- Παράξενη ακινησία (Μόρα) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Πιστεύω οτι βιάστηκες λίγο να πείς οτι αμφισβητώ.Δεν αμφισβητώ ,ούτε προσπαθώ να βγάλω τον πνευματικό σου "εκτός μάχης λόγω κοινωνικού προγραμματισμού".
Τοτε σου ζητω σιγνωμη φιλε μου, δικο μου λαθος η μεταφραση του κειμενου σου.
..Learn to listen and you will learn to learn...
Reality: A serotonine induced Hallucination?
βρικα και σχετικα με το θεμα εναν πινακα
..Learn to listen and you will learn to learn...
eimai twra sxedon 18..(se 3 mhnes ta kleinw)..otan itan i mera twn gene8liwn mou otan ekleina ta 17,to bradu otan piga na 3aplwsw den 3erw pws kai giati alla enoiw8a mia parousia mesa sto dwmatio mou..otan 3aplwsa sto krebati mou enoiw8a oti to krebati arxize na tremei.prospa8isa na sikw8w alla den borousa..kai arxiza na pernw ba8ies anases giati gia enan ane3hghto logo enoiw8a kati na me piezei sto laimo..kai pospa8ousa na fwna3w tous goneis mou pou koimountai sto diplano dwmatio alla den mou ebgaine i fwnh..wspou arxisa na proseuxomai apo mesa mou kai afou eipa tin proseuxi mou 3 fores efuge...
twra an auto itan to akousto pneuma tis noras den to gnwrizw..
Θα σε παρακαλέσω να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες και όχι με greeklish ώστε να είσαι κατανοητή από όλους μας .
Σ’ ευχαριστώ .
Για την ακρίβεια, δεν μπορείς να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι και ο πόνος στο στήθος σου όπου κάθεται, σου κόβει την ανάσα σε σημείο που αισθάνεσαι ότι αργοπεθαίνεις και όντως αργοπεθαίνεις, εκτός αν την νικήσεις. Αν την γλιτώσεις, για τις επόμενες περίπου 3 μέρες εξακολουθείς να αισθάνεσαι έναν αρκετά ενοχλητικό οξύ πόνο στο στήθος και δεν μπορείς να πάρεις βαθιά ανάσα. Από τα λεγόμενα ανθρώπων που έχουν σπάσει τα πλευρά τους, υποθέτω ότι το συναίσθημα είναι παρόμοιο.
Εμφανίζεται με πολλές μορφές η πιο συνηθισμένη είναι αυτή της άσχημης γριάς, αλλά πολύ είναι αυτοί που την έχουν δει σαν όμορφη κοπέλα ή ακόμα και με την μορφή φωτεινής σφαίρας ή μικροσκοπικού νάνου κ.α.
Η Μόρα φοράει ένα μαύρο σκουφάκι, ο μύθος λέει πως όποιος καταφέρει να της το πάρει θα έχει τρεις ευχές (κάτι παρόμοιο με τον μύθο των Νεράιδων), στην περίπτωση που η Μόρα καταφέρει να του το ξαναπάρει πίσω τότε αυτός πεθαίνει. Από όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα μόνο ένας είχε καταφέρει να της πάρει το σκουφάκι, η ευχή του ήταν, η Μόρα να γίνει πραγματική γυναίκα. Έτσι κι έγινε, αυτός παντρεύτηκε αυτή την γυναίκα και έκανε παιδία μαζί της. Φρόντισε να κρύψει το σκουφάκι κάπου πολύ καλά. Ώσπου μια μέρα η Μόρα ξαναβρίσκει το σκουφάκι της και μετά εξαφανίστηκε πάλι.
Λίγα λόγια για τον μύθο. Μία εκδοχή είναι ότι η Μόρα είναι η Λίλιθ (Lilith) η πρώτη γυναίκα του Αδάμ, ή μια από της τρεις κόρες της. Όπως αναφέρουν τα γνωστικά κείμενα και τα απόκρυφα της Παλαιάς Διαθήκης η Λίλιθ αποχώρισε από τον Παράδεισο για δύο πιθανούς λόγους:
1- Ήταν εκείνη που μύησε τον Αδάμ (μετά από προτροπή του Σατανά) στην απόλαυση του σεξ. Ήταν δηλαδή εκείνη που του δίδαξε ότι το σεξ δεν είναι μόνο για αναπαραγωγή αλλά και για ευχαρίστηση και αυτό εξόργισε τον Θεό και την εξόρισε. 2- Ο Αδάμ προσπάθησε να βιάσει την Λίλιθ, κι εκείνη τρομαγμένη έφυγε από τονΠαράδεισο.
