- Χάσμα γενεών - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Καλώς ήλθες.

Προτού αναπτύξω τις θέσεις μου, θέλω να σου πω, να μην με πάρεις στα σοβαρά, τουλάχιστον εμένα, τον Deva Parinito. Τις πραγματικές απαντήσεις, δεν θα τις βρεις εδώ, μα θα τις βιώσεις η ίδια, θα τις ζήσεις η ίδια, και θα τις δώσεις η ίδια στον εαυτό σου. Εδώ, ότι γραφτεί από εμένα, μπορεί να είναι η μεγαλύτερη σοφία, αλλά και η μεγαλύτερη μπούρδα. Αυτό να το έχεις πάντα υπ' όψην σου, διαβάζοντας τις απαντήσεις μου.

Είναι πολύ φυσικό να υπάρχει "χάσμα". Το δημιουργεί ο ίδιος ο χρόνος καθώς κυλά. Θα προτιμούσα να μην χρησιμοποιώ την λέξη "χάσμα", είναι ακόμη ένα λογικό ανθρώπινο τρικ για τον αιώνιο διαχωρισμό των γενεών. Θα χρησιμοποιήσω τον όρο "μεταβολή" που ουσιαστικά είναι αυτό που φαίνεται σε μας ως χάσμα. Και είναι πολύ φυσικό να συμβαίνει.

Είμαι παιδί της μεταπολίτευσης. Η δική μου γενιά, πέρασε μέσα από την δικτατορία των συνταγματαρχών, σε μια ταραγμένη πολιτικά περίοδο, με έναν αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και μια αιωρούμενη μεταφασιστική ολιγαρχία που λίγοι μπόρεσαν να την ανακαλύψουν και να την χτυπήσουν εκεί που έπρεπε. Όσοι αντιστάθηκαν, εκδιώχθηκαν, και είναι αυτοί οι ίδιοι τώρα που μιλούν για τον τόπο, μακρυά από τον τόπο. Ένας από δαύτους είμαι κι εγώ, και παρ' όλο που ζω στην Ελλάδα, απέχω από αυτήν χιλιόμετρα. Μα όσο κατηγορώ τους Έλληνες, τόσο περισσότερο τους αγαπάω. Τέλος πάντων, αυτά λίγο ενδιαφέρουν εσένα.

Η μεταβολή των γενεών, είναι κάτι απολύτως φυσικό. Ο κόσμος αλλάζει, η κοινωνία μεταβάλλεται διαρκώς, θεωρεί και αναθεωρεί πράγματα, δημιουργεί και καταστρέφει πρότυπα, φτιάχνει σουξέ και είδωλλα την μία μέρα και την άλλη τα ξεχνάει. Αυτό που φαίνεται ως "χάσμα", δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ακόμη αλλαγή.

Στην ηλικία σου, τίποτε δεν είναι ακόμη αποκρυσταλλωμένο, τίποτε δεν έχει θεωρητικοποιηθεί, και είναι απολύτως φυσικό να αναρωτιέσαι. Αυτό που λες "χάσμα", είναι ένα τρικ που διαιωνίζεται. Η απόκλιση είναι τεχνιτή. Οι γενιές διαφέρουν με τον ίδιο τρόπο που διαφέρει το 1975 από το 2005. Τριάντα ολόκληρα χρόνια στην καμπούρα της ανθρωπότητας, έφεραν τα πάνω κάτω και τα κάτω πάνω. Τίποτε δεν είναι όπως τότε, μα και τίποτε δεν έχει αλλάξει. Ο μπαμπάς σου διαφέρει από εσένα, όπως εγώ διαφέρω από τον δικό μου, όπως κι εσύ διαφέρεις απο εμένα, κι εγώ από κάποιους άλλους. Μην προσπαθείς λοιπόν να αλλάξεις τίποτε μεταξύ των γενεών. Είναι σαν να θέλεις να κάνεις το 1975, 2005! Δεν γίνεται, είναι αδύνατο. Το 1975 ποτέ δεν πρόκειται να καταλάβει το 2005, όπως και το 2005 δεν πρόκειται να καταλάβει το 1975. (Τυχαία επέλεξα αυτές τις ημερομηνίες, εντάξει?)

