LOGOS
Μέλος216Μηνύματα
143Θέματα
19/09/2003, 18:33:09Πρώτο μήνυμα
26/10/2006, 10:54:26Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Αγαπητέ φίλε
Ο εσωτερικός διάλογος κατευθύνει την εξωτερική μας συμπεριφορά ή αλλιώς εκφράζεται με την δράση μας.Έτσι λοιπόν τον εσωτερικό διάλογο των άλλων μπορεί να μην τον ακούμε αλλά σίγουρα τον βλέπουμε.
Άν πηγαίναμε στην ουσία του διαλόγου αυτού θα βλέπαμε οτι είναι μια αντήχηση των ιδιαίτερων πιστεύω που έχουμε για τον κόσμο που μας περιβάλλει.Έχουμε διαδαχτεί να ατενίζουμε τον κόσμο απο συγκεκριμένες οπτικές γωνίες και τα φίλτρα που μας παρέχουν αυτές τις οπτικές σε ηχητικό επίπεδο ταυτοποιούνται με τον εσωτερικό διάλογο.Συνεπώς ο εσωτερικός διάλογος αναπαράγει τις εμπιερίες μας και μόνο και άρα το τμήμα του κόσμου που μπορούμε να αντικρύσουμε μέσα απο τις εμεπιρίες αυτές.Για να τροποιποιήσεις τον εσωτερικό διάλογο πρέπει να έρθεις σε ρήξη με τα πιστέυω απο τα οποία πηγάζει και συνεπώς να αμφισβητήσεις ότι θεωρείς δεδομένο σε αυτά που αντιλαμβάνεσαι.Ιδιαίτερα η αμφισβήτηση των καταστάσεων που φοβάσαι μπορεί να τροποποιήσει κατα πολύ τον εσωτερικό σου διάλογο.ΚΑΝΤΟ ΚΑΙ ΑΣ ΦΟΒΑΣΑΙ είναι ας πούμε το κουμπί που αλλάζει το cd στην λέιζερ κεφαλή του μυαλού σου.
Ο εσωτερικός διάλογος κατευθύνει την εξωτερική μας συμπεριφορά ή αλλιώς εκφράζεται με την δράση μας.Έτσι λοιπόν τον εσωτερικό διάλογο των άλλων μπορεί να μην τον ακούμε αλλά σίγουρα τον βλέπουμε.
Άν πηγαίναμε στην ουσία του διαλόγου αυτού θα βλέπαμε οτι είναι μια αντήχηση των ιδιαίτερων πιστεύω που έχουμε για τον κόσμο που μας περιβάλλει.Έχουμε διαδαχτεί να ατενίζουμε τον κόσμο απο συγκεκριμένες οπτικές γωνίες και τα φίλτρα που μας παρέχουν αυτές τις οπτικές σε ηχητικό επίπεδο ταυτοποιούνται με τον εσωτερικό διάλογο.Συνεπώς ο εσωτερικός διάλογος αναπαράγει τις εμπιερίες μας και μόνο και άρα το τμήμα του κόσμου που μπορούμε να αντικρύσουμε μέσα απο τις εμεπιρίες αυτές.Για να τροποιποιήσεις τον εσωτερικό διάλογο πρέπει να έρθεις σε ρήξη με τα πιστέυω απο τα οποία πηγάζει και συνεπώς να αμφισβητήσεις ότι θεωρείς δεδομένο σε αυτά που αντιλαμβάνεσαι.Ιδιαίτερα η αμφισβήτηση των καταστάσεων που φοβάσαι μπορεί να τροποποιήσει κατα πολύ τον εσωτερικό σου διάλογο.ΚΑΝΤΟ ΚΑΙ ΑΣ ΦΟΒΑΣΑΙ είναι ας πούμε το κουμπί που αλλάζει το cd στην λέιζερ κεφαλή του μυαλού σου.
Αγαπητοί φίλοι,παρότι οι γνώσεις μου γύρω απο το θέμα είναι ελάχιστες οφείλω να πώ οτι έμεινα έκπληκτος με τις απόψεις που έχουν καταθέσει και οι υποστηρικτές και οι αμφισβητούντες την κιβωτό.Κάποιο φένεται να προβληματιστήκαν και να προσπαθούν να δώσουν λογικές εξηγήσεις άλλοι κάνανε την δική τους έρευνα και τελικά μέσα σε αυτόν τον κατακλυσμό πληροφοριών και απόψεων που εκτίθονται ίσως στη δική μας κιβωτό να οφείλουμε να περισυλλέξουμε όλες τις μορφές συλλογισμών που παρουσιάζονται.
Σε καθαρά φυσικό επίπεδο λόγω της αρχής διατήρησης ύλης και ενέργειας ίσως κάποια απο τα μόρια μου να περιέχουν στοιχεία απο την ύλη της κιβωτού ή του περιεχομένου της.Σε ένα πιο φιλοσοφικό επίπεδο ίσως σπέρματα των ευαισθησιών του Νώε να συναντούμε σε οργανώσεις τύπου National Geographic,Green peace κτλ.Είτε βρούμε το σκελετό της κιβωτού είτε ακόμα και του Νώε...το σημαντικό είναι οτι αυτά ,είτε ώς μύθοι είτε ως πραγματικότητες,εξελίχθηκαν σε κάτι άλλο ή κατεύθηνα εξελίξεις.Και η συζήτηση αυτή καθ'αυτή είναι μια εξέλιξη της κιβωτού.
Και τελικά αυτό ίσως να είναι το σημαντικότερο απ'όλα.
Σε καθαρά φυσικό επίπεδο λόγω της αρχής διατήρησης ύλης και ενέργειας ίσως κάποια απο τα μόρια μου να περιέχουν στοιχεία απο την ύλη της κιβωτού ή του περιεχομένου της.Σε ένα πιο φιλοσοφικό επίπεδο ίσως σπέρματα των ευαισθησιών του Νώε να συναντούμε σε οργανώσεις τύπου National Geographic,Green peace κτλ.Είτε βρούμε το σκελετό της κιβωτού είτε ακόμα και του Νώε...το σημαντικό είναι οτι αυτά ,είτε ώς μύθοι είτε ως πραγματικότητες,εξελίχθηκαν σε κάτι άλλο ή κατεύθηνα εξελίξεις.Και η συζήτηση αυτή καθ'αυτή είναι μια εξέλιξη της κιβωτού.
