DreaM_CatcHeR
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
Η ταινία δεν λέει και πολλά αλλά το βιβλίο (όπως και τα περισσότερα του Κινγκ) είναι εκπληκτικό. Είναι η 'κατάρα' του Κινγκ, ο οποίος σχεδόν ποτέ δεν μπορεί να μεταφερθεί στον κινηματογράφο τόσο απολαυστικός όσο είναι στα βιβλία του.
συμφωνω απολυτα.. οι ταινιες που βασιζονται στα βιβλία του εχουν απο μέτρια ως άθλια σκηνοθεσια. η μαγεια του King εγκειται στις φοβερές περιγραφές κ παρομοιώσεις του που χάνονται στις ταινίες. οι ταινιες μου θυμίζουν μια σειρά, τις "ανατριχίλες" που έδειχνε παλια τα σαββατοκυριακα για τα παιδιά. η μόνη ταινία του S. King που υπερεχει -ελαχιστα πάλι- είναι η έπαυλη (Rose red) που όμως καταντάει πολύ κουραστική προς το τέλος (περιπου 4:30 ωρων ταινία αν θυμαμαι καλα...)
σε όσα έμαθες μικρός..."
δ. ζερβουδάκης
"άκου μάνα, για όλους έχει ο θεος
ίσως το δικό μου άστρο να'ναι κάπου εκεί στο φως.."
"για τ'αδερφια που χαθηκανε νωρις
κοιτάω τον ουρανό και σιγοτραγουδάω.."
ActiVe MeMbeR
"λύκε, λύκε δεν πιστεύω ό,τι κι αν μου λες,
ξέρω οτι είσαι μόνος, και τις νύχτες κλαις.."
"ότι απέμεινε απ'την ευτυχια
ξεψυχαει στα σκοτεινα"
"πάνω σε ότι με κάνει κ υποφέρω
γελώντας πέφτω σαν σκισμένος χαρταετός"
Δ.Κ.
"'cause i'm so empty..."
ANATHEMA
"η λέξη είναι μια: ΗΣΥΧΙΑ.."
Α.Ι.
κάθε στιγμή γελάει με το άγνωστο του συντροφου..
καθε βήμα και μια θηλειά στο λαιμό λευκού κυκνου..
και το αιμα να τρέχει από τις πληγωμενες του φτερουγες...
ποτάμι το πορφυρο νέκταρ, ποτάμι και η λάμψη των χρυσων θεων..
και τριγυρω πάντα ένα αεράκι μουχλιασμενο, αηδιαστικά μισητό κι όμως... τόσο γνώριμο..
τόσο όσο και οι ασυναρτησίες που θέλω να λέγονται σκεψεις μου. χαρταετος στη δίνη του κυκλώνα..
μα η μάσκα τραγουδά, οι ωκεανοί παίζουν με τα ξωτικά του δάσους..
καπου στα εγκατα η μαυρη αραχνη σιγοτρώει τη σαρκα, τη μαυρη μα τόσο μασκαρεμενη..
και εκείνος ...είπε με δυνατή φωνή: ακολουθήστε την αγάπη όταν σας καλέσει,όσο σκληροί και παράλογοι κι αν είναι οι δρόμοι της. και παραδωθείτε στο αγκάλιασμά της όταν σας περιβάλλουν τα φτερά της, έστω κι αν πληγωθείτε από το σπαθί που κρύβει στα ακροπτέρυγά της. και πιστέψτε την όταν σας μιλήσει, έστω κι αν η φωνή της έχει τη δύναμη να θρυμματίσει τα όνειρά σας σαν βόρειος άνεμος που ερημώνει κήπο. διότι όπως σας στεφανώνει η αγάπη, έτσι και θα σας σταυρώσει. και όπως βοηθά την ακμή σας, έτσι και θα ψαλιδίσει τα φτερά σας. όπως σας ανεβάζει στα ύψη χαϊδεύοντας τα τρυφερότερα κλαδιά σας,που τρέμουν κάτω από τον ήλιο, έτσι θα σας γκρεμίσει και στις ρίζες σας και θα σας αποσπάσει από την γη. σαν δεμάτια καλαμποκιού θα σας μαζέψει γύρω της. θα σας αλωνίσει ωσότου σας γυμνώσει. θα σας κοσκινίσει για να αποσπάσει τον φλοιό σας. θα σας αλέσει ωσότου ασπρίσετε. θα σας τρίψει ωσότου μαλακώσετε, και μετά θα σας ρίξει στην ιερή της φωτιά,ώστε να γίνετε ιερός άρτος στο ιερό συμπόσιο του θεού.λιώσε και γίνε σαν τρεχούμενο ρυάκι που τραγουδά τη μελωδία του μέσα στη νύχτα. κατανόησε τον πόνο της υπερβολικής τρυφερότητας.πόνεσε από την ίδια την κατανόηση της αγάπης σου και μάτωσε με προθυμία κ αγαλλίαση..
