- Παράβλεψη ή απάθεια; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Εαρινός :
Όλα φίλε μου ξεκινούν απο την ψυχολογία των ανθρώπων και τους συμβολισμούς απο του οποίους "δομείται" αυτή...Όλα ξεκινούν κατα την πρώϊμη παιδική ηλικία και συγκροτούν ή θεμελιώνουν αν θές να το πώ διαφορετικά την αίσθηση του "εαυτού" κάθε ψυχολογικού υποκειμένου και ιδιαιτέρως δια μέσου του "περάσματος" του σταδίου του καθρέπτη..!!!
Συνεχείς μεταθέσεις θέσεων , δηλώνουν και αποτυπώνουν εντός τους την απώλεια αυτών των θέσεων και την αναγκαστική μετατόπισή τους αλλα και υποκειμενικοιποιησή της σε αυτές...εδώ η βιολογία δεν "συνδράμει"...δεν οφείλει να απολογηθεί...δεν μπορεί να ερμηνεύσει...σαν το ταξί που μεταφέρει κάποιον κάπου και το κάνει τόσο καλά..ωστόσο δεν γνωρίζει ποιόν μεταφέρει..!!!
Η αίσθηση του εαυτού και η στάση ζωής μέλλεται να αφήσουν έντονα τα σημάδια τους στις μετέπειτα συνδιαλέξεις των ανθρώπων και να ορο-καθορίσουν τον τρόπο αλλα και την ποιότητα των σχέσεών τους , ξεκινώντας ΠΑΝΤΑ απο την αίσθηση περί του εαυτού τους και την αίσθηση που έχουν για τους υπολοίπους συνανθρώπους τους...
Μια δηλωμένη θέση "Δεν είμαι εντάξει" προσανατολίζει και στην επόμενη θέση..."Δεν είστε ΟΜΩΣ και σείς εντάξει..που εγώ δεν είμαι εντάξει"...!!!
Φανταζόμαστε αυτό το ψυχολογικό υποκείμενο , το πως θα κινηθεί μέσα στην κοινωνία αλλα και τι εσωτερικές δυνάμεις αυτό μπορεί να αντλήσει απο ένα διάτρητο "είναι" με χαμηλή αυτο-εκτίμηση και αυτο-σεβασμό..???
Το υπόλοιπο "δικό σου" φίλε Κηφέα..
Όχι , φίλε μου , θεωρώ προτιμότερο να μην προχωρήσω , αυτή τη στιγμή , σε ανταλλαγή απόψεων , για το θέμα αυτό . Παρ’όλο ότι αυτό το τρίτο σου κατά σειρά μήνυμα είναι πιο διευκρινιστικό από τα δύο πρώτα , δεν μου δίνει , όμως , όλα τα απαραίτητα στοιχεία και παραμέτρους που θα μου επέτρεπαν να συνθέσω την πλήρη εκφώνηση του προβλήματος . Πάντως το θέμα το θεωρώ , προς το παρόν , λήξαν . Κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον θα κάνουμε μια ευρύτερη κουβέντα εφ’όλων αυτών 
ΥΓ.: Επειδή λίγα μένουν για μια σχετικά συνοπτική εικόνα για τις περί Ηθικής απόψεις των Στωικών, θα τις ολοκληρώσω στη συνέχεια μετά το μήνυμά μου αυτό, ούτως ώστε να μην μείνει ημιτελής η όλη περί αυτών αναφορά μου .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αυτά σημαίνουν ότι το ηθικώς κακό δεν είναι πραγματικό κακό εφόσον και αυτό χρησιμεύει για την αρμονία του συνόλου και εκπληρώνει κάποιο σκοπό .
Οι Στωικοί μάλιστα προχώρησαν πολλές φορές ακόμη περισσότερο , αρνούμενοι και αυτή την ύπαρξη του κακού και θεωρώντας αυτό απλώς σαν την κατώτατη βαθμίδα του αγαθού .
