- Από τον αθεϊσμό στη ζωοποίηση - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Michael DesignΜέλος
..........
..........
..........•Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο.
Καλα θα ήταν φίλε άθεε, να πιστεύαμε σε παραμύθια
σαν αυτό το ότι η αθεία δεν είναι κίνημα, αλλά δυστυχώς
είναι και ήρθε σε συγκεκριμένη στιγμή απο τις γνωστές
νεοεποχίτικες προελεύσεις, ώστε να δέσει το γλυκό: Είμαστε
επαναστάτες του Θεού...Και χέσθηκε η φοράδα στο αλώνι...
Κιαυτό το περι αποδειξεων με άρεσε...Το άλλο με τον Τοτό το
ξέρεις;Ειδικά με τις μεθόδους χρονολόγησης, είναι μούρλια...
Μιλάμε για αξίες, μπορεις να το δεις; Έβαλες μια σελίδα που
αφορά σε θέματα χρονολογήσεων, αυτό το λές αποδείξεις;
Σύνελθε κι πς τίποτε περί ιδεών του αθρισμού...Πές μας τι πρεσβεύει
ο αθεισμός..Ξέρεις, όμως;
σαν αυτό το ότι η αθεία δεν είναι κίνημα, αλλά δυστυχώς
είναι και ήρθε σε συγκεκριμένη στιγμή απο τις γνωστές
νεοεποχίτικες προελεύσεις, ώστε να δέσει το γλυκό: Είμαστε
επαναστάτες του Θεού...Και χέσθηκε η φοράδα στο αλώνι...
Κιαυτό το περι αποδειξεων με άρεσε...Το άλλο με τον Τοτό το
ξέρεις;Ειδικά με τις μεθόδους χρονολόγησης, είναι μούρλια...
Μιλάμε για αξίες, μπορεις να το δεις; Έβαλες μια σελίδα που
αφορά σε θέματα χρονολογήσεων, αυτό το λές αποδείξεις;
Σύνελθε κι πς τίποτε περί ιδεών του αθρισμού...Πές μας τι πρεσβεύει
ο αθεισμός..Ξέρεις, όμως;
quote:
.Πές μας τι πρεσβεύει
ο αθεισμός..Ξέρεις, όμως;
μέγα τρεχαγύρευε δώσε μας τα φώτα σου πες τι πρεσβεύει ο αθεϊσμός
έτσι να μάθω και εγώ ο άθεος
........Εσύ, όμως,... ξέρεις, καλέ μου άθεε;
Ξέρεις τι πρεσβεύει ο αθεισμός;Ή απλά τον ακολουθείς απο μόδα;
Ξέρεις τι πρεσβεύει ο αθεισμός;Ή απλά τον ακολουθείς απο μόδα;
σου απάντησα
μέγα τρεχαγύρευε δώσε μας τα φώτα σου πες τι πρεσβεύει ο αθεϊσμός
έτσι να μάθω και εγώ ο άθεος
Για τα πιστεύω σου να μιλήσω εγώ; Είναι άτοπο, φίλε
άθεε..Πρώτα εσύ θα μας πεις τις θέσεις του αθεισμού
και μετά θα δούμε κατά πόσο οδηγουν στην ζωοποίηση...
Περιμένω τις θέσεις που πιστεύεις..
άθεε..Πρώτα εσύ θα μας πεις τις θέσεις του αθεισμού
και μετά θα δούμε κατά πόσο οδηγουν στην ζωοποίηση...
Περιμένω τις θέσεις που πιστεύεις..
θα παίξουμε τώρα; εσύ δήλωσες με ύφος 100 καρδιναλίων
περιμένω να δώσεις τα φώτα σου εκτός αν για μια ακόμη φορά έβαλες μπροστά την λασπολογία
εμπρός λοιπόν ξεμπρόστιασε τον αθεϊσμό γράψε τι πρεσβεύει
quote:
.Πές μας τι πρεσβεύει
ο αθεισμός..Ξέρεις, όμως;
περιμένω να δώσεις τα φώτα σου εκτός αν για μια ακόμη φορά έβαλες μπροστά την λασπολογία
εμπρός λοιπόν ξεμπρόστιασε τον αθεϊσμό γράψε τι πρεσβεύει
Να καταλάβω απο αυτά που γράφεις ότι είσαι, μήπως λέω, γιαλατζί
άθεος; Ξέρεις τι είναι ο αθεισμός,ή τσάμπα μας παιδεύεις;
Γιατί δεν μπορεί να μην καταλαβαίνεις ότι
η δική σου θέση πρέπει να γίνει γνωστή...Που υπερασπιζεσαι
τον αθεισμό...
Εγώ δηλώνω ένθεος...
