- Έρμαν Έσσε - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
θέτω ως αφετηρία μιας φιλοσοφικής συζήτησης τον αγαπημένο Έσσε.
Με προβλημάτισε και συνεχίζει να με προβληματίζει πολύ το έργο του και κυρίως το πως μιλά μυθιστορηματικά για θέματα υψηλής φιλοσοφίας αλλά και εσωτερισμού.
Μεταλλάσεται συνεχώς και δεν έχω βρει ανάμεσα στα έργα του κάτι που να επαναλαμβάνεται,
εκτός από την αιώνια δίψα του ανθρώπου για τη θέωση.
Κάθε ένα ήταν μια διαφορετική ματιά έσο.
Αγαπημένα είναι ο Λύκος της στέπας, ο Ντέμιαν και ο Σιντάρτα.
Καταφέρνει μέσα σε σχετικά λίγες σελίδες να εκφράζει βαθύτατους προβληματισμούς,
που οδηγούν σε μια κάθαρση στο τέλος.
Ελπίζω να σας φανεί ενδιαφέρον.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Κι εμένα μου αρέσει πολύ ο Έρμαν Έσσε. (ή και Χέρμαν Χέσε - όπως το έχω δει γραμμένο σε βιβλίο!!!
)Πιστεύω πως ακριβώς το γεγονός της ικανότητάς του, να πραγματεύεται με μυθιστορηματικό τρόπο θέματα εσωτερισμού, κάνει το έργο του πολύτιμο για την πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας, εφόσον έχει το ταλέντο να ξυπνά τον "εσωτεριστή" μέσα στον αναγνώστη του.
Μου άρεσε πιο πολύ από όλα τα βιβλία του ο Σιντάρτα.
Με έκανε να πιστέψω - πραγματικά, πως η φιλοσοφία, η αναζήτηση της πνευματικότητας και η ανάδυση του εσωτερικού όντος, δεν περιμένουν να τα προσεγγίσεις κλεισμένος μέσα σε ένα μοναστήρι ή τρώγοντας ακρίδες στην έρημο κάνοντας διαλογισμό. Βρίσκονται μέσα στην ίδια τη ζωή, στην καθημερινή βίωσή της, αλλιεύονται μέσα από τα λάθη και τα πάθη μας.
Έτσι, σε πολύ μικρή ηλικία που το διάβασα, πίστεψα - και εξακολουθώ - πως η πνευματική ανέλιξη αποτελεί δυνατότητα κάθε ανθρώπου που θα νιώσει μέσα του την ανάγκη γι' αυτήν, ανεξαρτήτως τόπου, χρόνου, συνθηκών, μα άμεσα εξαρτώμενη από την ίδια την καρδιά.
κλικ me 
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Για τους λόγους που αναφέρεις κι εσύ.
Το πως περιγράφει τον κύκλο της ζωής και την πορεία προς τη γνώση είναι απίστευτο.
Μιλά σε όλους κι ας μην υπήρξαν ποτέ σαμάνοι ή βραχμάνοι ή εσωτεριστές.
Και πάνω απ'όλα αποδεικνύει πως τα μονοπάτια προς τη γνώση είναι πολλά και ο καθένας πρέπει να βρει το δικό του.
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Ένας ηδονιστής,
μιλά με έναν παλιό του φίλο
που διάλεξε το δρόμο του ασκητισμού
όταν και οι δύο είναι πια γέροι
και κάνουν απολογισμό των εμπειριών και της ζωής τους.
Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο!!!
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Ο "Ντέμιαν" με συνεπήρε. 
Ζήσε τη στιγμή!
quote:
Ο "Ντέμιαν" με συνεπήρε
επαυξάνω φίλε Στέφανε.. αν και ό,τι δικό του έχω διαβάσει , μυθηστόρημα ή ποίημα του, ήταν για εμένα υπέροχες στιγμές των ταξιδιών που δοκίμασα κοντά του..
Το Ντέμιαν όμως δυστυχώς δεν άρεσε σε πολλούς.. τουλάχιστον όταν το είχα πρωτείνει σε 1-2 γνωστούς... γιατί άραγε?
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
με αφετηρία διαφορετικές προσεγγίσεις του Θείου.
Όταν μιλά για τον Άβραξας στο Ντέμιαν σοκάρει.
Δεν είναι εύκολος συγγραφέας,
ούτε έγραψε μυθιστορήματα-ιστοριούλες,
αλλά στην ουσία μελέτες του ψυχισμού και της αναζήτησης του ανθρώπου.
Δύσκολα γίνεται αρεστός,
ειδικά σε χώρες με έντονο θρησκευτικό προφίλ.
Ο Ντέμιαν είναι μια συνεχής αποκάλυψη,
ο Σιντάρτα ο μοναχός που "άγιασε" μετά τη δοκιμή της χαράς που δίνει η αγνή καθ'όλα ανθρώπινη αγάπη για την ευχαρίστηση.
Δύσκολα εμβαθύνει κάποιος σε πράγματα που αντιτίθενται στα στεγανά του.
Όταν στη σχολή μου στο μάθημα της λογοτεχνίας έπρεπε να κάνουμε μια εργασία πάνω σε ένα βιβλίο,
ο Έσσε είχε ξεμείνει.
Κανείς δεν ήθελε να τον διαβάσει και πολύ περισσότερο να τον αναλύσει.
Κι όμως είναι τόσο πολύπλευρος και ερευνητικός.
Να είστε καλά
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
http://www.purplemoon.com/Stickers/gnome-mushrooms.jpg
ο Έσσε έγραψε μελέτες του ψυχισμού και της αναζήτησης του ανθρώπου.
Είναι χρόνια που έχω διαβάσει το "Ντέμιαν" και μου δίνετε την ευκαιρία να το ξαναδιαβάσω.
Ζήσε τη στιγμή!
Λοιπόν, να πω την αμαρτία μου, εγώ δεν έχω καταφέρει ακόμη να συμπαθήσω τον μεγάλο Έσσε.
Δεν θα μπω στην διαδικασία να εξηγήσω το γιατί. Θα παραθέσω μόνο κάποια λόγια του Άμος Οζ: "Το βιβλίο είναι σαν τον άνθρωπο. Κάθε βιβλίο έχει την δική του χημεία. Ορισμένους από τους ανθρώπους που συναντάμε νιώθουμε την ανάγκη να τους ξαναδούμε. Άλλους πάλι τους συναντάμε, καταλαβαίνουμε ότι έχουν ένα ενδιαφέρον και, τους ευχαριστούμε πολύ για την γνωριμία και πάμε παρακάτω. Μερικούς ανθρώπους, όσο υπέροχοι και να είναι, απλώς δεν νιώθω την ανάγκη να τους ξαναδώ."
Λοιπόν, κάπως έτσι νιώθω για τον Έσσε. Αν και έχω βάλει και μια ακόμη παράμετρο σε όσα λέει ο Οζ: Μερικά πράγματα, απλά δεν ήρθε ο καιρός τους ακόμη να τα εκτιμήσεις...αν τα εκτιμήσεις ποτέ βέβαια, γιατί μπορεί ποτέ να μην αποκτήσετε την απαιτούμενη χημεία.
Έτσι έχω βάλει τα βιβλία του Έσσε στην άκρη και περιμένω την στιγμή που θα τα ξαναπιάσω, μήπως και τα δω με άλλο μάτι. Μπορεί να το ξανασυζητήσουμε τότε...
Όπως και να'χει, και πάλι συγχαρητήρια για το θέμα.
Φιλικά