(ο προφήτης-γκιμπραν)
και εκείνος ...είπε με δυνατή φωνή: ακολουθήστε την αγάπη όταν σας καλέσει,όσο σκληροί και παράλογοι κι αν είναι οι δρόμοι της. και παραδωθείτε στο αγκάλιασμά της όταν σας περιβάλλουν τα φτερά της, έστω κι αν πληγωθείτε από το σπαθί που κρύβει στα ακροπτέρυγά της. και πιστέψτε την όταν σας μιλήσει, έστω κι αν η φωνή της έχει τη δύναμη να θρυμματίσει τα όνειρά σας σαν βόρειος άνεμος που ερημώνει κήπο. διότι όπως σας στεφανώνει η αγάπη, έτσι και θα σας σταυρώσει. και όπως βοηθά την ακμή σας, έτσι και θα ψαλιδίσει τα φτερά σας. όπως σας ανεβάζει στα ύψη χαϊδεύοντας τα τρυφερότερα κλαδιά σας,που τρέμουν κάτω από τον ήλιο, έτσι θα σας γκρεμίσει και στις ρίζες σας και θα σας αποσπάσει από την γη. σαν δεμάτια καλαμποκιού θα σας μαζέψει γύρω της. θα σας αλωνίσει ωσότου σας γυμνώσει. θα σας κοσκινίσει για να αποσπάσει τον φλοιό σας. θα σας αλέσει ωσότου ασπρίσετε. θα σας τρίψει ωσότου μαλακώσετε, και μετά θα σας ρίξει στην ιερή της φωτιά,ώστε να γίνετε ιερός άρτος στο ιερό συμπόσιο του θεού.λιώσε και γίνε σαν τρεχούμενο ρυάκι που τραγουδά τη μελωδία του μέσα στη νύχτα. κατανόησε τον πόνο της υπερβολικής τρυφερότητας.πόνεσε από την ίδια την κατανόηση της αγάπης σου και μάτωσε με προθυμία κ αγαλλίαση..
(ο προφήτης-γκιμπραν)
τ'αφήνει όνειρα η ζωή
μα όποιος στ'αληθεια ερωτεύεται
κάνει τον πόνο προσευχή
βαρκούλα κάνει το φιλί
και ξενιτεύεται..."
Αλκίνοος..
ώσπου είδα κάποιον που δεν είχε πόδια.
Η εκδίκηση πηγάζει, πάντοτε, από την αδυναμία της ψυχής που δεν είναι ικανή να δεχτεί προσβολές
Αν θες να απογειωθείς κόψε ότι δεν σε αφήνει να πετάξεις.
Πάρε το δρόμο που θες χωρίς να νοιάζεσαι για τη σκόνη που θα αφήσουν τα βήματά σου.
