- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ Vol. - 2 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Αλλά έχω μια παράκληση - ανακοίνωση:
MHN ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΕΙΤE ΤΟ ΘΕΜΑ
.
.
.
Αλφαβητικά... The She Mantis

Edited by - Mantis on 03/02/2005 00:24:14
quote:
Δηλαδή τι μας προτείνετε αγαπητέ?
να κάνουμε τα παράπονα μας στον admin?
ε, όχι κι έτσι!
Eίπα εγώ κάτι τέτοιο; Jamais των Jamais(ών). Zωντανή ...«εκπομπή» κάνουμε, γίνονται και κάποια λάθη.
quote:
εγώ προσωπικά θα πάω σε οφθαλμίατρο για αρχή
Ω, μα είναι λογικό αγαπητή μου. Tόσο φως μαζεμένο σε ένα forum με τόσους φωτισμένους εσωτεριστές λογικό είναι να έχουν πειραχτεί οι οφθαλμοί σας. Πώς να αντέξουν σε τέτοια και τόση λάμψη.
quote:
και μετά σε ωρλά....
μια και ακούω και φωνές τελευταία!
Aυτό το τελευταίο με προβλημάτισε. Nα το προσέξετε διότι και κάποια άλλη άκουγε φωνές και την κάψανε. Bεβαίως, αυτά γίνονταν στον Mεσαίωνα (in the middle ages of dark ages που λένε). Σήμερα δεν υπάρχει πρόβλημα. Tο πολύ πολύ να σε βγάλουνε στη μεσημεριανή ζώνη κάποιου τηλεοπτικού καναλιού ή εξώφυλλο στην Espresso ή την Traffic.
Πολλά είπαμε όμως και κινδυνεύει η «εκπομπή» να μεταλλαχθεί σε talk-show.
Πάμε τραγούδι, που λένε κι οι ραδιοφωνατζήδες...

Silhouettes stand against the sky
One in front with a cross held high
Come to wash my sins away
Standing alone in the wind and rain
Feeling the fear that is growing
Sensing the change in the tide again
Brought by the storm that is brewing
Feel the anxiety hold off the fear
Some of the doubt in the things you believe
Now that your faith will be put to the test
Nothing to do but await what is coming
Why the is God still protecting me
Even when I don't deserve it
Though I am meant to face this alone
Asking the question time and again
Praying to God won't keep me alive
Inside my head feel the fear start to rise...
They'll be saying their prayers when the moment comes
There'll be penance to pay when it's judgment day
And the guilty'll bleed when that moment comes
They'll be coming to claim, take your soul away
The sign of the cross
The name of the rose... a fire in the sky
The sign of the cross
They'll be comming to bring the eternal flame
They'll be bringing us all immortality
Holding communion so the world be blessed
My creator, my God'll lay my soul to rest
The sign of the cross
The name of the rose... a fire in the sky
The sign of the cross
Lost the love of heaven above
Chose the lust of the earth below
Eleven saintly shrouded men
Came to wash my sins away

quote:
Zωντανή ...«εκπομπή» κάνουμε, γίνονται και κάποια λάθη.
αυτό ξαναπείτε το αγαπητέ... ευτυχώς που από τα λάθη μαθαίνουμε.... όχι όλοι.. μερικοί μόνο
quote:
Πώς να αντέξουν σε τέτοια και τόση λάμψη.
αυτό σκέφτηκα κι εγώ...
quote:
Aυτό το τελευταίο με προβλημάτισε. Nα το προσέξετε διότι και κάποια άλλη άκουγε φωνές και την κάψανε. Bεβαίως, αυτά γίνονταν στον Mεσαίωνα (in the middle ages of dark ages που λένε). Σήμερα δεν υπάρχει πρόβλημα. Tο πολύ πολύ να σε βγάλουνε στη μεσημεριανή ζώνη κάποιου τηλεοπτικού καναλιού ή εξώφυλλο στην Espresso ή την Traffic.
χμ... ναι! αλλά έμεινε στην ιστορία! εξάλλου τελείωσα το γυμνάσιο και το λύκειο σε ένα σχολείο που φέρει το όνομα της... φαίνεται από κει μου έχει μείνει το κουσούρι
όσο για την espresso, ... μόνο σε streddo έκδοση με αφορά...
και την traffic... έφυγα απ' την αθήνα και την άφησα πίσω μου...
και μετά από το "πρωϊνό ραδιοφωνικό μαγκαζίνο" επιστρέφουμε στο πρόγραμμα μας...
Πρωτοψάλτη Άλκηστις
Μουσική/Στίχοι: Σπανός Γιάννης/Νικολακοπούλου Λίνα
Θα παίζουν τα ραδιόφωνα
τραγούδια για το τίποτα γραμμένα
Και η νύχτα στα μικρόφωνα
θα κλέβει την παράσταση για σένα
Τα σώματα που αγάπησες
σου ανοίξανε θυρίδες στα σκοτάδια
Κι εσύ που ως τώρα κράτησες
Μου λες, ας ήταν ψέματα τα βράδια
θα αλλάζουν όλα γύρω σου
και μόνο αυτά που πέρασες θα μείνουν
Κι εσύ, θα κλαις στον ύπνο σου
γυρεύοντας μιαν έξοδο κινδύνου
Καλημέρα σε όλους
G.

