πότε στον Διονύσιο τον Αεροπαγίτη και πότε στον ψευτό-Διονύσιο τον Σύρο Χριστιανό μοναχό (451-521μ.Χ.).
Ο Ντου-αλ-Νουν ο Αιγύπτιος, αγνώστου εποχής, αναφέρετε σαν (ο Έλληνικής παιδίας) φιλόσοφος, αλχημιστής και που σχεδόν όλες οι θεωρίες περι μυστικισμού που άφησε, συμφωνούν με ό,τι βρίσκουμε στα γραπτά του κειμένου που αποδίδεται στον όποιο Διονυσίο, όπου εκείνος όμως τον αναφέρει σαν αλ Διοσχάν, ( ΑΛ ΔΙΟΣΧΑΝ )!!! Ίσως λέω και να είναι παραφορά του ονόματος, Ο Διογένης!
Κατάλαβες τώρα πως γράφετε η ιστορία;
Για τους μελετητές Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, ήταν πιο εύκολο και εφαπτόταν στις γνώσεις τους, να μεταφράσουν το Διοσχάν σε Διονύσιο παρά Διογένη που είναι και πιο κοντά στην Ελληνικη γλώσσα!!!
Με τούτα σε χαιρετώ.
Σας χαιρετώ.
quote:
Από αυτά που διαβάσαμε για τους κυνικούς αντιληφθήκαμε το αδάμαστο πνεύμα τους και θαυμάσαμε την υπεροχή τους απέναντι στην πλανεύτρα ύλη.
Αυτοί οι φιλόσοφοι είναι ένα κομμάτι του πάζλ της εικόνας του ελληνικού πνεύματος.
Ένα κομμάτι που ευτυχώς υπήρξε γιατί αναδεικνύει την απόλυτη κάλυψη ιδεών που υπήρξε τα αρχαία χρόνια στην Ελλάδα.
Τι θα πρόσφεραν όμως στον σύγχρονο κόσμο μας;
Στην αντίπερα όχθη της ιδανικής πολιτείας του Πλάτωνα και της άριστης πολιτείας του Αριστοτέλη, τι πρεσβεύει η διδασκαλία τους;
Καλώς ήρθες στην παρέα μας Διγενή.
Στις πιο πάνω απαντήσεις μου, κάνω αναφορά για την πολύ περεξηγημένη Κυνική φιλοσοφία, για μένα. Και πως τελικά ότι έμεινε σε εμάς από εκείνους, είναι το αναρχικό στοιχείο, (έτσι ονομάζουμε, όμως για κατηγόρια, ό,τι αντιτίθεται στις αρχές μιας κοινωνίας), και ελάχιστα μυθικοπλαστικά, τα περισσότερα ανεκδοτάκια (ιστοριούλες)!!!
Θα ξέρεις ότι οι δυο πολιτείες είναι σε πολλά μέρη ανεπαρκή για την ανθρώπινη ολοκλήρωση, διότι πραγματεύονται και οι δυο την υλική υπόσταση, την καλλίτερη βίωση του ανθρώπου σ'ένα πολιτικό σύστημα.
Αντίθετα η κυνική φιλοσοφία και που οι ιστορικοί αποφεύγουν να πουν, έχει βαθιά τις ρίζες της στην Σωκρατική σοφία. Ο Αντισθένης (πατέρας της Κυνικής φιλοσοφίας) ήταν απ'τους καλλίτερους μαθητές του Σωκράτη.
Όπου μετά τον τραγικό και αντρείο συνάμα θάνατο του διδασκάλου, ιδρύει την σχολή του Κυνοσάργες που γνωρίζουμε μαθήτευσε και Ο Διογένης. Καθώς και η ιστορία μας λέει, πως έχαιρε, <<πάση ανδρός σοφού εκτίμηση>> της εποχής εκείνης...
