- Θρύλοι και Παράξενα της Στρατιωτικής Θητείας - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
!!!Vanish the shadows!!!
quote:
Δεν έχω υπηρετήσει (), αλλά όσον αφορά στη 4η ιστορία που παραθέτει ο Agnostic, εγώ τη γνωρίζω διαφορετικά. Από ό,τι έχω ακούσει, η όλη η ιστορία διαδραματίστηκε σε στρατόπεδο του Ναυπλίου, όταν ο κολλητός φίλος και η κοπέλα του συγκεκριμένου φαντάρου αποφάσισαν να του κάνουν μια πλάκα. Οπότε, του έστειλαν ένα sms,στο οποίο αποκάλυπταν τη μεταξύ τους ερωτική σχέση και το γεγονός ότι έχουν συνουσιαστεί, για να τον "δουλέψουν" για λίγο. Πριν όμως προλάβουν να διευκρινίσουν ότι όλο αυτό ήταν μια στημένη φάρσα, ο φαντάρος αυτοκτόνησε. Τώρα, κατά πόσο αληθεύει...
Επειδή υπηρέτησα κι εγώ 1 μήνα στο Κέντρο της Σπάρτης, την ιστορία αυτή την έχω ακούσει κι εγώ όπως την περιέγραψε ο Agnostic.
Εάν θυμάμαι καλά, η πρώτη μου υπηρεσία ήταν στο μικρό φυλάκιο που υπάρχει εκεί. 
Γενικότερα, άκουγα ότι στο συγκεκριμένο στρατόπεδο είχαν γίνει αρκετές αυτοκτονίες στρατιωτών παλιότερα κι αυτό διότι ως στρατόπεδο, δεν είχε και τις πιο ευνοϊκές συνθήκες για τους στρατευμένους κατά τη διάρκεια της Χούντας.
Δεν γνωρίζω κατά πόσο αυτό αληθεύει ή όχι αλλά συχνά - πυκνά άκουγα διάφορες ιστορίες για στρατιώτες που είχαν αυτοκτονήσει ή είχαν δολοφονηθεί (πχ η δολοφονία στρατιώτη στον χώρο της περιπόλου Γ', για όσους γνωρίζουν).
Από την άλλη, στη μονάδα στην οποία υπηρέτησα την υπόλοιπη θητεία μου δεν άκουσα ούτε μια ιστορία για στοιχειωμένα μέρη ή ιστορίες με φαντάσματα, παρόλο που είχαν υπάρξει 2 επιβεβαιωμένες περιπτώσεις αυτοκτονίας χαμηλόβαθμων στελεχών.
In anticipation of my resurrection...
Έχω πάει και στο ΚΕΕΜ κι εγώ ένα μήνα οδηγός εκπαίδευση και είχα ακούσει για το φυλάκιο αλλά τίποτα από όσα λέγανε. Και Πάτρα στο ΚΕΤΧ λέγανε πάλι για μια σκοπιά που αυτοκτόνησε ένας στρατιώτης αλλά ούτε εκεί. Στο 304 ΠΕΒ μονάχα μια αλεπού ταίζαμε σταφίδες το χειμώνα...
Και 4 μήνες Αυλώνα που είναι και απέραντο ούτε πέτρες ούτε φαντάσματα. Τώρα είμαι 2 χρόνια Καβύλη και τύμπανο δεν άκουσα. Δεν ξέρω πως βγήκανε αυτες οι ιστορίες αλλά μάλλον εγώ πιστεύω είναι για να "ψαρώνουν" τους νεους και να ειναι σε εγρήγορση.Ο Θεός βρίσκεται τόσο σ' ένα κομμάτι ξύλο, όσο και σ' ένα ανθρώπινο όν. Η διαφορά είναι ότι το κομμάτι ξύλο δεν γνωρίζει τίποτε για το Θεό, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει την παρουσία Του, μέσα του.
quote:
Και Πάτρα στο ΚΕΤΧ λέγανε πάλι για μια σκοπιά που αυτοκτόνησε ένας στρατιώτης ....
Αυτό για το ΚΕΤΧ το έχω ακούσει κι εγώ.
Επίσης και για το στρατόπεδο Παπαφλέσσα της Καλαμάτας κυκλοφορούσε ευρέως παρόμοια ιστορία αυτοκτονίας σε σκοπιά.
Τα όρια μεταξύ urban legend και αληθινού περιστατικού
σε αυτές τις περιπτώσεις είναι λίγο δυσδιάκριτα.
Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι είναι απίθανο να συνέβη ένα τετοιου είδους περιστατικό.
Πάντως το all times classic είναι τα "τύμπανα" στον Εβρο.
