- ΧΡΩΜΑΤΑ... - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
Δεν ξέρω, ήταν μια αυθόρμητη σκέψη μου.
Όσον αφορά το "Κέντρο Βρικόλακα", ομολογώ πως έχουν μεγάλο ενδιαφέρον αυτά τα οποία μας παρέθεσες! 
Εφόσον το κέντρο αυτό καταναλώνει τα αποθέματα μας όχι γραμμικά αλλά με μια σχέση γεωμετρικής προόδου (αν θυμάμαι καλά ακόμα κάποια Μαθηματικά... 
, καταλαβαίνω πως τα αποθέματα μας θα είναι δύσκολο να επανέλθουν στα προηγούμενα επίπεδα τους.
quote:
Δυστυχώς υπάρχει και συνέχεια. Δεδομένου ότι δρα διαμέσου του αίματος, προκαλεί υπερθέρμανση και στο αίμα.
Πηγαίνοντας λίγο παρακάτω στην εξήγηση που ακολούθησε, θα μπορούσαμε να συνδέσουμε κατά κάποιο τρόπο το συγκεκριμένο κέντρο - ή καλύτερα την "έκρηξη του - με κάποια περιστατικά όπως το εγκεφαλικό ή κάποιο καρδιακό πρόβλημα?
In anticipation of my resurrection...
Καλέ μου dying incubus
quote:
Πηγαίνοντας λίγο παρακάτω στην εξήγηση που ακολούθησε, θα μπορούσαμε να συνδέσουμε κατά κάποιο τρόπο το συγκεκριμένο κέντρο - ή καλύτερα την "έκρηξη του - με κάποια περιστατικά όπως το εγκεφαλικό ή κάποιο καρδιακό πρόβλημα?
Ασφαλώς! Πόσοι άνθρωποι δεν έχουν πάθει ανακοπή ή εγκεφαλικό μετά από μία μεγάλη σύγχιση ή συνεπεία μιας μόνιμης κατάστασης άγχους και συναισθηματικής φόρτισης;
Και πάλι μπράβο, τι να πω, ειλικρινά θαυμάζω τις παρατηρήσεις σου καλέ μου φίλε. 
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Το πράσινο είναι το πέμπτο από τα (πέντε) χρώματα που συνδέονται με τα βασικά ενεργειακά κέντρα κατά το κινεζικό σύστημα.
Το ΠΡΑΣΙΝΟ ή σεξουαλικό κέντρο εδράζει στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και συνδέεται με τον κόκκυγα και το ιερό οστούν. Διαμέσου των ορμονικών του εκκρίσεων, επηρεάζει ασφαλώς ολόκληρο τον οργανισμό.
Το συγκεκριμένο κέντρο έχει ως σκοπό την αναπαραγωγή. Όχι μόνο σε υλικό επίπεδο, αλλά και σε πνευματικό: γεννά την έμπνευση για όλα τα υπόλοιπα κέντρα και ζωοποιεί τη δραστηριότητα στον άνθρωπο. Είναι το κέντρο της δημιουργίας και της δημιουργικότητας. Είναι ο εξερευνητής, η γεννήτρια και η ώθηση μέσα μας.
Όταν λειτουργεί σωστά, το σεξουαλικό κέντρο ενισχύει τον οργανισμό και προωθεί την αναζήτηση νέας γνώσης και νέας πρωτοβουλίας. Είναι αυτό το κέντρο που δίνει στα παιδιά απεριόριστες ποσότητες ενέργειας, τα κάνει περίεργα, τα κάνει να χαίρονται όταν ανακαλύπτουν ή μαθαίνουν πράγματα, τα απελευθερώνει μέσα από τη χαρά της ζωής...
Κι αν χάνουμε όλη αυτή την ενέργεια και τη χαρά όταν μεγαλώνουμε, ίσως φταίει η κουλτούρα μας με τα «όχι», τα «μη», τις αναστολές και τις ενοχές που μας φορτώνει, που εντέλει ανακόπτει την ομαλή λειτουργία του συγκεκριμένου κέντρου.
Στην αρνητική του όψη λοιπόν το κέντρο αυτό προκαλεί απληστία, ζήλεια, κάνει τον άνθρωπο να εποφθαλμιά τα καλά των άλλων, οδηγεί σε σεξουαλικές υπερβολές, στη λαγνεία, σε οξύ ανταγωνισμό και προκαλεί θλίψη.
