- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Έγινε παρεξήγηση κι εξήγηση δεν δώσαμε
Τον φίλο μας προδώσαμε μια δύσκολη στιγμή
Ήταν η ώρα τέσσερις, κι οι τέσσερις χαθήκανε
Τα λόγια ξεχαστήκανε κι ακόμα να φανεί
Κυλάει το δαχτυλίδι σου
μέσα από το, μέσα από το μαντήλι σου
Μα το ’δαν κάποιοι φίλοι σου
κι είπαν πως θα, κι είπαν πως θα βρεθεί
Στείλε μου μια εξήγηση, να φύγει η παρεξήγηση
γιατί η καρδιά μου λύγισε, κοντεύει να χαθεί
Η προδοσία ~ Μερκούρη Μελίνα
Μουσική/Στίχοι: Χατζιδάκις Μάνος
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Γαλάνη Δήμητρα
.
.
.
Βροχή και σήμερα, βροχή στη στέγη μας
Βροχή στην πόρτα μας, ατέλειωτη βροχή
Και εσύ στα σύνορα, σ’ ένα χαράκωμα
Και γύρω ο θάνατος, ατέλειωτη βροχή
.
.
Εγώ στα σύνορα, σε κάποιο γράμμα μου
βαθιά στη χλαίνη σου, γλυκά να σε πονώ
Και συ στο σπίτι μας, παντού τα χνάρια σου
παντού τα μάτια σου, πληγές στο δειλινό
.
.
Βροχή και σήμερα, κι ούτε ένα γράμμα σου
κι ούτε ένα μήνυμα στον μαύρο ουρανό
Φυλάξου αγέρα μου, φυλάξου αγρύπνια μου
Φυλάξου αγόρι μου, από τον κεραυνό
στον σωστό παραλήπτη αυτή την φορά 
Galadriel
the truth is OUTthere
Όλοι μου λένε πως είμαι τρελός
όλοι μου λένε πως είμαι για δέσιμο
όλοι μου λένε να με δει ένας γιατρός
πως μου' χει μείνει παλιά από πέσιμο
Όλοι μου λένε δεν είμαι καλά
και "μου τη λέει" ακόμα κι ο Νίκος
πως ονειρεύομαι με μάτια ανοιχτά
και ως ουρλιάζω τις νύχτες σαν λύκος
Μπουμ, μπουμ, μπουμ!
δεν πά' να να να
Μπουμ, μπουμ, μπουμ
Μπουμ, μπουμ, μπουμ
δεν πά' να να να
Μπουμ, μπουμ, μπουμ!
Όλοι με δείχνουνε και νιώθω τρακ
πήγα στη μάνα μου μ ένα καγιάκ
και όταν τρώω πόρτα στα μπαρ
πόσο μεγάλος νιώθω σταρ
Όλοι αγχώνονται, μα εγώ "θεά"
ακούω Τσιτσάνη μέχρι Ρουβά
Δε με χαλάει κανένας, γιατί
έχω πατήσει το κουμπί
Μπουμ, μπουμ, μπουμ...
Δεν είμαι trendy, δεν είμαι in
στις δεξιώσεις πηγαίνω με τζιν
κι όταν με φτάνουν στο αμήν
βράζει το αίμα μου
under my skin
Μπουμ, μπουμ, μπουμ...
Αυτοβιογραφικό (Boom-boom) ~ Ρόκκος Στέλιος
αχχχ και τα έλεγα... κάθε χωριό και ένας τρελός και στο δικό μας ούλοι...
...το μπλέ χαπάκι ή το κόκκινο μαμα?...
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Μουσική/Στίχοι: Πάνου Άκης
Άσ’ τον τρελό στην τρέλα του
και μη τον συνεφέρεις
Τι κρύβει μέσα το μυαλό
ενός τρελού δεν ξέρεις
Μπορεί να βρει στην τρέλα του
αυτά που ’χει ποθήσει
και που δεν αξιώθηκε
να δει και ν’ αποκτήσει
Βρε άσ’ τον τρελό στην τρέλα του
άσ’ τονε στο όνειρό του
Τον κόσμο αυτό σιχάθηκε
κι έφτιαξε ένα δικό του...
