- ΘΕΤΙΚΟ ΑΤΟΜΟ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Αγαπητέ προς εμένα Dying_Incubus , το ταξίδι αυτό μπορούμε να το κάνουμε όλοι .Αυτό που θα αντιμετωπίσουμε , θα είναι ο αληθινός εαυτός μας .
Το εμπόδιο είναι η άγνοια .
Η άγνοια των συνόρων της ψυχής μας .
Πρώτον πιστεύω ότι υπάρχει ψυχή και κατά δεύτερον λόγο , δεν έχει σύνορα .
Η προσωπική κοινωνική μας αντίληψη ,τα οριοθετεί .
Σύμφωνα με αυτήν διαμορφώνουμε τον τρόπο ,με τον οποίο ο καθένας μας δραστηριοποιείται μέσα σε αυτήν την κοινή μας ενότητα .
Πρέπει όμως για να αρχίσει κάποιος το ταξίδι, να στοχαστεί το ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ.
Πως όμως θα γίνει αυτό , αν δεν ξεκινήσει το ταξίδι ?
Αν δεν το επιχειρήσει ,δεν θα παραμείνει στην προσωπική του κοινωνική αντίληψη μόνο ?
Εσύ γιατί προσπαθείς να προσφέρεις στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, με το αξιόλογο θέμα σου ,ελληνική μυθολογία ?
Δεν ελπίζεις ότι θα προσφέρεις πνευματικό πλούτο σε κάποιες ψυχές ?
Προσωπικά μπήκα στην θεματολογία σου και αποκόμισα αρκετά χρήσιμα ερεθίσματα .
Το ποιο συναρπαστικό από όλα είναι ίσως , το γεγονός ότι ακόμη και αυτός ο τσεπέτο με την καταπληκτική φιγούρα του Πινόκιο, εμπνεύστηκε πιθανότατα από
Τον Έλληνα γλύπτη Πυγμαλίωνα .
Ένα εσωτερικό ταξίδι στα άδυτα της ψυχής μας ,το χρωστάμε όλοι στον εαυτό μας .
Αν δεν μας ενδιαφέρει να βρούμε τον αληθινό εαυτό μας ,ας το επιδιώξουμε (συνεχίσουμε για όσους ταξιδεύουμε ) για έναν άλλο πιο απλό λόγο :
Να προσπαθήσουμε βρούμε τι υπάρχει έμφυτο μέσα μας .
Για όσους το βρήκανε ας το καλλιεργήσουνε μέχρι το τελικό σημείο .
Και εγώ ανακάλυψα ότι αυτό που αναφέρει ο φίλος snoopy ,ότι Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ….πιο ουσιαστικό .
Ποιος ασχολειται όμως σήμερα με το αγνωστο μερος του εαυτου του ?
Με την αναζητηση του αληθινου εαυτου του ?
Θεωρειται απο την πλειοψηφια ,αν δεν απατωμε χασιμο χρονου .
Αναρωτιεμαι ειλικρινα αν χανω τον πολυτιμο χρονο μου ,με τετοιου ειδους εσωτερικες αναζητησεις ?
Ισως ειναι καλυτερα να ασχολουμε αποκλειστικα με την οικογενεια μου και μονο με αυτην ?
Αυτά τα ολίγα προς δημόσιο προβληματισμό .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
quote:
Κατά πόσο μπορούμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι και τι θα αντιμετωπίσουμε στην πορεία του.
Τι είναι αυτό το οποίο ενδεχομένως να μας εμποδίζει?
Η άποψη μου είναι οτι αν αποφασίσει κανείς να το ξεκινήσει οικειοθελώς και αναζητώντας οι πιθανότητες να το διακόψει είναι ελάχιστες. Ακόμη και αν καταργήσει εντελώς κάθε επαφή με τον χώρο,πάλι θα βρίσκει τροφή για σκέψεις απο τα γεγονότα που θα εμφανίζονται στην ζωή του και πάντα θα ανακαλύπτει άτομα με κοινό ''αέρα'' για να ανταλλάξει απόψεις.
Δεν ξέρω πως γίνεται αλλά άπο ένα σημείο και μετά αναγνωρίζονται μεταξύ τους, πρίν καν μιλήσουν.
Το ταξίδι μπορεί να γίνει ως εκεί που μας επιτρέπεται.
Στην πορεία αντιμετωπίζουμε μόνο τον εαυτό μας με οτι αυτός περιλαμβάνει. Αν μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς μαζί μας, πιστεύω οτι βλέπουμε ένα ένα τα θετικά και τα αρνητικά μας να εμφανίζονται μόνο που τώρα θα πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε διότι αλλιώς θα είναι πάντα μια τροχοπέδη σε αυτό που επιθυμούμε.
