- ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΔΙΑΣΤΗΜΑ Νο1 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Πολυμήχανα φουτουριστικά ρομποτικά συστήματα, όπως τα ρομπότ R2-D2 και C-3PO του Star Wars, θα κυριεύσουν πολύ σύντομα το μέλλον των διαστημικών αποστολών.

«Πρόκειται για ένα τεράστιο άλμα. Έχουμε ένα ρομπότ το οποίο θα μπορεί να εκτελεί αποστολές που έως σήμερα μόνο ο άνθρωπος μπορούσε να πραγματοποιήσει στις δύσκολες συνθήκες του διαστήματος,» σχολιάζει ο Dan Rey, από την Καναδική Διαστημική Υπηρεσία.

Ο Rey αναφέρεται στο Special Purpose Dexterous Manipulator και εάν αυτό σας φαίνεται ιδιαίτερα δύσκολο, μπορείτε να αποκαλείται το νέο ρομπότ Dextre, όνομα που μοιάζει σχεδόν ανθρώπινο.

Το νέο ρομπότ, ήταν επιβάτης του διαστημικού λεωφορείου Endeavour, όταν το λεωφορείο εκτοξεύθηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριδα των ΗΠΑ προς το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) την περασμένη Τρίτη.

Σε αντίθεση με τα R2-D2 και C-3PO της ταινίας Star Wars, το ρομπότ Dextre δεν έκατσε με τους αστροναύτες στο μπροστινό μέρος τους διαστημικού λεωφορείου αλλά παρέμεινε στο πίσω μέρος του δεμένο σε μια παλέτα, ενώ τα άκρα του ρομπότ, μήκους 3,5 μέτρων, είχαν αφαιρεθεί κατά τη διάρκεια της πτήσης.

Ένας από τους κυριότερους στόχους της αποστολής του πληρώματος του Endeavour τώρα είναι η μεταφορά του Dextre στην πλατφόρμα και η επανασυναρμολόγησή του.

«Μπορείτε να θεωρείτε το Dextre ως έναν τεχνίτη για τις εξωτερικές δουλειές,» σχολιάζει ο Rey. «Παρά το τεράστιο μέγεθός του, το Dextre είναι το πρώτο διαστημικό ρομπότ το οποίο είναι ικανό να πραγματοποιεί λεπτομερείς επισκευαστικές εργασίες.» Εάν υπάρξει κάποια βλάβη σε ηλεκτρονικά κουτιά, υπολογιστές, μπαταρίες στο εξωτερικό κέλυφος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, ο Dextre θα κληθεί να τα αντικαταστήσει.

Στην κατασκευαστική δομή του ρομπότ, που αποτελείται από αλουμίνιο και τιτάνιο και έχει βάρος 1,5 τόνο, συμπεριλαμβάνονται επτά αρθρώσεις που αποτελούν τους ώμους, τους αγκώνες και τους καρπούς. Στο τέλος των άκρων υπάρχουν τα χέρια του Dextre. Κάθε ένα από αυτά τα χέρια αποτελείται από παράλληλες εισελκόμενες δαγκάνες, οι οποίες χρησιμοποιούνται για το μάγκωμα αντικειμένων.

«Πιθανότατα το πιο σημαντικό στοιχείο στον Dextre να είναι ο αισθητήρας,» εξηγεί ο Richard Rembala της Καναδέζικης εταιρείας ρομπότ MacDonald, Dettwiler and Associates. «Ο αισθητήρας βρίσκεται στον καρπό κάθε άκρου και χαρίζει πραγματικά την αίσθηση της αφής στο ρομπότ. Το Dextre μπορεί να υπολογίσει το βαθμό με τον οποίο σπρώχνει ή σφίγγει οτιδήποτε. Αυτό σημαίνει ότι το ίδιο το ρομπότ μπορεί να περιορίσει τη δύναμη την οποία ασκεί σε διάφορες δομές έτσι ώστε να μην τις καταστρέψει.»

Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός αποτελείται από πολλά συστήματα που χρειάζονται συνεχή συντήρηση. Ο πολυμορφικός γερανός, Canadarm2 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά του Dextre.

Ο Dextre είναι το τελευταίο μέρος του σχεδίου των Καναδών για την συντήρηση του εξωτερικού μέρους του διαστημικού σταθμού.

Ο γερανός Canadarm2 μεταφέρθηκε στο διαστημικό σταθμό το 2001. Στην ουσία είναι ένας μεγάλος και πολύ ικανός εξοπλισμός. Το 2002, προστέθηκε σε αυτόν ένα σύστημα κίνησης το οποίο μπορεί να μεταφέρει το Canadarm2 κατά μήκος όλους του σταθμού.

Το ρομπότ Dextre είναι η τελευταία προσθήκη. Το πολυμήχανο ρομπότ θα βρίσκεται σε μια βάση και θα μεταφέρεται από το Canadarm2 όποτε απαιτείται. Θα λειτουργεί μέσω απομακρυσμένης διαχείρισης από τους αστροναύτες μέσα στο διαστημικό σταθμό ενώ σκοπός είναι το Dextre να αναλάβει κάποια από τα καθήκοντα που παλιότερα είχαν ανατεθεί σε ανθρώπους.

«Οι αστροναύτες ωστόσο θα έχουν την επιλογή: θέλουν να εκτελέσουν την αποστολή με το ρομπότ ή θέλουν να την εκτελέσουν οι ίδιοι;» σχολιάζει ο Dan Rey. «Με το Dextre, ελπίζουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος της συντήρησης του εξωτερικού μέρους του διαστημικού σταθμού θα εκτελείται από τη γη, επιτρέποντας στους αστροναύτες να επιδοθούν σε περισσότερες επιστημονικές παρατηρήσεις.»

Το πιο πιθανό είναι ότι τα ρομποτικά συστήματα θα διαδραματίσουν ένα σημαντικότατο ρόλο στο μέλλον των διαστημικών εξερευνήσεων.

Από τότε που η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) επέβαλε αυστηρούς κανονισμούς πτήσης για τα διαστημικά της σκάφη, μετά από το ατύχημα του Columbia, φαίνεται ότι θα πραγματοποιούνται μόνο ρομποτικές αποστολές για την συντήρηση του διαστημικού τηλεσκόπιου Hubble.

Αν και προς το παρόν η αποστολή του Dextre στον τηλεσκόπιο Hubble είναι αμφίβολη, πολύ σύντομα τα ρομπότ θα κατέχουν πολύ σημαντική θέση στις διαστημικές αποστολές. «Πιστεύω ότι η τεχνολογία του Dextre αποτελεί το θεμέλιο λίθο για την ρομποτική υποστήριξη των μελλοντικών διαστημικών σταθμών,» σχολιάζει ο Rey.

BBC News
kαι news.pathfinder.gr

Ζυρίχη




Η χρήση καλλιεργειών όπως το σιτάρι και το καλαμπόκι για την παραγωγή βιοκαυσίμων θέτει σε κίνδυνο την επάρκεια σε τρόφιμα, προειδοποίησε ο πρόεδρος της μεγαλύτερης εταιρείας τροφίμων του κόσμου.

«Αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε βιοκαύσιμα για να καλύψουμε το 20% της αυξανόμενης ζήτησης σε προϊόντα πετρελαίου, δεν θα μείνει τίποτα να φάμε» δήλωσε Πέτερ Μπράμπεκ-Λετμάτε.

«Η διάθεση τεράστιων επιδοτήσεων για την παραγωγή βιοκαυσίμων είναι ηθικά απαράδεκτη και ανεύθυνη» είπε μιλώντας στην ελβετική εφημερίδα NZZ am Sonntag.

Καθώς οι καλλιέργειες ενεργειακών φυτών επεκτείνονται σε αρκετές χώρες του κόσμου, η γη και το νερό για την καλλιέργεια τροφίμων όλο και μειώνονται, εξήγησε ο Μπράμπεκ, όπως αναμεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Αντίστοιχες δηλώσεις είχε κάνει και ο Ζαν Ζιγκλέρ, ανεξάρτητος ειδικός του ΟΗΕ για το δικαίωμα στην τροφή. Μιλώντας πέρυσι στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, ο Ζιγκλέρ είχε ζητήσει πενταετές μορατόριουμ στα προγράμματα ανάπτυξης βιοκαυσίμων προκειμένου να αποφευχθούν «φρικτές» ελλείψεις σε τρόφιμα.

Εκπρόσωποι χωρών που δραστηριοποιούνται στα βιοκαύσιμα, όπως η Βραζιλία και η Κολομβία, αμφισβήτησαν την πρόβλεψη του Ζιγκλέρ.

Αρκετοί ακόμα επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις προειδοποιούν το τελευταίο διάστημα ότι τα βιοκαύσιμα όχι μόνο δεν πραγματοποιούν όσα υπόσχονται, αλλά αντίθετα θα έχουν σοβαρές επιπτώσεις τόσο στην ανθρώπινη διατροφή όσο και στο περιβάλλον.

Στην αμερικανική αγορά, οι τιμές του αραβόσιτου και του σιταριού έχουν ήδη ανέβει, ενώ στην Ινδονησία τεράστιες εκτάσεις ζούγκλας δίνουν τη θέση τους σε καλλιέργειες για την παραγωγή φοινικέλαιου.

Θορυβημένη από τα νεώτερα δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε πρόσφατα ότι σκοπεύει αναθεωρήσει προς τα κάτω το στόχο του 10% που είχε θέσει για την ποσόστωση των βιοκαυσίμων στα καύσιμα κίνησης έως το 2020.

Newsroom ΔΟΛ

μια και καλη... "ΟΧΙ ΣΤΑ ΒΙΟΚΑΥΣΙΜΑ" κανουν μεγαλυτερο πληγμα, απο οτι ο ανθρακας! οσο και αν φαινεται περιεργο

Η μόλυνση του περιβάλλοντος από τα καυσαέρια που εκπέμπονται από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, μπορεί να επηρεάσει ακόμα και τον τρόπο που λειτουργεί ο εγκέφαλος μας, προτείνουν Ολλανδοί επιστήμονες.

Είναι ήδη γνωστό ότι τα νανοσωματίδια μπορούν να φτάσουν έως τον εγκέφαλο μας κατά την εισπνοή, όμως σήμερα είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο μπορεί αυτή η εισβολή να επηρεάσει την διαδικασία της επεξεργασίας της πληροφορίας από τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Οι ερευνητές προσπάθησαν να προσομοιώσουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο περνούν, το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, άτομα που δουλεύουν σε γκαράζ ή στο δρόμο.

