- Χρονοκλέφτες... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Θα ήθελα να επισημάνω ότι αυτή η φυγή προς τις μεγάλες πόλεις παρατηρείται σε άτομα της επαρχίας. Και εγώ σε χωριό μένω, κοντά σε πόλη. Με κουράζει η πόλη αν και μου παρέχει από την άλλη πολλές ανέσεις. Θα μπορούσα όμως να ζήσω ευχάριστα χωρίς πολλές από τις ανέσεις που προσφέρει μία πόλη.

_____________________
Στην κολυμπήθρα ρίξανε νερό αλκοολούχο και τ'ονομα που μου 'δωσαν ήταν χαμένο ρούχο...

Όσο για τον χρόνο? Στο σχολείο όντως κινείται πιο αργά...

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

καθε χρονο παω για ενα μηνα στην Κρητη, και μενω αρκετα εξω απο μικρο χωριο.

αυτο που εχω παρατηρησει ειναι οτι αλλαζει η φυση των ασχολιων μας και οχι το ποσο γρηγορα βιωνω να περναει ο χρονος.

γιατι δεν μπορω να δω σαν "δουλεια" κατι δημιουργικο που εγω αποφασιζω να κανω, κι ας ειναι το να κουβαλησω πετρες για να φτιαξω εναν τραφο (ξερολιθια για τους μη γνωριζοντες την Κρητικην διαλεκτο).

το πρωτο πραγμα που συνειδητοποιει κανεις μετα απο μια βδομαδα μακρυα απο τον "πολιτισμο" ειναι το ποσα αρνητικα ερεθισματα λειπουν.

δυστυχως αυτος ο μηνας περναει το ιδιο γρηγορα με τους αλλους...

Απλώς φαίνεται ότι μια 'επιτυχημένη' εταιρία π.χ έχει κάνει μάστερ στη διαχείριση του χρόνου όσο αφορά το προσωπικό με ακριβώς δεκάλεπτα διαλείμματα κλπ.

Πολύ λυπάμαι ότι αυτοί που μας κλέβουν το χρόνο ρε Απέριττε πληθαίνουν και υπάρχει και ανταγωνισμός τώρα μεταξύ τους στο ποιος θα το τελειοποιήσει. Ένας σκέττος πόλεμος.

‘Read not to contradict and confute, nor to believe and take for granted, but to weigh and consider.’

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Εσύ τον δίνεις εκει που νομίζεις οτι θες να τον δώσεις και
τελικά ανακαλύπτεις οτι έκανες πατάτα.

Δεν πειράζει να χάσεις χρονο σε κάτι που ανακαλύπτεις μετά οτι
δεν άξιζε. Αλλα αν χρεώνεις το λάθος σου σε κλέφτες και οχι
στη δική σου αδυναμία ορθής κρίσης, τότε δεν θα βελτιωθείς ποτέ.

Αγγελος.

quote:

---

Έχουν στήσει τόσο όμορφα την μηχανή που αν δεν λειτουργήσεις μαζί της θα σε συνθλίψει. Θέλει μεγάλη δύναμη και αποφασιστικότητα για να μπορέσεις να ξεφύγεις. Δεν είναι αδύνατο αλλά πολύ δύσκολο. Το πρώτο βήμα είναι να το καταλάβεις. Η κατανόηση... Μετά αρχίζεις να καταστρώνεις τρόπους να αλλάζεις συνήθειες και πολλά άλλα....
Περιθωριοποιείσαι όμως και ξέρεις φίλε.. πολύ λιγοι το αντέχουν αυτό....

---

αυτή δυστυχώς είναι μία μεγάλη αλήθεια, το να επιλέξει κανείς να ζει πέρα από τα γρανάζια του γραμμικού χρόνου (τουλάχιστον) είναι ένα μεγάλο ρίσκο... πρέπει να είναι κανείς έτοιμος να αντιμετωπίσει την περιθωριοποίηση που τον περιμένει, πρέπει να μπορεί να αποδεικνύει καθημερινά στον εαυτό του πως έκανε την σωστή επιλογή...

κι αυτή η πραγματικά καλοστημένη μηχανή έχει γρανάζια αόρατα... είναι πολύ εύκολο να σε "μαγκώσουν" αν χάσεις την προσοχή σου έστω και ένα λεπτό...

π.χ. η φράση "περνάνε τα χρόνια και τι θα κάνω?" είναι μια από τις μεγαλύτερες παγίδες... μοιάζει λογική, τα αποτελέσματα της τα βλέπουμε καθημερινά σε ανθρώπους ξεχασμένους σε γηροκομεία ή και στα σπίτια τους ακόμα... η μηχανή αυτή πάει να λειτουργήσει εκφοβιστικά στην ψυχή μας λέγοντας "πρόσεχε, έτσι θα καταλήξεις"... κι όμως... γνώρισα τέτοιους ανθρώπους που δεν μετάνοιωσαν για τις επιλογές τους, που ακολουθούν το ρέμα της ζωής χωρίς πρόβλημα γιατί πήραν στα χέρια τους τον χρόνο τους και τον διαχειρίστηκαν όπως αυτοί νόμιζαν καλύτερα...

υποφέρουν στην ουσία αυτοί που προσπαθούν συνεχώς να κυνηγάνε με συνέπεια και αυτοθυσία τα όρια του χρόνου που τους προσφέρεται σαν δώρο... λες και δεν ήταν δικός τους εξαρχής...

χμ...σαν γκρίνια μου βγήκε αυτό...
συγνώμη...

Galadriel

για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος

και η δική μου η άποψη είναι πως αυτό δεν συμβαίνει τυχαία και πως δεν είναι ακριβώς επιλογή μας, είναι ο υπωτισμός που έχουμε υποστεί και δεν μπορούμε πλέον να ξεχωρίσουμε τις πραγματικά δικές μας επιλογές απο εκείνες που κάποιοι άλλοι μας επιβάλουν. Και δεν μπορούμε να το ξεχωρίσουμε γιατί πολύ απλά δεν έχουμε τον χρόνο να το επεξεργαστούμε. Ποιος είναι ο σκοπός να συμβαίνει κάτι τέτοιο;
Έχουν ακουστεί πάρα πολλά για τρόπους που προσπάθησαν κατά καιρούς να βρούν προκειμένου να ελέγξουν την ανθρώπινη σκέψη, γιατί όμως να την ελέγξουν αν μπορούν να την καθοδηγήσουν να λειτουργεί μέσα σ΄αυτά που θέλουν εκείνοι να λειτουργήσουν;
Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τον ένα άνθρωπο απο τον άλλο; Κυρίως η σκέψη του αφού αυτή διαμορφώνει τα περισσότερα στοιχεία του χαρακτήρα του, η αντιληψή μας είναι ο τρόπος ζωής μας. Όταν αφαιρείτε ή αποσπάτε τότε δεν είμαστε τίποτα άλλο απο ρομποτάκια που λειτουργούν κάτω απο ίδιες συνθήκες, όταν δεν έχουμε τον χρόνο να αντιληφθούμε και να επεξεργαστούμε τα γεγονότα γύρω μας τότε είναι πολύ εύκολο να δεχτούμε τα πάντα και να μην αντιδράσουμε σε τίποτα.
Πολλές φορές παρατηρώ τις σκέψεις των ανθρώπων γύρω μου, είναι απίστευτο το πόσο πανομοιότιπες είναι. Είναι απίστευτο πως όλοι καταναλώνονται στις ίδιες σκέψεις, ανάγκες, υποχρεώσεις.
Πολλές φορές απο κάποια ηλικία και μετά ευχήθηκα να ήμουν παιδί γιατί όταν ήμουν παιδί είχα πολύ χρόνο στην διαθεσή μου να σκεφτώ, να ελευθερωθώ, να αντιδράσω. Σήμερα δεν το εύχομαι πια, κοιτάω τα παιδιά και τα λυπάμε. Τα λυπάμε για όλα αυτά τα πρέπει και όλες αυτές τις ανάγκες που τους έχουν δημιουργήσει. Δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος ούτε για αυτά πλέον, σχολείο, φροντιστήριο, ξένες γλώσσες, ιδιαίτερα. Τότε όμως δεν είναι που αρχίζουμε να συνηδητοποιούμαι τον εαυτό μας;, τότε δεν είναι που αρχίζουμαι να δημιουργούμαι τις απόψεις μας;, τότε δεν έρχωνται τα πρώτα ερωτηματικά της ζωής και η πρώτη ανάγκη για αναζήτηση;. Αυτά τα παιδιά χωρίς διαθέσιμο χρόνο τι απο όλα αυτά θα προλάβουν να επεξεργαστούνε; Ποια σκέψη αλήθεια θα δημιουργήσουν στο μέλλον; Αν η προσωπική ατομική σου σκέψη δεν είναι δυνατή και δεν έχει προέλθει απο προσωπική αναζήτηση τότε είναι πολύ εύκολο να υοθετιθεί η οποιαδήποτε σκέψη σου φυτευτεί με έναν έξυπνο, marketing τρόπο. Κι αυτό που υποψιάζομαι ότι συμβαίνει είναι η δημιουργία ανθρώπων χωρίς ατομική σκέψη αφού η έλλειψη χρόνου δεν αφήνει περιθώρια αναζήτησης.

Νομίζω πως ο καθένας πρέπει να αντιδράσει πάνω σ΄αυτό, πρέπει να μάθει να ξεχωρίζει τις πραγματικές επιλογές του και τις πραγματικές ανάγκες του προκειμένου να βρεί τον διαθέσιμο χρόνο που χρειάζεται.

Ελευθερος χρόνος δεν σημαίνει απαραίτητα απραξία, ελεύθερος χρόνος σημαίνει ο χρόνος μέσα στον οποίο ενεργώ και πράτω κατα τρόπους που να ικανοποιούν και να ελευθερώνουν τον εαυτό μου. Γιατί αν κάποιος δεν γνωρίζει πως μπορεί να γεμίσει τον ελευθερο χρόνο του τότε πολύ πιθανόν να έχει περιορίσει το μυαλό του μόνο σε όσα τον έμαθαν να κάνει και απο μόνος του να μην μπορεί να σκεφτεί κάτι παραπάνω που θα μπορούσε κάνει, να μην γνωρίζει τις εσώτερες ανάγκες του αλλά μόνο τις ανάγκες που δεσμεύονται στα πλαίσια της λειτουργίας του μέσα στην κοινωνία.

Ίσως οι περισσότεροι που μπήκαν σ' αυτό το forum να μπήκαν στα πλαίσια της αναζήτησης. Εγώ μπήκα για έναν και μοναδικό λόγο, για να πιέζω τον εαυτό μου να βρίσκει χρόνο να σκεφτεί και να επεξεργάζεται κάτι πέρα απο την καθημερινοτητά του.

"Έχουμε ανάγκη απο χρόνο
για όνειρα,
χρόνο για αναμνήσεις,
χρόνο για να αντιληφθούμε το άπειρο".
GLADYS TABER (1899-1980)

Συγχαρητήρια για το θέμα σου ! Πολύ ενδιαφέρουσα και... πραγματική η τοποθέτησή σου !

Παρατηρώ τον κόσμο, μέρα με τη μέρα, να μετατρέπεται σε... ρομπότ. Οι περισσότεροι, τρέχουν από δω, τρέχουν από εκεί, με άγχος να τα προλάβουν όλα ! Και στην ουσία... δεν κάνουν τίποτα !!!!! Τίποτα το δημιουργικό ή έστω κάτι που να τους δίνει χαρά. Έχουμε πάψει πια να ήμαστε παιδιά. Το παιχνίδι δεν είναι μόνο προνόμιο των παιδιών αλλά και των ενηλίκων. Μπορείς να «παίξεις» με τους φίλους σου, με το σύντρόφό σου, με τα ζώα σου... Το παιχνίδι σε κρατάει ζωντανό, νέο, είναι πηγή ενέργειας... Αλλά πώς να παίξεις και με ποιον, αφού πια έχουμε όλοι αποξενωθεί (και αποχαυνωθεί μπροστά στο χαζοκούτι)...

Ίσως φταίει το σύστημα, ο τρόπος ζωής που μας έχουν επιβάλλει... Όπως πολύ σωστά αναφέρει ο αγαπητός AVATARGR, θα ήταν καλό να ψάξουμε τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά... Που πήγε η χαρά, η ανεμελιά... Τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι δεν είχαν τα αγαθά που έχουμε εμείς σήμερα και όμως ήταν ευτυχισμένοι, ερωτευμένοι... Πίστευαν σε υψηλά ιδανικά και αξίες και το κυριότερο, ήξεραν να παίζουν και να γελούν...

Πιστεύω, ότι είναι στο χέρι μας να αντιδράσουμε στο σημερινό τρόπο ζωής και να χρωματίσουμε τη ζωή μας με περισσότερα ενδιαφέροντα, με ανθρώπους που μοιραζόμαστε κοινές απόψεις και το κυριότερο, να ξαναγίνουμε παιδιά !!!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ

"One who is a samurai must before all things keep constantly in mind…the fact that he has to die. If he is always mindful of this, he will be able to live in accordance with the paths of loyalty and filial duty, will avoid myriads of evils and adversities, keep himself free of disease and calamity and moreover enjoy a long life. He will also be a fine personality with many admirable qualities. For existence is impermanent as the dew of evening, and the hoarfrost of morning, and particularly uncertain is the life of the warrior…"
Daidoji Yuzan