Και τελικά αυτό ίσως να είναι το σημαντικότερο απ'όλα.
Ένα απο τα ερωτήματα που απασχολούν τον άνθρωπο είναι το αν υπάρχουν άλλες διαστάσεις πέραν του άμεσα αντιληπτού Χωρό-Χρόνου και πώς θα ήταν η ζωή στις διαστάσεις αυτές.Παρότι μαθηματικά μοντέλα κάνουν λόγο ακόμα και για 5η ή 6η διάσταση η έλειψη βιωματικών εμπειριών απο τις διαστάσεις αυτές τις κάνουν ασύληπτες για το μέσο νού.Απο την άλλη πλευρά πάλι άνθρωποι που έχουν εντρυφήσει στη μεταφυσική και τον εσωτερισμό μιλούν για έναν πολυδιάστατο κόσμο που για να τον αντιληφθεί κανείς θα πρέπει να περάσει πολλά χρόνια σκληρής πνευματικής εξάσκησης σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζονται οι ίδιοι.
Το μέτριο μυαλό μου προβληματίζεται εδώ και καιρό σχετικά με το άν το ίδιο το διαδικτύο είναι μια άλλη διάσταση ή μέσο για μια άλλη διάσταση.Όλοι σε αυτό είμαστε υπαρκτοί αλλά η ύπαρξη μας γίνεται αντιληπτή με περισσότερο διανοητικά αισθητήρια και λιγότερο με τις κλασσικές 5 αισθήσεις.Το γεγονός οτι οι 5 αισθήσεις αποκλειόνται σε μεγάλο΄βαθμό απο τον χώρο αυτό δεν είναι κατ'ανάγκη μειονέκτημα.Είναι γνωστό οτι οι τυφλοί αν και στερούνται την όραση υπεραναπτύσουν αντιρροπιστικά τις άλλες αιασθήσεις και ειδικά αυτήν της αφής σε σχέση με τους ανθρώπους που έχουν μια καλή όραση.Μέσα απο τα forums h kai ta chatrooms δεν γίνεται σαφές το χωροχρονικό στίγμα του άλλου,η χωροχρονική οντότητα του(σε βαθμό τουλάχιστον που να μπορούμε να τον αναπαραστήσουμε σαν τρισδιάστατη μορφή ή ηλικία) εντούτοις υπάρχει μιας άλλης ποιότητας στίγμα που πιστοποιεί την ύπαρξη του ή ένα επίπεδο της ύπαρξης του.
Φυσικά υπάρχουν και οι users που μέσα απο το ΝΕΤ προσπαθούν να αντλήσουν ή να αναπληρώσουν εμπειρίες που ανήκουν στον χωρο-χρονικό κόσμο μας,κλασικό παράδειγμα τέτοιας χρήσης είναι το cyber-sex.Σαφέστατα δεν αναφέρομαι σε τέτοιες χρήσεις ούτε μιλώ για ένα ίντερνετ που υποκαθιστά ή αντικαθιστά την υπόλοιπη ζωή μας.Η αναζήτηση άλλων διαστάσεων έχει σαν στόχο τον εμπλουτισμό του εμεπιρόκοσμου μας και όχι την φυγή απο τις διαστάσεις που ήδη βιώνουμε.Πιστεύετε οτι το ίντερνετ μπορεί να γίνει ένα μέσο ενδυνάμωσης των αισθητηρίων εκείνων που θα προσλαμβάνουν μια άλλη διάσταση ή τουλάχιστον άλλες ποιότητες των ήδη αντιληπτών διαστάσεων?
Ίσως θα είχε ενδιαφέρον όποιος θέλει να αναφέρει πώς αντιλαμβάνεται τον άλλον με τον οποίο γνωρίζεται μόνο μέσα απο το διαδίκτυο (δεν έχουν δηλαδή συναντηθεί εκτός διαδικτύου).Πώς βιώνουμε το στίγμα της ύπαρξης αυτού του ψηφιακού φίλου μας?
Το μέτριο μυαλό μου προβληματίζεται εδώ και καιρό σχετικά με το άν το ίδιο το διαδικτύο είναι μια άλλη διάσταση ή μέσο για μια άλλη διάσταση.Όλοι σε αυτό είμαστε υπαρκτοί αλλά η ύπαρξη μας γίνεται αντιληπτή με περισσότερο διανοητικά αισθητήρια και λιγότερο με τις κλασσικές 5 αισθήσεις.Το γεγονός οτι οι 5 αισθήσεις αποκλειόνται σε μεγάλο΄βαθμό απο τον χώρο αυτό δεν είναι κατ'ανάγκη μειονέκτημα.Είναι γνωστό οτι οι τυφλοί αν και στερούνται την όραση υπεραναπτύσουν αντιρροπιστικά τις άλλες αιασθήσεις και ειδικά αυτήν της αφής σε σχέση με τους ανθρώπους που έχουν μια καλή όραση.Μέσα απο τα forums h kai ta chatrooms δεν γίνεται σαφές το χωροχρονικό στίγμα του άλλου,η χωροχρονική οντότητα του(σε βαθμό τουλάχιστον που να μπορούμε να τον αναπαραστήσουμε σαν τρισδιάστατη μορφή ή ηλικία) εντούτοις υπάρχει μιας άλλης ποιότητας στίγμα που πιστοποιεί την ύπαρξη του ή ένα επίπεδο της ύπαρξης του.
Φυσικά υπάρχουν και οι users που μέσα απο το ΝΕΤ προσπαθούν να αντλήσουν ή να αναπληρώσουν εμπειρίες που ανήκουν στον χωρο-χρονικό κόσμο μας,κλασικό παράδειγμα τέτοιας χρήσης είναι το cyber-sex.Σαφέστατα δεν αναφέρομαι σε τέτοιες χρήσεις ούτε μιλώ για ένα ίντερνετ που υποκαθιστά ή αντικαθιστά την υπόλοιπη ζωή μας.Η αναζήτηση άλλων διαστάσεων έχει σαν στόχο τον εμπλουτισμό του εμεπιρόκοσμου μας και όχι την φυγή απο τις διαστάσεις που ήδη βιώνουμε.Πιστεύετε οτι το ίντερνετ μπορεί να γίνει ένα μέσο ενδυνάμωσης των αισθητηρίων εκείνων που θα προσλαμβάνουν μια άλλη διάσταση ή τουλάχιστον άλλες ποιότητες των ήδη αντιληπτών διαστάσεων?
