- ΠAPNHΘA: Tο Mαγικό Bουνό της Aττικής Γης - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
σε καποια στιγμη εφτασα σε ενα σημειο που ειχε μια ταμπελα που εγραφε προς σπηλαιο πανος ωραια σκεφτηκα ας παω προς τα εκει μιας και δεν ειχα ξαναπαει με το που βγαινω απο τον δρομο ομως ανακαλυπτω οτι δεν μπορω να παω με την μηχανη γιατι υπηρχαν καποια βραχια και πεσμενοι κορμοι σβηνω την μηχανη αναβω ενα τσιγαρο και κοιταω την ωρα ηταν 4.00 μολις τελειωσα το καπνισμα ξεκινησα προς τα εκει που υποτιθεται οτι ηταν το σπηλαιοαφου περπατησα 5 λεπτα το πολυ πατησα καπου και ενοιωσα το ποδι μου να βουλιαζει κοιταζω κατω και βλεπω οτι το χωμα ηταν αρκετα σκληρο (σαν να βουλιαζε κατω απο την επιφανεια) αμεσως μου ηρθε στο μυαλο οτι κατι ηταν θαμενο απο κατω και τοτε συνειδητοποιησα κατι: επικρατουσε ακρα του ταφου σιωπη δεν φυσαγε καθολου ενω σε ολη την διαδρομη ο ανεμος εκανε αισθητη την παρουσια του μιλαμε για απολυτη ησυχια ουτε πουλακια ουτε τιποτα μονο εγω και τα βραχια και ταυτοχρονα ενιωσα οτι καποιος με παρακολουθουσε
μπορει να μην ειμαι κανενας φοβιτσιαρης αλλα εκεινη την στιγμη τα χρειαστικα και αρχισα να τρεχω προς την μηχανη ετρεχα ετρεχα σαν τρελος μεσα στο ρεμα χωρις να κοιταζω πισω ειχα πανικοβληθει αλλα μεσα στον πανικο μου ειχα μια αναλαμπη "σαν μεγαλη αποσταση δεν καλυψα τρεχοντας? που ειναι η μηχανη μου? τρεχω τουλαχιστον 10 λεπτα ενω δεν περπατησα πανω απο 5 λεπτα"
και περναγανε απο το μυαλο μου απειρες σκεψεις και σκεφτηκα για μια στιγμη να γυρισω πισω αλλα σιγα μην γυρναγα η καρδια μου πηγαινε να σπασει αποφασισα να συνεχισω αλλα περπατωντας αφου περπατησα γυρω στα 5 λεπτα εφτασα στην μηχανη μου επιτελους και μολις βγηκα απο το ρεμα ο φοβος μου εξαφανιστηκε μπορω να πω οτι ξεχασα αμεσως την μικρη μου περιπετεια και ολα αυτα ηταν παιχνιδι του μυαλου μου και του φοβου μου.
αλλα μπορει και οχι γιατι οταν εφτασα στην μηχανη αναψα αλλο ενα τσιγαρο και μολις το καπνισα και αυτο κοιταξα την ωρα ειχε περασει μια ωρα και ενα τεταρτο!!!!!!!!!!!!!! 5 λεπτα το πρωτο τσιγαρο + 5 λεπτα πεζοποριας + 10 λεπτα το πανοκοβλητο τρεξιμο της επιστροφης + 5 λεπτα πεζοποριας + 5 λεπτα το δευτερο τσιγαρο = 30 λεπτα τα αλλα 45 λεπτα που πηγανε?
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Καλέ μου Endorama σε χαιρετώ.
Αλήθεια που πήγανε τα 45΄ λεπτά;
Εχτές είχα στο μυαλό μου εσένα και ετούτη την "ιστορία σου" στο ρέμα Μποντιά. Από εκεί πάει το μονοπάτι,όταν έρχεσε από ρουμάνι-Αγ.Παρασκευή,για το σπήλαιο του Πανός.
Είναι μια σχετικά εύκολη διαδρομή ,παρ΄όλα τα βράχια που έχει το ρέμα σε κάποια σημεία.
Ακόμα σκέφτηκα,πως για να διασχίσεις το μονοπάτι μέσα στο ρέμα, υπό φυσιολογικές συνθήκες και με απλό βάδισμα δεν είναι ούτε 10΄λεπτά;;;
Ξέρεις όλος εκείνος ο πανικός που σε κατέλαβε όταν το πόδι σου βούλιαξε στο χώμα,μου θύμισε πως,<< ο Πάνας και οι Νύμφες συνδέονται συχνά με παραφροσύνη (πανικός) και με αποπληκτικό παροξυσμό (πρβλ. Ευριπίδης, Μήδεια 1172 στ.)>>.
Δηλαδή με εγκεφαλικές ξαφνικές δυσλειτουργίες και με την αίσθηση που είχες ότι κάποιος σε παρακολουθεί,λέω: Πως ο Πάνας ή οι Νύμφες να θέλανε να σου κάνουν γνωστή την παρουσία τους. Ισως πολύ κουτά να το λέω, μα όμως με την "τρέλα" που έχω, γιατι και όχι ;
Τι δηλαδή,οι Θεοί πεθαίνουν επειδή τους ξέχασαν οι άνθρωποι;
Εσύ τι λές,θα μπορούσε να ήταν και τούτο;
Φιλικά.
Σας χαιρετώ.
οσο για τα 45 λεπτα ελπιζω να μου τα δωσουν πισω οταν θα γερασω "μακαρι να προλαβω" γιατι 45 λεπτα σημερα 10 λεπτα αυριο μαζευεται ο χρονος και που ξερεις μπορει στο τελος της ζωης μου να μου βγει να ζησω και μια μερα περισσοτερο
εκτος και αν μας κλεβουν τον χρονο και τον προσθετουν στην δικη τους ζωη οποτε παω πασο χαλαλι τους γιατι αυτοι κανουν την παρνηθα μαγικη και η παρνηθα με την σειρα της βαζει λιγη μαγεια στην ζωη μας
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Αν και παρακολουθω το site ποτε δεν ειχα κανει τον κοπο να να μπω στο forum να διαβασω και να συμετασχω και εγω στις συζητησεις σας, και ειδα οτι πραγματικα εχασα... Δεν ξερω ποση ωρα ειμαι κολλημενος στον υπολογιστη και διαβαζω πραγματικα μαγεμενος τα περι Παρνηθας. Δεν φανταζομουνα ολη αυτη την δυναμη που ειχε , αν και ειχα διαβασει σχετικα για αυτο στο παρελθον. Θελω, οταν κατεβω τα χριστουγεννα Ελλαδα να περιδιαβω και να απολαυσω , να μαγευτω και να μοιραστω μαζι σας την εμπειρια μου σε αυτον τον Ιερο τοπο. Ελπιζω να "χωραω" και εγω σε καποια εξορμηση , νομιζω οτι οι ευαισθησιες μου συμβαδιζουν με ολους οσουν πατουν αυτον τον χωρο.
Καλη συνεχεια.
Καλώς όρισες στο topic. Αυτονόητο πως όλοι οι καλοί χωράνε σ αυτό το topic. Και καλοί είναι όσοι σέβονται τη φύση και όλα όσα απλόχερα μας δίνει.
Μιας και μίλησες για χριστούγεννα...
Ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσω το ξημέρωμα της 22 προς 23 Δεκεμβρίου του 2000, όταν μετά απο μια διανυκτέρευση στο Ιερό Βουνό αντικρύσαμε το χρυσό φως του ζωοδότη Ηλιου που πλημύρισε την καρδιά και την ψυχή μας διώχνοντας τα σκοτάδια... Τί μου θύμισες να ξερες...
Ελπιζω Χριστουγεννα νωρις τον Δεκεμβρη να την εχω σκαπουλαρει και να ειμαι Αθήνα.
Υ.Γ. οσο για τον nickname σε παραπεμπω σε ταινια οπου επαιζε ενα ρολακο ο Αγγελακας, αξιζει τον κοπο να την δειτε.
ΚΑΤΩ ΑΠΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ.ΤΡΕΧΩ ΣΑ ΞΕΝΟΣ..
Edited by - XWMA_KAI_NERO on 16/10/2003 23:54:25
Καλώς ήρθες στη παρέα του topic για την Ιερή, μαγική (μας) Πάρνηθα.
Ναι καλέ μου φίλε, χωράς στην αγκάλη του βουνού και φυσικά στην δική μας συντροφιά.
Μην φανταστείς όμως πως είμαστε πολλοί! 4-5 "τρελοί" από λατρεία για κείνην...Μέχρι στιγμής βέβαια. Γιατί πολλοί μας παρακολουθούν,μα έως τώρα δεν έχουν δώσει το στίγμα τους,πέρα από καμιά δεκαριά e-mail και τούτα να μας ρωτήσουν για τοποθεσίες και διαδρομές ή και ακόμα να μας μαλώσουν γιατί την αγαπούμε!
