- Ο Κυνόδοντας - Dogtooth - - Κινηματογράφος -
(Κατηγορία Ξενόγλωσσης Ταινίας) των 83 Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών της Αμερικής (Όσκαρ).
Μια κριτική παρουσίαση της ταινίας από το cinemanews.gr μπορείτε να διαβάσετε εδώ: http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=6761
Παραθέτω ένα απόσπασμα από το εν λόγω άρθρο:
'Για μένα το σπίτι μου είναι ο κόσμος όλος', θα μπορούσαν να ισχυριστούν κατά κυριολεξία τα τρία νεαρά παιδιά μίας οικογένειας που ζει απομονωμένη σε μία άνετη, όμορφη κι απόμερη μονοκατοικία. Στο σπίτι αυτό, η όποια γνώση για τον κόσμο ελέγχεται απόλυτα από τον πατέρα (Χρήστος Στέργιογλου) και τη μητέρα (Michele Valley), οι οποίοι για άγνωστο λόγο ανατρέφουν το γιο (Χρήστος Πασσαλής), τη μικρή (Μαίρη Τσώνη) και τη μεγάλη τους κόρη (Αγγελική Παπούλια) αποκλειστικά εντός των ορίων του περιφραγμένου οικοπέδου της μονοκατοικίας, στο μοναδικό υποτίθεται χώρο όπου μπορούν να ζουν ασφαλείς. Ο μόνος άνθρωπος από τον έξω κόσμο που γνωρίζουν τα παιδιά είναι η Χριστίνα (Αννα Καλαϊτζίδου), την οποία ο πατέρας φέρνει στο σπίτι για να εκτονώνει τις σεξουαλικές ορμές του γιου. Η παρουσία όμως αυτού του 'εισβολέα' απειλεί να επιφέρει ραγδαίες αλλαγές στο φαινομενικά σταθερό και ελεγχόμενο σύμπαν του σπιτιού.
[...]
Το Trailer της ταινίας:
και μια επιλεγμένη σκηνή από την ταινία:
Ο πατέρας, η μητέρα, τα τρία παιδιά τους (ένα αγόρι και δύο κορίτσια χωρίς ονόματα παρά μόνο προσφωνήσεις "ο αδελφός, η μικρή, η μεγάλη") και η Χριστίνα που έρχεται τακτικά για να σβήσει τον σεξουαλικό πόθο του γιου, είναι τα πρόσωπα της ταινίας.
Η ταινία ξεκινάει με ένα μάθημα για το νόημα κάποιων λέξεων του στυλ:
Έκδρομη: Σημαίνει, το υλικό με το οποίο φτιάχνουν τα πατώματα. Παράδειγμα: το φωτιστικό έπεσε στο πάτωμα, αλλά ευτυχώς το πάτωμα δε χάλασε γιατί ήταν φτιαγμένο από εκδρομή.
Το νόημα των λέξεων είναι απόλυτα ελεγχόμενο από την οικογένεια:
-Μαμά, τι είναι ζόμπυ;
-Ποιός στην είπε αυτή τη λέξη;
-Δε θυμάμαι, νομίζω ο πατέρας.
-Ζόμπυ είναι τα μικρά κίτρινα λουλούδια που φυτρώνουν στον κήπο.
Τα τρία αδέλφια δεν έχουν βγει ποτέ έξω από τον κήπο. Οι κίνδυνοι είναι πολύ μεγάλοι και θα σκοτωθούν. Ο πατέρας μόνο βγαίνει με το αμάξι για να πάει στη δουλειά του, στο εργοστάσιο, πάντα όμως με το αμάξι για να μην μολυνθεί από το εξωτερικό περιβάλλον (αυτό προσποιείται μπροστά στα παιδιά του). Δεν υπάρχει τηλεόραση, ραδιόφωνο και ένα μοναδικό τηλέφωνο είναι κρυμμένο σε ένα ντουλάπι της μητέρας για να παίρνει στα κρυφά τηλέφωνο τον άντρα της. Ακόμα και στα μπουκάλια με νερό που φέρνει ο πατέρας στο σπίτι, βγάζει τις ετικέτες για να μην υπάρχει επαφή με τον έξω κόσμο.