Ίσως θα είχε ενδιαφέρον όποιος θέλει να αναφέρει πώς αντιλαμβάνεται τον άλλον με τον οποίο γνωρίζεται μόνο μέσα απο το διαδίκτυο (δεν έχουν δηλαδή συναντηθεί εκτός διαδικτύου).Πώς βιώνουμε το στίγμα της ύπαρξης αυτού του ψηφιακού φίλου μας?
Έχει επανηλημένως παραδεχτεί στις συνεντέυξεις του οτι τα κόλπα του δεν έχουν τίποτα το μεταφυσικό αλλά είναι καλομελετημένες οφθαλμαπάτες.Πολλές φορές η "μαγεία" δεν κάνει χρήση ανώτερων δυνάμεων αλλά ανθρώπινων αδυναμιών και είναι εξίσου αποτελεσματική αν όχι και αποτελεσματικότερη.Εγώ δεν έχω καμμιά σχέση βέβαια με μαγείες ή παρόμοιες μεταφυσικές τεχνικές ωστόσο με την ευρύτερη έννοια του όρου μπορώ να θεωρήθώ "μάγος" μιας και μου αρέσει να κάνω επιτυχημένες φάρσες 
Θοδωρή κι εγώ πιστεύω οτι το θέμα σου αγγίζει εξίσου και τον τομέα ΓΝΩΣΗ ωστόσο επειδή η γνώση πολλές φορές λειτουργεί θεραπευτικά ίσως και εδώ που έβαλαν το θέμα σου να μην έχει αδικηθεί σε ότι αφορά τις προθέσεις σου.
Τα λόγια σου είναι εκπληκτικά και εξακολουθώ να πιστεύω αυτό που είπα λίγο πιο πάνω οτι μπορείς να είσαι και δάσκαλος μας.
Να είσαι καλά.
Τα λόγια σου είναι εκπληκτικά και εξακολουθώ να πιστεύω αυτό που είπα λίγο πιο πάνω οτι μπορείς να είσαι και δάσκαλος μας.
Να είσαι καλά.
Φίλε Θοδωρή
Ανήκω και εγώ στους έξω απο το χορό ίσωσ γιατί γενικά με τους χορούς δεν τα πάω καλά.Πιστεύω οτι οι εντός του χορού και ειδικά αυτοί που ήταν εντός και έγιναν εκτός...έχουν να μας διδάξουν πολλά και επίτρεψε μου να σε θεωρώ μέσα απο αυτό το πρίσμα σαν δάσκαλο μου και να σε ευχαρηστήσω γι αυτό.
Οι μόνοι χοροί που χόρεψα ήταν λίγο του τσιγάρου,καμμιά φορά χορεύω ακόμα το πιοτό(υπο έλεγχο) αλλά εκεί που του δίνω και καταλαβαίνει είναι ο καφές(όχι με την έννοια της ποσότητας αλλά με την έννοια της εξάρτησης απο τον καφέ).Αυτό που εγώ κατάλαβα απο τις μεγαλύτερες ή τις μικρότερες εξαρτήσεις μου είναι οτι το τσιγάρο,το πιοτό ή ο καφές δεν είναι τα ίδια η ευφορία (γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα βλεπαμε χαρούμενα τσιγάρα,τρισευτυχισμένα πιοτά και καφέδες να βρίσκονται σε οργασμό)αλλά μέσα που αλληλεπιδρουν με τους υποδοχείς της ηδονής μας και παράγουν ένα επίπεδο απόλαυσης.Ίσως τα μέσα εξάρτησης τελικά να διαφέρουν στο επίπεδο απόλαυσης που παράγουν κατα την αλληλεπίδραση τους με τους διακόπτες ηδονής που διαθέτουμε και τελικά αν μπορούσαμε απο μόνοι μας (και σίγουρα μέσα στο απέραντο δυναμικό μας θα υπάρχει η δυνατότητα αυτή)να διεγείρουμε αυτούς τους διακόπτες ίσως να φτάναμε κάποτε στο σημείο να μιλούμε γα εξάρτηση απο την τελειότητα μας.Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που ξεπέρασαν ή ξεπερνούν την εξάρτηση απο τα ναρκωτικά αποτελούν κομμάτι της ανώτερης ομάδας των ανθρώπων που θα καταφέρουν να μας διδάξουν-οδηγήσουν στην εξάρτηση απο την τελειότητα μας που θα μας παρέχει το βίωμα ενός ανώτερου (ποιοτικά και ποσοτικά) επιπέδου ηδονής.Ακριβώς σε αυτό το μονοπάτι μπορείτε να μας διαφωτίστε εσύ και οι άνθρωποι που έχουν παρόμοιες εμπειρίες με σένα ( όχι βεβαια αυτοί που είναι χρήστες χωρίς να καταβάλουν καμμία προσπάθεια απεξάρτησης και χωρίς να καταφέρνουν κανένα αποτέλεσμα βελτίωσης).
Ανήκω και εγώ στους έξω απο το χορό ίσωσ γιατί γενικά με τους χορούς δεν τα πάω καλά.Πιστεύω οτι οι εντός του χορού και ειδικά αυτοί που ήταν εντός και έγιναν εκτός...έχουν να μας διδάξουν πολλά και επίτρεψε μου να σε θεωρώ μέσα απο αυτό το πρίσμα σαν δάσκαλο μου και να σε ευχαρηστήσω γι αυτό.