Δεν είναι πρόβλημα λοιπόν. Είναι η απόλυτη φυσική μεταβολή του χρόνου. Η κάθε γενιά έχει την ομορφιά της, σαν τις εποχές του χρόνου. Η δική μας, όμορφη, επαναστατική, δημοκρατική, με οράματα, ιδεολογίες, αγώνες. Μα και η δική σας, το ίδιο όμορφη, το ίδιο επαναστατική, το ίδιο δημοκρατική, το ίδιο ελπιδοφόρα. Η δική μας προυπάρχει, η δική σας ακολουθεί, και μετά θα προυπάρξει με την σειρά της για μια επόμενη. Απο γενιά σε γενιά, από στόμα σε στόμα, από χείλη σε χείλη, διαφορετική ναι, μα και τόσο ίδια!

Εμείς είχαμε άλλα προβλήματα στο κεφάλι μας, εσείς έχετε άλλα. Να αποδέχεσαι την μεταβολή, να μην εναντιώνεσαι, δεν μπορείς να κάνεις τίποτε. Δεν μπορείς να ανοίξεις το κεφάλι ενός ανθρώπου που έζησε πριν τριάντα χρόνια και να του βάλεις, όσα διαφορετικά εσύ γνωρίζεις τώρα. Είναι αδύνατο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να ακούς. Κι όταν πάψει να μιλά, τότε να συνεχίσεις να σιωπάς. Μπορεί η ομιλία του να σου φανεί αναχρονιστική, δεν πειράζει. Ακόμη και στον αναχρονισμό μπορείς να βρεις σπουδαία πράγματα, μα θέλει αρκετή δουλειά και ψάξιμο αυτό. Αν καταφέρεις να βρεις στον αναχρονισμό, τον δικό σου χρονισμό, τότε μπορείς να αρχίσεις να του μιλάς. Αλλά μόνο τότε. Ο άνθρωπος πρέπει πρώτα να ακούει και να βλέπει, και μετά να μιλάει. Αν κάτι σου φαίνεται "δραστικό", μην ασκείς αντίδραση. Εξουδετέρωσέ το, με την σιωπή σου. Η δράση μπορεί να γίνει οφέλιμη, όταν δεν συνοδεύεται από αντίδραση που μπορεί να οδηγήσει σε άκρο, σε έναν καυγά για παράδειγμα. Αν μαλώσεις, τίποτε δεν θα καταφέρεις. Θα μεγαλώσεις το "χάσμα", εσύ η ίδια. Θα διατηρήσεις την σύγκρουση, θα συμβάλλεις στην τεχνιτή διαιώνιση της "διαφορετικότητας".

Αν κάτι φαίνεται σε μας, τους παλαιότερους πως γίνεται εσφαλμένα από εσάς, τους νεότερους, προσπάθησε να αφομιώσεις τον Λόγο που γίνεται αυτό. Μην εκφέρεις γνώμη. Μην βγάλεις συμπέρασμα. Ερεύνησε πρώτα τον βαθύτερο λόγο και μέσα από τον λόγο, θα βρεις μια αλήθεια, που θα είναι κοινή, και για την δική μας την γενιά αλλά και για την δική σας. Όταν το καταφέρεις αυτό, μίλα γι' αυτήν την αλήθεια, και το "χάσμα" έχει εξαφανιστεί. Ο παλαιότερος έγινε νεότερος και εσύ, η νεότερη, μεγάλωσες σε μια στιγμή. Αυτό είναι ένα "μαγικό" κόλπο, αλλά θέλει επιμονή και κόπο για να το καταφέρεις.

Υπάρχει μια αρμονία, μια κρυμμένη αρμονία, μεταξύ των γενεών. Έτσι και την βρεις, όλα θα πάνε μια χαρά.

Πρόσεξε. Δεν σου λέω να κάνεις ότι σου λένε κάποιοι μεγαλύτεροι από εσένα στην ηλικία. Αν το κάνεις αυτό ασυνείδητα, τότε δεν διαφέρεις από ένα πιστό σκυλί. Γίνεσαι πιόνι για τον καθένα. Πολύ άνθρωποι φαίνονται σοφοί, μα λένε μπούρδες. Να ερευνείς του λόγου το αληθές. Αυτό πρέπει να κάνεις. Και τούτο δεν είναι εύκολο, μην νομίζεις δηλ. θέλει εσωτερική εργασία με τον εαυτό σου. Ούτε να σκοτίζεσαι και πολύ. Κράτα ένα μέτρο. Ότι σε στενοχωρεί, ότι σε κάνει να ασθαίνεσαι σφιγμένη και σε θλίβει, πέτα το στα σκυλιά, δεν το χρειάζεσαι. Μην ασχολείσαι με αυτό, μην στέκεσαι εκεί. Να στέκεσαι μόνο σε ότι σε ευχαριστεί.