Για μένα αυτό που μας εμποδίζει είναι ο πόνος και η ανασφάλεια που συνοδεύει τις ''αποκαλύψεις'' μας.Γι αυτό και είπα οτι ''ταξιδεύουμε'' ως εκεί που αντέχουμε κάθε φορά.
quote:
Θεωρειται απο την πλειοψηφια ,αν δεν απατωμε χασιμο χρονου .
Και γιατί θα πρέπει να μας ενδιαφέρει η πλειοψηφία? Πότε έκανε κάτι καλό στην ιστορία η πλειοφηφία? Οτι αξιόλογο έχουμε, προέρχεται απο μεμονωμένες ενέργειες ανθρώπων ''ξεχωριστών''.
quote:
Ισως ειναι καλυτερα να ασχολουμε αποκλειστικα με την οικογενεια μου και μονο με αυτην ?
Νομίζω οτι το καθήκον μας απέναντι στον εαυτό μας είναι στην ίδια ευθεία με το καθήκον μας απέναντι στην οικογένεια μας. Οσο πιο ''ολόκληροι'' είμαστε εμείς τόσο πιο ήρεμοι θα είμαστε και με τούς άλλους και έτσι μέσα απο την γνώση και την αγάπη θα μπορούμε να τους βοηθήσουμε και να τούς κατανοήσουμε.
Δεν παραβλέπω βέβαια την δυσκολία που υπάρχει σε περίπτωση προκατάλληψης και άρνησης απο τούς γύρω μας. Αλλά πάλι εμείς θα πρέπει να προσπαθήσουμε να συμπλέυσουμε μαζί τους ...
quote:
Αναρωτιεμαι ειλικρινα αν χανω τον πολυτιμο χρονο μου ,με τετοιου ειδους εσωτερικες αναζητησεις ?
Η απάντηση είναι μέσα σου και μάλλον την ξέρεις ....είναι όμως αυτή η κοινωνική φαγάνα που μας περιτριγυρίζει καί έπονται οι αμφιβολίες.
Δεν είναι το γεγονός ,ότι δεν γνωρίζει τι θέλει στην προσωπική ζωή του ?
Ας υποθέσουμε οτι κάποιοι γνωρίζουνε .
Ας εκφράσουνε την ουσιαστική τους επιθυμία ,τι τους εμποδίζει να το πράξουνε ?
Δεν είναι η δημοσιότητα ?
Και γιατί παρακαλώ να αποτελεί, αν όντος συμβαίνει έτσι αυτό εμπόδιο ?
Απλά γράφω (αυθαίρετα) ,επειδή δεν γνωρίζουνε τον αληθινό εαυτό τους .
Όποιος γνώθι εαυτόν , δεν το βλέπει ως εμπόδιο, αλλά ως ηθική υποχρέωση να δημοσιεύσει αυτήν την επιθυμία του .
Λίγοι είναι αυτοί που πήρανε απαντήσεις ,μέσα απο τον εαυτό τους γιατί απλά ελάχιστοι τον αναζητούνε δημόσια .
Μια άποψη εξέφρασα .
Είναι αντικειμενική η υποκειμενική, σε ομαδικό συλλογισμικό επίπεδο ?
Είναι υποκειμενική ,όταν απέχουμε από τον αληθή εαυτό μας .
Είναι αντικειμενική, όταν τον επιδιώκουμε με όλη την δύναμη της ψυχής .
Απέχουνε απο τον αληθινό εαυτό τους οι συνάνθρωποί μας , που κάνουνε εξωστρεφή κοινωνικά ταξίδια ,μικρής εμβέλειας .
Συμμετέχουνμε ενεργά και δημιουργικά ,όσοι δεν φοβούνται αυτό που θα αποκαλυφθεί δημόσια και αυτό το ένα θα είναι η αντικειμενική αλήθεια για το άτομό τους .
Εξέφρασα άλλη μία αποψη και αν πράγματι ,επιθυμούνε κάποιοι να συμμετάσχουνε σε αυτήν την αναζήτηση, θα επανέλθω .
Αλοιως θα έλεγα ,τσάμπα καίνε οι λάμπες μας .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Ίσως όμως να είναι κι ο φόβος που νιώθουμε όταν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας και να έρθουμε αντιμέτωποι με τα πάθη μας, τις αδυναμίες μας και γενικά τις φοβίες μας.
Τα σύνορα όμως που μας επιβάλλονται είμαστε σίγουροι οτι μας τα επιβάλλει ο κοινωνικός μας περίγυρος?
Γιατί να μην τα επιβάλλουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας?
