- Υπάρχει ελευθερία βούλησης; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Η μετρημένη χρήση της λειτουργίας των quote κάθε άλλο παρά πρόβλημα δημιουργεί.

Μπορείς να με αποκαλείς και με το nickname μου.

In anticipation of my resurrection...

Φορουμ αλλαζω, το iPad δεν το αλλάζω!

quote:

---

“Θα σου πω φίλε. Απο παρατηρήσεις περισσοτερο, και όχι απο συμπεράσματα. Έχεις βρεθεί σε κλειστό χώρο, με άτομο που έχει αφιερώσει τη ζωη του σε κάτι? 
π.χ πριν χρόνια, συζητούσα με Ένα φίλο καθηγητή φιλοσοφίας, που περνάγε πολλες ώρες σε Ένα μέρος, επί χρόνια διαβάζοντας.
 Όταν βρισκόμαστε στη βιβλιοθήκη του, μου ερχόταν η ορεξη, να διαβασω, τι να διαβασω, να φάω τα βιβλία. Η φάση είναι πως και ο ίδιος να μην ήταν παρόν, στο μέρος που περνάγε τις ώρες του, ήταν διάχυτη αυτη η τάση. 
Μπορω να αναφερθώ σε παμπολες τέτοιες περιπτώσεις, που οι σκέψεις δημιουργούν την ιδιαιτερότητα του χώρου, και του σκεπτόμενου.”

---

Μεταξύ των μαθητών του Σωκράτη υπήρχαν κυνικοί , οι οποίοι προτιμούσαν την ζωή της φύσης από την κηδεμονία του κράτους και επιδίωκαν , όπως ο Αρίστιππος "να μην είναι ούτε δούλοι ούτε κύριοι κανενός ατόμου" .

Μεταξύ των Στωικών , οι οποίοι δεν είχαν περιουσία , αλλά υπέμεναν πολλά δεσμά , υπήρχαν μερικοί που έλπιζαν σε ένα επίγειο παράδεισο , όπου όλα τα αγαθά θα τ’ απολάμβαναν όλοι και όπου όλα τα δεσμά θα ήταν χαλαρά .

Μεταξύ των πρώτων χριστιανών , η χρήση οιασδήποτε δύναμης απορριπτόταν απολύτως και υπήρχαν μικρές ομάδες που ζούσαν ειρηνικά και αδελφωμένα , μέχρις ότου αυξήθηκε ο πλούτος τους .

Οι Αναβαπτιστές της Μεταρρύθμισης κήρυξαν και πάλι το ευαγγέλιο της ελευθερίας και κατάργησαν τον γάμο .

Κατά την Γαλλική Επανάσταση , ο Μαρά και ο Μπαμπέφ ανάγγειλαν την αυγή της ελευθερίας και το λυκόφως του κράτους .

Κατά την ταραχώδη δεκαετία του 1840 , ο Προυντόν έγραψε ότι : “ η οιαδήποτε κυριαρχία πάνω σε οιονδήποτε άνθρωπο από άλλο άνθρωπο είναι δουλεία . Η ύψιστη τελειότητα μιας κοινωνίας βρίσκεται στον συνδυασμό τάξης και αναρχίας . . . Σε κάθε κοινωνία , η επιβολή ανθρώπου σε άλλο άνθρωπο είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την πνευματική ανάπτυξη που έχει φθάσει η συγκεκριμένη κοινωνία ” .

Στην επαναστατική Ρωσία , ο Τολστόι όρισε την κυβέρνηση σαν “ συνασπισμό των μεγαλοϊδιοκτητών για την προστασία της περιουσίας τους εναντίον εκείνων οι οποίοι έχουν ανάγκη από αυτήν ” ( ή την εποφθαλμιούν , όπως θα τροποποιούσαν την έκφραση οι ίδιοι οι θιγόμενοι ) .

Ο Μπακούνιν , αφού εγκατέλειψε όλα του τα πλούτη και την αριστοκρατική του θέση για να προσχωρήσει στους Μηδενιστές (Νιχιλιστές) , προφήτεψε ότι η παιδεία θα εξαπλωνόταν τόσο ραγδαία ώστε , μέχρι το 1900 , το κράτος θα είχε ήδη γίνει περιττό και οι άνθρωποι θα υπάκουαν μόνο στους νόμους της φύσης .

Ο Κροπότκιν , πρίγκιπας , πρίγκιπας ευυπόληπτος και αναρχικός , μόχθησε ν’ αποδείξει ότι , στην Ουτοπία της Ελευθερίας , άνδρες και γυναίκες θα χρειαζόταν να εργάζονται μόνο μια ώρα την ημέρα .