Ο Αδάμ, λυπήθηκε για την φυγή της Λίλιθ και ζήτησε από τον Θεό να του τηνφέρει πίσω. Εκείνος έστειλε τους 3 αγγέλους να την βρούν και να την φέρουν πίσω, όπου την βρήκαν κάπου στην Μεσοποταμία. Την παρακάλεσαν επανειλημμένα να επιστρέψει αλλά εκείνη αρνήθηκε. Τους είπε επίσης ότι για τους αιώνες των αιώνων, θα επισκέπτεται τα μικρά παιδιά στον ύπνο τους και θα τα πνίγει, για να εκδικηθεί. Οργισμένοι οι άγγελοι, την απείλησαν ότι θα ξεσηκώσουν την θάλασσα να την πνίξουν. Η Λίλιθ άρχισε να κλαίει και να τους παρακαλάει να την λυπηθούν. Όντως οι άγγελοι υπέκυψαν στα παρακάλια της και εκείνη για «ανταμοιβή» ορκίστηκε ότι δεν θα πειράζει τα παιδιά που θα έχουν τα ονόματα των 3 αυτών αγγέλων γραμμένα πάνω στην κούνια τους (εξ' ου και το χαρτί/περγαμηνή).
Τώρα, γιατί την άφησαν να φύγει παρόλο που δεν πήρε τον λόγο της πίσω (ότι δηλαδή θα εκδικηθεί), είναι ένα ερώτημα χωρίς απάντηση. Αλλά η Βίβλος βρίθει από τέτοια ερωτήματα έτσι κι αλλιώς. Για να ολοκληρώσω την ιστορία, στην συνέχεια λέγεται ότι ο Σατανάς την έκανε γυναίκα του και αρχόντισσα όλων των σκοτεινών υπάρξεων. Λέγεται επίσης ότι η Λίλιθ είναι και το πρώτο Βαμπίρ. Από τότε στοιχειώνει τα όνειρα των ανδρών και κάνει έρωτα μαζί τους, επιτίθεται στις έγκυες γυναίκες και τελικά τις σκοτώνει. Σύμφωνα με τα κείμενα εμφανίζεται και αυτή μαυροφορεμένη.
Μία πιο ορθολογική εξήγηση είναι πως η Μώρα είναι "ψυχικός βρικόλακας" δηλαδή μια σκεπτομορφή που δημιουργεί κάποιος και την στέλνει στον ύπνό κάποιου άλλου. Μία μορφή ενέργειας που προσπαθεί να πάρει την ενέργεια του θύματος (ή το αίμα του όπως γνωρίζουμε στις γνωστές ιστορίες με του βρικόλακες) και τελικά το θύμα πεθαίνει. Μία μορφή Voodoo ή κάτι τέτοιο.
Το να προστατευτεί κάποιος από την Μόρα είναι πολύ δύσκολο. Για προστασία υπάρχουν πολλά ξόρκια, αλλά λέγεται ότι το πιο αποτελεσματικό είναι να γράψεις σε ένα χαρτί τα ονόματα των τριών αγγέλων που έστειλε ο Θεός να την καταδιώξουν (την Λίλιθ) όταν έφυγε από τον Παράδεισο, ο Σανβί, ο Σανσαβί και ο Σαμενγκελάφ. Τα ονόματά τους γράφονται κατά προτίμηση σε ενοχιανή ή αγγελικανή γραφή, με καθαγιασμένη πένα σε παρθένα περγαμηνή. Την περγαμηνή την βάζεις πάνω από το κρεβάτι. Υπάρχει και μία προσευχή που σε προστατεύει. Η προσευχή αυτή δεν έχει γραφτεί σε κανένα βιβλίο και η διάδοσή της γίνετε από στόμα σε στόμα εδώ και πολλούς αιώνες. Η προσευχή είναι η εξής:
Μόρα - Μόρα κακαβού μέτρα τα'στρα του'ρανού, την φακή του κιλού, τα βότσαλα της θαλάσσης και τις πέτρες της γης και μετά έλα σε'μένα
Tην προσευχή αυτή την λες τρεις φορές όταν πέσεις για ύπνο και ως που να τα μετρήσει όλα αυτά η Μόρα, εσύ έχεις ξυπνήσει.