Η ιστορία Διγενή, δεν αναφέρει και πιστεύω το κάνει εσκεμένα, με δόλο την άγνοια, τον προορισμό του Κυνικού. Την αρχή της φιλοσοφικής πορείας του και ποια πραγματικά ήταν ετούτη η φιλοσοφία που οδηγούσε τους ανθρώπους μακριά των υλικών και καθώς έλεγε ο Σωκράτης: <<Η εγκράτεια είναι μοναδική προϋποθεση της ευτυχίας!>>
Στο ερωτημά σου τώρα.
Ασφαλώς και δεν μπορεί να απαντηθεί με δυο-τρεις φράσεις η πορεία της Κυνικής φιλοσοφίας που σπέρματά της βρίσκουμε, στους Στωϊκούς, Γνωστικιστές, Νεοπλατωνιστές και στην μυστικιστική Δυτική Ασία όπου γεννήθηκαν δυο μεγάλες θρησκείες, ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ στα κατοπινά χρόνια.
Θα σου απαντήσω για την ώρα μόνο με λίγες λέξεις, πιό ήταν το δικό τους βασικό "σύνθημα" για την βίωση του ανθρώπου. Το σύνθημά τους λοιπόν, ήταν η αγάπη για τη φύση, τον απέριττο και λιτό τρόπο ζωής και την ανεξαρτησία από πολιτικούς και θρησκευτικούς δεσμούς μιας κοινωνίας που ήδη κατέρρεε απ'την απληστία της...
Μήπως σου θυμίζει κάτι;
Σε χαιρετώ φιλικά.
Σας χαιρετώ.
Όμως σου υπενθυμίζω ότι ο Σωκράτης ήταν υποστηριχτής των νόμων στην πολιτεία, γι’αυτό άλλωστε θυσιάστηκε.
Επίσης, ποτέ δεν είπε ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τα εγκόσμια υλικά αγαθά με τον τρόπο των κυνικών, αλλά να χρησιμοποιούμε αυτά με τρόπο συνετό και φρόνιμο.
quote:
Συμφωνώ εν μέρει με τα λεγόμενα σου zezmperg.
Όμως σου υπενθυμίζω ότι ο Σωκράτης ήταν υποστηριχτής των νόμων στην πολιτεία, γι’αυτό άλλωστε θυσιάστηκε.
Επίσης, ποτέ δεν είπε ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τα εγκόσμια υλικά αγαθά με τον τρόπο των κυνικών, αλλά να χρησιμοποιούμε αυτά με τρόπο συνετό και φρόνιμο.
Σε χαιρετώ Διγενή.
Σίγουρα Ο Σωκράτης δεν ήταν Κυνικός στον λόγο, μα χρησιμοποιήσε την μαιευτική μέθοδο και λέγετε πως είχε πάρει την επιρροή ετούτη απ'το επάγκελμα της μητέρας του, που ήταν μαία.
Όμως η κατηγορία που τον βάραινε ήταν για την διάβρωση στα ήθη και στους θρησκευτικούς θεσμούς με το να βάζει στους νέους "καινά δαιμόνια", νέους θεούς.( Δεν είναι απ'τη φύση της μια "αναρχική" κατά της αρχής, κατηγορία ετούτη;)
Πολλές φορές δεν λέμε, μα ο τρόπος βίωσης της ζωής μας, είναι εκείνος που αποκαλύπτει την πίστη, την ιδέα και την αντιμετώπιση που έχουμε γύρω από την ζωή!!!
Και Ο Σωκράτης έφερε πολλές ενδείξεις του μετέπειτα φιλοσοφικού ρεύματος των Κυνικών και που αρχή έχει, με τον μαθητή του Αντισθένη.
Φτώχια, απομάκρυνση απ'την οικογένεια του και με ένα δαιμόνιο, "το δαιμόνιο του" να τον κατευθύνει συνεχώς στην αγορά για να διαφθείρει τους νέους απέναντι στους θεσμούς!!!
Σε χαιρετώ φιλικά.
