- Αριστοτέλης και Ορισμός του "αγαθού". - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Επειδή δε σύμφωνα με την περί οράσεως θεωρία , του Αριστοτέλη, το φως , σαν ενέργεια του διαφανούς μεσάζοντος , μεταβιβάζει το χρώμα στα μάτια , μπορούμε να ισχυρισθούμε , ότι τις υπάρχουσες μέσα στις παραστάσεις έννοιες διαπλάθει και διαμορφώνει πρώτα η δημιουργική νόηση και στη συνέχεια τις δέχεται η παθητική νόηση .
Το γνωσιολογικό αυτό ζήτημα είναι ένα από τα δυσκολότερα και πιο δυσνόητα προβλήματα της Αριστοτελικής γνωσιολογίας .
Ο ψυχολογικός παράγοντας που οδήγησε τον Αριστοτέλη στην συγκρότηση της παραπάνω διδασκαλίας , είναι η προσπάθειά του να παραστήσει τον άνθρωπο σαν απεικόνιση του κόσμου , με την απόδοση σ’αυτόν μιας ψυχικής δύναμης , η οποία , σε αντιδιαστολή με τις υπόλοιπες ιδιότητές του , έχει όμοια θέση με αυτήν που έχει ο θεός με τον κόσμο .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ενώ όλες οι υπόλοιπες ψυχικές δυνάμεις ερμηνεύονται από τον Αριστοτέλη σαν προϊόν μιας εξέλιξης της μορφής που επενδύει την ύλη , ο θείος αυτός σπινθήρας θεωρείται από τον φιλόσοφό μας , σαν να προέρχεται από πάνω και κατασκηνώνει κατερχόμενος στην ανθρώπινη ψυχή .
Αυτό είναι το σημείο , στο οποίο επανεμφανίζεται η δυαρχική μεταφυσική αρχή του Αριστοτέλη και στην ψυχολογία του . Αυτό όμως δεν αποτελεί αντινομία που είναι άξια μομφής , αλλά προδίνει αντιθέτως , μεγάλο φιλοσοφικό βάθος .
Αφ'ετέρου αποκαλύπτει την επίδραση του Πλάτωνα στον μαθητή και διάδοχό του . Εδώ πρέπει να παρατηρήσουμε το γεγονός , ότι όχι μόνο η θρησκεία , αλλά και αυτή η καθαρή φιλοσοφία οφείλει πολλά στον μυστικισμό , ο οποίος μπορεί εν μέρει να θεωρηθεί σαν πηγή και των δύο .
Μετά από μια σύντομη εξέταση των γνωστικών στοιχείων της ψυχής , σύμφωνα με τις ψυχολογικές αντιλήψεις του Αριστοτέλη , δηλαδή των αισθημάτων , των παραστάσεων και των εννοιών , ασχολείται με την μελέτη των υποκειμενικών ψυχικών παραγόντων , δηλαδή του “συναισθάνεσθαι”, του “ορέγεσθαι” και του “βούλεσθαι” .
Στην αισθησιακή σφαίρα της ψυχής συνδέονται με τις παραστάσεις και τα συναισθήματα της ηδονής και της οδύνης . Είναι αμφίβολο , εάν η καθαρή διαρκής ηδονή , που συνδέεται με την δράση της νόησης , σαν υπέρτατη δύναμη της ψυχής , γίνεται αισθητή από τα ζώα ή από την παθητική νόηση . Τα πάθη είναι ανάμιξη ηδονικών και αντιηδονικών συναισθημάτων . Άλλοτε κυριαρχούν τα ηδονικά και άλλοτε τα αντιηδονικά συναισθήματα .
Από τα συναισθήματα γεννάται το “ορέγεσθαι” , χωρίς το οποίο καμιά δράση δεν μπορεί να υπάρξει . Ο Αριστοτέλης δεν συμμερίζεται την γνώμη του Πλάτωνα , ότι φορέας του “ορέγεσθαι” είναι μια ιδιάζουσα πλευρά της ψυχής .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:Η ψυχική αυτή δύναμη (η νόηση) είναι ο θείος σπινθήρας στον άνθρωπο , το μόνο “αθάνατο” και “αιώνιο” στοιχείο της ουσίας του . Είναι άυλη μορφή , συνεπώς δεν συνδέεται με σωματικά όργανα και δεν εκμηδενίζεται με τον θάνατο .