Οι μόνοι χοροί που χόρεψα ήταν λίγο του τσιγάρου,καμμιά φορά χορεύω ακόμα το πιοτό(υπο έλεγχο) αλλά εκεί που του δίνω και καταλαβαίνει είναι ο καφές(όχι με την έννοια της ποσότητας αλλά με την έννοια της εξάρτησης απο τον καφέ).Αυτό που εγώ κατάλαβα απο τις μεγαλύτερες ή τις μικρότερες εξαρτήσεις μου είναι οτι το τσιγάρο,το πιοτό ή ο καφές δεν είναι τα ίδια η ευφορία (γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα βλεπαμε χαρούμενα τσιγάρα,τρισευτυχισμένα πιοτά και καφέδες να βρίσκονται σε οργασμό)αλλά μέσα που αλληλεπιδρουν με τους υποδοχείς της ηδονής μας και παράγουν ένα επίπεδο απόλαυσης.Ίσως τα μέσα εξάρτησης τελικά να διαφέρουν στο επίπεδο απόλαυσης που παράγουν κατα την αλληλεπίδραση τους με τους διακόπτες ηδονής που διαθέτουμε και τελικά αν μπορούσαμε απο μόνοι μας (και σίγουρα μέσα στο απέραντο δυναμικό μας θα υπάρχει η δυνατότητα αυτή)να διεγείρουμε αυτούς τους διακόπτες ίσως να φτάναμε κάποτε στο σημείο να μιλούμε γα εξάρτηση απο την τελειότητα μας.Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που ξεπέρασαν ή ξεπερνούν την εξάρτηση απο τα ναρκωτικά αποτελούν κομμάτι της ανώτερης ομάδας των ανθρώπων που θα καταφέρουν να μας διδάξουν-οδηγήσουν στην εξάρτηση απο την τελειότητα μας που θα μας παρέχει το βίωμα ενός ανώτερου (ποιοτικά και ποσοτικά) επιπέδου ηδονής.Ακριβώς σε αυτό το μονοπάτι μπορείτε να μας διαφωτίστε εσύ και οι άνθρωποι που έχουν παρόμοιες εμπειρίες με σένα ( όχι βεβαια αυτοί που είναι χρήστες χωρίς να καταβάλουν καμμία προσπάθεια απεξάρτησης και χωρίς να καταφέρνουν κανένα αποτέλεσμα βελτίωσης).
Φίλε/η Crystal tear...αυτό που περιγράφεις φαντάζομαι ότι πολλοί
το έχουμε βιώσει.Πιστεύω ότι εφόσον οι άγγελοι και οι δαίμονες είναι πνευματικά όντα τελικά αλληλεπιδρούν με το πνεύμα μας και καθίστανται αντιληπτά απο εμάς σαν αντικρουόμενες σκέψεις πρίν μια δράση ή μια απόφαση.Ο Άγγελος μας υποδεικνύει μονοπάτια εξέλιξης ενώ ο δαίμονας ανθίσταται σε αυτήν.Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα και τελικά αντιδρούμε (είτε σωματικά είτε συναισθηματικά) ίσως να είναι το τελικό αποτέλεσμα αυτής της πάλης.Ο δρόμος της εξέλιξης έχει περισσότερο κόπο και οδηγεί απώτερα σε μεγαλύτερη ευχαρίστηση...αντίθετα ο δρόμος του δαίμονα μας εγγυάται λιγότερο κόπο και οδηγεί πιο γρήγορα σε ευχαρίστηση αλλά πολύ μικρότερης έντασης και διάρκειας που πολλές φορές μπορεί να φοράει και το ένδυμα θλίψης/θυματοποίησης.Ίσως τελικά ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσουμε την υπεροχή του αγγέλου μας...είναι να βάλουμε σαν αποκλειστικό μας στόχο την εξέλιξη μας και να μπούμε αμέσως στη δράση που οδηγεί σε αυτήν.Τότε αυτός ο άγγελος δεν θα εμφανίζεται μόνο ως σκέψη...αλλά ίσως και σαν μια δύναμη που με θαυμαστό τρόπο ανοίγει το δρόμο μας.Βέβαια και ο δαίμονας θα κάνει την εμφάνιση του..αλλά η εμμονή μας στον στόχο μας θα αποδυναμώνει την παρουσία του.
Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την εμφάνιση τους στη ζωή μας...
το έχουμε βιώσει.Πιστεύω ότι εφόσον οι άγγελοι και οι δαίμονες είναι πνευματικά όντα τελικά αλληλεπιδρούν με το πνεύμα μας και καθίστανται αντιληπτά απο εμάς σαν αντικρουόμενες σκέψεις πρίν μια δράση ή μια απόφαση.Ο Άγγελος μας υποδεικνύει μονοπάτια εξέλιξης ενώ ο δαίμονας ανθίσταται σε αυτήν.Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα και τελικά αντιδρούμε (είτε σωματικά είτε συναισθηματικά) ίσως να είναι το τελικό αποτέλεσμα αυτής της πάλης.Ο δρόμος της εξέλιξης έχει περισσότερο κόπο και οδηγεί απώτερα σε μεγαλύτερη ευχαρίστηση...αντίθετα ο δρόμος του δαίμονα μας εγγυάται λιγότερο κόπο και οδηγεί πιο γρήγορα σε ευχαρίστηση αλλά πολύ μικρότερης έντασης και διάρκειας που πολλές φορές μπορεί να φοράει και το ένδυμα θλίψης/θυματοποίησης.Ίσως τελικά ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσουμε την υπεροχή του αγγέλου μας...είναι να βάλουμε σαν αποκλειστικό μας στόχο την εξέλιξη μας και να μπούμε αμέσως στη δράση που οδηγεί σε αυτήν.Τότε αυτός ο άγγελος δεν θα εμφανίζεται μόνο ως σκέψη...αλλά ίσως και σαν μια δύναμη που με θαυμαστό τρόπο ανοίγει το δρόμο μας.Βέβαια και ο δαίμονας θα κάνει την εμφάνιση του..αλλά η εμμονή μας στον στόχο μας θα αποδυναμώνει την παρουσία του.
Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την εμφάνιση τους στη ζωή μας...
Φυσικά και η επιστήμη έχει τον πρώτο λόγο σε ζητήματα που μας απασχολούν ωστόσο ακόμα και αυτή μένει άναυδη μπροστά σε κάποιες περιπτώσεις που μοιάζουν παράδοξες και όμως αληθινές.Έχουν γραφεί πολλά βιβλία απο γιατρούς για κάποιες περιπτώσεις που ανέτρεψαν αυτά που πίστευαν.Η πραγματικότητα είναι οτι η επιστήμη βρίσκεται σε εξέλιξη και πολύ πιθανόν να εμφανίζονται φαινόμενα μπροστά της που ακόμα δεν μπορεί να εξηγήσει.