Τα αποτελέσματα της μελέτης τους δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Particle and Fibre Toxicology.

Μια ερευνητική ομάδα από το πανεπιστήμιο του Zuyd στην Ολλανδία έπεισε 10 εθελοντές να παραμείνουν για μια ώρα μέσα σε ένα δωμάτιο με καθαρή ατμόσφαιρα ή σε ένα χώρο με καυσαέρια. Με τη βοήθεια ηλεκτροεγκεφαλογράφου, μιας συσκευής που καταγράφει τα ηλεκτρικά σήματα του εγκεφάλου, παρακολούθησαν τις αντιδράσεις των εθελοντών τόσο κατά τη διάρκεια που αυτοί βρίσκονταν στο δωμάτιο όσο και μια ώρα μετά την αποχώρησή τους από τον συγκεκριμένο χώρο.

Μετά από μισή ώρα, ο εγκέφαλος των ατόμων που είχαν εκτεθεί στο περιβάλλον με τα καυσαέρια, παρουσίασε έντονη αντίδραση στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, γεγονός ενδεικτικό της αλλαγής του τρόπου με τον οποίο επεξεργάζεται ο φλοιός του εγκεφάλου τις πληροφορίες. Αυτή η αλλαγή συνεχίστηκε να παρατηρείται και αφού οι εθελοντές δεν βρίσκονταν πια στο δωμάτιο.

«Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε σχετικά με αυτά τα αποτελέσματα είναι υποθέσεις για τη χρόνια έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση πολυσύχναστων πόλεων, όπου τα επίπεδα αυτών των καυσίμων μπορεί να είναι ιδιαίτερα υψηλά.»

«Είναι πολύ πιθανό η μακροχρόνια έκθεση σε τέτοιου είδους νανοσωματίδια να επηρεάζει τη φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου και να επεμβαίνει στη φυσιολογική διαδικασία της επεξεργασίας της πληροφορίας. Ωστόσο κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω μελέτη για την επιβεβαίωση και ανάλυση αυτής της επίδρασης.»
Dog's life

«Το γεγονός της αντίδρασης του εγκεφάλου του ατόμου που εκτίθεται σε μια νέα οσμή δεν είναι ένα καινούργιο δεδομένο,» σχολιάζει ο Ken Donaldson, καθηγητής τοξικολογίας από το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.

«Ίσως να μην είναι απαραίτητα αρνητικό, όμως παρόμοιες φυσιολογικές αλλαγές αποδεικνύουν ότι αποτελεί επιτακτική ανάγκη η περαιτέρω διερεύνηση επειδή είναι πιθανόν να υπάρχουν όντως μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα και πιθανώς σημαντική μελέτη.»

Οι ελεγχόμενες μελέτες που αφορούν την εξέταση των επιπτώσεων της ρύπανσης στον ανθρώπινο εγκέφαλο δημιουργούν ηθικά προβλήματα ενώ μακροχρόνιες μελέτες πληθυσμού σε περιοχές με ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολες, καθώς οι ασθένειες του εγκεφάλου δεν αναγνωρίζονται απαραιτήτως ως πιθανές αιτίες θανάτου. Για παράδειγμα οι ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ συχνά πεθαίνουν από μόλυνση.

Παρόλα αυτά, μια μελέτη για σκύλους, που διενεργήθηκε στο Μεξικό, αποκάλυψε ότι τα ζώα που ζούσαν σε περιοχές με υψηλά ποσοστά ρύπανσης στην ατμόσφαιρα παρουσίασαν παρόμοιες εγκεφαλικές βλάβες με ασθενείς που πάσχουν από Αλτσχάιμερ. Αντιθέτως, σκύλοι που έζησαν σε αγροτικές περιοχές με χαμηλότερα ποσοστά ρύπανσης παρουσίασαν περιορισμένες εγκεφαλικές βλάβες.

BBC News-news.pathfinder.gr

Ένα κομμάτι πάγου σε μέγεθος νησιού είναι έτοιμο να αποκολληθεί από την Ανταρκτική, προκαλώντας νέες συζητήσεις μεταξύ των επιστημόνων για τις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών.

Έξι μεγάλα τμήματα πάγου στην Ανταρκτική έχουν χαθεί τα τελευταία χρόνια ως αποτέλεσμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Όπως προκύπτει από επιστημονικές παρατηρήσεις της Βρετανικής Ομάδας Έρευνας της Ανταρκτικής, (BAS) ο πάγος Wilkins - το μεγαλύτερο τμήμα που καλύπτει αυτήν την στιγμή την Ανταρκτική - «κρέμεται από μια κλωστή» και απειλείται με διάλυση.

«Δεν περίμενα να συμβεί κάτι τέτοιο και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα», υπογραμμίζει ο καθηγητής Ντέηβιντ Βόχαν, επικεφαλής των ερευνών της BAS και συνεχίζει: «Στις επόμενες ημέρες θα ξέρουμε ποια ακριβώς θα είναι η μοίρα του Wilkins».

Ο πάγος Wilkins παρέμενε σταθερός και αναλλοίωτος κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα αν και μεταβολές στον όγκο του και την έκτασή του άρχιζαν να εντοπίζονται στη δεκαετία του '90.

Τι έδειξε η επιτόπια έρευνα

Οι ερευνητές της BAS πραγματοποίησαν πτήσεις με αεροπλάνο προκειμένου να διαπιστώσουν τα όσα έδειξαν οι εικόνες του δορυφόρου. Ένας όγκος πάγου εμβαδού περίπου εκατό τετραγωνικών χιλιομέτρων είναι έτοιμος να αποκολληθεί, καθώς τα σημεία επαφής του με τον κύριο όγκο έχουν σχεδόν εξαφανιστεί.

Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες, ο όγκος αυτός δεν προβλέπεται να έχει κάποια επίπτωση στη στάθμη των ωκεανών, επειδή πρόκειται για κομμάτι πάγου που επιπλέει, σε αντίθεση με τα παγόβουνα των οποίων ο κυριότερος όγκος βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Ο Τζιμ Έλιοτ, επικεφαλής της αεροπορικής αποστολής που ανέλαβε την ad hoc έρευνα δήλωσε ότι δεν είχε ξαναδεί κάτι παρόμοιο. « Πετάξαμε κατά μήκος του κύριου ρήγματος και παρατηρήσαμε την κλίμακα με την οποία απομακρύνονται τα τμήματα πάγου από εκείνο το σημείο. Μεγάλα κομμάτια πάγου που έχουν το μέγεθος μικρών σπιτιών φαίνονται να έχουν πεταχτεί εδώ και εκεί, εικόνα που παραπέμπει σε έκρηξη», αναφέρει ο Έλιοτ.

Αναμενόμενο αλλά όχι τόσο γρήγορα

Ο καθηγητής Ντέηβιντ Βόχαν είχε προβλέψει το 1993 πως το νότιο τμήμα του πάγου Wilkins θα χανόταν μέσα σε 30 χρόνια εαν οι κλιματικές αλλαγές ακολουθούσαν αύξοντες ρυθμούς. Ωστόσο, η πρόσφατη παρατήρηση του Wilkins απέδειξε ότι η διάλυσή του ήρθε νωρίτερα από τις αρχικές εκτιμήσεις.

Μιλώντας στο BBC, o Bόχαν σχολίασε το γεγονός λέγοντας πως δεν πρόκειται για μια φυσιλογική διαδικασία δημιουργίας παγόβουνου, αλλά για ακόμη ένδειξη της έντασης και επιρροής στο περιβάλλον των κλιματικών αλλαγών.

Η επιστημονική κοινότητα έχει πολλάκις προειδοποιήσει για την απρόσμενη υπερθέρμανση της Ανταρκτικής τα τελευταία 50 χρόνια, με πολλά μεγάλα τμήματα να έχουν υποχωρήσει τα τελευταία 30 χρόνια.

Υπάρχουν ωστόσο και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο πάγος του Wilkins μπορεί να διατηρηθεί για λίγο περισσότερο, αφού η θερινή περίοδος τήξης των πάγων βρίσκεται στο τέλος της. «Η απρόσμενη αυτή εξέλιξη είναι η τελευταία για τη συγκεκριμένη περίοδο. Τον Ιανουάριο θα έχουμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για την πορεία του πάγου Wilkins», υπογραμμίζει ο Τεντ Σκάμπος, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες BBC, LiveScience

Απόδειξη του εποικισμού της Ευρώπης πολύ νωρίτερα από ότι πίστευαν οι επιστήμονες παρέχει σπάνιο εύρημα ανθρώπινου οστού κάτω σιαγόνας που βρέθηκε σε σπηλιά στην Ισπανία.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές που εντόπισαν το οστό στην Αταπουέρκα της βόρειας Ισπανίας, μαζί με άλλα πέτρινα εργαλεία και οστά ζώων, η ηλικία του προσδιορίζεται στα 1,3 εκατομμύρια χρόνια. Δηλαδή, χρονολογείται 500.000 χρόνια νωρίτερα από τα οστά που είχαν βρεθεί το 1997 στην Ευρώπη και που είχαν οδηγήσει στην ονομασία του είδους Homo Antecessor, του προγόνου των Νεάντερταλ.

Εδώ και καιρό η επιστημονική κοινότητα έχει εκφράσει πολλές διαφορετικές απόψεις για την περίοδο που οι πρώτοι άνθρωποι μετακινήθηκαν στην Ευρώπη από την Αφρική, με μερικούς αρχαιολόγους να θεωρούν ότι η διαδικασία ξεκινούσε και σταματούσε, καθώς ομάδες ανθρωπιδών κινούνταν προς την Ευρώπη, εξαφανιζόταν και άλλες ομάδες έπαιρναν τη θέση τους.