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Λέω «σύντομο» γιατί θα μπορούσα να γράφω σελίδες ολόκληρες για κάθε κέντρο/χρώμα και επίσης θα μπορούσα να σας δείξω τις κινήσεις που συνδέονται με κάθε χρώμα και μπορούν να το ενεργοποιήσουν ή να το ευθυγραμμίσουν… Λίγο δύσκολο να γίνουν όλα αυτά μέσα από το φόρουμ!
Όπως και να ‘χει, σκοπεύω να γράψω στη συνέχεια λίγα λόγια για το πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους τα χρώματα όταν δεν λειτουργούν σωστά τα κέντρα, ποιος είναι ο μηχανισμός με τον οποίο κλέβουν ενέργεια το ένα από το άλλο και πώς μπορούμε να καταλάβουμε αν κάτι τέτοιο συμβαίνει σε εμάς.
Επίσης θα γράψω λίγα πράγματα για το χρυσό, το ασήμι και την πλατίνα ως δονήσεις και ως χρώματα. Μετά, θα ασχοληθούμε λίγο με κάποιες αποχρώσεις (πχ το βιολετί, το τυρκουάζ κτλ) και, τέλος, με τα χρώματα όπως φαίνονται στην αύρα.
Όλα αυτά όμως μετά από μία εβδομάδα. Δυστυχώς για επαγγελματικούς λόγους θα βρεθώ εκτός Ελλάδος την ερχόμενη εβδομάδα και δεν θα έχω πρόσβαση στο ίντερνετ (και να έχω κάποια στιγμή, δεν θα μπορώ να γράψω ελληνικά). Ως εκ τούτου… σας φιλώ όλους γλυκά και ανανεώνω το ραντεβού μας για το επόμενο Σαβ/κο, πρώτα ο Θεός!!!
Ευχαριστώ πολύ.
Με αγάπη,
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
quote:
Το συγκεκριμένο κέντρο έχει ως σκοπό την αναπαραγωγή. Όχι μόνο σε υλικό επίπεδο, αλλά και σε πνευματικό: γεννά την έμπνευση για όλα τα υπόλοιπα κέντρα και ζωοποιεί τη δραστηριότητα στον άνθρωπο. Είναι το κέντρο της δημιουργίας και της δημιουργικότητας. Είναι ο εξερευνητής, η γεννήτρια και η ώθηση μέσα μας.
Να υποθέσω οτι αυτό το κέντρο είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένο σε επιστήμονες, καλλιτέχνες κτλ?
Νομίζω πως αυτό με την έμπνευση μπορεί να είναι διαφωτιστικότατο!
Γενικότερα όμως νομίζω οτι μας επηρεάζει όλους σε έντονο βαθμό.
Υπάρχουν περίοδοι που νιώθουμε περισσότερο ενεργητικοί, με μεγαλύτερη έμπνευση και δημιουργική τάση ώστε να καταπιανόμαστε με κάτι το καινούριο ή κάτι γενικότερα ώστε να διοχετεύσουμε την ενέργεια μας.
quote:
Επίσης θα γράψω λίγα πράγματα για το χρυσό, το ασήμι και την πλατίνα ως δονήσεις και ως χρώματα. Μετά, θα ασχοληθούμε λίγο με κάποιες αποχρώσεις (πχ το βιολετί, το τυρκουάζ κτλ) και, τέλος, με τα χρώματα όπως φαίνονται στην αύρα.
Ειλικρινά, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο κάτι τέτοιο!
Μιας και θα λείψεις λοιπόν για μερικές ημέρες, αγαπητή μου Unseen, θα διαβάσω λίγο καλύτερα όσα έχουμε πει έως τώρα γιατί χρώμα στο χρώμα μπερδεύτηκα λιγάκι! 
Οπότε θα μαζέψω καμιά απορία - αν έχω κάποια μετά κι από την δεύτερη ανάγνωση - και θα την ρίξω στο τραπέζι!
In anticipation of my resurrection...
Λοιπόν...
Καλέ μου φίλε Dying Incubus
Πράγματι το πράσινο κέντρο είναι περισσότερο ανεπτυγμένο στους καλλιτέχνες, τους επιστήμονες αιχμής (οποιουδήποτε κλάδου), τους συγγραφείς ή τους φιλοσόφους. Και δρα κυρίως σαν τον σπινθήρα, σαν τη στιγμή της ανάφλεξης που ανοίγει έναν νέο δρόμο.
