- ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ H ΠΡΟΣΕΥΧΗ ; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Στην επαφή του ανθρώπου με το θείο δεν υπάρχει κύνδυνος ούτε πρέπει να υπάρχει φόβος.
Πρέπει να υπάρχει όμως κάθαρση... Άραγε πάει κανείς να τον εξετάσει ο γιατρός χωρίς να έχει κάνει μπάνιο ?
Η κάθαρση είναι κάτι που πολύ λανθασμένα δεν έχει τονιστεί. Επειδή τα πάντα είναι ενέργεια (ακόμα και η επαφή με το θείο εμπεριέχει ανταλλαγή και ανακύκλωση ενεργειών) θα πρέπει να είμαστε πολύ υπεύθυνοι και προσεκτικοί.
Ο νούς είναι μια αχαρτογράφητη περιοχή ακόμα και πολλές απο τις λειτουργικότητες του δεν τις γνωρίζουμε γιαυτό είναι πολύ πιθανόν όταν προσευχόμαστε ή διαλογιζόμαστε ή ακόμα σκεφτόμαστε "φορτισμένοι",ο νούς να προβάλει περίεργα πράγματα ή ακόμα και να έλξει "ανάλογες" καταστάσεις.
Ας έχουμε υπευθυνότητα και συνείδηση του τι κάνουμε...
Ο διαλογισμός έτσι όπως τον διδάσκουν μερικοί αλλά και η προσευχή μπορεί όντως να γίνει επώδυνος. Γιατι όμως ? Γιατι πολύ απλά και με τις δύο λειτουργικότητες έλκουμε φώς... γνωρίζουμε όμως πόσο φώς μπορούμε να "σηκώσουμε" ? Είμαστε καθαροί ή βάζουμε καθαρό νερό (φώς) σε μπουκάλι με χώμα ?
quote:
Και για να μη βγαίνουμε απο το θέμα... δίδαξε την προσέγγιση του πνεύματος μέσω της προσευχής και είπε οτι "μπορείτε να λατρεύετε τον θεό παντού" και "γίνετε οι ίδιοι ναοί".
Πρόσεξε ..ΝΑΟΙ (στους ναούς γίνονται απο μνημόσυνα μέχρι μυστήρια) οπότε η προσευχή αποκτά άλλη διάσταση!!!
Και εδώ ανακύπτει μεγάλο θέμα... Ο ίδιος ο Χριστός δεν οργάνωσε εκκλησία , αυτό το έκανε ο Παύλος λόγω των διωγμών... ο ίδιος ο Χριστός είπε οτι "αυτά που κάνω μπορείτε να τα κάνετε και σείς και ακόμα περισσότερα" !!! Δεν είπε θα τα κάνουν αυτοί που θα "χειροτονούνται" !
Τωρα μπορει να ξεφυγαμε τελειοσ απο το θεμα...αλλα
ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΑΡΧΙΣΩ το Γεδεών, το Βαράκ, το Σαμψών, τον Ιεφθάε, το Δαβίδ και το Σαμουήλ και τους προφήτες, οι οποίοι διαμέσου της πίστης κατανίκησαν βασίλεια, έκαναν έργα δικαιοσύνης, πέτυχαν την πραγματοποίηση των υποσχέσεων του Θεού, έφραξαν στόματα λεόντων, έσβησαν τη δύναμη της φωτιάς, διέφυγαν από στόματα μάχαιρας, δυναμώθηκαν από ασθένειες, έγιναν ισχυροί στον πόλεμο, έτρεψαν σε φυγή παρατάξεις εχθρικών στρατευμάτων. Γυναίκες έλαβαν τους νεκρούς τους ζωντανούς με ανάσταση. Ενώ άλλοι ξυλοκοπήθηκαν μέχρι το θάνατο και δε δέχτηκαν την απολύτρωση, για να επιτύχουν μια καλύτερη ανάσταση. Και άλλοι δοκίμασαν εμπαιγμούς και μαστιγώσεις, ακόμα και δεσμά και φυλακή. Λιθοβολήθηκαν, πριονίστηκαν, πέθαναν με φόνο από μάχαιρα, περιήλθαν με προβιές, με δέρματα κατσικιών, και στερούνταν, θλίβονταν, κακουχούνταν, – για τους οποίους δεν ήταν άξιος ο κόσμος – περιπλανιόνταν σε ερημιές και σε όρη και σε σπηλιές και στις τρύπες της γης.
Και αυτοί όλοι, αν και είχαν καλή μαρτυρία μέσω της πίστης τους, δεν απόκτησαν την υπόσχεση, γιατί ο Θεός πρόβλεψε για μας κάτι καλύτερο, για να μην τελειοποιηθούν χωρίς εμάς.
φιλικα
να εισαι καλα
THEKLATS
Edited by - theklats on 06/10/2003 11:39:24
quote:
Ολα έχουν να κάνουν με το "τι επικαλείσαι" και "τι ζητάς πραγματικά".
Στην επαφή του ανθρώπου με το θείο δεν υπάρχει κύνδυνος ούτε πρέπει να υπάρχει φόβος.
Πρέπει να υπάρχει όμως κάθαρση... Άραγε πάει κανείς να τον εξετάσει ο γιατρός χωρίς να έχει κάνει μπάνιο ?
Η κάθαρση είναι κάτι που πολύ λανθασμένα δεν έχει τονιστεί. Επειδή τα πάντα είναι ενέργεια (ακόμα και η επαφή με το θείο εμπεριέχει ανταλλαγή και ανακύκλωση ενεργειών) θα πρέπει να είμαστε πολύ υπεύθυνοι και προσεκτικοί.
Ο νούς είναι μια αχαρτογράφητη περιοχή ακόμα και πολλές απο τις λειτουργικότητες του δεν τις γνωρίζουμε γιαυτό είναι πολύ πιθανόν όταν προσευχόμαστε ή διαλογιζόμαστε ή ακόμα σκεφτόμαστε "φορτισμένοι",ο νούς να προβάλει περίεργα πράγματα ή ακόμα και να έλξει "ανάλογες" καταστάσεις.
Ας έχουμε υπευθυνότητα και συνείδηση του τι κάνουμε...
Ο διαλογισμός έτσι όπως τον διδάσκουν μερικοί αλλά και η προσευχή μπορεί όντως να γίνει επώδυνος. Γιατι όμως ? Γιατι πολύ απλά και με τις δύο λειτουργικότητες έλκουμε φώς... γνωρίζουμε όμως πόσο φώς μπορούμε να "σηκώσουμε" ? Είμαστε καθαροί ή βάζουμε καθαρό νερό (φώς) σε μπουκάλι με χώμα ?
Φιλε AION συμφωνω απολυτα με οσα ειπες,παρα πολυ σωστα.
Εγω οταν διαλογιζομουν μονο για 22 μερες και ειχα καταφερει αρκετες φορες να φτασω σε σημειο να αδειασει το μυαλο μου τελειως απο τις σκεψεις και να νιωσω μια τελεια ηρεμια και αλλη συνηδητοτητα ο μονος σκοπος μου ηταν να νιωσω γαλληνη και ψυχικη ηρεμια.
Σαν χαρακτηρας ειμαι ενα ατομο που δεν κραταω κακιες, πριν κρινω καποιον προσπαθω να μπω στην θεση του και να τον καταλαβω και γενικα προσπαθω να ειμαι καλος γιατι ετσι νιωθω οτι ειναι το σωστο.
Βιωσα ομως μια εμπειρια που βγηκα απο το σωμα μου και μου επιτεθηκε μια μαυρη παρουσια, που ενιωσα αμεσωσ οτι ηταν κακη και μια αλλη ενω κοιμομουν ενιωσα σαν καποιος να ξαπλωσε πανω μου και μετα ανοιξα τα ματια μου,ενιωσα ζαλαδα και μετα σηκωθηκα.
Το ερωτημα μου ειναι,αφου βιωσα ηδη αυτες τις περιεγες εμπειριες μηπως δεν ειναι και τοσο αθωο το να διαλογιζεται κανεις; Μηπως τραβαω, ελκω ετσι αρνητικες οντοτητες, ενεργειες;
Μου αρεσε παρα πολυ να διαλογιζομαι αλλα τωρα εχω σταματησει και φοβαμαι να συνεχισω μετα απο αυτα που βιωσα και εχω διαβασει..
Σε παρακαλω εσυ η και αλλοι που ασχολουνται να μου πουν ειναι κακο να διαλογιζομαι,ανηκει σε αποκρυφη τεχνικη,μυστικιστικη, ειναι αντιχριστιανικο γιατι πιστευω στον χριστο.
Ευχαριστω πολυ.
Edited by - Κωστας on 06/10/2003 18:50:47
Το μόνο που μπορείς να ακούσεις είναι η καρδιά σου και με τι αισθάνεται αυτή να γεμίζει. Αν αυτό είναι η προσευχή τότε κάνε προσευχή, μάθε να εκφράζεσαι και να επικοινωνείς με το Θείο όπως αυτό αναδύεται απο μέσα σου. Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι ο διαλογισμός είναι κάτι το αρνητικό... σε καμία περίπτωση. Υπάρχουν πάρα πολλοί σεβαστοί Γιόγκι , γεμάτοι αγάπη που το αποδυκνείουν.
Καμιά φορά το τι "πάει" στην ψυχή του καθενός έχει να κάνει με τα εντυπώματα και τις καταγραφές που έχουμε απο αυτήν ή άλλες ενσαρκώσεις μας στη γή...
Το μεγαλύτερο βήμα στην εσωτερική πορεία είναι να μάθεις να ακούς τον εαυτό σου!! Μη φοβάσαι για τίποτα, το σύμπαν είναι ένα πολύ ασφαλές μέρος για να υπάρχει κανείς 
Η καρδια μου και ολο μου το ειναι μου λεει οτι δεν θα βρω αυτο που ψαχνω στον διαλογισμο. Απο την αρχη ενιωσα λες και κανω κατι κακο.
Δεν ημουν καθολου προκατειλημενος για το θεμα.
Εχω πολλα σημαδια που μου δειχνουν να ακολουθησω τον χριστο και την προσευχη. Ειμαι ενα ατομο βασανισμενο απο την εφηβεια παρα πολυ λογω της ευαισθησιας μου.
Μου αρεσε παρα πολυ να διαλογιζομαι αλλ οπως ειπα ολο μου το ειναι μου λεει οχι και καλυτερα να προσευχομαι.
Θα προσπαθησω να ακουσω την καρδια μου...
THEKLATS
THEKLATS
Καλοι μου φιλοι γεια σας.Ενα πολυ ωραιο θεμα που χωραει μπολικη συζητηση.Αρχικα θα ηθελα να εκφρασω την γνωμη μου για την ασυλληπτη εννοια που με λεξεις σκληρες και τραχιες αναγκαζομαστε να αποκαλουμε θεο.Αγαπητοι συνομιλητες το τελειο ον ειναι ενα.Δεν υπαρχει σε καθε θρησκεια διαφορετικος θεος.Ολες μιλουν για τον ιδιο παναγαθο δημιουργο που με περισια αγαπη και τελειοτητα επλασε τον κοσμο μας.Το πως καταλαβαινει καθε θρησκεια την οντοτητα αυτη ειναι ενα θεμα το οποιο εχει να κανει με το επιπεδο την πνευματικης εξελιξης του ιδρυτη της καθε θρησκειας.Αν σε εναν καθρευτη βλεπουμε τον ηλιο και υστερα τον σπασουμε σε κομματακια, σε αυτα τα πολλα κομματια παλι τον ιδιο ηλιο θα βλεπουμε σε καθενα απο αυτα.
Τωρα στο θεμα μας.Προσευχη η διαλογισμος.Κατα την ταπεινη μου γνωμη και τα δυο απαραιτητα για την πνευματικη εξελιξη και ανοδο του ανθρωπινου οντος.Δεν πρεπει να τα συγχεουμε καθως ειναι διαφορετικα πραγματα.Για να φτασουμε να επιτυχουμε κατασταση διαλογισμου χρειαζεται μια συγκεκριμενη μεθοδολογια.Πρεπει να ακολουθησουμε καποια βηματα αυστηρα.Αντιθετα η προσευχη ειναι πιο αμεση,δεν χρειαζονται βηματα και μεθοδολογιες.Καλοι μου φιλοι δεν σας μοιαζει οτι ο διαλογισμος ειναι σαν την αποκρυφυστικη ατραπο ενω η προσευχη σαν την μυστικιστικη?
Επισης ενα πολυ σημαντικο στοιχειο διαφορας ειναι το εξης.Η προσευχη περιεχει ενα στοιχειο εγωιστικο καθως στην ουσια ζηταμε απο τον παναγαθο να κατεβει εκει που ειμαστε και να πραγματοποιησει εστω και καποιες επιθυμιες προς τριτους.Αντιθετα στον διαλογισμο λεμε στον θεο να μεινει εκει που ειναι και προσπαθουμε να ανεβουμε εμεις σε αυτον.
Κλεινοντας θα ηθελα να προσθεσω, ναι στον διαλογισμο , ναι στην προσευχη.Και τα δυο μας εχουν δωθει σαν δωρα απο την πρωτη ουσια και πρεπει να τα χρησιμοποιουμε με συνεση και γνωση.
Με πραγματικη αγαπη Ααρών.
Διαλογισμός ή προσευχή;
Από πολλές ημέρες μελετώ τούτο το topic που κατα τη γνώμη μου, νομίζω πως είναι μέσα στο κλίμα του esoterica και πιο κοντά στην ουσία του εσωτερισμού.
Δεν είδα απαντήσεις από παλαιά μέλη των forums και πραγματικά με κατέπληξε πως δεν κατέθεσαν την όποια απαντησή τους. Ίσως λέω, πού είμαι νέο μέλος της παρέας και να μην έχω αντιληφθεί παλαιότερα topic με τέτοιου είδους συζητήσεις, ίσως;
Και τώρα να καταθέσω την ταπεινή μου άποψη.
Η προσευχή όπως μας την δίδει ο ευαγγελικός λόγος του Ιησού: <<Ενώ εσύ όταν προσεύχεσε κλείσου στο ταμείο σου...>> Όταν αντιπαράθεσε τον Τελώνη με τον Φαρισαίο για το είδος της προσευχής.
Και η εξέλιξη σε εσωτερική εργασία, μέσα στην ορθόδοξη Ανατολική πίστη του χριστιανισμού, με την νοερά προσευχή της καρδιάς: <<Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με.>> Αυτό μόνο!
Τρεις λέξεις ΚΥΡΙΕ, ΙΗΣΟΥ, ΧΡΙΣΤΕ, όπου επαναλαμβάνονται εσωτερικά, ενώ ηχητικά ενεργοποιούν τον μικρόκοσμο και όπου οι ασκητές τούτης της εσωτερικής άσκησης, μας φανερώνουν πολλές φορές εσωτερικές κοινές παγκόσμιες εικόνες της έσω διαδρομής. Ένα λοιπόν (μάντρας) ή (σιμράν) που οδηγεί την ψυχή στην στενή οδό κατά τον ευαγγελικό λόγο.
Έτσι και στον διαλογισμό (στην επιστήμη της ψυχής) που ασκήτε ο εσωτεριστής, επαναλαμβάνει το όνομα ή τα ονόματα που ηχητικά ενεργοποιούν την έσω-διαδρομή για να πορευθεί η ψυχή προς την άνοδο.
Ναι, υπάρχουν οι λέξεις κλειδιά για να πραγματωθεί ο διαλογισμός ή η Σεισάχθεια πυρά, κατά τα μυστήρια των αρχαίων Έλληνων.
Κάθε θρησκεία, κάθε εσωτερικό σύστημα, θεμελιώνετε πάνω στην βασική αρχή της ψυχής και στην μελέτη της επιστροφής της προς το αιώνιο Ένα.
Έτσι η μελέτη, (μην πετάτε το Άγιο στους κύνας), αποκτά ένα μυστικό χαρακτήρα με μυητική διαβάθμιση για τους εισερχόμενους πιστούς, μαθητάς του μυστικού χαρακτήρα μόνο και από την προσευχή περνούν στην έσω εργασία, διότι οι μη γνώστες, το πλήθος, δεν έκρουσαν την πρώτη θύρα.
Ναι λοιπόν έχουν διαφορά, η προσευχή και ο διαλογισμός. Η προσευχή σε φέρνει έως την πρώτη θύρα, ενώ ο διαλογισμός σε περνά στην εσωτερική εργασία του μικρόκοσμου εντός σου.
Η προσευχή μπορεί να πραγματωθεί από τον καθένα και να φέρει μια εσωτερική αγαλλίαση στην συνείδηση του προσευχόμενου πολύ απλά, ενώ ο διαλογισμός είναι η επιστήμη της ψυχής και ο διαλογιζόμενος μελετά και βιώνει την έσω διαδρομή.
Ετούτα είχα να σας πω.
Σας χαιρετώ.