- ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΣΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ,ΠΟΙΑ ΘΑ ΗΤΑN - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

συμφωνώ μαζί σου σε όσα γράφεις αν και πιστεύω πως ο περισσότερος κόσμος πολλές φορές μπερδεύει το τι είναι η αληθινή αγάπη.

Είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι αγαπάνε και πράγματι αγαπάνε, όμως τι; αγαπάνε τον ίδιο τον άνθρωπο αληθινά ή μήπως αγαπάν την συνήθεια, ή αυτά που ζούνε μαζί του; ή ο καιρός τους έχει πείσει να αγαπάν. Δεν βγάζω την ουρά μου απ' έξω και γω, πολλές φορές μέσα σε μακροχρόνιους δεσμούς αναρρωτήθηκα αν η αγάπη που νοιώθω είναι αληθινή ή αν έχω αγαπήσει την συνήθεια, αν αγαπώ τον ίδιο τον άνθρωπο ή αν αγαπώ το να είμαι μαζί του. Και η αλήθεια είναι πως εκεί πολλές φορές έχω μπερδευτεί. Δεν είμαι σίγουρη ότι αν έδεινα κάποια απάντηση αυτή θα ήταν και η αληθινή, νοιώθω ανήμπορη να το ξεχωρίσω ή υποσεινήδητα δεν θέλω γιατί θα πρέπει να υποστώ και τις συνέπειες της απαντησής μου.

και για να το κάνω ποιο κατανοητό πολλές φορές τυχαίνει να ταιριάζεις απόλυτα με τον εξωτερικό χαρακτήρα ενός ανθρώπου, με το κοινονικό του πρόσωπο, με τις δραστηριοτητές του αλλά αν τον εμβαθύνεις συνηδητοποιείς ότι δεν ταιριάζεις με τον εσώτερο εαυτό του, με τις σκέψεις, τις ιδέες τις αντιλήψεις του. Όπως πολλές φορές συμβαίνει και το αντίθετο ταιριάζεις με τον εσώτερο εαυτό του αλλά με το κοινονικό του πρόσωπο δεν. Ή μπορεί να συμβεί και το άλλο να μην ταιριάζεις με τίποτα απο τα δύο αλλά να σου αρέσει ο τρόπος που εκφράζει συναισθήματα, ο τρόπος που σε κάνει να αισθάνεσαι κ.λ.π.

Εν ολίγης αγαπάς κάποιο απο όλα τα κομμάτια του αλλά όχι αυτόν/ην ως σύνολο. Όταν δεν αγαπάς το σύνολο λοιπόν μπορούμε να μιλάμε για αληθινή αγάπη; όχι μόνο στους δεσμούς μας, και στις φιλίες μας και γενικά.

Και το ερώτημα παραμένει πότε αγαπάμε τον ίδιο τον άνθρωπο και πότε αγαπάμε το να είμαστε μαζί του; Πως τα ξεχωρίζουμε αυτά;

δυστηχώς με το γραπτό λόγο γίνονται συνέχεια αυτά. Αλλα λεμε, άλλα καταλαβαίνουν οι υπόλιποι και αντίθετα. Δεν πειράζει όμως μας δείνετε η ευκαιρία να τα εμβαθύνουμε περισσότερο και να γινόμαστε πιο κατανοητοί.

Πολλές φορές επειδή σκεφτόμαστε κάτι όταν το γράφουμε έχουμε και την εντύπωση ότι ο άλλος απο τον γραπτό μας λόγο μπορεί να καταλάβει και την σκέψη μας πράγμα που δεν γίνεται, το κάνω πολλές φορές πετάω μια πρόταση και νομίζω ότι ενσωματόνεται και η σκέψη μου σε αυτήν.

Αν τυχαίνει να είσαι και συ ξανθιά όπως και γω, φαντάσου τι ξανθιά συννενόηση θα κάνουμε μελλοντικά... δεν θέλω σχόλια απο τους υπόλοιπους γι αυτό...

ελπίζω να δώσεις και συ μια απάντηση για την αγάπη που ανέφερα πιο πάνω και αν ξαναμπερδευτούμε με τα εσώτερα νοηματά μας, δεν έγινε τίποτα, αρκεί που υπάρχει η καλή διάθεση για ξεμπέρδεμα.

Υ.Γ: Αν είσαι μελαγχρινή μην το αναφέρεις, θα επιρρεάσεις τους άλλους να σκεφτούν πως εγώ είμαι η χαζή της παρέας (εδώ μπαίνει φατσούλα με χαμόγελο που δεν ξέρω να την βάζω οπότε βάλε την φαντασία σου)

φιλικά,
serenite

Δεν ξέρω, φίλη μου, αν έχουμε μάθει να αγαπάμε τον άλλον άνθρωπο ή την συνήθεια του να είμαστε απλά μαζί του.
Σίγουρα με τον καιρό έρχεται κι η συνήθεια στις σχέσεις των ανθρώπων ειδικά όταν αυτές είναι μακροχρόνιες.

Θέτεις ένα θέμα που ίσως έχει κάποιες προεκτάσεις:

quote:

---

και για να το κάνω ποιο κατανοητό πολλές φορές τυχαίνει να ταιριάζεις απόλυτα με τον εξωτερικό χαρακτήρα ενός ανθρώπου, με το κοινονικό του πρόσωπο, με τις δραστηριοτητές του αλλά αν τον εμβαθύνεις συνηδητοποιείς ότι δεν ταιριάζεις με τον εσώτερο εαυτό του, με τις σκέψεις, τις ιδέες τις αντιλήψεις του. Όπως πολλές φορές συμβαίνει και το αντίθετο ταιριάζεις με τον εσώτερο εαυτό του αλλά με το κοινονικό του πρόσωπο δεν. Ή μπορεί να συμβεί και το άλλο να μην ταιριάζεις με τίποτα απο τα δύο αλλά να σου αρέσει ο τρόπος που εκφράζει συναισθήματα, ο τρόπος που σε κάνει να αισθάνεσαι κ.λ.π.

