- **^ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ^** - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Κάνε τον πόνο σου άρπα.
Και γίνε σαν αηδόνι,
και γίνε σα λουλούδι.
Πικροί όταν έλθουν χρόνοι,
κάνε τον πόνο σου άρπα
και πέ τονε τραγούδι.
Μη δέσεις την πληγή σου
παρά με ροδοκλώνια.
Λάγνα σου δίνω μύρα
-- για μπάλσαμο -- και αφιόνια.
Μη δέσεις την πληγή σου,
και το αίμα σου, πορφύρα.
Λέγε στους θεούς “να σβήσω!”
μα κράτα το ποτήρι.
Κλότσα τις ημέρες σου όντας
θα σου 'ναι πανηγύρι.
Λέγε στους θεούς “να σβήσω!”
με λέγε το γελώντας.
Κάνε τον πόνο σου άρπα.
Και δρόσισε τα χείλη
στα χείλη της πληγής σου.
Ένα πρωί, ένα δείλι,
κάνε τον πόνο σου άρπα
και γέλασε και σβήσου.
dsm
dsm
Ευρυαλε,βλασταρι των γλαυκομματων,Χαριτων,
αγαπημενε των ωριομαλλων Μουσων,εσενα σε
αναστησε η Κυπριδα κι η Πειθω με τα τρυφερα
βλεφαρα,αναμεσα στ ανθη της τριανταφυλλιας.
dsm
της καρδιας μας...
χοροπηδα εω και κει...απιαστο
και ομως δικο μας...
καλησπερα καλο μου πνευμα...
.
. .
. . .
Βοτσαλο ο Θεος που πεταξε μεσα στη θαυμαστη
τη λιμνη,κυκλους αμετρους εγραψε στα νερα της.
Μα φτανοντας στα βαθη της,τ αμετρου η σιωπη
μου εδοθη..τοσο που ποθει καθε της γης διαβατης...
Δωσμου σιωπη κ εχω το μεσο
τη νυχτα εγω να προσκαλεσω...
ΟΜ
dsm
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ryche!
Τα δεντρα ειναι ποιηματα γραμμενα
απο τη γη,ψηλα στον ουρανο.
Χαρτι,απ αυτα,εμεις κανουμε και πενα
το εντος μας ν αντιγραψουμε κενο...
ΧΓ
Αμμος και Αφρος
ΟΜ
dsm
Η ΣΕΛΗΝΗ
το τελευταιο
σημαδι
στο δρομο.
Μεσα της καθρεφτιζεσαι.
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!
ΟΜ
dsm
Τον αγγελο τον περιμεναμε νωρις
εκει μεσα στις φτερες και τα γιασεμια,
τοσα καλοκαιρια...
Νυχτες ημερες
μεσα στην βροχη
και τον αερα
το ονειρο μουσκευε
ωσπου ηρθαν δυσκολοι
καιροι
εφυγαν τα καλοκαιρια
αγριεψε ο νους,
επαψε η ελπιδα
το αστεροφωτο μονοπατι
εγινε δυσβατο και σκοτεινο.
Αδειασαν τα ματια
ερημα απομειναν
τα χερια,
στο ελεος των καιρων.
Η ψυχη στερεα
αιωρουμενη στο κενο
σε μια ατελειωτη μοναξια,
ολη δικη της.
Ο αγγελος ηρθε...
κατω απο το φωτοδεντρο
ακουμπησε,
χαρμολυπος.
Ο αγγελος εισουν εσυ...!!!
ΟΜ
dsm
κομματι φως δεν εχω να σου δωσω σημερα
μα
μοναχα μια ηδονη...
ετριψα τα βοτανα,ζεστανα νερο...
τωρα μια κουπα στεκει μπροστα μου
ζεστή...
μα νιωθω ευτηχης που σε διαβαζω
νιωθω οτι εχω ολοκληρωσει οτι
ηταν να κανω,εχω μια ανεξηγητη
χαρα,ετσι χωρις να καταλαβαινω
το γιατι...σαν αυτες τις
χαρες που ερχονται σε ωρες μεγαλης ευτηχιας πολυ
σημαντικων πραγματων...
σου αφιερωνω την στιγμη αυτη...
καλησπερα...
Καλημερα ryche!!
Τελικα ειναι τα μικρα πραγματα,που μας κανουν χαρουμενους στην ζωη!
οι μικρο(απολαυσεις)μεσα απο τα μικρα ανακαλυπτης τα μεγαλα...
Εγω νοιωθο χαρουμενη,με μια πρωινη βολτα εδω στα δαση του Βορρα βλεπωντας της πρωινες δροσοσταλιες επανω στα φυλλα..και αλλα πολλα μικρα θαυματα,σαν να τα βλεπω πρωτη φορα με αγγιζουν και τ αγαπω.
Δεν ειναι ρομαντισμος η μονο λατρεια της φυσης,αλλα βαθια αναγκη ατομικη και χαρα της υπαρξης.
Ευχαριστω για την στιγμη που μου αφιερωσες,που περασε κι αυτη αναμεσα σε τοσες αλλες,αυτη ηταν απο μονη της ΦΩΣ!!!
Εδω θα ηθελα να προσθεσω τους στιχους απο ενα αγαπημενο μου cd:απο το μανα γη...που τυχαινει να το ακουω τωρα...
ρο-ρα-νι¤πνευμα του καλου)
Πανω στο χιονι ρο-ρα-νι κοιμαται το μωρο μου
και λουζονται στον υπνο του οι μυθοι κι οι θεοι
Βοριας του ταζει τ ασημι κι ο νοτος το μεταξι
η πουλια κι ο αυγερινος του στεκουν μη χαθει
Πανω στο χιονι ρο-ρα-νι αφηνε εσυ σημαδια
να βρισκουνε και ναρχονται της ανοιξης τα χαδια
Ασε και στο προσκεφαλο αστερι αναμμενο
να βρει το δρομο του να ρθει της μοιρας το γραμμενο
Ο ανεμος ταραζει το χορταρι,ταραζει τις ιτιες
τα βραχια κουδουνιζουν μες το βραδυ νανουρισμα κι ευχες
Δωσε του υπνου ρο-ρα-νι φτερα για να πεταξει
στον υπνο μεσα το βαθυ,γλυκα ν αναστεναξει
Οι ινδιανοι οταν θελουν (παιζουν)παραξενα παιχνιδια.
Και μεσα στην νυχτα να το ΦΩΣ,ΝΑ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΚΟΝΔΟΡΑ,ΝΑ Η ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΣ ΓΗ.
ΤΙ ΟΜΟΡΦΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΤΑΞΙΔΙ!
ΟΜ
dsm
Ξερω τ ονομα σου
στο γυρο της αθανασιας
Κανεις δεν ησυχαζει με το χρωμα της βροχης..
και πισω απο τα καθισματα βρεχει
οπως στην ο8ονη του σινεμα
οπως στους δρομουσ μια ξεχασμενη μερα
κι ΕΣΥ νοιαζεσαι μονο για το ΦΩΣ
Πεσανε τα φυλλα ψαχνοντας τις φωτεινες προσφορες σου...
Θα με ζητας στους κλωνους του χρυσαφιου,
σε παλατια της βροχης...
Στον υπνο σου που ποτε πια δεν θα ειναι ο ιδιος.
στην μνημη αυτων που εφυγαν νωρις
μεσα στο 1997
Ομ
dsm