1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Aγαπητή μου Μάντις,
όπως καταλαβαίνεις δεν μπορώ να ξέρω οτι είχε προηγηθεί διαχωρισμός της σελίδας. Αλλά σαν ¨νέος¨ στο χώρο ένοιωσα πιο ζεστά κοντά σας γιατί εκεί που αναφέρεσε υπάρχει ένας διάλογος μεταξύ 6-7 φίλων και αισθάνθηκα σαν ¨λαθραναγνώστης¨ !!! σε prive αλληλογραφία - πολλές φορές μάλιστα κωδικοποιημένη...
Τώρα για το ότι έχουμε και σήμερα διαμάντια όπως λές που θα δικαιώσει-αναδείξει ο χρόνος συμφωνώ απολύτως. Εχω όμως την άποψη, λανθασμένη ίσως, ότι οι νέοι σήμερα λόγω των πολυγνωστικών αναγκών της εποχής, δεν έχουν την ¨πολυτέλεια¨ να γνωρίσουν αυτόν τον αμύθητο πλούτο της Ελληνικής ποίησης {και όχι μόνον}. Τονίζω το <Ελληνικής> βλέποντας την κατάντια της γλώσσας μας.
......Μοναχή έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές
του Ομήρου. [ ]
Μοναχή έγνοια η γλώσσα μου με τα πρώτα-πρώτα
Δόξα Σοι! [ ]
Μοναχή έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα
λόγια του Ύμνου! [ ]
{Αξιον Εστί}
Πιστεύω λοιπόν οτι θάπρεπε σε τέτοιες ¨εύπεπτες¨ {με την καλή έννοια} σελίδες να δινόταν η δυνατότητα σε κάποιους να γνωρίσουν αυτούς τους Τιτάνες του πνεύματος. Έτσι νομίζω θα είχαν μέτρο σύγκρισης και επομένως αυξημένο το κριτίριο επιλογής. Υπάρχουν θα μου πείς σελίδες με Έλύτη, Καββάφη αλλά, δυστυχώς - πλην λογικώς, δεν είναι ελκυστικές για τους μη ¨μυημένους¨...
Όσο για την Ζήνα, την Βίσση κ.α. συμφωνώ ότι είναι ¨φωνάρες¨ και σαν όλους κι εγώ έχω διασκεδάσει - ξεφαντώσει {και πληρώσει} με τα τραγούδια τους ουκ ολίγες φορές!!!!!!!!!
Αλλά καταλαβαίνεις νομίζω το ¨πνεύμα¨ μου... Κι όπως λέει ο Χατζιδάκις, απο την ώρα που ο Φραγκεστάϊν γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, ο κόσμος προχωράει μαθηματικά στην εκμηδένιση του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να φοβάται, αλλά γιατί συνήθισε να φοβάται....
Τέλος σεβόμενος την σελίδα σας θα συνεχίσω να συμμετέχω με τους κανόνες που αυτή έχει./
{απο τον κύκλο τραγουδιών << Αντικατοπτρισμοί >>
...........................
...........................
Σ' ένα μήνα, σ' ένα χρόνο
Βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
Που απο τον ωηλό του θρόνο
Λέει στον άμυαλο Σεβάχ¨
Νικημένο μου ξεφτέρι
Δεν αλλάζουν οι καιροί
Με φωτιά και με μαχαίρι
Πάντα ο κόσμος προχωρεί
Καληνύχτα Κεμάλ! Αυτός ο κόσμος
δεν θ' αλλάξει ποτέ.
Καληνύχτα...
Με αγάπη
Υ.Γ. Το ποίημα < Απο μια κλωστή - αρνάκια > είναι δικό σου φαντάζομαι... μου άρεσε.
Αγαπητέ μου lorenzo, αυτή τη στιγμή δεν λειτουργεί ο εγκέφαλος μου ώστε να μπορέσω να σου απαντήσω...
Ασφαλώς και μπορείς να γράψεις ότι θέλεις...![]()
Όσο για "τα αρνάκια"... μάντεψε... είναι μουσικό συγκρότημα που γράφει τους στοίχους του και την μουσική του...![]()
.
.
.
The She Mantis... and a near death experience

Ξυπνάς νωρίς, γελάς παντού
μια μέρα απλώνεται μπροστά σου
Στην αγκαλιά του πρωινού
ο ήλιος τρέμει στα μαλλιά σου
Κι οι χωρισμοί και οι βροχές
ποτέ ξανά δε θα σε βρούνε
Και ό,τι ζεις ζησ' το όπως θες
δεν έχουν τίποτα να πούνε
Να, να, να ,να...
Μ' αυτό το φως και τη ζωή
ποιος πάει πάλι στη δουλειά του
Γελάς κρυφά, κι απ' το ταξί
το σκας κι ανοίγεις τα φτερά σου
Πετάς μακριά πάνω απ' τη γη
και γίνεσαι ένα με τον ήλιο
Βάζεις στο τέρμα μουσική
και τραγουδάς όλο το ίδιο
Να, να, να, να...
Τι έχεις πάρει απ' τον ήλιο
και θυμίζεις τη φωτιά
Τι έχεις πάρει κι από μένα
και μου λείπεις ξαφνικά
και μου λείπεις ξαφνικα...
Ξυπνησα νωρίς ~ Γιώργος Αλουπογιάννης
The She Mantis... tired but happy

All that glitters is gold
And she's buying a stairway to heaven.
When she gets there she knows
If the stores are all closed
With a word she can get what she came for.
Ooh, ooh, and she's buying a stairway to heaven.
There's a sign on the wall
But she wants to be sure
'cause you know sometimes words have two meanings.
In a tree by the brook
There's a songbird who sings,
Sometimes all of our thoughts are misgiven.
Ooh, it makes me wonder,
Ooh, it makes me wonder.
There's a feeling I get
When I look to the west,
And my spirit is crying for leaving.
In my thoughts I have seen
Rings of smoke through the trees,
And the voices of those who standing looking.
Ooh, it makes me wonder,
Ooh, it really makes me wonder.
And it's whispered that soon
If we all call the tune
Then the piper will lead us to reason.
And a new day will dawn
For those who stand long
And the forests will echo with laughter.
If there's a bustle in your hedgerow
Don't be alarmed now,
It's just a spring clean for the may queen.
Yes, there are two paths you can go by
But in the long run
There's still time to change the road you're on.
And it makes me wonder.
Your head is humming and it won't go
In case you don't know,
The piper's calling you to join him,
Dear lady, can you hear the wind blow,
And did you know
Your stairway lies on the whispering wind.
And as we wind on down the road
Our shadows taller than our soul.
There walks a lady we all know
Who shines white light and wants to show
How everything still turns to gold.
And if you listen very hard
The tune will come to you at last.
When all are one and one is all
To be a rock and not to roll.
And she's buying a stairway to heaven.

Edited by - Oannes on 04/02/2005 18:09:44
Wheel of Time is turning
The cycle is now complete
For me, Eternal Champion,
It's time to lay down and rest
I pray to the gods to give me peace
And to see you again on a beautiful sunny day
No, don't cry for me my friends
For one day we will be as one
And I will meet you again
In the dawn of a new day
Dark gives way to light
I see earth's new life begin
Cold in her beauty
A new world where I don't belong
I pray to the gods to give me peace
And to see you again on a beautiful sunny day
No, don't cry for me my friends
For one day we will be as one
And I will meet you again
In the dawn of a new day
All is lost
All is lost
All is lost
All is lost
Mother my time is come
Father my days are through
It's dawning
It's dawning
A new day is calling
Dawn of a new day
Dawn of a new day
Dawn of eternity
I pray to the gods to give me peace
And to see you again on a beautiful sunny day
No, don't cry for me my friends
For one day we will be as one
And I will meet you again
In the dawn of a new day
I will meet you again
In the dawn of a new day

ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»
Σιμωνίδης
In my hour of need
Ha you're not there
And though I reached out for you
Wouldn't lend a hand
Through the darkest hour
Grace did not shine on me
It feels so cold, very cold
No one cares for me
Did you ever think I get lonely
Did you ever think that I needed love
Did you ever think to stop thinking
You're the only one that I'm thinking of
You'll never know how hard I tried
To find my space and satisfy you too
Things will be better when I'm dead and gone
Don't try to understand, knowing you I'm probably wrong
But oh how I lived my life for you
Still you'd turn away
Now as I die for you
My flesh still crawls as I breathe your name
All these years I thought I was wrong
Now I know it was you
Raise your head raise your face your eyes
Tell me who you think you are, who ?
I walk, I walk alone
Into the promised land
There's a better place for me
But it's far, far away
Everlasting life for me
In a perfect world
But I gotta die first
Please God send me on my way
Time has a way of taking time
Loneliness is not only felt by fools
Alone I call to ease the pain
Yearning to be held by you, alone, so alone, I'm lost
Consumed by the pain
The pain, the pain, the pain
Won't you hold me again
You just laughed, ha, ha, bitch
My whole life is work built on the past
But the time has come when all things shall pass
This good thing passed away
In my darkest hour
ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»
Σιμωνίδης
πηδάς στον αέρα σκας στο πάτωμα
εκείνη σε βάζει στην κούνια
στα μάτια σαπούνια και γαλάκτωμα
Σου δείχνει πώς κάνει η πάπια
και μοιάζει με κάποια που 'χες γκόμενα
στο μέλλον με τ' άσπρα φωτάκια
και με τ' αστεράκια τα φλεγόμενα
Μετά που σε στέλνουν σχολείο
στο δίπλα θρανίο εκείνη κάθεται
μικρή με τα ροζ κοκαλάκια
και τα ποιηματάκια που θα μάθετε
Για να σε προσέξει ρεψίματα κάνεις
χτυπιέσαι στους δρόμους πλακώνεσαι
της σπας με νεράντζια τα τζάμια
κι από την ταράτσα πηδάς και σκοτώνεσαι
Σηκώνεσαι κι είσαι δεκάξι
βαριέσαι στην τάξη γράφεις ποιήματα
το στήθος της θέλει να σπάσει
κυλιέται στα δάση και στα κύματα
Ποιος στίχος σου θα τη χωρέσει
που θέλει να αρέσει στους ακέφαλους
που δίνει φιλιά μες στα δόντια
κι ανοίγει τα πόδια σ' άγνωστους φαλλούς
Την ψάχνεις το σκας απ' το σπίτι
σε σέρνει απ' τη μύτη αυτό το βάλσαμο
αυτή η μυρωδιά από γαζία
αυτή η τυραννία σε τραβά ενώ
Κανένας βοηθός δεν υπάρχει
να πει τι έχεις πάθει τι σε πόνεσε
κι εκείνη δε λέει να κοιτάξει
γκαζώνεις τ' αμάξι χτυπάς και σκοτώνεσαι
Λοιπόν έχω βγάλει και δίσκο
και πάλι δε βρίσκω εκείνο που 'θελα
πριν βγω στη σκηνή νιώθω χάλια
αδειάζω μπουκάλια με θολά νερά
Μα σαν το συγκρότημα βγαίνει
μπροστά φωτισμένη εκείνη κάθεται
χωρίς στα μαλλιά κοκαλάκια
χωρίς ποιηματάκια που θα μάθετε
Περνάω την κιθάρα στο βύσμα
με πιάνει ένα πείσμα απογειώνομαι
αρχίζω τον πρώτο μου στίχο
τρυπάω τον τοίχο και σκοτώνομαι