Οι λόγοι που μας κάνουν να πιστεύουμε σε παράλογες ερμηνείες δεν είναι τόσο λογικοί όσο συναισθηματικοί και πιο συγκεκριμένα η αναζήτηση της χαμένης ίσως,απο την επιστήμη,ελπίδας.Φυσικά η κυρία που αναφέρεις μετα του συζύγου της έχουν θησαυρίσει όχι απο αναζητούντες την μεταφυσική γνώση αλλά λύσεις σε κάποια απολύτως φυσικά προβληματα.Οι κύριοι αυτοί είναι τσαρλατάνοι και όχι φορείς μιας άλλης γνώσης.Η ικανότητα τους είναι να γοητεύουν με τον τρόπο τους άλλους ανθρώπους και να τους αποσπούν χρήματα.Η γοητευτική επιροή που τους ασκούνε μπορεί να τους μειώσει για μικρό χρονικό διάστημα κάποιον πόνο ή να τους κάνει να πιστέψουν οτι είναι καλύτερα.
Ωστόσο ο τσαρλατανισμός είναι η εμπορευματοποίηση της αναζήτηαης άλλων πηγών γνώσης και υπάρχει ακόμα και στην επίσημη επιστήμη.Τσαρλατάνοι δεν είναι και οι γιατροί που συνταγογραφούνε φάρμακα σε ασθενείς όχι επειδή τα χρειάζονται αλλά μόνο και μόνο για να αρπάξουν τα μπόνους απο τις φαρμακευτικές εταιρίες?
Οι λόγοι που μας κάνουν να πιστεύουμε σε παράλογες ερμηνείες δεν είναι τόσο λογικοί όσο συναισθηματικοί και πιο συγκεκριμένα η αναζήτηση της χαμένης ίσως,απο την επιστήμη,ελπίδας.Φυσικά η κυρία που αναφέρεις μετα του συζύγου της έχουν θησαυρίσει όχι απο αναζητούντες την μεταφυσική γνώση αλλά λύσεις σε κάποια απολύτως φυσικά προβληματα.Οι κύριοι αυτοί είναι τσαρλατάνοι και όχι φορείς μιας άλλης γνώσης.Η ικανότητα τους είναι να γοητεύουν με τον τρόπο τους άλλους ανθρώπους και να τους αποσπούν χρήματα.Η γοητευτική επιροή που τους ασκούνε μπορεί να τους μειώσει για μικρό χρονικό διάστημα κάποιον πόνο ή να τους κάνει να πιστέψουν οτι είναι καλύτερα.
Ωστόσο ο τσαρλατανισμός είναι η εμπορευματοποίηση της αναζήτηαης άλλων πηγών γνώσης και υπάρχει ακόμα και στην επίσημη επιστήμη.Τσαρλατάνοι δεν είναι και οι γιατροί που συνταγογραφούνε φάρμακα σε ασθενείς όχι επειδή τα χρειάζονται αλλά μόνο και μόνο για να αρπάξουν τα μπόνους απο τις φαρμακευτικές εταιρίες?
Ο Εγκέφαλος ,σε απόλυτα υλικό επίπεδο,είναι ένα σύνολο νευρώνων (νευρικών κυττάρων) ,με οργανωμένη διάταξη και πολλαπλές συνδέσεις (συνάψεις).Δυστυχώς η επίστήμη δε κατόρθωσε να εξερευνήσει πλήρως τη λειτουργία όλων αυτών των πολύπλοκων δομών και συνδέσεων που κρύβουμε μέσα στο κεφάλι μας.Είναι αδύνατον λοιπόν να μιλούμε για προσομοίωση της τεχνητής νοημοσύνης με τον ανθρώπινο εγκέφαλο τι στιγμή που αγνοούμε ακόμα σημαντικά στοιχεία για τον τελευταίο (τεχνικά).
Άν καταφέρναμε ποτέ να διερευνήσουμε πλήρως τον εγκέφαλο...φτάνοντας στο σημείο να λέμε οτι ξέρουμε τα πάντα γύρω απο αυτόν....τότε ίσως και να αυτοκτονούσαμε γιατί θα ερχόμασταν αντιμέτωποι με τα όρια μας...θα τον απομυθοποιούσαμε και ίσως να απομυθοποιούσαμε και άλλες απόψεις περί ψυχής ,πνεύματος κτλ.Δε νομίζω λοιπόν ότι στην ανθρώπινη διάσταση μας...ότι θα καταφέρουμε να διερευνήσουμε πλήρως το μυαλό μας...ίσως αυτή η φαινομενική ανικανότητα είναι και μια ψυχική άμυνα.
Σέβομαι απόλυτα τον προβληματισμό σας και τις γνώσεις σας και με την διαπίστωση που πρόκειται να κάνω δε θέλω να ελαφρύνω τη βαρύτητα των σκέψεων σας αλλά απλά να χιουμορίσω λίγο χρησιμοποιώντας και τα δυο ημισφαίρια μου.
Η παρούσα κυβέρνηση αν και αριστερίζουσας ιδεολογίας (αριστερό πολιτικό ημισφαίριο) χρησιμοποιεί δεξιούς χειρισμούς σε εφαρμοσμένο επίπεδο.Τελικά τι συμφέρει πλέον στον τόπο μας να κυβερνάται απο δεξιόχειρες ή αριστερόχειρες?Ο ντε Γκρέτσια που ανήκει?
Η παρούσα κυβέρνηση αν και αριστερίζουσας ιδεολογίας (αριστερό πολιτικό ημισφαίριο) χρησιμοποιεί δεξιούς χειρισμούς σε εφαρμοσμένο επίπεδο.Τελικά τι συμφέρει πλέον στον τόπο μας να κυβερνάται απο δεξιόχειρες ή αριστερόχειρες?Ο ντε Γκρέτσια που ανήκει?
