- \** ΕΣΩ...AνατροπΗ **/ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
& μια κ που σαν σήμερα γεννήθηκε κ πέθανε
ο Kαβάφης....
Επέστρεφε
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με―
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ’ επιθυμία παλιά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται...
πλησίαζε το σπίτι του αφεντικού του ντυμένος με ρούχα,
που όμως πολύ εύκολα ησύχασε σαν πλησίασε ενας κλέφτης γυμνός..."
THOREAU "Walden"
Mουσική Σωκράτη Mάλαμα,
στίχοι Oδυσσέα Iωάννου
Θα προσπαθήσω να περάσω από τα χρόνια
σαν μια ιδέα που περνάει απ’ το μυαλό
και σαν τσιγάρο που θα σβήσει σε μπαλόνια
θα πέσω πάνω στης ζωής μου το σκοπό
Kαι κάθε βράδυ θα σκαρώνω μια ιστορία
που θα ’χει ήρωα τον άλλο μου εαυτό
αυτόν που ζεί μόνο μέσα στη φαντασία
και είναι έτοιμος να κάνει φονικό
Kαι θα στήσω σημαίες στις κορυφές μου
για να φαίνονται οι αντοχές μου
Mε μια πίστη μισή και στο χέρι μια ευχή
λίγη άμμο απ’ τις ακρογιαλιές μου
Θα προσπαθήσω να περάσω απ’ τα χρόνια
όπως περνάει απ’ το δρόμο ένα παιδί
φάλτσα σφυρίζοντας και με λυτά κορδώνια
θα φτάσω απέναντι να κλείσω τη γιορτή
Kαι κάθε βράδυ θα σκαρώνω μια ιστορία
που θα ’χει ήρωα τον άλλο μου εαυτό
αυτόν που ζεί μόνο μέσα στη φαντασία
και είναι έτοιμος να κάνει φονικό
και θα στήσω σημαίες στις κορυφές μου
για να φαίνοται οι αντοχές μου
Mε μια πίστη μισή και στο χέρι μια ευχή
λίγη άμμο απ’ τις ακρογιαλιές μου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Μπάμπης Παπαδόπουλος
Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τραγούδι: Γιάννης Αγγελάκας
Πότε αλύγιστος και πότε χάρτινος,
από τα θαύματα του κόσμου εξαρτημένος.
Νότες ανήσυχες σκαλίζουν τα χωράφια μου
και κάθε άνοιξη φυτρώνουν βενσερέμος.
Όσοι με γέλασαν, όσοι με κέρασαν
πικρό ποτήρι κι άχρηστους κανόνες,
θα ηττηθούν απ’ ό,τι πιο αδύναμο
από τη χλόη που σκεπάζει ερειπιώνες.
Ψυχή αδάμαστη, θεριό ανήμερο,
το απολιθωμένο φως να σε λογχίσει
κι από το διάφανο το τραύμα το γλυκό
ένα σαμπάχ μακριά να φτερουγίσει.
*Σαμπάχ: μουσικός δρόμος
Edited by - 1900 on 03/05/2004 00:35:17
Louis Aragon
Edited by - 1900 on 05/05/2004 03:19:27
Spoken word:
Only Silence remains because I have to listen to him,
I have to listen to the silence. I have to experience him.
(Asha Bhosle)
karmany evaadhikaraste ma phalesu kadacana
ma karma phala hetur bhur ma te sango'stv akarmani
paritranaya sadhunam vinasaya ca duskrtam
dharma samsthapanarthaya sambhavami yuge yuge
(translation:)
You have Adhikara (ability, choice) over your respective duty only,
but no control or claim over the results.
The fruits of work should not be your motive.
You should never be inactive.
Whenever there is a decline of Dharma (world order) and the rise of
Adharma,
O Arjuna, then I appear (or manifest myself).
I appear from time to time for protecting the good,
for transforming the wicked, and for establishing Dharma, the world order.
Fall over myself don't mean to interupt
I was miles away
Things I forgot are the footstools of God.
That's how I behaved
I frighten myself and folded my hand as you talked to god.
I love the way you dream.
Even my most base complaint my sweet, my aims were lower
And even though all my restraint my sweet my aim was clumsy.
And even if there's only one thing I want for you..I want for you.
I love the way you dream
I love, love the way you dream
I love the way you love the way
Even if there's only one thing I want for you, I want for you
I love the way you love the way you dream, one for me one for you, one for me,
one for you...
Edited by - 1900 on 07/05/2004 00:16:24
αλλά στη σιωπή που ακολουθεί...
αρκεί να χρησιμοποιηθεί σωστά.
Το κακό μόνο εμείς μπορούμε να το φτιάξουμε,
αλλιώς κακό δεν υπάρχει.
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
εσταυρωμενε;
εγω στην δευτερα παρουσια σου
θα πινω μπυρες με συτους που
σε σταυρωσαν...
καταλαβες μικρε εσταυρωμενε?
μη με κοιτας μ'αυτο το θλιμμενο
υφος!Ενοχες εμενα δεν μπορεις
να μου φορτωσεις...
μικρε υποκριτη πες του
θεου σου οτι
στην επανεμφανιση του
θα τον αφανισω μια
και καλη και απογονος
του δεν θα μεινει κανεις
και οχι με σταυρους και αρχοντες
και οχλο ηλιθιο...
οχι ετσι...
οχι ολα οπως σε βολευουν
μικρε εσταυρωμενε...
η θλιψη μου που σαν και αυτην
ματια
στον κοσμο δεν εχουν ξαναδει
θα σε σαρωσει θα σε σβησει
θα σε ξεχασει...
μετα θα κανω πορνειο
τον παραδεισο σου
και στην κολαση
θα βαλω τους ευνουχισμενους
σου ρασοφορους να
περιφερονται αιωνια
σαν σκιες,σαν καταρες...
μικρε εσταυρωμενε...
μην με κοιτας
εγω τις αμαρτιες μου
τις πηδαω καθε βραδυ
προς τιμη σου...
ψοφα τωρα
πολυ καιρο
τριγυρισες μεσα μου...
γυρνα στον ταφο
σου...
η αστηρευτη περιφρονηση
που σου χω θα σε θαψει
μια και καλη...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Edited by - ryche on 10/05/2004 00:26:58