Edited by - praying__fairy on 26/10/2005 19:38:27
Να ζήσει η Πάτρα...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
ΜΟΥΣΙΚΗ: Μ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Μ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
Γυρίζω σπίτι μονάχος άλλη μια νύχτα
Μια καληνύχτα σου γυρεύω ο φτωχός
Ξεθεωμένος από ψέματα τα ζαριά και καπνούς
όλα τ’ αδέσποτα ρωτώ μήπως σε είδαν
Που να σε βρω
Της αγάπης την ουσία
Την μετρώ στην απουσία
Κι όλο γίνομαι κομμάτια
Πράσινα γλυκά μου μάτια
Όσα κι αν ήξερα τα ξέχασα κοντά σου
Και την ματιά σου έχω μόνο φυλαχτό
Μ' ένα χαμόγελο τα σύννεφα σκορπίζεις
Και με φωτίζεις μ' ένα φως αληθινό
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ:Δ. ΤΣΑΚΝΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ:Δ. ΤΣΑΚΝΗΣ
Ώρες σιωπής και χάνομαι στο άσπρο των ματιών σου
Ώρες αιχμής και βρίσκομαι στις άκρες των χειλιών
Ας ήτανε να κράταγες στιγμούλα μου στο χρόνο
Ας ήτανε να φώτιζες αυτό μου το κενό
Φταίνε τα τραγούδια που με πήραν απ’ το χέρι
Κάτι στιχάκια σαλεμένων εραστών
Μα εμένα τη στιγμούλα μου πίσω ποιος θα μου φέρει
Εγώ ό,τι αγάπησα σε κείνη το χρωστώ
Ώρες σιωπής και πίστεψα στα ναι σου και στα όχι
Ώρες αιχμής και βρέθηκα στο έβδομο ουρανό
Να ζήσω σ’ ένα όνειρο δε ξέρω αν με παίρνει
Μα ο έρωτας μου άναψε για αυτό σου τραγουδώ
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΤΕ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΠΙΚ.....
ROUGE AMOUREUSE
NA ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΟΣΟ ΠΟΙΟ ΜΑΚΡΙΑ ΜΠΟΡΕΙΣ
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΡΥΦΕΣ ΤΩΝ ΙΣΤΙΩΝ
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΜΙΓΟΥΝ ΟΙ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΩΝ ΧΕΙΛΙΩΝ
ΜΕ ΤΑ ΑΣΤΕΡΩΕΙΔΗ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ
ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΤΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ
ΠΟΥ ΧΤΕΝΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΜΕ ΚΑΠΝΟΥΣ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΗΔΟΝΙΚΟΥΣ..
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΝΕΛΛΟΣ
ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΛΟΗΓΗΣΗ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: Χ. & Π. ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Χ. & Π. ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ
Καταγγέλλω δυο ματάκια
Που μου κόβουνε τον ήλιο
Με πειράζουν απ' αντίκρυ
Με κοιτούν ορθάνοιχτα
Όπου πάω να τα εμπρός μου
Και στο γεύμα και στο δείπνο
Και κυκλοφορούν στο νου μου
Πέρα απ' τα μεσάνυχτα
Με θυμώνουν με πεισμώνουν
Πλάι μου σπιθοβολούνε
Μου χουν κάνει το μυαλό μου
Πανδαιμόνιο βοής
Βλέπετε κυρ-αστυνόμε
Τη ζωή μου απειλούνε
Κι έρχομαι να σας ζητήσω
Και ασφάλεια ζωής
Καταγγέλλω δυο ματάκια
Καταγγέλλω δυο ματάκια
Με φωτιές κοντά μου παίζουν
Θα με κάψουν καμιάν ώρα
παίζουν πλάι μου σαν παιδάκια
Νοιώθετε τη σύμφορα μου;
Διατάξτε να τα πιάσουνε
Θα μπορούσατε εσείς τώρα
Φυλακή να μου τα βάλετε
Και τα δυο, μες τη καρδιά μου
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ: Χ. & Π. ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Χ. & Π. ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ
Είναι κάτι σταυροδρόμια μαγεμένα
Που συναντιόμαστε και ύστερα χανόμαστε
Πόσες φορές δεν έκλαψα για σένα
Που ζήσαμε μαζί τόσα πολλά
Και πια δεν γνωριζόμαστε δε γνωριζόμαστε
Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με
Μαργαριταρένια μου φεγγαρολουσμένη
Δεν ήξερες δεν ήξερα και παιδευτήκαμε
αυτό που μας ανήκει το κάνουμε κομμάτια
Δεν έφτανε η αγάπη που ορκιστήκαμε χαθήκαμε
Καινούργιους φίλους και παρέες προσπαθήσαμε
Πως θα 'ναι όλα πιο δύσκολα πρέπει ν' αποφασίσω
Μ' απ' όλα περισσότερο αυτό που με πειράζει
Είναι την απουσία σου πως πάω να συνηθίσω
Πως πάω να συνηθίσω
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Μια και δε φάνηκε απόψε το φεγγάρι
Κι ο πιο παλιός μου αμανές
Απ'το βαθύ σου ύπνο θα'ρθει να σε πάρει.