Πάντως, άπαξ και σε επισκεφτεί, κανένα ξόρκι δεν πρόκειται να πιάσει. Το μόνο που θα σε σώσει είναι το θάρρος και το θράσος. Πρέπει να την κοιτάξεις ίσια στα μάτια και να της δείξεις ότι δεν την φοβάσαι.
Η Μόρα δεν εμφανίζεται μόνο μία φορά αλλά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ή ακόμα και για μια ολόκληρη ζωή. Γνωρίζουμε ακόμα ότι το φαινόμενο αυτό είναι κληρονομικό και μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα της ίδια οικογένειας και στους απογόνους τους.
Μύθος ή πραγματικότητα; Κανείς δεν ξέρει. Εκατοντάδες άτομα τα οποία δεν σχετίζονται καθόλου με τον κόσμο του απόκρυφου έχουν αναφέρει παρόμοια περιστατικά σαν αυτό της Μόρα.
ΝΑ ΟΜΩΣ ΚΑΙ Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΠΟΞΗ:
Η Υπνική Παράλυση είναι μια κατάσταση που λαμβάνει χώρα μόλις πριν αποκοιμηθούμε (υπναγωγικό στάδιο) ή ακριβώς πριν ξυπνήσουμε πλήρως από τον ύπνο ( υπνοπομπικό στάδιο). Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται από την αδυναμία ομιλίας ή κίνησης. Συχνά ακολουθείται από μια αίσθηση ότι υπάρχει κάποια παρουσία στο δωμάτιο, μια αίσθηση που συχνά προκαλεί φόβο η οποία συνοδεύεται και από την ανικανότητα του να φωνάξει κάποιος. Η παράλυση αυτή μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα. Η περιγραφή των συμπτωμάτων της υπνικής παράλυσης ομοιάζει με την περιγραφή που δίνουν πολλά θύματα απαγωγής από εξωγήινους, όταν ανακαλούν την εμπειρία τους. Η υπνική παράλυση θεωρείται από πολλούς ότι δεν εξηγεί μόνο τις απαγωγές από τους εξωγήινους αλλά και πολλές άλλες παραισθήσεις που σχετίζονται με παραφυσικές ή υπερφυσικές εμπειρίες.
Η Υπνική Παράλυση είναι κάτι που βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι μια ή δυο φορές στην ζωή τους.
κοιτα ποσα πραματα ξερουμε τελικα για την εν λογω δεσποινιδα!
και μετα σου φορτωνονται στα φορουμ με ενα καρο χαζες αποριες!
απορια:
πως μπορω να την κοιταξω καταματα εφοσον παραλυω και δεν μπορω να κουνησω βλεφαρο?
Εμένα μου έχει συμβεί μια φορά (απλά ακινησία).
Η ερώτηση που έχω να κάνω είναι εαν έχει σχέση αυτό με την παράληση απλά κάποιου μέρους του σώματος (αυτό έγινε την 2η φορά). Μου συνέβει πριν 2 χρόνια περίπου, ξύπνησα γιατί ένιωθα κάποιο βάρος πάνω στο σώμα μου, αλλά και κάποια παρουσία μέσα στο δωμάτιο. Δεν μπορούσα να κουνήσω το δεξί χέρι οπότε με το αριστερό έπιασα το δεξί το οποίο ήταν τελείως νεκρό. Νόμιζα οτι κάποιος άλλος είχε βάλει το χέρι του επάνω μου (απίστευτος πανικός). Δεν είχα καμμία αίσθηση στο δεξί χέρι, σαν να ήταν ξένο. Ξέρει κανείς τίποτα γι'αυτό; Επιστημονικά και μη;
Ευχαριστώ.
Το έχω πάθει κι εγώ αυτό που περιγράφεις σε βαθμό που να ξυπνάω και να νιώθω το ένα μου χέρι νεκρό, να νομίζω ότι είναι 100 κιλά, να μη μπορώ να κουνήσω ούτε τα δάχτυλα μου κλπ.
Μετά από κάμποσα δευτερόλεπτα αρχίζει να επανέρχεται σταδιακά η συναίσθηση του χεριού μου, μπορώ να το κουνήσω κι η λειτουργία της κυκλοφορίας του αίματος επανέρχεται σταδιακά.
Οπότε δε νομίζω πως αυτό οφείλεται στη Μόρα αλλά σε εμάς τους ίδιους.
In anticipation of my resurrection...