- ΨΥΧΟΚΙΝΗΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Σε πρώτο επίπεδο ο κοιμώμενος επιστρέφει και απομονώνεται στην υπέροχη κοσμάρα του, σε ένα βαθιά υποκειμενικό και ακανόνιστο σύμπαν όπου ζωντανεύουν οι πιο παράλογες σκέψεις, φαντασίες και ενορμήσεις, τα πιο τρελά όνειρα και οι φοβερότεροι εφιάλτες...όταν όμως ξυπνάει επιστρέφει στον κανονικό κόσμο, βρίσκει τα πατήματά του, βρίσκει μία αρχή, μέση και τέλος.

Εάν αντιστραφούν όμως οι έννοιες, ο κοιμισμένος μετέχει σε μία πολύ πιο διευρυμένη συνείδηση -μετέχει στο αιώνιο γίγνεσθαι, μία κατάσταση που προσομοιάζει στην πρωταρχική κατάσταση της ύλης όπως την φαντάζονταν οι αρχαίοι, εκεί όπου όλα είναι ατακτοποίητα και συγκεχυμένα, όλα διαρκώς ρέουν και μεταμορφώνονται. Το πιο τρελό όμως είναι ότι κάποιες φορές στη διάρκεια αυτής της περιδίνησης ενατενίζουμε καταστάσεις και γεγονότα που επαληθεύονται στην διάρκεια του 'ξύπνιου', κάτι που σημαίνει ότι η κυμαινόμενη αυτή συνείδηση αυτή την οποία διαθέτουμε (ή στην οποία μετέχουμε) ενίοτε καταφέρνει και ενατενίζει το μέλλον. Εξίσου ενδιαφέρον είναι ότι οι παραστάσεις αυτές (και τα έντονα συναισθήματα που προκαλούν) φαίνεται πως πυροδοτούν συγκεκριμένες δράσεις και αντιδράσεις στον ψυχισμό του ανθρώπου κατά την εγρήγορση. Αρα κάποια όνειρα, όπως σωστά λέει ο Αριστοτέλης στο 'περί της καθ'ύπνον μαντικής', δεν έχουν μονάχα την ικανότητα να προβλέπουν το μέλλον αλλά και να το προκαλούν καθώς η δράση στον ενύπνιο γίνεται η αιτία της δράσης στην εγρήγορση.

Κατά βάση συμφωνώ με αυτά που λες, στην ουσία περιγράφεις το λεγόμενο " daydreaming ", απ'το οποίο " πάσχουμε " λίγο ή πολύ , όλοι οι άνθρωποι. Ειδικά σε περιπτώσεις που κάνουμε μια καθημερινή ρουτίνα ή μια εργασία στην δουλειά μας η οποία γίνεται πια μηχανικά, τότε το μυαλό ταξιδεύει ανεξέλεγκτα. Είναι πολύ δύσκολο σε τέτοιες περιπτώσεις να είσαι στο τώρα. Πέρα απο διαλογισμούς και διάφορες τεχνικές που χρησιμοποιούνται ακριβώς γι'αυτόν τον λόγο, εγώ προτείνω το πιο απλό πράγμα: Όταν ξεφεύγεις να επαναφερεις τον εαυτό σου στην πραγματικότητα.

Υ.Γ : Με τα όνειρα δεν καταπιάστηκα γιατί τα βλέπω περισσότερο από την οπτική της ψυχανάλυσης. Απ'ότι έχω διαβάσει δηλαδή, κυρίως από Φρόιντ . Τα έχω σαν ένα πολύτιμο εργαλείο στην προσέγγιση της αυτογνωσίας αν και δεν αποκλείω να έχουν κι άλλες ιδιότητες...

quote:

---

Πηγαίνοντας ακόμα πιο πέρα, o 'ξύπνιος' δεν παύει να είναι εξίσου κοιμισμένος. Διότι το μυαλό διαρκώς αποσπάται από ένα σωρό θορύβους, συγχύσεις αισθημάτων και συναισθημάτων, διαρκώς πλανεύεται από δόξες και εικασίες. Χανόμαστε στην ατέρμονη ροή του κόσμου γύρω μας, παραμυθιαζόμαστε από κάθε είδους φαντασιώσεις, επιθυμίες και φοβίες, από όλων των ειδών τις απατηλές εντυπώσεις και ψευδαισθήσεις με αποτέλεσμα να χάνουμε την επαφή με την πραγματικότητα και να μην βλέπουμε καθαρά (με την όραση του νου) αυτό που πραγματικά συμβαίνει και υφίσταται.

---