LUZ
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Να αναφέρω και εγώ με τη σειρά μου 2 εμπειρίες με όνειρα (δεν θα σας κουράσω).
Το πρώτο όταν ήμουν πιτσιρίκος, έβλεπα τον εαυτό μου να ίπταται από το κρεβάτι, να ανεβαίνει στην ταράτσα (έμενα σε μονοκατοικία), να σκαρφαλώνω τα κάγκελα και να πηδάω κάτω. Στην αρχή τρόμαζα πάρα πολύ και ξύπναγα απότομα, από τις πολλές φορές που το έβλεπα όμως συνήθισα και ενώ ξύπναγα δεν μου δημιουργούσε δυσαρέσκεια παρά ευχαρίστηση και ικανοποίηση (!!) μιας και έπεφτα από την ταράτσα και δεν πάθαινα τίποτα.
Το 2ο και αρκετά τρομακτικό, ενώ έβλεπα μια ιστορική ταινία για την εποχή που αποχωρούσαν οι Βρετανοί από την Ινδία, γινόντουσαν πάρα πολλές σφαγές μεταξύ ινδουιστών και μουσουλμάνων. Το θέαμα ήταν αποκουρσικό. Από τη μία αυτό το θέαμα και από την άλλη ο υψηλός πυρετός μου δημιούργησαν ένα εφιάλτη το κάτι άλλο. Για 3-4 βράδυα ο ίδιος εφιάλτης είχε ραντεβού με το που με έπαιρνε ο ύπνος. Σαν να κοίταγα από ψηλά ένα μαύρο κενό, να παρακολουθώ τις σφαγές, να μην μπορώ να κάνω τίποτα αλλά και να μην κινδυνεύω, λες και ήμουν αόρατος. Αρκετά χρόνια μετά, είχα αρρωστήσει πάλι με υψηλό πυρετό και προκάλεσα τον ευατό μου να δει ξανά τον εφιάλτη, τον οποίο είδα σε πιο ελαφριά έκδοση και μέρα μεσημέρι με σχετικό φως.
Μην σας κουράζω άλλο, απλά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας 2 σχετικές και πολύ δυνατές εμπειρίες.
Να είστε όλες και όλοι καλά.
Νέο μέλος αν και σας γνωρίζω περίπου εδώ και ένα μήνα.
Το "φαινόμενο" είναι ιδιαίτερα γνωστό σε αρκετό κόσμο, προσωπικά δεν το γνώριζα πριν από 2 μήνες. Νομίζω το είχε αναφέρει και το περιοδικό focus.
Λένε ότι ψεκάζουν με κάποια χημικά για να κάνουν δοκιμές με κάποιες ουσίες (από φάρμακα, μέχρι και φυτοφάρμακα), στον απλό κοσμάκι.
Όταν τα αέρια δεν διαλύονται σε εύλογο και σύντομο χρονικό διάστημα τότε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι τέτοιου είδους αέρια.
Να είστε καλά.
Θα διαφωνίσω με τον 22 για χασισι, γα..σι, φραπεδιές και τα επακόλουθα. Δεν μπορούμε να φανταστούμε τι κρύβουμε ρε παιδιά μέσα μας. Όπως όταν οργηζόμαστε για μια αδικία σε βάρος μας για κάτι που μας θήγει, έτσι και σε αυτή την περίπτωση δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.
Στο περιστατικό με τα Ίμια ήμουν στο Χαϊδάρι (για εκπαίδευση). Όταν ανακοινώθηκε να είμαστε σε επιφυλακή, ο περισότερος κόσμος έβραζε, ήθελε να μάθει τι γίνεται, ήθελε να πάει κοντά στο θέατρο των επιχειρήσεων (μιλάω σοβαρά!!). Ρώταγε ο ένας τον άλλον τι γίνεται, όλοι με ραδιοφωνάκια....
Μετά από ένα μήνα που πήγα σε νησί του Αν. Αιγαίου, διαπίστωσα την απόσταση από τα Τουρκικά παράλια και φούντωνα. Η μονάδα ήταν φάτσα κάρτα. Η μονάδα ήταν Ηλεκτρονικού Πολέμου. Η ειδικότητά μου ήταν ακροατής σε κλωβό HF-VHF σε παρακολουθήσεις συνομιλιών. Κάθε μέρα οι κασέτες από τις συνομιλίες πήγαιναν για μετάφραση δέκα δέκα. (Το σίγουρο είναι ότι το ίδιο κάνουν και αυτοί).
Στις ασκήσεις μιλάγανε κωδικοποιημένα. Οπότε τα θετικά αποτελέσματα ερχόντουσαν με μεγάλη δυσκολία και μετά από συσχετισμό με πληροφορίες από άλλα νησιά μας. Τυχαία όμως ένας πεζικάριος είπε στην καλή του:
"σε αφήνω τώρα γιατί μετακομίζουμε". Επιβεβαιώθηκε και από άλλο νησί η ίδια πληροφορία, με αποτέλεσμα να κινηθεί ολόκληρος μηχανισμός στη ΑΣΔΕΝ. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ενώ σε όλες τις ασκήσεις η μονάδα πήγαινε σε συγκεκριμένο σημείο, ξαφνικά το σημείο αυτό άλλαζε και η μονάδα (για την περίοδο της άσκησης) θα πήγαινε προς τα παράλια.
