- ANTIVIRUS - Τεχνικά θέματα των Forums, Προβλήματα-Λύσεις

απο τους ΜΑΥΡΗ ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ

Αφησε τους να χαθουν στα ταρταρα...
Αφήστε τους να σπάνε όλοι τους πέτρες στα μάρμαρα...
Αφησε τους να νιώσουν γεννημενοι νεκροί...
Αφησε να πεθανουνε όλοι τους σαν νεκροί!

Λέει για τους πολιτικούς...είναι ένα hip hop κομμάτι από έλληνες...παλιό δεν θυμάμαι καν το συγκρότημα, απλώς μου ήρθε στον νου και το μοιράστηκα.

Επίσης...μου αρέσει ένα του Active Member...

Θυμάμαι...εγώ θυμάμαι καλά...
Για αυτό δεν λέω πολλά...και μην μιλάς για τα παλαιά γιατί σε ξέρω καλά.

Και άλλο ένα...

Κάνε μου την χάρη...
Να μιλάς δυνατά όπου και να'σαι...
Κάνε μου την χάρη...
Με το ένα μάτι ανοιχτό να κοιμάσαι...
Κάνε μου την χάρη...
Να μιλάς δυνατά όπου και να'σαι...
Κάνε μου την χάρη...
Για να σε ακούω από όπου και αν είσαι...

Όμορφα λόγια..!

"Άστρο θαμπό του πρωινού
για χάρη σου αγρυπνούμε.
Η αναπνοή μας σου μιλά
κι οι βράχοι κρυφακούνε,
άστρο του πρωινού...

Το φως σου από ουρανό
απόμακρο το στέλνεις,
άστρο θαμπό του πρωινού
που τη ζωή μάς φέρνεις

Άστρο θαμπό του πρωινού
βλέπουμε να σιμώνεις
κι όσο έρχεσαι, λαμπρύνεσαι,
το φως σου δυναμώνεις,
άστρο του πρωινού...

Ένα λοφίο πορφυρό
φορώντας πλησιάζεις,
αστέρι, που πριν έρθεις καν,
άστρο μου φεύγεις πάλι...

Άστρο θαμπό του πρωινού
για χάρη σου αγρυπνούμε.
Και τούτη η μέρα ας μας βρει
μ’ αυτούς που αγαπούμε,
άστρο του πρωινού..."

ΑΠΛΑ ΥΠΕΡΟΧΟ!!!

Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you

quote:

---

Eminem:
"Sing for the moment"

---

Edited by - The seventh son of a seventh son on 23/10/2003 11:26:41

Καλημέρα σε όλους...

Φιλε The seventh son of a seventh son μόλις απέκτησες ένα νέο φίλο! Αυτό το κομμάτι είναι από τα αγαπημένα μου.
Παραθέτω τους στίχους!

Active Member

Μουσική/Στίχοι: Μυτακίδης Mιχάλης

Νικήτας:

Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή

για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή

και να σε ξεμακρύνω λίγο από την σκέψη σου

που έτσι κι αλλιώς, ξεσυνερίζεται το κέφι σου

Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό

σ’ ένα αιώνια ποτισμένο απ’ το κρασί καπηλειό

Μέρος κακόφημο ακόμα και για τον στοχασμό μου

που ούτε κι ο φόβος δεν με φέρνει στ’ όνειρό μου

Εδώ λοιπόν θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου

που ‘ναι σα να συνέβη χτες και ορκίσου

αν σε πειράξει, τόσο που ντραπείς

πουθενά να μην την πεις

Μιχάλης:

Καλώς ήρθες ξένε στον τόπο μου

άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις

συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου

μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής

Ξέμεινα μόνος μου πάρε και κάτσε όπου θες

κουρασμένο σε βλέπω πρέπει καιρό να γυρίζεις

όμως μέσα στην ζαλάδα μου και πίσω απ’ τις σκιές

σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις

Νικήτας:

Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια, ήμουνα κάπου μακριά

με φέραν πίσω δυνατές φωνές

και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά

έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές

Μιχάλης:

Ω, νάτα μας, καλά είπα όταν σε είδα

πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς

από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα

αυτά τ’ αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς

Νικήτας:

Κάποτε, κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα

και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά

ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα

σ’ αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά

Γι αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές

σα να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω

Μια προσευχή σ’ ένα περβόλι με ελιές

δεν με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω

Μιχάλης:

Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα

κι αυτήν την όμορφη δροσιά της σιωπής

Νικήτας:

Είναι που μ’ έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα

άκου λοιπόν τι θα τους πεις

Ρεφρέν (Νικήτας):

Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί

κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομά μου

πες αναβάλλεται η γιορτή

πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου

Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε

δεν κάνει στάση Γολγοθά

πες ο παράξενος πως χάθηκε

κι έφυγε οριστικά

Μιχάλης:

Μπερδεμένα μου τα λες αλλά γουστάρω

πρέπει να σπούδασες την τέχνη του μυαλού

ή σαν και μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω

και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού

Νικήτας:

Γι αυτό κι εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο

για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις

κάτω απ’ το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο

μα το προσέχεις, καθαρό, δεν θα ντραπείς

Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες

αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό

τ’ απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες

και δεν ήξερα τίποτα εγώ

Μιχάλης:

Που με βρήκες εδώ κάτω, τι μ’ έφερες;

Το μυαλό μου δεν σαλεύει από κούνια

σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες

ενώ έξω υπάρχουνε έξυπνοι μιλιούνια

Νικήτας:

Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου

προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στον σταυρό

αυτοί πουλήσανε ακριβά την γέννησή μου

αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό

Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό

και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν

όταν με σκότωναν κοιτούσαν ουρανό

κι έτσι προλάβαν από ‘κει συγχωρεθήκαν

Μιχάλης:

Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε

για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό

πάρε μια κούπα, πάρε ψωμί και κόψε

να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω

Ρεφρέν (Μιχάλης):

Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί

κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομά σου

θα πω αναβάλλεται η γιορτή

πάς να ξαπλώσεις στα καρφιά σου

Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε

δεν κάνει στάση Γολγοθά

θα πω ο παράξενος πως χάθηκε

κι έφυγε οριστικά

ΑΠΟ ΤΟΥς ΣΤΙΓΜΑ 90.

ΣΤΟ ΝΑ ΧΕΡΙ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΤΑΤΟΥΑΖ
ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΠΩς ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΔΙ ΜΟΝΑΞΙΑς
ΝΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙ
ΚΑΠΟΙΟ ΒΡΑΔΥ ΜΕς ΤΟ ΜΠΑΡ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
ΕΝ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΙΧΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗς ΤΟ ΕΙΠΕ
ΜΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟ ΞΕΡΕ ΑΠ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ
ΟΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ
ΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΖΕΣΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΔΙ
ΜΟΝΑΞΙΑς
ΝΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΦΕΡΕΙ

ΜΟΝΗ ΤΡΙΓΥΡΝΑΕΙ ΜΕς ΤΑ ΜΠΑΡ
Σ ΟΛΟΥς ΜΙΛΑΕΙ,Μ ΟΛΟΥς ΓΕΛΑΕΙ
ΚΑΙ Μ ΟΠΟΙΟΝ ΤΥΧΕΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ
Η ΤΖΕΣΙΚΑ

ΜΑ ΚΑΠΟΙΟ ΒΡΑΔΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ
ΜΕς ΤΟΝ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΩΝ ΤΡΕΝΩΝ ΣΤΑΘΜΟ
ΜΟΝΗ ΓΕΛΑΕΙ ΠΑΡΑΜΙΛΑΕΙ
ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΛΟς ΖΗΤΑΕΙ
Η ΤΖΕΣΙΚΑ

ΤΩΡΑ ΑΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙς ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
ΘΑ ΔΕΙς ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗς ΠΙΟ ΦΩΤΕΙΝΟ
ΜΟΝΗ ΔΕΝ ΘΑ'ΝΑΙ ΠΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ
ΕΧΕΙ ΑΣΤΕΡΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΕΝ ΑΣΤΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ
ΟΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ
ΜΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΠΟΥ ΛΑΜΠΕΙ ΕΚΕΙ
ΨΗΛΑ
ΕΙΝΑΙ Η ΤΖΕΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙ

ΣΤΙΧΟΙ ΒΙΒΗ ΒΟΥΡΟΥ

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

quote:

---

ΤΖΕΣΙΚΑ

ΑΠΟ ΤΟΥς ΣΤΙΓΜΑ 90.