---

Τι θα γινόταν αν το κοινωνικό μας πρόσωπο ή ο εξωτερικός εαυτός μας ταυτιζόταν όσο περισσότερο γινόταν με τον εσωτερικό μας εαυτό?
Είναι εξαιρετικά δύσκολο αυτό στην πράξη όμως δεν θα ήταν καλύτερα ο εξωτερικός μας εαυτός να αντικατοπτρίζει τον εσωτερικό μας εαυτό?

quote:

---

Και το ερώτημα παραμένει πότε αγαπάμε τον ίδιο τον άνθρωπο και πότε αγαπάμε το να είμαστε μαζί του; Πως τα ξεχωρίζουμε αυτά;

---

Πιστεύω, φίλη μου, πως αν τα βάλουμε κάτω με τον εαυτό μας κι αντικρύσουμε την αλήθεια κατάματα θα μπορέσουμε να βρούμε την απάντηση σ' αυτό το ερώτημα...

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Τι θα γινόταν αν το κοινωνικό μας πρόσωπο ή ο εξωτερικός εαυτός μας ταυτιζόταν όσο περισσότερο γινόταν με τον εσωτερικό μας εαυτό?
Είναι εξαιρετικά δύσκολο αυτό στην πράξη όμως δεν θα ήταν καλύτερα ο εξωτερικός μας εαυτός να αντικατοπτρίζει τον εσωτερικό μας εαυτό?

---

quote:

---

Ας πούμε ότι κάθομαι σε ένα τραπέζι και ποιάνουμε μια παρόμοια κουβέντα περι ζωής και θεωρίας. Στο τραπέζι αυτό λοιπόν κάποιος έλκεται απο τις ιδέες μου και θεωρεί ότι πλησιάζουν στον τρόπο σκέψης του και του ταιριάζουν.

Σε κάποια άλλη δεδομένη στιγμή βγαίνουμε ένα βράδυ για διασκέδαση, εκεί λοιπόν δεν τηθετε θέμα φιλοσοφικής κουβέντας, και ανεβαίνω σε ένα τραπέζι και χορεύω ας πούμε προκλητικά κάτι που δεν ταιριάζει με τα γούστα αυτού που έλκυσα αρχικά.

---

Αν ήμουν εγώ ο παρατηρητής θα καταλάβαινα οτι όπως όλοι οι άνθρωποι, έχεις διάφορες πτυχές.
Τη μια χρονική στιγμή είχες μια ανάγκη για μια προσωπική επικοινωνία και την εξέφρασες κάνοντας διάλογο με κάποιο άτομο το οποίο νιώθεις οτι ανταποκρίνεται στην δική σου ανάγκη.
Την άλλη χρονική στιγμή έχεις ανάγκη να διασκεδάσεις και να εκτονωθείς.
Άλλωστε κι ο χορός μια εκτόνωση είναι συναισθημάτων κι ενέργειας...

Δεν θα μπορούσα όμως να σκεφτώ οτι κάποια από τις 2 εκφάνσεις σου δεν είναι αληθινή.
Εφόσον πηγάζει από μέσα σου κι είναι συνειδητή, είναι μια έκφραση της προσωπικότητας σου.
Σωστά?

quote:

---

Εν ολίγης το άτομο αυτό ταίριαξε με τον ψυχικό μου κόσμο όχι όμως με τον κοινωνικό. Θα μπορούσε φυσικά να είχε συμβεί και το αντίθετο.

---

Σε μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσαμε να πούμε οτι εκείνη την στιγμή το άτομο αυτό δεν ένιωσε την ίδια ανάγκη.
Θα μπορούσαμε επίσης να σκεφτούμε οτι οι δικές του ανάγκες καλύπτονται περισσότερο με μια συζήτηση ή έχει κάποιο άλλον τρόπο για να διασκεδάσει.

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Σωστά?

---

quote:

---

Έτσι όμορφα και στροτά που τα παρουσιάζεις μπορώ να πω εγώ λάθος; εξ' άλλου δεν διαφωνώ σε αυτά που λες.

---

quote:

---

Tι είναι αυτό που πιστεύεις ότι κάνει εξαιρετικά δύσκολο την ταυτιση του εσωτερικού με τον εξωτερικό χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου;

---

Καλή μου serenite, θέτοντας ένα τόσο σύντομο ερώτημα βάζεις τα θεμέλια για μια πολύ μεγάλη αλλά και συνάμα περιεκτικότατη συζήτηση!

Τι μπορεί λοιπόν να κάνει δύσκολη την ταύτιση του εσωτερικού μας εαυτού με τον εξωτερικό.
Πιστεύω οτι για αυτό θα μπορούσαμε να σκεφτούμε έναν πλήθος παραγόντων.
Ένας απ' αυτούς θα μπορούσε να είναι ο πιθανός φόβος που νιώθουμε.
Αν κάποιος άνθρωπος λοιπόν νιώθει οτι με την έκφραση του εσωτερικού του εαυτού θα απογοητεύσει τους γύρω του, θα τους δυσαρεστήσει ή οτι δεν θα τους είναι αρεστός θα φορέσει ένα προσωπείο που θα το ονομάσουμε εξωτερικό εαυτό.
Τα χαρακτηριστικά λοιπόν γνωρίσματα αυτού του προσωπείου θα είναι αυτός που εκείνος θεωρεί απαραίτητα για την ένταξη του σε μια κοινωνική ομάδα.
Για παράδειγμα σε μια παρέα.
Αυτά όμως μπορεί να μην τον αντιπροσωπεύουν στο ελάχιστο οπότε πρέπει να υποκρίνεται για αυτά.
Αυτό όμως δεν του καταναλώνει ενέργεια?
Δεν είναι ένα βάρος για αυτόν?
Κι αυτή η υποκρισία η οποία γίνεται συνειδητά σ' αυτήν την περίπτωση θα μπορούσε να γίνει ένας τρόπος ζωής για αυτόν τον άνθρωπο και να φέρεται με αυτόν τον τρόπο ασυνείδητα.

Ένας άλλος λόγος πιστεύω πως είναι η άγνοια του εσωτερικού μας εαυτού.
Είμαστε σίγουροι οτι τον έχουμε γνωρίσει σε βάθος και τον έχουμε κατανοήσει?
Σαν διαδικασία νομίζω πως κρατάει χρόνια και σίγουρα ποτέ δε μπορείς να πεις οτι είναι μια διαδικασία σύντομη κι εύκολη.
Ανακαλύπτοντας τον εσωτερικό σου εαυτό θα εκπλαγείς, θα απορήσεις με τον εαυτό σου κι εσύ ο ίδιος, θα ενθουσιαστείς, θα απογοητευτείς ενδεχομένως.
Αυτό θα μπορούσε να γίνεται πολύ εύκολα όταν ο εαυτός μας που κυριαρχεί είναι ο εξωτερικός ή έστω αυτός που έχουμε μάθει να θεωρούμε οτι είναι ο εαυτός μας ενώ στην ουσία είναι ένας καθρέφτης μας.