άθεος; Ξέρεις τι είναι ο αθεισμός,ή τσάμπα μας παιδεύεις;
Γιατί δεν μπορεί να μην καταλαβαίνεις ότι
η δική σου θέση πρέπει να γίνει γνωστή...Που υπερασπιζεσαι
τον αθεισμό...
Εγώ δηλώνω ένθεος...
το παρακούρασες ρε τρέχα
έχω γράψει τι είναι η αθεΐα εσύ λες ότι είναι κάτι το σκοτεινό υποχθόνιο και λοιπούς κιτρινισμούς γράψε λοιπόν τι είναι ή σταμάτα να μας ζαλίζεις τον έρωτα
Αγαπητέ μου άθεε, για κάποιον που λέει τόσο
λίγα για ότι πστεύει, δεν είσαι παρά ερασιτέχνης άθεος
και γι αυτο θα έχουμε πρόβλημα στο τι πιστεύεις....
Δεν πειράζει, όμως, ας πούμε λίγα περί των θέσεων των
αθέων, περί δημιουργίας που έλεγες προηγουμένως, φίλε μου:
Η μεγαλύτερη πλάνη στην οποία πέφει ένας που αποφασίζει
να κατηγοριοποιηθεί ως αθεϊστής, είναι πως ενώ έχει την γνώμη
ότι ελευθερώθηκε, ουσιαστικά εγκλωβίστηκε μέσα σε ένα σύστημα αυστηρής πίστης αρνήσεως εις την ύπαρξη οιουδήποτε ανωτέρου
όντος....
Μάλιστα ο νέος κι άπειρος αθεϊστής, χαίρεται μέσα στην αφέλεια
της νιότης του, θαρρώντας πως έλαβε την πιο ορθολογιστική και επιστημονική στάση που μπορούσε να έχει...
Ο Χριστιανός, εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει την ύπαρξη του
Θεού, μπορεί να λεχθεί ότι πιστεύει χωρίς αποδείξεις σε Αυτόν
και καλείται πιστός. Ο αθεϊστής, που και αυτός χωρίς αποδείξεις,
από την άλλη δεν πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού, είναι και αυτός πιστός εις το δόγμα του αθεϊσμού. Μόνο που αυτός παριστάνει
τον «μη πιστό» αν και πιστεύει. Διότι για να υπάρχει πίστη,
δεν έχει σημασία το πράγμα εις το οποίο στρέφεται αυτή,
αλλά στο ότι αυτή καθαυτή υφίσταται.
Είναι φανερός ο φανατισμός του αθεϊστή εφόσον αδιαφορεί για την
θέση της επιστήμης και χλευάζει τον θρήσκο, χωρίς όμως να
μπορεί και να αποδείξει πως η θέση του τελευταίου είναι άξια
χλεύης και εκείνη η δική του πιο ορθολογική, εφόσον δεν
διαφέρουν σε επιστημονικές αποδείξεις μεταξύ τους....
Ίσως στην παραπάνω παράγραφο να μην γίνεται άμεσα αντιληπτό
το σύστημα πίστης ενός αθεϊστή. Αυτό γιατί εις την περίπτωση απόδειξης μιας οντότητας χρειάζεται η οντότητα αυτή να υπάρχει
την στιγμή της απόδειξης, πράγμα που ειδικά ο Χριστιανικός
Θεός μόνο αν το θέλει ο ίδιος μπορεί να αφήσει να συμβεί,
δηλαδή ένα υποτιθέμενο πείραμα δεν θα έχει την απαραίτητη τακτικότητα αποτελέσματος - συμπεράσματος εφόσον υπόκεινται
εις την βούληση του Θεού να παραβρεθεί, υποθετικά μιλώντας,
σε αυτό. Είναι γνωστό πως η βούληση του Θεού δεν μπορεί να υπόκεινται σε εξαναγκασμό. Όμως εις την περίπτωση των θαυμάτων
το ζήτημα ξεκαθαρίζει διότι όταν συμβεί ένα λεγόμενο θαύμα,
τότε υπάρχει ένα φαινόμενο, που μπορεί να είναι ακόμη και η
δράση του Θεού, το οποίο ως τέτοιο, και δηλαδή ως φαινόμενο,
δεν είναι δυνατόν, τουλάχιστον τις περισσότερες περιπτώσεις,
να αγνοηθεί π.χ. τα λείψανα των Αγίων, όχι μόνο από τον πιστό
αλλά και από τον αθεϊστή. Εκεί ειδικά φαίνεται το σύστημα
πίστης του αθεϊστή εντελώς εκτεθειμένο, διότι:
α. Η επιστήμη δεν γνωρίζει το γιατί (το διότι) συνέβηκε ή εξακολουθεί να υφίσταται ένα φαινόμενο που καλείται θαύμα και το αφήνει ανεξήγητο (αγνωστικισμός). Αυτό διότι οιαδήποτε θέση λάβει
η επιστήμη οφείλει να την αποδείξει. Η επιστήμη επειδή ακριβώς
δεν μπορεί να αποδείξει τις ενέργειές ενός Θεού, που υπάρχει
σύμφωνα με την χριστιανική θρησκεία πέρα από το επιστητό,
αδυνατεί να λάβει θέση γύρω όχι μόνο από Αυτόν αλλά και από
τις τυχόν πράξεις Του οι οποίες ανατρέπουν την τάξη της φύσης
αλλά δεν ανατρέπουν τους νόμους της. Έτσι για τα λείψανα
Ορθοδόξων αγίων κυριαρχεί ο επιστημονικός αγνωστικισμός
(μη υποβολή θεωρίας) άπαξ και δεν έχει γίνει εξέταση και
παρατήρηση και το λείψανο ξεφεύγει από τις όποιες θεωρίες «μουμιοποίησης», ένεκα μη παρουσίας ειδικών περιβαλλοντολογικών συνθηκών προς τούτο.