Τον δρόμο στη συνέχεια τον περπατούν τα τρία ανώτερα κέντρα και αυτά είναι που αναλαμβάνουν τα... μαθηματικά της έμπνευσης. Την πολλαπλασιάζουν, τη συνθέτουν, την αναλύουν, κτλ.
Νομίζω ότι πολλά περισσότερα πράγματα θα γίνουν κατανοητά μόλις εξηγήσω πώς αλληλεπιδρούν τα κέντρα, σύντομα δηλαδή.
Στο μεταξύ θα παραθέσω μια ενορατική άσκηση χρωμάτων.
Ας φανταστούμε ότι μόλις ξεκινά η μέρα μας. Σηκωθήκαμε από το κρεβάτι πριν από λίγο, είμαστε ορεξάτοι και κεφάτοι. Σκεφτόμαστε ένα χρώμα, αυτό που θα θέλαμε να μας εκφράζει, και σκεφτόμαστε ότι κυριοκλεκτικά βουτάμε μέσα σε αυτό ώστε να μας χρωματίζει ολόκληρους. Βγαίνουμε έξω στον δρόμο και, όπως κάθε μέρα, αγγίζουμε πράγματα ή άλλους ανθρώπους. Καθετί που αγγίζουμε παίρνει λίγο από το χρώμα μας. Καθετί που μας αγγίζει αφήνει λίγο από το χρώμα του πάνω μας.
Φανταστείτε πώς ξεκινήσαμε σαν ένα χρώμα και πώς καταλήγουμε στο τέλος της ημέρας, ένα ζωντανό ουράνιο τόξο - ή μια μουτζούρα; Εξαρτάται από το τι σήμαινε η συγκεκριμένη μέρα για μας. Ας αρχίσουμε έπειτα να βγάζουμε ένα-ένα τα χρώματα που δεν μας αρέσουν. Ποιος ή τι πρόσθεσε αυτό το χρώμα πάνω μας; Μήπως η δική μας αντίδραση, το δικό μας συναίσθημα για το συγκεκριμένο χρώμα προσέθεσαν κι άλλα χρώματα στο σύνολο και ποια;
Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα και όμορφη άσκηση...
Και με αυτήν σας χαιρετώ προσωρινά και εύχομαι μια πανέμορφη, γεμάτη χρώματα εβδομάδα για αύριο.
Με αγάπη,
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Unseen μου αρέσει η άσκηση που μας έβαλες.
Λοιπόν, αν και ξύπνησα πρό πολλού, βουτάω μέσα στο αγαπημένο μου γαλάζιο και φεύγω για έξω...ευτυχώς που έχω γράψει τι πρέπει να αγοράσω γιατί προβλέπω να κυκλοφορώ σαν υπνωτισμένη...
Θα περιγράψω αργότερα το αποτέλεσμα για να ακούσω τα σχόλια σου.
Θα χαρώ πολύ να μάθω τα αποτελέσματα της άσκησης... Πόσο μάλλον αν ήταν εργάσιμη μέρα για σένα σήμερα, δεδομένου του υπέροχου επαγγέλματός σου... (η nst μας είναι μαία, για όσους δεν το γνωρίζουν).
Κατά τα άλλα, ας κάνουμε μια μικρή ανακεφαλαίωση: όπως είπαμε, στο κινεζικό σύστημα θεώρησης υπάρχουν πέντε βασικά ενεργειακά κέντρα κατά σειρά από το κατώτερο προς το ανώτερο (από πλευράς ποσότητας και ποιότητας ενέργειας της οποίας γίνεται επεξεργασία): 1. της σκέψης (λευκό), 2. της (συγ)κίνησης (κόκκινο), 3. του ενστίκτου (μπλε), 4. των συναισθημάτων (κίτρινο) και 5. το σεξουαλικό (πράσινο).
Το κέντρο των συναισθημάτων και το κέντρο της συγκίνησης είναι υπεύθυνα για τις ονειροπολήσεις και τις φαντασιώσεις, οι οποίες προκύπτουν όταν αυτά τα δύο κέντρα δεν λειτουργούν σωστά.
Συγκεκριμένα, όταν δεν διαθέτουν αρκετή ενέργεια τη στιγμή της φαντασίωσης επειδή το άτομο προηγουμένως ήταν θυμωμένο ή ανήσυχο ή σε υπερδιέγερση και γενικά πολύ εμπλεγμένο συναισθηματικά και συγκινησιακά (ενώ θα έπρεπε να είναι αποστασιοποιημένο).