Σας χαιρετώ.
Ακόμα θα ήθελα να προσθέσω μερικά από την τόσο μεγάλη προσωπικότητα του Σωκράτη, με την αρχή των Κυνικών φιλοσόφων.
1.) Ο Σωκράτης ήταν ένας περιπλανώμενος φιλόσοφος, εκ πεποιθήσεως φτωχός.
2.) Η διδαχή προς τους μαθητάς του λεγόταν, "σωκρατική ειρωνεία", είναι κάτι που πάντα υπογράμμιζε ο ίδιος. Και εκείνο μόνο το μέρος των ερωτοαπαντήσων πάλι, απ'τον ίδιο ονομάσθηκε "μαιευτική".
3.) Οι λόγοι του Σωκράτη στην απολογία του: <<ΑΝ ΜΕ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΤΕ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ, ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΥΚΟΛΑ ΑΛΛΟΝ ΣΑΝ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΣΤΕΙΛΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ -ΤΟ ΛΕΩ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΣ ΦΑΝΕΙ ΓΕΛΟΙΟ- ΣΑΝ ΤΗΝ ΦΑΡΜΑΚΕΡΗ ΑΛΟΓΟΜΥΓΑ ΣΕ ΑΛΟΓΟ ΜΕΓΑΛΟΣΩΜΟ ΚΙ ΑΠΟ ΚΑΛΗ ΜΑΛΙΣΤΑ ΡΑΤΣΑ, ΑΛΛΑ ΤΕΜΠΕΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΓΚΟ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΤΣΙΜΠΗΜΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΟΓΟΜΥΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΥΝΗΘΕΙ. ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ Μ'ΕΣΤΕΙΛΕ ΚΙ ΕΜΕΝΑ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΤΣΙΜΠΑΩ ΣΑΝ ΤΗΝ ΜΥΓΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΞΥΠΝΑΩ, ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΝΩ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΣΑΣ, ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΠΡΑΤΤΕΤΕ ΣΩΣΤΑ.>>
Η καταδίκη δε του Σωκράτη, μπορεί να εξηγηθεί μόνο από το γεγονός ότι ο φιλόσοφος, είχε την κριτική σε ό,τι δεν θεωρούσε σωστό!
Διότι με την διδασκαλία του πίστευαν, πως υπονόμευε τις πολιτικές, τις ηθικές και τις θρησκευτικές αρχές της Αθηναϊκής Δημοκρατίας...
4.) Το 406π.Χ. όταν διατέλεσε βουλευτής και πρύτανης αντιτάχθηκε αποφασιστικά στο δημόσιο αίσθημα. Δυο χρόνια αργότερα 404π.Χ. αντιτάχθηκε σφόδρα και πάλι στην ολιγαρχία των Τριάκοντα με κυνικό τρόπο!
5.) Σε ερώτηση πως θα επιθυμούσε να ταφεί, ο Σωκράτης απάντησε ότι ετούτο του είναι τελείος αδιάφορο...
6.) Ήταν ο πρώτος Έλληνας φιλόσοφος που διακήρηξε την ισότητα των δύο φύλων -κάτι πολύ αντίθετο σε όλη την τότε Ελληνική φιλοσοφική πραγματικότητα και παράδοση.
7.) Σωκρατικές σχολές ονομάστηκαν, οι φιλοσοφικές σχολές που άνοιξαν οι μαθητές του μετά τον θανατό του. Ευκλείδης στα Μέγαρα, Πλάτων στην Αθήνα, Αντισθένης στο Κενοσάργες και Αρίστιππος στη Κυρήνεια.
Η ιστορία λοιπόν "κάπου" θέλει να κρύψει έντεχνα τον κρίκο (Σωκράτη), στην αλυσίδα της φιλοσοφίας των Κυνικών και παρα τα όσα πλείστα μας φανερώνει άθελάτης, για την άμεση σχέση Σωκράτη - Κυνικών, (ποιεί την νύσσα)!