Το ιδανικό λοιπόν θα ήταν αυτός ο καθρέφτης μας να αντικατόπτριζε πλήρως τον πραγματικό μας εαυτό κι όχι να είναι ένα είδωλο το οποίο παραμορφώνει τα πάντα ή έστω δείχνει κάτι εντελώς διαφορετικό.
Το πως θα προνοήσουμε για αυτό....
Στο χέρι μας δεν είναι, φίλη μου?

In anticipation of my resurrection...

Έχεις απόλυτο δίκιο σε όσα λες, νομίζω ότι αυτοί είναι οι δύο πρωταρχικοί λόγοι που οδηγούν σε μια ασυνείδητη υποκρισία.

Τα μάτια των άλλων είναι ο καλύτερος καθρέφτης του εαυτού μας, από εκεί μπορούμε να δούμε πιθανά λάθη μας, συμπεριφορές που μπορεί να πληγώνουν, να απογοιτεύουν, αρκεί να έχουμε την διάθεση να τα δούμε. Τις περισσότερες φορές όμως αντί αυτός ο καθρέφτης να εξυπηρετεί σε ένα καλύτερο αποτέλεσμα του εαυτού μας, σε μια βαθύτερη αλλαγή, γίνεται μια υποκριτική εικόνα αλλαγής, μια αλλαγή που εξυπηρετεί στο να νοιώθουμε κοινωνικά καλά.

Αυτό ίσως να είναι και μία από τις χειρότερες παγίδες στην σχέση δύο ανθρώπων. Ασυναίσθητα δημιουργείτε ένας ψεύτικος εαυτός, ένας εαυτός που έχει ως σκοπό την εύνοια και το να κερδίσει τον άλλον, κάπου υποσυνείδητα αρχίζει μια αλλαγή με σκοπό το κέρδος των συναισθημάτων του ανθρώπου που θέλεις. Μα περνώντας ο καιρός αρχίζεις να καταπιέζεις και να πνίγεις τον ίδιο σου τον εαυτό ο οποίος θελητά ή αθέλητα κάποια στιγμή θα εμφανιστεί απογοιτεύοντας την εικόνα που είχε ο άλλος για εσένα, ή απλά απογοιτεύοντας τον ίδιο σου τον εαυτό που βρίσκεσαι στο σημείο να αναρωτιέσαι τι απέγινε ο άνθρωπος που ήσουν και τι απέγινε ο άνθρωπος που αγάπησες αρχικά. Ότι κι από τα δύο κι αν συμβεί, ή και τα δύο καμιά φορά, τις περισσότερες φορές θα οδηγήσουν σε μια μη ανατρεπόμενη ρήξη.

Συμφωνώ απόλυτα φίλε μου πως είναι στο χέρι μας, στο χέρι μας είναι αν θα επιλέξουμε να μας δεχτούν και να μας αγαπήσουν για αυτό που είμαστε πραγματικά ή για αυτό που θα θέλαμε να είμαστε.

Μου έδωσαν πολλές συμβουλές για το κάτω από ποιες συνθήκες θα πρέπει να αφήσω τον εαυτό μου να αγαπήσει έναν άνθρωπο.

εγώ επέλεξα να αγαπώ τους ανθρώπους που με άφησαν να είμαι εγώ κι ακόμα καλύτερα, τους ανθρώπους που με οδήγησαν στο να εκφράσω τα κομμάτια του εαυτού μου που αγαπώ περισσότερο σε εμένα.

Θέλω να πιστεύω πως δεν βγάζω κανέναν υποκριτικό εαυτό, θέλω να πιστέψω πως απλά είμαι αυτό που είμαι, πιθανόν όμως να υπάρχει μια άλλη παγίδα στην οποία να πέφτω εγώ και πιθανόν και αρκετοί άλλοι.

Το ότι ναι μεν δεν δηλώνω κάτι που δεν είμαι, αλλά δεν δηλώνω και όλα όσα είμαι, εν ολίγοις φυλάω πράγματα μόνο για τον εαυτό μου, πράγματα όμως που πιθανόν να δήλωναν όλο μου το είναι.

Κι αυτό όμως δεν είναι μια παγίδα στο να μην σε αγαπήσει κάποιος για όλο σου το είναι αλλά για όσο από το είναι σου επιτρέπεις να εκδηλωθεί;

Είναι άραγε ή άλλη όψη του νομίσματος της μη πραγματικής εικόνας μας; ‘Ένας δεύτερος διαφορετικός τρόπος κατά τον οποίον ο καθρέφτης μας δεν δείχνει πλήρως τον πραγματικό μας εαυτό αλλά ένα μέρος αυτού.

Η εξήγηση που έδωσες, φίλη μου, μπορεί να μας κάνει να σκεφτούμε το γιατί ορισμένοι άνθρωποι πέφτουν στην παγίδα να προσπαθούν να προβάλλουν μια μάσκα, έναν εξωτερικό εαυτό, που και δεν τους αντιπροσωπεύει αλλά και τους κουράζει.

Αν κάποιος άνθρωπος το κάνει αυτό με 5 συνανθρώπους του πως τους δείχνει τον πραγματικό του εαυτό?
Δεν έχει γίνει χαμαιλέοντας?

Το να είμαστε ο εαυτός μας είναι πράγματι πολύ δύσκολο και πολλές φορές όλοι μας μπορούμε να χάσουμε την φυσικότητα μας.
Σταδιακά αρχίζουμε να "μεταμορφωνόμαστε" σε κάτι άλλο που δε μας αντιπροσωπεύει και τόσο κι η κατάσταση αυτή αρχίζει να σε πνίγει.
Όπως μου είπε και μια καλή μου φίλη όμως ίσως αυτό το στάδιο να σε βοηθήσει όχι μόνο στο να την ξαναβρείς πραγματικά αλλά και να την εκτιμήσεις.