β. Ο Χριστιανός, αντιλαμβάνεται το θαύμα και το αποδίδει εις
τον Θεό βάση του συστήματος της πίστης του δίχως αποδείξεις.
Άλλες φορές όμως αποδίδει το θαύμα και σε δαίμονες ή αποκλείει κάποιο θαύμα (ανεξήγητο της επιστήμης) να συμβαίνει ένεκα πράξης
του Θεού. Πάλι βέβαια και ‘δω διατείνεται χωρίς αποδείξεις των λεγομένων θετικών επιστημών, με μόνη βάση τα παραδείγματα
της Αγίας Γραφής και της γενικότερης θεολογίας (βιώματα
πατέρων, αγίων, μοναχών κ.ο.κ.), για το πως, πότε και
γιατί μπορεί να θελήσει να δράσει ο Θεός.
γ. Ο αθεϊστής, εξ ορισμού, αποκλείει οποιοδήποτε θαύμα, δηλαδή ανεξήγητο της επιστήμης, να έγινε από κάποιο Θεό. Και αυτό το πράττει δίχως αποδείξεις. Συνεπώς εφόσον και αυτός κινείται
δίχως αποδείξεις για το αίτιο ενός φαινομένου, ως άλλωστε και
ο πιστός θρήσκος, είναι και αυτός με την σειρά του πιστός,
μόνο που δεν το παραδέχεται ή θεωρεί πως ο ορισμός του
αθεϊσμού δεν έχει σχέση με σύστημα πίστης.
Συμπεράσματα:
1. Και πάλι ο αθεϊστής διατείνεται, ένεκα ορισμού, χωρίς
αποδείξεις πως οποιοδήποτε θαύμα δεν μπορεί να έγινε από τον
Θεό εφόσον εξ ορισμού δεν δέχεται Θεό. Συνεπώς το σύστημά
του είναι σύστημα πίστης εφόσον δεν επιδέχεται απόδειξης.
2. Σε αυτή την περίπτωση ο αθεϊστής είναι πιο πιστός εις τον
αθεϊσμό από ότι ο Χριστιανός εις τον Γιαχβέ. Αυτό συμβαίνει
διότι ο Χριστιανός εις την περίπτωση των θαυμάτων μπορεί
να κινηθεί πιο ελεύθερα εφόσον μπορεί να αποδώσει το θαύμα
είτε στον Θεό είτε όχι. Ο αθεϊστής όμως διατείνεται πάντοτε
πως δεν είναι ο Θεός που το προκάλεσε. Δηλαδή η ελευθερία
επιλογής του αθεϊστή είναι μικροτέρα σε πλάτος του Χριστιανού.
Σαφώς έχουμε να κάνουμε με σύστημα πίστης πιο δογματικό από
του πιστού Χριστιανού με λιγότερη ελευθερία από εκείνο της Χριστιανικής θρησκείας.
3. Εδώ ο φανατισμός του αθεϊστή είναι μεγαλύτερος από εκείνον
που αποδίδει εις τον θρήσκο. Αυτό συμβαίνει διότι ενώ η θετική επιστήμη διατείνεται αγνωστικισμό και ο θρήσκος μπορεί να
κινηθεί μεταξύ δυνατού και αδυνάτου αλλά και αγνωστικισμού
(θέση της θετικής επιστήμης) βάση της θεολογίας του, ο
αθεϊστής κινείται μόνο εις την θέση του αδυνάτου, δηλαδή
απορρίπτει την θέση τόσο του δυνατού όσο και του αγνωστικισμού
και μάλιστα χωρίς αποδείξεις. Δηλαδή με άλλα λόγια το σύστημα
πίστης του απορρίπτει την ένθεη στάση αλλά και εκείνη του αγνωστικισμού της επιστήμης, την οποία και ο θρήσκος μπορεί
να δεχθεί αν το θαύμα δεν είναι σύμφωνο με την θεολογία του.