Τα τρία παιδιά "ψυχαγωγούνται" με γυμναστική στον κήπο και την πισίνα και μερικά πολύ ευρηματικά "παιχνίδια", όπως:
βάζουν και οι τρεις το δάχτυλό τους σε πολύ καυτό νερό και όποιος αντέξει και το βγάλει τελευταίος κερδίζει.
ή
οι δύο αδελφές σκεπάζουν το στόμα και τη μύτη τους με βαμβάκι ποτισμένο σε αναισθητικό και όποια συνέλθει πρώτη από τη λιποθυμία κερδίζει!
Οι γονείς, οργανώνουν επίσης πολύ ωραία παιχνίδια:
ποιός από τα τρία παιδιά θα κρατήσει για περισσότερη ώρα την αναπνοή του μέσα στην πισίνα, ή ποιό από τα τρία παιδιά θα βρει τη μαμά μέσα στον κήπο με σκεπασμένα τα μάτια (σαν τυφλόμυγα). Το έπαθλο είναι... αυτοκόλλητα!
Είναι πραγματικά πολύ αξιόλογη ταινία, αν και αρκετά σοκαριστική. Σε βάζει σε πολλούς προβληματισμούς, αλλά και από καλλιτεχνικής απόψεως έχει να πει πολλά. Από τον τρόπο με τον οποίο είναι τραβηγμένες οι σκηνές, την ηχητική/μουσική επένδυση, μέχρι και τον τρόπο που μιλάνε οι ηθοποιοί: όλα αντανακλούνε τη αρρώστια της οικογένειας. Φοβερά πρωτότυπη και αυθεντική, θεωρώ ότι είναι μια ταινία που έχει σίγουρα κάτι να πει! 
Έχω δει τη ταινία και είναι πολύ καλή και όντως σοκαριστική με το προστατευτικό πλην όμως αρρωστημένο πέπλο όπου οι δύο γονείς έχουν επιλέξει και επιβάλει να ζήσουν αυτοί και τα παιδιά τους και τις εξηγήσεις που δίνουν σε ερωτήσεις τους.
Βέβαια, όταν δεν γνωρίζεις κάτι δεν πρόκειται να σου λείψει, αλλά η έλλειψη εκτόνωσης, ερεθισμάτων και επαφής με άλλα άτομα, συνθέτουν τις συμπεριφορές της οικογένειας και ιδιαίτερα των παιδιών.
Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές αλλά ξεχωρίζει ιδιαιτέρως η Αγγελική Παπούλια η οποία υποδύεται τη μεγάλη κόρη!!!
Νομίζω πως είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία!!
THE TRUE REVOLUTION IS IN MIND
Edited by - simori on 23/01/2011 10:53:38
quote:
simori:Βέβαια, όταν δεν γνωρίζεις κάτι δεν πρόκειται να σου λείψει, αλλά η έλλειψη εκτόνωσης, ερεθισμάτων και επαφής με άλλα άτομα, συνθέτουν τις συμπεριφορές της οικογένειας και ιδιαίτερα των παιδιών.
Η επισήμανση με έντονα γράμματα στο quote, δική μου
Πολύ καλή παρατήρηση simori, ιδιαίτερα το τμήμα που σημείωσα με bold!
Βάζει σε σκέψεις, που εν μέρει απαντάς:
Το κατά πόσο είναι κάτι φυσιολογικό ή όχι, εξαρτάται πιθανόν από ένα κριτήριο σύγκρισης με το τι κάνει ο υπόλοιπος κόσμος; Αν, για παράδειγμα, ζούσαν με τον συγκεκριμένο τρόπο όλοι οι άνθρωποι σε μια κοινωνία, θα ήταν φυσιολογικός ο τρόπος; Θα πει ίσως κανείς, ότι σκηνές όπως ο γιος που σφάζει τη γάτα-εισβολέα είναι πολύ τραβηγμένες και αρρωστημένες. Αλλά το να φερθεί κανείς με τον τρόπο αυτό σε μια κατσαρίδα (που συχνά δεν βρίσκει καν μέσα στο σπίτι, αλλά στο πεζοδρόμιο και τη βλέπει ως απειλή) δεν έχει κάποια κοινά στοιχεία; Και πολύς κόσμος το κάνει, χωρίς αυτό να θεωρηθεί αρρωστημένη συμπεριφορά.