Μήπως στην ουσία αυτοπεριοριζόμαστε σε αυτό το ταξίδι?
Θα ήθελα να διαβάσω τις απόψεις σου επί του θέματος.
Επειδή αυτή την στιγμή δεν έχω πολύ χρόνο στην διάθεση μου, θα επανατοποθετηθώ το συντομότερο δυνατόν.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Τα σύνορα όμως που μας επιβάλλονται είμαστε σίγουροι οτι μας τα επιβάλλει ο κοινωνικός μας περίγυρος?
Αυτός ο περίφημος κοινωνικός περίγυρος , καθορίζει μονάχα το κοινωνικό μας γίγνεσθαι .
Το εσωτερικό το καθορίζουμε μόνοι μας .
quote:
Γιατί να μην τα επιβάλλουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας?
Πως θα επιβάλλεις σύνορα ,σε εαυτόν που αγνοείται ?
quote:
Μήπως στην ουσία αυτοπεριοριζόμαστε σε αυτό το ταξίδι?
Αν το πράττεις , δεν έχεις γνωρίσει μέχρι σήμερα τον αληθινό σου εαυτό .
Αν συνεχίσεις να το πράττεις ,δεν θα τον μάθεις ποτέ .
Εσύ αποφασίζεις .
Βέβαια ο κοινωνικός περίγυρος , είναι μια αρκετά λογική αιτιολόγηση ,για να παραμείνεις εκεί που κάποιοι επιθυμούνε .
Αλήθεια σε ποιο σημείο βρίσκεσαι αυτήν την στιγμή ?
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Μια σχετική επίγνωση του εαυτού μας έχουμε όλοι καθώς η απόλυτη επίγνωση του είναι όντως μια διαδικασία η οποία είναι μακροπρόθεσμη κι ενδεχομένως όχι και τόσο εύκολη...
Κι έτσι όμως μπορούμε να επιβάλλουμε εμπόδια στον εαυτό μας εμείς οι ίδιοι, δεν το θεωρώ απίθανο κάτι τέτοιο.
Αλήθεια, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα οτι γνωρίζουμε τον αληθινό μας εαυτό ή θα πρέπει να διατηρούμε επιφυλάξεις απέναντι σε μια τέτοια παραδοχή?
Κάθε μέρα δεν τον μαθαίνουμε όλο και περισσότερο?
In anticipation of my resurrection...
Συγχαρητήρια για το θέμα.
Προσωπικά πιστεύω ότι όσο οι καιροί δυσκολεύουν (εργασία, κοινωνία, αγάπη...), τόσο θα είναι και δυσκολότερο να είναι κάποιος θετικός για αρκετό διάστημα.
Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, είμαι αισιόδοξος με τάσεις και εξάρσεις υπεραισιοδοξίας
Κυρίως λόγω εργασίας τα τελευταία 2 έτη έχω γίνει αρκετά απότομος και νευρικός και λιγουλάκι αρνητικός. Την αλλαγή την έχω καταλάβει και προσπαθώ λυσσαλέα να την καταπολεμήσω, δυστυχώς όμως σιγά σιγά κερδίζει έδαφος. Η γυναίκα μου είναι αρκετά θετική και πολλές φορές περισσότερο από μένα.
Θα σας διηγηθώ μια σπονδυλωτή ιστορία:
Παραθερίζω σε ένα εξωχικό πολύ αγαπητών συγγενών μου στον Κορινθιακό πριν από ~ 15 έτη. Έχοντας μια ερωτική απογοήτευση με μια κοπελία είμαι στα μαύρα μου χάλια. Ούτε θέλω να φάω, ούτε να βγω με ξαδέλφια, ούτε όρεξη για μπάλα τπτ. Ένα απόγευμα ενώ τελείωσα με κόπο και βαρεμάρα το μπάνιο, έκατσα και αγνάντευα τη θάλλασα πάνω σε ένα βράχο, ενώ ο ήλιος είχε πάρει πορεία φθίνουσα. Έχοντας ηρεμίσει χωρίς να το καταλάβω πως, έβγαλα όλες τις σκέψεις από το μυαλό μου,
βλέποντας τα κύματα της θάλλασας, τα βουνά στην Στερεά Ελλάδα και τα πορτοκαλί σύννεφα στον ουρανό. Έγινα πανάλαφρος!!!! Καθάρισε η σκέψη μου σε σημείο να βλέπω πεντακάθαρα και να είμαι απίστευτα αισιόδοξος. Έφτασα σε σημείο να τρέχω πάνω κάτω στη παραλία και να γελάω, έχοντας "φτιαχθεί" από το όλο σκηνικό.