Με τούτα για την ώρα σας χαιρετώ.
Χρόνια πολλά, χρόνια καλά φίλοι μου.
Θα σας γράψω λίγα βιογραφικά για τον Διογένη με κύρια πηγή τις ελάχιστες πληροφορίες που μας δίνει ο Διογένης ο Λαέρτιος και άλλες σκόρπιες από αρχαία συγγράμματα...
Καθώς και από το βιβλίο: ΔΙΟΓΕΝΗΣ ο κυνικός & συντροφιά. Ρήσεις και αντιρρήσεις.
Κείμενα, επιλογή, Γιώργος Βάμβαλης.
Εκδόσεις: Επίκουρος
Γεννήθηκε στη Σινώπη του Εύξεινου Πόντου το 412π.Χ. από Έλληνες γονείς. Το 385π.Χ. ήταν επόπτης του νομισματοκοπείου της πόλης του και κατηγορήθηκε για παραχαράκτης, άλλοι πάλι γράφουν πως ήταν ο πατέρας του που κατηγορήθηκε.
Στην Αθήνα φθάνει πάντως με τον πατέρα του Ικεσία, γύρω στα 384π.Χ.
(Εδώ βλέπουμε πως ο Διογένης δεν γνώρισε τον Σωκράτη προσωπικά, αφού ήδη είχε πεθάνει (Ο Σωκράτης) το 399π.Χ. και άρα κάποιο λάθος κάνουν εκείνοι που γράφουν πως παρευρέθηκαν μαζί σε συμπόσια των Αθηναίων!)
Με την κατηγορία του παραχαράκτη να τον συντροφεύει, επιλέγει να εισαχθεί στην σχολή του Αντισθένη στο Κυνοσάργες, μα ο διδάσκαλος, του αρνειταί την εγραφή του για τούτο το λόγο της κατηγορίας. Ο Διογένης πάει και ξαναπάει και κρυφά παρακολουθεί τα μαθήματα της σχολής, ώσπου κάποια ημέρα ο Αντισθένης σήκωσε την μαγκούρα του να τον χτυπήσει. Ο Διογένης τότε του απαντα: <<Παίε, ου γαρ ευρήσεις ούτω σκληρόν ξύλον ώ με απείρξεις έως αν τι φαίνη λέγων>>. (Βάρα, δεν θα βρεις ποτέ τόσο σκληρό ξύλο να με διώξεις, όσο θα μου φαίνεται πως κάτι λες.) Και ο Αντισθένης τότε του είπε, μείνε.
Στον χρόνο που ήταν μαθητής στη σχολή των Κυνικών πέθανε ο πατέρας του και όταν του το ανήγγειλαν τους είπε: << Ού νεκρόν, Άνθρωπον ζητώ>>. (Ψάχνω να βρώ άνθρωπο και όχι νεκρό.)
Κάποτε έφυγε από την σχολή, μα πάντα αγαπούσε, εκτιμούσε και πήγαινε στον Αντισθένη έως τον θάνατο του δευτέρου. Αφού γνωρίζουμε πως λίγο πριν τον θάνατο του Αντισθένη πήγε να τον επισκεφθεί και τον βρήκε να φωνάζει από τους μεγάλους πόνους: <<Τις αν απολύσειέ με τών πόνων;>>
Ο Διογένης βγάζει ένα μαχαίρι από το σακούλι και προτείνοντάς του του λέει: <<Τούτο>>. Και Ο Αντισθένης του απαντά: <<Των πόνων, είπον ου του ζήν.>> Δηλαδή, φώναζε ο Αντισθένης: <<Ποιός θα με απαλλάξει από τους πόνους;>> Αφού Ο Διογένης του έδωσε το μαχαίρι τότε ο διδάσκαλος του είπε πάλι: <<Από τους πόνους είπα, όχι από τη ζωή!>>
Ο Διογένης γνωρίζουμε πως γύριζε στην Αθήνα και ζούσε ασκητική ζωή. Κάποτε οι άνθρωποι, πέρα από το χλεύασμα άρχισαν και να τον τιμούν όμως για την φιλοσοφία του, απόκτησε πιστούς μαθητές που τον καλούσαν στις πόλεις τους να διδάξει.