Ο αθεϊστής δεν μπορεί να δεχθεί τον αγνωστικισμό. Αναγκαστικά το θαύμα δεν έγινε από τον Θεό εφόσον εις την αθεΐα ο αθεϊστής «γνωρίζει» πως δεν υπάρχει θεός. Συνεπώς «γνωρίζει» πως το θαύμα δεν έγινε από Αυτόν και απορρίπτει και τον αγνωστικισμό εφόσον «γνωρίζει» πως το θαύμα σίγουρα δεν προκλήθηκε από κάποιο θεό.
Αυτά τον οδηγούν σε μια θεώρηση,μέσα απο συμβστικά αποδεκτά αξιώματα
και εκείπέφτει στην πλάνη, απο άθεος, να μετατρέπεται σε...
νεοπαγανιστή, αφού εξυμνεί τη φύση και τα δένδρα, τις δυνάμεις που
όλοι ξέρουμε ότι εξυμνούν νεράιδες, νηριήδες,κ λπ....
Μεταξύ Χριστού και αντιχρίστου, πίστεως και απιστίας, διεξάγεται ανέκαθεν συνεχής αγώνας. Στον αγώνα αυτόν η απιστία στρατολογεί όλα τα μέσα που έχει στην διάθεσή της, και αναζητεί εντυπωσιακούς συμμάχους. Ιδιαιτέρως στέφεται και ζητεί στηρίγματα από την επιστήμη. Και υποστηρίζει -εντελώς αυθαίρετα- ότι η επιστήμη είναι μεγάλος και ισχυρός ανταγωνιστής του Χριστιανισμού. Δεν παύει δε από το να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία, για να παρουσιάσει ως πραγματικότητα τον ανταγωνισμό αυτό. Ας δούμε μερικούς τέτοιους τρόπους.
Αρχικά πρέπει να λεχθεί, ότι είναι βαθύς, έντονος και διακαής πόθος της απιστίας να δει την επιστήμη και την θρησκεία να αντιμάχονται η μία την άλλη. Ο Ηenri Lecomte (Ανρί Λεκόντ), Γάλλος βοτανολόγος και μέλος της Παρισινής Ακαδημίας των Επιστημών, όταν ερωτήθηκε εάν η θρησκεία συμβιβάζεται με την επιστημονική έρευνα, απάντησε: «Ο ανταγωνισμός μεταξύ επιστήμης και θρησκείας υπάρχει μόνο στο πνεύμα εκείνων, που επιμόνως το θέλουν. Στην πραγματικότητα η επιστήμη και η θρησκεία εξελίσσονται με τα μέσα τους η κάθε μία, σε εδάφη που είναι ουσιωδώς διάφορα. Το να θέλει κανείς να αντιτάσσει την μία κατά της άλλης, αποδεικνύει απλώς ότι παραγνωρίζει και τις δύο». Ώστε δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Ο ανταγωνισμός υπάρχει μόνο στη σκέψη των καλοθελητών, οι οποίοι αποβλέπουν σε αμφίβολους, σκοτεινούς και δόλιους σκοπούς.
Εν συνεχεία, ο ισχυρισμός ότι η θρησκεία και η επιστήμη έρχονται τάχα σε αντίθεση, προέρχεται συνήθως από την υστερόβουλη κακότητα εκείνων, οι οποίοι φοβούνται την συνεργασία της πίστεως και της επιστήμης. Η κακοβουλία και ο φόβος, τους κάνουν ώστε να καλλιεργούν -κυρίως μεταξύ των λαϊκών μαζών- την ψευδή εντύπωση, ότι θρησκεία και επιστήμη είναι εχθροί. Την ολέθρια σκοπιμότητα του τεχνητού αυτού θορύβου αναλύει πολύ ωραία ο καθηγητής του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασσαχουσέτης (ΗΠΑ) E. H. Hauser (Χάουζερ). «Η προσπάθεια για να επέλθει ρήξη μεταξύ επιστήμης και θρησκείας, και ιδιαιτέρως του Χριστιανισμού, προέρχεται - γράφει ο Hauser - από τον φόβο εκείνων, οι οποίοι υποστηρίζουν ολοκληρωτικά καθεστώτα». Φοβούνται μήπως ο Χριστιανισμός με την συνεργασία της επιστήμης «αποτελέσει μια υπεράνθρωπη καθολικής φύσεως παγκόσμια δύναμη, η οποία δεν θα ήταν δυνατόν να δαμαστεί από τις ορέξεις τους»....