"Great minds discuss ideas, average minds discuss events, small minds discuss people." (Hyman G. Rickover)
"Obstacles are those frightful things you see when you take your eyes off your goal." (Henry Ford)
"Courage is what it takes to stand up and speak.Courage is also what it takes to sit down and listen." (Winston Churchill)
"It is possible to store the mind with a million facts and still be entirely uneducated." (Alec Bourne)
"The nice thing about egoists is that they don't talk about other people."(Lucille S. Harper)
"Twenty years from now you will be more disappointed by the things you didn't do than by the ones you did do. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbour. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream. Discover."(Mark Twain)
"A journey of a thousand miles begins with a single step."(Chinese Proverb)
"No one can make you feel inferior without your consent."(Eleanor Roosevelt)
"Everybody comes from the same source. If you hate another human being, you're hating a part of yourself." Elvis Presley
"Those who wish to sing always find a song."(Swedish Proverb)
"The right to express our thoughts means something only if we are able to have thoughts of our own." (Eric Fromm)
ηρωας δεν ειναι αυτός που κερδιζει μια μαχη, αλλα αυτός που κρύβει τον πονο του σ'ενα μεγαλο χαμογελο κ βαδιζει μπροστα"
"οταν φευγει ο εχθρος, ολοι γινονται γενναιοι"
"δε με νοιαζει τι λενε οι πισω μου για μενα.αρκει που δεν μπορουν να σταθουν οι ψιθυροι τους μπροστα μου"
"δεν εχει σημασια σε ποια ηλεκτροφορα συρματα μπλεχτηκες στη ζωη σου. σημασια εχει πως προσπαθησες να πεταξεις..."
"δυο δρομοι χαραγμενοι στο δασος, κι εγω πήρα τον λιγοτερο ταξιδεμενο.."
αυριο βραδυ θα'μαι κει....
απιστευτο το αισθημα του αγνωστου...
σας χαιρετω..εκ των εσω...
Όσο για την ποκαχόντα ας δούμε το θετικό που μπορεί να έχει αυτή η ιστορία και ίσως έχει να κάνει με την απόκτηση μιας εμπειρίας και την ενδυνάμωση της ψυχής. Ένα «μάθημα» που προσφέρει γνώση και συνεισφέρει θετικά στην μετέπειτα εξελικτική πορεία.
και συμφωνω απολυτα! ανεφερα το παραδειγμα για να αντικρουσω απλα αυτο που ειπες:
quote:
Έχετε παρατηρήσει πως δεν υπάρχει παραμύθι χωρίς τρόμο. Όπως δεν υπάρχει και παραμύθι χωρίς καλό τέλος.
Edited by - elpida on 28/03/2004 21:36:55
"νιώθω μετα από τα τελευταία σου λόγια πως για σένα ουσιαστικά αυτό μετράει, κ αυτό σε κάνει να δείχνεις αντιφατική με όσα είπες η εδωσες να εννοηθουν προηγουμένως"
ορμωμενη αποκλειστικα απο αυτο που εγραψες:
quote:Συνήθως αυτός που στερείται κάτι από τη φύση του – στην προκειμένη περίπτωση την ομορφιά – είναι αυτός που αγωνίζεται και περισσότερο για να το αποκτήσει. Το βλέπει δίπλα του, καταλαβαίνει (λόγω την νοημοσύνης) την αξία του και ακολουθεί το δρόμο που θα τον φέρει στην κατάκτησή του.
Υπάρχει επίσης και μία μερίδα ανθρώπων που δεν διαθέτουν κάποια πράγματα εκ φύσεως ......
Αυτοί όμως οι άνθρωποι ανεξάρτητα με το πώς ενεργούν, στο βάθος αντιλαμβάνονται και σίγουρα εύχονται να άνηκαν στους προικισμένους.
πραγματικα δεν ηθελα να σε προσβαλω κ ακριβως επειδη ειχα διαβασει αυτα που εγραψες μου εκανε μεγαλη εντυπωση... νιωθω αυτο που πιστευεις αλλα ακομα μου φαινεται αντιφατικο με το παραπανω κομματι.
κ ποτε δεν ειπα πως νοημοντα οντα ειναι μονο οι ασχημοι εμφανισιακα ανθρωποι.ελεοςςςς...
λες:
Τα παιδιά με τα «σημάδια» του άσχημου είναι δημιούργημα κακής μεταχείρισης και μη σωστής διαπαιδαγώγησης από το ίδιο τους το περιβάλλον, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να προχωρήσουν στην ζωή τους. Τα παιδιά και κρίση έχουν και νοημοσύνη η οποία βέβαια καλλιεργείται στις μικρές ηλικίες, άρα κανείς δεν γεννιέται με το σημάδι, απλά αυτό είναι που έρχονται κάποιοι (οικογένεια, κοινωνικό περιβάλλον) και μη γνωρίζοντας, τους το κολλάνε.