Στον προβληματισμό που έθεσες, απαντάς θέτοντας τρεις παραμέτρους που κάνουν τη διαφορά στη συγκεκριμένη οικογένεια:
η έλλειψη
-εκτόνωσης
-ερεθισμάτων
-επαφής με άλλα άτομα
Όσον αφορά στην εκτόνωση, νομίζω ότι στην ταινία δείχνει με πολύ παραστατικό τρόπο τις συνέπειες: ο τρόπος που ο γιος σκοτώνει τη γάτα, η κόρη που παίζει μποξ με τον εαυτό της, κ.λπ. είναι κάποια παραδείγματα. Βέβαια, οι γονείς προσπαθούν να "κατασκευάσουν" ένα είδος εκτόνωσης, πράγμα που φαίνεται στον χορό των κοριτσιών προς το τέλος της ταινίας.
Τώρα, τα ερεθίσματα και η επαφή με τα άλλα άτομα είναι μια σημαντική κατηγορία συνθηκών για τη διαμόρφωση προσωπικότητας. Και τα δύο είναι απαραίτητα για τη δόμηση μιας συνείδησης. Αν υπάρχουν λίγα ερεθίσματα, τότε η αναπηρία που προκύπτει είναι τόσο μεγάλη, που δεν είναι σίγουρο εάν μπορεί καν να δημιουργηθεί μια εικόνα του εαυτού στο άτομο. Ίσως, οι προσωπικότητες των παιδιών που παρακολουθήσαμε στην ταινία, να ήταν ακόμα πιο ανάπηρες απ' όσο παρουσιάζονται λόγω της έλλειψης ερεθισμάτων (βασικά, τα όποια ερεθίσματα είναι πολύ λίγα και ελέγχονται από τους γονείς).
Η αλληλεπίδραση με άλλα άτομα είναι ένα άλλο βασικό στοιχείο. Για παράδειγμα, παιδιά που για κάποιον λόγο μεγάλωσαν χωρίς ανθρώπινη επαφή (π.χ. τα άγρια παιδιά - feral children) δεν είχαν φυσιολογική ανάπτυξη, πολύ φτωχό συναισθηματικό ρεπερτόριο και ιδιαίτερα, η αποστέρηση των γλωσσικών ερεθισμάτων τα έκανε νοητικά ανάπηρα. Η ταινία παίζει ακόμα και μ' αυτό: με την επίδραση της γλώσσας στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και ο παράγοντας αυτός τονίζεται πολλές φορές στην ταινία με ανάλογα - ενίοτε αρκετά καυστικά και χιουμοριστικά - παραδείγματα.
Έξυπνη ταινία, σοκαριστική σε ηθικό/ψυχολογικό επίπεδο και δείχνει μία άλλη διάσταση του ανθρώπου!!
Σοκαριστικό και συγκλονιστικό επίσης το τέλος που σχετίζεται και με τον τίτλο της ταινίας!!
Αναμένεται μέσα στο Φλεβάρη και άλλη Ελληνίκή Ταινία με τον τίτλο Ο Μαχαιροβγάλτης..
THE TRUE REVOLUTION IS IN MIND
Edited by - simori on 25/01/2011 09:51:56
Edited by - simori on 25/01/2011 09:53:12
PREDATOR, την είδες την ταινία; Σου άρεσε;
αρκετα καλη... αλλα οταν τη δω ολοκληρωμενη, θα εχω και πιο ολοκληρωμενη αποψη
Όχιιιιι!
Σοβαρά τώρα, μην κάνεις κανένα τέτοιο λάθος!