Πολλές φορές για να βρείς μια ισορροπία πρέπει να βιώσεις και τα 2 άκρα.
Άλλωστε, όπως έλεγε ο Αριστοτέλης η αρετή βρίσκεται στο μέσο 2 άκρων...

Με το να είμαστε ο εαυτός μας μπορεί να είμαστε αγαπητοί σε κάποιους, μπορεί κι όχι.
Δεν είναι όμως απολύτως φυσιολογικό αυτό την στιγμή που όλοι μας συνηθίζουμε να συναναστρεφόμαστε άτομα που ταιριάζουν περισσότερο στην ιδιοσυγκρασία μας?

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Με το να είμαστε ο εαυτός μας μπορεί να είμαστε αγαπητοί σε κάποιους, μπορεί κι όχι.
Δεν είναι όμως απολύτως φυσιολογικό αυτό την στιγμή που όλοι μας συνηθίζουμε να συναναστρεφόμαστε άτομα που ταιριάζουν περισσότερο στην ιδιοσυγκρασία μας?

---

Από την άλλη όμως αρκετοί άνθρωποι πασχίζουν για να είναι αγαπητοί σε όλους.
Γιατί όμως αναλώνουν τόση ενέργεια αλλά και τόσο κόπο στο να επιτύχουν κάτι τέτοιο, την στιγμή που αυτό είναι ανέφικτο?
Μήπως τους λείπει κάτι και προσπαθούν να συμπληρώσουν αυτή τους την έλλειψη με αυτό τον τρόπο?
Μήπως δεν έχουν αποδεχθεί πλήρως τον εαυτό τους και προσπαθούν να ζήσουν κι οι ίδιοι μια εικονική πραγματικότητα ή έστω μια ψευδαίσθηση μέσω την υϊοθέτησης διάφορων ρόλων?

Σημασία έχει όντως, όπως σωστά αναφέρεις κι εσύ φίλη μου, να είσαι αρεστός σε όσους είσαι αρεστός και να σέβεσαι την προσωπικότητα του άλλου.
Αν δεν σεβαστείς τον συνάνθρωπο σου δε μπορείς να ζητήσεις να σε σεβαστεί αυτός.

Σχετικά με το είδωλο στον καθρέφτη νομίζω πως είναι σημαντικό λάθος να εμμείνεις σ' αυτό.
Ούτως ή άλλως δεν έχεις ένα μόνο είδωλο, έχεις αρκετά αναλόγως με το τι δικό σου προβάλλεις την εκάστοτε χρονική στιγμή.
Όταν όμως εμείς οι ίδιοι φοράμε μια μάσκα σε κάποιον άνθρωπο επειδή θέλουμε έτσι να καλύψουμε δικές μας ανάγκες εξυψώνοντας (ή κι υποβαθμίζοντας) τον, ξεγελάμε τον εαυτό μας.
Αυτό δεν θα έχει άμεσο ή έστω τόσο μεγάλο αντίκτυπο στο άτομο αυτό αλλά σε εμάς που έχουμε χτίσει μια ιδέα για αυτό το άτομο η οποία δεν είναι πραγματική.

Αυτή η πλασματική εικόνα θα έχει δημιουργηθεί ή συνειδητά από εμάς, επειδή έχουμε την ανάγκη να βρούμε σε έναν άνθρωπο αυτό που εμείς βλέπουμε σ' αυτόν ή ασυνείδητα.
Μήπως όμως και το άλλο άτομο φέρει ένα μερίδιο ευθύνης για αυτό?
Μήπως θα έπρεπε να το σταματήσει αυτό την στιγμή που το αντιλαμβάνεται?

Υ.Γ.

quote:

---

Είναι δύσκολο να ξεφορτωθείς το εγώ σου έστω και για λίγο, μα αν το πετύχεις τότε σ' αυτό το λίγο θα το αντικρίσεις πολύ καθαρά.

---

Πραγματικά μου άρεσε πολύ αυτό που είπες, φίλη μου!

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Ούτως ή άλλως δεν έχεις ένα μόνο είδωλο, έχεις αρκετά αναλόγως με το τι δικό σου προβάλλεις την εκάστοτε χρονική στιγμή.

---

quote:

---

Πιθανόν οι άνθρωποι που μας γνωρίζουν καλύτερα να είναι εκείνοι που μας εμπνέουν στο να παρουσιάζουμε όσο το δυνατόν περισσότερα δικά μας είδωλα .

---

Αυτό είναι όντως πιθανό να συμβαίνει λόγω της δικής μας εξοικείωσης μαζί τους.
Αν νιώθουμε άνετα μαζί τους και νιώθουμε οτι αυτοί οι άνθρωποι είναι πραγματικά κοντά μας θα αρχίσουμε σιγά - σιγά να ανοιγόμαστε.
Αυτό θα μπορούσε να έχει ως συνέπεια την προβολή από εμάς όλο και περισσότερων ειδώλων.

quote:

---

Σκεφτόμενη λίγο παραπάνω το θέμα αυτό μου ήρθε και μια δεύτερη όψη, θυμήθηκα ότι και τα μικρά παιδιά το κάνουν αυτό πολλές φορές με τους γονείς τους, μα πως θα μπορούσε ένας γονιός να το σταματήσει αυτό;, κι αν μπορούσε θα έπρεπε; μήπως είναι μια απαραίτητη κατάσταση κάτω από την οποία το παιδί υπολογίζει τα όσα έχουν να του μάθουν.

---

Ένα παιδί, φίλη μου, έχει ένα χαρακτήρα ασχημάτιστο και για αυτό προσπαθεί να μιμηθεί τις συμπεριφορές των μεγάλων κι ειδικότερα των γονιών του.
Δεν ξέρω όμως κατά πόσο θα έπρεπε να το σταματήσει αυτό το πράγμα ένας γονιός.
Μερικά στοιχεία και μερικές αρχές δεν θα έπρεπε να τις λάβει ένα παιδί, να τις βιώσει και να τις κατανοήσει?
Αρχές οι οποίες θα του φανούν χρήσιμες στην ζωή του.