Την ορθή αυτή παρατήρηση βεβαιώνουν χαρακτηριστικά παραδείγματα από την Ιστορία. Όταν οι άθεοι του Ροβεσπιέρου έγιναν κύριοι της Γαλλικής Επαναστάσεως, θεώρησαν την περίσταση κατάλληλη για να εξουδετερώσουν την πίστη από τις τάξεις των επιστημόνων. Έτσι, συνέλαβαν τον πιστό Λαβουαζιέ (Ant. Lavoiser, 1743 - 1794), τον μεγάλο εκείνον χημικό και ιδρυτή της νεότερης Χημείας, και τον εξετέλεσαν! Και ενώ ο Λαβουαζιέ ζητούσε να αναβληθεί η εκτέλεσή του για λίγες μέρες, ώστε να τελειώσει την μελέτη του «Περί αναπνοής των ζώων», το δικαστήριο των αθέων του έδινε την απάντηση: «Η δημοκρατία δεν χρειάζεται πλέον επιστήμονες»! Οι άθεοι της Γαλλικής Επαναστάσεως έτρεμαν την συνεργασία πίστεως και επιστήμης. Ο φόβος αυτός τους έκανε να πολεμούν, στο πρόσωπο του Λαβουαζιέ, τις δύο δυνάμεις, οι οποίες διαμορφώνουν την ζωή μας.
Έχουμε όμως και σύγχρονα παραδείγματα. Ο κομμουνισμός της Ρωσίας εξαπέλυσε δεινό πόλεμο κατά του βιολόγου Ν. Βαβύλωφ (N. Vavilov, 1887 - 1942), ο οποίος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες του καιρού του. Γιατί; Διότι ο Βαβύλωφ υποστήριζε -κατόπιν αντικειμενικών επιστημονικών παρατηρήσεων- την διευθυνόμενη εξέλιξη των ειδών, δηλαδή την τελεολογία στη φύση. Αλλά έτσι ερχόταν σε αντίθεση με τον υλισμό. Γι’ αυτό το άθεο κομμουνιστικό κράτος τον απομάκρυνε από την θέση του και τον εξόρισε στη Σιβηρία (υπάρχει η πεποίθηση ότι τον δολοφόνησαν)...
Η απιστία δεν μπορούσε να ανεχθεί την φωνή της γνήσιας επιστήμης, η οποία ήταν σύμφωνη με τις αλήθειες τη χριστιανικής πίστεως.
Να πούμε κι άλλα φίλε άθεε...Εσύ, όμως, τι θα κάνεις; Θα κρίνεις
αυτά που λέω περί αθεισμού;Γιατί, δεν σε βλέπω να στηρίζεις τις
θέσεις σου περί αθεισμού....Απλά διαμαρτύρεσαι για δικαιώματα...
λίγα για ότι πστεύει, δεν είσαι παρά ερασιτέχνης άθεος
και γι αυτο θα έχουμε πρόβλημα στο τι πιστεύεις....
Δεν πειράζει, όμως, ας πούμε λίγα περί των θέσεων των
αθέων, περί δημιουργίας που έλεγες προηγουμένως, φίλε μου:
Η μεγαλύτερη πλάνη στην οποία πέφει ένας που αποφασίζει
να κατηγοριοποιηθεί ως αθεϊστής, είναι πως ενώ έχει την γνώμη
ότι ελευθερώθηκε, ουσιαστικά εγκλωβίστηκε μέσα σε ένα σύστημα αυστηρής πίστης αρνήσεως εις την ύπαρξη οιουδήποτε ανωτέρου
όντος....
Μάλιστα ο νέος κι άπειρος αθεϊστής, χαίρεται μέσα στην αφέλεια
της νιότης του, θαρρώντας πως έλαβε την πιο ορθολογιστική και επιστημονική στάση που μπορούσε να έχει...
Ο Χριστιανός, εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει την ύπαρξη του
Θεού, μπορεί να λεχθεί ότι πιστεύει χωρίς αποδείξεις σε Αυτόν
και καλείται πιστός. Ο αθεϊστής, που και αυτός χωρίς αποδείξεις,
από την άλλη δεν πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού, είναι και αυτός πιστός εις το δόγμα του αθεϊσμού. Μόνο που αυτός παριστάνει
τον «μη πιστό» αν και πιστεύει. Διότι για να υπάρχει πίστη,
δεν έχει σημασία το πράγμα εις το οποίο στρέφεται αυτή,
αλλά στο ότι αυτή καθαυτή υφίσταται.
Είναι φανερός ο φανατισμός του αθεϊστή εφόσον αδιαφορεί για την
θέση της επιστήμης και χλευάζει τον θρήσκο, χωρίς όμως να
μπορεί και να αποδείξει πως η θέση του τελευταίου είναι άξια
χλεύης και εκείνη η δική του πιο ορθολογική, εφόσον δεν
διαφέρουν σε επιστημονικές αποδείξεις μεταξύ τους....
Ίσως στην παραπάνω παράγραφο να μην γίνεται άμεσα αντιληπτό
το σύστημα πίστης ενός αθεϊστή. Αυτό γιατί εις την περίπτωση απόδειξης μιας οντότητας χρειάζεται η οντότητα αυτή να υπάρχει
την στιγμή της απόδειξης, πράγμα που ειδικά ο Χριστιανικός
Θεός μόνο αν το θέλει ο ίδιος μπορεί να αφήσει να συμβεί,
δηλαδή ένα υποτιθέμενο πείραμα δεν θα έχει την απαραίτητη τακτικότητα αποτελέσματος - συμπεράσματος εφόσον υπόκεινται
εις την βούληση του Θεού να παραβρεθεί, υποθετικά μιλώντας,
σε αυτό. Είναι γνωστό πως η βούληση του Θεού δεν μπορεί να υπόκεινται σε εξαναγκασμό. Όμως εις την περίπτωση των θαυμάτων
το ζήτημα ξεκαθαρίζει διότι όταν συμβεί ένα λεγόμενο θαύμα,
τότε υπάρχει ένα φαινόμενο, που μπορεί να είναι ακόμη και η
δράση του Θεού, το οποίο ως τέτοιο, και δηλαδή ως φαινόμενο,
δεν είναι δυνατόν, τουλάχιστον τις περισσότερες περιπτώσεις,
να αγνοηθεί π.χ. τα λείψανα των Αγίων, όχι μόνο από τον πιστό
αλλά και από τον αθεϊστή. Εκεί ειδικά φαίνεται το σύστημα
πίστης του αθεϊστή εντελώς εκτεθειμένο, διότι:
α. Η επιστήμη δεν γνωρίζει το γιατί (το διότι) συνέβηκε ή εξακολουθεί να υφίσταται ένα φαινόμενο που καλείται θαύμα και το αφήνει ανεξήγητο (αγνωστικισμός). Αυτό διότι οιαδήποτε θέση λάβει
η επιστήμη οφείλει να την αποδείξει. Η επιστήμη επειδή ακριβώς
δεν μπορεί να αποδείξει τις ενέργειές ενός Θεού, που υπάρχει
σύμφωνα με την χριστιανική θρησκεία πέρα από το επιστητό,
αδυνατεί να λάβει θέση γύρω όχι μόνο από Αυτόν αλλά και από
τις τυχόν πράξεις Του οι οποίες ανατρέπουν την τάξη της φύσης
αλλά δεν ανατρέπουν τους νόμους της. Έτσι για τα λείψανα
Ορθοδόξων αγίων κυριαρχεί ο επιστημονικός αγνωστικισμός
(μη υποβολή θεωρίας) άπαξ και δεν έχει γίνει εξέταση και
παρατήρηση και το λείψανο ξεφεύγει από τις όποιες θεωρίες «μουμιοποίησης», ένεκα μη παρουσίας ειδικών περιβαλλοντολογικών συνθηκών προς τούτο.
β. Ο Χριστιανός, αντιλαμβάνεται το θαύμα και το αποδίδει εις
τον Θεό βάση του συστήματος της πίστης του δίχως αποδείξεις.
Άλλες φορές όμως αποδίδει το θαύμα και σε δαίμονες ή αποκλείει κάποιο θαύμα (ανεξήγητο της επιστήμης) να συμβαίνει ένεκα πράξης
του Θεού. Πάλι βέβαια και ‘δω διατείνεται χωρίς αποδείξεις των λεγομένων θετικών επιστημών, με μόνη βάση τα παραδείγματα
της Αγίας Γραφής και της γενικότερης θεολογίας (βιώματα
πατέρων, αγίων, μοναχών κ.ο.κ.), για το πως, πότε και
γιατί μπορεί να θελήσει να δράσει ο Θεός.
γ. Ο αθεϊστής, εξ ορισμού, αποκλείει οποιοδήποτε θαύμα, δηλαδή ανεξήγητο της επιστήμης, να έγινε από κάποιο Θεό. Και αυτό το πράττει δίχως αποδείξεις. Συνεπώς εφόσον και αυτός κινείται
δίχως αποδείξεις για το αίτιο ενός φαινομένου, ως άλλωστε και
ο πιστός θρήσκος, είναι και αυτός με την σειρά του πιστός,
μόνο που δεν το παραδέχεται ή θεωρεί πως ο ορισμός του
αθεϊσμού δεν έχει σχέση με σύστημα πίστης.
