- "Η μοίρα του ανθρώπου είναι ο χαρακτήρας του" Ηράκλειτος. Απο την άλλη μεριά ο Μάρκος Αυρήλιος... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
χμ... ενέργεια ε?
διάβαζα πρόσφατα μία ενδιαφέρουσα ανάλυση για την μετάβαση από την λατρεία της Μητέρας Θεάς στον Πατέρα Θεό, μέσα από τον "πόλεμο" για την εξουσία...
και τον τρόπο που όχι μόνο η θηλυκή όψη του θείου πήρε πόδι από τις συνειδήσεις, αλλά και όλοι οι θεοί που αναφερόντουσαν στο αρχέγονο μέρος της συνείδησης μας... ταυτίστηκε έκτοτε, το θηλυκό με το κακό...
όσο κι αν η λογική του σύγχρονου κόσμου οδήγησε σε μία "σχετική" ισοτιμία μεταξύ αντρών και γυναικών, πολύ αμφιβάλω ότι έχει αλλάξει και η εγγραφή εκείνη στο υποσυνείδητο που συνδέει την γυναίκα με το κακό...
εύκολα μία γυναίκα που δεν θα δεχτεί τους συνήθεις όρους για το καλό και το κακό θα "στιγματιστεί" ως "κακιά μάγισσα"...
και φυσικά θα έχουν προηγηθεί τα σχετικά "ανεγκέφαλη", "υστερική", "άσχετη"....
ακόμα περισσότερο, ο λόγος ενός άντρα καταρχήν θα θεωρηθεί αληθής και μόνο μετά από προσπάθεια και τόνους αποδείξεων θα πειστούν οι άλλοι για το αντίθετο (ίσως ούτε και τότε).... ακόμα ζούμε σ'έναν κόσμο που ο βιασμός (ψυχικός και σωματικός) αντιμετωπίζεται με την λογική του : "ε, τα ήθελε κι αυτή"...
λοιπόν αγαπητή φτερωτή, τι νομίζεις?
χρειάζεται κι άλλη ενέργεια μια τέτοια άποψη? ή μήπως να την βγάλουμε απ' την μπρίζα να ησυχάσουμε? 
Galadriel
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
πίσω λοιπόν σε ένα πολύ παλιό θέμα, εκτός και εντός φόρουμ!
Ξαναρίχνοντας μια ματιά για να φρεσκάρω τη μνήμη μου,
παρατήρησα ότι η γυναικεία θεώρηση λείπει σχεδόν από όλους ανεξαστήτως φύλου.
Ποια είναι αυτά τα χαρακτηριστικά της γυναικείας ψυχοσύνθεσης που θα διαφοροποιούσαν την πορεία της ανθρωπότητας.
Εφόσον καταδείχτηκε από κάθε πλευρά η διαφορά μεταξύ των φύλων,
εκ των πραγμάτων ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός.
Η υπόθεση δεν αφορά στην ανάληψη της εξουσίας από τις καταπιεσμένες γυναίκες τόσων αιώνων,
αλλά στον ενεργητικό τους ρόλο πριν από όλα αυτά.
Κοινώς η άποψη πως θα ήταν μέγαιρες που θα καταπίεζαν, απορρίπτεται γιατί δεν θα είχε προυπάρξει η δράση που γεννά την αντίδραση.
Η γυναίκα, η τόσο άγνωστη στους άντρες,
αυτή που χαρίζει ζωή,
αυτή που γίνεται το αντικείμενο του πόθου,
αυτή που αναλύει τόσο μα τόσο πολύ την κάθε λεπτομέρεια,
αυτή που δημιουργεί μέσα σε κάθε οικογένεια το μικρόκοσμό της,
σε τι παρόν μπορούσε να μας έχει οδηγήσει,
αν δεν είχε συμβεί αυτό που λέει πιο πάνω η Galadriel?
Με αισιοδοξία,
Ξωτικούλα
Δεν θέλω πια να γυρίζω στις θάλασσες φωνάζοντας...
Θέλω να βρω κι εγώ μια φωνή να μ'αποκρίνεται.
Με μεγάλη μου χαρά μπήκα μετά από καιρό !!