Άν έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα στις ταινίες που διαπραγματεύονται καλύτερα τους μεταφυσικούς κώδικες ή συμβολισμούς σίγουρα οι προαναφερθήσες είναι απο τις πιο φανταχτερές ταινίες.Επειδή για μένα η μεταφυσική έχει και πιο εφηρμοσμένους αντίποδες και πιο συγκεκριμένα εμπεριέχει μέσα της την πρόκληση της αμφισβήτησης ή της υπέρβασης των ορίων που θεωρούνται ώς δεδομένα στην πραγματικότητα που μας περιβάλλει,ταινίες που παρουσίασαν ανθρώπους που υπερέβησαν ή αμφισβήτησαν τα όρια αυτά νομίζω οτι κατέχουν μια εξέχουσα θέση.Ενδεικτικά αναφέρω τις Πατς Άνταμς,Ένας υπέροχος άνθρωπος και Η ζωή του Ντέιβιντ Γκέιλ.
Αγαπητή Τζένυ
Ο Φρόυντ είπε οτι τα όνειρα είναι η βασιλική οδός διερεύνησης του υποσυνειδήτου...και συνήθιζε να αποκωδικοποιεί τις φιγούρες που εμφανίζονται στα όνειρα με σεξουαλικά σύμβολα.Προσωπικά πιστεύω οτι τα όνειρα είναι άλλη μια ανάκλαση-έκφραση του εγώ μας μέσω "ψηφιακών" εφέ...που το όνειρο ούτως ή άλλως μας παρέχει.Το όνειρο είναι σαν μια ταινία χόλυγουντ...που πολύ απλά μηνύματα τα ντύνει με οπτικά εφέ.
Για να μην μακρυλογώ με θεωρίες....το συγκεκριμένο όνειρο ίσως είναι άλλη μία έκφραση σου και πολύ πιθανόν ένα μοτίβο συμπεριφοράς σου να επαναλαμβάνεται σταθερά στη ζωή σου και αυτό το μοτίβο να κωδικοποιείται και στο όνειρο σου.
Ο ονειρικός ήρωας που δε βλέπεις....δεν είναι μόνο ένα σύμβολο του υποψήφιου συντρόφου σου...αλλά και των βιωμάτων ηδονής που θα σου προκαλούσε η παρουσία του.Στη πραγματική σου ζωή μπορεί οι πηγές ηδονής να είναι ορατές...αλλά λόγω του τρόπου που σχετίζεσαι με αυτές η ίδια η ηδονή να είναι αόρατη.Για να το πώ πιο απλά...ίσως εσύ να σαμποτάρεις τον εαυτό σου στο να "δεί" και να απολαύσει την ηδονή-ευχαριστήση που του αξίζει.
Ο σύντροφος που έχεις τώρα.....ταιριάζει με αυτό το μοτίβο αφού η σχέση σου μαζί του συνοδεύεται απο εκρήξεις...άρα απο πέπλα που κάνουν αόρατη την ηδονή που σε ελκύει κοντά του.Βλέπεις το φυσικό του πρόσωπο αλλά σε μεγάλο βαθμό είναι αδιόρατη η συναισθηματική του προβολή μέσα σου.Άν με άλλα λόγια υποθέταμε οτι έχουμε ένα είδος συναισθηματικών ματιών,που κοιτούν το συναισθηματικό αντίκρυσμα των άλλων μέσα μας....τότε τα μάτια σου αυτά δε σου φέρνουν κάποια συγκεκριμένη εικόνα.
Επειδή όμως ακόμα και οι τυφλοί...έχουν τρόπους να προσλαμβάνουν την πραγματικότητα (υπεραναπτύσωντας τις άλλες αισθήσεις τους)...προσπάθησε να προσεγγίσεις με όλο σου το διασθητικό δυναμικό την πραγματικότητα που σε περιβάλλει και που σε μεγάλο βαθμό δημιουργός της είσαι και εσύ.
Υ.Γ.Απλά μια ερμηνεία επιχείρησα...χωρίς να διεκδικώ κανενός είδους αλάθητο.
Ναι είναι αλήθεια αυτό ότι ο εγκέφαλος μας σκανάρει όχι το 100% της πληροφορίας αλλά ένα πολύ μικρότερο ποσοστό της και το υπόλοιπο το συμπληρώνει απ την εμπειρία του...κι εδώ ακριβώς βασίζονται και οι φάρσες που αλλοιώνουν ένα ελάχιστο κομμάτι της πραγματικότητας το οποίο ο εγκέφαλος δεν το αντιλαμβάνεται καθώς το συμπληρώνει με τις εμπειρίες του..και άρα το καλύπτει.
Η εκκλησία έχει τους δικούς της κώδικες και κοιτάει να τους προασπίσει με όσο το δυνατόν πιο προπαγναδιστικό τρόπο μπορεί πρός ενίσχυση του θρησκευτικού φανατισμού.Δέν έχω ασχοληθεί ούτε και με ενδιαφέρει να ασχοληθώ με πνέυματα και άλλα τέτοια ,αλλά σίγουρα με ενδιαφέρει ο ανθρώπινος νούς και ο ψυχισμός μας και φυσικά δε συμφωνώ πλήρως με τις προσεγγίσεις της εκκλησίας απέναντι στα θέματα αυτά.Όμως δεν είναι αυτό το ζητούμενο....αν κάνουν μια καλή αυτοκριτική οι επικεφαλείς της εκκλησίας μας θα δούν οτι σε πολλά θέματα ουσίας είναι και αυτοί αιρετικοί.Βέβαια αυτές τους τις αποκλίσεις τις καλύπτουν με επικοινωνιακά τεχνάσματα που αποτρέπουν τον πιστό να τους κρίνει περαιτέρω.Δυστυχώς γι αυτούς το παιδί του Λυκείου τους έχει απομυθοποιήσει και τους έχει καταχωρήσει μέσα του πλάι πλάι με την παροιμία "δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτησες" ειδικά σε θέματα αγάπης και ταπεινότητας.Και αν υπάρχουν κάποια κυκλώματα που με πρόφαση το μεταφυσικό ξύπνημα εκμεταλεύονται παιδικές ψυχές να είναι σίγουρη η εκκλησία πως με τις επικοινωνιακές τακτικές που ακολουθεί φέρει τεράστιες ευθύνες για την αλλοίωση αυτών που διδάσκει και τη συνακόλουθη έμμεση προτροπή προς το νέο να ακολουθήσει άλλες οδούς.