Σε αυτό υπάρχει ένα όριο όμως.
Ένα παιδί θα πρέπει από κάποιο σημείο κι έπειτα να αναπτύξει την δική του προσωπικότητα και τον δικό του χαρακτήρα με τις βάσεις που έλαβε.
Οπότε εκεί δεν θα έχουμε έναν μιμητισμό αλλά μια εξωτερίκευση κι έναν εμπλουτισμό των αρχών που οικειοποιήθηκε.

quote:

---

Αν πάρουμε την πρώτη περίπτωση που κουβεντιάζαμε τότε πιστεύω πως ναι, φταίει και το δεύτερο άτομο που δεν σταματάει μια λανθασμένη εικόνα που έχει ο άλλος για τον ίδιον, είναι σαν να τον κερνάς ένα γλυκό που κάποια στιγμή αντιλαμβάνεσαι πως είναι χαλασμένο, αλλά προκειμένου να το πεις και να χαλάσεις την εικόνα σου προτιμάς να τον αφήσεις να πονέσει η κοιλιά του.

---

Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα νομίζω, φίλη μου!
Μια πιθανότητα είναι το άλλο άτομο να φοβάται μην χαλάσει την εικόνα που έχει κάποιος για αυτόν ώστε να μην του κάνει κακό.
Δεν είναι όμως χειρότερο για το άτομο που πλάθει μια ψεύτικη εικόνα για κάποιον να την βλέπει να γκρεμίζεται?

Ένας άλλος λόγος είναι οτι το άτομο που δέχεται κάτι τέτοιο αναρωτιέται μήπως η εικόνα που έχει λάβει ο άλλος για αυτόν είναι πραγματική κι ας μην το ήξερε ο ίδιος.
Σε αυτήν όμως την περίπτωση δε λείπει σε κάποιο βαθμό η αυτογνωσία?

In anticipation of my resurrection...

Extraterrestrial visitor in Russian province - 02/18/2004 21:04

Research of the clothes alien Aleshenka (found in the Ural region) was wrapped in, revealed that this creature has nothing in common with human being, it is an alien, Moscow expert on UFOs Vadim Chernobrov said in interview to Chelyabinsk media.

This sensation goes back to 1996 to village Kaolinovy near the provincial town of Kyshtym in Chelyabinsk region.

On August 13, 1996 pensioner Tamara Vasilievna Prosvirina went to the village cemetery. Poor old lady suffered from psychiatric disease, and her perception of the surrounding world was weird. She used to gather flowers from the graves and decorated her room with these flowers almost every day.

In the evening the woman had supper and went to bed. Suddenly strange ?voice¦ aroused in her brain. It requested Tamara Vasilievna to go to the cemetery again. The lady got dressed, took her torch and went out.

Huge eyes were staring at her out of the closest grave mound. The pensioner approached the grave and saw a strange creature about 25 centimeters in height. This was not a human being.

Tiny onion-shaped head looked like it was composed of five petals. The little creature had no ears, huge slanting catlike eyes occupied the biggest part of its face. The creature could not talk, but it started whistling quietly to attract the lady-s attention. Probably in this manner the alien was communicating in its planet.

The pensioner took the creature to her place. At home she started examining the alien. The body of Aleshenka (the diminutive name she gave to the creature) was plump and was swaying like jelly. The skin on the body was gray and with dark spots in brown on the head. No hair, small holes instead of ears. Small flat nose enabled the creature to breath.

Dark-gray eyes. No eye-lids. The vertical pupils of the eyes were constantly narrowing and expanding.

Long fingers had small sharp claws. No genitals revealing creature-s sex. The creature had no navel which all mammals have.

The woman could not figure out how to feed Aleshenka. Its mouth resembled a tiny hole and had no lips, but it could stretch itself widely. The alien had a complete set of teeth, but too small lower jaw and huge scarlet tongue occupying almost all the mouth cavity disturbed chewing process for it. Tamara Vasilievna put a caramel candy into the creature-s mouth, and the alien started sucking the candy. The lady was gave Aleshenka some milk and water with a tea-spoon.

Moist sweat appeared onto the alien-s body after eating. Aleshenka started disseminating sweet smell soaking clothes and furniture. Tamara Vasilieva wiped Aleshenka with a rag from time to time. The creature was lying and did not move most of the time. From time to time it started stretching its legs.

The next day all the villagers heard of the news: the woman was telling everybody that she got a child and his name is Aleshenka Cute. At first many people thought the child just seemed to Tamara Vasilievna resulting from her disease. However, one day the pensioner-s daughter-in-law (also named Tamara) came to her place. After sitting and talking in the kitchen for a while, the old lady said it was time to feed her child. Her daughter-in-law followed the lady into another room and saw the weird creature wrapped into swaddling band.

Both the daughter-in-law and her mother saw the creature, but they did not report the police about it. They say if Aleshenka was a human child, they would report the police. The creature was not a human being, consequently it was an animal, and there is no reason to report anywhere about it. ?Let it be Tamara Vasilievna-s pet. She will take care of it, and she will have something to do¦, the women decided.

However, a neighbor reported about Tamara Vasilievna to psychiatrists, and one day ambulance came and took the woman to psychiatric hospital. Tamara Vasilievna tried to explain that she left a child in the house, but the doctors did not take her words seriously. The lady-s relatives were not aware of her being taken to hospital, and therefore there was nobody to feed the creature. Soon it died of thirst and hunger. After the alien-s death, its body started drying out and becoming mummified.

Only one person, Vladimir Nurdinov remembered about the creature. He used to come to Tamara Vasilievna-s place, and saw Aleshenka. After hearing that the lady was taken to hospital, the man came to her apartment to take Aleshenka to his house. He was too late, Aleshenka was dead. Dry mummy was lying in bed.

Nurdinov took the mummy to his place. He did not know what to do with it. Soon the police came to the man-s apartment v he was suspected of stealing power cable in Novogorny village. The policemen decided this was the mummy of a child and took it for expertise.

However, doctors claimed the mummified creature has minimum 20 features distinguishing it from a human being. Medical experts rejected the idea that Aleshenka could be a mutant child. During the second expertise, some doctors had this version. The town of Kyshtym is situated in the area contaminated after the accident at the secret object in Chelyabinsk-40 town in 1957. After the accident, freaks are born in the area from time to time.

After taking the body from the expertise, the police investigator started researching the version of extraterrestrial visitor in his unofficial investigation v his bosses prohibited him from ?doing nonsense¦.