βρήκα παλιούς γνωστούς
Και νέα topic
αλλά με τράβηξε και πάλι κάτι εδώ
ακόμη δε διάβασα ότι έχετε γράψει
όποτε επιφυλάσσομαι να απαντήσω
απλά και μόνο ένα γεια σε όλους
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ , δε βολεύομαι ! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι
quote:
Η γυναίκα, η τόσο άγνωστη στους άντρες...
η τόσο ακατανόητη θα έλεγα...
Δεν υπάρχουν μοτίβα, δεν υπάρχουν συνταγές, ούτε θυσίες, ουτε προσφορές. Δεν υπάρχουν ρόλοι που πρεπει να παιχτούν με πάθος, με αυταπάρνηση.
Ένα άγγιγμα ψυχής, αλλά κανείς δεν βοηθά, οι περισσότεροι κοιτούν την βόλεψή τους... ανεξαρτητου φύλου.
θα προσπαθησω να διαβάσω από την αρχή την όλη συζήτηση, αυτά προς ώρας.
φιλικά,
Trovadouros
Μαλιστα η γυναικες δεν ειναι οπως ηταν ! εχουν ανεξατρητοποιηθη κανουν καριερα στο στρατο σε ετεριες κ.α. ασχετο βεβαια αλλα αμμα σκεφτουμε οτι περνανε τα χρονια και ολλο και περισοτερες γυναικες ασχολουνται με την πολιτικη μενει να περιμενουμε και ο χρονος θα μας διξει.Πως θα ηταν ο κοσμος λοιπον αν κυβερνουσαν γυναικες φυση αδυνατο αυτο . αφου υπαρχουν και τα δυο φυλλα στον πλανητη παντα θα κυβερνουνε οι μεν και οι δε .Σε μια περιπτοση τωρα που κυβερνουσαν οι γυναικες χμ το μονο σιγουρο ειναι οτι θα ειχαμε περισοτερα στριπτιτζαδικα με αντρες παρα με γυναικες ισως και αλλα αν παρουμε της διαφορες που εχουν τα δυο φυλλα μεταξη τους δεν ειναι δυσκολο να βρουμε ακρη το πως θα ηταν . πως σκεφτεται μια γυναικα για ενα θεμα και πως ο αντρας για το ιδιο θεμα . . . .
Καλώς μας ήρθατε!
Και οι υπόλοιποι φίλοι που είναι νέοι στο θέμα αυτό....
Η αιτία ύπαρξης αυτού του θέματος, ήταν η απογοητευτική εικόνα του κόσμου, της κοινωνίας του εαυτού!
Δεν ήταν (όπως πολλάκις ειπώθηκε) το μένος έναντι των αντρών της θεματογράφου, ούτε και κάποια διεστραμμένη εμμονή με την εξουσία.
Δεν είναι ένα θέμα που καλείται να παρουσιάσει τα ζενίθ και ναδίρ των φύλων, αλλά μια προσπάθεια προσέγγισης του διαφορετικού.
Το σήμερα, φαντάζομαι, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί πως είναι η δημιουργία του αρσενικού εγκεφάλου, και είναι εξίσου αυταπόδεικτο ,πάλι φαντάζομαι, πως κάπου, κάτι δεν πήγε καθόλου μα καθόλου καλά.
Τρεις (ή μόνο μία, ποιος ξέρει?) θρησκείες διαμονοποίησαν τη γυναίκα και όρισαν την πορεία του κόσμου.
Θρησκείες που και σήμερα ορίζουν τον πόλεμο και διαμορφώνουν τις αρένες.
Θρησκείες που κατάδειξαν την μικρότητα του Θεού τους χρεώνοντάς του τη δημιουργία της γυναίκας, ενός πλάσματος κακού, βρώμικου, που πρέπει να φοβάται το άλλο του καλόν τε κι αγαθόν πλάσμα τον άντρα.
Διαιώνιση στερεοτύπων, φοβιών, παρεξηγήσεων που διαμόρφωσαν τη γυναίκα του σήμερα.
Ένα καημένο πιθηκάκι, που πρέπει να γυρίζει με το χαλκά στη μύτη και να κουνιέται στο σκοπό μιας κοινωνίας που δεν της δόθηκε η δυνατότητα να διαμορφώσει.