Επειδή το μεγαλύτερο μέρος της θητείας μου το πέρασα εκεί,
κατά τη διάρκεια αυτής ουδέν το αξιοσημείωτον (σχετικά με τύμπανα) υπέπεσε στην αντίληψή μου, και μάλλον αυτό είναι πολύ περισσότερο urban legend από ότι οι αυτοκτονίες (που συνέβησαν και συμβαίνουν αρκετές κάθε χρόνο, και όχι μόνο σε στρατόπεδα πλέον ...-βλέπε Σύνταγμα στο κέντρο της Αθήνας, Διώρυγα Κορίνθου ,κλπ)
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Ένας απλός τυφεκιοφόρος ήμουν!
Ήμουν στο λόχο του Πεζικού κι όχι του ΣΕΜ.
Όσο για την Καβύλη, υπομονή...
Η αλήθεια είναι ότι στα διάφορα Κέντρα και στις Μονάδες τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και urban legends είναι πολύ δυσδιάκριτα.
Φυσικά κι έχουν υπάρξει περιπτώσεις αυτοκτονίας ορισμένων στρατιωτών, οι οποίοι επέλεξαν να δώσουν τέλος στη ζωή τους για διαφόρους λόγους.
Από εκεί και πέρα, όμως, όλες οι παραφουσκωμένες ιστορίες για στοιχειωμένες σκοπιές, για φαντάσματα κ.λπ. θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με μια ανάλογη σκεπτικιστική διάθεση.
In anticipation of my resurrection...
Όσο ήμουν φαντάρος ως νέος στο Κέντρο (Χαϊδάρη ΚΕΔΒ) αλλά και στην μονάδα (Μυτιλήνη) δεν άκουσα ούτε είδα τίποτα. Αλλά βίωσα κάτι τελείως "κουραστηκό" όταν πήγα Σπάρτη (ΚΕΕΜ) για να πάρω ειδικότητα.
Ένα βράδυ είμασταν 7 άτομα μέσα σε ένα φυλάκιο του στρατοπέδου που ήταν υπέυθυνο για 2 σκοπιές. Την ονομασία του φυλακίου δεν την θυμάμαι, αλλά όσοι έχουν βρεθεί στο ΚΕΕΜ, είναι το φυλάκιο κοντά στον φράκτη που φέρνει το delivery τις σκεπαστες και τα σουβλάκια :)
Για να μην μακρηγορώ, ακούμε μια δυνατή φωνή εξω από το φυλάκιο, δεν καταλάβαμε τι έλεγε αλλα ήταν σαν κάποιος να φώναζε για βοήθεια. Πεταχτήκαμε όρθιοι όσοι ήμασταν ξύπνιοι για να ελέγξουμε τι συμβαίνει και να δούμε εάν προέρχεται από εντός ή εκτός του στρατοπέδου και ειδικά από τα παιδιά του φυλακίου μας που ήταν ήδη στην σκοπιά.
Τελικά δεν ήταν από εμάς και ούτε από άτομα εκτός του στρατοπέδου. Η φωνή αυτή προερχόταν εντός του στρατοπέδου από άλλη σκοπιά. Πέρνοντας τα κατάληλα τηλέφωνα και μιλώντας με τον αξιωματικό υπηρεσίας μας είπε ότι πρέπει να εκτελούνται οι σκοπιές με 2 άτομα. Φεύγοντας από το φυλάκιο το πρώι προσπαθήσαμε να μάθουμε για το περιστατικό. Μας είπαν ότι ο "τάδα" φαντάρος που προκάλεσε τον πανικό βρήσκεται στο αναρρωτήριο. Ημουν περίεργος και μπορούσα να μάθω χωρίς ιδιαίτερο κόπο διότι στο αναρρωτήριο υπήρχε ένας συμφοιτητής μου. Πηγένοντας εκεί μαθαίνω τα εξής...
Ότι το παλικάρι εκτελούσε την σκοπιά που είναι υπερυψωμένη για να μπορείς να βλέπεις και έξω από το στρατόπεδο. Εδώ να πώ ότι, η περίφραξη ήταν πάνω από 4 μέτρα και η σκοπιά ομοίως ψηλή. Κάποια στιγμή στην βάρδια του είδε κάποιον να πηδάει την περίφραξη του στραπέδου και να μπένει μέσα (ή να βγένει έξω δεν θυμάμαι) με μία κίνηση. Επείσης δεν περιέγραφε ως άνθρωπο αλλά "κάτι πολύ ψηλό" οπου το κεφάλι του έφτανε σχεδόν στο ύψος της σκοπιάς!!!
Το έκανε γιατί ήθελε να πάρει τρελόχαρτο; Γιατί ήθελε να πάρει αναρρωτική; Είχε κάνει χρήση ουσιών ή αλκοόλ; ή μήπως είδε πράγματι "κάτι". Δεν τον γνώριζα προσωπικά και δεν είχα μιλήσει ποτέ μαζί του, αλλά ξέρω ότι οι διπλοβάρδιες συνεχίστηκαν για άλλες 3 μέρες!!!
Αυτή ήταν η περί στρατού προσωπική μου εμπειρία...