Σε ένα τέτοιο ταξιδη προς την Αίγινα, πειρατές κατέλαβαν το καϊκι και τον οδήγησαν στην αγορά της Κρήτης για να τον πουλήσουν. Όταν δε τον ρώτησαν τι δουλειά γνώριζε, τους απάντησε: <<Ανδρών άρχειν>>. (Να κυβερνώ ανθρώπους) και συμβούλεψε τον πωλητή του: <<Κήρυσσε ει τις εθέλει δεσπότην αυτώ πρίασθαι>>. (Να λες στους ανθρώπους, ποιός θέλει να αγοράσει αφεντικό.)
Τον ζήτησαν προς αγορά πολλοί, μα ο Διογένης αρνιόταν την πουλησή του και μόνο όταν είδε τον Κορίνθιο Ξενιάδη "αυτοπουλήθηκε" σαν δάσκαλος για τα παιδιά του Ξενιάδη όπου τους δίδασκε, ιστορία, φιλοσοφία, να τρώνε λίγο, να ντύνονται πολύ ελαφρά, να κουρεύονται τελείως, να περπατούν ξιπόλητα, να είναι κόσμια. Τα γύμναζε, όχι για πρωταθλητές μα με σύνεση σε διάφορα αθλήματα, τους έμαθε ψάρεμα και κυνήγι.
Έτσι πέρασαν πάλι τα χρόνια και Ο Διογένης αποκτούσε τη φήμη ενός εξαίρετου διδασκάλου. Περνούσε πλέων τον καιρό του ανάμεσα στην Κόρινθο και την Αθήνα και οι μαθητές του αυξάνονταν.
Πέθανε το 323π.Χ. στην Κόρινθο μέσα στα βαθιά γεράματα για την εποχή εκείνη. Διαμάχη όμως ξέσπασε ανάμεσα στους μαθητές του για του που έπρεπε να ταφεί, καθώς έλεγε (διακύρησσε) πως ήταν πολίτης του κόσμου. Όμως τα παιδιά του Ξενιάδη κατάφεραν να τον θάψουν με τις ύψιστες τιμές, στην πύλη που έβγαζε από τον Ισθμό προς την Αθήνα.
Έστησαν μιά επιτύμβια κολόνα που επάνω της σκάλισαν το ποίημα του Μεγαπολοπολίτη μαθητή του Κερκίδα:
(Δεν υπάρχει πια ο παλιός Συνωπέας,
εκείνος ο μαγκουροφόρος,
πούχε για στρώμα και σκεπασμά του
τον μάλλινο χειτώνα του
και κατοικία του την ύπαιθρο.
Έφυγε, σφίγγοντας με τα "δόντια"(*) του τα χείλη
και την αναπνοή του κόβοντας.
Του Δία γόνος ήταν, αληθινός Διο-γένης,
σκυλί ουράνιο.)
Καί πάνω απ' την κολόνα τοποθέτησαν ένα μαρμάρινο σκυλί.
Στην Αθήνα και την Σινώπη του έστησαν χάλκινα αγάλματα!!!
(*)Ο Διογένης ήταν ενενήντα χρονών όταν πέθανε, και η μαρτυρία ετούτη περι θανάτου του, είναι μάλλον από την αγάπη των μαθητών που ήθελαν να πιστεύουν πως είχε θεϊκή υπόσταση και ότι ποτέ ο θάνατος δεν θα τον ακουμπούσε. Έτσι δίδουν στον θάνατό του μιά άλλη υπόσταση φυγής επιλεγμένη από τον ίδιο.