The investigator decided to ask UFO expert organization called ?Star Academy UFO-Contact in Zolotov Method¦. The Academy was 200 kilometers away, in the town of Kamensk-Uralsky of Sverdlovsk region.

Organization Head Galina Semenkova took the mummified body to conduct its astral expertise. After that the investigator was unable to contact her: the woman-s relatives responded to the phone calls that she ?went shopping¦, ?went for a walk¦ or ?is away on a trip¦. Only recently Galina Semenkova said at the seminar on UFOs in Tokyo what had happened to Aleshenka remains. According to Semenkova, when she was carrying the mummy from Kyshtym to her town, flying saucer appeared in the sky. Her vehicle engine stopped working. Aliens from the flying saucer demanded the body of their dead fellow, and the woman gave them the body immediately.

The detective story of the little alien continued. Japanese TV crew phoned Tamara Vasilievna-s relatives. The Japanese were working on a documentary about Aleshenka and wanted to interview the lady. However, just several days before the Japanese TV crew arrival, tragedy happened. Late at night on August 5, 1999 Tamara Vasilievna somehow showed up on the highway. The psychiatric hospital patient was absolutely naked, the only garment the woman was wearing were socks. Eye-witnesses say it looked like the woman was reacting to somebody-s call. People wanted to take the woman off the highway, but were too late: two vehicles ran into the place where the poor sick lady was standing and caused her instant death.

In 1997 the announcement was posted in the Internet on sale of the mummy of extraterrestrial visitor found in Russia. What is this? Is somebody selling fake mummy of the well-known alien? Maybe no aliens took the mummy to their planet? Probably both the statements are correct. Selling fake mummies of Aleshenka became profitable business. Aliens from Alfa-Centaurus did not stop the woman's vehicle. The mummy is likely to be under the research in some special services laboratory, or just destroyed because of careless treatment. Aleshenka-s remains may also be in the collection of some rich man fond of UFOs.

Aleshenka-s story is still in progress. Japanese decided to sponsor erecting the monument to the alien. Ordinary Japanese donated money for the monument after seeing the documentary ?Traces of alien Aleshenka¦ by Asahi TV company.

Marina Khlybova

Source: Monokl, TAU

PRAVDA.Ru

http://english.pravda.ru/science/19/94/378/12092_alien.html

"Обломков на планете не было, когда 13 июля 1965 года пролетавший мимо космический зонд НАСА «Маринер-4» сфотографировал марсианскую поверхность с расстояния 6 400 миль.

Они оказались там, когда 11 лет спустя зонд «Викинг-1» совершил первую посадку на Марсе. Фотографии, переданные на Землю, никогда не были опубликованы, потому что НАСА опасается паники, когда станет известно, что мы не первыми туда попали и что кто-то еще есть на Марсе", - заявил источник.

По его словам, обломки были сфотографированы на пределе оптического разрешения примерно в 15 милях от зонда НАСА. Фотографии показывают приблизительно 2/3 металлического корабля, который имел либо цилиндрическую форму, либо форму тарелки - нет достаточной глубины изображения, чтобы

определить это точно. Видна также борозда, прорытая кораблем в марсианской почве при падении. Гладкая поверхность корабля расколота в одном месте, которым он ударился о скалу во время падения. Внутри трещины видно то, что с очевидностью можно назвать механизмами и клубком перепутанных кабелей.

Еще ряд фотографий обнаружен в фотоархивах снимков компании MSSS (Малин спейс сайнс систем). Как известно, именно эта компания создала летавший к Красной планете зонд «Марс глобал севайер».

Исследователь Стив Уингейт обработал найденный снимок, добавил контрастности и увеличил его.

Судя по снимку, корабль или что-то похожее на него имеет метров сто в поперечнике. Уингейт попытался реконструировать облик корабля. Вышло что-то вроде знаменитых «летающих треугольников».

Правда, еще не факт, что перед нами что-то инопланетное. Загадочный предмет лежит на довольно неровном месте, не исключено, что перед нами просто обточенный эрозией кусок скалы...

einai fovero an alitheuei

αλλα οχι και στα ρουμανικα βρε παιδια...

"Εξωγήινος στα Ουράλια;" Στο Απάντηση ΘέμαΝέο Θέμα
Εκτυπώσιμη Μορφή

Συγγραφέας Θέμα
Φάντασμα ΙΙ
Μέλος 1ης Βαθμssδας

63 Μηνύματα Ταχυδρομημένος - 13/04/2004 : 02:03:13
--------------------------------------------------------------------------------
Πραβντα της στο το άρθρο σάϊτ βρήκα αυτό Mόλις (ναι ναι):

Εξωγήινος επισκέπτης στη ρωσική επαρχία - 02/18/2004 21:04

Η έρευνα των ενδυμάτων αλλοδαπό Aleshenka (που βρίσκεται στην περιοχή Ural) ήταν τυλιγμένη μέσα, αποκάλυψε ότι αυτό το πλάσμα δεν έχει τίποτα από κοινού με τον άνθρωπο, είναι αλλοδαπός, ο εμπειρογνώμονας της Μόσχας σε UFOs Vadim Chernobrov είπε στη συνέντευξη στα μέσα Chelyabinsk.

Αυτή η αίσθηση κρατά από το 1996 στο χωριό Kaolinovy κοντά στην επαρχιακή πόλη Kyshtym στην περιοχή Chelyabinsk.

Τον Αύγουστο 13 ..1996 συνταξιούχος Tamara Vasilievna Prosvirina πήγαν στο του χωριού νεκροταφείο. Η φτωχή γηραιή κυρία έπασχε από την ψυχιατρική ασθένεια, και η αντίληψή της για τον περιβάλλοντα κόσμο ήταν παράξενη. Χρησιμοποίησε για να συλλέξει τα λουλούδια από τους τάφους και διακόσμησε το δωμάτιό της με αυτά τα λουλούδια σχεδόν κάθε ημέρα.

το βράδυ η γυναίκα είχε το βραδυνό και πήγε στο κρεβάτι. Ξαφνικά παράξενο ?voice¦ που ξυπνούν στον εγκέφαλό της. Ζήτησε από την Tamara Vasilievna για να πάει στο νεκροταφείο πάλι. Η κυρία πήρε ντυμένη, πήρε το φανό της και βγήκε.