Και πέτυχε σχεδόν ν’ αποδείξει , ότι η αυθόρμητη συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων υπήρξε η βάση κάθε υγιούς κοινωνικής οργάνωσης , ασύγκριτα ισχυρότερης και ευδαιμονικότερης από τις τεχνητές μορφές καταναγκασμού που επιβάλλει το κράτος .

Στην Αγγλία , ο Ουίλιαμ Μόρρις εξέφρασε την εκτίμηση που έτρφε προς την κυβέρνηση , περιγράφοντας μία φανταστική χώρα , Nowhere (Πουθενά), όπου στα μέγαρα των κοινοβουλίων οι κάτοικοι είχαν αποθηκεύσει κοπριά για τους αγρούς τους .

Στην Αμερική του “laissez faire”, ο Έμερσον εξήρε την αυτοπεποίθηση του «ανθρώπου των συνόρων» - «κανείς νόμος δεν μπορεί να είναι ιερός για μένα παρά μόνον εκείνος της φύσης μου» .

Ο Ουΐτμαν είδε την αποστολή της κυβέρνησης ως προπαρασκευή για την εποχή όπου οι άνθρωποι θα κυβερνιόντουσαν μόνοι τους .

Όλα όσα γράφεις είναι εντυπώσεις και σκεψεις που αφορούν εσένα. Εώς ότου δεν καταλάβει ο άνθρωπος τι είναι η σκέψη, και ελευθερωθεί απο την μηχανικοτητα της, (αυτο που μιλάει μέσα σου συνεχώς και ακατάπαυστα), είναι έρμαιο της, ο ίδιος είναι ανελευθερος παρωτι νομιζει πως έχει βούληση, και ζει μέσα σε ιλλουσιον, που συνεχώς ποτίζει η σκέψη, που είναι παρελθόν, που είναι χρόνος. Κάθε τι που βρίσκεται σε αυτη τι διάσταση, έχει αρχη και τέλος, και για μένα εώς ότου δεν κατανοεί ο άνθρωπος την ίδια του την σκέψη, η οποια τοτε μονο τελειωνει, (την μηχανικοτητα τησ) απλα ανακυκλωνεται.

Σε αυτο δεν είναι δυνατό να βοηθήσει η επιστήμη, και οποία επιστήμη, γιατί ειναι εργασία που έχει να κάνει με σένα τον ίδιο. Η επιστήμη έχει μια προσθετικη πορεία και συσσορευση γνώσης, (ήταν είναι και θα είναι χρόνος) η αυτογνωσία είναι πορεία τέλους, τελειοτητος και κατανόησης εαυτου, τέλος σημαίνει και τέλος σε σκέψεις, τελειωνω, θάνατος.

Αν δεν συμφωνείς με αυτα, το ίδιο κάνει, συνέχισε με αυτα που πιστεύεις για την επιστήμη και εκει που θα σε οδηγήσει.

Σας εύχομαι καλο Πάσχα, σε λίγες ώρες θα είμαι πολυ κοντά στο Νικομαχο, σασ στελνω τα αρνησια μου υλικα σκεπτονια....μπεεεε!!

Η έκφραση είναι φυσική , η γλώσσα τεχνητή .

Η κοινωνία είναι φυσική , το κράτος τεχνητό . Όπως η γλώσσα έτσι και η υπακοή στους νόμους είναι μάλλον αποτέλεσμα κοινωνικής παράδοσης και εθισμού του ατόμου , αντί να υπαγορεύεται από ροπές έμφυτες στον άνθρωπο .

Από αυτό το λόγο προέρχεται η αέναη σύγκρουση , μέσα στην ψυχή του ανθρώπου , μεταξύ των επιθυμιών του και του φόβου του αστυφύλακα .

Και από τον ίδιο λόγο προκύπτει η χαρά που βρίσκουν οι στασιαστές , όταν νικήσουν , στο να παραβαίνουν με την κοινωνική επιδοκιμασία και το σχετικά ατιμώρητο υπέρ τους , μια τεχνητή και εξοργιστική απαγόρευση .

Έχω ξαναπεί , είμαστε αναρχικοί εκ φύσεως και πολίτες εκ πεποιθήσεως .

Αλλά , ενώ στα άδυτα της ψυχής μας είμαστε άνομοι άγριοι , δεν είμαστε εκ φύσεως ανεπίδεκτοι ενός κάποιου μέτρου ηθελημένης τάξης και κοσμιότητας .

Η κοινωνία είναι αρχαιότερη του ανθρώπου και αρχαιότερη επίσης των σπονδυλωτών .

Τα πρωτόζωα έχουν τις αποικίες τους , με ένα καταμερισμό εργασίας μεταξύ των κυττάρων αναπαραγωγής και των κυττάρων θρέψης .

Τα μυρμήγκια και οι μέλισσες προάγουν αυτή την εξειδίκευση λειτουργιών σε φυσιολογική διαφοροποίηση του οργανισμού τους ανάλογα με το κοινωνικό τους λειτούργημα .

Και αυτά ακόμη τα σαρκοβόρα , στα οποία τα δόντια , οι χαυλιόδοντες , τα νύχια και το τραχύ δέρμα αποτελούν εξατομικευμένο εξοπλισμό που υπηρετεί την ισχύ και την ασφάλεια της κοινωνικής τους τάξης , περιλαμβάνουν μεταξύ τους αυτό το ευγενικό ζώο , τον σκύλο , ο οποίος μπορεί να είναι περισσότερο κοινωνικός από ένα πωλητή και περισσότερο νομιμόφρων από έναν εκδότη επαρχιακής εφημερίδας .

"Οι κυνοκέφαλοι πίθηκοι του γένους Αμαβρυάδες" , λέγει ο Δαρβίνος , "ανατρέπουν πέτρες για να βρουν έντομα . Και , όταν έχουν να κάνουν με ένα μεγάλο βράχο , συνεργάζονται όσον είναι δυνατόν περισσότεροι και μοιράζονται την λεία . . ."

"Οι βούβαλοι όταν αντιμετωπίζουν κίνδυνο , οδηγούν τα θηλυκά ζώα και τα μικρά τους στο κέντρο της αγέλης και λαμβάνουν οι ίδιοι αμυντικές θέσεις γύρω τους" .

Τα άλογα , εν ώρα κινδύνου , συγκεντρώνονται σε πυκνή τάξη , ενώνουν τα κεφάλια και στρέφουν προς τα έξω τα οπίσθια πόδια , όπως οι Γαλάτες είχαν τις γυναίκες τους στο κέντρο , όταν αντιμετώπιζαν εχθρό .

Σ’ αυτές τις ενώσεις για άμυνα , προφανώς , έχει την προέλευσή της η κοινωνία των ζώων και με αυτές μετέδωσαν στον άνθρωπο μια κληρονομιά ροπής προς την κοινωνία .

Αν προσθέσουμε στην αυθόρμητη αυτήν κοινωνικότητα και την δημιουργική συνεργασία της οικογένειας , τότε η υπόθεση μιας καθαρά φυσικής κοινωνικής τάξης αποκτά μια ευλογοφάνεια .

quote:

---

@ Πλάτωνας

Φίλε Γιάννη, πίστευε ότι θες, δικαίωμα σου είναι.

---

Φίλε Γιάννη, γράφεις

Πολύ σωστά το λες φίλε μου, αν και η διατύπωση σου δεν είναι σωστή.
Δεν πιστεύω οτι θέλω, αλά αυτό που θεωρώ σωστό με τα στοιχεία που κάθε φορά είναι γνωστά μου.
Δεν έχω “πίστη” σε κάτι, αλά μόνο στην κριτική ικανότητα του ανθρώπου.
Αυτή η ικανότητα δεν είναι η ίδια για όλους τους ανθρώπους, και έτσι εξηγούνται οι διαφορές στην αντίληψη.
Στην περίπτωση – παράδειγμα – που ανέφερες, ενώ για σένα αποτελεί σαφή ένδειξη ότι η σκέψη είναι ύλη, για μένα είναι μια πολύ κλασική περίπτωση αυθυποβολής.

Ε! τι να κάνουμε.
Θα ήταν μονότονο – αδύνατον είναι η σωστή λέξη – να έχουμε όλοι οι άνθρωποι συναντίληψη της πραγματικότητας, γιατί αυτό μπορεί να οδηγούσε σε πίστη.

Η πίστη σε μια απόλυτη πραγματικότητα είναι λάθος
...........

Αρχίζω να καταλαβαίνω πως το Νικ σου δεν έχει σωστή διατύπωση. 

Ξεχνογιαννης θα σου πήγαινε καλύτερα, και εξηγούμαι. 

Στη σελίδα 8, αναφερόμενος σε εσένα, έγραψα,

Καλημέρα, και καλή μεγαλοευδομαδα, έστω και λόγο εθίμου, φίλε Γιάννη. Φιλοσοφιστικη η φιλοσοφοεπιστιμονικη αν θες, η κουβέντα είναι η άποψη μου και το μέχρι σήμερα, πως τα βλέπω. 
Αν προκύψει κάτι, η κάποιος που θα με πισει η μου αποδειξη, πως η σκέψη είναι ΑΥΛΗ, καλως να ερθει, θα το δεχθώ, και θα τον ευχαριστήσω.
......

Τι περισσοτερο απο αυτο θα μπορούσε να γράψει κάποιος? το ότι βλέπω σαν υλικη διαδικασία τη σκέψη, μέχρι αποδείξεως πως έτσι δεν είναι τα πράγματα, δεν θα πει πίστη, ούτε τίποτα απο όσα υποστηρίζεις, και όπως σου έγραψα αφορούν εσένα. Μάλιστα όπως τα εγραψες αποδίδοντας στον εαυτο σου αντίληψη της πραγματικότητος, και κάποιων που αδυνατούν να την έχουν, προκάλει ελεφρυ γελωτα και πρόκληση να σε τσιγκλισω να πας σε βάθος, σε ότι αποκαλεις πραγματικότητα...αν θες μετα τις εορτές, στη διάθεση σου, ανοιχτός σε κάθε συζήτηση. 

Γιάννης ψεύτης.
Καλά να περάσεις με αρνί ή και κατσίκι δεν έχει μεγάλη διαφορά. 
Η διάθεση μετράει.
......

Σε αυτο έχεις δίκαιο. Η διάθεση μετράει, αν τρέχουν σαλια για το φαγητό, τη διάθεση ποιος την προδιαθετη?

 η σκέψη/σκέψεις, έτσι δεν είναι? 

Να περάσει η Παρασκευή, που ο χριστιανός (νηστευει) 

και ΕΛΑ να μου μιλήσεις για Αυλές σκέψεις, απο σαββατο βραδυ, οταν μυρωδιες απο μαγιριτσα, θα ενονονται με τις σκεψεις της επομενης και την τσικνα, απο τα αρνακια και τα κοκκορετσια...

..... πωπω βρε γιαννη, κάτι σκεψεις Αυλές.. . που έρχονται φορές φορές..

Από την άποψη αυτή , η αδελφοσύνη των ανθρώπων είναι τόσο παλιά όσον ή ιστορία . Εμπνέει αναρίθμητες μυστικές οργανώσεις και νόμιμες αδελφότητες .

Είναι ανύπαρκτο σχεδόν το κτήνος , με ψυχή τόσο πυρωμένη , ώστε ποτέ να μην έχει δοκιμάσει το φυσικό σχεδόν αίσθημα αλληλεγγύης για τους συνανθρώπους του .

Παράλληλα προς το φυσικό αίσθημα αδελφοσύνης , η πατρική και μητρική στοργή μας προτρέπουν προς την αλληλοβοήθεια .

Και ο αλτρουισμός , τον οποίο ο Διαφωτισμός χαρακτήριζε περιφρονητικά αρετή με τηλεσκόπιο , είναι τόσο φυσική όσον η αγάπη και τόσο καθολική όσο το μητρικό φίλτρο .

Ο Καντ εύρισκε άξιο απορίας , πώς υπάρχει τόσο πολύ καλοσύνη στον κόσμο και τόσο λίγη δικαιοσύνη .

Ίσως επειδή η καλοσύνη είναι αυθόρμητη συμπάθεια , ενώ η δικαιοσύνη συνδέεται κε κρίση και συλλογισμό . Οι γυναίκες , συνεπώς , υστερούν κάπως σε αίσθημα δικαιοσύνης και ενίοτε υπερβάλλουν κάπως σε καλοσύνη .

Τέλος , και αυτή η κοινωνία , με αυτά τα φυσικά και οικονομικά της ερείσματα , αναπτύσσει στο άτομο ορισμένες κοινωνικές έξεις , οι οποίες γίνονται εξίσου ισχυρές όσο και κάθε δεύτερη φύση και αποτελούν μια εγγύηση τάξης κατά πολύ ασφαλέστερης από τον νόμο .

Όσο περισσότερο ζούμε , τόσο κοινωνικότεροι γινόμαστε . Τόσο περισσότερο επιδεκτικοί στην γνώμη του πλησίον μας . Τόσο περισσότερο μιμητικοί και πρόθυμοι για σεβασμό , αλλά και άξιοι σεβασμού , Τόσο περισσότερο προσκολλούμαστε στα έθιμα και τις συμβατικότητες . Τόσο περισσότερο συμφιλιωνόμαστε με τους περιορισμούς εκείνους των επιθυμιών μας , οι οποίοι κάνουν να εξαρτάται ο πολιτισμός από την συνήθεια μάλλον παρά από την δια της βίας επιβολή .