- Η Μασκα,η Αποκαλυψη και η Μοναξια της - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Στεκομαι μια ανασα
και κοιταζω την
στιγμη που περνα
κατι ξεκολλησε μεσα μου
κανω να φυγω,σταματω
και τοτε ειδα!
τον εαυτο μου να αφηνει
τον εαυτο μου
πισω του...
γι αυτο ποναει παντα..
δεν γυρισα να κοιταξω
εκανα να δω...
να κανω πργμτ
που θα ξεχαστω να μην τρεξω στην πορτα...
παντα αυτο/
μη φευγεις/
πρεπει
μεινε/
-γιαπαντα-
+ το εκανες...
θυμαμαι ενα τραγουδι...
"σε μυριζω στον αερα του χειμωνα.."/
θαρρεις το ακουσα ψυθιριστα-
σαν εκλεισε η πορτα...στο χαμογελο μου.
τον σιχαινομαι τον χρονο που με κραταει μακρυα σου/
παντα διχασμενη/
να αγαπω +να μισω....τον χρονο...
τωρα;
να ξεχνω και να τον μισω-
μεινε σε στιγμες...αρωματος...
ξερω πως το κανεις...
tillnexttimegoodnightinme
Hail the jewel in the lotus!
Ryche Unmasked...
quote:
quote:
Λαμψε μεσα μου.Αληθεια.Ξημερωσε με...Ηλιε μου ...
Παλι Σε περιμενω.-
Εν το παν...
Ηail the jewel in the lotus!
Η παυση των χειλιων μου/τ'αποβλητο του λογου
την λυτρωση μου γερασε...
νεκυα οι στιχοι μου/να αιμμοραγει το αυθορμητο
την σηψη του..
διαβασε με/στις λεξεις μου
ζωντανος θαμμενος...
ο ταφος μου ζωγραφιζει σιωπες
δεν ειμαι πλεον ποιητης
ειμαι το φαντασμα του...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
και αυτο το δειλινο...θα ειναι εκει....θα περιμενει..την στιγμη...να αποτυπωθει..η ψυχη...και χρωμα να γινει....σαν την ζωη...μου ακινητη...στεκει....μεχρι ο χρονος...να την...Σβησει.....
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Αγωνιω που με καθυσηχαζω ετσι.
Μπρος σε ολα αυτα που καταφερα να μην δω
με πιανει δεος.Απορω πως καταφερνω παντα
να αναρριχαμαι τοσο ψηλα στα βουνα
των αρετων μου και μετα να βουτω
αποτομα στο κενο τους...
Στο τελος της πτωσης μου
βρισκονται οι προποδες των
ελλατωματων μου
Με φοβιζει που με καθυσηχαζω ετσι.
Παντα ειμαι πρωταγωνιστης στο
εργο της ζωης μου.
Με τοποθετω στην σκηνη με
τα πιο πολλα φωτα με τα πιο
εξυπνα λογια με την πιο δραματικη
καταληξη.Και αποσυρομαι στο
πιο βαθυ σκοταδι σαν κλεινω
την παρασταση.
Ειμαι ηθοποιος
Αυτο θεωρουσα παντα
οτι ενσαρκωνω ρολους
ολη μου η ζωη σκηνοθετημενη
απο την ασυνειδητη διανοια μου
τεμαχιζεται αδιακοπα σε μικρα
αυτοτελη εργα.
Με κουραζει να με καθυσηχαζω ετσι.
γι αυτο θα πω την αληθεια για μια
φορα μοναχα τα τελευταια λογια
για την σημερινη παρασταση της ζωης μου
Δεν ειμαι ο Ηθοποιος
ειμαι οι κινησεις του..
Η μαριονετα του "Εγω"
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Ειναι απιστευτα διασκεδαστικες
Πισω απο αυτες μαθαινεισ τους αλλους απο την καλη κι απ την αναποδη
Παν απο ολα μαθαινεις τον εαυτο σου αν κινηθεις προς την σωστη κατευθυνση..
Απ την καλη κι απ την αναποδη
Ο φοβος ειναι μην χαθεις μεσα στη μασκα
Ευτυχως μεχρι τωρα ισορροπω αναμεσα στα θολα ορια της υπαρξης μου και της εκαστοτε μασκας μου διασκεδαζοντας σαν σαλτιμπαγκος στο ιδιοκτητο του τσιρκο
Κι αν χαθω...
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Α΄ΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ!
μα με τις μάσκες, πόση μοναξιά να νιώσει κανείς....?
κάθε μία φέρει την ενέργεια της αυτόνομα...
και είναι και κάποιος άλλος, νέος...
σύντροφος και φίλος τελικά
καλως ηλθες...
δεν εχω απαντηση στην ερωτηση σου,πραγματι το να παιζεις
με τις μασκες αναιρει ισως την εννοια της μοναξιας...
μα ας το δουμε αλλιως...
τι γινεται σαν τις φορεσουμε ολες;
τι γινεται σαν τις βγαλουμε ολες;
θαρρω πως καπου εκει ξεκινα η μοναξια...
ισως παλι καπου εκει καταργειται..
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...