Το επίπεδο του εξοπλισμού των κλωβών, ραδιογωνιόμετρα, παρεμβολείς, οχήματα, είχε τακτικό έλεγχο και να λειτουργεί στην εντέλεια.
Στους οκτώ μήνες που έμεινα στο νησί μόνο μια φορά είχαμε παραβίαση εναέριου χώρου. Από πάνω μας σε πάρα πολύ χαμηλό ύψος πέταξαν 2 F16 με αποτέλεσμα να τρίζει το έδαφος. Πριν να προλάβουμε να καταλάβουμε τι ήταν αυτό, περίπου σε 4-5", δυο δικά μας ήταν από πίσω τους.
Ξάδελφός μου που ήταν στον Έβρο το '87 με το Σισμίκ, μου είχε πει ότι τα Τουρκικά άρματα είχαν παραταχθεί λες και ήταν σε σούπερ ντόμινο. Ήταν σχεδόν αδύνατο να περάσουν την αμυντική γραμμή.
Για να ξεραθεί ή λιγοστέψει το νερό στον Έβρο (με χρήση του HAARP ή δεν ξέρω τι), μιλάμε για πολύ σπάνιο φαινόμενο. Ο Έβρος έχει μήκος κοντά στα 550 χλμ. πηγάζει από την κεντρική Βουλγαρία και έχει λεκάνη αποροής τεράστιας έκτασης (53.000 τ.χλμ.). Το καλοκαίρι λόγω των θερινών καταιγίδων που δέχεται η Βαλκανική το νερό ανεβαίνει σε υψηλό σημείο (είδαμε τα αποτελέσματε πριν από λίγες ημέρες). Για το χειμώνα δεν συζητάμε.
Να είστε καλά
Συγχαρητήρια για το θέμα.
Προσωπικά πιστεύω ότι όσο οι καιροί δυσκολεύουν (εργασία, κοινωνία, αγάπη...), τόσο θα είναι και δυσκολότερο να είναι κάποιος θετικός για αρκετό διάστημα.
Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, είμαι αισιόδοξος με τάσεις και εξάρσεις υπεραισιοδοξίας 
Κυρίως λόγω εργασίας τα τελευταία 2 έτη έχω γίνει αρκετά απότομος και νευρικός και λιγουλάκι αρνητικός. Την αλλαγή την έχω καταλάβει και προσπαθώ λυσσαλέα να την καταπολεμήσω, δυστυχώς όμως σιγά σιγά κερδίζει έδαφος. Η γυναίκα μου είναι αρκετά θετική και πολλές φορές περισσότερο από μένα.
Θα σας διηγηθώ μια σπονδυλωτή ιστορία:
Παραθερίζω σε ένα εξωχικό πολύ αγαπητών συγγενών μου στον Κορινθιακό πριν από ~ 15 έτη. Έχοντας μια ερωτική απογοήτευση με μια κοπελία είμαι στα μαύρα μου χάλια. Ούτε θέλω να φάω, ούτε να βγω με ξαδέλφια, ούτε όρεξη για μπάλα τπτ. Ένα απόγευμα ενώ τελείωσα με κόπο και βαρεμάρα το μπάνιο, έκατσα και αγνάντευα τη θάλλασα πάνω σε ένα βράχο, ενώ ο ήλιος είχε πάρει πορεία φθίνουσα. Έχοντας ηρεμίσει χωρίς να το καταλάβω πως, έβγαλα όλες τις σκέψεις από το μυαλό μου,
βλέποντας τα κύματα της θάλλασας, τα βουνά στην Στερεά Ελλάδα και τα πορτοκαλί σύννεφα στον ουρανό. Έγινα πανάλαφρος!!!! Καθάρισε η σκέψη μου σε σημείο να βλέπω πεντακάθαρα και να είμαι απίστευτα αισιόδοξος. Έφτασα σε σημείο να τρέχω πάνω κάτω στη παραλία και να γελάω, έχοντας "φτιαχθεί" από το όλο σκηνικό.
Λίγα έτη αργότερα στον ίδιο βράχο (αλλά και με άμεσο συνδυασμό του φανταστικού θαλλάσιου τοπίου), πήρα σημαντική απόφαση για το επαγγελματικό μου μέλλον μιας και δεν είχα περάσει στις εξετάσεις και ήμουν σε πολύ μεγάλο δίλημμα.
Κατόπιν αυτού, μετά από 4 έτη στο ίδιο σημείο (σχεδόν με τις ίδιες συνθήκες) πήρα σημαντική απόφαση πάλι για τα επαγγελματικά μου.
Προσωπικά ηρεμό με τη φύση, είτε είναι βουνό είτε θάλλασα. Δυστυχώς σαν κάτοικος της πόλης οι ευκαιρίες είναι λίγες για μια απλή εκδρομή.
Επίσης παίζει πολύ σημαντικό ρόλο ο άνθρωπος με τον οποίο είσαι μαζί του. Αν είναι αρνητικός από το πρωί μέχρι το βράδυ, αργά ή γρήγορα θα καταβάλει και εσένα.
Μην σας κουράζω άλλο, ευχαριστώ για το χρόνο σας.
Να είστε όλες και όλοι καλά.