Τα τεράστια μάτια κοίταζαν επίμονα σε την από το πιό στενό σοβαρό ανάχωμα. Ο συνταξιούχος πλησίασε τον τάφο και είδε ένα παράξενο πλάσμα περίπου 25 εκατοστόμετρων στο ύψος. Αυτό δεν ήταν ένας άνθρωπος.

Το μικροσκοπικό κρεμμύδι-διαμορφωμένο κεφάλι εμοίασε με το αποτελούταν από πέντε πέταλα. Το μικρό πλάσμα δεν είχε κανένα αυτί, τα τεράστια κλίνοντας αιλουροειδή μάτια κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος του προσώπου του. Το πλάσμα δεν θα μπορούσε να μιλήσει, αλλά άρχισε ήσυχα για να προσελκύσει την προσοχή κυρία-s. Πιθανώς με αυτόν τον τρόπο ο αλλοδαπός επικοινωνούσε στον πλανήτη του.

Ο συνταξιούχος πήρε το πλάσμα στη θέση της. Στο σπίτι άρχισε τον αλλοδαπό. Το σώμα Aleshenka (το όνομα υποκοριστικού έδωσε στο πλάσμα) ήταν παχουλό και ταλαντευόταν όπως τη ζελατίνα. Το δέρμα στο σώμα ήταν γκρίζο και με τα σκοτεινά σημεία σε καφετή στο κεφάλι. Καμία τρίχα, μικρές τρύπες αντί των αυτιών. Η μικρή επίπεδη μύτη επέτρεψε το πλάσμα στην αναπνοή.

Σκούρο γκρι μάτια. Κανένα βλέφαρο. Οι κάθετες κόρες των ματιών στένευαν συνεχώς και επεκτείνονταν.

Τα μακριά δάχτυλα είχαν τα μικρά αιχμηρά νύχια. Κανένα γεννητικό όργανο που αποκαλύπτει το φύλο πλασμάτων. Το πλάσμα δεν είχε κανέναν ομφαλό που όλα τα θηλαστικά έχουν.

Η γυναίκα δεν θα μπορούσε να υπολογίσει πώς να ταϊ'σει Aleshenka. Το στόμα του εμοίασε με μια μικροσκοπική τρύπα και δεν είχε κανένα χείλι, αλλά θα μπορούσε να τεντωθεί ευρέως. Ο αλλοδαπός είχε ένα πλήρες σύνολο δοντιών, αλλά το πάρα πολύ μικρό χαμηλότερο σαγόνι και η τεράστια ερυθρά γλώσσα που καταλαμβάνουν σχεδόν όλη τη στοματική κοιλότητα ενόχλησαν τη διαδικασία μασήματος για το. Η Tamara Vasilievna έβαλε μια καραμέλα καραμέλας στο στόμα πλασμάτων, και ο αλλοδαπός άρχισε την καραμέλα. Η κυρία ήταν έδωσε σε Aleshenka κάποια γάλα και ύδωρ με ένα κουταλάκι του γλυκού.

Ο υγρός ιδρώτας εμφανίστηκε επάνω στο σώμα αλλοδαπών μετά από να φάει. Το Aleshenka άρχισε τα γλυκά ενυδατώνοντας ενδύματα και τα έπιπλα μυρωδιάς. Η Tamara Vasilieva σκούπισε Aleshenka με ένα κουρέλι κατά διαστήματα. Το πλάσμα βρισκόταν και δεν κινήθηκε τις περισσότερες φορές. Κατά διαστήματα άρχισε τα πόδια του.

Η επόμενη ημέρα όλοι οι χωρικοί άκουσαν για τις ειδήσεις: η γυναίκα έλεγε σε καθεμία ότι πήρε ένα παιδί και το όνομά του είναι Aleshenka χαριτωμένο. Πρώτα σε πολλούς ανθρώπους σκεπτόμενους το παιδί φάνηκε ακριβώς στην Tamara Vasilievna ως αποτέλεσμα της ασθένειάς της. Εντούτοις, μια ημέρα η νύφη συνταξιούχων (που ονομάζεται επίσης την Tamara) ήρθε στη θέση της. Μετά από τη συνεδρίαση και ομιλία στην κουζίνα για μια στιγμή, η γηραιή κυρία είπε ότι ήταν χρόνος να ταϊστεί το παιδί της. Η νύφη της ακολούθησε την κυρία σε ένα άλλο δωμάτιο και είδε το παράξενο πλάσμα που τυλίχτηκε η ζώνη.

Και ο νύφη και της μητέρα βλέπω ο πλάσμα, αλλά αυτός όχι εκ:θέτω ο αστυνομία για αυτός. Λένε εάν Aleshenka ήταν ανθρώπινο παιδί, θα εξέθεταν την αστυνομία. Το πλάσμα δεν ήταν ένας άνθρωπος, συνεπώς ήταν ένα ζώο, και δεν υπάρχει κανένας λόγος να αναφερθεί οπουδήποτε για σε ?Let που είναι κατοικίδιο ζώο της Tamara Vasilievna-s. Θα το φροντίσει, και θα έχει κάτι σε do¦, οι γυναίκες αποφάσισαν.

Εντούτοις, ένας γείτονας που αναφέρθηκε για την Tamara Vasilievna στους ψυχιάτρους, και ασθενοφόρο μιας ημέρας ήρθε και πήρε τη γυναίκα στο ψυχιατρικό νοσοκομείο. Η Tamara Vasilievna προσπάθησε να εξηγήσει ότι άφησε ένα παιδί στο σπίτι, αλλά οι γιατροί δεν αντιμετώπισαν τις λέξεις της σοβαρά. Οι συγγενείς κυρία-s δεν γνώριζαν της το λήψη στο νοσοκομείο, και επομένως δεν υπήρξε κανένας για να ταϊ'σει το πλάσμα. Σύντομα πέθανε της δίψας και της πείνας. Μετά από το θάνατο αλλοδαπών, το σώμα του άρχισε και να γίνει.

Μόνο ένα άτομο, Vladimir Nurdinov που αναφέρεται για το πλάσμα. Χρησιμοποίησε για να έρθει στη θέση της Tamara Vasilievna-s, και είδε Aleshenka. Μετά από να ακούσει ότι η κυρία λήφθηκε στο νοσοκομείο, το άτομο ήρθε στο διαμέρισμά της να πάρει Aleshenka στο σπίτι του. Ήταν πάρα πολύ πρώην, Aleshenka ήταν νεκρό. Η ξηρά μούμια βρισκόταν στο κρεβάτι.