Έχει κάποιες... χμ, σόκιν σκηνές, αλλά πραγματικά θα έχει πολύ πλάκα να τη βλέπει κάποιος παρέα με τους γονείς του! 
με τους γονεις θα δω κατι αλλο.... μετα, θα τους βαλω για υπνο για να τη δω μονος....
(άσε που θα του κάνει χαλάστρα η ταινία: θα τη βγάλουν το υπόλοιπο βράδυ συζητώντας
)Μάλλον με κάποιον με τον οποίος μπορείς μετά να κάτσεις και να συζητήσεις είναι καλύτερο, γιατί η ταινία δίνει πολλά ερεθίσματα, είναι δηλαδή φιλοσοφικά, ψυχολογικά και γενικά στοχαστικά γόνιμη
αν και ακουσα οτι επιστρεφει στους κινηματογραφους... λεω να παρω τον παιδικο φιλο μου και να παμε... τωρα, ή μετα θα το συζητησουμε, ή θα περασει αδιαφορο
Edited by - PREDATOR on 04/02/2011 17:38:00
Μετά από καιρό βρήκα την ευκαιρία να ξαναμπώ σε θέμα...
Την είδα την ταινία χτες και ομολογώ ότι έχω μείνει έκπληκτος από τον ντόρο που έχει δημιουργηθεί.... Προσωπικά έκτιμώ ότι είδα ένα ΤΙΠΟΤΑ πασπαλισμένο με σκηνές διαστροφής. Τις διάβασα τις κριτικές και τις αναλύσεις για την εν λόγω ταινία, τελικά συμπεραίνω ότι στο όνομα της τέχνης βαπτίζουμε την κάθε παπαριά "αληγορία" και ερμηνεύουμε το κάθετι με τον τρόπο που θέλουμε.
Τι θέλω να πω με το τελευταίο : Θυμάμαι πριν κάτι χρόνια, στο όνομα της τέχνης κάποιος είχε εκθέσει φωτογραφίες όπου έβαζε το πέος του σε φρούτα (χαρακτηριστική η φωτογραφία με το καρπούζι). Κάποιοι λοιπόν αυτό το ονομάσανε τέχνη. Στο όνομα της τέχνης, μια Ρωσσίδα φοιτήτρια της ιατρικής είχε αναρτήσει φωτογραφίες όπου ποζάριζε δίπλα σε ένα κατακρεουργημένο σκυλί. Εκεί βέβαια δεν βρέθηκε κανένας "κουλτουριάτρης" να την στηρίξει και η εν λόγω "τέχνη" θεωρήθηκε αρρώστια.
Στο όνομα της τέχνης, εγώ μπορώ να σας ποστάρω φωτογραφίες από κουράδες, να σας βάλω από κάτω τον τίτλο "Η λυπημένη έκφραση μιας συναχωμένης μελιτζάνας" και να σας αφήσω να αναρωτιέστε "τι εννοεί ο καλλιτέχνης". Γιατί ο κάθε λογικός άνθρωπος θα υποστηρίξει "μα σκατά βλέπω", αλλά ο "καλιτέχνής" θα σου πει "όχι, δεν είναι σκατά, είναι η αποτύπωση του ψυχικού κόσμου της σιναχωμένης μελιτζάνας όταν συνειδητοποιήσει ότι η κατάληξή της θα είναι στην κατσαρόλα για να γίνει ιμάμ". Και άντε εσύ τώρα να αποδείξεις πως δεν είναι αλληγορικό το μύνημα παρά βαρεμένος ο καλλιτέχνης....
Δεν με πείθει κανένας για το "μύνημα" της ταινίας. Δεν υπάρχει κανένα μύνημα για μένα, ο καθένας κάνει την αυθαίρετη ερμηνία του. Την θεωρώ άκρως αποτυχημένη ταινία (μην πω κανέναν πιο βαρύ χαρακτηρισμό) και στην τελική αν κάποιοι θέλετε να δείτε κάτι σοκαριστικό (λέμε τώρα), άντε να δείτε κανένα Grotsesque ή κάτι πιο cult από το παρελθόν (πχ ΖΟΜΠΙ εναντίον ΚΑΝΝΙΒΑΛΩΝ). Με λίγη "προσπάθεια" όλο και κάποιο αλληγορικό μύνημα θα βρείτε και εκεί....
quote:
Φοβερά πρωτότυπη και αυθεντική, θεωρώ ότι είναι μια ταινία που έχει σίγουρα κάτι να πει!
