- Θάνατος, αυτός ο μεγάλος φίλος!!! - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Πάντως σοβαρά, ενώ κάποτε φοβόμουν το δικό μου θάνατο,
τώρα φοβάμαι για το ευ ζείν των παιδιών μου.

Υγεία να 'χουμε......να καπνίζουμε...

Φιλικά
Tomcat

ΘΑΝΑΤΟΣ...
ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΑΠΟΤΥΠΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΚΑΙ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ...

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΦΙΛΟ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΧΘΡΟ...
ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ ΠΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΨΕΙΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,ΕΝΩ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΦΑΙΡΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ..
ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΧΘΡΟ...
ΤΕΛΙΚΑ ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΙΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ..
"ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ" ΑΛΛΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ;ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ;..

ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΟΤΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΜΑΣ ΦΙΛΟΣ Η ΕΧΘΡΟΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ...

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!

No more money, no more fancy dress
This other Kingdom seems by far the best
until its other jaw reveals incest
& loose obedience to a vegetable law

I will not go
Prefer a Feast of Friends
To the Giant family"
Jim Morrison

αληθεια ,φοβομαστε το τελος ως γεγονος; η μηπως φοβομαστε τι τελος θα εχουμε;;;

ειναι φοβος για το τι θα συμβει μετα η για το τι θα προηγηθει;;;

οπως λεει και ενα κομματι του βασιλη παπακωνσταντινου :"φοβαμαι ολα αυτα που θα γινουν για'μενα χωρις εμενα";;;

νομιζω πως εχει αναφερθει ,ας μου συγχωρεσετε την επαναληψη:)

ο θανατος ειναι τοσο σοβαρος οσο και η ζωη ,προσωπικα σεβομαι τον θανατο οσο την ζωη..μα φοβαμαι την ζωη περισσοτερο απο τον θανατο

γιατι η ζωη σου δινει περισσοτερα χτυπηματα ,ο θανατος ,ο προσωπικος θανατος ;;;μοναχα ενα.

σας ευχαριστω που μου δωσατε την ευκαιρια να εκφρασω αλλη μια φορα την αποψη μου,επι του τοσο ομορφου ,μεσα στην ζωη ,θεματος

υ.γ σας παρακαλω μην σχολιασετε την τελευταια γραμμη πριν το υ.γ,ειναι καθαρα προσωπικη μνια :)))))

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

ΦΙΛΕ ΜΑΝΟ,ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΓΚΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΩΣ ΟΛΟΙ ΛΙΓΟ-ΠΟΛΥ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ...ΕΤΣΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΜΟΙΡΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΛΜΑ ΑΠΟ ΚΟΣΜΟ ΣΕ ΚΟΣΜΟ...

ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ,ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ...
ΤΩΡΑ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΒΕΒΑΙΩΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ,ΜΗΠΩΣ ΧΑΘΟΥΜΕ ΑΔΙΚΑ...

ΣΚΕΨΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΑΥΤΟ...
ΔΕΝ "ΠΑΣ" ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ Η ΔΙΑΒΑΣΕΙ Η ΑΚΟΥΣΕΙ,"ΠΑΣ" ΣΕ ΚΑΤΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΓΝΟΡΟ,ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΔΕΙΣ Η ΝΙΩΣΕΙΣ...

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΙΛΟΣ,ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΠΩΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ,ΕΓΩ ΤΟΝ ΤΑΥΤΙΖΩ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΦΥΛΑΚΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ,ΩΣΤΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΑΚΟΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΞΟΙΚΕΙΩΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΑΥΤΗ...

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ...

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!

τι ειναι αδικο ;;;;; :)

ποιος οριζει το αδικο που του γινεται καθημερινα ;;;; :))))

ποιος μπορει να ελεγξει το αυριο του ;;;; :)))

ο θανατος, αναποσπαστο μερος τη ζωης ,η μορφη του δομημενη με το αισθημα του φοβου τη φυγης, απο ολα εκεινα που αισθανομαστε

τι δινουμε και τι αφηνουμε στην ζωη ;;; ,αν ο θανατος ειναι το αντιθετο της ζωης ΄τον πονο που δεχομαστε θα μας τον επιστρεψει με αγαπη ;;; '

σας ευχαριστω που με τις σκεψεις σας δινουμε προεκταση στην κατανοηση του μεγαλου αυτου φιλου και θεου ,του ΑΔΗ :))).

για την ωρα θα μου επιτρεψετε,παω να κατανοησω λιγο ακομη τον μικροτερο αδερφο του ΥΠΝΟ .

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Κοιταχτήκαμε, αγαπηθήκαμε, και ευθύς
Ο θάνατος έγινε για μας κάτι το τρομερό.
Διαμέσου του έρωτα απεγκλωβίσαμε τη φυσική μας αγωνία
από κάθε καλοβολεμένο φιλόσοφο
Ή ψηλό και βαρετό Δόκτωρα Θεολογίας:
Ο θάνατος απέκτησε επιτέλους τη σωστή του θέση.

Συνέβησαν όλα γρήγορα, τόσο πάθος έκρυβε η καρδιά μας,
Ώστε η ανταλλαγή δώρων να μας γίνει αρρώστια:
Η αξία τους όλο και μεγάλωνε κι απ’ τις δύο πλευρές
Μέχρι που δεν έμεινε τίποτα παρά περηφάνια
Που ούτε μπορούσε να δοθεί, ούτε εδόθη, και έτσι
Τα πράγματα φαίνονταν να βρίσκουν
Τη φυσική τους κατάληξη.

Ύστερα, αναθεωρήσαμε τις απόψεις μας, αλλάξαμε γνώμη
Και ταυτόχρονα ανταλλάξαμε το στερνό δώρο:
Ο καθένας μας, με χέρια τρεμάμενα, ξεκλείδωσε
Το μακρύ, δυσοίωνο, σιδερόδετο φέρετρο,
Ξεσκεπάζοντας θάνατο αμιγή, με μια έκσταση
Όμοια μ’ αυτήν που συνόδευσε του έρωτά μας
Την πρώτη εξομολόγηση.

Όταν κάποιος έχει γεράσει
και έχει το έργο του τελειώσει
έχει δικαίωμα στη γαλήνη, να πιάσει φιλία
με το θάνατο.
Δε χρειάζεται τους ανθρώπους. Τους γνωρίζει .
τους έχει μάθει πια καλά.
Κείνο που του χρειάζεται είν' η γαλήνη.
Δεν είναι δίκαιο να τον γυρεύεις, να τον ζυγώνεις,
και να τον εξοργίζεις με ανοησίες.
Αντίθετα, είναι σωστό να προσπερνάς την πόρτα
του σπιτιού του σα να μην έμενε κανείς εκεί.

Meng-tze

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΞΕ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΗΔΗ...

ΦΙΛΙΚΑ

Alma Libre....

Πολύ ωραίο θέμα...

K έχετε πει πολλά...

Aξίζει να το ξαναθυμηθούμε...