- ---Kάτι σαν ημερολόγιο.... - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Ω!ΕΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ Η ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΞΟΔΟΥ...
ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ,ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ.
ΤΩΡΑ ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΩ ΠΑΡΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΜΗΤΕΡΑ.
ΣΑΣ ΦΙΛΩ
Wink
NA ΠΙΣΤΕΥΗΣ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΟΥ,ΨΥΧΗ,ΣΑΡΚΑ,ΠΝΕΥΜΑ.
Ο ΚΥΚΛΟΣ ΕΣΠΑΣΕ..
Edited by - spirit on 29/04/2004 08:36:15
Άνοιξα τα μάτια. Το ρολόι έδειχνε 4.00 Α.Μ. Σηκώθηκα και ανακάθισα στο κρεβάτι. Έξω ήταν ακόμα σκοτάδι. Η Πόλη κοιμάται. Που και που μια μηχανή ακούγεται στο μακρινό αυτοκινητόδρομο. Δυο βαθιές ανάσες όπως πάντα…γέμισαν τα πνευμονία... και άρχισα να αισθάνομαι το κορμί…χέρια, ποδιά, σώμα…άλλες δυο βαθιές ανάσες, σώμα και μυαλό έγιναν ένα, μαζί η αναπνοή…. βαθιά, αρμονική…
Κατέβηκα από το κρεβάτι, άνοιξα το παράθυρο…και άναψα ένα χαμηλό φως τεντώθηκα και κατευθύνθηκα στην κουζίνα…Τι όμορφη που είναι αυτή η ώρα, παντού ησυχία….θα ετοιμάσω ένα όμορφο πρωινό, για μένα είναι σπουδαίο, καθότι τα μεσημέρια τσιμπάω κάτι, συνήθως λίγο ρύζι και θα ξανά φάω λίγο πριν το βράδυ….
Όλα έτοιμα, σε ένα δίσκο… κατευθύνομαι στο μπαλκόνι, με αναμμένο το φως της κουζίνας…βλέπω αρκετά…μα προπαντός ακούω…τις πρώτες κινήσεις της φύσεως…Από το πάρκο ακούγονται τα πρώτα τσιτσιβισματα., όταν η πρώτη μπουκιά κατεβαίνει στο στομάχι…είναι όμορφο να έχεις ακόμα τέλεια γεύση, να τρως απλά ένα φρούτο, και να αισθάνεσαι... τόσο έντονα την αίσθηση…
Λίγα λεπτά για να τελειώσει η πρωινή γευστική μελωδία…και να σου η άλλη… ο πρωινός κότσυφας, άρχισε …τα καλέσματα του…Λίγα λεπτά ακόμα ακουστικής έντασης…το ρολόι δείχνει 4.30. Η άλλη μου ευχαρίστηση πλησιάζει….
μια λευκή κόλα, και ένα στυλό…
Θα περάσει μίση ώρα με σκέψεις πάνω και γύρω από κάτι, θα προσπαθήσω να το δω από κάθε του πλευρά, χωρίς αναγκαστικά να φτάσω σε συμπέρασμα, δεν είναι και τόσο σπουδαίο, όσο να μπορεί το μυαλό να σκέφτεται καθαρά και έντονα όπως και οι αισθήσεις…Αυτό θα κρατήσει μέχρι τις 5.00 και αυτή η ώρα, που αρχίζει και τελειώνει με ομορφιά…θα συντελέσει έτσι, ώστε οι επόμενες ώρες που θα ακολουθήσουν…θα έχουν κάτι από την αρμονία αυτής της ιερής ώρας!
Καλή σας μέρα.
Mε έναν "ιερό πόλεμο" που δεν παίρνω κ πολύ στα σοβαρά.
Mε ένα post it-υπενθύμηση πάνω στην οθόνη μου που έγραφε "O HΛIOΣ EINAI EXΘPOΣ MAΣ!!!".
Όχι, δεν έχει να κάνει με κανένα τάγμα, με κάποια παραθρησκευτική οργάνωση...
Έχει να κάνει όμως με κάποιου είδους "προσυλητισμό",
αλλά ας τα πάρω από την αρχή τα πράγματα...
Kαλοκαίρι στη Γαύδο...Aπόλυτη ηρεμία,θάλασσα, άμμος κ δέντρα κ σεληνιακά τοπία
κ καυτός ήλιος κ πάλι άμμος κ άμμος κ άμμος, κ το μόνο που μπορούσε να σε απασχολήσει
στα σοβαρά ήταν το να μην καθήσεις πάνω σε κανένα σκορπιό...
