- Ένα Παραμύθι - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ας δουμε μεχρι που ηταν η πεταλουδα ικανη να φτασει και σε ποσο ενταση ηθελε να βιωση καταστασεις...
Για μενα εκει ειναι το κλειδι,
Ας αναρωτηθουμε στο κατα ποσο οντως αφηνουμε τον εαυτο μας να βιωσει εντονα κατι η κατα ποσο απλα τον προστατευουμε λεγωντας.."εκει καιει"!
Καλησπερα σας :)
And I keep on wondering....
Για μενα εκει ειναι το κλειδι,
Ας αναρωτηθουμε στο κατα ποσο οντως αφηνουμε τον εαυτο μας να βιωσει εντονα κατι η κατα ποσο απλα τον προστατευουμε λεγωντας.."εκει καιει"!
Συμφωνω. Αρκετα κοντα ωστε να αναγνωρισης τον κινδυνο της φωτιας, χωρις να καης.
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΜΑΡΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ.
ΑΠΛΑ ΠΛΗΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΠΩΣ ΚΑΙΕΙ...
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΟΥΜΕ ?????????
ΕΑΝ ΚΑΟΥΜΕ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΕΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΠΥΡΑ ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΣΗΜΕΙΟ.
ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΗ ΤΟ ΝΑ ΚΑΟΥΜΕ.....
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΥΗΣΗ Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΜΥΗΣΗ
Η ΓΝΩΣΗ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΘΕΙ ΜΕ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΤΣΟΥΡΟΥΦΛΙΣΜΑ ...
ΑΣ ΜΗΝ ΧΑΝΟΥΜΕ ΖΩΕΣ ...
ΑΣ ΜΗΝ ΧΑΝΟΥΜΕ ΚΥΚΛΟΥΣ...
ΒΕΒΑΙΑ ΑΝΑΜΕΝΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
ΛΙΓΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΧΑΡΟΠΟΙΟΥΝ ΟΣΟ ΤΟ ΟΤΙ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΙΣ.
ΛΟΙΠΟΝ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ...ΝΑΙ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ...ΠΑΛΙΑ ΠΙΣΤΕΥΑ ΠΩΣ Η ΓΝΩΣΗ ΧΩΡΑ ΣΕ ΒΙΒΛΙΑ...ΤΩΡΑ ΟΧΙ ΠΙΑ ... ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΥΤΟ..Η ΓΝΩΣΗ ΑΠΟΚΤΙΕΤΑΙ ΜΕ ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΑ.
ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΝ ΕΝΙΑΙΟ ΣΥΝΟΛΟ ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΚΑΕΙ ... ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ... ΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ .
ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΞΑΝΑΕΙΔΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΕΔΩ
ARCHON
Καλε μου AVATAR εδω ειμαι για να σου απαντησω.
Εχω την εντυπωση πως ουσιαστικα μιλαμε για το ιδιο θεμα αλλα λογου ελλειψης χρονου και ανεσης δεν καταφερα να γινω σαφης.
Την ιστορια μπορουμε να την αναλυσουμε απο πολλες πλευρες.
Ειπα σε παραπανω μου μυνημα :
quote:
Δεν βλεπω το γεγονος οτι η πεταλουδα καηκε μεχρι θανατου
quote:
Ας δουμε μεχρι που ηταν η πεταλουδα ικανη να φτασει και σε ποσο ενταση ηθελε να βιωση καταστασεις...
Σε καμια των περιπτωσεων δεν ειμαι υπερ της υπερβολης και ποσο μαλιστα υπερ του να φτασεις τοσο στα ακρα - μεχρι θανατου - για να αποκτησεις την γνωση.
Θετω ομως τον προβληματισμο και λεω:
Μας αρκει απλα να ξερουμε και να εχουμε την εγκυκλοπαιδειακη γνωση των πραγματων?
Αν δεν βιωσουμε κατι προσωπικα, θα κατεχουμε την πραγματικη γνωση? Θα την εχουμε κανει κτημα μας? Η απλα θα αναμασαμε πληροφοριες που μας εχουν δωσει?
Ας δουμε ενα μικρο παιδακι. Του λεμε "μη βαλεις το χερι στο ματι της κουζινας γιατι θα καεις" Το παιδακι καταλαβαινει τι του λες η παει και βαζει το χερακι του? Το μεγαλυτερο ποσοστο - αυτο που εχει και την περιεργεια στο να ανακαλυπτει βαζει το χερακι του. Μαθαινει οτι καιει και δεν το ξανακανει.
Μηπως κατι αναλογο γινεται σε ολη την διαρκεια της ζωης μας?
Για να δοκιμασεις ομως το ποσο καιει το οτιδηποτε - θελει θαρρος, θελει περιεργεια, θελει να εχεις αγαπη προς την γνωση μα και προς την ζωη.
Η εγκυκλοπαιδειακη γνωση σου προσφερει την λογικη παρασταση των πραγματων, τολμωντας ομως να δεις μεχρι που μπορεις εσυ να το βιωσεις τοτε βαζεις και τη συναισθηματικη αξια. Αναλογα με το ποσο εντονα εσυ βιωνεις κατι μπορεις να δεις και τα ορια σου στο συγκεκριμενο θεμα..
Η εναρμονηση λοιπον της λογικης και του συναισθηματος θα σου προσφερει για κεινη την χρονικη στιγμη την γνωση που αναζητας!
Προσωπικη αποψη μου βεβαια τα παραπανω :)
And I keep on wondering....
πόσα πολλά θα μπορούσα να πω, αλλά οι λέξεις δε βγαίνουν, τα γραμμένα σβίνονται...
το δικό μου παραμύθι, αλλάζει κάθε μέρα τίτλο...
το δικό μου παραμύθι, είναι σε άγνωστη γλώσσα, αν προσπαθήσεις να το μεταφράσεις, χάνει το νόημά του, όπως οι χρησμοί της Πυθίας...
το δικό μου παραμύθι...
εύχομαι να το ονειρευτώ απόψε με το πιό δυνατό όνειρο του κόσμου!
λιλιθ -η πρωτη γυνέκα
click ^
...ειναι η απαντηση ,για την κουβεντα που μολις διαβασα.
Let there be Light!
«Τι κοπος! Ποτε δεν θα τα καταφερουν!!»
Οι βατραχοι αρχισαν να αμφιβαλουν για τον εαυτο τους. Ο κοσμος συνεχισε:
«Τι κοπος! Ποτε δεν θα τα καταφερουν!!»
Και ο βατραχος ο ενας μετα τον αλλο αρχισαν να παραδεχονται την ηττα τους, εκτος απο εναν που συνεχισε να σκαρφαλωνει. Στο τελος μονο αυτος και μετα απο τεραστια προσπαθεια κατορθωσε να φτασει στην κορφη.
Ενας απο τους χαμενους βατραχους τον πλησιασε για να ρωτησει πως καταφερε να φτασει στην κορφη.
Τοτε συνειδητοποιησε οτι...
ΗΤΑΝ ΚΟΥΦΟΣ!!!!!
Καλη σας μερα
And I keep on wondering....
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΜΑΡΑ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΣΥΜΦΟΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.
ΑΥΤΗ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ ΜΕ ΚΑΛΥΠΤΕΙ.
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ/ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΜΕ ΤΑ ΒΑΤΡΑΧΙΑ ΕΧΩ ΝΑ ΘΕΣΩ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ.
ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΟΥΦΟΙ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΛΟΓΙΑ ?????????????
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ ????
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΛΙΛΙΘ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ
quote:
το δικό μου παραμύθι, είναι σε άγνωστη γλώσσα, αν προσπαθήσεις να το μεταφράσεις, χάνει το νόημά του, όπως οι χρησμοί της Πυθίας...
ΜΗΠΩΣ ΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΥΘΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ ???????
ΜΗΠΩΣ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ???????
ΜΗΠΩΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΕΜΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ???
ΜΗΠΩΣ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΔΟΜΗΜΕΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΝ ΛΥΣΗ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΛΥΣΗ???????
ΜΗΠΩΣ Η ΛΥΣΗ ΥΠΑΡΧΗ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ?????????
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**