- Σολομωνική - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Αμα είδες φίλε Gonzalez ότι είχες και μαύρο σύζυγο, δύσκολα τα πράγματα όπως το κόβω (Αστειεύομαι).

Εάν σε κάποιο όνειρο έχουμε μία τόσο ξεκάθαρη αναπαράσταση τότε αναλύουμε το ότι βλέπουμε έαν έχουμε τόσο καλή συνειδητότητα ώστε να το κρατήσουμε γυρνώντας πίσω (όταν ξυπνήσουμε απο το όνειρο δηλαδή) κάτι που αποδεικνύεται συχνά δύσκολο στην πράξη εάν δεν έχουν γίνει ασκήσεις. Οτι δούμε πρέπει να το τσεκάρουμε και στο φυσικό πεδίο με απολυτα επιστημονικό τρόπο. Ενας καλός τρόπος ο οποίος τιτλοφορείται ως συνειρμική ονειροπόληση περιγράφεται στο βιβλίο της Dion Fortune : Υγιής αποκρυφισμός- Εκδόσεις Ιάμβλιχος.

Θα πώ ένα πρακτικό παράδειγμα για να γίνω αντιληπτός τουλάχιστον για τους φίλους που θα ήθελαν να ακούσουν καθως οι αστεισμοί οι μύδροι και οι μομφές με έχουν κάνει σκληρόπετσο καθώς η βιωματική εμπειρία δεν αναιρείται και παραμένει ως πολύτιμο διαμάντι στην καρδιά του ειλικρινούς αναζητητή. Οποιος επιθυμεί δυνάμεις για να βοηθήσει τους συνανθρώπους του και μόνο τότε ή εσωτερική ανοδος του γίνεται αστραπιαία και αυτο το γνωρίζουν καλά οι πρακτικά ασχολούμενοι.

Εχω ένα φίλο κολλητό με τον οποίο είχαμε χαθεί χρόνια αλλά βρεθηκαμε προσφάτως για τον οποίο κοίταξα πίσω (για προηγούμενες ενσαρκώσεις του) και εγώ αλλά και η κοπέλα μου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ένα γαιοκτήμονα πλούσιο ο οποίος ζούσε στην Νότια Αφρική και είχε πολλούς υπηρέτες και υπηρέτριες. Τις δε υπηρέτριες τις παρενοχλούσε έντονα σεξουαλικά και με πλήρη κατάχρηση των δικαιωμάτων του ως αφεντικό. Σε αυτή τη ζωή λοιπόν σύμφωνα με την εσωτερική θεωρία θα πρέπει να διατηρεί στοιχεία της προηγούμενης. Με αποκαλεί (γνωρίζοντας την ενασχόληση μου) ως Βουντού χωρις να ξέρει το γιατί.Λόγω της ντόπιας ενασχόλησης των Νέγρων με τη βουντού στην οποία προηγούμενη ενσάρκωση του υπήρξε θύμα η υποσυνείδητη μνήμη είναι έντονη. Ανοιξε πρόσφατα μία μικρή επιχείρηση και ο διάκοσμος μεσα είναι γεμάτος με Αφρικανικά ξυλόγλυπτα αγαλματίδια, μάσκες κτλ και μου είπε ότι είχε μία υποσυνείδητη τάση για αυτά ανέκαθεν. Η φιληδονία που τον διέπει τον τυραννά και σε αυτή τη ζωή όπωςκαι τότε καθώς δεν μπορούσε επι μακρόν να στεριώσει μία σχέση της προκοπής καθώς το μάτι του έπαιζε και αλλού πολύ έντονα ακόμα και στη σταθερή του σχέση.
Δύσκολα μπόρεσα να του εξηγήσω ότι όταν κάνουμε έρωτα μόνο για το πάθος ανοίγουμε ένα λινκ με το άτομο με το οποίο κάνουμε έρωτα το οποίο θα συναντήσουμε με συμπαθητικό κραδασμικό τρόπο σε επόμενη ζωή και άν δεν αναγνωρίσουμε τα πρότερα συστατικά του πάθους και τους νόμους του Κάρμα θα μπορούσαμε να το μπερδέψουμε με ανώτερα αισθήματα αγάπης και να κάνουμε έναν αποτυχημένο γάμο. Οι παραπάνω εσωτερικές θεωρίες υπάρχουν στο βιβλίο της Dion Fortune : Η εσωτερική Φιλοσοφία του Ερωτα και του Γάμου-Εκδόσεις Ιάμβλιχος. Δεν τίθεται θέμα για την αξιοπιστία των γραπτών της καθώς τα λεγόμενα της επιβεβαιώθηκαν στην ζωή μου σε πάμπολλες περιπτώσεις εσωτερικής φύσης. Εν κατακλείδι ο φίλος είχε και άλλα χαρακτηριστικά τα οποία επιβεβαίωναν την ακρίβεια των οραμάτων που διαπιστώθηκαν απο δύο άτομα. Ετσι μπορούμε να πούμε ότι έχουμε δεί σε γενικές γραμμές σωστά ειδάλλως θα μιλούσαμε για παιχνίδια του υποσυνείδητου.

Η μέθοδος ή μάλλον μία απο τις μεθόδους εξέτασης προηγούμενων ζωών είναι απλή και εύκολη αρκεί να τηρηθούν κάποιες διαδικασίες. πρώτα απ όλα δεν γίνεται για χάρη γούστου αλλά εάν υπάρχει πραγματικά ανάγκη, δεύτερον δεν το κάνουμε με υπνωτισμό απο άλλο πρόσωπο (όπως π.χ κάνει ο γνωστός Κος Βουλούκος)και τρίτον θα πρέπει να το σκεφτούμε σοβαρά καθώς εάν αναδυθούν έντονα οι μνήμες κάποιας άλλης ενσάρκωσης μπορεί να προκληθούν βλάβες στον ψυχισμό μας. Φανταστείτε να δείτε κάποιον αιμοσταγή δολοφόνο ως προηγούμενη ενσάρκωση σας. Δεν είναι εύκολο να το αντιμετωπίσουν όλοι αυτό.

Απαιτεί λοιπόν μία κάθαρση του νού αρχικά με διαλογισμό και στη συνέχεια να πέσουμε σε μία κατάσταση ημι-τράνς κάτι το οποίο δεν θα σχολιάσω το πώς γίνεται καθότι είναι γνωστό αλλά και για λόγους ασφαλείας.Οποιος ψάχνει βρίσκει.

Εκεί μπορούμε να φανταστούμε με καθαρότητα ένα τοπίο δεκτικό σε εμάς και ένα σπίτι εντός αυτού. μπαίνουμε εντός του σπιτιού και καθόμαστε σε μία πολυθρόνα όπου μπροστά της υπάρχει μία οθόνη προβολής. εκεί συγκεντρωνόμαστε στο θέμα που θέλουμε και αρχίζει η εικόνα να παίζει. εκεί χρειάζεται αυτό που λέμε συνειρμική ονειροπόληση δηλαδή λίγο παίζει μόνο του το βίντεο, λίγο το "τραβάμε" και εμείς για να συνεχίσει.

Εάν υπάρχει υπομονή και εκπαιδευμένη φαντασία μπορεί κανείς να δεί ακόμα και λεπτομέρειες αναλόγως την καθαρότητα του νού του. Χρειάζεται να είναι κανείς βέβαια Flat συναισθηματικά και να μην συνδέεται με αυτό που βλέπει , ούτε να χαρεί ούτε να λυπηθεί αλλιώς ελοχεύει ο σπανιος αλλά υπαρκτός κίνδυνος να εγκλωβιστεί κανείς σε έναν δικό του ψυχικό ιστό και να ξυπνήσει απο την αυτούπνωση με αποτυπωμένη την εικονα ενός λυπηρού συμβάντος. Για να βεβαιωθούμε τώρα ότι είδαμε σωστά υπάρχουν διάφοροι τρόποι. Ενας είναι να διασταυρωθεί με απόψεις άλλων διορατικών, άλλος τρόπος είναι ο παραπάνω που περιέγραψα με το τσεκάρισμα καταστάσεων που συμπίπτουν με το υλικό επίπεδο της παρούσας ενσάρκωσης.Και οι δύο διατηρούν την επιστημονικότητα τους.Υπάρχει φίλος ο οποίος υπήρξε αεροναυπηγός στην Βόρεια Κορέα απο τον καιρό του πολέμου της σε παλαιότερη του ενσάρκωση. Στην τωρινή του ενσαρκωση απο πιτσιρικάς έφτιαχνε μοντέλα αεροπλάνων χειροποίητα τα οποία πετούσαν άψογα απο την πρώτη φορά που τα πετούσε. Τα σχόλια σε τέτοιες καταστάσεις περριτεύουν.
Αυτός ο τρόπος διόρασης για περασμένες ζωές δουλεύει μόνο όταν έχουμε κοινά ίχνη με τον άνθρωπο για τον οποίο ψάχνουμε άρα ουσιαστικά σκανάρουμε το υποσυνείδητο μας. Η εύρεση γεγονότων στα Ακασικά αρχεία τα οποία αποτελούν αντικειμενικά γεγονότα είναι σαφώς δυσκολότερη και δεν ενδείκνυται για τον άπειρο.