και ξανα φαινεται πως εκπεμπουμε σε διαφορετικα μηκη... μιλώντας για "σημαδι" κυριολεκτουσα, αναφερόμουν στην οποια δυσμορφια μπορει να εχει ενα ατυχο παιδακι. και αυτη δεν ειναι επικτητη... οποτε η μη σωστη διαπαιδαγωγηση κ η κακη μεταχειρηση που αναφερεις ειναι ελαφρως ατοπα επιχειρηματα...
λες:
Ομορφιά σημαίνει αρμονική συνύπαρξη του σώματος και της ψυχής.
Για να είσαι όμορφος, πρέπει να "αισθάνεσαι όμορφος", να μπορείς να βιώνεις θετικά την εικόνα σου, εναρμονίζοντας την εξωτερική σου εμφάνιση με την ίδια σου την ψυχή.
θα μπορουσε.... αλλα πιστευω πως δεν ειναι απολυτο... υπαρχουν πολλοι πολλοι ανθρωποι τριγυρω που νομιζουν πως ειναι ασχημοι, εξω κ εσω, κι ομως κρυβουν τοση ομορφια μα δεν νιωθουν ουτε καν την αυρα της. πιστευουν πως δεν εχουν τιποτα να προσφερουν, πως ειναι κενοι..ΑΣΧΗΜΟΙ... κι ομως αυτο απεχει τρομερα απο την αληθεια.
νομιζω πως αυτο που ειπες ταιριαζει απολυτα στην αγαπη, δηλαδη αν αγαπας τον εαυτό σου, τον σωματικο κ τον πνευματικο, τοτε ακτινοβολεις αγαπη. αλλα δεν νομιζω πως εχει ευρεια εφαρμογη στην ομορφια.. εξαλλου πολλες φορες οι ανθρωποι μοιαζουν ακομα πιο ομορφοι οταν δεν ξερουν την ομορφια τους..
κ ανεφερα την ποκαχοντας γιατι καπου ειπες πως ολα τα παραμυθια εχουν αισιοδοξο τελος. απ'οσο θυμαμαι οταν διαβαζα την ποκαχοντας στη μικρη μου αδερφη, στο τελος ο αγαπημενος της εφυγε μακρια, κ αυτη εμεινε μονη....
με ειλικρινη σεβασμο κ εκτιμηση....
quote:
Συνήθως αυτός που στερείται κάτι από τη φύση του – στην προκειμένη περίπτωση την ομορφιά – είναι αυτός που αγωνίζεται και περισσότερο για να το αποκτήσει. Το βλέπει δίπλα του, καταλαβαίνει (λόγω την νοημοσύνης) την αξία του και ακολουθεί το δρόμο που θα τον φέρει στην κατάκτησή του.Όσο για τα κοριτσάκια που ονειρεύονται έναν κουασιμόδο να της ζητήσει σε γάμο, επέτρεψε μου να διαφωνήσω μιας και εγώ νομίζω δεν υπάρχει κανένα τέτοιο.
μα... αυτο ακριβως γινεται... όταν κάποιος δεν είναι όμορφος, πασχιζει να κατακτησει την ομορφια.. του γίνεται εμμονή!! μα τι σημασία έχει η εξωτερική ομορφιά??????????????? νιώθω μετα από τα τελευταία σου λόγια πως για σένα ουσιαστικά αυτό μετράει, κ αυτό σε κάνει να δείχνεις αντιφατική με όσα είπες η εδωσες να εννοηθουν προηγουμένως. ενα παιδι άσχημο, λόγω της νοημοσύνης που αναφέρεις, θα αντιληφθεί την εξωτερική ομορφιά ως μια σημαντικότατη αρετή. αδυνατεί να ψάξει αν υπονοείται η οχι η εσωτερική ομορφιά γιατί έχει το "ΣΗΜΑΔΙ" ΤΟΥ ΑΣΧΗΜΟΥ το οποίο του βάζει παρωπιδες..όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται που λέει κ ο λαος...μα δε σταματά εκεί.. δεν τη θεωρεί απλά μια αρετή, αλλά την ύψιστη αρετή που του στέρησε η φύση.γιατί? αυτό αναρωτιέται συνέχεια κ όπως σωστα είπες το εκδηλώνει συχνα με ασχημο τρόπο. και μιλάμε για ένα ΠΑΙΔΙ, που ακομα δεν έχει την ικανότητα της κρίσης, ένα παιδί με αυξημένο τον εγωισμό και χωρίς διορατικότητα.