Ο φαύλος έλεγαν , κατεβάζει τον εαυτό του στην κατώτατη βαθμίδα του ανθρωπισμού , πλησιάζοντας προς την τάξη των ζώων . Και όπως δεν καταστρέφεται η αρμονία της κοινωνίας και η τελειότητα του κόσμου με την ύπαρξη και ζώων και φυτών παραπλεύρως των ανθρώπων , έτσι δεν καταστρέφεται και η αρμονία της κοινωνίας με το να υπάρχουν πλην των αγαθών και φαύλοι άνθρωποι .
Υπό το αυτό πνεύμα έλυναν οι Στωικοί και το πρόβλημα της θεοδικίας , δηλαδή πώς αφήνει ο Θεός να ευημερούν στον κόσμο αυτό οι φαύλοι και να υποφέρουν και να διώκονται οι αγαθοί και ζώντες κατά φύση .
Υποστήριζαν λοιπόν ότι καμιά δυστυχία , κανένα κακό δεν μπορεί να πλήξει και να επηρεάσει τον αγαθό , ούτε ευτυχία μπορούν να έχουν οι φαύλοι διότι φαυλότητα και ευδαιμονία είναι αντίθετα και τα αντίθετα δεν συνυπάρχουν ποτέ .
Η ευτυχία των φαύλων , δεν είναι πραγματική , διότι δεν στηρίζεται στην αρετή , αλλά σε εξωτερικά αγαθά , τα οποία για τον ενάρετο είναι αδιάφορα πράγματα . Όποιος θεωρεί τους φαύλους ευτυχείς για τα εξωτερικά αγαθά που κατέχουν , αυτός τοποθετεί όπως οι Επικούρειοι , την ευτυχία στις ηδονές και τις απολαύσεις .
Αλλά ούτε πρέπει να νομίζουμε ότι μένει ατιμώρητος ο φαύλος για τις κακές του πράξεις . Η μέγιστη τιμωρία του είναι ότι χάνει τον ανθρωπισμό του και υποβιβάζεται στην τάξη του ζώου . Τα ψώνια της αμαρτίας είναι κατά τους Στωικούς αυτή η απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και η αποκτήνωση . Διότι μόνο ο αγαθός είναι ευτυχής , και στο μέσο των χείριστων δοκιμασιών έχει την δύναμη να μην επηρεάζεται από τίποτε και να διατηρεί την εσωτερική του γαλήνη ακόμη και αν ο κόσμος όλος επιτεθεί εναντίον του .
Ο σοφός δέχεται τα πράγματα όπως συμβαίνουν και όταν ακόμη είναι δυσάρεστα , υποτασσόμενος ευχαρίστως και πρόθυμα σ’αυτά . Διότι όπως έλεγε ο Σενέκας και αυτοί οι θεοί , έτσι και όρισαν και διέταξαν την πορεία των πραγμάτων υποτάσσονται σ’αυτήν , χωρίς πλέον να μπορούν να την αλλάξουν . “Οι μοίρες , έλεγε ο Σενέκας , οδηγούν αυτόν που θέλει , αλλά και αυτόν που δεν θέλει τον παρασύρουν” .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ο άνθρωπος έλεγαν , πριν αναπτυχθεί ο νους του , έχει μόνο διάφορες ορμές , οι οποίες τον ωθούν στην απόκτηση των απαραίτητων για την συντήρησή του και την ευζωία του .
Όταν αρχίσει να αναπτύσσεται ο νους του – αρχίζει δε περί το 7ο έτος της ηλικίας – οι ορμές αυτές δεν πρέπει να εκριζώνονται , αλλά να ελέγχονται και να χαλιναγωγούνται από τον νου .
Αλλά καμιά φορά απατόμαστε από τις εξωτερικές παραστάσεις και εντυπώσεις και παρασυρόμαστε από αυτές , ώστε οι ορμές μεταβάλλονται έτσι σε πάθη , τα οποία ωθούν τον άνθρωπο στο να κάνει έργα παρά τον λόγο .
Επομένως τα πάθη δεν είναι έμφυτα στον άνθρωπο , αλλά απλώς μία “πλεονάζουσα ορμή ή κίνηση της ψυχής , αντίθετος τω λόγω” (Στοβαίου , Εκλογαί , II 7 , 1) .