Ελπιζω να βοήθησα λίγο φίλε Gonzalez, άν και πολλοί άλλοι φίλοι έχουν αναλύσει με μεγαλύτερη λεπτομέρεια τα παραπάνω στα αντίστοιχα topic.Αν και αυτό το θέμα ανήκει σε άλλο τόπικ.
[/quote]

Πολύ καλό το παράδειγμά σου Yngwie, σίγουρα θα αγοράσω αυτό το βιβλίο και θα ψάξω να δω αν ήμουν ο Ποκαχόντας στη προηγούμενη ζωή μου

quote:

---

re seis paidia paratirise kaneis oti opoiadipote selida anaferomeni sti solomoniki den doulevei ..?

---

??who knows??

Μία απόδειξη των παραπάνω είναι το απόσπασμα που θα παραθέσω απο το Βιβλίο του Francis Barrett ,Ο ΜΑΓΟΣ - Εκδόσεις Δίδυμοι. Το βιβλίο αυτό περιέχει συρραφές απο αξιόλογα κείμενα του παρελθόντος συγγραφέων όπως του Κορνήλιου Αγρίππα, του Παράκελσου, του Αλβέρτου μάγνου, του Αββά Τριθέμιου του Σπανχάιμ (Δασκάλου του Αγρίππα) και άλλων επιφανών. Το συγκεκριμένο βιβλίο πολλά μυητικά τάγματα όπως η πασίγνωστη Golden dawn το είχε σε περίοπτη θέση στα ράφια της και όχι άδικα καθώς είναι εξαίρετο και περιγραφικότατο άν και σε πολλά σημεία ο Barrett αποκρύπτει στοιχεία για τους αμύητους και κυρίως για την δική τους ασφάλεια αλλά και την αποφυγή αηδούς εκμετάλλευσης των Θείων μυστηρίων. Το παρακάτω απόσπασμα αποτελεί μία μετάφραση οδηγιών πρός τον επίδοξο μαθητή των Μυστηρίων. Ελπίζω να ρίξει λίγο Φώς στην κατάσταση της επίκληση πνευμάτων.

Η μαγεία και φιλοσοφία του Τριθέμιου του Σπανχάιμ

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ Σ' ΕΝΑΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ, ΕΝΑΝ ΝΕΑΡΟ ΣΠΟΥΔΑΣΤΗ Σ' ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΥΦΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

Φίλε μου,

Γνωρίζοντας πως είσαι ένας ερευνητής με περιέργεια γι' αυτές τις επιστήμες που βρίσκονται έξω από τις συνηθισμένες τροχιές με­λετών (εννοώ την τέχνη της μαντείας, τη μαγεία, τα φυλαχτά, κλπ.),θα 'θελα να σου μεταδώσω τις σκέψεις μου πάνω σ' αυτές, και ν'
ανοίξω στο πνευματικό μάτι σου τις γνώσεις που είναι ανάγκη να κα­τέχεις, με τις οποίες θα οδηγηθείς καλύτερα μέσα στον ευχάριστο αγρό της φύσης' και να σου δώσω πληροφορίες που, με την καθοδή­γηση της ανώτατης σοφίας του Υψίστου, θα σε κάνουν να δροσίσεις την ψυχή σου με το υπέροχο ρεύμα της γνώσης έτσι ώστε, αφού αναγεννηθεί το πνεύμα σου με τη χρήση των καλών δώρων που θα σου απονείμει ο Θεός, να μπορείς να απορροφηθείς μέσα στη θεώ­ρηση της απέραντης σοφίας αυτής της μεγάλης γενναιόδωρης Ύ­παρξης που σε δημιούργησε.

Τώρα εσύ, ένας άνθρωπος, στην ψυχή του οποίου η εικόνα της Θεότητας έχει σφραγιστεί αιώνια, αναλογίσου ποια είναι η επιθυμία σου στην αναζήτηση αυτών των μυστηρίων. Είναι πλούτη, τιμές, δό­ξα, δύναμη, εξουσία, δίψα για αναγνώριση, και τα παρόμοια; Ίσως η καρδιά σου λέει: Όλα! Όλα αυτά θα τα 'θελα!

Αν είναι έτσι, να η απάντησή μου: ψάξε πρώτα να γνωρίσεις τον εαυτό σου ολοκληρωτι­κά, καθάρισε την καρδιά σου απ' όλες τις κακές, μάταιες και άπλη­στες επιθυμίες. Σκέψου λοιπόν, ω άνθρωπε! Να 'χεις δύναμη για να ικανοποιείς τους πόθους σου, να πλουτίζεις την τσέπη σου, να χτί­ζεις σπίτια, να υψώνεις τον εαυτό σου στο αποκορύφωμα του αν­θρώπινου θαυμασμού αυτές είναι οι ελπίδες σου και οι επιθυμίες σου;

Τότε σίγουρα έχεις λόγους να θρηνείς που γεννήθηκες. όλες αυτές οι επιθυμίες προέρχονται κατευθείαν από τον διάβολο, από την Ύπαρξη δηλαδή που βάζει συνέχεια μηχανές (μυριάδες δαιμό­νων) να πειρόζουν με αισθησιακά θέλγητρα και απολαύσεις, τον διε­φθαρμένο νου και τις καρδιές των ανθρώπων. η κύρια εργασία τουςείναι να προσπαθούν να εξουδετερώνουν τις αγαθοεργές ενέργειες και εμπνεύσεις των ευλογημένων πνευμάτων που είναι τα όργανα του Θεού και Δημιουργού μας.

Νά φοβάσαι τον Θεό και να αγαπάς τον συνάνθρωπό σου. μην χρησιμοποιείς το Ψέμα, μην ορκίζεσαι, μην υποκρίνεσαι. όλες σου οι
πράξεις ας είναι ειλικρινείς.

Εδώ, ω άνθρωπε, βρίσκεται η μεγάλη σφραγίδα όλης της γήινης σοφίας, το αληθινό τάλισμαν της ανθρώ­πινης ευτυχίας. Όταν θα το έχεις πετύχει, δεν θα βλέπεις τίποτα σαν αδύνατο, στο μέτρο που το επιτρέπει ο Θεός. βιάσου λοιπόν, με τη νόηση και την καρδιά σου, να φθάσεις στη γνώση και στη σοφία. τα­πεινά δώσε την εμπιστοσύνη σου μόνο στον Θεό, τον δημιουργό των πάντων.
Το να γνωρίσεις τον εαυτό σου σημαίνει να γνωρίσεις τον Θεό, γιατί είναι ένα πνευματικό δώρο του Θεού το να επιτρέπει στον άν­θρωπο να γνωρίσει τον εαυτό του. Δώρο που πολύ λίγοι κατέχουν, όπως βλέπει κανείς καθημερινά. Πόσοι γυρίζουν πέρα - δώθε στην επικίνδυνη θάλασσα που σχηματίζουν τα πάθη, κι είναι πιο ελαφροί κι από τα πούπουλα!
Πόσοι πολλοί σ' αυτή τη μεγάλη πόλη έχουν ως κύριο αγαθό τους την κραιπάλη και την ακολασία! Δες τις ενέργειές τους, τους τρόπους τους, τις διαθέσεις τους. αυτοί οι φτωχοί, δύ­στυχοι κι άθλιοι φουκαράδες υποφέρουν από ένα τέτοιο μοιραίο μα­γικό ξεμυάλισμα κι από μια τέτοια άγνοια, ώστε πιστεύουν ότι μπο­ρούν ακόμη και να πείσουν για τη ματαιότητα και τη μιζέρια της θέ­σης τους.

Για να γίνω πιο κατανοητός, αυτοί είναι που αποκαλούνται άνθρωποι της καλής κοινωνίας, μια έκφραση χωρίς νόημα αν υπολο­γίσουμε ότι η παγκόσμια καλή κοινωνία σήμερα είναι ανήθικη και λά­μπει τόσο άσχημα και έντονα , ώστε δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να το καταλάβουμε, αφού το βλέπουμε και κάθε μέρα με τα ίδια μας τα μάτια.

Αλλά όσον αφορά εσένα, φίλε μου, που σου απευθύνω αυτές τις γραμμές, ας μην υποθέσεις ότι σε κατακρίνω για ελαττώματα που δεν πιστεύω ότι κατέχεις. γιατί ξέρω ότι είσαι ένας νέος άνθρωπος που θέλεις να λάβεις καθοδήγηση σε πιο υψηλές και πιο έξοχες ενα­τενίσεις απ' αυτές για τις οποίες είναι ικανοί αυτοί οι υιοί της γης. γι' αυτό σου παρουσιάζω κι αυτή τη μετάφραση, τόσο χρήσιμη για σένα.

Φυλάξου από την κολακεία, τον εγωισμό και την απληστία, και θα πετύχεις' και να είσαι επιμελής στις ασχολίες σου, ώστε το σώμα σου να 'ναι δυνατό. Η αργία είναι δυσάρεστη στη θεότητα, η εργατικότη­τα θα γλυκάνει το μαύρο ψωμί σου, κι οι καρποί της θα ζεστάνουν την καρδιά σου και θα γεμίσουν την ψυχή σου με ευγνωμοσύνη γι' Αυτόν που σε ευλόγησε αρκετά.