Την ιδέα την έχουμε δει στο ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΧΩΡΙΟ του Σιάμαλαν, καμμία πρωτοτυπία λοιπόν. Σίγουρα έχει κάτι να πει η ταινία, πως η απόλυτη διαστροφή (σε όλα τα επίπεδα) μπορεί να γίνει αντικείμενο κριτικής, συζήτησης και αντιπαράθεσης
quote:
Καλησπέρα σε όλους,Μετά από καιρό βρήκα την ευκαιρία να ξαναμπώ σε θέμα...
Την είδα την ταινία χτες και ομολογώ ότι έχω μείνει έκπληκτος από τον ντόρο που έχει δημιουργηθεί.... Προσωπικά έκτιμώ ότι είδα ένα ΤΙΠΟΤΑ πασπαλισμένο με σκηνές διαστροφής. Τις διάβασα τις κριτικές και τις αναλύσεις για την εν λόγω ταινία, τελικά συμπεραίνω ότι στο όνομα της τέχνης βαπτίζουμε την κάθε παπαριά "αληγορία" και ερμηνεύουμε το κάθετι με τον τρόπο που θέλουμε.
Τι θέλω να πω με το τελευταίο : Θυμάμαι πριν κάτι χρόνια, στο όνομα της τέχνης κάποιος είχε εκθέσει φωτογραφίες όπου έβαζε το πέος του σε φρούτα (χαρακτηριστική η φωτογραφία με το καρπούζι). Κάποιοι λοιπόν αυτό το ονομάσανε τέχνη. Στο όνομα της τέχνης, μια Ρωσσίδα φοιτήτρια της ιατρικής είχε αναρτήσει φωτογραφίες όπου ποζάριζε δίπλα σε ένα κατακρεουργημένο σκυλί. Εκεί βέβαια δεν βρέθηκε κανένας "κουλτουριάτρης" να την στηρίξει και η εν λόγω "τέχνη" θεωρήθηκε αρρώστια.
Στο όνομα της τέχνης, εγώ μπορώ να σας ποστάρω φωτογραφίες από κουράδες, να σας βάλω από κάτω τον τίτλο "Η λυπημένη έκφραση μιας συναχωμένης μελιτζάνας" και να σας αφήσω να αναρωτιέστε "τι εννοεί ο καλλιτέχνης". Γιατί ο κάθε λογικός άνθρωπος θα υποστηρίξει "μα σκατά βλέπω", αλλά ο "καλιτέχνής" θα σου πει "όχι, δεν είναι σκατά, είναι η αποτύπωση του ψυχικού κόσμου της σιναχωμένης μελιτζάνας όταν συνειδητοποιήσει ότι η κατάληξή της θα είναι στην κατσαρόλα για να γίνει ιμάμ". Και άντε εσύ τώρα να αποδείξεις πως δεν είναι αλληγορικό το μύνημα παρά βαρεμένος ο καλλιτέχνης....
Δεν με πείθει κανένας για το "μύνημα" της ταινίας. Δεν υπάρχει κανένα μύνημα για μένα, ο καθένας κάνει την αυθαίρετη ερμηνία του. Την θεωρώ άκρως αποτυχημένη ταινία (μην πω κανέναν πιο βαρύ χαρακτηρισμό) και στην τελική αν κάποιοι θέλετε να δείτε κάτι σοκαριστικό (λέμε τώρα), άντε να δείτε κανένα Grotsesque ή κάτι πιο cult από το παρελθόν (πχ ΖΟΜΠΙ εναντίον ΚΑΝΝΙΒΑΛΩΝ). Με λίγη "προσπάθεια" όλο και κάποιο αλληγορικό μύνημα θα βρείτε και εκεί....