Με τούτα σας χαιρετώ.
Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να δούμε ομοιότητες της διδασκαλίας του με αυτή του Σωκράτη.
Αν παρατηρήσουμε λίγο προσεκτικά θα δούμε ότι στον συγκεκριμένο κυνικό φιλόσοφο λίπη ο αυτοέλεγχος του θυμοειδούς χαρακτήρα του.
Αυτός είναι μάλλον και ο λόγος των ιστοριών που προσπαθούν να τον γελοιοποιήσουν.
Και ενώ όπως οφείλει σαν κυνικός να ανατρέπει με τον λόγο του, κάποιες φορές υπερβαίνει τα όρια και παρεκτρέπεται.
Γιατί φίλοι μου, άλλο ο ανατρεπτικός λόγος και άλλο ο αγενής λόγος, άλλο ο σαρκασμός και άλλο η κοροϊδία.
Επειδή είναι αδύνατον ένας αγενής (και μόνο αυτό), να έχει μαθητές και λόγο που σέβονται πολλοί και από την άλλη όλα όσα έχουν καταγραφεί (ανεκδοτάκια) να μην έχουν στοιχεία αλήθειας, συμπεραίνω στο ότι κάποιες φορές παρεκτρέπονταν και αυτό ήταν που τον έκανε διασημότερο όλων των κυνικών.
Εξάλλου άνθρωπος με το πνεύμα του ,όταν θυμώσει, ο λόγος του μπορεί να τον κάνει τόσο κυνικό όσο και απολαυστικό.
Σας χαιρετώ.
quote:
Όπως είπε η φίλη zezmperg αν αφαιρέσουμε τα <<ανεκδοτάκια> για το πρόσωπο του Διογένη προκύπτει ένας φιλόσοφος που στους λόγους του έχει και αξίες , και μέτρο.
Χαιρετώ και σ'ένα Διγενή.
Και όχι μόνο καλέ μου φίλε, διότι Ο Διογένης είχε και μία εσωτερική αρχή που γίνετε αντιληπτή όταν αντιπαραθέσουμε τα γεγονότα της πορείας των Κυνικών για την ίδια την ζωή!
quote:
Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να δούμε ομοιότητες της διδασκαλίας του με αυτή του Σωκράτη.
Αν παρατηρήσουμε λίγο προσεκτικά θα δούμε ότι στον συγκεκριμένο κυνικό φιλόσοφο λίπη ο αυτοέλεγχος του θυμοειδούς χαρακτήρα του.
Αυτός είναι μάλλον και ο λόγος των ιστοριών που προσπαθούν να τον γελοιοποιήσουν.
Είμαι σίγουρη πλέων καλέ μου φίλε, πως ο φιλόσοφος Διογένης δεν κατείχε απλώς ομοιότητες, μα την ίδια φιλοσοκή, "θεοσοφική", εσωτερική αρχή με τον Μεγάλο Σωκράτη και που της έδωσε ένα πιο εσωτερικό χαρακτήρα.
quote:
Και ενώ όπως οφείλει σαν κυνικός να ανατρέπει με τον λόγο του, κάποιες φορές υπερβαίνει τα όρια και παρεκτρέπεται.
Γιατί φίλοι μου, άλλο ο ανατρεπτικός λόγος και άλλο ο αγενής λόγος, άλλο ο σαρκασμός και άλλο η κοροϊδία.
Επειδή είναι αδύνατον ένας αγενής (και μόνο αυτό), να έχει μαθητές και λόγο που σέβονται πολλοί και από την άλλη όλα όσα έχουν καταγραφεί (ανεκδοτάκια) να μην έχουν στοιχεία αλήθειας, συμπεραίνω στο ότι κάποιες φορές παρεκτρέπονταν και αυτό ήταν που τον έκανε διασημότερο όλων των κυνικών.