Μην Ψάχνεις για πιο πολλά, γιατί αυ­τό θα σε βλάψει' προσευχήσου να 'χεις αρκετά για να τρως και να ντύνεις το σώμα σου, αλλά μη ζητάς περισσότερα, για να μη λιώσεις μέσα στη χειρότερη φτώχεια και περάσεις τις υπόλοιπες μέρες σουμέσα στη χλεύη και στη ζητιανιά.

Γιατί πρέπει απαραίτητα να γνωρί­ζεις κάτι: αν με τη μελέτη σου, την τέχνη σου, ή με οποιοδήποτε άλλο πράγμα, φτάσεις στο σημείο να μπορείς να διατάζεις ακόμη κι ένα εκατομμύριο πνεύματα, δεν σου επιτρέπεται να επιθυμείς ν' α­ποκτήσεις πλούτη ξαφνικά, γιατί η Αιώνια Σοφία το έχει απαγορεύσει' κι έχει λεχθεί ότι, ο άνθρωπος θα κερδίζει το ψωμί του με τον ιδρώτα του προσώπου του.

Συνεπώς ας μην έχουμε σκοπό μας το να πλουτί­σουμε σε κοσμικά αγαθά, με υπερφυσικά μέσα. ας διώχνουμε μακριά μας την όπληστη επιθυμία για πρόγματα που πρέπει να κοιτάζουμεμε τα μάτια της περιφρόνησης, για να μην επισύρουμε πάνω μας την οργή του Θεού.

Ας βασιζόμαστε χαρούμενα, κι ας ακολουθούμε στην πράξη, πνευματικά και αληθινά, αυτά τα λόγια του Χριστού, «Να ανα­ζητάτε πριν απ' όλα το βασίλειο του Θεού και όλα τα υπόλοιπα θα σας δοθούν». Μην φοβάσαι, κι ο Θεός θα κάνει το σπιτικό σου σαν ένα ανθισμένο δέντρο και τη γυναίκα σου σαν ένα αμπέλι γόνιμο. Γεια σου; να θυμάσαι τις φτωχές μου συμ60υλές και να 'σαι ευτυχισμέ­νος. Από τον αληθινό σου φίλο,

Φράνσις Μπάρεττ. Λονδίνο 1800

Μια προειδοποίηση για τον aρχάριο σ' αυτή την Τέχνη, και μια συμ­βουλή γι' αυτούς που θα 'θελαν να γΙνουν Μαθητές

Αδελφέ μου,
Είναι απαραίτητο να σου πω ότι ανάλογα με τις επιθυμίες σου στην ενασχόληση αυτής της τέχνης που καλούμε Μαγεία, θα είναι και τα αποτελέσματα που θα λάβεις.

Αν ζητάς εκδίκηση να ξέρεις πως, με κάποιο από τα πειράματα που αναφέρονται εδώ, θα προσελ­κύσεις έναν εκδικητικό δαίμονα, ή ένα μανιασμένο καταχθόνιο πνεύ­μα, που υπηρετεί την οργή του Θεού. αν θέλεις εγκόσμια πλούτη και αναγνώριση, τότε θα έχεις ένα πνεύμα της γης ή της φωτιάς, που θα σε εξαπατήσει με τα πλούτη του μάταιου κόσμου. αν κυνηγάς τη φή­μη και τη λάμψη της δόξας, τότε θα σου σταλούν τα πνεύματα της αλαζονείας, που θα ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία σου.

Γιατί για κάθε περίπτωση υπάρχουν καθορισμένα πνεύματα που επιδιώκουν έντονα να αναμιχθούν με το πνεύμα σου, και το πνεύμα που θα υπερισχύσει, θα σε παρασύρει στη δική του φύση και θα εξυπηρετήσει τους σκο­πούς σου σύμφωνα με την έκταση που του επιτρέπει ο Θεός

Κι έτσι, ανάλογα με το ποιες είναι οι επιθυμίες σου και από ποιες προθέσεις παράγονται, θα έχεις και την αντίστοιχη απάντηση.

Αν όμως δεν ζη­τάς παρά να γνωρίσεις την τιμή και τη δόξα του Θεού και το πώς να βοηθήσεις τον συνάνθρωπό σου, και γεμίσεις έτσι την καρδιά σου με την αγάπη του Θεού, τότε θα 'χεις ένα αγνό πνεύμα που θα ικανο­ποιήσει (με την άδεια του Κυρίου) τις επιθυμίες σου.

Γι' αυτό λοιπόν αναζήτησε μόνο το καλό. απόφυγε κάθε κακό στη σκέψη, στα λόγια, ή στην πράξη. Παρακάλεσε το Θεό να σου χαρίσει σοφία και θα κερ­δίσεις μια πλούσια συγκομιδή.

Η μαγεία σου ανοίγει δυο δρόμους μπροστά σου. διάλεξε όποιον θέλεις. θα πάρεις την ανταμοιβή που σου αξίζει.

Λονδίνο 1800

Αυτό όμως που θα σου πώ είναι οτι πρέπει να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες κι όχι με λατινικούς.

In anticipation of my resurrection...

Καταρχήν υπάρχει μεγάλη σύγχυση όσον αφορά δύο έννοιες στην Αγγλική καθώς στην Ελληνική δεν υπάρχουν αντίστοιχες λέξεις να περιγράφουν με ακρίβεια τα κάτωθι περιγραφέντα. Αναφέρομαι στις λέξεις invocation και evocation. Και οι δύο θα μπορούσαν χοντρικά να μεταφραστούν ως επίκληση και συγκεκριμένα πνεύματος μόνο που άλλο είναι η μία τεχνική και άλλο η άλλη, όσον αφορά την εσωτερική τους διάσταση.

Το invocation είναι η επίκληση μίας οντότητας εντός της συνείδησης του επικαλούμενου π.χ ας υποθέσουμε ότι ο τελετουργός θέλει να γίνει αγωγός μίας κοσμικής δύναμης εντός του και αυτή η δύναμη να τον χρησιμοποιήσει ως φερέφωνο για να ακούσουν οι άλλοι παρευρισκόμενοι κάποιο μήνυμα. Εκεί λοιπόν όπως και στον πνευματισμό όπου το μέντιουμ πέφτει σε έκσταση έτσι ώστε να μιλησει κάποιο πνεύμα από το στόμα του, έτσι και στον Δυτικό ερμητισμό κάποιος από την ομάδα επικαλείται το πνεύμα εντός του και όχι εκτός της συνείδησης του. Το αποτέλεσμα ποικίλλει ανάλογα με την ποιότητα του δέκτη αλλά κατ’ εμέ είναι επικίνδυνο εάν δεν δύναται κάποιος να πιστοποιήσει την ταυτότητα του πνεύματος το οποίο θα μπορούσε να είναι μία κακόβουλη απενσαρκωμένη ψυχή, ένα παιχνιδιάρικο στοιχειακό ή ακόμα χειρότερα όπως π.χ μία αρνητική δαιμονική ενέργεια. Όπως σωστά έλεγε και η αείμνηστη Dion Fortune : κανένας δεν θα ήθελε να αποτελέσει αγωγό εκδήλωσης για μία οντότητα (ή κοσμική ενέργεια αν προτιμάτε) όπως ο δαίμονας Ασμοδαίος.

Το invocation θα μπορούσε όμως να αποτελέσει χρήσιμη τεχνική σε επικλήσεις αγγελικών ή άλλων καλόβουλων πνευμάτων. Θυμίζει σε μερικά σημεία και την Τεχνική Ανάληψης μίας Θεικής μορφής γνωστή ως Assumption of a Godform. Η τελευταία γίνεται στις περιπτώσεις που ο Μάγος (και δεν εννοώ την κα Κατίνα της γειτονιάς ή τους διάφορους μαγγανευτές) θέλει να συντονίσει τους κραδασμούς του με μία Θεική μορφή για να αναλάβει κάποιο έργο. Μία τέτοια περίπτωση θα ήταν π.χ μία θεραπεία εξ αποστάσεως με τη χρηση του αστρικού σώματος όπου ο θεράπων θα συντονιζόταν μέσω καταλληλων διαλογισμών και τελετουργιών με την ακτίνα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού , θα έπαιρνε αστρικά τη μορφή του και τη θεραπευτική του ιδιότητα έστω και αν μέρος της ακτίνας ισχύος του Ιησού (η της μορφοποιημένης από τις χιλιάδες έτη λατρείας του από τους πιστούς )έπαιρνε μορφή ως λεπτή ενέργεια εντός του θεράποντος Μάγου. Φυσικά μιλάμε για πολύ εξελιγμένα είδη προβολής τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με τα invocations ενός βουντουιστή ο οποίος χορεύει με τα μάτια του αναποδογυρισμένα κατηλλειμένος από μία εξώτερη δύναμη η οποία μπορεί να είναι από ένα κατώτερο στοιχειακό έως και μία απενσαρκωμένη ψυχή. Οι δυνάμεις που ελκύονται σε αυτά ναι μεν είναι δυνατές αλλά συνήθως ανήκουν σε κατώτερα ζωικα επίπεδα εγείροντας πάθη και καταστάσεις επικίνδυνες και αιματηρές για αυτό και οι Δυτικού τύπου μυημένοι πάντοτε αντιτίθονταν σε τέτοιου είδους χύμα πρακτικές με το αόρατο,χωρίς σύστημα και μέθοδο, όπως αυτές του πνευματιστικού τύπου (μεντιουμισμός,σεάνς,ποτηράκια,Ουίτζα κτλ).