Συμπεράσματα:
1. Και πάλι ο αθεϊστής διατείνεται, ένεκα ορισμού, χωρίς
αποδείξεις πως οποιοδήποτε θαύμα δεν μπορεί να έγινε από τον
Θεό εφόσον εξ ορισμού δεν δέχεται Θεό. Συνεπώς το σύστημά
του είναι σύστημα πίστης εφόσον δεν επιδέχεται απόδειξης.
2. Σε αυτή την περίπτωση ο αθεϊστής είναι πιο πιστός εις τον
αθεϊσμό από ότι ο Χριστιανός εις τον Γιαχβέ. Αυτό συμβαίνει
διότι ο Χριστιανός εις την περίπτωση των θαυμάτων μπορεί
να κινηθεί πιο ελεύθερα εφόσον μπορεί να αποδώσει το θαύμα
είτε στον Θεό είτε όχι. Ο αθεϊστής όμως διατείνεται πάντοτε
πως δεν είναι ο Θεός που το προκάλεσε. Δηλαδή η ελευθερία
επιλογής του αθεϊστή είναι μικροτέρα σε πλάτος του Χριστιανού.
Σαφώς έχουμε να κάνουμε με σύστημα πίστης πιο δογματικό από
του πιστού Χριστιανού με λιγότερη ελευθερία από εκείνο της Χριστιανικής θρησκείας.
3. Εδώ ο φανατισμός του αθεϊστή είναι μεγαλύτερος από εκείνον
που αποδίδει εις τον θρήσκο. Αυτό συμβαίνει διότι ενώ η θετική επιστήμη διατείνεται αγνωστικισμό και ο θρήσκος μπορεί να
κινηθεί μεταξύ δυνατού και αδυνάτου αλλά και αγνωστικισμού
(θέση της θετικής επιστήμης) βάση της θεολογίας του, ο
αθεϊστής κινείται μόνο εις την θέση του αδυνάτου, δηλαδή
απορρίπτει την θέση τόσο του δυνατού όσο και του αγνωστικισμού
και μάλιστα χωρίς αποδείξεις. Δηλαδή με άλλα λόγια το σύστημα
πίστης του απορρίπτει την ένθεη στάση αλλά και εκείνη του αγνωστικισμού της επιστήμης, την οποία και ο θρήσκος μπορεί
να δεχθεί αν το θαύμα δεν είναι σύμφωνο με την θεολογία του.
Ο αθεϊστής δεν μπορεί να δεχθεί τον αγνωστικισμό. Αναγκαστικά το θαύμα δεν έγινε από τον Θεό εφόσον εις την αθεΐα ο αθεϊστής «γνωρίζει» πως δεν υπάρχει θεός. Συνεπώς «γνωρίζει» πως το θαύμα δεν έγινε από Αυτόν και απορρίπτει και τον αγνωστικισμό εφόσον «γνωρίζει» πως το θαύμα σίγουρα δεν προκλήθηκε από κάποιο θεό.
Αυτά τον οδηγούν σε μια θεώρηση,μέσα απο συμβστικά αποδεκτά αξιώματα
και εκείπέφτει στην πλάνη, απο άθεος, να μετατρέπεται σε...
νεοπαγανιστή, αφού εξυμνεί τη φύση και τα δένδρα, τις δυνάμεις που
όλοι ξέρουμε ότι εξυμνούν νεράιδες, νηριήδες,κ λπ....
Μεταξύ Χριστού και αντιχρίστου, πίστεως και απιστίας, διεξάγεται ανέκαθεν συνεχής αγώνας. Στον αγώνα αυτόν η απιστία στρατολογεί όλα τα μέσα που έχει στην διάθεσή της, και αναζητεί εντυπωσιακούς συμμάχους. Ιδιαιτέρως στέφεται και ζητεί στηρίγματα από την επιστήμη. Και υποστηρίζει -εντελώς αυθαίρετα- ότι η επιστήμη είναι μεγάλος και ισχυρός ανταγωνιστής του Χριστιανισμού. Δεν παύει δε από το να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία, για να παρουσιάσει ως πραγματικότητα τον ανταγωνισμό αυτό. Ας δούμε μερικούς τέτοιους τρόπους.
Αρχικά πρέπει να λεχθεί, ότι είναι βαθύς, έντονος και διακαής πόθος της απιστίας να δει την επιστήμη και την θρησκεία να αντιμάχονται η μία την άλλη. Ο Ηenri Lecomte (Ανρί Λεκόντ), Γάλλος βοτανολόγος και μέλος της Παρισινής Ακαδημίας των Επιστημών, όταν ερωτήθηκε εάν η θρησκεία συμβιβάζεται με την επιστημονική έρευνα, απάντησε: «Ο ανταγωνισμός μεταξύ επιστήμης και θρησκείας υπάρχει μόνο στο πνεύμα εκείνων, που επιμόνως το θέλουν. Στην πραγματικότητα η επιστήμη και η θρησκεία εξελίσσονται με τα μέσα τους η κάθε μία, σε εδάφη που είναι ουσιωδώς διάφορα. Το να θέλει κανείς να αντιτάσσει την μία κατά της άλλης, αποδεικνύει απλώς ότι παραγνωρίζει και τις δύο». Ώστε δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Ο ανταγωνισμός υπάρχει μόνο στη σκέψη των καλοθελητών, οι οποίοι αποβλέπουν σε αμφίβολους, σκοτεινούς και δόλιους σκοπούς.