Στην αισθησιακή σφαίρα της ψυχής συνδέονται με τις παραστάσεις και τα συναισθήματα της ηδονής και της οδύνης . Είναι αμφίβολο , εάν η καθαρή διαρκής ηδονή , που συνδέεται με την δράση της νόησης , σαν υπέρτατη δύναμη της ψυχής , γίνεται αισθητή από τα ζώα ή από την παθητική νόηση . Τα πάθη είναι ανάμιξη ηδονικών και αντιηδονικών συναισθημάτων . Άλλοτε κυριαρχούν τα ηδονικά και άλλοτε τα αντιηδονικά συναισθήματα .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Κατ'αρχάς , μέσα απο τα όσα -αληθώς- κατέθεσες φίλε Κηφέα , προκύπτει ότι δεν ανακαλύψαμε εμείς τον τροχό κε των υστέρων και ούτε διατυπωσαμε κάτι διαφορετικό ως θρησκείες εννοώ απ'ότι αυτός ηδη είχε "προτάξει"...το ότι δηλαδή η ψυχή είναι άϋλη και αθάντατη...και βεβαίως εκεί σε αυτό το σημείο ο καθένας πιστεύει ότι του αρέσει ή τον συμφέρει να πιστεύει...απτές αποδείξεις δεν υπάρχουν που να θεμελιώνουν αυτήν την σκέψη-άποψη!
-Στην αισθησιακή σφαίρα της ψυχής συνδέονται με τις παραστάσεις και τα συναισθήματα της ηδονής και της οδύνης .
Εφόσον έτσι έχουν τα πράματα -στην σύγχρονη άποψη της ψυχολογίας , αυτό ορίζεται ως καταστατικής φύσεως λειτουργία- τότε μπορούμε με ασφάλεια να πούμε , ότι όλα τα συναισθήματα - αισθήσεις ενυπάρχουν εντός μας ως μηχανισμοί...και υπο τις κατάλληλες προϋποθέσεις ενεργοποιούνται...αλλα στην συντριπτική τους πλειοψηφία εξαρτώνται απο το νού του ανθρώπου και την νοηματόδότησή του...η αντίληψη και ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αξιολογούμε κάθε ερέθισμα ή γεγονός διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο σε αυτό..!
Απλά οδηγούμε ένα τραίνο...δεν το δημιουργήσαμε...απλά μας διατέθη και καλούμαστε να το οδηγήσουμε...οφείλουμε να το 'ακούμε' και να το οδηγούμε σωστά...οφείλουμε να αφουγκραζόμαστε το βογκητό του και το ζόρισμά του -τα καθ'ημάς..
..- οφείλουμε να γνωρίζουμε τις δυνατότητές του και θα έχουμε πολλά και καλά ταξίδια!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Εαρινός : Κατ'αρχάς , μέσα απο τα όσα -αληθώς- κατέθεσες φίλε Κηφέα , προκύπτει ότι δεν ανακαλύψαμε εμείς τον τροχό κε των υστέρων και ούτε διατυπωσαμε κάτι διαφορετικό ως θρησκείες εννοώ απ'ότι αυτός ηδη είχε "προτάξει"...το ότι δηλαδή η ψυχή είναι άϋλη και αθάντατη...και βεβαίως εκεί σε αυτό το σημείο ο καθένας πιστεύει ότι του αρέσει ή τον συμφέρει να πιστεύει...απτές αποδείξεις δεν υπάρχουν που να θεμελιώνουν αυτήν την σκέψη-άποψη!
-Στην αισθησιακή σφαίρα της ψυχής συνδέονται με τις παραστάσεις και τα συναισθήματα της ηδονής και της οδύνης .Εφόσον έτσι έχουν τα πράματα -στην σύγχρονη άποψη της ψυχολογίας , αυτό ορίζεται ως καταστατικής φύσεως λειτουργία- τότε μπορούμε με ασφάλεια να πούμε , ότι όλα τα συναισθήματα - αισθήσεις ενυπάρχουν εντός μας ως μηχανισμοί...και υπο τις κατάλληλες προϋποθέσεις ενεργοποιούνται...αλλα στην συντριπτική τους πλειοψηφία εξαρτώνται απο το νού του ανθρώπου και την νοηματόδότησή του...η αντίληψη και ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αξιολογούμε κάθε ερέθισμα ή γεγονός διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο σε αυτό..!