Πάμε τώρα στο ζουμί και συγκεκριμένα σε επικλήσεις εξωτερικού τύπου η αλλιώς evocation. Αυτές είναι που χρησιμοποιούνται και στα διάφορα Γριμόρια (Grimoires) ή κατ άλλους «Σολομωνικές» δηλαδή βιβλία επίκλησης πνευμάτων με εξωτερίκευση αυτών στο υλικό επίπεδο. Η τεχνική λοιπόν του evocation έχει να κάνει με την επίκληση ενός πνεύματος το οποίο ο Μάγος υποχρεώνει να εμφανιστεί ολοζώντανο στο Υλικό επίπεδο. Αυτή η τεχνική υπάρχει από τα βάθη των Αιώνων και απαντάται σε πληθώρα συστημάτων και θεοτήτων όπως και Δρυιδικών,Θιβετανικών,Εβραικών Καββαλιστικών,Ασσυριακών,βαβυλωνιακών,Χαλδαικών,Αιγυπτιακών,Αρχαιοελληνικών και βυζαντινών καθώς και μερικών άσχετων τυπικών που απλά αποτελούν τα outsiders της κατηγορίας.
Τα περισσότερα Γριμόρια αλλά και τυπικά επίκλησης πνευμάτων που έχουν διασωθεί από το μεσαίωνα παίζουν μπάλα κυρίως στο μονοθειστικό Ιουδαικό σύστημα (καββαλιστικού χαρακτήρα) ή σε μεταγενέστερο πλάνο χρήσης της έννοιας του Ιησού σε διαφορα τυπικά που άνηκαν στο μεταγενέστερο Χριστιανοκαββαλιστικό σύστημα. Τα τυπικά αυτά όμως λόγω της Εβραικής τους ρίζας ανάγονται σε πολύ παλαιότερα Αιγυπτιακά καθώς οι Αιγύπτιοι εξέλιξαν τα υψηλότερα είδη Μαγείας τα οποία πέρασαν σιγά σιγά και στα Εβραικά αλλά και στα μεταγενέστερα Ελληνικά Μυστήρια. Αυτό φυσικά δεν αποκλείει και την ανάμιξη ελληνικών τυπικών όπως αυτά που βρίσκονται στα Graecae Papyri τα οποία πιθανά είναι εξίσου ή και παλαιότερα από τα αντίστοιχα Αιγυπτιακά. Τα Αιγυπτιακά Μυστήρια του Ιάμβλιχου περιέχουν περαιτέρω αξιόλογες πληροφορίες στο θέμα. Υπάρχουν επίσης και κείμενα που φημολογούνται ότι βρέθηκαν στις βιβλιοθήκες του Αθως με πλήρη τελετουργικά τυπικά τα οποία κατέληξαν στο Βρεττανικό Μουσείο και αλλού. Δείγμα μίας τέτοιας εικόνας ενός μαγικού κύκλου υπάρχει εάν δεν απατώμαι στο site του Τwilight Grotto γραμμένη με εκκλησιαστικούς βυζαντινούς χαρακτήρες καθώς και μία τέτοια παλιά επίκληση με κύκλο προστασίας υπάρχει και στο βιβλίο Κυπριανάριο το οποίο είναι μία συλλογή από παλιά Κυπριακά χειρόγραφα με ευχές,ξόρκια και άλλα αμφιβόλου όμως μαγικής ποιότητας κατά τη γνώμη μου κείμενα καθώς έχουν λάθη και αλλαγές οι οποίες συμβάλλουν ανάλογα στην απουσία επιτυχίας του όποιου εγχειρήματος.

Η τέχνη λοιπόν της εξωτερικής επίκλησης πνεύματος ή evocation απαιτούσε διάφορες προδιαγραφές για τη διαδικασία η οποία διέφερε από σύστημα σε σύστημα αλλά υπήρχαν και πολλά κοινά σημεία.
Βασικά το σύστημα για να επιτύχει απόλυτα απαιτούσε έναν εμπειρο και θεοσεβούμενο Μάγο ή Μυημένο υψηλού βαθμού, κατάλληλα εργαλεία καθαγιασμένα και τελετουργημένα ανελλιπώς και με τη μέγιστη λεπτομέρεια, αρκετές και ποικίλες γνωσεις για να κατασκευαστούν τα παραπάνω όπως γνώσεις αστρολογίας,ξυλουργικής, αργυροχρυσοχοίας,ραπτικής,διακοσμητικής, Μαγείας με την εξευγενισμενη έννοια του όρου κτλ
Μία πληθώρα τυπικών για κάθε περίπτωση και μία λίστα αντίστοιχων πνευμάτων που να συνέπιπτε με την κοσμογονική άποψη του Μάγου τα οποία ήταν γραμμένα με το χέρι σε ένα βιβλίο με μέγιστη λεπτομερεια ,κατι σαν το αντίστοιχο Book of Shadows των Μαγισσών ,το οποίο για να φτιαχτεί απαιτούσε πολύ δουλειά αλλά το τελικό αποτέλεσμα έκανε και ένα βιβλίο τούμπανο από ενέργεια, σωστό δυναμίτη στα χέρια ενός αμύητου και εργαλείο δουλειάς του μυημένου. Τέτοια βιβλία είναι επικίνδυνα εάν τα βρεί κάποιος από πεθαμένο Μάγο καθώς οι ενέργειες που έχουν ελκυσθεί στα τυπικά τους αποδεικνύονται εξαιρετικά ισχυρές και ενίοτε επικίνδυνες.
Ενας κύκλος είτε φτιαγμένος από χοντρό αλάτι όπως αυτών των Ασσυρίων –Βαβυλωνίων είτε με πλήρη σύμβολα και σχέδια ο οποίος απαιτούσε μέρες για να φτιαχτεί και ήταν γεμάτος με θεία ονόματα του Δημιουργού, αγγελικών ιεραρχιών κτλ Ο κύκλος αυτός συμβόλιζε το Σύμπαν ή το μικρόκοσμο του Μάγου και επίσης τον περιχαράκωνε ως όριο προστασίας από το επικαλούμενο πνεύμα.

Ένα τρίγωνο φτιαγμένο από ξύλο ή σχεδιασμένο στο πάτωμα αποτελούσε το χώρο στον οποίο θα υλοποιούνταν το πνεύμα στο φυσικό πεδίο , το οποίο τρίγωνο είχε εξωτερικά γραμμένα θεία επίσης ονόματα που η προέλευση τους χάνεται στα βάθη των αιώνων. Συχνά επάνω στο τρίγωνο θα μπορούσε να υπήρχε και ένας καθρέφτης ενσωματωμένος ή μία μπάλα κρυστάλλινη για να γλυτωθεί νευρική ενέργεια από το μέρος του Μάγου καθώς θα επικαλούνταν το πνεύμα περιμένοντας την εμφάνιση του εντός του κρυστάλλου ή καθρέπτη. Εάν το πνεύμα ήταν δαιμονικό συχνά σφάζονταν περιστέρια ή ζώα έτσι ώστε το χυμένο αίμα να χρησιμεύσει ως φορέας υλοποίησης για το δαίμονα καθώς τα δαιμονικά πνεύματα μπορεί να ρουφήξουν την ενέργεια του Μάγου με το μπουρί της σόμπας εάν αποφασίσει αυτός να προβάλει ενέργεια μόνος του εντός του τριγώνου, χώρια ότι σε τέτοια περίπτωση εάν την ξαναρουφηξει πίσω μετά το πέρας της επικλησης, θα «μολυνθεί» κυριολεκτικά καθως η ενέργεια του θα έχει ανακατευτεί με αυτήν του απερχόμενου δαίμονα.

Οσον αφορά την επίκληση αγγελικών πνευμάτων ενας καλής ποιότητας θυμιαμα με κατάλληλα υλικά αποτελεί ιδανικό μέσο προσφοράς ενέργειας προς τα παραπάνω όντα σύμφωνα με την παράδοση πάντα. Το θυμιατό και η λυχνία του Μάγου έπαιζε επίσης σημαντικό ρόλο στην όλη τελετουργία. Τα διάφορά εργαλεία επίσης είχαν τόσο συμβολικό αλλά και λειτουργικό ταυτόχρονα χαρακτήρα.

Σε γενικές λοιπόν γραμμές ο Μάγος πρώτα αποφάσιζε το ποια οντότητα θα καλέσει αφού έβρισκε ότι στοιχεία μπορούσε για τη φύση της και προσπαθούσε να είναι ανάλογη με το έργο του. Είναι ευνόητο ότι μία Κρόνια οντότητα δεν θα μπορούσε να επιφέρει αγάπη και έρωτα μεταξύ δύο ανθρώπων. Μία οντότητα όμως από την σφαίρα της Αφροδίτης θα ήταν κατάλληλη ανάλογα με το βαθμό της καθώς υπήρχαν πολύπλοκες αρχαγγελικές ή δαιμονικές ιεραρχίες για να διαλέξει κανείς, κάτι που περιέπλεκε η όλη διαδικασία.
Στην συνέχεια ο Μάγος έπρεπε να εξαγνιστεί με διάφορες διαδικασίες όπως η νηστεία, η βραχυπρόθεσμη σεξουαλικη αποχή (για συγκέντρωση ενέργειας), η αποφυγή επαφής με κόσμο που θα μόλυνε το Μάγο με συνήθεις και καθημερινού τύπου σκεπτομορφές (δεν μπορεί ο Μάγος από τη μία να σκέφτεται το πώς θα επικαλεστεί π.χ τον Αρχάγγελο Μιχαήλ ενώ ο φίλος θα του μιλά στον καφενέ για άσματα γνωστού λαικού βάρδου από μαγαζί του 13ου χιλιόμετρου Εθνικής Οδού, ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ). Διάφορα τελετουργικά μπάνια για αυτόν και τους βοηθούς του εάν υπάρχουν καθώς και ένδυση με καθαγιασμένα για την περίπτωση ενδύματα κρίνονταν ως απαραίτητα.

Μεταφέρω εδώ το κείμενο στο οποίο αναφέρθηκα παραπάνω.

Γευθείτε … τα Μυστικά του Πυθαγόρα!!!

Εάν κάποιος το θέλει πάρα πολύ, μπορεί να κάνει θαύματα !!! Μεγάλες διάνοιες της αρχαιότητας το έχουν ήδη αναφέρει, απλά η καθημερινή αδράνεια και οκνηρία δεν μας αφήνουν να σκεφτούμε καλά τα λόγια αυτά. Αυτό που βλέπουμε τελικά είναι ανθρώπους να μένουν με το στόμα ανοιχτό όταν καλλιτέχνες κάνουν «αξιομνημόνευτα θαύματα», όταν μάγοι ή προφήτες προλέγουν το τι θα γίνει στο μέλλον ή όταν σε κάποιες περιπτώσεις επηρεάζουν αυτά τα γεγονότα. Πιστεύετε ότι ένας απλός άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει το ίδιο; Μπορεί, μόνο εάν το θέλει πάρα πολύ.

Πάνω από 2500 χρόνια πριν, ο μεγάλος Πυθαγόρας, δημιούργησε ένα σύστημα ασκήσεων που μπορούσαν να βοηθήσουν τον άνθρωπο να αναπτύξει εξαιρετικές ικανότητες. Ο Πυθαγόρας είναι εξίσου παγκόσμια γνωστός σαν μεγάλος μύστης της αρχαιότητας, ιδρυτής της Πυθαγορικής σχολής, που αργότερα καταστράφηκε από τους εχθρούς της.

Στην αρχαία Ρώμη, ο Κικέρωνας και ο Ιούλιος Καίσαρας χρησιμοποιούσαν ψυχο-τεχνικές μεθόδους για να φθάσουν στην επιτυχία και να οδηγήσουν άλλους ανθρώπους. Αργότερα, ο ιδρυτής του τάγματος των Ιησουϊτών, Ιγνάτιος Λογιόλα, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Ναπολέων κι άλλες διάσημες φυσιογνωμίες του παρελθόντος, ήξεραν το μυστικό του Πυθαγόρα και το εφάρμοζαν στη καθημερινή ζωή.

Στη Ρωσία, παρόλο που η εσωτερική διδασκαλία απαγορεύτηκε για μια πολύ μεγάλη περίοδο, οι ψυχο-τεχνικές μέθοδοι του Πυθαγόρα αναγεννήθηκαν στο τέλος της δεκαετίας του 1900. Ο διάσημος οικονομολόγος και φιλόσοφος της Μόσχας Βλάντιμιρ Μανουίλοφ, όπως φαίνεται, ήταν μέλος του εσωτερικού Τάγματος “Spirit Order Society” για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπου και μελέτησε αρκετές μεθόδους του Πυθαγόρα.

Σε κάποιες μεθόδους που αναφέρονται στα απομνημονεύματά του παρουσιάζεται ο μεγάλος Έλληνας να λέει: «Δεν δημιούργησα εγώ όλα όσα διδάσκω τώρα. Είμαι απλά ένας από τους χιλιάδες ακόλουθους των σοφών ανδρών από την χαμένη Ατλαντίδα. Αυτή η γνώση συλλέχτηκε από τους Αιγύπτιους Ιερείς και τους Κρήτες μύστες».

Πολλά πράγματα από τη διδασκαλία του Πυθαγόρα έχουν χαθεί και άλλα δεν μπορούν να κατανοηθούν και συνεπώς να εφαρμοστούν. Αλλά, μια άσκηση που αναφέρεται στα απομνημονεύματα του Μανουίλοφ μπορεί να εφαρμοστεί από τον καθένα.

Αν θέλετε να έχετε την απόλυτη μνήμη και να ανακαλύψετε τα μυστικά της προηγούμενης ζωής σας, δεν είναι απαραίτητο να πάτε σε ενορατικούς ανθρώπους ... Απλά επιμείνετε στην παρακάτω άσκηση!!!

Κάθε πρωί και κάθε βράδυ θυμηθείτε τα γεγονότα της προηγούμενης μέρας, κάθε δράση που έχετε κάνει. Εκτιμήστε τις πράξεις σας. Για να το κάνετε αυτό , απλά ρωτήστε τον εαυτό σας τις παρακάτω ερωτήσεις: «Τι έκανα σήμερα; Τι έπρεπε να είχα κάνει, αλλά δεν κατάφερα να το κάνω; Ποιες πράξεις μου πρέπει να επικρίνω και να μετανιώσω γι’ αυτές; Ποιες πράξεις με έκαναν χαρούμενο;»

Αν έχετε την ακεραιότητα του χαρακτήρα να επαναλάβετε την άσκηση καθημερινά σίγουρα η μνήμη σας θα γίνει τόσο δυνατή όσο η μνήμη του καλύτερου ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Αν κάνετε την άσκηση συνεχώς ένα με δύο μήνες θα ενεργοποιήσετε την προσοχή σας σε συνεχόμενη βάση.

Αν κάνετε την άσκηση για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα μπορείτε να ανακαλείτε αμέσως γεγονότα κάθε περιόδου της ζωής σας, έως και τη στιγμή της γέννησής σας. Δεν θα έχετε προβλήματα να απομνημονεύσετε μεγάλα ποιήματα ή κείμενα, αριθμούς, μελωδίες κ.λ.π. Κι αυτό δεν είναι καθόλου ένα θαύμα … Στην αρχαιότητα, όταν δεν χρησιμοποιούσαν τον γραπτό λόγο, μπορούσαν να θυμούνται ατελείωτους μύθους και θρύλους!!! Αυτό δεν ήταν ένα θαύμα… Απλά φαίνεται ότι ήταν θέμα εξάσκησης

Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...

Θα ήθελα να μάθω από όσους γνωρίζουν το ιστορικό του Πυθαγόρα, τη ζωή του, τον θάνατό του. Ακόμα όποιος γνωρίζει (KELSO!!!) κάτι για τις πρακτικές-τεχνικές που εφάρμοζε για να αναπτυχθεί ο ίδιος και/ή οι μαθητές του ας το αναφέρει.

Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...

Παρόν.....

Για αρχή θα σου αναφέρω τον ΘΑΝΑΤΟ του ΓΝΩΣΤΟΤΕΡΟΥ Μυστικηστή Φιλοσόφου, του Πυθαγόρα...
Αλήθεια, γνωρίζεις ότι σε Αυτόν οφείλουμε την έννοια ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ και ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;;;;

Λοιπόν η Μεγάλη Ψυχη αυτή σκοτώθηκε απο κάποιον ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕ ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ...
Σκοτώθηκε απο τον Κύλωνα, ένα ΥΠΟΨΗΦΙΟ μαθητή του που ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή ΔΕΝ ΠΛΗΡΟΥΣΕ τις προϋποθέσεις του Διδασκάλου για να γίνει αποδεκτός στο ΟΜΑΚΟΕΙΟ, τη σχολή που έφτιαξε στον Κρότωνα της Μεγάλης Ελλάδος, και έτσι ξεκίνησε μια στάση εναντίον του Διδασκάλου και των μαθητών Του...

Λέγεται ότι κάηκε μέσα στη σχολή του μαζί με τη γυναίκα Του Θεανώ, την ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΨΥΧΗ και μαζί με πάρα πολλούς μαθητές Του...
Βλέπεις φίλε μου, ΠΑΝΤΟΥ και ΠΑΝΤΑ το ίδιο και το ίδιο περιμένει Εκείνον που προσπαθεί να ΦΩΤΙΣΕΙ τον κόσμο τόσο με τη διασκαλία του όσο και με τον τρόπο που έζησε....

Αυτά έτσι για αρχή....
Θα επανέλθω με περισσότερα, αλλά ας έρθπυν μκαι άλλοι στη παρέα μας...

Κέλσος ο Φιλαλήθης

Μία πολύ καλή ιστοσελίδα, ίσως η καλύτερη Ελληνική είναι η ακόλουθη

http://www.ekivolos.gr/pithagorioi.htm

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

Έχω διαβάσει(δεν είμαι σίγουρος ότι αναφερόταν στους Πυθαγόρειους) ότι για να μπορέσεις να γίνεις μαθητής έπρεπε να περάσουν 3-4 χρόνια όπου κάποιος θα σου αναφέρει τα πιστεύω των Πυθαγορείων πίσω από μια κουρτίνα. Αν μίλαγες έστω και μία φορά τότε σε απέκλειαν από την σχολή. Επαναλαμβάνω: δεν είμαι σίγουρος ότι αναφερόταν στους Πυθαγόρειους.

Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...

Φίλε μου Κρόνε-Χρόνε πράγματι για του μαθητές τους ΟΜΑΚΟΕΙΟΥ αναφέρεσε...
Οι τάξεις μαθητείας ήταν 2...
Οι ΑΚΟΥΣΤΙΚΟΙ που παρέμεναν σε αυτή τη τάξη για ΠΕΝΤΕ χρόνια ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ, παρά ΜΟΝΟνα ακούνε...
Και μάλιστα άκουγαν ΟΧΙ τον ίδιο τον Δάσκαλο, αλλά τους μαθητές Του που είχαν προσωρήσει στην επόμενη τάξη.
Οι ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΙ ήταν αυτή η επόμενη τάξη και ΜΟΝΟ αυτοί είχαν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να ΒΛΕΠΟΥΝ και να ΑΚΟΥΝ τον ίδιο τον Δάσκαλο...

Αλλά ΠΡΙΝ φτάσει στο σημείο να οργανώσει τη σχολή Του, ταξίδεψε σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο...
Μυήθηκε σε ΟΛΑ τα φιλοσοφικα συστήματα...
Στην Ινδία, μελέτησε βαθειά τη Μπραχμανική θρησκεία και τον ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ ΤΗΣ..
Στους Χαλδαίους μελέτησε την Αστρονομία και στους Αιγύπτιους...
Αχ στους Αιγύπτιους....
Εκεί έμεινε 20 ολόκληρα χρόνια κλεισμένος μέσα στα Ιεροδιδακτήρια της Μεγάλης Πυραμίδας...
Εφτασε μάλιστα στον ΥΨΙΣΤΟ ΒΑΘΜΟ μύησης, αυτόν του Μέγα Ιεροφάντη...

Σε αυτές τις περιοχές που πέρασε, ακόμα και μέχρι σήμερα είναι γνωστός με το όνομα Γιαβανατσάρια που σημαίνει Ο 'Ιωνας Φιλόσοφος...

'Οταν ο Καμβύσης ο 'Ονος (ακόμα και τότε υπήρχαν άνθρωποι που τους αποκαλούσαν 'Ονους, όπως και σήμερα), κατέκτησε την Αίγυπτο και κατέσφαξε την οικογένεια του Φαραώ μαζί με τον ίδιο, κινήθηκε πρός τη μαγάλη Πυραμίδα και κατέσφαξε ΟΛΟΥΣ όσοι ήταν μέσα σε αυτήν...
'Οταν έφτασε στο Πυθαγόρα, τότε οι σύμβουλοί του του είπαν ότι θα ήταν ΦΡΟΝΗΜΟΤΕΡΟ να ΜΗΝ τον σκοτώσουν, γιατί ήταν ότι ΜΕΓΑΛΥΕΡΟ ΣΕ ΔΙΑΝΟΗΣΗ υπήρχε εκέινη την εποχή και ότι αν τον έπερναν μαζί τους θα τους φαινόταν ΙΣΩΣ καλύτερος απο το να καταλήξει νεκρός...

Λέγεται πώς πράγματι έτσι ήταν και πώς σώθηκε απο την αιχμαλωσία όταν ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΣΕ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ, τη γυναίκα του Καμβύση, την οποία και υπεραγαπούσε...
Η συμφωνία ήταν να τη σώσει για να τον αφήσει ΕΛΕΥΘΕΡΟ...
Και έτσι έγινε...

Κέλσος ο Φιλαλήθης

Ο theo είπε:

Οι γνώσεις μας για τον Πυθαγόρα (γεννήθηκε ανάμεσα στο 570 και στο 550 π.Χ.) και τους πρώτους μαθητές του αντλούνται αποκλειστικά από έργα μεταγενέστερων συγγραφέων, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι λεγόμενοι «Νεοπυθαγόρειοι» – όπως ο Νικόμαχος ο Γερασηνός, ο Θέων ο Σμυρναίος (2ος μ.Χ. αι.) και ο Ιάμβλιχος (5ος μ.Χ. αι.) –, οι οποίοι είχαν την τάση να αποδίδουν άκριτα στους «παλαιούς» και ιδίως στον ίδιο τον Πυθαγόρα κάθε είδους επιστημονική γνώση.

Οι σύγχρονοί του, όμως, φαίνεται ότι θεωρούσαν τον Πυθαγόρα περισσότερο ως θρησκευτικό προφήτη και λιγότερο ως μαθηματικό. Πρέπει να υπογραμμίσουμε πάντως ότι η διδασκαλία του διέφερε από τις διδασκαλίες άλλων στοχαστών της εποχής του κατά το ότι απέδιδε πολύ μεγάλη σημασία στα Μαθηματικά, πρεσβεύοντας ότι αυτά είναι η οδός για την απελευθέρωση της ψυχής.

Και το πιο σημαντικό μέρος των μαθηματικών ήταν για τους Πυθαγορείους η Αριθμητική. Αποδίδοντας λοιπόν τόσο μεγάλη σημασία στους αριθμούς, ο Πυθαγόρας και οι μαθητές επιδόθηκαν στη μελέτη των ιδιοτήτων τους.
Υπάρχει μια γενική συναίνεση μεταξύ των ιστορικών των μαθηματικών ότι τα θέματα της αριθμητικής των Πυθαγορείων ήσαν τα εξής:

1. Η μελέτη των άρτιων και περιττών αριθμών.
2. Η μελέτη των παραστατικών αριθμών
3. Η μελέτη των πυθαγορείων τριάδων.
4. Η θεωρία διαιρετότητας.
5. Η θεωρία αναλογιών και μεσοτήτων.
6. Η ανακάλυψη της ασυμμετρίας.

Ο Kelsos απάντησε:
Σε γενικές γραμμές κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Θα ήθελα να σχολιάσω 2 σημεία απο το κείμενό σου φίλε Theo.

"...Οι σύγχρονοί του, όμως, φαίνεται ότι θεωρούσαν τον Πυθαγόρα περισσότερο ως θρησκευτικό προφήτη και λιγότερο ως μαθηματικό."
Οι σύγχρονοί του όχι μόνο προφήτη τον θεωρούσαν, αλλά θεμελιωτή πίστης και του απέδιδαν τιμες σχεδόν, ισόθεου (και όχι άδικα). Εμείς, οι πολύ μεταγενέστεροί του λόγο της μικρότητάς μας, απλά κρατήσαμε ΜΟΝΑΧΑ απο το έργο του, τα Μαθηματικά, εξού και οτι στα σχολεία σήμερα μόνο αυτά διδάσκουν περί του Πυθαγόρα.
Ας θυμηθούμε λοιπόν και κάποια απο τα "άλλα" θέματα που ασχολήθηκε ο Μέγιστος (για κάποιους ), 'Ανδρας της αρχαιότητας.
Καταρχάς εφάρμοσε τον όρο Φιλόσοφος μιάς και πίστευε ότι είναι αδύνατο να υπάρχει Σοφός μεταξύ των ανθρώπων. Σαν διδάσκαλοί του αναφέρονται ο Φερεκύδης, ο Ερμοδάμας, ο Αναξίμανδρος. Πιστεύεται ότι εδιδάχθηκε απο τους Ορφικούς, τους Χαλδαίους Μάγους, τους Αιγύπτιους Ιερείς (20 έτη λέγεται ότι έμεινε μέσα στη Μεγάλη Πυραμίδα), τους Φοίνηκες, 'Αραβες Εβραίους, Κέλτες.
Η βάση της διδασκαλίας του ήταν η Αθάνασία της Ψυχής που περνάει απο το ένα σώμα στο άλλο σε αλλεπάλληλες ενσαρκώσεις, ανάλογα με τον βίο που είχε διεξάγει.
Κατα τον Πυθαγόρα, ουσία των όντων είναι ο ΑΡΙΘΜΟΣ.
" Η φύσις είναι αριθμός ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΟΣ, ΑΕΙ ΣΥΝΤΕΛΟΥΜΕΝΟΣ". Τα πάντα "εγένοντο κατά ΑΡΙΘΜΟΝ", δηλαδή σύμφωνα με αριθμητικές αναλογίες. "Αριθμός εστίν εκείνος, όστις τα αποκεκρυμμένα γνωστά καθίστησι των τε θείων πραγμάτων και των ανθρωπίνων έργων, της ΜΟΥΣΙΚΗΣ και της τέχνης, δεσπόζει και ΟΥΔΕΝ επιτρέπει ψεύδος".
Μέρος της διδασκαλίας του Πυθαγώρα ήταν και η Σοφία των Αριθμών ή Αριθμοσοφία.
Είχε αναγράψει στην είσοδο της σχολής του, το ΟΜΑΚΟΕΙΟΝ, "Μηδής αγεωμέτρητος εισίτο" μιας και δίδασκε ότι "Θεός αει γεωμετρεί".
Θεωρώ λοιπόν και εδώ είναι το 2ο σχόλιο μου, ότι η πίστη του Πυθαγόρα δεν ήταν απλά ότι με τα μαθηματικά κατακτάς την απελευθέρωση της ψυχής, αλλά ότι με τα μαθηματικά μπορείς να ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ τον Θεό και την ουσία Του.