Είναι μάλλον δύσκολο για τις προδιαγραφές μας ως "ζώα κοινωνικά και νοήμονα".Αυτοί που περιγράφεις ώς χαζούς και ηλίθιους είναι άνθρωποι με ανασφάλιες στον σχηματισμό των οποίων συνετέλεσαν και η κοινωνικοποίηση αλλά και η νόηση τους.Εφόσον ο λόγος είναι
επι-κοινωνία άρα είναι αίσθηση οτι συνυπάρχω και γίνομαι αποδεκτός ανταλλάσοντας μπόλικο λόγο ουσιαστικά ισχυροποιώ αυτήν την αίσθηση.
Ομοίως και το ακροατήριο αγκαλιάζει τα λόγια του δασκάλου καθώς νιώθει οτι ο δάσκαλος τα ετοίμασε γι αυτούς άρα οτι τους νοιάζεται και τους προσέχει.Έχουμε λοιπόν ένα δούναι και λαβείν αποδοχής και τελικά η ποιότητα και η ποσότητα του λόγου έχουν να κάνουν με την ποιότητα και του ομιλητή και του ακρωατηρίου και του ιδαίτερου τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούν.
Δεν είναι τυχαίο που αυτοί που λένε ελάχιστα ώς και καθόλου συνηθίζουν να ζούν απομονωμένοι (εξάλειψη παράγοντα κοινωνικότητας) και σταματούν να σκέφτονται(νοητική σιγή).
επι-κοινωνία άρα είναι αίσθηση οτι συνυπάρχω και γίνομαι αποδεκτός ανταλλάσοντας μπόλικο λόγο ουσιαστικά ισχυροποιώ αυτήν την αίσθηση.
Ομοίως και το ακροατήριο αγκαλιάζει τα λόγια του δασκάλου καθώς νιώθει οτι ο δάσκαλος τα ετοίμασε γι αυτούς άρα οτι τους νοιάζεται και τους προσέχει.Έχουμε λοιπόν ένα δούναι και λαβείν αποδοχής και τελικά η ποιότητα και η ποσότητα του λόγου έχουν να κάνουν με την ποιότητα και του ομιλητή και του ακρωατηρίου και του ιδαίτερου τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούν.
Δεν είναι τυχαίο που αυτοί που λένε ελάχιστα ώς και καθόλου συνηθίζουν να ζούν απομονωμένοι (εξάλειψη παράγοντα κοινωνικότητας) και σταματούν να σκέφτονται(νοητική σιγή).
Αγαπητή φίλη
Για να χαρακτηρίζεις αυτή τη σχέση ώς εξάρτηση σίγουρα θα έχει μέσα της και αυτοκαταστροφικά στοιχεία.Όταν μια σχέση μας προκαλεί πόνο και εντούτοις παραμένουμε σε αυτήν τότε να ξέρεις οτι εμείς επιλέγουμε τον πόνο αυτόν γιατί αποκομίζουμε οφέλη.Για παράδειγμα και μόνο η θυματοποιήση μας και η εξαθλίωση μας σε μια τυρανική σχέση ,μας κάνει πιο συμπαθείς σε υποψήφιους παρηγορητές ή σωτήρες και αν έχουμε ανάγκη απο τέτοιου είδους συναναστροφές τότε η ερωτική εξάρτηση είναι ένα πολύ ωραίο μέσο για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο.
Για να χαρακτηρίζεις αυτή τη σχέση ώς εξάρτηση σίγουρα θα έχει μέσα της και αυτοκαταστροφικά στοιχεία.Όταν μια σχέση μας προκαλεί πόνο και εντούτοις παραμένουμε σε αυτήν τότε να ξέρεις οτι εμείς επιλέγουμε τον πόνο αυτόν γιατί αποκομίζουμε οφέλη.Για παράδειγμα και μόνο η θυματοποιήση μας και η εξαθλίωση μας σε μια τυρανική σχέση ,μας κάνει πιο συμπαθείς σε υποψήφιους παρηγορητές ή σωτήρες και αν έχουμε ανάγκη απο τέτοιου είδους συναναστροφές τότε η ερωτική εξάρτηση είναι ένα πολύ ωραίο μέσο για να πετύχουμε αυτόν τον στόχο.
Ο Έρωτας σίγουρα εκτός απο το βιολογικό του σκοπό (διαιώνιση του είδους) έχει και έναν ψυχικό σκοπό που έχει να κάνει με την ολοκλήρωση μας ώς προσωπικότητες.Τελικά αυτός που ερωτεύομαστε...είναι μια οντότητα πάνω στην οποία προβάλλουμε τις εσωτερικές μας ανάγκες ή πιο περιγραφικά...τα ελείματα που έχουμε στη σχέση μας με τον ίδιο μας τον εαυτό.Όταν τα ελείματα αυτά τα προσαράζουμε σε κάποιον άνθρωπο (το άτομο που ερωτεύομαστε) τότε το φορτίο τους γίνεται ελαφρύτερο και νιώθουμε πολύ πιο όμορφα.Αυτή η ιδιαίτερη ηδονή του ελαφρύτερου φορτίου "κενών" στη σχέση μας με τον εαυτό μας...είναι που μας κάνει να νιώθουμε "μαγικά".Όταν χάσουμε όμως το άτομο πάνω στο οποίο αφήναμε ή προσδοκούσαμε να αφήσουμε αυτά τα "κενά"...τότε νιώθουμε ερωτικά απογοητευμένοι...στην πράξη νιώθουμε το αποτέλεσμα αυτών των κενών που ούτως η άλλως υπάρχουν μέσα μας.Άν αυτόν τον πόνο...δεν το δούμε σαν μια αφορμή να βελτιώσουμε τη σχέση μας με τον εαυτό μας...και κοιτάξουμε να βρούμε κάποιο άλλον αντικαταστάτη πάνω στον οποίο θα φορτώσουμε τα κενά μας συν το απωθημένο της τελευταίας σχέσης....τότε μπλέκουμε σε έναν φαύλο κύκλο συναισθηματικής εξάρτησης που μπορεί να οδηγήσει και σε υποδούλωση τελικά.
Φίλε Γρηγόρη
Υποτίθεται οτι χωρίσατε γιατί διαφωνούσατε σε κάποιο ή κάποια θέματα,τι έγινε αλλάξατε απόψεις για τα θέματα αυτά ώστε να μπορείτε να τα ξαναβρείτε?Μήπως σε κάποιον απο τους δύο ή και στους δυο μεσολάβησε μακρύ διάστημα μοναξιάς οπότε η επικοινωνία αυτής της μορφής είναι απλά ένα παυσίπονο αλλά όχι φάρμακο ή βιταμίνη?
Είναι κάποια ερωτήματα που καλό θα ήταν να απαντούμε στον εαυτό μας σε φάσεις απανασύνδεσεις γιατί καμμιά φορά τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται και αν σκέφτεται κανείς το κάψιμο πρέπει να είναι προσεχτικός.Άν όμως έχεις αναπτύξει τη φιλοσοφία εκείνη που σε βοηθά να καταλάβεις οτι κανείς πόνος μας δεν εξαρτάται απο τον άλλον αλλά μόνο απο εμάς,τότε προχώρα ελεύθερα.Άν λοίπόν είσαι "αναστενάρης" στη φωτιά της αγάπης δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα.
Υποτίθεται οτι χωρίσατε γιατί διαφωνούσατε σε κάποιο ή κάποια θέματα,τι έγινε αλλάξατε απόψεις για τα θέματα αυτά ώστε να μπορείτε να τα ξαναβρείτε?Μήπως σε κάποιον απο τους δύο ή και στους δυο μεσολάβησε μακρύ διάστημα μοναξιάς οπότε η επικοινωνία αυτής της μορφής είναι απλά ένα παυσίπονο αλλά όχι φάρμακο ή βιταμίνη?
Είναι κάποια ερωτήματα που καλό θα ήταν να απαντούμε στον εαυτό μας σε φάσεις απανασύνδεσεις γιατί καμμιά φορά τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται και αν σκέφτεται κανείς το κάψιμο πρέπει να είναι προσεχτικός.Άν όμως έχεις αναπτύξει τη φιλοσοφία εκείνη που σε βοηθά να καταλάβεις οτι κανείς πόνος μας δεν εξαρτάται απο τον άλλον αλλά μόνο απο εμάς,τότε προχώρα ελεύθερα.Άν λοίπόν είσαι "αναστενάρης" στη φωτιά της αγάπης δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα.
Φίλη Valnta έχει βέβαια μια λογική βάση το σκεπτικό σου ωστόσο δεν ξέρω κατα πόσο θα μπορούσε να γενικευτεί.Ο Μπάχ δίδασκε στους μαθητές του οτι ο επιτυχημένος μουσικοσυνθέτης είναι αυτός που πρωτού ακουμπήσει το κλαβιέ έχει οραματισθεί την παρτιτούρα του και την έχει καταγράψει κιόλας.Απο τα λόγια του λοιπόν κανείς θα συμπαίενε οτι είναι μάλλον οπτικός τύπος.
Όμως τι θα πούμε για έναν με ταλέντο στο τρέξιμο?Είναι κιναισθητικός και απολαμβάνει τις αισθήσεις που του προσφέρουν οι αρθρώσεις του όταν τρέχει?Είναι οπτικός και ονειρεύτεια την πρωτιά σε αγωνιστικά στάδια?Ή είναι ακουστικός και η εσωτερική του φωνούλα τον επιβραβεύει όταν κερδίζει?Τα modalities οπτικός,ακουστικός κιναισθητικός (VAKOG) έχουν να κάνουν κυρίως με τον τρόπο που αναπαριστούμε τον κόσμο μέσα μας παρά με τις ίδιες τις ικανότητες μας.Ωστόσο είναι απαραίτητη η συνδρομή τους για την επιτυχή μας πορεία ακόμα και αν αυτή ταυτίζεται με μια επιτυχή έκφραση των ταλέντων μας.Μπορεί να έχουμε δυο ταλαντούχους τραγουδιστές και ο ένας να οπτικοποιεί την κάθε συναυλία που δίνει ενώ ο άλλος να την αναπαριστά ακουστικά μέσα του.
Όμως τι θα πούμε για έναν με ταλέντο στο τρέξιμο?Είναι κιναισθητικός και απολαμβάνει τις αισθήσεις που του προσφέρουν οι αρθρώσεις του όταν τρέχει?Είναι οπτικός και ονειρεύτεια την πρωτιά σε αγωνιστικά στάδια?Ή είναι ακουστικός και η εσωτερική του φωνούλα τον επιβραβεύει όταν κερδίζει?Τα modalities οπτικός,ακουστικός κιναισθητικός (VAKOG) έχουν να κάνουν κυρίως με τον τρόπο που αναπαριστούμε τον κόσμο μέσα μας παρά με τις ίδιες τις ικανότητες μας.Ωστόσο είναι απαραίτητη η συνδρομή τους για την επιτυχή μας πορεία ακόμα και αν αυτή ταυτίζεται με μια επιτυχή έκφραση των ταλέντων μας.Μπορεί να έχουμε δυο ταλαντούχους τραγουδιστές και ο ένας να οπτικοποιεί την κάθε συναυλία που δίνει ενώ ο άλλος να την αναπαριστά ακουστικά μέσα του.
Φίλη NANTIATHENS ένα κομμάτι της απάντησης μου είχε βέβαια και μια χιουμοριστική διάσταση και πολλές φορές καταφεύγω στο χιούμορ οταν δεν μπορώ να είμαι απόλυτα σίγουρος για κάτι.Το θέμα των προηγούμενων ζωών είναι βεβαίως μια άποψη για την οποία οτι και να υποθέσει κανείς δεν μπορεί να κριθεί ούτε σαν σωστός ούτε σαν λάθος.Παρόλα αυτά αν υπάρχει αλληλουχία ζωών σαφέστατα υπάρχει με έναν άξονα εξέλιξης όπως αυτό υποστηρίζεται άλλωστε και απο τις σχολές μετενσάρκωσης.