Και στη δωδέκατη φωτιά
Όλα τα ρούχα που φοράς θα κάψω φως μου
Κι από το στήθος μου βαθειά
Θα βγει λυγμός ν'ανάψει
Τις φωτιές του κόσμου.
Να μην αργήσεις
Κι όταν ξυπνήσεις
Τη φλόγα της καρδιάς
Έλα να σβήσεις
Να μην αργήσεις
Κι όταν μ αφήσεις
Να τάξεις της φωτιάς
Πως θα γυρίσεις.
Θ'ανάψω δεκατρείς φωτιές
και θα διαλέξω το αστέρι που σου μοιάζει
Θα πω στη νύχτα τρεις φορές
Το όνομά σου με παράπονο και νάζι
Κι από τον ύπνο σου θα βγεις
Θ ακολουθήσεις το τραγούδι της ψυχής μου
Σ ένα άλλο όνειρο θα μπεις
Αυτό που διάλεξε ο νοτιάς και το κορμί μου
΄Ενα σιγομουρμούρισμα από την Αφροδίτη. Ευχαριστώ Αμαλία, ευχαριστώ pilexdream. - Φέρω την υπογραφή δράκου-.
Μπαίνω στο χρώμα σου.
Ψάχνω τα χρώματα του κόσμου δώματα
ψηλά ν΄ανέβω
ψάχνω τα χάδια σου, φωνή στα βράδυα σου
φως να συλλέγω...
΄Ησουν εκεί
και δεν σε είδα
μιά ηλιαχτίδα
που μπαίνει απότομα από το τζάμι
΄Ησουν αυγή
μα δεν σε είχα
γυρνώ σελίδα
ζητά το αύριο αν με προλάβει...
Τρέχω στο χρώμα σου
μιά ανεμώνα σου
κάτι που λάμπει...
Παίρνω το στόμα σου
μες την εικόνα σου
αυτό το ...κάτι...
Μπαίνω στο χρώμα σου.
Αφροδίτη.
Pixeldream να είσαι καλά.
Χαΐνηδες
.
.
.
Ο έρωτας κι ο θάνατος
ίδια σπαθιά βαστούνε
κι οι δυο με τρόπο ξαφνικό
και ύπουλο χτυπούνε
.
.
Όταν φιλώ τ' αχείλι σου
μουδιάζει το κορμί μου
και μες στου ονείρου το γιαλό
χάνομαι γιασεμί μου
G.
bitch and bites
Edited by - galadriel on 30/10/2005 17:23:08
Εγώ καλά σου τα ’λεγα
Και τ’ άκουγες παράλογα
Περπάτησε ανάλογα
Θυμάσαι που σου τα ’λεγα
Εγώ καλά σου τα ’λεγα
Γιατί δεν συμβιβάζεσαι
Πού τρέχεις και τι βιάζεσαι
Αμάρτησες, κολάζεσαι
Αδίκως θυσιάζεσαι
Γιατί δεν συμβιβάζεσαι
Αφού το κρίμα κρίνεται
Κι ο αίτιος ευθύνεται
Το πίνεις και δεν πίνεται
Εξαίρεση δε γίνεται
Εγώ καλά σου τα ’λεγα ~ Διονυσίου Στράτος
Μουσική/Στίχοι: Πάνου Άκης
...η φωνή της λογικής δεν κάνει ηχώ...
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
quote:
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
Παρακαλούμε αγαπητέ AVATARGR και καλώς όρισες...
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Edited by - Mantis on 30/10/2005 17:25:53
Θηβαίος Χρήστος
.
.
.
Με λένε Αέρα και ζω ικανός
κι η φυλή μου και εγώ
σαν ανθός, αν χαθώ
να χαθώ με περηφάνια
.
.
Με τη σκουριά πολεμώ
μα το βήμα μου αστράφτει και ζω
ικανός αν χαθώ, να χαθώ με περηφάνια
.
.
Αχ, πατρίδα μου το φως σου παντρεύτηκα
κι ερωτεύτηκα τα πράσινα νερά σου
με του ονείρου το σουγιά στα χέρια μου
χαρακώνω όσα δεν μπορώ να ζήσω αληθινά
μια τέτοια νύχτα γλυκιά
.
.
Σαν μετανάστης στο ίδιο το χώμα
που γεννήθηκα ζω
κι είναι αυτή η ομορφιά το δικό μου
μυστήριο τ’ όνομα που ‘χω αντηχεί
στα βαφτίσια όλης της γης
μα δεν έχει γραφτεί σε κανένα διαβατήριο
.
.
Αχ, πατρίδα μου...
.
.
Θ’ ακουμπήσω το κεφάλι μου στους ώμους σου
και θα ονειρευτώ τη θάλασσα
αύριο πάλι θα ανάψω φωτιά
για να γίνει ο γαλάζιος αέρας
γύρω μας, σπίτι
.