Ας είναι, φτάνει κάποια στιγμή να ανέβουν και να γνωρίσουν τη φύση της, τα μαγικά της μέρη ,να την σεβαστούν και κείνη να τους χαρίσει ωδές αρχαίων μυστικών. Και είμαι σίγουρη πως μετά θα την λατρέψουν!!!
Έχει ατελείωτες ομορφιές και χάρες.Να φανταστείς,ότι μετά από τριάντα χρόνια, με εκπλήσσει κάθε φορά που βαδίσω επάνω της.
Ότι και να γράψω,δεν θα μπορέσω καλέ μου να σου μεταδώσω την ενέργεια που εκπέμπει και ιδικότερα τις πρωινές ώρες ή τις δεκάδες δύσεις του ήλιου που έζησα ανεβασμένη σε κάποια ραχούλα της.
Να είσαι καλά και να έρθεις για να καταλάβεις, ποιόν φυσικό θησαυρό λατρεύουμε και γιατί με τόση αγάπη γράφουμε.
Σε χαιρετώ.
quote:
οσο για τα 45 λεπτα ελπιζω να μου τα δωσουν πισω οταν θα γερασω "μακαρι να προλαβω" γιατι 45 λεπτα σημερα 10 λεπτα αυριο μαζευεται ο χρονος και που ξερεις μπορει στο τελος της ζωης μου να μου βγει να ζησω και μια μερα περισσοτεροDon't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Έλα βρε,με τις ημέρες που μας κλέβουν
.....Εδώ μας δωρίζουν ζωή,ανάσα και φώς. Φως, φως, φως και όπως λέει ο Oannes, ΕΛΑ-ΦΟΣ !!!Η Ιερή Πάρνηθα έχει απέραντη ενέργεια για όλα τα όντα,άλλωστε οι Θεοί δεν ζηλεύουν την δική μας περιορισμένη υπόσταση...
Σε χαιρετώ και ας μην μου απάντησες .... Εαν τελικά ήταν οι Νυμφες με τον Πάνα ;
quote:μακαρι να μπορουσα να απαντησω στα ερωτηματα σου και υποθετω οτι κανενας δεν μπορει να απαντησει και φυσικα πολλα απο αυτα που γινονται εκει δεν παιρνουν απαντησεις και φυσικα ειναι και αυτα που εμειναν κρυφα γιατι καλυτερα να σου βγει το ματι....... αλλα εγω ξερω τι ενοιωσα και μπορω να πω οτι γευτικα και την παρανοια που ανεφερες και εσυ και κανενας δεν μπορει να ισχυριστει το αντιθετο γιατι εγω τα εζησα ολα τα αλλα ειναι γνωμες ανθρωπων που εκεινη την ωρα ηταν το λιγοτερο 30 χιλιομετρα μακρυα.
Σε χαιρετώ και ας μην μου απάντησες .... Εαν τελικά ήταν οι Νυμφες με τον Πάνα ;
χωμα και νερο ε? ενδιαφερων αληθεια ποια ειναι η ταινια? νομιζω οτι πιο παλια ειχα ακουσει για μια ταινια οπου επαιζε ο Αγγελακας αλλα η μνημη μου με εγκατελειψε οπως παντα ηταν αυτη που επαιζε και ο τυπος απο τους animals? ξεχασα πως τον λενε νομιζω μπαρτον η καπως ετσι τελος παντων.
ολοι οι καλοι χωρανε οπως ειπε και ο φιλος Oannes δεν ειμαστε σε λεωφορειο εξαλλου το βουνο μας δεν θα παει πουθενα εκει θα ειναι οποτε μπορει μια μερα να ανεβουμε ολοι παρεα μονο να μην φωναζουμε γιατι θα ενοχλησουμε τους "εγω-λατρεις" που τα βρισκω σημερα και τα λεω θα ειναι που ανεβηκα μετα απο πολλες μερες και ανανεωθηκα
Oannes χαθηκαμε μας κυνηγαει η ρουτινα και τα τραβηγματα ελπιζω να βρουμε χρονο εστω και για ενα καφε.
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
quote:quote:μακαρι να μπορουσα να απαντησω στα ερωτηματα σου και υποθετω οτι κανενας δεν μπορει να απαντησει και φυσικα πολλα απο αυτα που γινονται εκει δεν παιρνουν απαντησεις και φυσικα ειναι και αυτα που εμειναν κρυφα γιατι καλυτερα να σου βγει το ματι....... αλλα εγω ξερω τι ενοιωσα και μπορω να πω οτι γευτικα και την παρανοια που ανεφερες και εσυ και κανενας δεν μπορει να ισχυριστει το αντιθετο γιατι εγω τα εζησα ολα τα αλλα ειναι γνωμες ανθρωπων που εκεινη την ωρα ηταν το λιγοτερο 30 χιλιομετρα μακρυα.
Σε χαιρετώ και ας μην μου απάντησες .... Εαν τελικά ήταν οι Νυμφες με τον Πάνα ;
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Φίλοι σας χαιρετώ.
Καλέ μου Endorama, πόση αλήθεια κρύβουν τα λόγια σου;
Ακριβώς ετούτο είναι και το μεγαλείο της λατρείας που νιώθουμε για το Ιερό βουνό!
Τα πρώτα χρόνια που ανέβαινα, ένιωθα την ακατανίκητη έλξη, δίχως να μπορώ να προσδιορίσω τι ακριβώς ήταν εκείνο που με καλούσε συνεχώς κοντά της. Μετά από καιρό έκανα διάφορα τεστ στον εαυτό μου, σε συνεργασία με το μαγικό βουνό, και κάθε φορά διαπίστωνα λίγο-λίγο, ετούτο που λες: <<...αλλα εγω ξερω τι ενοιωσα και μπορω να πω οτι γευτικα και την παρανοια...>>.
Μια φορά θυμάμαι,που ήταν μια ηλιόλουστη ημέρα του χειμώνα, ήμουν στην πηγή της Φυλής (Αγ. Παρασκευή), είπα να προχωρούσα έως το Κλημέντι και μετά να γύριζα πίσω προς στη Χασιά. Όντως έφτασα στο Κλημέντι μα ο καιρός άλλαξε και τότε σκέφτηκα να προχωρήσω προς την πηγή Πόρο-σπήλαιο Μπάτακα (είναι το σπήλαιο και η πηγή που στα πρώτα μηνύματά μου είχα υποδείξει στον Oannes να τα επισκεφτεί), έτσι και έγινε .
Λίγο πριν φθάσω όμως,με έπιασε δυνατή βροχή και το ρέμα της Γκούρας κατέβαζε πάρα πολύ νερό, ήταν αδύνατον να το περάσω για να φθάσω στα δέκα μέτρα πιο εκεί που είναι η σπηλιά. Κάποια στιγμή όμως, βρήκα το κουράγιο, μπήκα μεχρι τη μέση στα νερά και άρχισα να διασχίζω το ρέμα.
Τα νερά ήταν πολύ δυνατά και με παράσερναν, άσε που κατέβαζαν πέτρες, ξύλα και μου έκαναν δυσκολότερο το βάδισμα! Μα κάποια στιγμή, αισθάνθηκα, πάρα τα είδα, κάποια γερά χέρια να με βοηθούν,να με υπερυψώνουν για να περάσω απέναντι!!! (Αρκετές μέρες μετά ένοιωθα πόνο και στις δυό μασχάλες μου).
Πιστεύεις,πως ακόμα δεν θυμάμαι πως έφτασα μέχρι το σπήλαιο Μπάτακα, πως άναψα φωτιά, πως το πρωί ήμουν όλο ζωή και ενέργεια, παρ΄όλου που είχε υγρασία και ομίχλη και είχα περάσει όλη εκείνη την περιπέτεια την προηγούμενη μέρα...
Δεν θα γράψω εδώ για τα όνειρα "της παράνοιας" που συντρόφευαν το "μοναχικό" βράδυ μου, μόνο θα σου πω, ότι κάτι περισσότερο από εμάς, ξέρουν εκείνοι που επιλέγουν δάση για να διαλογίζονται!
Με τούτα σας χαιρετώ.
Θα την βρεις σε βιντεο σε καποιο μεγαλο βιντεο κλαμπ.Παρανοικη ταινια με αρκετα μυνηματα.
Αν θυμάμαι καλα ο μπαρντον επαιζε στον " Αδερφο μου και εγω".
ταινιαρα και αυτη.
( μηπως να μεταφερθουμε σε αλλο τοπικ??) Ξεφυγαμε λιγο!
ΚΑΤΩ ΑΠΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ.ΤΡΕΧΩ ΣΑ ΞΕΝΟΣ..