ΜΕ ΚΑΛΥΨΕΣ ΠΛΗΡΩΣ !!!
quote:
KERRY KING ενα απλο ερωτημα ... η ταινια γιατι ονομαζεται κυνοδοντας?
Φαντάζομαι ότι έχεις πληρωμένη απάντηση για να ρωτάς....
Δεν μπορώ να μπω στο άρρωστο μυαλό του Λάνθιμου για να σου απαντήσω, οπότε διαφώτισέ με....
ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΗ ΠΩ ΑΠΛΑ ΕΔΩ ΜΠΑΙΝΩ ΚΑΙ ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟ 90% ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ...
Απλά, δεν με ενδιαφέρει να μπω στην διαδικασία να σκεφτώ ότι ο "καλλιτέχνης" θέλει να πει κάτι με τον τίτλο της ταινίας γιατί απλά εμένα η ταινία δεν είχε να μου πει απολύτως τίποτα από τα βαθυστόχαστα που έχω διαβάσει. Τα θεωρώ αυθαίρετες ερμηνείες όταν εγώ παρακολουθώ τον αδελφό να πηδάει την αδελφή του για παράδειγμα και να πρέπει εγώ να σκεφτώ πως τώρα πρέπει να σκεφτώ ότι δεν είναι αυτό που βλέπω αλλά θα πρέπει να φανταστώ κάτι άλλο. Και στην τελική γιατί σώνει και καλά να είναι κάτι αλληγορικό και να μην είναι κάποιο αποθυμένο του σκηνοθέτη που το βγάζει φόρα παρτίδα καλυμένο με τον μανδύα της "τέχνης" ???
quote:
ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΟΚΑΡΕΙ
Γιατί παρακαλώ ??????
Και έστω ότι ισχύει αυτό, δεν σημαίνει όμως πως οποιαδήποτε σόκιν δημιουργία αποτελεί και καλλιτεχνικό έργο.
Ξέρεις τι μου λες τώρα ?
ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ : Ένα πανάκριβο αυτοκίνητο παρκάρει έξω από μία πανάκριβη βίλα. Ένας κουστουμαρισμένος νέος βγαίνει από το αμάξι.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ : Ο νέος είναι μέσα στην πανάκριβη βίλλα του και ξεκουμπώνει το παντελόνι του.
ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ : Ο νέος αυνανίζεται, φροντίζοντας ο φακός να αποτυπώνει κάθε λεπτομέρεια της πράξης.
ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ : Ο νέος κορυφώνει βάζοντας το πράγμα του μέσα σε μια γυάλα που κολυμπάει ένα χρυσόψαρο.
ΣΚΗΝΗ ΠΕΜΠΤΗ : Το χρυσόψαρο κολυμπάει μέσα σε νερό που επιπλέουν φλοκια.
ΣΚΗΝΗ ΕΚΤΗ : Το χρυσόχαρο ψοφάει και είναι ανάσκελα γύρω από τα φλόκια.
ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ : Η ΓΥΑΛΑ.
Είναι αλληγορίκή η ταινία, όλα τα παραπάνω έχουνε συμβολισμούς. Αν αυτό το πράγμα το φιλμάρω και το παρακολουθήσεις για κανένα 20λεπτο (αν αντέξεις), θα με προτρέψεις να με δει κανένας ψυχίατρος. Αν όμως με λέγανε πχ Λάνθιμο και βρισκότανε κανένας βαρεμένος κουλτουριάρης σινεκριτικός να ανακαλκύψει πως η γυάλα συμβολίζει την μήτρα στην οποία αναπτυσόμαστε ως έμβρυα (πχ), το χρυσόψαρο την αρετή που κρύβουμε μέσα μας η οποία πεθαίνει από την καταπιεσμένη σεξουαλικότητα που δημιουργείται από το κυνήγι του πλούτου, μπορεί και να χαρακτήριζες ΤΕΧΝΗ το παραπάνω τερατούργημα...
Έχω άδικο ??????
Edited by - KERRY KING on 17/02/2011 18:08:56