Εν συνεχεία, ο ισχυρισμός ότι η θρησκεία και η επιστήμη έρχονται τάχα σε αντίθεση, προέρχεται συνήθως από την υστερόβουλη κακότητα εκείνων, οι οποίοι φοβούνται την συνεργασία της πίστεως και της επιστήμης. Η κακοβουλία και ο φόβος, τους κάνουν ώστε να καλλιεργούν -κυρίως μεταξύ των λαϊκών μαζών- την ψευδή εντύπωση, ότι θρησκεία και επιστήμη είναι εχθροί. Την ολέθρια σκοπιμότητα του τεχνητού αυτού θορύβου αναλύει πολύ ωραία ο καθηγητής του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασσαχουσέτης (ΗΠΑ) E. H. Hauser (Χάουζερ). «Η προσπάθεια για να επέλθει ρήξη μεταξύ επιστήμης και θρησκείας, και ιδιαιτέρως του Χριστιανισμού, προέρχεται - γράφει ο Hauser - από τον φόβο εκείνων, οι οποίοι υποστηρίζουν ολοκληρωτικά καθεστώτα». Φοβούνται μήπως ο Χριστιανισμός με την συνεργασία της επιστήμης «αποτελέσει μια υπεράνθρωπη καθολικής φύσεως παγκόσμια δύναμη, η οποία δεν θα ήταν δυνατόν να δαμαστεί από τις ορέξεις τους»....
Την ορθή αυτή παρατήρηση βεβαιώνουν χαρακτηριστικά παραδείγματα από την Ιστορία. Όταν οι άθεοι του Ροβεσπιέρου έγιναν κύριοι της Γαλλικής Επαναστάσεως, θεώρησαν την περίσταση κατάλληλη για να εξουδετερώσουν την πίστη από τις τάξεις των επιστημόνων. Έτσι, συνέλαβαν τον πιστό Λαβουαζιέ (Ant. Lavoiser, 1743 - 1794), τον μεγάλο εκείνον χημικό και ιδρυτή της νεότερης Χημείας, και τον εξετέλεσαν! Και ενώ ο Λαβουαζιέ ζητούσε να αναβληθεί η εκτέλεσή του για λίγες μέρες, ώστε να τελειώσει την μελέτη του «Περί αναπνοής των ζώων», το δικαστήριο των αθέων του έδινε την απάντηση: «Η δημοκρατία δεν χρειάζεται πλέον επιστήμονες»! Οι άθεοι της Γαλλικής Επαναστάσεως έτρεμαν την συνεργασία πίστεως και επιστήμης. Ο φόβος αυτός τους έκανε να πολεμούν, στο πρόσωπο του Λαβουαζιέ, τις δύο δυνάμεις, οι οποίες διαμορφώνουν την ζωή μας.
Έχουμε όμως και σύγχρονα παραδείγματα. Ο κομμουνισμός της Ρωσίας εξαπέλυσε δεινό πόλεμο κατά του βιολόγου Ν. Βαβύλωφ (N. Vavilov, 1887 - 1942), ο οποίος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες του καιρού του. Γιατί; Διότι ο Βαβύλωφ υποστήριζε -κατόπιν αντικειμενικών επιστημονικών παρατηρήσεων- την διευθυνόμενη εξέλιξη των ειδών, δηλαδή την τελεολογία στη φύση. Αλλά έτσι ερχόταν σε αντίθεση με τον υλισμό. Γι’ αυτό το άθεο κομμουνιστικό κράτος τον απομάκρυνε από την θέση του και τον εξόρισε στη Σιβηρία (υπάρχει η πεποίθηση ότι τον δολοφόνησαν)...
Η απιστία δεν μπορούσε να ανεχθεί την φωνή της γνήσιας επιστήμης, η οποία ήταν σύμφωνη με τις αλήθειες τη χριστιανικής πίστεως.
Να πούμε κι άλλα φίλε άθεε...Εσύ, όμως, τι θα κάνεις; Θα κρίνεις
αυτά που λέω περί αθεισμού;Γιατί, δεν σε βλέπω να στηρίζεις τις
θέσεις σου περί αθεισμού....Απλά διαμαρτύρεσαι για δικαιώματα...