Τα πάθη είναι κακίες , ή αμαρτίες , διότι είναι αντίθετα προς τον λόγο και δεν ελέγχονται από αυτόν . Είναι δε αυτά τέσσερα κυρίως : ο φόβος , η λύπη , η ηδονή και η επιθυμία . Τα πάθη είναι ψευδείς κρίσεις και αντιλήψεις περί των εξωτερικών πραγμάτων , π.χ. η φιλαργυρία είναι η ψευδής αντίληψη ότι το χρήμα είναι καλό πράγμα , ο φόβος είναι η αντίληψη για ένα επικείμενο κακό , ή , όπως έλεγαν , [ "δόξα πρόσφατος κακού παρουσίας" ] (Χρύσιππος παρά Γαληνώ IV, 7) .
Τα πάθη λοιπόν οφείλονται πρώτα στον νου , διότι σχηματίζει ψευδείς και απατηλές αντιλήψεις περί των εξωτερικών πραγμάτων , έπειτα δε στην βούληση , η οποία υποκύπτει στις εισηγήσεις του νου και συγκατατίθεται σ’αυτές .
Οι εξωτερικές δε απατηλές παραστάσεις και φαντασίες εισέρχονται στον νου και επιβάλλονται σ’αυτόν από έλλειψη σταθερών πεποιθήσεων και ορθών κρίσεων . “Ταράσσει τους ανθρώπους , έλεγε ο Επίκτητος (Εγχειρ. 5) , ου τα πράγματα αυτά , αλλά τα περί των πραγμάτων δόγματα”.
Σ’αυτό οφείλεται ότι δια την Στοά , ιδεώδης άνθρωπος είναι ο σοφός , διότι κατέχει σωστά δόγματα και κατευθύνεται για κάθε πράξη του από τον ορθό λόγο .
Στο σημείο αυτό ακολουθούν οι Στωικοί πιστά την Σωκρατική θεωρία ότι η αμαρτία προέρχεται από άγνοια . “Αίρεται δε αυτή και ανυψώνεται ηθικώς ο άνθρωπος με την παιδεία” .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ο νεοέλληνας είναι τσαπατσούλης ,το έμαθε και η Ευρώπη και όλη η υφήλιος ...,τι να λέμε τώρα ,ψέματα ?
Η αδυναμία οργάνωσης των καθημερινών μας δραστηριοτήτων είναι καθολικό φαινόμενο και από εκεί βγαίνει το παράγωγο,το προϊόν της παράβλεψης σε καθημερινή βάση.
Θα μας ταλαιπωρεί όλους , είτε το θέλουμε είτε όχι.
Βέβαια τα άτομα που διαθέτουν οργανωτικό χαρακτήρα , φροντίζουν να περιορίζουνε τις παραβλέψεις στην ζωή τους ,με όπλο ,την οργάνωση ,τον προγραμματισμό και φυσικά την εσωτερική θέαση των πάντων ,σε άλλους συμβαίνει τούτο συνειδητά ,σε άλλους ασυνείδητα.
Η απάθεια είναι χαρακτηριστικό ,συμπεριφορά όλου του πλανήτη (των κατοίκων του πλανήτη ).
Προκύπτει από την αδυναμία των ανθρώπων να βλέπουνε την πραγματικότητα με εσωτερικό μάτι,που σημαίνει φυσικά με ατελείωτη συνείδηση , με αιώνια διάθεση , με αναφορά στο άχρονο , το άπειρο.
Η απάθεια λοιπόν είναι χειρότερη .
Διότι προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά ,περισσότερο κακό ,η ακτίνα δράσης της είναι ευρύτερη της παράβλεψης .
Αυτά όλα βέβαια συμβαίνουν ασυνείδητα ,για όσους έχουνε συνείδηση των εσωτερικών κόσμων ..,
Συμβαίνουν συνειδητά για όσους βλέπουνε τα πάντα μονάχα με τις 5 αισθήσεις και μόνον αυτές...,
Η απάθεια γίνεται εκούσια. Αδιαφορούμε, δεν θέλουμε να ασχοληθούμε. Άρα η απάθεια κατά τη δική μου γνώμη είναι χειρότερη. Πολλές φορές έχει διαλύσει σχέσεις, έχει καταστρέψει και γενικά είναι πολύ άσχημο να υπάρχει. Υπάρχει όμως!
Ταξίδι στο άγνωστο