Εξάλλου άνθρωπος με το πνεύμα του ,όταν θυμώσει, ο λόγος του μπορεί να τον κάνει τόσο κυνικό όσο και απολαυστικό.
Σωκράτης, Αντισθένης, Διογένης. Ο κάθε ένας από τούτους τους φιλόσοφους, έδωσε και την δική του εσωτερική πνοή στην Κυνική φιλοσοφία που με την σειρά της εδρέωσε "καθαρά" τα εσωτερικά συστήματα στις δύο θρησκείες, του Ισλάμ με τους Σούφοι και του Χριστιανισμού με τους ασκητές Νηπτικούς Πατέρες. Όπου από ετούτους προήρθαν και οι μοναχοί!
Σε χαιρετώ φιλικά.
Σας χαιρετώ.
Θα σας αντιγράψω λίγες μικρές ιστορίες από το βιβλίο: ΔΙΟΓΕΝΗΣ ο κυνικός & συντροφιά (ρήσεις και αντιρρήσεις). Κείμενα επιλογή: Γιώργος Βαμβαλής. Εκδόσεις: Επίκουρος. Όπου ο συγγραφέας το έγραψε στο ύφος της κυνικής φιλοσοφίας.
Κάποτε που ο Διογένης έτρωγε ξερά σύκα και ήρθε προς το μέρος του Ο Πλάτωνας, Ο Διογένης προθυμοποιήθηκε: <<Εξέστί σοι μετασχείν>>. (Μπορείς να συμμετάσχεις).
Μα καθώς Ο Διογένης είδε, πως Ο Πλάτωνας του τάφαγε όλα, παρατήρησε: <<Μετασχείν, είπον, ού καταφαγείν>>. (Να συμμετάσχεις σου είπα, όχι να τα φάς όλα).
Ο Διογένης βγήκε μια μέρα στην αγορά και άρχισε να φωνάζει: <<Ιώ άνθρωποι>>. (Ε, άνθρωποι που είστε;). Σαν μαζεύτηκαν κάμποσοι, τους πλάκωσε με την μαγκούρα, λέγοντας τους: <<Ανθρώπους εκάλεσα, ού καθάρματα>>. (Ανθρώπους κάλεσα όχι καθάρματα).
Υπάρχει και άλλη μια σκηνή συνάντησης και διαλόγου μεταξύ Διογενή και Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Εδώ, αφού Ο Μέγας Αλέξανδρος στάθηκε απέναντι στον Διογένη του είπε: <<Εγώ είμ' Αλέξανδρος ο μέγας Βασιλεύς>>.
Κι Ο Διογένης σαν να εννοούσε: καλά κάνεις κι είσαι Ο Αλέξανδρος, ο μεγάλος βασιλιάς, του αντέταξε ισότιμα τη δική του οντότητα και τη δική του ιδιότητα: <<Καγώ Διογένης Ο Κύων>>.
Και στην ερώτηση του Αλέξανδρου, γιατί τον αποκαλούν Σκύλο, Ο Διογένης απάντησε: <<Τους μεν δίδοντας σαίνων, τους δέ μή δίδοντας υλακτώ, τους δε πονηρούς δάκνων>>. (Γιατί εκείνους που δίνουν, τους καλοπιάνω, εκείνους, που δεν δίνουν, τους γαυγίζω, και τους παλιανθρώπους "πονηρούς" τους δαγκώνω).
Κάποιον, που μιλούσε στην Αγορά για τα ουράνια φαινόμενα, Ο Διογένης τον πλησίασε και τον ρώτησε: <<Ποσταίος πάρει από του ουρανού;>>. (Πόσον καιρό έχεις που ήρθες από τον ουρανό;).
Και κάποιος άλλος διατεινόταν πως δεν υπάρχει κίνηση, Ο Διογένης σηκώθηκε και έκανε βόλτες γύρω του....
Σας χαιρετώ.
Σήμερα λέω να σταθούμε στην ηθική της Κυνικής φιλοσοφίας. Με δυο-τρεις ιστοριούλες που υπάρχουν και μας δίδουν μια εικόνα στην αντιμετώπιση της ηθικής, όπου έγκειται τελικά, μόνο στην φυσική μορφή της ύλης του ανθρώπου και όχι στα επίπλαστα ερωτικά ένστικτα (αισθήσεις) των διαφόρων ηθών των εποχών "καιρών".
Γνωρίζουμε, πως η άνοδο για την διαδρομή της επιστήμης της ψυχής, έχει θύρες που δεν θα ανοίξουν εάν εμείς δεν εργαστούμε με συνείδηση, για να ξεκαθαρίσουμε πρώτα το πεδίο του εαυτού μας από διάφορα υλικά "πάθη" καθώς και είναι εκείνα, που μας κλείνουν τις θύρες...
Κάποτε που Ο Διογένης, είδε ένα παιδί να κοκινίζει από ντροπή το παρότρυνε: <<Θάρρει τοιούτον έστι της αρετής το χρώμα>>. (Θάρρος τέτοιο είναι της αρετής το χρώμα).
Ένας Κυνικός φιλόσοφος που εξυμνεί το αίσθημα της ντροπής και που ο ίδιος, όπως μας λέγουν, ήταν αδιάντροπος!!!
Πάλι που Ο Διογένης είδε έναν νεαρό να καλλωπίζεται,του είπε: <<Εί μεν προς άνδρας, ατυχείς εί δέ προς γυναίκας, αδικείς>>. (Αν το κάνεις για τους άνδρες, είσαι άτυχος, αν το κάνεις για τις γυναίκες είσαι άδικος).
Εδώ φανερά πια, ο φιλόσοφος, τοποθετεί την διδαχή του για την εξάλειψη στην φυσική πορεία των προσκομμάτων προς την άνοδο και παράλληλα νουθετεί για την απελευθέρωση μας από κάθε επιπρόσθετο κόλλημα με την ύλη.
Βλέποντας Ο Διογένης μια θρησκόληπτη γυναίκα να σκύβει βαθιά μπροστά στα αγάλματα των θεών, της είπε: <<Ούκ ευλαβή, ώ γύναι, μή ποτε θεού όπισθεν εστώτος - πάντα γάρ έστι αυτού πλήρη - ασχημονήσης;>> (Δεν φοβάσαι, εσύ γυναίκα, μήπως κανένας θεός από πίσω σου - γιατί ο τόπος είναι γεμάτος από δαύτους - σε δει σε άσεμνη στάση;)
Καυτηριάζει με την Κυνική φιλοσοφική σκέψη Ο Διογένης και με τα φυσικά ανθρώπινα δεδομένα της Κυνικής ηθικής, την θρησκευτική ηθικοπλαστική πλάνη, που ώς και στις ημέρες μας δυστυχώς υπάρχει.
Κάποτε πάλι Ο Διογένης, αυνανιζόμενος μια μέρα μπροστά στον κόσμο στην Αγορά, αποφάνθηκε: <<Είθε και την κοιλίαν ήν παρατρίψαντα μη πεινήν>>. (Μακάρι να μπορούσαμε να τρίβουμε και την κοιλιά μας έτσι και να μην πεινάμε).
Το ηθικό δίδαγμα της πράξης ετουτης του φιλοσόφου, είναι σαφές.
Σε μιά φυσική γενετισιακή ανάγκη και με δίχως ντροπή προς το σύνολο, θα μπορούσαμε να την αυτοικανοποιήσουμε. Ενώ αντίθετα η ικανοποίηση της αμέσως επόμενης πνευματική-έδρας, (τσάκρας), εκ των φυσικών καταστάσεων, μας εξαναγκάζει να βρισκόμαστε δέσμιοι πολλών περισσοτέρων αναγκών. Όπως η εύρεση εργασίας, η εύρεση τροφής κ.τ.λ....
Σας χαιρετώ.