.
Πες μας ποια γη
και γιατί στη φωτιά εξαγνίζεται
και παραδίνει τη λευτεριά της στην ειρήνη
Σε κάθε άνθρωπο είδα την δικιά μου εξορία
και στο πρόσωπο του ο ιδρώτας
το δάκρυ μου έχει πλύνει
.
.
Αχ, πατρίδα μου...
.
.
Με λένε Αέρα και ζω ικανός
και η φυλή μου και εγώ
σαν ανθός, αν χαθώ
να χαθώ με περηφάνια
Το ίδιο χέρι
που αναβοσβήνει τ’ αστέρια
Το ίδιο χέρι ομορφιά μου
αναβοσβήνει κι εμένα
.
.
Αχ, πατρίδα μου...
.
.
Ποιος θα μιλήσει για εμάς
θα μιλήσει αυτός που μένει πίσω
γιατί εγώ θα φεύγω
θα συνεχίσω να ακολουθώ
το ρεύμα από τις φτερούγες των πουλιών
με ζενίθ και μεγάλο τρίγωνο στον Αέρα
Galadriel των Λευκών Δασών (καιρός ήτανε)....
bitch and bites
Κοίταξε τώρα που δεν έχω τι να πω
ψάχνοντας λέξεις έχω χάσει το σκοπό
Πάντα σε μένα να μιλώ είναι κακό
κοίταξε τώρα που δεν έχω τι να πω
Φεύγουν οι ώρες, φεύγουν μέρες και ζητώ
κάποιος ν' ακούσει τις κραυγές που του ξερνώ
πάντα σε μένα να μιλώ είναι κακό
κοίταξε τώρα που δεν έχω τι να πω
Δεν τα 'λεγα ποτέ καλά
τα λόγια τα μεγάλα, τα λόγια τα καλά
Περνάν εικόνες σε μισότρελο μυαλό
χορεύουν στίχοι σ' ένα χάρτινο φτερό
πάντα σε μένα να μιλώ είναι κακό
κοίταξε τώρα που δεν έχω τι να πω
Χάρτινες Λέξεις ~ Υπόγεια Ρεύματα
Μουσική/Στίχοι: Υπόγεια Ρεύματα
...χάρτινες λέξεις και η βασανισμένη Δεσποσύνη...
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Edited by - Mantis on 30/10/2005 17:32:40
για τα σένα το ’χτισα
της αγάπης το τσαρδάκι
κι όμως δε σ’ απόχτησα.
Τα ψηλά τα σκαλοπάτια
όσες τ’ ανεβήκανε
βρήκαν πλούτη, μεγαλεία
μα καρδιά δε βρήκανε.
Για μια πλούσια αγάπη
τη δική μου πρόδωσες
και το ταπεινό τσαρδί μου
μου το περιφρόνησες.
Φλόγες άναψα ένα βράδυ
το τσαρδάκι το ’καψα
κι ύστερα πάνω στη στάχτη
μοναχός μου έκλαψα.
θα μας πάρουν (με) τις πέτρες (μας) τελικά?
Στο μονοπάτι σαν θα βγεις μιας ανοιξιάτικης αυγής
να μη ξεχάσεις να της πεις μια καλημέρα της ζωής
Μια καλημέρα είν’ αυτή, πες την κι ας πέσει χάμω
πες την κι ας πέσει χάμω
Παλάτια χτίζουν οι θεοί, κι εμείς πάνω στην άμμο
κι εμείς πάνω στην άμμο
Με τα χαράματα σαν βγεις από την πόρτα της ζωής
μια καλημέρα να τής πεις κι ας είσαι μόνος μεσ’ στη γης
Μια καλημέρα ~ Αλεξίου Χάρις
Μουσική/Στίχοι: Λοΐζος Μάνος/Χριστοδούλου Δημήτρης
Αγαπητέ lamogio αβάφτιστο και ορφανό είναι το το παραπάνω άσμα?
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Στην πόρτα μου φυσάει βοριάς
κι εσύ καημούς φυλλομετράς
Γύρνα το φύλλο, γύρνα το
κι είμαι παιδάκι αδύνατο
Στο δρόμο μ’ ήβρες του ουρανού
μαζί με εκείνους που πονούν
Γύρνα το φύλλο, γύρνα το
κι είμαι παιδάκι αδύνατο
Και πέτρα-πέτρα έχτισες
τα βάσανα και μ’ έκλεισες
Γύρνα το φύλλο, γύρνα το
κι είμαι παιδάκι αδύνατο
Γύρνα το φύλλο ~ Μητροπάνος Δημήτρης
Μουσική/Στίχοι: Χατζηνάσιος Γιώργος/Ελευθερίου Μάνος
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως