- ΠΕΡΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ spirit ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ 60 ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΟΛΛΑ.
ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΜΑΣ Η ΠΟΙΗΤΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΗΡΑΝ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΟΜΠΕΛ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΛΕΣ ΣΤΑ ΣΟΥΗΔΙΚΑ Η ΑΓΓΛΙΚΑ..
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ...
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ...
Ο Γ.ΡΙΤΣΟΣ ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ ΓΙΑΤΙ ΗΔΗ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΕΝΙΝ.
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΕΚΔΟΤΙΚΟΙ ΟΙΚΟΙ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΑΝΕ ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΝΩΣΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΛΛΗΝΩΝ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Διστυχώς φίλε AVATARGR ούτε το υπουργείο πολιτισμού μας κάνει και σπουδαία πράγματα.
Lamogio γράφεις:
quote:
αφή, γεύση όσφρηση, που θεωρούνται πρακτικές και σαν τέτοιες ασήμαντες για την αισθητική λειτουργία.
Δεν είναι καθόλου ασήμαντες για την αισθητική λειτουργία
η αφή, η όσφρηση και η γεύση. Μπορεί ο πολιτισμός μας, και
αναφέρομαι ιδιαίτερα στο δυτικό πολιτισμό, να έχει δώσει
ιδιαίτερη σημασία στην όραση και την ακοή και να έχει αφήσει
στο περιθώριο τις άλλες αισθήσεις, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι
είναι ασήμαντες.
Εξάλλου, όσον αφορά την αφή, τουλάχιστον τα τελευταία 20 χρόνια,
από όσο γνωρίζω έχουν γίνει αρκετά καλλιτεχνήματα στα πλαίσια
αρχιτεκτονικής και γλυπτικής που σχετίζονται με την αφή.
Η "κιναισθητική" (kinesthetic) γιά παράδειγμα, δηλαδή
η αλληλεπίδραση του έργου με την αφή του χρήστη (κι εδώ
καταργείται ο όρος "Θεατής"), έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες
στο έργο τους, ιδιαίτερα αρχιτέκτονες που κατασκευάζουν
χώρους εκδηλώσεων, που μετασχηματίζονται από τις κινήσεις των
χρηστών. Ακόμη, έχουμε έντονη την αφή στη γλυπτική, όπου
στιλπνές και λείες επιφάνειες έρχονται σε αντιδιαστολή με σαγρές
και άγριες, και η λέξη "ματιέρα" είναι πολύ σημαντική σε
καλλιτεχνικές συζητήσεις. Στο σχεδιασμό υφάσματος και γενικότερα
στο ρούχο υπάρχει ακόμη προβληματισμός για την αφή.
Όσον αφορά την όσφρηση, θα παραθέσω το παράδειγμα της αρωματοποιίας,
που η θεώρησή του ως υψηλή τέχνη είναι δεδομένο τουλάχιστον
στη Γαλλία, όπου πρόσφατα διαδώθηκε, αλλά και παλαιότερα σε
άλλους πολιτισμούς.
Και ακόμη και για τη γεύση υπάρχουν παραδείγματα που η μαγειρική
έχει φτάσει σε τόσο υψηλά επίπεδα, που γίνεται παραδεκτή ως
τέχνη κατ' ουσία και όχι κατ' ευφημισμό.
Επανερχόμενη στις 2 πρώτες αισθήσεις, δηλαδή τις μη απτικές,
σίγουρα μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι έχουν και άλλα πλεονεκτήματα,
όπως η Αναπαραγωγή και Μεταβίβαση, οπότε είναι και ευκολότερο
να κοινοποιηθούν στο ευρύ κοινό. Έχουν δηλαδή Χρόνο και Χώρο ιδανικά
απεριόριστο σε αντιδιαστολή με την αφή, που περιορίζεται στο ίδιο το αντικείμενο,
την όσφρηση και τη γεύση, που περιορίζονται σε χώρο και χρόνο.
ΘΑ ΣΤΑΘΩ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΗΣ galadriel....
quote:
αισθητική εν-υπάρχει σε οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει μία "δόνηση" στον δέκτη....μήπως δεν υπάρχουν άνθρωποι πια που ξέρουν να "δονούνται"?
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΔΟΝΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ...
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΣΦΑΙΡΩΝ ΣΥΝΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΩΝ ΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ....
ΕΝΑ ΣΥΜΠΑΝ ΣΕ ΚΙΝΗΣΗ..
ΕΝΑ ΣΥΜΠΑΝ ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
ίσως ακουστεί περίεργο αλλά θεωρώ πως την αισθητική ή την έχεις ή δεν την έχεις. Είναι στα γονίδια να το πώ; Όσες γκαλερί να επισκεπτείς και όσο Σοπέν και αν ακούσεις, αν δεν το έχεις μέσα σου πάντα θα παραμένεις ένας απλός μιμητής του ωραίου.
Αν κοιτάξουμε την πεζή πραγματικότητα θα δούμε επώνυμους και ανώνυμους να ζωγραφίζουν μπαρούφες που οι άλλοι θεωρούν καλαίσθητες επειδή κάποιος τους το είπε, να γράφουν διηγήματα με απίστευτη δόση ηλιθιότητας και να γίνονται best seller, να γράφουν μουσική με 3 νότες και να ακούγονται πανελλαδικά, να σχεδιάζουν ακαλαίσθητα έπιπλα και να ανοίγουν αλυσίδες ανά τον κόσμο, να ντύνονται σαν παπαγάλοι και να περνιόνται για ωραίοι.
Μην μπερδεύουμε λοιπόν την έννοια του εμπορικού με την έννοια του ωραίου. Όταν λέμε εμπορικό ενοούμε αυτό που μας πασάρουν ως ωραίο. Επίσης, το πρακτικό δεν συνάδει με το ακαλαίσθητο.
Αν λοιπόν βασιστούμε στους δικούς μας κανόνες αισθητικής θα δούμε οτι η αισθητική μας είναι εδώ. Αν δεν ακολουθήσουμε τη μάζα (ακόμη θυμάμαι τον πανικό που έγινε το καλοκαίρι με γνωστή αλυσίδα ειδών για το σπίτι -γερμανικά νομίζω- που όλοι μίλαγαν για το πόσο ωραία είναι, και που όταν ξεφύλλισα τον κατάλογο δεν βρήκα ΤΙΠΟΤΑ να μου αρέσει), αν λοιπόν δεν ανοίξουμε τα δικά μας αυτία και τα δικά μας μάτια, τότε μόνο θα είμαστε σίγουροι οτι έχουμε αισθητική...
-------------------------
...The Unerring Nereis...