Πανικόβλητη αντιγράφει ανδρικές συμπεριφορές και τις συνδυάζει με δαντέλα, βλέμμα πολλά υποσχόμενο, μητρότητα και αγχολυτικά.
Ποια είναι?
Ποιος ξέρει?
Ενδιαφέρθηκε ποτέ η ίδια να μάθει?
Πολύ φοβάμαι προσωπικά αυτή την ανερχόμενη δύναμη των γυναικών.....
Όχι γιατί φοβάμαι τις γυναίκες,
φοβάμαι πως στις κρατούσες συνθήκες για να υπάρξουν ως ηγέτες θα μοιάζουν όλο και πιο πολύ με άντρες, θα κοπιάρουν συμπεριφορές και θα αναπαράγουν πολέμους για να δείξουν δυναμισμό.
Λες και η ειρήνη δεν θέλει δύναμη...
Το μεγάλο μου παράπονο στο θέμα αυτό,
είναι η απουσία των γυναικών, της φωνής τους, της άποψής τους, του οραματισμού τους....
Οι άντρες, κυρίως με τη διαφωνία τους, το στήριξαν, του έδωσαν σημασία κι ας μην καταλάβαιναν πάντα πως στη ζωή μέσα είμαστε όλοι εξίσου σύμμαχοι όσο και αντίπαλοι.
Φιλικά
Ξωτικούλα
Δεν θέλω πια να γυρίζω στις θάλασσες φωνάζοντας...
Θέλω να βρω κι εγώ μια φωνή να μ'αποκρίνεται.
Τιμή κοριτσιού 9.000 Ευρώ, τιμή αγοριού 15.000 Ευρώ. Είπατε τίποτα?
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
quote:
Διαιώνιση στερεοτύπων, φοβιών, παρεξηγήσεων που διαμόρφωσαν τη γυναίκα του σήμερα.
Ένα καημένο πιθηκάκι, που πρέπει να γυρίζει με το χαλκά στη μύτη και να κουνιέται στο σκοπό μιας κοινωνίας που δεν της δόθηκε η δυνατότητα να διαμορφώσει.
Πανικόβλητη αντιγράφει ανδρικές συμπεριφορές και τις συνδυάζει με δαντέλα, βλέμμα πολλά υποσχόμενο, μητρότητα και αγχολυτικά.
Ποια είναι?
Ποιος ξέρει?
Ενδιαφέρθηκε ποτέ η ίδια να μάθει?
Πολύ φοβάμαι προσωπικά αυτή την ανερχόμενη δύναμη των γυναικών.....
Όχι γιατί φοβάμαι τις γυναίκες,
φοβάμαι πως στις κρατούσες συνθήκες για να υπάρξουν ως ηγέτες θα μοιάζουν όλο και πιο πολύ με άντρες, θα κοπιάρουν συμπεριφορές και θα αναπαράγουν πολέμους για να δείξουν δυναμισμό.
Λες και η ειρήνη δεν θέλει δύναμη...
Διαιώνιση προτύπων. Νομίζω ότι είναι μια από τις αιτίες του κακού σήμερα. Θα ξαναπώ κάτι που είχα πει σε προηγούμενο θέμα:
Νομίζω ότι η κοινωνία -για την ελληνική θα μιλήσω γιατί παραέξω μπορεί να είναι λίγο διαφορετικά- που μεγάλωσε τις μάνες μας και τις γιαγιάδες μας κάνουν τις γυναίκες όχι χαζές αλλά ρηχές.
Μπορεί να υπάρχουν δυνατότητες, όταν όμως "επιβάλλεται" να κανεις shopping therapy, είσαι μεταξύ πεντικιουρ και κομμωτηρίου, όταν πάρεις ένα κιλό και αρχίζεις να λιμοκτονάς γιατί πώς θα πάς στην παραλία με ψωμάκια, όταν η μάνα σου σε ζαλίζει μέχρι λιποθυμίας με ατάκες του στυλ "κοίτα αμα περάσεις τα 25 ασε τα πολλά διαβάσματα και τις φιλοσοφίες και κοίταν να τυλίξεις κανέναν τώρα που γυαλίζεις" λές και είσαι προϊόν για πούλημα, ΤΟΤΕ ΝΙΩΘΕΙΣ ΣΑΝ ΝΑ ΓΥΡΝΑΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΗΓΑΔΙ ΧΩΡΙΣ ΝΕΡΟ.