όσον αφορα τον κουασιμόδο...ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΠΑ. πως δηλαδη κανένα κοριτσάκι δεν κοιτάει την καλοσύνη μου έκρυβε ο κουασιμόδος, ώστε να την αναζητήσουν στα ασχημα αγορια γύρω τους, αλλά περιμένουν έναν πανέμορφο πριγκιπα που θα καταγοητευτει απο την ομορφια τους, πλουσιο συχνα (επιρρεασμένα από τα προτυπα και τις προτεραιότητες της εποχής) που θα ερθει να τις πάρει σε μακρινες χώρες με το πανέμορφο άλογο του.
και ξαναρωταω..την ποκαχόντας της έχεις δει?
με σεβασμο
quote:
Επιπλέον, στα παραμύθια θριαμβεύει η ομορφιά. Συνήθως φαίνεται η εξωτερική ομορφιά αλλά το βαθύτερο νόημα έχει να κάνει με την ηθική ομορφιά. Το ωραίο αβίαστα υπερισχύει επάνω στο κακό.Έχετε παρατηρήσει πως δεν υπάρχει παραμύθι χωρίς τρόμο.Όπως δεν υπάρχει και παραμύθι χωρίς καλό τέλος. Το τέλος σε οδηγεί στη σιγουριά, στην αυτοπεποίθηση.
Τελικά μήπως τα παραμύθια δεν έγιναν για παιδιά αλλά κατάντησαν να είναι για παιδιά?Edited by - elpida on 28/03/2004 21:36:55
Λες, και εχεις δικιο, ότι στα παραμυθια υπερισχυει η ομορφια, εστω και αν παραπεμπει σε ηθικη ομορφια. αυτή η παραπομπη όμως δεν ειναι παντα αντιληπτη απο τα παιδια. υπαρχει μεν το ασυνειδητο όπου ισως αποκωδικοποιει το μηνυμα,- αλλα γινεται πάντα έτσι???
για παραδειγμα, πως γινεται ενα παιδι δυσμορφο εξωτερικα να εκτιμησει το νοημα κ να εκτιμησει την ουσία, όταν αυτή συμβολίζεται με κάτι που το ίδιο στερηθηκε από την φύση? πως θα γινει αυτό όταν οι ηρωίδες, όχι απλα αναφερεται οτι είναι ομορφες εξωτερικα,αλλα εγκωμιάζονται τόσο για την περιβόητη ομορφιά τους, ενώ όλες οι μαγισσες ειναι με καμπουρα, ελιες, μεγαλες κ γαμψες μυτες? κ το ίδιο φθσικα και για τους πριγκιπες. στην παναγια των παρισσιων, ναι εκει ισως φαινεται οτι η καλοσυνη δεν ισοδυναμη με ωραια εμφανιση. αλλα πόσα κοριτσάκια ονειρεύονται να έρθει ο κουασιμοδος και να τις ζητησει σε γάμο, κι όχι ο πανεμορφος ξανθος πριγκιπας με το κατασπρο αλογο?
τι εννοεις οταν χρησιμοποιεις τον όρο τρόμο?
λες πως δεν υπάρχει παραμύθι χωρίς καλό τέλος,πως το τέλος σε οδηγεί στη σιγουριά, στην αυτοπεποίθηση. την ποκαχοντας την εχεις δει?
και τα παραμυθια όντως δεν γράφτηκαν για τα παιδια. ξεκινησαν ως παραδοσιακες παραβολες για ενηλικες, όπως πχ τα παραδοσιακα τραγουδια...
με σεβασμο...
