- Ρατσιστής ο Νίτσε? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου, Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Χαρούλα Αλεξίου
Ξημερώνει
κι εγώ στους δρόμους τριγυρνώ
κι αν χαράζει
το φως δε φτάνει εδώ
Που να είσαι
ποιά χέρια σε κοιμίζουνε
ποιά τραγούδια
σε νανουρίζουνε
Μιά καρδιά έχω μόνο μιά καρδιά
που για σένα κλαίει κάθε βραδιά
Ξημερώνει στου κόσμου όλου τις καρδιές
μα για μένα
δε χάραξε ποτές
Σε φωνάζω
και να μ΄ακούσεις δε μπορείς
ξημερώνει
κι εσύ δε λες ναρθείς
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Στίχοι: Γιάννης Αργύρης
Χαρούλα Αλεξίου, Λάκης Παππάς
Μη κουραστείς να μ’αγαπάς
κι αν κουραστείς μη φύγεις
Κι αν φύγεις για παντοτινά
τα μάτια σου να δω ξανά
μα αν κλαίνε μη τ’ανοίγεις
Μη κουραστείς να μ’αγαπάς
κι αν κουραστείς μη φύγεις
Ώρα πικρή κι εφιαλτική
στο λογισμό σου αν φτάσει
να κάνεις πέτρα την καρδιά
να μην νικήσει η αναποδιά
μη κουραστείς να μ’αγαπάς
κι αν κουραστείς μη φύγεις
Ώρα πικρή κι εφιαλτική
στο λογισμό σου αν φτάσει,
να κάνεις πέτρα την καρδιά
να μην νικήσει η αναποδιά
μη κουραστείς να μ’αγαπάς
κι η μπόρα θα περάσει
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Love is like oxygen
You get too much you get too high
Not enough and you're gonna die
Love gets you high
Love is like oxygen
. . .
Time on my side
I got it all
I've heard that pride
Always comes before a fall
There's a rumour goin' round the town
That you don't want me around
I can't shake off my city blues
Every way I turn I lose
Love is like oxygen
. . .
Love is like oxygen
. . .
Time is no healer
If you're not there
Lonely fever
Sad words in the air
Some things are better left unsaid
I'm gonna spend my days in bed
I'll walk the streets at night
To be hidden by the city lights
City lights
Love is like oxygen
. . .
Love is like oxygen
. . .
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Rene Aubry
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
τους πολέμους και τις ήττες και τους δύσκολους χρησμούς
στην παλιά μας τη φυλλάδα που διαβάσαμε ξανά
τέτοιο όνομα Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά
μόνο σ ένα καζαμία με περγαμηνό χαρτί
αίμα στάζαν τα σημεία σαν κομμένη αορτή
Κι όπως ρίχναμε τη σκόνη να στεγνώσει την πληγή
φάνηκαν του Ομήρου οι χρόνοι και των Αχαιών η γη
λίγα φύλλα παρακάτω καθώς έτρεχε ο καιρός
σαν τη φλεγομένη βάτο πάλι φούντωνε ο χορός
Θερμοπύλες Μαραθώνες βγαίναν τώρα στη σκηνή
του Αλεξάνδρου οι Μακεδόνες του Φωκά οι Βυζαντινοί
Ωσπου χάραξε μια μέρα κι απ το Σούλι ως τη Γραβιά
όλα τα σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά
όμως κύλησαν τα χρόνια και στ αγέραστα βουνά
γύρισαν τα χελιδόνια κι ήλιος φάνηκε ξανά
Αχ, τελειώσαν οι σελίδες και τι έγινε μετά
δεν το είδα δεν το είδες μα ο νους μου αλλού πετά
γιατί γνώρισα ένα νέο λυπημένο και χλωμό
που χε ζήσει στο Αιγαίο πριν απ' τον κατακλυσμό
τώρα που θα σταματήσει ο δικός μας ο χορός
θα ρθει να μας τραγουδήσει για μια γέννα πυρός.
με ταραγμενο νου και τρομαγμενα ματια,
λυωνουμε και σχεδιαζουμε το πως να καμουμε
για ν'αποφυγουμε τον βεβαιο
τον κινδυνο που ετσι φρικτα μας απειλει.
Κι ομως λανθανουμε, δεν ειν'αυτος στον δρομο.
Ψευτικα ησαν τα μηνυματα
(ή δεν τ'ακουσαμε, ή δεν τα νοιωσαμε καλα).
Αλλη καταστροφη, που δεν την φανταζομεθαν,
εξαφνικη, ραγδαια πεφτει επανω μας,
κι ανετοιμους -που πια καιρος- μας συνεπαιρνει.
KABAΦΗΣ
Θα 'ρθουν χιλιάδες νυχτιές
με άστρα τα φιλιά
θα διψάς και θα λες
σε θέλω
Θα 'σαι γεμάτος φωτιές
θα είμαι μια αγκαλιά
μια φωλιά την ανάσα μου πιες
Σε θέλω
Παραδίνομαι
στ' ακριβό σου χάδι αφήνομαι
στην πυρκαγιά
παραδίνομαι
Τη γλυκιά φωτιά σου ντύνομαι
γίνομαι παρανάλωμα μωρό μου
Παραδίνομαι
Μην ξαναφύγεις ποτές
το πλήρωσα βαριά
μη μιλάς για το χτες
Πονάω
Έχω πληγές ανοιχτές
από την ερημιά
στην καρδιά
μη μιλάς για το χτες
Γερνάω
Παραδίνομαι ~ Χάρις Αλεξίου
The She Mantis... in a blazing mood...
Mary cries out: "for the love of God"
As she's walking out of the laundromat
Down the street and it's the short way home
Feeling special cause she's so alone
But we know:
(The world's full of lonely people)
And it shows
(The world's full of lonely people)
She shrugs her coat off and unlocks the door
Eats her dinner on the kitchen floor
Writes a poem and turns the radio on
Every singer sings the same old song
And it goes:
(The world's full of lonely people)
And it shows
(The world's full of lonely people)
But when we she wanted me to go
She just had to let it show
To bring me down if she wanted me to leave
She just wore it on her sleeve
But at least, I was around
But when we she wanted me to go
She just had to let it show
To bring me down if she wanted me to leave
She just wore it on her sleeve
At least, I was around
Mary Ellen makes the moment count
As she's looking through old photographs
Pictures taken from an early age
Faces look back at her from the page
And they say
(The world's full of lonely people)
It's ok
(The world's full of lonely people)
It's ok
(The world's full of lonely people)
But when we she wanted me to go
She just had to let it show
To bring me down if she wanted me to leave
She just wore it on her sleeve
But at least, I was around
I was around
I was around
I was around
Mary Ellen makes the moment count
Mary Ellen Makes The Moment Count ~ A-Ha
Αισθαντικά... The She Mantis
Song instead of a kiss, baby this is a song instead of a kiss
For all of you who ache, who long for nights like this
Song instead of a touch, darlin' this is a song instead of a touch
To all of you who wait so long and need so much
It is for those who like to cling, it is to those, to those I sing
Here is a song instead of a clutch, instead of a moon
Instead of a soothing touch in the afternoon
It is for those who like to cling, it is to those, to those I sing
Here is a song instead of a clutch, instead of a moon
Instead of a soothing touch in the afternoon
Song Instead Of A Kiss ~ Alannah Myles
Αισθαντικά... The She Mantis
MEMORY
A.L.Weber's, Cats
Memory
Daylight, see the dew on the sunflower
And a rose that is fading.
Roses wither away.
Like the sunflower I yearn to turn my face to the dawn.
I am waiting for the day.
Now Old Deuteronomy, just before dawn
Through a silence you feel you could cut with a knife,
Announces the cat who can now be reborn
And come back to a different Jellicle Life.
Memory, turn your face to the moonlight.
Let your memory lead you.
Open up, enter in
And if you find there the meaning of what happiness is,
Then a new life will begin.
Memory, all alone in the moonlight.
I can smile at the old days.
I was beautiful then.
I remember the time I knew what happiness was.
Let the memory live again.
Burnt out ends of smokey days.
The stale cold smell of morning.
The streetlamp dies, another night is over and
Another day is dawning.
Daylight, I must wait for the sunrise.
I must think of a new life
And I mustn't give in.
When the dawn comes,
Tonight will be a memory too
And a new day will begin.
Sunlight, through the trees in the summer.
Endless masquerading
Like a flower as the dawn is breaking.
The memory is fading.
Touch me, it's so easy to leave me.
All alone with the memory of my days in the sun.
If you touch me, you'll understand what happiness is.
Look, a new day has begun.
Memory
Midnight
Not a sound from the pavement
Has the moon lost her memory?
She is smiling alone
In the lamplight
The withered leaves collect at my feet
And the wind begins to moan
Memory All alone in the moonlight
I can smile at the old days
I was beautiful then
I remember a time I knew what happiness was
Let the memory live again
Every streetlamp seems to beat
A fatalistic warning
Someone mutters in the streetlamp gutters
And soon it will be morning
Daylight
I must wait for the sunrise
I must think of a new life
And I musn't give in
When the dawn comes
Tonight will be a memory too
And a new day will begin
Burnt out ends of smokey days
The stale, cold smell of morning
The streetlamp dies
Another night is over
Another day is dawning
Touch me
It's so easy to leave me
All alone with the memory
Of my days in the sun
If you touch me
You'll understand what happiness is
Look, a new day has begun.....
Galadriel of Galadhrim
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Sweet voices calling wild, echoing around this child
Sweet Faith I'll be joining you, when my story's over
Small secrets in the wind, blowing till the end begins
Oh my children stand by me till my story's over
If I were you and you were me those voices they would cease to be
They won't be free to torment me again
But in my bed again last night, those voices spoke of wrong and right
They spoke of darkness and of light
They spoke of weakness and of might
The spoke of people in the snow
And distant places long ago
The spoke of fire and falling rain
Of health and wealth and death and pain
Sweet voices calling wild, echoing around this child
Sweet Faith I'll be joining you, when my story's over
If I were you and you were me those voices they would cease to be
They won't be free to torment me again
But in my bed again last night those voices spoke of wrong and right
They spoke of darkness and of light
They spoke of weakness and of might
They spoke of people in the snow
And distant places long ago
They spoke of fire and falling rain
Of health and wealth and death and pain
They spoke of people in the snow
And distant places long ago
They spoke of fire and falling rain
Of health and wealth and death and pain
Voices ~ Bee Gees
The She Mantis... in mania
Μια μέρα ήρθε στο χωριό η γυναίκα ταραντούλα
και όλοι τρέξαν να την δουν
Άλλοι της πέταξαν ψωμί κι άλλοι της ρίξαν πέτρα
απ' την ασκήμια να σωθούν
Κι ένα παιδί της χάρισε ένα κόκκινο λουλούδι, ένα παιδί
Ένα παιδί της ζήτησε να πει ένα τραγούδι, ένα παιδί
Κι είπε, κι είπε ποτέ σου μην τους πεις τι άσκημοι που μοιάζουν
Αυτοί που σε σιχαίνονται μα στέκουν και κοιτάζουν
Κι είπε ποτέ σου μη κοιτάς τον άλλο μες στα μάτια
Γιατί καθρέπτης γίνεσαι κι όλοι σε σπαν κομμάτια
Μια μέρα φέραν στο χωριό άγγελο πληγωμένο τον φέρανε σ' ένα κλουβί
Κι έκοβε εισιτήριο ο κόσμος αγριεμένος την ομορφιά του για να δει
Κι ένα παιδί σαν χάδι ωραίο αγγελούδι, ένα παιδί
Ένα παιδί του ζήτησε να πει ένα τραγούδι, ένα παιδί
Κι είπε, κι είπε αν θέλεις να σωθείς από την ομορφιά σου
Πάρε τσεκούρι και σπαθί και κόψε τα φτερά σου
Κι είπε ποτέ σου μη κοιτάς τον άλλο μες στα μάτια
Οι άνθρωποι βλέπουν μόνο ότι θέλουν, έχουν κλειστά τα μάτια. Όταν θα τα ανοίξουν δε θέλω να βρίσκομαι εν ζωή για να δω τις συνέπειες.