Ιδιαίτερη σημασία στο ζήτημα προσδιορισμού της χρονικής περιόδου εποικισμού της Ευρώπης έχουν και τα ευρήματα του 1983 σε περιοχή της Γεωργίας στην Καύκασο, τα οποία χρονολογούνται 1,8 εκατομμύρια χρόνια πριν. «Οδηγούμαστε σε ένα πολύ σημαντικό, πολύ ενδιαφέρον συμπέρασμα», αναφέρει ο Γιούνταλντ Κάρμπονελ, επικεφαλής της αρχαιολογικής ομάδας που εντόπισε το νέο εύρημα. «Τα ανθρωπιδή που κινήθηκαν από την Αφρική και εγκαταστάθηκαν στον Καύκασο, εξελίχθηκαν τελικά στον Homo Antecessor που αργότερα κατοίκησε στην Ευρώπη, όχι 800.000 χρόνια πριν, αλλά τουλάχιστον 1,3 εκατομμύρια χρόνια στο παρελθόν». Το συμπέρασμα αυτό σημαίνει ταυτόχρονα ότι η διαδικασία εποικισμού της Ευρώπης συνέβη πολύ νωρίτερα και γρηγορότερα από ότι πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.

Ο Κρις Στίνγκερ, επικεφαλής ερευνητής του Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, εξέφρασε κάποιες επιφυλάξεις για τη νέα ανακάλυψη, αν και παραδέχτηκε το ορθό των ερευνητικών μεθόδων. Οι ενστάσεις του Στίγνκερ εστιάζονται στη σύνδεση του ευρήματος της Αταπουέρκα με τα ευρήματα στον Καύκασο, δεδομένης της χρονικής και γεωγραφικής απόστασης μεταξύ τους. Όλοι οι επιστήμονες ωστόσο φαίνεται να συμφωνούν ότι το επόμενο βήμα της επιστημονικής υπόθεσης, μετά τις νέες εξελίξεις είναι η εύρεση ακόμη παλαιότερων οστών.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες Associated Press

Η ανακοίνωση της NASA την Πέμπτη έρχεται λίγες ημέρες μετά από μια σημαντική δημοσίευση στο περιοδικό Science, σύμφωνα με την οποία κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του Εγκέλαδου ίσως κρύβεται ένας ολόκληρος ωκεανός υγρού νερού και αμμωνίας.

Μέσα στον υπόγειο ωκεανό υπάρχει μικρή πιθανότητα να κολυμπούν εξωγήινα μικρόβια, εκτιμά τώρα η NASA.

Στις 12 Μαρτίου, το Cassini πλησίασε τον Εγκέλαδο σε απόσταση 50 χιλιομέτρων και πέρασε μέσα από τους γιγάντιους πίδακες υδρατμών, οι οποίοι πηγάζουν από ρωγμές στο νότιο πόλο του δορυφόρου και φτάνουν σε ύψος 800 χιλιομέτρων.

Τα όργανα του σκάφους έδειξαν ότι η σύσταση του υλικού στους θερμοπίδακες θυμίζει «ανθρακούχο νερό με μια δόση φυσικού αερίου» ανέφερε σε συνέντευξη Τύπου ο Χάντερ Ουέιτ, μέλος της επιστημονικής ομάδας του Cassini, το οποίο μελετά το σύστημα του Κρόνου από το 2004.

Εκτός από νερό, ανιχνεύθηκε διοξείδιο και μονοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο και προπάνιο, οργανικές ουσίες που πιθανώς προέρχονται από γεωχημικές διαδικασίες σε μεγάλα βάθη, εξήγησε.

Η κάτασπρη επιφάνεια του Εγκέλαδου είναι κατεψυγμένη στους -198 βαθμούς Κελσίου, ωστόσο η περιοχή του νότιου πόλου απ' όπου πηγάζουν οι θερμοπίδακες είναι πολύ υψηλότερη, γύρω στους -93 βαθμούς.

«Αυτό σημαίνει ότι μεγάλα ποσά ενέργειας φτάνουν στην επιφάνεια αυτής της περιοχής» δήλωσε ο Τζον Σπένσερ, μέλος της ομάδας που αναλύει τις μετρήσεις από τον υπέρυθρο φασματογράφο του Cassini.

«Είναι πολύ πιθανό να υπάρχει υγρό νερό όχι σε μεγάλο βάθος κάτω από την επιφάνεια αυτών των ρωγμών» είπε.

«Βρήκαμε στον Εγκέλαδο τα τρία βασικά συστατικά για την προέλευση της ζωής», δηλαδή θερμότητα, νερό και οργανικά μόρια, πρόσθεσε ο Λάρι Εσποζίτο, υπεύθυνος του υπεριώδους φασματογράφου.

Περισσότερες λεπτομέρειες αναμένονται να συγκεντρωθούν στα τρία ακόμα κοντινά περάσματα που θα πραγματοποιήσει φέτος το Cassini.

Εκτός από τον Εγκέλαδο, υπόγειοι ωκεανοί ίσως υπάρχουν και στον γειτονικό Τιτάνα, τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου, καθώς και σε τρία φεγγάρια του Δία -τον Γανυμήδη, την Ευρώπη και την Καλλιστώ.

Η καταστροφική ψυχική ασθένεια της σχιζοφρένειας ίσως να προκαλείται από πολλές διαφορετικές μεταλλαγές διαφορετικών γονιδίων, που παρεμποδίζουν βιολογικές διεργασίες, αναγκαίες για την ομαλή εγκεφαλική ανάπτυξη, σύμφωνα με επιστημονική έκθεση. Η σχιζοφρένεια είναι περίπλοκη πάθηση, που χαρακτηρίζεται από παραισθήσεις, ψευδαισθήσεις και διαταραγμένη σκέψη, από την οποία υποφέρει περίπου το 1% των ενηλίκων. Οι ειδικοί προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να εντοπίσουν τα αίτια της εμφάνισής της, αλλά και το ρόλο που παίζουν σε αυτή οι γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Δύο ομάδες μελετητών δημοσίευσαν τις τελευταίες ημέρες νέες γονιδιακές μελέτες στην επιστημονική επιθεώρηση Nature. Τα συμπεράσματα των μελετών έδειξαν ότι η σχιζοφρένεια ίσως να οφείλεται σε συνδυασμό δυσλειτουργιών σε μυριάδες γονίδια κι όχι στη δράση ενός και μόνου γονιδίου.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πάσχοντες από σχιζοφρένεια εμφανίζουν πολύ περισσότερες διαταραχές του DNA. Τα ελαττωματικά αυτά γονίδια σχετίζονται συχνά με την ανάπτυξη του εγκεφάλου, σχηματίζοντας τις δομές, μέσω των οποίων επικοινωνούν μεταξύ τους οι νευρώνες, αλλά και εκείνες που ελέγχουν τη νευρική ανάπτυξη και τον κυτταρικό θάνατο. Οι ιατρικές ομάδες του Πανεπιστημίου της πολιτείας της Ουάσιγκτον και του Εργαστηρίου Κολντ Σπρινγκς της Νέας Υόρκης μελέτησαν το DNA 150 σχιζοφρενών και εκείνο 268 υγιών ανθρώπων. Οι παραπάνω γενετικές ανωμαλίες ήταν παρούσες στο 15% των σχιζοφρενών και μόλις στο 5% των υγιών ατόμων. Η σχιζοφρένεια που εμφανίζεται κατά την παιδική ηλικία, σε αντίθεση με αυτή που εκδηλώνεται σε ενήλικες, θεωρείται πιο σοβαρή και γενετικά υποκινούμενη μορφή της ασθένειας. Τα δεδομένα των ερευνών μπορεί, όμως, να οδηγήσουν στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων, με στόχο τη σταθεροποίηση των εγκεφαλικών διεργασιών, που διαταράσσονται από τις γενετικές ανωμαλίες. «Ο εντοπισμός γονιδίων, επιρρεπών σε τέτοιες μεταλλαγές της εγκεφαλικής ανάπτυξης, δημιουργεί βάσιμες ελπίδες για ανακάλυψη θεραπείας και μεθόδων πρόληψης της σχιζοφρένειας και άλλων νευρολογικών διαταραχών», λέει ο δρ Τόμας Ίνσελ, του Εθνικού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ, που συμμετείχε στην έρευνα.

Ο ιατρικός κόσμος αντιμετωπίζει σήμερα τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας χορηγώντας φαρμακευτική αγωγή που καταπολεμά τις παραισθήσεις, αλλά δεν μπορεί να δώσει μόνιμη λύση στο δράμα των ασθενών.

www.kathimerini.gr με στοιχεία από Reuters

Οι γονείς στην Ιαπωνία μπορούν να λύσουν μια και καλή το πρόβλημα της αξιόπιστης μπέιμπι-σίτερ με μια επίσκεψη στο κατάστημα που κατοικεί το νέο, φιλικό με τα παιδιά, ρομπότ.

Η ιαπωνική εταιρεία Aeon Co. παρουσίασε το νέο της ρομπότ, ειδικά προγραμματισμένο να ασχολείται και να ψυχαγωγεί μικρά παιδιά, το οποίο προς το παρόν βρίσκεται σε ένα από τα καταστήματα της εταιρείας.

Το μόνο που έχουν να κάνουν οι γονείς είναι να φορέσουν στο παιδί τους το ειδικό περιβραχιόνιο - bar code που διαβάζει το ρομπότ ώστε να αναγνωρίζει το παιδί. Μόλις συμβεί αυτό, η ρομποτική μπέιμπι σίτερ μπορεί να μάθει το όνομα του παιδιού και την ηλικία του και φυσικά να επικοινωνήσει μαζί του, αν και προς το παρόν το λεξιλόγιο του ρομπότ είναι περιορισμένο.

Η εταιρεία φυσικά θα επιδιώξει την περαιτέρω ανάπτυξη του ρομπότ, όχι μόνο για παιδαγωγικές χρήσεις αλλά με επιπλέον λειτουργίες που θα βοηθούν τους πελάτες των καταστημάτων της εταιρείας στα ψώνια τους.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Γαλλικό Πρακτορείο

Ο φωναυτογράφος δημιουργούσε γραφικές απεικονίσεις του ήχου πάνω σε φύλλα καπνισμένου χαρτιού

Νέα Υόρκη




Μια ηχογράφηση που έκανε το 1860 ένας άσημος Γάλλος εφευρέτης, σχεδόν δύο δεκαετίες πριν την εφεύρεση του φωνογράφου από τον Τόμας Έντισον, ανακαλύφθηκε στο Παρίσι και παίχτηκε για πρώτη φορά από Αμερικανούς ερευνητές.