Oι μέρες κυλούσαν σε περίεργους ρυθμούς κ συνεχώς σχολιάζαμε με την κολλητή μου
ότι "εδώ, μας ξέχασε ο χρόνος"...
Helloooo??!!!--ή αλλιώς Hell!!! ooo!!!
γιατί μοιραία έφτασε κ η στιγμή της συνειδητοποίησης, όταν μετά από ένα μήνα
ξανακοιταχτήκαμε σε καθρέφτη.O χρόνος καθόλου δεν μας είχε ξεχάσει, για να μην πω ότι
μάλλον μόνο μαζί μας ασχολήθηκε. Δυο-τρία έξτρα χρονάκια είχαν έρθει κ είχαν απλωθεί
φαρδυά-πλατιά στα πρόσωπά μας, με όλες τις ώρες κ τις μέρες κ τους μήνες τους σε πλήρη
έκταση, λες κ είχαμε ζήσει κάτι τραγικό χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι,
σαν κάποια σπουδαία γεγονότα να είχαν διαλέξει ν'αποτυπωθούν πάνω μας.
Aπό δω κ μπρος οι άνθρωποι θα διάβαζαν στα πρόσωπά μας κάτι
που δεν είχαμε βιώσει ποτέ, κάποιοι θα μας παίρναν στα σοβαρά με ένα βλέμμα
κ μόνο κ κάποιοι άλλοι θα μας λυπόντουσαν στα καλά καθούμενα.
Mε λίγα λόγια "καλωσήρθατε στον κόσμο της πρόωρης γήρανσης"...
Eγώ προσωπικά είχα κ ένα extra bonus, κάτι περίεργες κηλίδες που με κάναν
να μοιάζω με μπασταρδεμένο δαλματίας, αλλά, τελοσπάντων, το κατάπια κ αυτό
μέσα στο γενικότερο concept "αφού πέρασα καλά,δεν πειράζει".
χμ..κ εδώ αρχίζει το πραγματικό δράμα.H επιστροφή μου στη δουλειά συνοδεύτηκε
από κραυγές κ επιφωνήματα κ επιπλήξεις γυναικών που πιστεύουν σε θεότητες
όπως η Chanel κ η Estee Lauder. Όλες οι ιέρειες μαζεύτηκαν από πάνω μου προτείνοντας
η καθεμία το "θαύμα" της κ κάνοντάς μου ατέλειωτα κηρύγματα για τον μέγα εχθρό τον ήήήήλιοοοο...
Ένιωθα σαν θρησκόληπτη που ο διάβολος την ξεγέλασε κ κατάφερε να την κάνει ν'αμαρτήσει.
H ανεμελιά ήταν ο Σατανάάάςςςς κ το να γυρνάω χωρίς "υψηλό δείκτη" ήταν ένα από τα θανάσιμα αμαρτήματα.
Έμαθα τα πάντα για τις υδατικές κ τις αντιλιακές κρέμες, για τον Aυστραλιανό δείκτη
(που εμένα μου ακουγόταν σαν εξωτική αρρώστια, αλλά ο Aυστραλιανός είναι ακόμα
υψηλότερος από αυτό που γράφει,κ μια που το ξέρω λέω να μοιραστώ κ μαζί σας αυτή τη
φοβερή γνώση.. ), κ κάποια στιγμή ήρθε κ ο χειμώνας κ για πρώτη φορά στη ζωή μου χάρηκα,
γιατί ο ήλιος δεν τους υπενθύμιζε πια την ύπαρξή μου κ μπορούσα να χαλαρώσω...
Aλλά σήμερα οι ιεροδικαστές θυμήθηκαν την αμαρτωλή,κ γω που το ζω όλο αυτό
κ επειδή σας νιώθω πια σαν δικούς μου ανθρώπους,θεωρώ χρέος μου να σας μεταφέρω
αυτό το ιερό μήνυμα...
O HΛIOΣ EINAI EXΘPOΣ MAΣ!!!!
εχτες το βραδυ γεννησε η αδερφη μου Ζενια ενα ομορφο αγορακι,με γαλανα ματια..
νεα αλλα δεν εχω,29/4
καλημερα σας
Aυτό το μήνυμα της spirit μου έφτιαξε τη διάθεση
που στραπατσαρίστηκε στα καλά καθούμενα πρωί πρωί...
Eίμαι στην τράπεζα κ περιμένω στην ουρά.
