- Άνευ Ουσίας, Άνευ Σημασίας… - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
αλλάξαν οι καιροι...
καποτε η ροκ ηταν οπλο εναντια στον πολεμο - τωρα οι επαγγελματιες δολοφονοι γραφουν τραγουδια για το πως σκοτωσαν μια πιτσιρικα και τα αδελφακια της στο Ιρακ
ο αναιμακτος (ρομπεν των φτωχων) Παλαιοκωστας καταζητειται με επικηρυξη κι αυτοι πληρωνονται για να σκοτωνουν
χεστηκε η κλαρα στου Αρναουτογλου...
Βραζιλια - Καραγιας
το μεγαλυτερο ορυχειο σιδηρου μεσα στην καρδια του Αμαζονιου
για να λειτουργει και να στελνει το μεταλλευμα αποψιλωνουν το δασος - τα δεντρα κοβονται για καυσιμη υλη και για να ανοιξει ενας δρομος που θα διασχιζει το δασος, μεχρι την ακτη
παραπλευρα του δρομου θα αναπτυχθουν καλλιεργειες και οικισμοι
κοαν απο Την Υπηρεσια (Υπηρεσια Αναδασωσης Πλανητη): ποσα στρεμματα δασους εξαφανιζονται για το ανθρωπινο κερδος καθε μερα απο τον Αμαζονιο?
Το τι θ’ άκουσε ο Αρχίλοχος όταν μίλησε όπως μίλησε για την ασπίδα του, ή όταν βάφτισε τον πατέρα της φίλης τη Νεοβούλης (που δεν τον χώνευε) Πορδικίδη, ακριβώς με τη σημερινή σημασία της λέξης, ούτε θέλω να το φανταστώ. Μαζί του όμως, ας τ’ ομολογήσουμε, όλο και κάτι λιγόστεψε από την πανάρχαιη εκείνη δουλοπρέπεια που δέρνει το ανθρώπινο γένος. Ότι είναι ο πρώτος χρονολογικά Έλληνας λυρικός που ξέρουμε, για μένα κρύβει κάποιο συμβολισμό. Το αλφαβήτα μας ξεκίνησε καλά. Οι άλλοι, εμείς, τα χαλάσαμε στο δρόμο. Μας έφαγε κι η σοβαροφάνεια, η δεύτερη αυτή μεγάλη μάστιγα της λογοτεχνίας μας, που όσο την καλλιεργούμε και την αναπτύσσουμε τόσο η ομορφιά της «φανταστικής οικουμένης» περιορίζεται και στενεύει, αστυνομευμένη από ενωμοτίες ολόκληρες λογίων με χοντρά μυωπικά γυαλιά και νευρωτικούς κοντυλοφόρους.
(ΕΛΥΤΗΣ – Ανοιχτά Χαρτιά)
Αφιερωμένο στον φίλο μου, jonniebegood 
, και στους απανταχού λυρικούς ποιητές της γειτονιάς μας.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!
ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:Το τι θ’ άκουσε ο Αρχίλοχος όταν μίλησε όπως μίλησε για την ασπίδα του, ή όταν βάφτισε τον πατέρα της φίλης τη Νεοβούλης (που δεν τον χώνευε) Πορδικίδη, ακριβώς με τη σημερινή σημασία της λέξης, ούτε θέλω να το φανταστώ. Μαζί του όμως, ας τ’ ομολογήσουμε, όλο και κάτι λιγόστεψε από την πανάρχαιη εκείνη δουλοπρέπεια που δέρνει το ανθρώπινο γένος. Ότι είναι ο πρώτος χρονολογικά Έλληνας λυρικός που ξέρουμε, για μένα κρύβει κάποιο συμβολισμό. Το αλφαβήτα μας ξεκίνησε καλά. Οι άλλοι, εμείς, τα χαλάσαμε στο δρόμο. Μας έφαγε κι η σοβαροφάνεια, η δεύτερη αυτή μεγάλη μάστιγα της λογοτεχνίας μας, που όσο την καλλιεργούμε και την αναπτύσσουμε τόσο η ομορφιά της «φανταστικής οικουμένης» περιορίζεται και στενεύει, αστυνομευμένη από ενωμοτίες ολόκληρες λογίων με χοντρά μυωπικά γυαλιά και νευρωτικούς κοντυλοφόρους.
(ΕΛΥΤΗΣ – Ανοιχτά Χαρτιά)
Αφιερωμένο στον φίλο μου, jonniebegood
ευχαριστω Δημητρη!
ανταποδιδω σε σενα και ολους τους περιπλανωμενους ποιητες με εικονες
πωλειται φρεσκια ζεστη σε καλες τιμες
ο θειος Αλμπερτ παρουσιαζει το κβαντικο τσιρκο
η σολωμονικη του Αλφρεντ
Κάποιο πρόβλημα με βασάνιζε.
Είχε αρχίσει να βρέχει.
Είχε πέσει και μια ελαφριά ομίχλη.
Μια φωνή ακούστηκε, μια φράση ακούστηκε σαν από το πουθενά.
Γύρισα και κοίταξα.
Την απάντηση την έδωσε ο τρελλός της γειτονιάς.
Όπως όλοι οι χρησμοί, κι αυτός διφορούμενος ήταν...
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
quote:gretel
Bάδιζα το απόγευμα βυθισμένη σε σκέψεις.
Κάποιο πρόβλημα με βασάνιζε.
Είχε αρχίσει να βρέχει.
Είχε πέσει και μια ελαφριά ομίχλη.
Μια φωνή ακούστηκε, μια φράση ακούστηκε σαν από το πουθενά.
Γύρισα και κοίταξα.
Την απάντηση την έδωσε ο τρελλός της γειτονιάς.
Όπως όλοι οι χρησμοί, κι αυτός διφορούμενος ήταν...
δεν πηρες απαντηση?
εγω νιωθω οτι σου απαντησε και το ξερεις γλυκεια μου gretel - το διφορουμενο το παραγει η λογικη και δεν μπορεις να αναλυσεις λογικα την απαντηση ενος τρελλου 
ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ
quote:quote:gretel
Bάδιζα το απόγευμα βυθισμένη σε σκέψεις.
Κάποιο πρόβλημα με βασάνιζε.
Είχε αρχίσει να βρέχει.
Είχε πέσει και μια ελαφριά ομίχλη.
Μια φωνή ακούστηκε, μια φράση ακούστηκε σαν από το πουθενά.
Γύρισα και κοίταξα.
Την απάντηση την έδωσε ο τρελλός της γειτονιάς.
Όπως όλοι οι χρησμοί, κι αυτός διφορούμενος ήταν...
δεν πηρες απαντηση?εγω νιωθω οτι σου απαντησε και το ξερεις γλυκεια μου gretel - το διφορουμενο το παραγει η λογικη και δεν μπορεις να αναλυσεις λογικα την απαντηση ενος τρελλου
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Την απάντηση την πήρα καλέ μου. Το ξέρεις
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"