Η ηχογράφηση των 10 δευτερολέπτων, στην οποία μια τραγουδίστρια ακούγεται να ερμηνεύει το λαϊκό τραγούδι Au Clair de la Lune («Στο Φως του Φεγγαριού») ανακαλύφθηκε τον περασμένο μήνα στα αρχεία της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών, γράφουν την Πέμπτη οι Times της Νέας Υόρκης.

Η αναπαραγωγή της κατέστη δυνατή μόνο χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία των Εθνικών Εργαστηρίων Lawrence Livermore στο Μπερκλεϊ της Καλιφόρνια.

Η ηχογράφηση έγινε στις 9 Απριλίου του 1860 με τον «φωναυτογράφο», μια εφεύρεση του Γάλλου τυπογράφου Εντουάρ-Λεό Σκοτ ντε Μαρτινβίλ, ο οποίος πέθανε πεπεισμένος ότι ο Τόμας Έντισον είχε κλέψει την ιδέα του και κέρδισε άδικα τη διεθνή αναγνώριση.

Όμως ο φωνογράφος του Έντισον μπορούσε όχι μόνο να ηχογραφεί αλλά και να αναπαράγει τις ηχογραφήσεις, κάτι που ο Σκοτ δεν είχε καν διανοηθεί -ο φωναυτογράφος προοριζόταν να δημιουργεί γραφικές αναπαραστάσεις της ανθρώπινης ομιλίας, οι οποίες θα μπορούσαν αργότερα να μεταγραφούν σε κείμενο, όπως στη στενογραφία.

Η βελόνα του φωνογράφου κατέγραφε τον ήχο σε έναν περιστρεφόμενο κύλινδρο καλυμμένο με κερί. «Η Μαίρη έχει ένα αρνάκι» ήταν η πρώτη φράση που αναπαρήγαγε ο Έντισον. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τον φωνογράφο εκδόθηκε το 1876.

Ο φωναυτογράφος λειτουργούσε με παρόμοια λογική. Ένα κέρατο λειτουργούσε σαν μικρόφωνο και μεταβίβαζε τις ηχητικές δονήσεις σε μια βελόνα, η οποία με τη σειρά της χάραζε φύλλα χαρτιού μαυρισμένα με τον καπνό μιας λάμπας λαδιού.

Η αναπαραγωγή της ηχογράφησης θα ήταν αδύνατη την εποχή του Σκοτ. Αυτό έγινε για πρώτη φορά αυτό το μήνα από μια ομάδα ιστορικών του ήχου και ηχοληπτών που ονομάζεται First Sounds.

Μέλη της ομάδας που εργάζονται στο Lawrence Livermore του Μπέρκλεϊ αρχικά εισήγαγαν την καταγραφή στον υπολογιστή με σάρωση υψηλής ανάλυσης. Στη συνέχεια μετέτρεψαν τα σκαλίσματα σε αρχείο ήχου ακολουθώντας τις καμπύλες της ηχογράφησης με μια ειδική ψηφιακή γραφίδα.

Παρόλο που η εφεύρεση του Σκοτ ήταν γνωστή στους ιστορικούς, μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί ενδείξεις ότι ο Έντισον είχε εμπνευστεί από τον φωναυτογράφο.

Ο Σκοτ ήταν πάντως εξοργισμένος με τον Αμερικανό μεγάλο εφευρέτη, όπως μαρτυρά μια επιστολή που δημοσίευσε έναν χρόνο πριν από το θάνατό του το 1879: «Ελάτε, Παριζιάνοι, μην τους αφήσετε να πάρουν το βραβείο μας» έγραφε.

Οι Αμερικανοί ερευνητές θα είναι τώρα οι πρώτοι που αναπαράγουν ηχογραφήσεις του Σκοτ, σχεδόν ενάμισι αιώνα μετά την επιστολή. Ο Ντέιβιντ Τζιοβανόνι, επικεφαλής της ομάδας, θα παίξει το παλιό τραγούδι την Παρασκευή στο ετήσιο συνέδριο της Ένωσης Συλλογών Ηχογραφήσεων στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ στην Καλιφόρνια.

Newsroom ΔΟΛ

Αθήνα




Να σβήσουν τα φώτα τους και να συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία «Η Ώρα της Γης» (Earth Hour) σε μια συμβολική κίνηση για τη σωτηρία του πλανήτη καλεί η WWF πολίτες σε όλο τον κόσμο. Στην πρωτοβουλία που προγραμματίζεται για το Σάββατο 29 Μαρτίου από τις 20:00 έως 21:00 το βράδυ συμμετέχει και ο Δήμος Αθηναίων.

Με απόφαση του δημάρχου Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη ο Δήμος Αθηναίων θα συμμετάσχει στην πρωτοβουλία. Για μία ώρα θα σβήσουν τα φώτα στο Δημαρχιακό Μέγαρο της Πλατείας Κοτζιά, καθώς και στο Λυκαβηττό.

«Η μείωση της ανθρωπογενούς εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα και η δημιουργία μίας ευρύτερης συνεργασίας και κοινών δράσεων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αποτελεί πλέον βασική προτεραιότητα του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος πρόσφατα έγινε μέλος του διεθνούς δικτύου συνεργασίας πόλεων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, C40 Cities Climate Change Leadership» αναφέρει ανακοίνωση.

Ο σκοπός της εκστρατείας διπλός: αφενός να κινητοποιήσει τον κόσμο να δείξει την ευαισθητοποίηση του για το θέμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, και αφετέρου να καλλιεργήσει ανάλογη στάση ζωής στην καθημερινότητα του κάθε πολίτη.

Εκτός από την Αθήνα στην πρωτοβουλία θα συμμετάσχουν μεταξύ άλλων: Αδελαϊδα, Ατλάντα, Λονδίνο, Μπανγκόκ, Καμπέρα, Σικάγο, Κοπεγχάγη, Δουβλίνο, Μανίλα, Μελβούρνη, Μόντρεαλ, Οτάβα, Σαν Φρανσίσκο, Σίδνεϊ, Tελ Αβιβ, Τορόντο, Βανκούβερ.

Όλα ξεκίνησαν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όταν στις 31 Μαρτίου 2007 στις 7:30 το βράδυ, 2,2 εκατομμύρια κάτοικοι έβγαλαν τις συσκευές του σπιτιού τους από την πρίζα και έκλεισαν τα φώτα τους, ζώντας για μία ώρα στο σκοτάδι.

Τα μεγαλύτερα μνημεία της πόλης σκοτείνιασαν και ακόμη και γάμοι έγιναν υπό το φως των κεριών. Αποτέλεσμα ήταν να μειωθεί η κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 10,2%, μέγεθος που ισοδυναμεί με την απομάκρυνση 48.000 αυτοκινήτων από το δρόμο για μία ώρα.

Την παγκόσμια προώθηση της εκστρατείας έχει αναλάβει η περιβαλλοντική οργάνωση WWF.

Newsroom ΔΟΛ

Η Advanced Micro Devices παρουσίασε πέντε νέα μέλη της σειράς επεξεργαστών Phenom -τρία τσιπ με τέσσερις πυρήνες επεξεργασίας καθώς και το πρώτο τσιπ της αγοράς με τρεις πυρήνες.

Ο επεξεργαστής Phenom X3 με τρεις πυρήνες κυκλοφορεί σε εκδόσεις των 2,1 GHz και 2,3 GHz και προσφέρει επιδόσεις 30% αυξημένες σε σχέση με τσιπ δύο πυρήνων που λειτουργούν στις ίδιες συχνότητες, ανακοίνωσε η εταιρεία την Τετάρτη.

Η παραγωγή του X3 είναι φθηνότερη, καθώς οι τρεις πυρήνες βρίσκονται στην ίδια πλάκα πυριτίου, αντί για δύο ή τέσσερις πυρήνες σε ξεχωριστές αλλά ενωμένες πλάκες.

Οι τρεις νέοι επεξεργαστές με τέσσερις πυρήνες είναι ο Phenom X4 9750 με χρονισμό στα 2,4 GHz, o Phenom X4 9850 στα 2,5GHz και ο Phenom 9100e στα 1,8GHz.

Ο 9100e λειτουργεί με μέγιστη ισχύ 65 Watt και προωθείται ως «ο πρώτος ενεργειακά αποδοτικός επεξεργαστής τεσσάρων πυρήνων του κόσμου» με χαμηλή θερμοκρασία και αθόρυβη λειτουργία.

Το 2007 ήταν μια κακή χρονιά για την AMD, καθώς οι ζημίες της έφτασαν τα 3,38 δισ. δολάρια από 166 εκατ. το 2006.

Newsroom ΔΟΛ

Το διαστημικό λεωφορείο Endeavour επέστρεψε τα ξημερώματα της Πέμπτης στη Γη ύστερα από αποστολή 16 ημερών στο διάστημα. Η προσγείωση έγινε στο διαστημικό κέντρο Κένεντι.

Το Endeavour έφτασε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 11 Μαρτίου, μεταφέροντας το καναδικό ρομπότ Dextre και μια βοηθητική μονάδα για το μεγάλο ιαπωνικό εργαστήριο Kibo, το οποίο προγραμματίζεται να εκτοξευτεί τον Μάιο.

Newsroom ΔΟΛ

Τα συμπεράσματα αυτά βασίζονται σε παρατηρήσεις εννέα χρόνων στο παρατηρητήριο Army Dugway Proving Ground του αμερικανικού στρατού. Επιβεβαιώνουν μια 42-χρονη πρόβλεψη -- γνωστή ως όριο ή αποκοπή Greisen-Zatsepin-Kuzmin (GZK) -- για τη συμπεριφορά των κοσμικών ακτίνων με υπερβολικά υψηλή ενέργεια, οι οποίες φέρουν περισσότερη ενέργεια από οποιοδήποτε άλλο γνωστό σωματίδιο.

Η ιδέα είναι ότι τα περισσότερα -- αλλά όχι όλα -- σωματίδια κοσμικών ακτίνων με ενέργειες πάνω από το όριο GZK δεν μπορούν να φθάσουν στη Γη, επειδή χάνουν την ενέργεια τους όταν συγκρούονται με τη μικροκυματική κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου, που ανακαλύφθηκε το 1965 και είναι η "μεταλαμπή" της Μεγάλης Έκρηξης που δημιούργησε τον Κόσμο πριν 13 δισεκατομμύρια χρόνια.