Στο βιβλίο Του Χάρη Μπαλόγλου με τίτλο "Λόγος και Αριθμός" μπορεί κανείς να μελετήσει την Σοφία των Αριθμών , την ουσία τους και τις μυστικές σχέσεις που κρύβουν σε σχέση με τον 'Ανθρωπο ώς Μικρόκοσμου και του Σύμπαντος (Θεού!) ώς Μακρόκοσμου.
Το βιβλίο αυτό πρακτορεύεται απο τις Εκδόσεις Διμελής.

Κέλσος

Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...

Ο Πυθαγόρας πίστευε ότι το σώμα και η ψυχή είναι διαφορετικά πράγματα και σαν ανώτερη η ψυχή θα έπρεπε να κατοικεί σε ένα ισορροπημένο σώμα (γυμνασμένο).

Η σκληραγώγηση του σώματος το καθιστά έτοιμο να αντισταθεί σε εξωτερικές, αλλά και εσωτερικές ασθένειες. Σε προκλήσεις θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της ψυχής. Ένα αγύμναστο και κατώτερο σώμα θα μπορούσε να διαφθείρει μια ενάρετη ψυχή. Είναι αυτός που προτείνει για την διατροφή των αθλητών το κρέας (αν και οι Πυθαγόρειοι ήταν αυστηρά φυτοφάγοι).

Ο Πυθαγόρας είχε κάποιες αντιρρήσεις για τους μεγάλους αγώνες. Πίστευε ότι οι αθλητές γίνονταν φιλόνικοι και δοξομανείς. Δεν ήθελε την μονόπλευρη άσκηση και πίστευε στην αρμονική και σύμμετρη άσκηση, τη διαφύλαξη και διατήρηση του ιδανικού βάρους.

Πίστευε ότι το σώμα υποφέρει από το πολύ και από το λίγο. Κάθε πρωί στη σχολή των Πυθαγορείων γινόταν γυμναστική και εξάσκηση. Με τη γυμναστική το άτομο αποκτά αρετές, ανδρεία, σωφροσύνη, τιμιότητα, τόλμη κ.α.

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...

Από μία σελίδα πυ έδειξε ένα μέλος-δεν θυμάμαι πιο...

Ο Πυθαγόρας, αναγνωρίζεται ως ένας από τους μεγαλύτερους μύστες της Αρχαιότητας. Γεννήθηκε το 582 π.Χ. στη Σάμο και υπήρξε ιδρυτής της ομώνυμης Σχολής, η οποία είχε φιλοσοφικό χαρακτήρα και διερευνούσε τους Νόμους της Φύσεως ανά τον ελλαδικό χώρο.
Στον Κρότωνα, όπου εγκαταστάθηκε το 529, προέβη στην ίδρυση μίας μυστηριακής σχολής, η οποία έμεινε γνωστή ως Αδελφότητα των Πυθαγορείων, η οποία πρέσβευε την αντίληψη ότι τα πάντα είναι αριθμοί καθώς και ότι η εμπέδωση του νοήματος των αριθμών συνεπάγεται τον εναρμονισμό και την κυριαρχία επί των φυσικών καταστάσεων.
Οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι, πέρα από το ότι επικέντρωναν τη μελέτη τους στη μαθηματική επιστήμη, επιζητούσαν να συλλάβουν την αληθινή φύση των αριθμών και τη σχέση τους με τα ουράνια σώματα. Οι πυθαγόρειες αναζητήσεις, είχαν προσλάβει από πολύ νωρίς και μυστηριακό χαρακτήρα, με κύριο άξονα των μυστηριακών τους αντιλήψεων την ιδέα της μετενσαρκώσεως.
Το μυητικό έργο των Πυθαγορείων διαρθρωνόταν σε τρεις βαθμίδες. Ο σκοπός τους ήταν να παρέξουν μία επαρκή φιλοσοφική εξήγηση σε σχέση προς τα τεκταινόμενα που συντελούνταν στους εσώτερους κύκλους της Δημιουργίας. Οι εισαχθέντες στο Πυθαγόρειο σύστημα αναγορεύονταν σε Ακουστικούς, αποτελούσαν κατ’ ουσίαν τον κύκλο των ακροατών. Οι ακροατές δεν εδικαιούντο να μετέχουν στις συζητήσεις. Υποχρεούνταν σε απόλυτη σιγή και σ’ αυτό το διάστημα συγκέντρωναν γνώσεις και επαύξαναν τις εμπειρίες τους.

Μετά την παρέλευση του χρονικού διαστήματος των τριών ετών, και υπό την προϋπόθεση ότι η πρόοδός τους κρινόταν ικανοποιητική, ανυψώνονταν στην τάξη των «Μαθηματικών». Επρόκειτο για μία βαθμίδα, τα γνωστικά αντικείμενα της οποίας δεν περιορίζονταν σε μία στείρα εμβάθυνση στις αρχές της μαθηματικής επιστήμης, αλλά αποτελούσαν το υπόβαθρο για τη συνειδησιακή και γνωστική διεύρυνση, η οποία θα άνοιγε τους ορίζοντες για την προσέγγιση και επίτευξη υψηλότερων και ουσιαστικότερων στόχων.
Οι «Μαθηματικοί» συνδύαζαν τη Γεωμετρία, τα μαθηματικά και τη Μουσική, υπεισερχόμενοι στη διερεύνηση των αναλογιών που υφίσταντο μεταξύ αυτών. Ακολουθούσε η τρίτη βαθμίδα, αυτή των «Φυσικών». Επρόκειτο για τους αληθινούς ερευνητές και σπουδαστές των αρχών του εσωτερικού βίου, οι οποίοι προσέγγιζαν εμπράκτως τη θεία διάσταση της ζωής.
Σύμφωνα με τον Νεοπυθαγόρειο Σπυρίδωνα Νάγο, οι τρεις βαθμίδες διαρθρώνονταν σε εννέα συνολικά βαθμούς, αριθμός ο οποίος ανταποκρίνεται και στις αριθμητικές μονάδες. Συνοπτικά, μπορεί να επισημανθεί ότι στα Μυστήρια των Πυθαγορείων επήρχετο η διαμόρφωση του ατόμου και καταδεικνυόταν η προέλευσή του, ενώ παράλληλα παρήχετο διδασκαλία περί των δυνάμεων εκείνων που συνιστούν τις φυσικές μορφές. Επακολουθούσαν τα άρρητα, τα οποία υφίσταντο σε όλα τα μυστηριακά συστήματα. Όλο αυτό το φάσμα της μυητικής γνώσεως, παρήχετο εντός του κύκλου της τριετούς σιωπής. Ακολούθως, στα πλαίσια μίας πενταετούς σιγής, διεξαγόταν το ανώτερο έργο, προορισμένο αποκλειστικά για μύστες εξαγνισμένους στο σώμα και στο πνεύμα, το οποίο και προσδιοριζόταν από την δεύτερη βαθμίδα. Επακολουθούσε η τρίτη βαθμίδα, στην οποία πρόσβαση είχαν μόνο οι «Πεφωτισμένοι» άνδρες και οι αγνές γυναίκες που διέθεταν ψυχική καθαρότητα.
Ο Πυθαγόρας είχε υιοθετήσει πολύ αυστηρά κριτήρια για την αποδοχή κάποιου στην Κοινότητά του με την ιδιότητα του Δοκίμου μέλους, ενστερνιζόμενος, λόγω αριστοκρατικών καταβολών, την αρχή ότι η ποιότητα δεν ανευρίσκεται στην ποσότητα.

Οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι, πέρα από το ότι επικέντρωναν τη μελέτη τους στη μαθηματική επιστήμη, επιζητούσαν να συλλάβουν την αληθινή φύση των αριθμών και τη σχέση τους με τα ουράνια σώματα.