Απλά οδηγούμε ένα τραίνο...δεν το δημιουργήσαμε...απλά μας διατέθη και καλούμαστε να το οδηγήσουμε...οφείλουμε να το 'ακούμε' και να το οδηγούμε σωστά...οφείλουμε να αφουγκραζόμαστε το βογκητό του και το ζόρισμά του -τα καθ'ημάς....- οφείλουμε να γνωρίζουμε τις δυνατότητές του και θα έχουμε πολλά και καλά ταξίδια!!!
Έτσι είναι φίλε μου Εαρινέ, όλα είχαν ειπωθεί από τότε, και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο διατυπωθεί. Εμείς απλώς να αναμασάμε !
Όπως είναι γνωστό , ο Πλάτωνας στην «Πολιτεία» του αντιτάσσει εκείνο , με το οποίο διανοείται η ψυχή , δηλαδή το «λογιστικό» , προς εκείνο «ω ερά τε και πεινή και διψή και περί τας άλλας επιθυμίας επτόηται» , δηλαδή προς το «αλόγιστο» , «το επιθυμητικό» , και διαβλέπει μέσα στην κυριαρχία των ορέξεων την κατάσταση δέσμευσης , εξάρτησης , από την οποία απαλλάσσεται ο άνθρωπος , όταν η νόηση υπερνικήσει τις ορέξεις .
Σε αντίθεση με τον δάσκαλό του , ο Αριστοτέλης εντοπίζει το «ορέγεσθαι» στο αισθανόμενο και συναισθανόμενο κεντρικό όργανο .
Κατά τον Αριστοτέλη , η επιδίωξη ή η αποφυγή ενός αντικειμένου είναι στην σφαίρα του συναισθήματος λειτουργίες ανάλογοι με την κατάφαση και την άρνηση στην σφαίρα του «διανοείσθαι» .
Η ικανότητα της μετατόπισης του σώματος , με την οποία κάθε ενέργεια πραγματοποιείται , οφείλεται στην δύναμη του «ορέγεσθαι» . Μόνο δια του «ορέγεσθαι» γίνεται η ψυχή αρχή της κίνησης του σώματος . Αφ’ετέρου , το «ορέγεσθαι» δεν γεννάται χωρίς την παράσταση ενός αντικειμένου που προκαλεί την όρεξη .
Το αντικείμενο αυτό είναι πάντοτε κάτι αγαθό ή κατ’επίφαση τέτοιο , την απόκτηση του οποίου θεωρεί ο άνθρωπος εφικτή . Αλλά το συγκεκριμένο αντικείμενο δεν φαίνεται σε μας καλό επειδή το ποθούμε, αλλά το ποθούμε επειδή είναι καλό .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η επιθυμία απευθύνεται σε κάθε ένα από τα παρόντα αντικείμενα , εάν δε μια γνώμη που ισχύει γενικά είναι ο καθοριστικός παράγοντας , τότε σχηματίζεται ένα είδος συλλογισμού , το συμπέρασμα του οποίου καθορίζει την απόφαση για την εκτέλεση της α ή της β πράξης . Στην περίπτωση όμως αυτή δεν πρόκειται για επιθυμία , αλλά για βούληση , όταν δε συμμετέχει ενεργά και η νόηση , τότε δημιουργείται μια «διανοητική βούληση» . Όταν η νόηση δρα στην κατεύθυνση αυτή , λέγεται «πρακτική νόηση» . Αυτή ξεχωρίζει από την θεωρητική νόηση αποκλειστικά από το αντικείμενο και τον επιδιωκόμενο σκοπό .
Κάθε «βούλεσθαι» και «ορέγεσθαι» είναι ξένο προς την πρακτική νόηση της οποίας η αποστολή είναι η διάγνωση του αγαθού από πρακτική άποψη . Σαν νόηση , διαδραματίζει συμβουλευτικό ρόλο , σταθμίζει τις διάφορες δυνατότητες των ενεργειών και λαμβάνει αποφάσεις με την υπαγωγή των μεμονωμένων περιπτώσεων σε έναν γενικό νόμο του «διανοείσθαι» .
Έτσι διαμορφώνεται η «πρόθεση» σε πλήρη συνείδηση των παραγόντων της γένεσής της , δεδομένου ότι το «ορέγεσθαι» καθοδηγείται από τον ορθό λόγο .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ταξίδι στο άγνωστο