Λίγα έτη αργότερα στον ίδιο βράχο (αλλά και με άμεσο συνδυασμό του φανταστικού θαλλάσιου τοπίου), πήρα σημαντική απόφαση για το επαγγελματικό μου μέλλον μιας και δεν είχα περάσει στις εξετάσεις και ήμουν σε πολύ μεγάλο δίλημμα.
Κατόπιν αυτού, μετά από 4 έτη στο ίδιο σημείο (σχεδόν με τις ίδιες συνθήκες) πήρα σημαντική απόφαση πάλι για τα επαγγελματικά μου.
Προσωπικά ηρεμό με τη φύση, είτε είναι βουνό είτε θάλλασα. Δυστυχώς σαν κάτοικος της πόλης οι ευκαιρίες είναι λίγες για μια απλή εκδρομή.
Επίσης παίζει πολύ σημαντικό ρόλο ο άνθρωπος με τον οποίο είσαι μαζί του. Αν είναι αρνητικός από το πρωί μέχρι το βράδυ, αργά ή γρήγορα θα καταβάλει και εσένα.
Μην σας κουράζω άλλο, ευχαριστώ για το χρόνο σας.
Να είστε όλες και όλοι καλά.
Η ΘΕΣΗ ΕΝΟΣ ΑΤΟΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΕΝΑ ΟΡΙΣΜΕΝΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ...
ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΘΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΘΗ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΕΚΕΙ!
ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΑΥΤΟΙ!!!Η ΖΩΗ ΤΟ ΠΡΟΚΑΛΕΙ..Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΑΣ ΤΟ ΠΡΟΚΑΛΕΙ..
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΠΩΣ Η ΖΩΗ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ.
ΛΕΤΕ ΟΤΙ ΣΑΣ ΤΥΡΑΝΑΝΕ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ,ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΤΕ ΕΚΕΙΙΙΙΙΙ!!!!!!
ΚΟΙΤΑ ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΗΘΟΥΝ ΛΙΓΟ..ΓΙΑΥΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΕΡΒΙΤΟΡΙΛΙΚΙ.
ΧΑΧΑ ΑΣΤΟΥΣ ΝΑ ΨΗΘΟΥΝΕ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ..
ΕΣΕΙΣ ΟΜΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΗ ΕΣΤΩ ΜΕΧΡΙ ΕΝΑ ΒΑΘΜΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΩΡΑ..
ΖΗΤΗΣΤΕ ΑΠΟ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩΣΕΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ.
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ..
ΕΓΩ Ο ΤΑΔΕ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩ?ΠΟΥ ΜΕ ΘΕΛΕΙ Η ΖΩΗ?
ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ..
ΡΕ ΑΝ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΡΟΑΓΕΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ?
ΟΙ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ?
ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!
quote:
Αλήθεια, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα οτι γνωρίζουμε τον αληθινό μας εαυτό ή θα πρέπει να διατηρούμε επιφυλάξεις απέναντι σε μια τέτοια παραδοχή?
Κάθε μέρα δεν τον μαθαίνουμε όλο και περισσότερο?
Νομίζω πως όχι ,σε γενικό ,συλλογικό, ομαδικό επίπεδο .
Οι διαφορές μεταξύ μας ουκ ολίγες .
Είναι εφικτό όμως σε ατομικό επίπεδο .
Είναι πολύ φυσιολογικό να μην έχουμε φτάσει όλοι ,στο ίδιο σημείο της εσωτερικής μας αναζήτησης .
Για αυτό επαναλαμβάνω το ερώτημα φίλε Dying_Incubus :
Σε ποιο σημείο της εσωτερικής σου αναζήτησης βρίσκεσαι ?
Θα επιθυμούσα βέβαια μια απάντηση .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Πιστεύω πως ένα σημαντικό βήμα που βοηθάει την εσωτερική μας αναζήτηση είναι η επίγνωση του εαυτού μας.
Όπως είπα και στο προηγούμενο μήνυμα μου η επίγνωση του εαυτού μας δεν είναι μια διαδικασία η οποία σε κάποια στιγμή φτάνει σε ένα τέλος αλλά διακρίνεται από την αρχή της συνέχειας.
Με το να γνωρίζω λοιπόν τον εαυτό μου όσο περισσότερο αλλά κι όσο ουσιαστικότερα μπορώ, πιστεύω οτι βοηθάω στην βελτίωση του εαυτού μου.
Αυτό που θεωρώ σημαντικό στην εσωτερική αναζήτηση κάποιου είναι να γίνονται αργά αλλά σταθερά βήματα ώστε να έρχεται κι η κατανόηση τους.
Ελπίζω να σου απάντησα... 
In anticipation of my resurrection...