ΣΤΟ ΝΑ ΧΕΡΙ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΤΑΤΟΥΑΖ
ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΠΩς ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΔΙ ΜΟΝΑΞΙΑς
ΝΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙ
ΚΑΠΟΙΟ ΒΡΑΔΥ ΜΕς ΤΟ ΜΠΑΡ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
ΕΝ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΙΧΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗς ΤΟ ΕΙΠΕ
ΜΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟ ΞΕΡΕ ΑΠ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ
ΟΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ
ΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΖΕΣΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΔΙ
ΜΟΝΑΞΙΑς
ΝΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΦΕΡΕΙ

ΜΟΝΗ ΤΡΙΓΥΡΝΑΕΙ ΜΕς ΤΑ ΜΠΑΡ
Σ ΟΛΟΥς ΜΙΛΑΕΙ,Μ ΟΛΟΥς ΓΕΛΑΕΙ
ΚΑΙ Μ ΟΠΟΙΟΝ ΤΥΧΕΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ
Η ΤΖΕΣΙΚΑ

ΜΑ ΚΑΠΟΙΟ ΒΡΑΔΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ
ΜΕς ΤΟΝ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΩΝ ΤΡΕΝΩΝ ΣΤΑΘΜΟ
ΜΟΝΗ ΓΕΛΑΕΙ ΠΑΡΑΜΙΛΑΕΙ
ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΛΟς ΖΗΤΑΕΙ
Η ΤΖΕΣΙΚΑ

ΤΩΡΑ ΑΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙς ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
ΘΑ ΔΕΙς ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗς ΠΙΟ ΦΩΤΕΙΝΟ
ΜΟΝΗ ΔΕΝ ΘΑ'ΝΑΙ ΠΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ
ΕΧΕΙ ΑΣΤΕΡΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΕΝ ΑΣΤΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ
ΟΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ
ΜΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΠΟΥ ΛΑΜΠΕΙ ΕΚΕΙ
ΨΗΛΑ
ΕΙΝΑΙ Η ΤΖΕΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙ

ΣΤΙΧΟΙ ΒΙΒΗ ΒΟΥΡΟΥ

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

---

ευχαριστω και εγω με την σειρα μου για ολα,οσα προσφερετε ,ειστε σημαντικοι

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

υ.γ ειλικρινα δεν ξερω τι εγιναν,μαλιστα μια απο τις κοπελες του συγκροτηματος μενει στην ν.ιωνια,θα μαθω και θα σας πω:))))))

Ότι μπορείς,
για 'μένα κάνε κι εσύ να χαρείς,
τα χρόνια πάνε και μένουμε εμείς,
λόγο καρδιάς, λόγο τιμής

Σ' όποιον αρέσουμε
για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε
πως θα χωρέσουμε
τόσοι άνθρωποι στο κενό.

Σ' όποιον αρέσουμε
για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε,
πως να συνδέσουμε
περιθώρια κι ουρανό.

Ότι μπορώ,
για 'σένα κάνω λες κι είμαι φτερό,
σ' αεροπλάνο στον κόσμο γυρνώ,
το τι παιρνώ μην το σκεφτείς.

Ότι μπορείς,
για μένα κάνε βραδιάζει νωρίς,
κι αλλού κοιτάνε τα μάτια θαρείς,
λόγο σκιάς, λόγο πληγής

Σ' όποιον αρέσουμε
για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε
πως θα χωρέσουμε
τόσοι άνθρωποι στο κενό.

Σ' όποιον αρέσουμε
για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε,
πως να συνδέσουμε
περιθώρια κι ουρανό.

Δήμητρα Γαλάνη~Σ' όποιον αρέσουμε
Γ. Χατζηνάσιου~Χρ. Στύππα

Αυτό τα λέει όλα...

I tried to murder the lonely,
Contemplate our mortality.

Into infinity,
Frozen memory

Wipe the tears from yesterday,
A time for change, take the pain away.

Angel, my destiny,
Can you feel me?

και ANATHEMA το τραβαει η ωρα

ακομα ενα

When the silence beckons,
And the day draws to a close,
When the light of your life sighs,
And love dies in your eyes,
Only then will I realise,
What you mean to me.

καλο φιλε 1900 το γκρουπακι που μου ειπες και να σκεφτεις οτι ακουω και kreator,slayer,cradle of filth αλλα οταν καποιοι παιζουν "σωστα" να μην τους ακουσω? να παριστανω τον σκληροπυρηνικο? αφου δεν ειμαι δεν παει ειναι κανγκουρια

the forest whispers my name

Artemis be near me
in the arms of the ancient oak
where daylight hangs by a lunar noose

quote:

---

καλο φιλε 1900 το γκρουπακι που μου ειπες και να σκεφτεις οτι ακουω και kreator,slayer,cradle of filth αλλα οταν καποιοι παιζουν "σωστα" να μην τους ακουσω? να παριστανω τον σκληροπυρηνικο? αφου δεν ειμαι δεν παει ειναι κανγκουρια

---

μικρο για να μην γινομαι και κουραστικος

Thank you, thank you, thank you people, thank you, thank you
I'm glad you like the show, yes, thank you very much folks.
Goodnight and God bless!

κριμα που δεν μπορειτε να ακουσετε το ακροατηριο