Ο "προορισμός της γυναίκας... και όλα τα παρόμοια" έχει γίνει βραχνάς για τη μέση σκεπτόμενη ελληνίδα που θέλει και κάτι παραπάνω από το να τρέχει απο κατάστημα καλλυντικών σε κομμωτήριο για να "γυαλίζει".
Να πω και ένα ευτράπελον: όταν γινόταν η δίκη της 17Ν, και αρχισαν οι διαδικασίες να παντρευτεί ο Κουφοντίνας με την Αγγελική η μάνα μου είπε την εξης θανατερή ατάκα: "ΒΛΕΠΕΙΣ? ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ Η ΑΓΓΕΛΙΚΟΥΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ".
Κάτι που με είχε ενοχλήσει αφάνταστα είναι όταν ένας γνωστός σκηνοθέτης -που ανήκει και στον προοδευτικό χώρο- μου είπε σε μια παρέα, που οι περισσότεροι είμασταν ζωγράφοι.
"Χμμμ εσύ με την εμφάνιση που έχεις μάλλον δεν θάχεις και κανένα σπουδαίο ταλέντο, ενώ εσυ... " και στράφηκε σε μια συμφοιτήτρια κομματάκι ασχημούλα.
Επειηκώς απαράδεκτο. Ο ρατσισμός της ξανθιάς που μόνο για άλλα πράγματα είναι ικανή, και δεν το συζητάμε να είναι ταλαντούχα και έξυπνη.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
το παραθέτω :
Η εκπληκτικότερη αλλαγή στην εποχή μας, σε ό,τι αφορά το ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία, δεν είναι τόσο - όπως πιστεύεται - η "γυναικεία χειραφέτηση", η νίκη στον αγώνα "για ισότητα", η διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, όσο η συνειδητοποίηση.
Tι είναι όμως αυτό που συνειδητοποιούμε? Ποιας πραγματικότητας γινόμαστε κοινωνοί? Ολοι, άνδρες και γυναίκες, είμαστε δέκτες των αποτελεσμάτων ενός εξαιρετικά ενδιαφέροντος φαινομένου που ορισμένοι ειδικοί είχαν ήδη προβλέψει και είχαν ονομάσει "θηλυκοποίηση του κόσμου". Πρόκειται για κοινωνικό φαινόμενο που συνίσταται στην ανακάλυψη και στη συνειδητοποίηση της "θηλυκής αντίληψης του κόσμου", λειτουργεί ως μία νέα προσέγγιση της ζωής που επαναπροσδιορίζει τις παραδοσιακές αντρικές αξίες, πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η πατριαρχική κοινωνία. Σιγά - σιγά αρχίζουν να κερδίζουν έδαφος καινούριες "θηλυκές" αξίες που βάζουν σε δεύτερη μοίρα την ανάγκη για δύναμη, επιβολή και κυριαρχία, και αναδεικνύουν τη διάσταση της σχέσης με κυρίαρχο δεδομένο την αγάπη και το συναίσθημα, και κεντρικό στόχο τη συν-ύπαρξη με τον άλλον.
Γνωρίζοντας κανείς το γυναικείο σύμπαν, ανοίγεται προς τη σημαντικότερη δυνατότητα που προσφέρει η ζωή : τη διαπροσωπική σχέση. Αυτή είναι η ανεξάντλητη πηγή της ψυχικής μας στήριξης, ο μόνος τρόπος να ζήσουμε χωρίς να μας καταβροχθίσει η ίδια η ζωή. Η συνειδητοποίηση αυτής της πραγματικότητας αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός, που μπορεί να μας φέρει στο "σωστό δρόμο", στο δρόμο της αναμέτρησης και της βαθιάς σχέσης με τον Αλλον. Και την επιλογή του Αλλου οφείλουμε να την κάνουμε σε πρώτο πρόσωπο, αποδεικνύοντας στον εαυτό μας ότι είμαστε σε θέση να κατευθύνουμε τη μοίρα μας.
Galadriel
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος