- Tο ξύλο από τον Παράδεισο!!! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Ή μήπως βγαίνει από την χερούκλα κάποιου "παλληκαρά"
και προσγειώνεται σε ανυπεράσπιστα άτομα;
Την έμπνευση γι’ αυτό το θέμα την πήρα από ένα πρόσφατο
θέμα της εδώ τηλεόρασης από πρόγραμμα επίκαιρων θεμάτων.
Αυστραλός ολυμπιονίκης ξυλοφόρτωνε την γυναίκα του πολύ άσχημα.
Και δεν έφτανε το ξύλο που έτρωγε, έπρεπε να κρατάει α π ό λ υ τ η σ ι ω π ή
στη διάρκεια του γρονθοκοπήματος με την απειλή ενός μαχαιριού στο λαιμό της!
Ο «κύριος;» δεν ήθελε να χαλάσει και το image του στη γειτονιά!!!
Η γυναίκα δεν άντεχε άλλο την κατάσταση
και κάλεσε το συγκεκριμένο κανάλι
κι έδωσε την αναφορά της.
Κανείς δεν ήθελε να την πιστέψει. Τους ήταν αδιανόητο
να πιστέψουν πως ο ολυμπιονίκης έδερνε τη γυναίκα του
και μάλιστα σε καθημερινή βάση.
Τελικά τους έπεισε να βάλουν κρυφές κάμερες στο σπίτι τους.
Και το θέαμα ήταν αποτρόπαιο...
Τι κάνει τελικά τον άνθρωπο να φτάνει σε σημείο να δέρνει
τη γυναίκα του, ή τα παιδιά του όταν μάλιστα
δεν πρόκειται για...παιδαγωγικό λόγο;
Είναι όμως ο ξυλοδαρμός παιδαγωγικός τρόπος;
Είναι σωστή είναι η φράση «Όπου δε πίπτει λόγος πίπτει ράβδος;»
ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ
Οπωσδήποτε ένα μεγάλο τμήμα της συμπεριφοράς μας είναι διδαχτό και συνεπώς ένας άνθρωπος που μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον τέτοιο που να ενθάρυνε συμπεριφορές αυτού του τύπου είναι λογικό να έχει "προγραμματισθεί" σε τέτοιες αντιδράσεις.Σε κάθε περίπτωση πάντως κάθε μορφή κακοποίησης, ακόμα και αν αυτή δεν περιέχει κανενός είδους σωματικής βίας, είναι αποριπτέα απο ανθρώπους που θέλουν τουλάχιστον να αποκαλούνται νοήμονες.
Επίτρεψε μου όμως να προσθεσω και κάτι ακόμα ,εκτός απο εκπαιδευμένους βιαστές έχουμε και εκπαιδευμένα θύματα.Είναι γνωστή η παροιμία ο άντρας πρέπει να ****** και να δέρνει που δυστυχώς υπάρχουν και γυναίκες που σε ένα μεγάλο βαθμό την πιστεύουν.Ίσως λοιπον μια κοινωνική ψυχοθεραπευτική προσέγγιση θα έπρεπε να βάλει ως στόχο της (σε τέτοια θέματα) όχι απλά τον θύτη αλλά τελικά τον θύτη και το θύμα γιατί απο ότι φένεται ένας βασικός λόγος που ενισχύει και διατηρεί τις συμπεριφορές αυτές είναι η συμπληρωματική ψυχολογία μεταξύ θύματος και θύτη.
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του