Η ύπαρξη του ορίου GZK προβλέφθηκε αρχικά από τον Kenneth Greisen του πανεπιστημίου του Cornell, και ανεξάρτητα από τους Georgiy Zatsepin και Vadim Kuzmin από το Ίδρυμα Φυσικής Lebedev της Μόσχας.

"Στόχος της φυσικής των κοσμικών ακτίνων με υπερβολικά υψηλή ενέργεια για τα προηγούμενα 40 χρόνια ήταν να βρουν αυτή την αποκοπή (το όριο) ή να το ανασκευάσουν," λέει ο καθηγητής της φυσικής Pierre Sokolsky, του πανεπιστημίου της Utah και επικεφαλής της εργασίας 60 επιστημόνων από επτά ερευνητικά ιδρύματα. "Για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια, η ερώτηση αυτή απαντιέται: Ναι υπάρχει ένα ανώτερο όριο στην ενέργεια της κοσμικής ακτινοβολίας."

Αυτό το συμπέρασμα, βασισμένο σε παρατηρήσεις από το 1997 έως το 2006, στο παρατηρητήριο κοσμικών ακτίνων υψηλής ανάλυσης Fly Eye στη δυτική έρημο του Utah, έχει υποστηριχτεί και από το παρατηρητήριο κοσμικών ακτίνων Auger στην Αργεντινή. Κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης φυσικών για τις κοσμικές ακτίνες το περασμένο καλοκαίρι, οι φυσικοί του Auger ανέφεραν ότι ο αριθμός των κοσμικών ακτίνων υπερβολικά υψηλής ενέργειας που φθάνουν στη Γη μειώνεται αισθητά πάνω από το όριο.

Έτσι και τα δύο συμπεράσματα έρχονται σε αντίθεση με τα συμπεράσματα του πειράματος AGASA της Ιαπωνίας, που παρατήρησαν κατά προσέγγιση 10-πλάσιες κοσμικές ακτίνες υψηλής ενέργειας -- και έτσι είχαν προτείνει ότι δεν υπήρχε καμία αποκοπή GZK.

Κοσμικές ακτίνες: Έρχονται από πολύ μακριά

Τον περασμένο Νοέμβριο, ερευνητές στο παρατηρητήριο Auger δημοσίευσε μια μελέτη που λέει ότι οι υψηλής ενέργειας κοσμικές ακτίνες προέρχονται από τους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες ή AGN, ή τις καρδιές των εξαιρετικά ενεργών γαλαξιών που θεωρούνται ότι φιλοξενούν στα κέντρα τους υπερβαρέες μαύρες τρύπες.

Οι AGN κατανέμονται σε όλο το σύμπαν, έτσι η επιβεβαίωση που έχουμε ότι η αποκοπή (το όριο) GZK είναι πραγματική, δείχνει ότι εάν οι κοσμικές ακτίνες υπερβολικά υψηλής ενέργειας είναι έξω από τους AGN, είναι πρώτιστα πολύ απόμακρες από τη Γη -- τουλάχιστον στον ουρανό του βόρειου ημισφαιρίου που παρατηρούνται από το παρατηρητήριο HiRes. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για γαλαξίες πέρα από το "τοπικό" υπερσμήνος γαλαξιών και σε αποστάσεις τουλάχιστον 150 εκατομμύρια έτη φωτός από τη γη,

Εντούτοις, τα αδημοσίευτα αποτελέσματα από την ομάδα του HiRes δεν βρίσκουν τον ίδιο συσχετισμό που έκανε το το παρατηρητήριο Auger μεταξύ αυτών των κοσμικών ακτίνων και των ενεργών γαλαξιακών πυρήνων. Έτσι ακόμα υπάρχει αβεβαιότητα για την αληθινή πηγή αυτών των εξαιρετικά ενεργητικών κοσμικών ακτίνων.

"Ακόμα δεν ξέρουμε από που προέρχονται, αλλά προέρχονται από μακριά," λέει ο Sokolsky. "Τώρα που ξέρουμε ότι το φαινόμενο του ορίου στην ενέργεια (GZK) είναι αληθινό, πρέπει να εξετάσουμε τις πηγές που βρίσκονται πολύ μακριά"

Μηνύματα από το υπερπέραν

Οι κοσμικές ακτίνες, που ανακαλύφθηκαν το 1912, αποτελούνται από υποατομικά σωματίδια. Από πυρήνες υδρογόνου (πρωτόνια) και ηλίου, αλλά και μερικών βαρύτερων στοιχείων όπως είναι το οξυγόνο, ο άνθρακας, το άζωτο ή ακόμα και ο σίδηρος. Ο ήλιος και άλλα αστέρια εκπέμπουν σχετικά χαμηλής ενέργειας κοσμικές ακτίνες, ενώ οι μεσαίας ενέργειας κοσμικές ακτίνες προέρχονται από τα αστέρια.

Η πηγή όμως των κοσμικών ακτίνων με υπερβολικά υψηλή ενέργεια είναι ένα μυστήριο εδώ και σχεδόν έναν αιώνα. Πρόσφατα αποτελέσματα του παρατηρητηρίου κοσμικών ακτίνων Pierre Auger έχουν απομακρύνει τη δημοφιλή θεωρία ότι προέρχονται από τους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες. Έχουν 100 εκατομμύρια φορές περισσότερη ενέργεια από αυτήν που παράγεται στους μεγαλύτερους επιταχυντές πάνω στη Γη. Η ενέργεια ενός τέτοιου υποατομικού σωματιδίου έχει συγκριθεί με αυτήν ενός τούβλου από μολύβι που πέφτει στο πόδι μας ή μιας γρήγορης μπάλας του μπέιζ-μπώλ που χτυπά το κεφάλι μας.

"Εντελώς μακριά από την απόκρυφη φυσική, μιλάμε για την κατανόηση της προέλευσης των πιο ενεργητικών σωματιδίων, που παράγονται με την πιο ενεργητική διαδικασία επιτάχυνσης στον κόσμο," λέει ο Sokolsky. "Είναι ένα ζήτημα του πόση ενέργεια μπορεί το σύμπαν να βάλει σε αυτά τα εξαιρετικά μικροσκοπικά σωματίδια γνωστά ως κοσμικές ακτίνες. Το πόσο υψηλή είναι η ενέργεια τους μπορεί να είναι είναι σε γενικές γραμμές άγνωστη. Ώσπου να φτάσουν σε μας, έχουν χάσει αυτή την ενέργεια τους."

Οι κοσμικές ακτίνες με υπερβολικά υψηλή ενέργεια θεωρούνται εκείνες με ενέργειες πάνω από 1018 ev, η κοσμική ακτίνα με τη μεγαλύτερη ενέρ4γεια ανιχνεύθηκε από το παρατηρητήριο Fly Eye (ή HiRes) της Utah το 1991 που μετέφερε ενέργεια 3*1020 ev.

Το Δίκτυο Τηλεσκοπίων (Telescope Array) καθώς και το Auger θα συνεχίσουν να ψάχνουν για τις πηγές σπάνιων κοσμικών ακτίνων με υπερβολικά υψηλή ενέργεια που αποφεύγουν την μικροκυματική ακτινοβολία του big bang και κατορθώνουν να φθάνουν ως τη Γη.

"Η λογικότερη υπόθεση είναι αυτές οι ακτίνες προέρχονται από μια κατηγορία ενεργών γαλαξιακών πυρήνων, που ονομάζονται blazars," λέει ο Sokolsky.

Ένα τέτοιο κέντρο γαλαξιών θεωρείται ότι φιλοξενεί μια υπερβαρέα μαύρη τρύπα με μάζα 1 δισεκατομμύριο φορές αυτής του ήλιου. Καθώς η ύλη απορροφιέται από τη μαύρη τρύπα, κάποια ύλη εκτινάσσεται προς τα έξω υπό μορφή ενός πίδακα ακτίνων ηλεκτρονίων και πρωτονίων. Όταν ένας τέτοιος πίδακας δείχνει προς τη γη, αυτός ο γαλαξίας είναι γνωστός ως blazar.

"Είναι σαν να κοιτάζουμε κατευθείαν στην κάνη ενός πυροβόλου όπλου," διευκρινίζει ο Sokolsky. "Αυτοί οι τύποι των γαλαξιών είναι οι πλέον πιθανοί υποψήφιοι για τις πηγές κοσμικών ακτίνων με υπερβολικά υψηλή ενέργεια."

--------------------------------------------------------------------------------

Οι κοσμικές ακτίνες είναι συνήθως πρωτόνια, ενώ φθάνουν πολύ σπάνια στη Γη, μία φορά σε κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο κάθε αιώνα. ''Οταν φθάνουν στην ατμόσφαιρα της Γης, συγκρούονται με άλλα σωματίδια, δημιουργώντας έτσι νέα ενεργειακά σωματίδια
Το πάνω τμήμα παρουσιάζει το Γαλαξία στις υπέρυθρες ακτίνες. Το γαλαξιακό επίπεδο φαίνεται καθαρά ως μια πλατιά λωρίδα που βρίσκεται στο μέσον της εικόνας. Αυτή η υπέρυθρη εκπομπή οφείλεται συνήθως στην διαστρική σκόνη που θερμαίνεται από την απορροφημένη ακτινοβολία των άστρων.

Στο μεσαίο τμήμα είναι η οπτική εικόνα του κεντρικού μέρους του Γαλαξία μας, όπως φαίνεται με γυμνό μάτι τη νύχτα. Το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού μέρους του Γαλαξία κρύβεται από την προαναφερθείσα διαστρική σκόνη. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της αστρικής ακτινοβολίας εκπέμπεται από τα αστέρια που είναι κοντά στο ηλιακό μας σύστημα

Το κάτω τμήμα παρουσιάζει μια νέα όψη του Γαλαξία, όπως φάνηκε με τη βοήθεια του δορυφόρου HESS, στις πολύ υψηλής ενέργειας ακτίνες γάμμα. Μπορούν να φανούν καθαρά οι μεμονωμένες πηγές αυτής της ακτινοβολίας. Η μεγάλη φωτεινή πηγή στο κέντρο του τμήματος αυτού είναι ό,τι απέμεινε από τη σουπερνόβα RX J1713.7-3946. Μπορεί να φανεί δε ότι οι περισσότερες από τις νέες πηγές ακτίνων-γ πολύ υψηλής ενέργειας συγκεντρώνονται κατά μήκος του γαλαξιακού επιπέδου.