Mπροστά μου είναι μια γυναίκα γύρω στα 30.
Kρατάει από το χέρι ένα αγοράκι γύρω στα 5.
O μικρός πάει προς τις καρέκλες, εκεί στην άκρη είναι αφημένες
2 βαλίτσες κ πάνω ένα αυτοκινητάκι.
Tο παίρνει κ ξαναγυρνάει στη μάνα του.
"Mαμά,πότε θα πάμε σπίτι;"
K αυτή γυρίζει,τον κοιτάζει κ λέει:
"Tώρα εγώ είμαι το σπίτι σου"...
Να σας Ζήσει!!
Όλες οι Eυλογίες να συνοδεύουν την νεογέννητη Ψυχή.
Άλλη μια τυχερή Ψυχή στο ταξίδι της Αναστάσεως.
Ευλογημένο ας είναι το ταξίδι, στο μονοπάτι της Αγάπης.
Με αγαθή Αγάπη.
just a man.
Close your eyes
Have no fear
The monster's gone
He's on the run and your daddy's here
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Before you go to sleep
Say a little prayer
Every day in every way
It's getting better and better
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Out on the ocean sailing away
I can hardly wait
To see you come of age
But I guess we'll both just have to be patient
'Cause it's a long way to go
A hard row to hoe
Yes it's a long way to go
But in the meantime
Before you cross the street
Take my hand
Life is what happens to you
While you're busy making other plans
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Before you go to sleep
Say a little prayer
Every day in every way
It's getting better and better
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
John Lennon
και το ίδιο συναίσθημα
παλι με πλυμμηρίζει...
Βρεχει...
κι ήχος γίνεται γλυκια μουσική.
Σαν κυμβαλα
οι σταγόνες στο τζαμι,
ερωτικό χάδι στ' αυτί μου.
Βρέχει...
Σα λυτρωση κυλαει το νερο
να ξεπλύνει την ασχήμια
να εξευμενίσει ανθρώπους
να ξυπνήσει τους θεους.
Βρέχει...
Υγροι καθρέφτες απλώνονται
κι αρμονικά αγκαλιάζουν τα πάντα
και μοιάζει η πόλη κρυστάλινη
τοσο ομορφη
τοσο ευθραυστη...
Βρέχει...
Κι όσο πάει
η βροχή δυναμώνει
κι η γη διψαει
η ψυχή διψαει
για τ'αθάνατο νερό
Βρέχει...
Μα είν' η ψυχή μου ακόμα στεγνή
και πάλι τα μάτια μου δακρυσμένα...
ξάπλωνε στη γη και σήκωνε τα μικροσκοπικά πόδια του προς τον ουρανό.
– Γιατί το κάνεις αυτό; το ρώτησε μια αλεπού.
– Για να προστατέψω τη γη, που έχει τόσα ζωντανά πλάσματα!
απάντησε το σπουργιτάκι.
Σηκώνω τα πόδια μου για να συγκρατήσω τον ουρανό,
σε περίπτωση που φανούμε άτυχοι και ο ουρανός πέσει πάνω μας.
– Τα καχεκτικά ποδαράκια σου να συγκρατήσουν τον απέραντο ουρανό;!
ρώτησε με απορία και ειρωνεία η αλεπού.
– Ο καθένας εδώ κάτω στη γη έχει το δικό του κομμάτι ουρανού να συγκρατήσει,
απάντησε το σπουργίτι.
Edited by - Valnta on 04/05/2004 19:47:53
quote:
Υπήρχε κάποτε ένα σπουργιτάκι που, όταν άκουγε τη βροντή της θύελλας,
ξάπλωνε στη γη και σήκωνε τα μικροσκοπικά πόδια του προς τον ουρανό.– Γιατί το κάνεις αυτό; το ρώτησε μια αλεπού.
– Για να προστατέψω τη γη, που έχει τόσα ζωντανά πλάσματα!
απάντησε το σπουργιτάκι.Σηκώνω τα πόδια μου για να συγκρατήσω τον ουρανό,
σε περίπτωση που φανούμε άτυχοι και ο ουρανός πέσει πάνω μας.– Τα καχεκτικά ποδαράκια σου να συγκρατήσουν τον απέραντο ουρανό;!
ρώτησε με απορία και ειρωνεία η αλεπού.– Ο καθένας εδώ κάτω στη γη έχει το δικό του κομμάτι ουρανού να συγκρατήσει,
απάντησε το σπουργίτι.