Ο κόσμος ότι κι αν κάνεις, θα παραμένει διαφορετικός και ίδιος. Η γνώση που θα έρθει σε σένα από τα βιώματα, είναι η σπουδαιότερη. Γι' αυτήν μπορείς να μιλήσεις, για οτιδήποτε άλλο, που δεν το έχεις ζήσει, που δεν το έχεις βιώσει, δεν μπορείς! Ό,τι κι αν πεις, θα είναι θεωρία. Και μια θεωρία, μπορεί πολύ εύκολα να ανατραπεί από μια άλλη θεωρία. Η πραγματική γνώση είναι υπαρξιακή. Δεν διδάσκεται. Πρέπει να την νιώσεις. Ότι κι αν σου πω λοιπόν εγώ, μέσα από τούτες τις γραμμές, θα μπορούσες να τα δεις και ως θεωρίες.

Το "χάσμα" γενεών, όλοι λίγο πολύ το έχουμε βιώσει. Μα εγώ τουλάχιστον είμαι σύμφωνος με αυτό, το έχω αποδεχτεί όπως σου είπα, σαν φυσική μεταβολή του χρόνου. Αυτό προσπαθώ να περάσω και μέσα από όσα λέω στους μαθητές μου, που είναι κι αυτοί περίπου στην ηλικία την δική σου.

Δεν προσπαθώ να σου κάνω ούτε φροντιστήριο, ούτε μάθημα. Δεν μπορώ! Και πολλά από τα μέλη τούτου του φόρουμ, έτσι θα δουν την απάντησή μου, μα καρφί δεν μου καίγεται. Στα δεκαπέντε μου, δεν άκουγα κανέναν, γιατί να αλλάξω τώρα ? Βλέπεις ? Πολλές φορές σκέφτομαι όπως ακριβώς ένας δεκαπεντάχρονος. Κάνε όπως εσύ νομίζεις καλύτερα.

Αν οι ρίζες ενός δέντρου είναι βαθιές και σταθερές, κανένας πεχλιβάνης άνεμος δεν το ξεριζώνει.

Εγώ πιστεύω στην νέα γενιά. Νομίζω πως θα βρει τον δρόμο της. Αργά η γρήγορα, τούτο θα συμβεί. Θέλουν δεν θέλουν κάποιοι. Δεν μπορείς να επέμβεις σε ένα λουλούδι που ανθίζει. Αν το κάνεις, το έχεις ήδη καταστρέψει. Μόνο να το ποτίσεις μπορείς, που και που, κι αυτό με μέτρο. Διαφορετικά, θα το πνίξεις...

Σε χαιρετώ,
Deva Parinito

Ε, εγώ δεν θέλησα να το πω έτσι. Νομίζω πως κατάλαβε όμως. Τα παιδιά σε μια τέτοια ηλικία, κατανοούν πολύ περισσότερα από όσα εμείς, οι κάπως μεγαλύτεροι. Μερικές φορές, νομίζω πως αυτά πρέπει να διδάξουν σε μας, και όχι εμείς σ' αυτά. Πως να κρυφτείς από τούτα ? Έτσι κι αλλιώς, τα ξέρουν όλα...

Deva

To αντιλήφθηκα .. και γιαυτό και το συμπλήρωσα...

quote:

---

οι κάπως μεγαλύτεροι.

---

Ποιός απο τους δύο θα μάθει πιό πολλά??

quote:

---

αλλα πιστερυω, δεν θα επρεπε ενας ενηλικας να φερεται στον νεο ως κατι το διαφορετικο, αλλα ως ισο προς ισο [απο αποψη χαρακτηρα και νοημοσυνης παντα, δεν μπορουμε να γινουμε ολοι ισα και ομοια...]

---

Σε οτι αφορά το διαφορετικό .. θα έλεγα οτι διαφέρουν στην ηλικία και στην πείρα... σε οτι αφορά την ισότητα της νοημοσύνης .. ειδικά εδώ φίλε μου .. αντιμετωπίζονται οι πάντες απο 13 εως 103 ως ΙΣΟΙ..

το καναμε και αυτο crusifere αλλα οι νεοι δεν σεβονται και πολλα πραγματα.τους δικαιολογω ομως νεοι ειναι.

Xμ.. οι νέοι δικαιολγούνται.. όντως..

Και οι δύο έχουν κάτι να μάθουν. Άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, δεν έχει σημασία...