--------------------------------------------------------------------------------

Αντικείμενα Blazars (BL Lac objects)

Είναι ένας τύπος ενεργού γαλαξία που χαρακτηρίζεται από μια πολύ γρήγορη (καθημερινή) μεταβλητότητα με γρήγορους ρυθμούς στη συνολική λαμπρότητα, με καμία γραμμή εκπομπής, με ισχυρή μη θερμική ακτινοβολία, και που εμφανίζονται σαν άστρα. Ένα αντικείμενο Blazar είναι ένας ραδιογαλαξίας ευθυγραμμισμένος έτσι ώστε να κοιτάζουμε στην ίδια ευθεία με τον πίδακα, δηλαδή προς την ίδια την καρδιά του συστήματος ακριβώς στον πυρήνα. Επειδή κοιτάζουμε κατά μήκος ακριβώς του πίδακα βλέπουμε μια πολύ γρήγορη, ιδιαίτερα φωτεινή ακτινοβολία.

Είναι μια υποκατηγορία των ενεργών γαλαξιακών πυρήνων AGN που παρατηρούνται στις υψηλότερες ενέργειες. Το Blazar θεωρείται ότι είναι ένας ενεργός γαλαξίας (AGN) που έχει έναν από τους σχετικιστικούς πίδακες να δείχνουν προς τη γη, έτσι ώστε να παρατηρούμε την εκπομπή από την περιοχή του πίδακα. Γι αυτό μοιάζουν με τους κβάζαρ, αλλά δεν είναι τόσο φωτεινοί. Οι εκπομπές στο ορατό φάσμα και η ακτινοβολία ακτίνων γάμμα από τους blazar είναι χρονικά μεταβλητές με διαστήματα από μερικά λεπτά έως λίγες ημέρες. Αν και υπάρχουν θεωρίες ως προς τις αιτίες αυτής της μεταβλητότητας, τα λίγα στοιχεία που έχουμε δεν μας επιτρέπουν ακόμα να τις επιβεβαιώσουμε.

Το περασμένο καλοκαίρι ήταν για την Ελλάδα το πιο «καυτό» των τελευταίων 150 ετών και είχε σαν τραγική συνέπεια το θάνατο 15 ανθρώπων.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, γράφει την Παρασκευή η εφημερίδα Τα Νέα, και πάλι καλά να λέμε, καθώς, αν ο καύσωνας διαρκούσε δύο-τρεις ημέρες παραπάνω, θα είχαμε θρηνήσει πολύ περισσότερα θύματα.

«Στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια θα έχουμε αύξηση της θερμοκρασίας τα καλοκαίρια κατά 6-7 βαθμούς Κελσίου, ενώ παγκοσμίως η αύξηση της θερμοκρασίας θα είναι 3-4 βαθμοί Κελσίου» τονίζει ο Δημήτρης Λάλας, πρώην πρόεδρος του Αστεροσκοπείου Αθηνών. «Το διάστημα 1961-1990 οι 33 βαθμοί Κελσίου ήταν η μέση θερμοκρασία του Ιουλίου στην Αθήνα. Το διάστημα 2070-2100 θα είναι 41 βαθμοί Κελσίου. Το περιβάλλον στην Αθήνα θα θυμίζει κάτι μεταξύ Καΐρου και Ασουάν».

Παράλληλα, οι επιστήμονες βλέπουν μείωση των βροχοπτώσεων κατά 20% στη Μεσόγειο και αύξηση των βροχών κατά 20% στη βόρεια Ευρώπη.

Θέλει να κάνει το γύρο του κόσμου με αεροπλάνο, χωρίς να καταναλώσει ούτε μια σταγόνα κηροζίνης. Ο λόγος για τον Ελβετό Μπερτράν Πικάρ, ο οποίος θα προσπαθήσει να πετάξει με αεροσκάφος, τα φτερά του οποίου θα έχουν ειδικό σχεδιασμό ώστε να «φυλακίζουν» την ηλιακή ενέργεια.

Όπως αναφέρετε σε δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου του Σαββάτου (15/3), το 1999 ο Πικάρ γύρισε τον κόσμο με αερόστατο μέσα σε 19 ημέρες, χωρίς να κάνει καμία στάση. Τώρα επιδιώκει να κάνει το ίδιο εγχείρημα, πετώντας αυτή τη φορά με την «Ηλιακή ώθηση» και να κερδίσει μια θέση στο βιβλίο Γκίνες.

Το αεροσκάφος με άνοιγμα φτερών 61 μέτρα, πιο μεγάλο και από εκείνο του Boing 747, θα είναι τελείως καλυμμένο από ηλιακά κελιά. Τα 200 τετραγωνικά μέτρα κελιών θα απορροφούν ηλιακή ενέργεια, η οποία θα κινεί τις τέσσερις μηχανές. το αεροπλάνο θα μπορεί να απογειωθεί χωρίς βοήθεια και θα μεταφέρει μπαταρίες λιθίου που θα του επιτρέπουν να ταξιδεύει και κατά τη διάρκεια της νύχτας με μέγιστη ταχύτητα 45 χλμ την ώρα.

Η πρώτη δοκιμαστική πτήση θα πραγματοποιηθεί εντός του 2008, ενώ τον επόμενο χρόνο ο Πικάρ θα πετάξει για πρώτη φορά υπό το φως του φεγγαριού. Το 2010 θα βρεθεί πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό και τον επόμενο χρόνο θα πραγματοποιήσει το πολυαναμενόμενο εγχείρημα.

Σε όσους του καταλογίζουν τρέλα, ο ίδιος απαντά: «Η τρέλα δεν είναι ότι εμείς προσπαθούμε να κατασκευάσουμε ένα αεροπλάνο που θα πετάει πρωί και βράδυ χωρίς μια σταγόνα κηροζίνης. Η τρέλα είναι ότι ο κόσμος συνεχίζει να πιστεύει ότι θα επιβιώσουμε χρησιμοποιώντας εκατομμύρια τόνους πετρελαίου. Δεν έχουμε καταλάβει ότι με αυτό τον τρόπο οδηγούμε τον πλανήτη μάς στην καταστροφή».

Η Διεθνής ένωση Αεροπορικών Μεταφορών (ΙΑΤΑ) ανακοίνωσε ότι θα στηρίξει το εγχείρημα του Πικάρ, παρέχοντάς του οικονομική ενίσχυση ύψους 90 εκατ. δολαρίων.

πηγή:www.cosmo.gr

Το παραπάνω δόγμα κυριαρχεί στους ιατρικούς κόλπους του νοσοκομείου του Τρόμσο στη Νορβηγία και όχι άδικα.

Τα δεδομένα του επιστημονικού προσδιορισμού του θανάτου ήρθε να αλλάξει πριν από μια επταετία, η πρωτοφανής στα ιατρικά χρονικά περίπτωση μιας Σουηδής αθλήτριας του σκι, η οποία καίτοι είχε χαρακτηριστεί κλινικά νεκρή όταν η θερμοκρασία του σώματός της έφτασε τους 13,7 βαθμούς Κελσίου, επανήλθε στη ζωή μετά τις προσπάθειες των γιατρών να επαναθερμάνουν σταδιακά, με μια ειδική μέθοδο, τον οργανισμό της.

Πρόκειται για την αθλήτρια του στίβου και λάτρη του χειμερινού σκι, Αννα Μπάγκενχολμ, η οποία πέρασε στην ιστορία ως ο πιο «παγωμένος άνθρωπος» που κατάφερε, μολονότι είχε αποχαιρετήσει τη ζωή για τρεις ολόκληρες ώρες, να επιζήσει.

«Είναι ένα συγκλονιστικό παράδειγμα για το τι μπορεί να συντηρηθεί με το ψύχος», επισημαίνει ο κορυφαίος Αμερικανός νευροχειρούργος Ρόμπερτ Σπέτζλερ, ο οποίος ερεύνησε ενδελεχώς την περίπτωση της Μπάγκενχολμ.

Στόχος του ήταν να τελειοποιήσει τη μέθοδο «κλινικής υποθερμίας» ή «ελεγχόμενης υποθερμίας», την οποία εφαρμόζει πριν από την πραγματοποίηση συγκεκριμένων χειρουργικών επεμβάσεων στους ασθενείς του.

Η αφαίρεση του αίματος
Ο Σπέτζλερ, ούτε λίγο ούτε πολύ, «θανατώνει» τους ασθενείς του, μειώνοντάς τους με τεχνητό τρόπο τη θερμοκρασία του σώματος, προκειμένου να μειωθεί, κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, στο ελάχιστο ο κίνδυνος πρόκλησης μη αναστρέψιμων εγκεφαλικών βλαβών στον ασθενή.

Εν συνεχεία επαναφέρει, με τεχνητό πάλι τρόπο, τη θερμοκρασία του σώματός τους στα φυσιολογικά επίπεδα.

Η εν λόγω μέθοδος συνίσταται στην αφαίρεση του αίματος του ασθενούς και τη διοχέτευσή του σε συσκευές υποβοήθησης του αναπνευστικού και κυκλοφορικού συστήματος (τεχνητή καρδιά, τεχνητός πνεύμονας), οι οποίες αναλαμβάνουν να «ψύξουν» το αίμα, μειώνοντας τη θερμοκρασία του από τους 37 βαθμούς Κελσίου, σταδιακά στους 28 βαθμούς, μια θερμοκρασία στην οποία είθισται να σταματά η λειτουργία της καρδιάς και να αναστέλλεται η επικοινωνία των νευρώνων του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Εν συνεχεία, η θερμοκρασία μειώνεται σταδιακά, φτάνοντας έως τους 17 βαθμούς Κελσίου.

Επιστήμονες στους κόλπους της δυτικοευρωπαϊκής και αμερικανική ιατρικής, μελετούν από τη δεκαετία του '50, το φαινόμενο του ψύχους και τις επιδράσεις του στο ανθρώπινο σώμα.

Η μοναδικότητα όμως της περίπτωσης της Μπάγκενχολμ παρείχε πολύτιμες πληροφορίες για την τελειοποίηση της μεθόδου, αυξάνοντας τα τελευταία χρόνια σημαντικά το ποσοστό των ασθενών που επανήλθαν μετά την επέμβαση στη ζωή χωρίς να έχουν υποστεί την παραμικρή εγκεφαλική βλάβη.

Η «κλινική υποθερμία» συνίσταται στην αφαίρεση του αίματος του ασθενούς και τη διοχέτευσή του σε συσκευές υποβοήθησης του αναπνευστικού και κυκλοφορικού συστήματος, οι οποίες αναλαμβάνουν να «ψύξουν» το αίμα, μειώνοντας τη θερμοκρασία του από τους 37 βαθμούς Κελσίου στους 17 βαθμούς.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΤΗΣ
Η εξασφάλιση ελεύθερου χώρου για την πραγματοποίηση της λεπτής χειρουργικής επέμβασης που απαιτείται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το πλεονέκτημα της μεθόδου της «ελεγχόμενης υποθερμίας».

Το αίμα απομακρύνεται, οι όγκοι ή κάθε άλλο ανεπιθύμητο και επικίνδυνο εύρημα στον εγκέφαλο, συρρικνώνονται.

Ο Σπέτζλερ αποκτά κατ αυτόν τον τρόπο πρόσβαση σε σημεία του εγκεφάλου, τα οποία ήταν πριν από την εφαρμογή της μεθόδου απρόσιτα. Στην περίπτωση που διαρραγεί ένα αγγείο, μπορεί να το «επισκευάσει» ευκολότερα εάν ο χώρος δεν είναι κατακλυσμένος από αίμα.

Το 13% των ασθενών δεν επιζούν της επέμβασης, το 18% μένει ανάπηρο, ωστόσο το 67% αυτών εξέρχεται της χειρουργικής αίθουσας απολύτως υγιές. Χωρίς τη συγκεκριμένη χειρουργική επέμβαση, κανείς ασθενείς δεν θα επιζούσε...

Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε «υποθερμική καρδιακή ανακοπή» και χειρουργούνται κάτω από αυτές τις συνθήκες, δεν εκπέμπουν το παραμικρό εγκεφαλικό κύμα, έχοντας απολέσει τη συνείδησή τους.

Δεν έχουν σφυγμό, κανέναν καρδιακό χτύπο, είναι «νεκροί» σύμφωνα με τον επιστημονικό προσδιορισμό του θανάτου.

ΔΡ ΣΠΕΤΖΛΕΡ
Επανέφερε στη ζωή 100 ασθενείς

Ποιες θερμοκρασίες αντέχει ο ανθρώπινος οργανισμός και για πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να τις αντέξει; Πώς επαναθερμαίνουμε το ανθρώπινο σώμα και ποιο είναι το ασφαλές χρονικό διάστημα προστασίας του εγκεφάλου από τον πάγο;

Ο Σπέτζλερ ανήκει στους ελάχιστους ειδικούς που μπορεί λόγω της τεράστιας εμπειρίας του να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα, καθώς ο Αμερικανός νευροχειρουργός, έχει εφαρμόσει μέχρι σήμερα τη μέθοδο της «ελεγχόμενης υποθερμίας» σε περισσότερους από 100 ασθενείς. Ολοι είχαν περάσει στην «άλλη όχθη» για αρκετά λεπτά πριν τους επαναφέρει στη ζωή.

Το μεγαλύτερο μάλιστα χρονικό διάστημα που ένας ασθενής του έμεινε «νεκρός» στη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης είναι τα 72 λεπτά...

Στα 200 εκατ. ευρώ ανέρχεται το κόστος ανέγερσης και εξοπλισμού των 11 χειρουργικών αιθουσών του ιατρικού ινστιτούτου στο Φοίνιξ, όπου εργάζεται ο Σπέτζλερ.

Η περίπτωση του 6χρονου Ενρίκε
Μία από τις δυσκολότερες περιπτώσεις ασθενών υπήρξε αυτή ενός εξάχρονου τότε αγοριού, του Ενρίκε Ουζουέτα από την Τουσόν.

Ο μικρός Ενρίκε είχε χτυπήσει το κεφάλι του στο πάτωμα. Αρχισε να έχει πονοκέφαλο και να μην αισθάνεται καλά. Εν συνεχεία δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξεις παρά μόνο φθόγγους. Το παιδί μεταφέρθηκε στο πλησιέστερο νοσοκομείο όπου υπεβλήθη σε αξονική τομογραφία εγκεφάλου.

Τα νέα ήταν αποκαρδιωτικά: ύπαρξη ανευρύσματος στον εγκέφαλο. Τα ανευρύσματα συνηθίζεται να μεγαλώνουν όλο και περισσότερο εξαιτίας της πίεσης του αίματος και όταν «σκάσουν» οδηγούν στον θάνατο το ήμισυ των ασθενών, ενώ το 50% αυτών που επιζούν «κληρονομεί» κάποιου είδους αναπηρία.

Οι γιατροί συνέστησαν στους γονείς να μεταφέρουν το παιδί στο Φοίνιξ προκειμένου να τον αναλάβει ο Ρόμπερτ Σπέτζλερ. Σήμερα, ο νεαρός Ενρίκε είναι απολύτως υγιής εάν εξαιρέσει κανείς ότι απέκτησε μια φοβία για τις καταιγίδες και τις αστραπές, ενώ υπάρχουν στιγμές στο σχολείο που χάνει τη συγκέντρωσή του.

Κανείς δεν θα ΄θελε να βρέχει στον τελικό των 100 μέτρων στο Πεκίνο τον ερχόμενο Αύγουστο. Ούτε οι αθλητές ούτε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, ούτε φυσικά οι θεατές. Γι΄ αυτό, οι Κινέζοι διοργανωτές έχουν λάβει όλα τα δυνατά μέτρα για να αποφύγουν τη βροχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Τα προγράμματα της Εθνικής Υπηρεσίας Τροποποίησης Καιρού της Κίνας θεωρούνται από τα πιο εξελιγμένα παγκοσμίως. Οι Κινέζοι διαθέτουν το μεγαλύτερο οπλοστάσιο εναντίον του καιρού και πειραματίζονται εδώ και χρόνια με μεθόδους παρέμβασης στο κλίμα σε μεγάλη κλίμακα.
Τα μέτρα για την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων ακολουθούν τρία στάδια. Πρώτα, η υπηρεσία τροποποίησης θα παρακολουθεί στενά τον καιρό της ευρύτερης περιοχής του Πεκίνου χρησιμοποιώντας δορυφόρους, αεροσκάφη, ραντάρ κι έναν υπερυπολογιστή ΙΒΜ p575 με εντυπωσιακές υπολογιστικές ικανότητες. Ο υπολογιστής έχει τη δυνατότητα να δίνει προγνωστικά καιρού ανά ώρα για καθένα από τα 44.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα που καλύπτουν την περιοχή υπό παρακολούθηση.
Δεύτερο στάδιο. Σε περίπτωση που εντοπιστούν απειλητικά βροχοφόρα σύννεφα, θα περάσουν στο δεύτερο στάδιο. Δύο αεροσκάφη, πυροβολικό και ρουκέτες που βρίσκονται παρατεταγμένα σε 20 τοποθεσίες γύρω από το Πεκίνο θα εκτοξεύσουν ιωδιούχο άργυρο και ξηρό πάγο στα σύννεφα, με την προϋπόθεση αυτά να βρίσκονται ακόμα σε μακρινή απόσταση από τα στάδια των αγώνων. Τέλος, αν τυχόν κάποιο από τα σύννεφα καταφέρει και ξεφύγει αλώβητο και πλησιάσει απειλητικά τη Φωλιά των Πουλιών, όπως ονομάζεται το νέο Ολυμπιακό Στάδιο, θα το αντιμετωπίσουν με χημικά. Οι ουσίες αυτές μειώνουν το μέγεθος των σταγόνων, ώστε να μην πέσουν μέχρι να απομακρυνθεί το σύννεφο.
«Χρησιμοποιούμε ένα ψυκτικό υγρό από υγρό άζωτο, το οποίο αυξάνει τον αριθμό των σταγονιδίων και ταυτόχρονα μειώνει το μέγεθός τους. Ως αποτέλεσμα, μειώνεται η πιθανότητα πτώσης των σταγόνων και μαζί η βροχόπτωση», εξηγεί στο περιοδικό «Τechnology Review» του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης ο Ζανγκ Κιαν, διευθυντής της Υπηρεσίας Τροποποίησης Καιρού του Πεκίνου.
Πιθανότητες 50%. Οι Κινέζοι έχουν κάθε λόγο να φοβούνται τον καιρό. Ο Αύγουστος είναι από τους πιο βροχερούς μήνες στη Νοτιοανατολική Ασία. Οι πιθανότητες βροχόπτωσης στο Πεκίνο κάθε μέρα του Αυγούστου πλησιάζουν το 50%. Μέχρι τώρα, τα πειράματα με καταιγιδοφόρα νέφη δεν είναι πάντα πετυχημένα. Σύμφωνα με τον Κιαν, τα αποτελέσματα με τα λιγότερο απειλητικά σύννεφα κρίνονται ικανοποιητικά.
Το πρόγραμμα τροποποίησης του καιρού της Κίνας είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο. Περισσότεροι από 1.500 ειδικοί εργάζονται στην υπηρεσία, έχοντας υπό τις διαταγές τους 30 αεροσκάφη και τα πληρώματά τους, καθώς και 37.000 υπαλλήλους μερικής απασχόλησης (αγρότες και χωρικοί οι περισσότεροι), οι οποίοι ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμοι να πολεμήσουν τα σύννεφα με 7.113 αντιαεροπορικά όπλα και 4.991 εκτοξευτήρες ρουκετών.
Οι Κινέζοι άρχισαν να πειραματίζονται με τον καιρό το 1958 για την άρδευση της άνυδρης Βόρειας Κίνας. Αυτό το κομμάτι της χώρας υποφέρει από ξηρασία και ξαφνικές σφοδρές καταιγίδες που φέρνουν τόνους άμμου από την έρημο Γκόμπι.
Κονδύλια- αποτελέσματα. Ο ετήσιος προϋπολογισμός της ειδικής υπηρεσίας, η οποία μετά τους Ολυμπιακούς θα αναβαθμιστεί σε υπουργείο, είναι 45-70 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με τις κινεζικές αρχές, από το 1999 ώς το 2007 οι βομβαρδισμοί των νεφών απέτρεψαν το χαλάζι σε μία έκταση 470.000
τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ προκάλεσαν 250 δισεκατομμύρια τόνους βροχής, ικανή να γεμίσει τέσσερις φορές τον Κίτρινο Ποταμό. Για να προκληθεί τεχνητή βροχή, γίνεται σπορά με ιωδιούχο άργυρο σε νέφη κατακόρυφης ανάπτυξης.
Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι Κινέζοι έχουν καταφέρει να προκαλέσουν καλοκαιρία κατά τη διαρκεια μεγάλων γεγονότων, όπως η Παγκόσμια Εμπορική Έκθεση στο Γιουνάν, οι Ασιατικοί Αγώνες στη Σαγκάη και το Φεστιβάλ Πάντα στο Σετσουάν.
Οι Ρώσοι δίδαξαν και τους Κινέζους από το Τσερνόμπιλ

ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ διαθέτουν το μεγαλύτερο πρόγραμμα τροποποίησης καιρού στον κόσμο, όμως οι ίδιοι θεωρούν τους Ρώσους επιστήμονες τους καλύτερους στο είδος τους.
Το 1986, οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν αντίστοιχα μέτρα για να μην επιτρέψουν στη ραδιενεργό βροχή από το Τσερνόμπιλ να φτάσει στη Μόσχα. Το 2000, έδιωξαν τα καταιγιδοφόρα νέφη από την πρωτεύουσα εν όψει μιας μεγάλης εκδήλωσης για την επέτειο του τέλους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο τότε πρόεδρος της Κίνας εντυπωσιάστηκε από το αποτέλεσμα και μετέφερε την τεχνογνωσία στο Πεκίνο.
Η έναρξη της προσπάθειας τροποποίησης του καιρού τοποθετείται από τους ερευνητές το 1946 στο Σκινέκταντι της Νέας Υόρκης. Εκεί, ο Μπέρναντ Βόνεγκατ ανακάλυψε τη δυνατότητα του ιωδιούχου αργύρου να σχηματίζει κρυστάλλους που συμπυκνώνουν τα σταγονίδια της βροχής.
Τις δεκαετίες του ΄60 και ΄70, οι κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών επένδυσαν εκατομμύρια δολάρια σε πειράματα για την τροποποίηση του καιρού. Ανάμεσά τους ήταν προσπάθειες για τον έλεγχο των τυφώνων, την αύξηση της χιονόπτωσης και της βροχόπτωσης και τη μείωση των κεραυνών. Το Πεντάγωνο μάλιστα δοκίμασε κάποιες μεθόδους στον πόλεμο του Βιετνάμ για την πρόκληση βροχής στο χωμένο στη ζούγκλα Μονοπάτι Χο Τσι Μινχ, που χρησιμοποιούσαν οι Βιετκόγκ. Όμως, οι επιστήμονες δεν είναι απόλυτα σίγουροι πως τα προγράμματα αυτά αποδίδουν, μια που ο καιρός είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο και εύκολα μεταβλητό σύστημα.
Στην Αμερική, η ομοσπονδιακή χρηματοδότηση σταμάτησε.
Το 2003, η Εθνική Ακαδημία Επιστημών των ΗΠΑ συμπέρανε ότι έπειτα από 30 χρόνια πειραμάτων δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις για την αποτελεσματικότητά τους.
Παρόλα αυτά, οι επιστήμονες λένε πως σε συγκεκριμένες περιπτώσεις τα προγράμματα έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. ● Στην Ελλάδα, χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια μέθοδοι για την αποτροπή χαλαζόπτωσης και την πρόκληση βροχόπτωσης κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα.

πηγή:TA NEA

Τώρα αυτό είναι για καλό;Έχω τις επιφυλάξεις μου, για μένα είναι άλλος ένας βιασμός για τον πλανήτη.

Σίδνεϊ




Κανένας άνθρωπος δεν ήταν παρών για να δει την πτώση, όμως οι αγελάδες που έβοσκαν στην περιοχή πρέπει να τρόμαξαν. Αυστραλός αγελαδοτρόφος ανακάλυψε στη φάρμα του ένα μισολιωμμένο μεταλλικό αντικείμενο, πιθανότατα σκουπίδι από το Διάστημα.

Ο κτηνοτρόφος Τζέιμς Στίρτον βρήκε το μυστηριώδες αντικείμενο πέρυσι, όμως μόλις αυτή την εβδομάδα δημοσιοποίησε το εύρημα και άρχισε να προσπαθεί να μάθει τι είναι. Ο ίδιος δεν είχε δει την πτώση, δεδομένου ότι η φάρμα του, στη βόρεια ερημική Αυστραλία, έχει έκταση 400 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

«Πήγαινα με το άλογό μου να εξέγξω κάποιες αγελάδες και το είδα μέσα σε μια περιφραγμένη έκταση» είπε στο Reuters. Περιγράφοντας το παραμορφωμένο αντικείμενο είπε ότι είναι κούφιο και καλυμμένο από κάποιο υλικό «ινών άνθρακα».

Ο Στίρτον έχει επικοινωνήσει με διάφορες αεροδιαστημικές εταιρείες των ΗΠΑ, χωρίς όμως να έχει λάβει απάντηση.

Πάντως το Powerhouse Museum του Σίδνεϊ ανέφερε ότι τα διαστημικά σκουπίδια δεν είναι σπάνια στην ερημική Αυστραλία.

Το 1979, μεγάλα κομμάτια του αμερικανικού Skylab έπεσαν κοντά σε μια μικρή πόλη στη δυτική Αυστραλία. Το δημοτικό συμβούλιο έστειλε πρόστιμο για ρύπανση στη NASA και ο Αμερικανός πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ πήρε τηλέφωνο σε ένα μοτέλ της πόλης για να ζητήσει συγγνώμη.

Newsroom ΔΟΛ

Νέα Υόρκη




Η νέα έκδοση του iPhone με υποστήριξη για δίκτυα κινητής τηλεφωνίας τρίτης γενιάς θα αρχίσει να παράγεται το Μάιο και θα παρουσιαστεί στην αγορά το δεύτερο τρίμηνο του έτους, εκτιμά αναλυτής της Τράπεζας της Αμερικής.

Σύμφωνα με το Reuters, ο αναλυτής Σκοτ Κρεγκ εκτιμά με βάση τις πηγές του ότι η παραγωγή του νέου iPhone θα επιταχυνθεί τον Ιούνιο έτσι ώστε μέχρι το τέλος του χρόνου να έχει φτάσει έως και τα 8 εκατομμύρια τηλέφωνα.

Πολλοί άλλοι αναλυτές, αναφέρει το πρακτορείο, εκτιμούν ότι το μοντέλο 3G θα παρουσιαστεί στη διάρκεια συνεδρίου ανάπτυξης που προγραμματίζει η Apple τον Ιούνιο.

Η εταιρεία αρνήθηκε να σχολιάσει τις εκτιμήσεις. Η εταιρεία τηλεπικοινωνιών AT&T, με την οποία συνεργάζεται αποκλειστικά η Apple στην αγορά των ΗΠΑ, είχε δηλώσει πέρυσι ότι το iPhone 3G θα είναι διαθέσιμο εντός του 2008.

Πάνω από 4 εκατ. iPhone έχουν πουληθεί στις ΗΠΑ και στις λίγες ευρωπαϊκές χώρες όπου είναι διαθέσιμο από την παρουσίασή του πέρυσι τον Ιούνιο.

Όπως είχε ανακοινώσει τότε η Apple, το iPhone δεν υποστηρίζει δίκτυα 3G λόγω της υψηλής κατανάλωσης ρεύματος, που θα μείωνε την απόδοση της μπαταρίας.

Newsroom ΔΟΛ

Λονδίνο

Οι ηλιακές εκλάμψεις προκαλούν δονήσεις που εξαπλώνονται σε όλη την επιφάνεια του Ήλιου, επιβεβαίωσαν έπειτα από δεκαετίες προσπαθειών οι αστροφυσικοί.

Οι ταλαντώσεις που προκαλεί η εκτίναξη τεράστιων ποσοτήτων αερίου εξαπλώνονται στο άστρο «ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ολόκληρη η Γη δονείται για εβδομάδες έπειτα από έναν μεγάλο σεισμό» σχολιάζουν στο Nature.com οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ααρχους.

Το γεγονός ότι τα εξωτερικά στρώματα του Ήλιου ταλαντώνονται είναι γνωστό εδώ και καιρό, και μάλιστα υπάρχει για τη μελέτη τους ο κλάδος της Ηλιοσεισμολογίας. Οι ταλαντώσεις αυτές γενικά οφείλονται στην μετακίνηση διάπυρου υλικού ανάμεσα στα διαφορετικά στρώματα του άστρου.

Ωστόσο η υπόθεση των ηλιακών σεισμών, ενός διαφορετικού φαινομένου που είχε προταθεί για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1970, παρέμενε ως σήμερα ανεπιβεβαίωτη.

Εκλάμψεις

Ο Κρίστοφερ Κάροφ και ο Χανς Κιέλντσεν χρησιμοποίησαν δεδομένα των δορυφόρων SOHO και GOES που παρατηρούν τον Ήλιο. Εστιάστηκαν στις περιοχές της ηλιακής επιφάνειας όπου εκδηλώνονται εκλάμψεις, πίδακες που στέλνουν γιγάντιες ποσότητες πλάσματος στο Διάστημα.

Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ιδιαίτερα συχνές γύρω από τις ηλιακές κηλίδες και μάλιστα ακολουθούν τον ίδιο 11ετή κύκλο δραστηριότητας.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι δονήσεις υψηλής συχνότητας ολόκληρου του Ήλιου ήταν εντονότερες όταν οι εκλάμψεις βρίσκονταν σε έξαρση.

Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι δονήσεις από τις εκλάμψεις διαδίδονται στο άστρο, περίπου όπως εξαπλώνονται οι κυματισμοί γύρω από μια πέτρα που πέφτει στο νερό.

Οι δονήσεις δεν καταγράφηκαν άμεσα αλλά έγιναν αντιληπτές ως στιγμιαίες μετατοπίσεις στο μήκος κύματος της ακτινοβολίας που εκπέμπει ο Ήλιος.

Παρουσιάζοντας τα συμπεράσματά τους στο Astrophysical Journal Letters, οι αστροφυσικοί προτείνουν ότι η ίδια μέθοδος θα μπορούσε να εφαρμοστεί για να αναγνωριστούν για πρώτη φορά εκλάμψεις και κηλίδες και σε άλλα άστρα.

Newsroom ΔΟΛ