- ΠAPNHΘA: Tο Mαγικό Bουνό της Aττικής Γης - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
ΓΕΙΑ ΣΑΣ.....ΜΕ ΛΕΝΕ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΣΥΖΗΤΑΤΕ ΕΔΩ ΜΕΣΑ (ΕΧΘΕΣ ΜΠΗΚΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ...).
ΕΙΜΑΙ 25 ΧΡΟΝΩΝ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΕΡΕΥΝΕΣ Κ.Τ.Λ ΑΛΛΑ.....ΣΑΣ ΙΚΕΤΕΥΩ, ΠΑΡΤΕ ΜΕ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΑΝ ΚΑΝΕΤΕ ΕΡΕΥΝΑ ΣΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ.....ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ....
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ......
ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΜΗ,
ΨΟΦΑΩ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ....
katerinavip@woman.gr ΕΙΝΑΙ ΤΟ EMAIL ΜΟΥ.
ΠΕΡΙΜΕΝΩ......ΦΙΛΑΚΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
***
***
Καλή μου Kitty χαιρετώ και σένα.
Καλώς ήρθες στην παρέα μας καλή μου φίλη.
Μα νομίζω πως κάνεις κάποιο μικρό λάθος με τα topic. Εδώ φίλη μου δεν έχουμε το μεταφυσικό φαινόμενο για το κοριτσάκι από το Μαρούσι, αλλά το κοριτσάκι με τα άσπρα, της πηγής Κυράς στα υψηλά μέρη της Ιερής Πάρνηθας.
Δεν κάνουμε έρευνες μεταφυσικές καλή μου, αλλά απολαμβάνουμε το φυσικό κάλος από το μαγικό βουνό και συζητάμε διάφορα, από μεταφυσικά φαινόμενα έως τις μεγάλες ανησυχίες μας για τον νόμο περί δασών που θα ψηφίσουν μέσα στην εβδομάδα, στην Ελληνική βουλή.
Όπως θα κατάλαβες λοιπόν είναι αφιερώμένος ο χώρος "τόπος" στο μαγικό βουνό της Αττικής γης.
Ναι στο esoterica.gr θα βρεις πολλά μεταφυσικά και εσωτερικά θέματα όπου θα μάθεις και θα κατανοήσεις για τις πνευματικές, τις συμπαντικές, τις εσωτερικές ενέργειες.
Καλή παραμονή λοιπόν στο μεγάλο τόπο του Esoterica.
Φιλικά σε χαιρετώ.
1.)Υ.Γ.
Να είσαι καλά γλυκιά και καλή φίλη Avallon.
2.)Y.Γ.
Οι άλλοι φίλοι της φύσης στείλατε το μήνυμά σας;
Σας χαιρετώ.
esteila kamia treis tesseris fores tin epistoli.
episis evala kai alloys mesa sto net kafe na steiloyn!!
zezmpreg se kalisperizo!
ΚΑΤΩ ΑΠΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ.ΤΡΕΧΩ ΣΑ ΞΕΝΟΣ..
Και γω έκανα το μήνυμα forward σε καμμιά εικοσαριά μέϊλ έτσι ώστε να είναι έτοιμο προς αποστολή...
quote:
Eυγε φίλε μου!
Και γω έκανα το μήνυμα forward σε καμμιά εικοσαριά μέϊλ έτσι ώστε να είναι έτοιμο προς αποστολή...
Καλοί μου φίλοι Σας ευχαριστώ.
Σας χαιρετώ.
νοιωθω οτι δεν πρεπει να βρισκομαι εκει κατι σαν ενοχη που καμμια φορα συνοδευεται απο τρομερη ταχυκαρδια και αγχος και βλεπω στα γρηγορα οτι μπορω και φευγω
οταν λοιπον απομακρυνθω λιγο απο το σημειο που με επιασε αυτη η ενοχη νοιωθω παλι ηρεμος και αυτοματα ξεχναω οτι ενοιωσα
καποτε εκανα και το πειραμα να επιστρεψω για να δω αν θα συμβει το ιδιο ομως πριν φτασω εκει που ξεκινησε το συναισθημα αυτο με επιασε μια τρομερη νευρικοτητα (δεν μπορουσα να οδηγησω εβλεπα δεντρο και πηγαινα καταπανω του) και επεστρεψα
ομως και σε δευτερο μου πειραμα να επιστρεψω (πεζος αυτη την φορα) επαθα ακριβως το ιδιο τρεμανε τα ποδια μου και σκονταφτα ακομα και στην σκονη
ετσι λοιπον οποτε εχω αυτο το ασχημο συναισθημα σκεφτομαι οτι ενοχλω και οτι πρεπει να φυγω και ετσι δεν εχω προβλημα αφου υπαρχουν και αλλου διαδρομες οπου με κανουν να νοιωθω ομορφα εξαλλου οταν απομακρυνομαι (σε λιγοτερο απο χιλιομετρο) νοιωθω ηδη περιφημα και μπορω να συνεχισω την βολτα μου χωρις προβληματα
μεχρι στιγμης σε 3 σημεια το εχω νοιωσει αυτο το πραγμα και αυτη την φορα ξεκινησε λιγο πριν το εκκλησακι οταν εφτασα στην στανη ημουνα στα κοκκινα
ειχαν ιδρωσει οι παλαμες μου τοσο πολυ που γλυστραγανε τα γαντια μου
ειχε στεγνωσει το στομα μου παρα πολυ
εριχνα συνεχεια γρηγορες ματιες γυρω μου
κινησεις πολυ αποτομες και γρηγορες οι οποιες δεν ηταν εντολες του εγκεφαλου μου αλλα απο καποιο ενστικτο που παρεκαμπτε το μυαλο μου
η αναπνοη μου γρηγορη και κοφτη και ανεπνεεα μονο απο την μυτη (τα χειλη μου ειχαν κολησει)
δηλαδη μιλαω για συμπτωματα πανικου και μαλιστα πολυ εντονα τα οποια μου θυμισαν μια παλια μου εμπειρια αληθινου πανικου σε νυχτερινη ανταλαγη πυρων στα ελληνοτουρκικα συνορα
ναι ειναι τοσο εντονο αυτο που αισθανθηκα που το παρομοιαζω με εκεινη την νυχτα
γιαυτο και δεν πηγα δεξια και εφυγα αρον αρον και φυσικα αφησα το εκκλησακι για καποια αλλη φορα που θα εχω και παρεα
και μαλιστα πρωτη φορα επεμενα τοσο στο να μην φυγω κ' φυσικα τελευταια απο εδω και περα θα εξαφανιζομαι στο πρωτο τσιμπημα
γιατι ετσι και αλλιως οπως σας ειπα και πιο πανω η παρνηθα εχει χιλιαδες σημεια τα οποια με κανουν να νοιωθω ομορφα γιατι να κολησω σε εκεινο το συγκεκριμενο?
Edited by - Administrator on 12/12/2020 20:18:49
Reason - Your head will collapse But there's nothing in it
Μετά από δυο μέρες ήρθα και πάλι κοντά σας....
Ένα "άγνωστο πρόβλημα" με το p.c. μου, με κράτησε μακριά από την παρέα σας. Όμως μπορούσα να σας διαβάσω χωρίς να σας γράψω δυο λόγια και έτσι παρακολουθούσα τις εξελίξεις στα topic.
Ας είναι, τέλος καλό, όλα καλά.
Από αύριο θα αρχίσω πάλι τις ξεναγήσεις στο Ιερό βουνό.
Σας χαιρετώ φιλικά.
quote:
φαντάζει λίγο βάρβαρο να τριγυρνάς με αυτή μεσα στα μονοπάτια,
δεν νομιζω να ενοχλω γιατι αν ενοιωθα οτι συμβαινει κατι τετοιο θα σταματαγα της περιπλανησεις μου χωρις δευτερη σκεψη
εχω ερθει τετ α τετ με ελαφι στα 6 μετρα και δεν τρομαξε καθολου απο τον ηχο της μηχανης
επισης πριν μερικα μηνυματα πιο πανω περιγραφω πως περασα διπλα απο ενα ελαφι το οποιο στεκοταν σρην ακρη του δρομου και δεν το τρομαξα
και αλλα πολλα περιστατικα
ο ηχος της δεν ειναι ο κλασσικος εντουραδικος κροτος
ειναι πολυ ηπιος γιαυτο και δεν εχω αλλαξει εξατμιση
προτιμησα να "χασω" μερικα αλογακια παρα να προκαλω πανικο
επισης στα μονοπατια δεν γκαζωνω και οποιον παρει ο χαρος πηγαινω με πρωτη και ισα που τσουλαει η μηχανη
επισης το εχω παθει και πεζος οποτε δεν ειναι θεμα μοτοσυκλετας
ειδικα την πρωτη φορα που το επαθα ηταν προς το σπηλαιο του πανα ημουνα πεζος και ειχα αφησει την μηχανη σε αρκετη αποσταση γιατι μπορει να ειναι κατσικι αλλα δεν σκαρφαλωνει σε ογκολιθους
και κατι που ισως να μην το καταλαβαινεται και σιγουρα μπορει να παρεξηγηθει πολυ ευκολα
το ειχα συζητησει και με τον Oannes μαλιστα
μια φορα λοιπον πηγαινα προς την πηγη της κορομηλιας πολυ χαλαρα οπως παντα ομως μετα απο λιγο ενοιωθα οτι πρεπει να ανοιξω το γκαζι και το ανοιξα και εκανα πραγματα τα οποια δεν τα εκανα ποτε πανω στην παρνηθα
σουζες,μπατιλικια και ο δρομος επαιζε στην κυριολεξια μαζι μου και δεν ενοιωθα καμμια τυψη για οτι εκανα μου φαινοταν φυσιολογικο και θα μεινω στην φραση "ο χωματοδρομος επαιζε μαζι μου" γιατι καπου εκει μεσα κρυβεται η αληθεια γιατι στην ουσια πριν ανοιξω το γκαζι αναγκαζομουνα να παιρνω μυστηριες κλισεις στις στροφες οι οποιες ηταν πολυ παιχνιδιαρικες με αναγκαζε να οδηγω αγωνιστικα εστω και με τα λιγα χιλιομετρα που πηγαινα
οποτε εκοβα ταχυτητα γιατι το παρακανα εμφανιζοταν μια στροφη μπροστα μου η οποια ειχε τετοια κλιση ωστε εμπαινα με τα χιλιομετρα που ειχα εκει την στιγμη
δυστηχως δεν μπορω να σας το περιγραψω καλυτερα γιατι στην ουσια ηταν ενα συναισθημα που δεν το ειχα ξανανοιωσει εως ποτε τοτε
μετα απο περιπου δυο χιλιομετρα ομως ενοιωσα οτι πρεπει να κοψω
και φυσικα εκοψα ταχυτητα και συνεχισα την πορεια μου παλι πολυ χαλαρα
και στα 500 μετρα (ισως και λιγοτερο) ειδα ενα ελαφι αρσενικο να πηγαινει παραλληλα με τον δρομο το οποιο δεν φοβηθηκε καθολου απο την παρουσια μου απλα με αργα βηματα κινηθηκε δεξια και μπηκε στο δασος
κανενα σημαδι φοβου
απο εκεινη την στιγμη μεχρι και την επιστροφη ουτε που μου περασε η ιδεα να κανω τρελες δεν μου πηγαινε με τιποτα
μαλλον η ωρα του παιχνιδιου περασε
το δασος δεν ειναι μαυσωλειο του αρεσει να παιζει μαζι μας ειναι κατι ζωντανο απλα υποθετω οτι δεν ειναι ολες οι μερες και τα μερη το ιδιο.
και φυσικα δεν υπαρχει περιπτωση να σταματησω να ανεβαινω με την μηχανη μου γιατι ξερω οτι αν κανω κατι λαθος το δασος θα μου το δειξει γιατι το εχει κανει αρκετες φορες εως τωρα και δεν αναφερομαι συγκεκριμενα στην ασχημη αισθηση
αλλα σε πραγματα τα οποια ακομα δεν σας εχω πει και μαλλον δεν θα πω ποτε γιατι τα θεωρω καθαρα προσωπικα και ισως απιστευτα εως πολυ δυσκολα για να γινουν πιστευτα
οποτε προτιμω τον συνδιασμο οδηγηση και πεζοπορια
και θα μεινω σε αυτα μεχρι να νοιωσω οτι δεν ειμαι δεκτος στο δασος με την μηχανη.
ισως ο φιλος Oannes να εχει να συμπληρωσει κατι στα λεγομενα μου
Oannes εσυ ενοιωθες οτι ταραζαμε την γαληνη του δασους με την παρουσια μας? αναφερομαι σε εκεινες της περιπτωσεις οπου καναμε καποιες πορειες και βρισκοσουνα στην θεση του συνεπιβατη
Edited by - Administrator on 12/12/2020 20:18:49
Reason - Your head will collapse But there's nothing in it
Πρώτα να αναφερθώ για την επιστολή από την σελίδα ecogreens.gr.
Την έχω στείλει από το mail της δουλείας μου, καθώς από τα 3 διαφορετικά προσωπικά mail μου.
Ας ελπίσω μόνο ότι όλα αυτά mail που στέλνουμε δεν θα τα σβίσουνε απλώς (αν και, αυτό πιστεύω θα κάνουνε), αλλά να τα πάρουνε υπ'όψην τους οι αχάριστοι καρεκλάδες.
Με συνχωρείτε που δεν πολυμιλάω, δεν ήτανε ποτέ το ατού μου, απλά θέλω να σας πω ότι μοιράζομαι το ίδιο πάθος με σας για την μαγική φύση.
Χαρακτιριστικό, είναι μια εμπειρία μου άσχετη με την Πάρνηθα, αλλά θέλω να την μοιράσω μαζί σας:
Μέχρι τα 12 μου, κατοικούσα σε μια μικρή κομμόπολη δίπλα στην Φρανκφούρτη, τιλιγμένη μέσα στο πυκνό γερμανικό δάσος,
οπότε από πολύ μικρός είχα αποκτήσει μια ιδιαίτερη αγαπή για την φύση, και ειδικά για το δάσος.
Ακριβώς απέναντι από το σπίτι μου, είχα ενα ποτάμι.
Οπότε σαν οικολογικά ανήσυχο όν, εγώ μαζί με έναν συμμαθητή φίλο μου, πήραμε την πρωτοβουλία (στα 11 μας)
να πάμε να καθαρίσουμε το ποτάμι, όσο μπορούσαμε. Τελικά μετά από 3 μέρες καταφέραμε να καθαρίσουμε 5 χιλιόμετρα του ποταμιού και της γύρω περιοχής.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι βγάλαμε από το ποτάμι!! Μέχρι και καναπέ βουτιγμένο στο ποτάμι βγάλαμε με τα χέρια μας...
Αφού λοιπόν είδαμε ότι δεν μπορούσαμε να τα βγάλουμε εις πέρας το σχέδιο καθαρισμόυ οτυ ποταμιού οι δύο μας, πήγαμε στην τοπική εφημερίδα,
και μας βάλανε σε άρθρο με φωτογραφεία για την προσπαθειά μας, με επίκεντρο το κάλεσμα βοηθείας για να ευαισθητοποιηθεί η γύρω περιοχή.
Πόσοι νομίζετε ανταπροκριθήκανε στο καλεσμά μας, ύστερα από μία εβδομάδα;
....Κανένας!
Από τότε λοιπόν, έχω χάσει αυτήν την χαρά, γιατί χαρά μου ήτανε που καθάρισα το ποτάμι, να πάω με δικιά μου πρωτοβουλία να συνεχίσω να καθαρίζω την φύση.
αυτη ειναι μια καλη απαντηση σε αυτους που λενε οτι εξω ειναι ολα καθαρα και οτι οι ανθρωποι εχουν τροπους και προσεχουν
μπουρδες
καφροι ξεκαφροι εχουμε καταφερει να εχουμε ενα δασος σε πολυ καλη κατασταση το οποιο βρισκεται μολις μερικα χιλιομετρα απο το κεντρο της αθηνας
γιατι σκουπιδακια εχω δει αρκετα οχι ομως παντου και φυσικα δεν εχω δει σε κανενα ρεμα καναπεδες και ντουλαπες
τι να τα κανω εγω τα καθαρα πεζοδρομια και να βλεπω το δασος να γινεται χωματερη?
οσο για τα δαση της γερμανιας ξερω οτι χαροπαλευουν απο την ρυπανση και την οξινη βροχη ειναι σχεδον ολα αρρωστα
ενα φαινομενο που εχω παρατηρησει και στην παρνηθα βεβαια
Edited by - Administrator on 12/12/2020 20:18:49
Reason - Your head will collapse But there's nothing in it