- Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙΝ - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

Δύσκολο όμως να καταφύγεις σε έναν ψυχίατρο για να βελτιώσεις τις σχέσεις σου με τους ασθενείς σου. Η λύση βρέθηκε δίπλα σε έναν επαγγελματία Σύμβουλο.

Μερικές επισκέψεις, μια ειλικρινής συζήτηση του προβλήματος και ο οδοντίατρος-ασθενής ήξερε πλέον τι έπρεπε να κάνει. Όχι επειδή ανακάλυψε μια μαγική φόρμουλα. Αλλά επειδή για πρώτη φορά κάποιος κάθισε και τον άκουσε! Ένας επαγγελματίας «ακροατής» με πολύ υπομονή και διάθεση να συμπαρασταθεί. Αυτή ακριβώς είναι και η ουσία της νεοαφιχθείσης ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ (Counseling).

Η συναισθηματική και ηθική Υποστήριξη και όχι η θεραπεία (φαρμακευτική η άλλη).

Όλα τα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου (επαγγελματικά, οικογενειακά αλλά και εθισμός σε ναρκωτικές ουσίες, κακοποίηση, τάσεις αυτοκτονίας κλπ) εκτός από τις σοβαρές ψυχικές διαταραχές που παραπέμπονται σε άλλους ειδικούς, μπορούν να συζητηθούν με έναν σύμβουλο.

Ένας σύμβουλος, ακούει χωρίς να καθοδηγεί. Τις περισσότερες φορές, ο ασθενής που τον επισκέπτεται βρίσκεται σε κατάσταση σύγχυσης. Συνήθως δεν βρίσκει τον χρόνο να επεξεργασθεί τα δικά του συναισθήματα, περιμένοντας τις «έτοιμες» απαντήσεις από φίλους και γνωστούς. Ο Σύμβουλος συζητάει μαζί του χωρίς να παίρνει θέση, βοηθώντας τον να δει το ατομικό και κοινωνικό πλαίσιο του οποιουδήποτε προβλήματος του και να πάρει μόνος του πάντα την απόφαση του...

Στη Βρετανία η Συμβουλευτική απολαμβάνει εδώ και δεκαετίες την επίσημη αναγνώριση της πολιτείας, αντλεί από τη δική της εμπειρία. Η γραμματέας της Πανευρωπαϊκής Εταιρίας και οικογενειακή σύμβουλος κυρία Μαρτζ Θόμπερν λέει: «...Και ίσως ένας από τους λόγους που ο κλάδος αυτός έχει τέτοια απήχηση είναι ότι επιτρέπει στον πελάτη να ξεχάσει τα περί «ψυχοθεραπείας» και ψυχιάτρου, τον απομακρύνει από το «στίγμα» της ψυχικής ασθένειας...».

Κάτι σαν σύντροφος στον διάλογο και την επικοινωνία, ένας επαγγελματίας «ακροατής», ο Σύμβουλος ζητεί να συμπαρασταθεί (όταν επιβάλλεται σε συνεργασία και με κάποιον άλλον ειδικό), χωρίς όμως να δίνει συμβουλές.

«Ο όρος είναι παραπλανητικός» εξηγεί η κυρία Θόμπερν. «Δεν έχει να κάνει με τη θεραπεία, αλλά με την ανάγκη να βοηθήσουμε κάποιους ανθρώπους να δουν τα προβλήματα τους από άλλη οπτική γωνία, να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους».

dottore
Bologna Μαης του 2002