Περί των κριτηρίων εισδοχής στην Πυθαγόρεια Κοινότητα, ο Ιάμβλιχος (Πυθαγορικός Βίος, ΙΖ, 71-74), αναφέρει τα ακόλουθα: «Όταν έρχονταν οι νέοι οι οποίοι ήθελαν να ζήσουν μαζί του, ο Πυθαγόρας δεν τους δεχόταν αμέσως κοντά του, μέχρι να τους δοκιμάσει και να τους κρίνει. Πριν απ’ όλα ζητούσε να μάθει πώς συμπεριφέρονται στη συναναστροφή με τους γονείς τους και τους άλλους συγγενείς. Ακολούθως παρατηρούσε τα παράκαιρα γέλια τους, τη σιωπή και προπάντων την ομιλία τους. Επίσης εξέταζε ποιες ήταν οι επιθυμίες τους, ποιοί οι γνωστοί τους οποίους είχαν και ποια ήταν η συναναστροφή με αυτούς και με ποιον κυρίως κάνουν παρέα όλη την ημέρα, με τι χαίρονται και με τι συνέβαινε να λυπούνται. Κοίταζε ακόμα το παράστημα, το βάδισμα και όλη την κίνηση του σώματος και μετά έθεται υπό έλεγχο χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φύσης τους, διακρίνοντας καθαρά τον αθέατο χαρακτήρα και το ήθος τους.

Και όποιον θεωρούσε ότι ανταποκρινόταν τα κριτήριά του, του επέβαλλε να απομονωθεί τρία χρόνια, για να διαπιστώσει εάν έχει σταθερότητα και διακατέχεται από αληθινή φιλομάθεια. Επίσης ήθελε να γνωρίζει εάν έχει προετοιμασθεί σε ικανοποιητικό βαθμό, ώστε να είναι σε θέση να περιφρονήσει τις υλικές ανταμοιβές και τις τιμές. Κατόπιν υπέβαλλε τους μαθητές του σε μία πενταετή σιωπή, δοκιμάζοντας ουσιαστικά την εγκράτειά τους, δοκιμασία η οποία έχει θεσπισθεί από αυτούς που ίδρυσαν τα Μυστήρια.
...Αυτοί, λοιπόν, εφ’ όσον κρίνονταν πιστοί από τη ζωή και την υπόλοιπη συμπεριφορά τους, μετά την πενταετή σιωπή καθίσταντο εσωτερικοί μαθητές, ακούγοντας προσεκτικά τον Πυθαγόρα, εντός ενός παραπετάσματος. Πριν όμως συμπληρωθεί αυτό το διάστημα, βρίσκονταν εκτός παραπετάσματος, χωρίς να μπορούν να τον δουν...»
Κατά τη διάρκεια της μαθητείας τους στους Πυθαγορείους, οι μαθητές προσέφεραν όλη την περιουσία τους, καθώς ίσχυε η αρχή της καινοκτημοσύνης. Εάν ωστόσο απέρχονταν της Κοινότητος, ως ακατάλληλοι, τους παρεχόταν η διπλάσια περιουσία και οι «ομάκοοι» συνακροατές ανύψωναν μνήμα γι’ αυτούς, θεωρώντας τους νεκρούς. Τα Πυθαγόρεια Μυστήρια παρουσίαζαν πολλές ομοιότητες προς τα Ορφικά, ώστε δικαίως ο Ηρόδοτος αποφαίνεται: «Ομολογέουσι δε ταύτα τόϊοι ορφικοίσι καλεομένοισι και Βακχικοίσι, εούσι δε Αιγύπτιοι και Πυθαγορίοισι».
Οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι ακολουθούσαν λιτό βίο, ενώ τέλεια αγνότητα ήταν το στοιχείο εκείνο που χαρακτήριζε τη ζωή τους. Κάθε πρωί, τα μέλη της αδελφότητας προγραμμάτιζαν τις εργασίες τους και τα ημερήσια καθήκοντα με τα οποία επιφορτίζονταν. Κατά την έλευση της νύκτας οι Πυθαγόρειοι πραγματοποιούσαν λογοδοσία, απέδιδαν δηλαδή λόγο των πράξεων που επιτέλεσαν κατά τη διάρκεια της ημέρας, υποβαλλόμενοι σε έναν συνειδησιακό αυτοέλεγχο. Η Αυγή έβρισκε τους Πυθαγορείους να αποδίδουν τιμές προς τον Ήλιο απαγγέλοντας στίχους του Ομήρου και του Ησιόδου. Μελέτη, γυμναστική και περίπατοι, συμπλήρωναν το πρόγραμμα της αδελφότητας επί καθημερινής βάσεως.
Εν κατακλείδι, περί της ωφελιμότητος της συμμετοχής στα Πυθαγόρεια Μυστήρια, αποφαίνεται ο Απολλώνιος ο Τυανεύς: «Εκ του συγχρωτισμού σας με έναν Πυθαγόρειον Δάσκαλον, τι έχετε να ωφεληθήτε; Θα σας το είπω συντόμως: Θα μάθετε κατά πρώτον την επιστήμην των Νομοθετών την επιστήμην της Γεωμετρίας, της Αστρονομίας, της Αριθμητικής, την επιστήμην της αρμονίας, της μουσικής· εκείνην της θεραπευτικής και όλα τα θεία μυστικά της μαντικής. Αλλά δεν είναι ταύτα μόνον. Ιδού άλλα πλεονεκτήματα, περισσότερον σημαντικά: Θα αποκτήσετε ευρύτητα πνεύματος, μεγαλοκαρδίαν, μεγαλοφροσύνην, σταθερότητα χαρακτήρος, μεγάλην υπόληψιν, την γνώσιν των θείων και όχι απλώς μίαν δοξασίαν περί αυτών.
Την εύλογον πίστιν εις την ύπαρξιν ωρισμένων ανωτέρων οντοτήτων. Την αγάπην προς τους πάντας και τα πάντα. Το θάρρος της υπομονής. Την τέχνην της μετριοφροσύνης και εκείνην του να μην έχετε μεγάλας και πολλάς ανάγκας. Την εγκράτειαν των αισθήσεων, την ευστροφίαν πνεύματος. Την εκτεταμένην και αποκαταστατικήν αναπνοήν, χρώμα προσώπου υγιές· καλήν γενικώς υγείαν, πνεύμα ήρεμον και τέλος το μυστικόν μιας αθανάτου υπάρξεως. Αναπολήσατε τώρα τι εξ’ αυτών όλων λαμβάνουν από σας εκείνοι που σας συναναστρέφονται;...»
Η σοφία του Πυθαγόρα ήταν γενικώς αποδεκτή, σε σημείο που όταν προσήρχετο σε κάποιον Ναό, καθίστατο αντικείμενο αποδώσεως σεβασμού, εκ μέρους δε των Ιερειών επροσεφωνείτο με την ακόλουθη ρήση: «Ως ευ Παρέστης, υϊέ του Απόλλωνος».
Στο σημείο αυτό, κρίνεται σκόπιμο να πραγματοποιηθεί μία αναφορά στην Τετρακτύ, το Ιερό σύμβολο των Πυθαγορείων. Η Τετρακτύς, συμβόλιζε τα τέσσερα στοιχεία ή τις τέσσερις καταστάσεις της ύλης (στερεά, υγρά, πύρινη και αέρινη κατάσταση, ή αέρας, γη, νερό, φωτιά). Κατά μία άλλη εκδοχή, συμβόλιζε τα τέσσερα σημεία του Ορίζοντα, αλλά και τις τέσσερις εποχές του χρόνου, οι οποίες εναλλάσονται κατά τρόπο αρμονικό. Παράλληλα, η Τετρακτύς συμβόλιζε τις τέσσερις διαστάσεις, ενώ ο Πλάτων στον διάλογο «Φαίδρος», κάνει λόγο για μία τετράδα μανίας, η οποία αναπτύσεται ανάμεσα στον Διόνυσο και τις Μούσες και στο Απόλλωνα και στην Αφροδίτη.
Γενικά ο τετραδικός νόμος υποδηλώνει την υλική τελειότητα, καθώς το τετράγωνο αποτελεί έκφραση αυτής της ιδεατής καταστάσεως της ύλης. Ο Ιεροκλής επ’ αυτού λέγει: «Έστι γαρ δημιουργός των όλων αιτία η τετράς. Θεός νοητός και αίτιος του Ουρανού και αισθητού Θεού. Παραδίδεται δε η γνώσις τούτη τοις Πυθαγορίοις δι’ αυτή του Πυθαγόρου».

Εξ’ άλλου η ίδια η λέξη «Θεός» αποτελείται από τέσσερα γράμματα, γεγονός καθόλου τυχαίο. Καταλήγοντας, οι μυστηριακές διδασκαλίες, επικεντρώνονταν σε μία διαδικασία η οποία περιελάμβανε τις ακόλουθες διαδοχικές καταστάσεις: Σήψη, Κάθαρση, Αναγέννηση και συνακόλουθα Ανάσταση.
Φυσικά, ο Πυθαγόρας δε θα μπορούσε να είναι παρά υπέρμαχος Αριστοκρατικών αντιλήψεων, περιφρονώντας το πλήθος των αδαιών, των διεφθαρμένων και των «αγεωμέτρητων» με τη συμβολική έννοια του όρου. Η δε ρήση του «τας λεωφόρους μη βαδίζειν» υποδηλώνει την αντίληψη του φιλοσόφου ότι ο επαϊων και ηθικά εκλεκτός, δεν θα πρέπει να συντάσεται με την άποψη των πολλών και αμαθών.
Επί του θέματος ωστόσο του μεγάλου σαμίου φιλοσόφου, θα επανέλθουμε στο επόμενο τεύχος μας, εξετάζοντας εκ περισσότερο διεισδυτικά την ουσία των διδαχών του.

Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...