Το Nurdinov πήρε τη μούμια στη θέση του. Δεν ήξερε τι για να κάνει με το. Σύντομα η αστυνομία ήρθε επανδρώνει το διαμέρισμα β αυτός υποψιάστηκε του stealing καλωδίου δύναμης στο χωριό Novogorny. Οι αστυνομικοί αποφάσισαν ότι αυτό ήταν η μούμια ενός παιδιού και το πήρε για την πείρα.

Εντούτοις, οι γιατροί απαίτησαν ότι το πλάσμα έχει ελάχιστα 20 χαρακτηριστικά γνωρίσματα που διακρίνουν τον από έναν άνθρωπο. Οι ιατρικοί εμπειρογνώμονες απέρριψαν την ιδέα ότι Aleshenka θα μπορούσε να είναι παιδί μεταλλάξεων. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης πείρας, μερικοί γιατροί είχαν αυτήν την έκδοση. Η πόλη Kyshtym είναι τοποθετημένη στην περιοχή που μολύνεται μετά από το ατύχημα στο μυστικό αντικείμενο στην πόλη θχελυαψηνσκ- 40 το 1957. Μετά από το ατύχημα, freaks γεννιέται στην περιοχή κατά διαστήματα.

Μετά από να πάρει το σώμα από την πείρα, ο ανακριτής αστυνομίας που άρχισε την έκδοση του εξωγήινου επισκέπτη στην ανεπίσημη έρευνά του β οι προϊστάμενοί του τον απαγόρευσε από nonsense¦.
Ο ανακριτής αποφάσισε να ρωτήσει UFO την ειδική οργάνωση αποκαλούμενη uφο-επαφή ακαδημίας ?Star σε Zolotov Method¦. Η ακαδημία ήταν 200 χιλιόμετρα μακριά, στην πόλη καμενσκ- Uralsky της περιοχής του Σβέρντλοβσκ.
Η οργάνωση που η επικεφαλής Galina Semenkova πήρε το σώμα για να διευθύνει την αστρική πείρα της. Μετά από αυτόν ο ανακριτής ήταν ανίκανος να την έρθει σε επαφή με: οι συγγενείς γυναίκα-s αποκρίθηκαν στα τηλεφωνήματα ότι αυτή ?went shopping¦, ?went για ένα walk¦ ή ?is μακριά σε ένα trip¦. Μόνο πρόσφατα η Galina Semenkova είπε στο σεμινάριο για UFOs στο Τόκιο τι είχε συμβεί σε Aleshenka παραμένει. Σύμφωνα με Semenkova, όταν έφερνε τη μούμια από Kyshtym στην πόλη της, το πέταγμα του πιατακιού εμφανίστηκε στον ουρανό Η μηχανή οχημάτων της σταμάτησε. Οι αλλοδαποί από το πετώντας πιατάκι απαίτησαν το σώμα του νεκρού συνεργάτη τους, και η γυναίκα τους έδωσε το σώμα αμέσως.
Η ιστορία ιδιωτικών αστυνομικών του μικρού αλλοδαπού συνεχίστηκε. Το ιαπωνικό πλήρωμα TV τηλεφώνησε στους συγγενείς της Tamara βασηληεβνα-s. Οι Ιάπωνες εργάζονταν σε ένα ντοκιμαντέρ για Aleshenka και θέλησαν να πάρουν συνέντευξη από την κυρία. Εντούτοις, ακριβώς αρκετές ημέρες πριν από την ιαπωνική TV η άφιξη πληρωμάτων, τραγωδία συνέβη. Αργά τη νύχτα τον Αύγουστο 5 ..1999 Tamara Vasilievna παρουσίασαν κάπως στην εθνική οδό. Ο ψυχιατρικός ασθενής νοσοκομείων ήταν απολύτως γυμνός, το μόνο ένδυμα που η γυναίκα φορούσε ήταν κάλτσες. Οι αυτόπτες μάρτυρες λένε ότι εμοίασε με τη γυναίκα αντιδρούσε στην κλήση κάποιος-s. Οι άνθρωποι θέλησαν να βγάλουν τη γυναίκα από την εθνική οδό, αλλά ήταν πάρα πολύ πρώην: δύο οχήματα έτρεξαν στη θέση όπου η φτωχή άρρωστη κυρία στεκόταν και προκάλεσε το στιγμιαίο θάνατό της.
Το 1997 η ανακοίνωση ταχυδρομήθηκε στο Διαδίκτυο στην πώληση της μούμιας του εξωγήινου επισκέπτη που βρέθηκε στη Ρωσία. Τι είναι αυτό; Κάποιος πωλεί την πλαστή μούμια του γνωστού αλλοδαπού; Ίσως κανένας αλλοδαπός δεν πήρε τη μούμια στον πλανήτη τους; Πιθανώς και οι δύο δηλώσεις είναι σωστές. Οι πωλώντας πλαστές μούμιες Aleshenka έγιναν κερδοφόρα επιχείρηση. Οι αλλοδαποί από άλφα- Centaurus δεν σταμάτησαν το όχημα της γυναίκας. Η μούμια είναι πιθανό να είναι κάτω από την έρευνα σε κάποιο ειδικό εργαστήριο υπηρεσιών, ή ακριβώς καταστρεμμένος λόγω της απρόσεκτης επεξεργασίας. Τα υπολείμματα αλεσχενκα-s μπορούν επίσης να αγαπήσουν στη συλλογή κάποιου πλούσιου ατόμου UFOs.
Η ιστορία αλεσχενκα-s είναι ακόμα υπό εξέλιξη. Τα ιαπωνικά αποφάσισαν να υποστηρίξουν τη δημιουργία του μνημείου στον αλλοδαπό. Συνηθισμένα ιαπωνικά χρήματα για το μνημείο μετά από να δει το αποδεικτικό ?Traces αλλοδαπού Aleshenka¦ από Asahi TV την επιχείρηση.
Μαρίνα Khlybova
Πηγή: Monokl, TAU

quote:

---

φανταστικο.

αλλα οχι και στα ρουμανικα βρε παιδια...

---