καταρχην συγχαρητηρια για το θεμα.ειμαι μαθητρια της γ λυκειου και συμμετεχουμε σε μια ερευνα σχετικα με τον σεξισμο. την προηγουμενη εβδομαδα προσπαθησαμε να αποκωδικοποιησουμε καποια παραμυθια για να φτασουμε στα μηνυματασ που υποσυνειδητα δεχονται τα παιδια. ένα απο αυτα ηταν η πριγκιπισσα και ο βατραχος. αναφεραμε χαρακτηρστικα ότι συμφωνα με μια θεωρία όλα τα παραμυθια αποτελουνται απο σεξουαλικα συμβολα. για παραδειγμα στο παραμυθι που ανεφερα, η απεχθεια που δειχνει στην αρχη η πριγκιπισσα συμβολιζει την αρχικη απέχθεια και αποστροφη που νιωθουν τα παιδια για την πραξη του ερωτα, και θελει να τονισει την προσπαθεια που χρειαζεται για να κατακτηθει η απολαυση, που συμβολιζεται με την τελικη αποδοχη του βατραχου. αυτη η αποψη στηριζεται στο γεγονος οτι τα παραμυθια (δημιουργηματα του λαου) απευθυνονταν σε ενηλικες (τα οποια αργοτερα συγκεντρωσαν τα ατομα με τα οποια εχουν μεινει γνωστα τα διαφορα παραμυθια). στο μαθημα δηλαδη τονιστηκε οτι αυτο που ουσιαστικα συμβαινει είναι πως υποσυνειδητα το παιδι καταλαβαίνει πως πρεπει να "προσπαθησει" για να φτάσει στην απολαυση, να ταυτιστει με την πριγκιπισσα και να ξεπερασει τους ενδοιασμους. προσωπικα θεωρω αυτη την εξηγηση παρατραβηγμενη. συμφωνα με μια πιο φεμινιστικη θεωρία, μέσα από το παραμύθι τα παιδιά αφομοιώνουν στερεότυπα όπως ότι η γυναίκα οφείλει να υπακούει στους ισχυρους και στους άντρες (που συνηθως ταυτιζονται), όπως η βασιλοπούλα παρά την θέληση της δέχεται τον βάτραχο αρχικά γιατί την προστάζει ο πατέρας της. νομίζω ότι αυτό έχει κάποια βάση. το ίδιο όμως συμβαίνει και με πολλά παιδικά στην τηλεόραση. δεν αναφέρομαι στα συγχρονα, τα οποία είναι φανερό πόσο πολύ επιδρούν στο μυαλό και στην προσωπικότητα του παιδιού με την προβαλλόμενη βία, έλλειψη πολλες φορες ηθικού υποβαθρου και ανύψωση επιφανιακών στοιχειων. αναφέρομαι σε αυτα που θα μπορουσαν να χαρακτηριστουν παραδοσιακα. όπως για παράδειγμα τα στρουμφάκια όπου υπάρχει ένας ηγέτης χωρίς τον οποίο όλόκληρο το χωριο αποδιοργανώνεται, ενώ υπάρχει μόνό ΕΝΑ θηλυκο άτομο. κάθε στρουμφάκι είναι εξιδεικευμένο σε μια συγκεκριμένη εργασία και πάντα για να κάνει οτιδηποτε ζητάει την συμβουλη και την αδεια του παπαστρουμφ. υστερα ο τεν τεν όπου σε ένα επεισόδιο όπου ήταν στην αφρική είχε μαύρους για δούλους που του μετεφεραν τα πράγματα. αυτά πιστεύω ότι επηρεάζουν ασυνείδητα και βαθειά τα παιδιά. και το παρατηρώ πλέον και στη παιδικη μου ηλικια: όταν έπαιζα με τις κούκλες μου ένα ζευγαρι είχε ένα πολυτελές σπίτι και όλες οι υπόλοιπες ήταν υπηρέτριες και δουλες. τότε μου φαινόταν φυσιολογικό... αυτό δεν σημαίνει πως τα παραμύθια δεν έχουν θετικά στοιχεία. με την κατάλληλη καθοδηγηση μπορουν να περάσουν αρχές και αξίες, να οξύνουν το μυαλό και να διευρίνουν τη φαντασια..αυτα απο μενα..