Arthour J. Elorot
Δεν στη λέω...
Aπλώς αυτό απαιτεί η δεοντολογία.
Edited by - Oannes on 10/01/2005 21:35:35
Come into my parlour
Sit around and talk to me
Just settle back, relax, have a cup of tea
Loosen your tie, take off your shoes
Go on and get rid of those worryin' blues
And just talk, talk to me
Come into my parlour
Settle down and wear a smile
Just take it easy, livin' on the while
Light a cigarette, make yourself at home
If it rings, we won't answer the phone
And just talk, talk to me
We don't care if the weather outside is stormy
We don't care if the hail comes tumbling down
Inside the house it's cozy and it's warmy
It's nice to just hang around
Come into my parlour
Sit around and talk to me
Just settle back, relax, have a cup of tea
Loosen your tie, take off your shoes
Go on and get rid of those worryin' blues
And just talk, talk to me
Just talk to me
Talk To Me ~ Bee Gees
The She Mantis... in free style
Read my letter
And I pray you understand
Just you let her
Just let her force my hand
Be your judge and jury
Are we guilty of lies
When two worlds collide
No one lover can last forever
So don't you sever the life line
Just two people who do whatever
Don't sever the lifeline
Your two faces
Which one do I know the best
There's no story you can hide
That stands the test
Through the flame and the fury
Will tomorrow survive
When two worlds collide
When two worlds collide
When Two Worlds Collide ~ Bee Gees
The She Mantis... in mania
Τώρα Ουρανέ μου…
Τώρα ουρανέ μου, Βρόντησε ,
Τώρα ουρανέ μου, Βρέξε
ρίξε στους κάμπους την βροχήν
και στα βουνά το χιόνι
στου πικραμένου την αυλή
τρία γυαλιά φαρμάκι
το να πίνει την αυγή
τ’ άλλο το μεσημέρι
το τρίτο το πικρότερο
στο δείπνο όταν δειπνάει.
Είχα μηλιά στη πόρτα μου
και δέντρο στην αυλή μου
και τέντα κατακόκκινη
το σπίτι σκεπασμένο
και κυπαρίσσι ολόχρυσο
κι ήμουνα ακουμπισμένη,
είχα κι ασημοκάντηλο
στο σπίτι κρεμασμένο.
Τώρα η μηλιά μαράθηκε
το δέντρο ξεριζώθη
κι η τέντα η κατακόκκινη
και κείνη μαύρη εγίνη,
το κυπαρίσσι το χρυσό
έπεσε κι ετσακίστη,
το ασημοκάντηλο έσβησε
το σπίτι δε φωτάει.
The She Mantis... in bad mood
Edited by - Mantis on 14/01/2005 19:32:10
Εδώ σε τουτ’ την εκκλησιά
σε τούτο το ξαμόνι
κοιμούνται οι νιές σα λεμονιές
κι οι νιοί σαν κυπαρίσσια,
κοιμούνται και οι γέροντες,
δέντρα ξεριζωμένοι
κοιμούνται κι οι νοικοκυρές
σαν πόρτες χαλασμένες
κοιμούνται τα μικρά παιδιά
σα μήλα μαραμένα.
Παράπονο
Δε σόπρεπε δε σόμοιαζε
χαμού στην γη να πέσεις
μον σόπρεπε και σόμοιαζε
σε περιβόλι μέσα
να πέφτουν τ’ άνθια πάνω σου,
τα μήλα στην ποδιά σου
τα κόκκινα τριαντάφυλλα
στα ροδομάγουλα σου
The She Mantis... in black mood
Πουλάκι βγήκε από τη γη
κι από τον κάτω κόσμο,
μήτε σε πέτρα κάθησε
μήτε σε ελιά κλωνάρι
μον βγήκε κι απακουλούθησε
στης εκκλησίας την πόρτα.
Τρέχουν ματάκια θλιβερά
τρέχουν καρδιές καημένες:
πες μας, πες μας πουλάκι μου
τι είδες στον κάτου κόσμο;
-τι να σας μολογήσω;
Είδα τα φίδια σταυρωτά
και τις οχιές κουβάρια.
Είδα τους νιούς ξεμάρτωτους,
τις νιές ξεστολισμένες
σαν μήλα ραβδιάσμένα.
The She Mantis... in a very bad mood
Παρακαλώ σε, μάννα μου, μια χάρη να μου κάμης,
ποτέ σου γέρμα του γηλιού μην πιάνης μοιρολόγι,
γιατί δειπνάει ο Χάροντας με τη Χαρόντισσά του.
Κρατώ κερί και φέγγω τους, γυαλί και τους κερνάω,
κι' άκουσα τη φωνοϋλα σου κ' εσπάραξε η καρδιά μου,
και μου ραγίστη το γυαλί και το κερί μου σβήστη,
και στάζει η στάλα του κεριού μέσ' 'ς τους αποθαμένους,
καίει των νυφάδων τα χρυσά, του νιώνε τα στολίδια.
Θυμώνει ο Χάρος με τα με, 'ς τη μαύρη γης με ρήχνει,
το στόμα μ' αίμα γιόμισε, ταχεϊλι μου φαρμάκι.
The She Mantis... blacker than night
Ήλιε μου και τρισήλιε μου και κοσμογυριστή μου,
ψες έχασα μια λυγερή, μια ακριβοθυγατέρα,
να μη την είδες πουθενά, να μη την απαντήσες;
-Εψές προχτές την είδηκα 'ς του Χάρου το σαράι.
Ό Χάρος έτρωγε ψωμί, κ' η κόρη τον κερνούσε,
κ' έτρεχαν τα ματάκια της σα μαρμαρένια βρύση,
κ' έτρεμε κ' η καρδούλα της σα μήλο μαραμμένο.
Κι' από το συχνοκέρασμα της πέφτει το ποτήρι,
μάιτε σε πέτρα βάρεσε, μάιτε σε καλντιρίμι,
μέσα 'ς του Χάρου την ποδιά έπεσε κ' ερραΐστη.
Του Χάρου κακοφάνηκε, γυρίζει και της λέει.
"Τι έχεις, κόρη, που χλίβεσαι και χύνεις μαύρα δάκρυα,
και τρέχουν και τα μάτια σου σα μαρμαρένια βρύση;
Μη σε πονεί οχ τη μάννα σου, να στείλω ναν τη φέρω;
-Δε με πονεί οχ τη μάννα μου, μη στέλνης νάν τη φέρης.
-Μη σε πονεϊ οχ ταδέρφια σου, να στείλω νάν τα φέρω;
-Δε με πονεϊ οχ ταδέρφια μου, μη στέλνης ναν τα φέρης,
μόν' με πονεϊ οχ το σπίτι μου κι' οχ τον Απάνω κόσμο.
-Α σε πονέ οχ το σπίτι σου, πλια δεν το μεταβλέπεις."
The She Mantis... in a night without stars