Αυτό που συμβαίνει λοιπόν είναι ότι τα δύο παραπάνω κέντρα, αφού έχουν έλλειψη ενέργειας τα ίδια, κλέβουν ενέργεια από το υψηλότερό τους (το σεξουαλικό) και επειδή η ενέργεια που έρχεται από το κέντρο αυτό είναι πολύ υψηλότερη από αυτήν που είναι προγραμματισμένα να επεξεργαστούν, περιέρχονται σε μια κατάσταση σα να είχαν πιει πολύ αλκοόλ ή να είχαν πάρει ναρκωτικά, την κατάσταση δηλ. της έκστασης ή της διάθεσης φυγής από την πραγματικότητα.
Σύμφωνα τώρα με την αρχή της ανταποδοτικότητας, θα πρέπει να δούμε και την αντίστροφη διαδικασία. Ας πούμε λοιπόν ότι καλείται να δουλέψει το σεξουαλικό κέντρο, όμως να που δεν έχει αρκετή ενέργεια γιατί την έχουν κλέψει όλα τα άλλα κέντρα (μάλιστα, αν αυτό συνεχίζεται επί μακρόν, οδηγείται κανείς στην ανικανότητα ή την ψυχρότητα).
Έρχεται λοιπόν το πράσινο κέντρο και αρχίζει να συγκεντρώνει ό,τι ενέργεια διαθέτουν τα υπόλοιπα κέντρα. Όμως η ενέργεια που λαμβάνει είναι πολύ χαμηλότερης δόνησης από αυτήν που χρειάζεται για να λειτουργήσει ομαλά. Συν ότι λαμβάνει και τον μηχανισμό των φαντασιώσεων και της ονειροπόλησης που δημιούργησαν τα δύο κατώτερά του κέντρα.
Κι έτσι το σεξουαλικό κέντρο το οποίο δεν έχει δύο όψεις, αλλά σε κανονικές συνθήκες βρίσκει κάτι ευχάριστο ή τίποτα, καλό ή τίποτα, αρχίζει ξαφνικά να παρουσιάζει προτιμήσεις, γεύσεις, διάφορες ηθικές στάσεις, χιλιάδες σκοπούς κτλ., γεγονός που αποτελεί ένδειξη της σύνδεσής του με άλλα, κατώτερα κέντρα από το οποίο λαμβάνει ενέργεια, πράγμα που δεν είναι φυσιολογική αλλά παθολογική κατάσταση. Τα πράγματα στη φυσιολογική τους κατάσταση είναι πολύ απλά.
Και με αυτήν την ανάλυση (λίγο περίπλοκη αλλά απαραίτητη), ολοκληρώνουμε την παρουσίαση των πέντε κινεζικών ενεργειακών κέντρων που εκδηλώνονται μέσα από τα πέντε βασικά (κατά τους Κινέζους) χρώματα…
Ευχαριστώ πολύ.
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
δεν θα μπορούσα να κάνω την άσκηση στον εργασιακό μου χώρο επειδή αν και είναι ευχάριστος, απαιτεί συγκεκριμένη προσοχή και ως εκ τούτου εκεί, δεν έχω ευκαιρία αυτοπαρατήρησης και πειραματισμων.Την έκανα όμως στο σούπερ μάρκετ...
Λοιπόν εν μέσω ανθρώπων, αντικειμένων, μυρωδιών κλπ μάζεψα ένα σύνολο χρωμάτων τα οποία εκ των υστέρων χρησιμοποίησα ανάλογα.
Η προτίμηση μου ήταν τα λαχανικά...
Δεν ξέρω τι άφησα εγώ αλλά μπορώ να πω τι ένιωσα οτι πήρα.
Εκ των υστέρων κατασκεύασα ένα, ας πούμε ''πίνακα'' με αρκετά χρώματα με σαφή σχέδια και περιγράμματα.
Το θέμα του έχει σχέση με εξοχή...επάνω αριστερά βάζω λίγο γκρί προερχόμενο απ' οτι δεν μου άρεσε, ελπίζοντας να διαλυθεί απο τον άνεμο και τον ήλιο.
Αφήνω τώρα την φαντασία και έρχομαι σε κάτι που με έβαλε σε σκέψεις.
Μέσα απο τη περιγραφή των λειτουργιών των κέντρων σύμφωνα με την κινέζικη θεωρία και με την χρήση λέξεων όπως κλοπή, φαντασίωση, μπλέξιμο κλπ παρουσιάζεται ενας διαχωρισμός της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης σε πέντε διαφορετικά μέρη.
Με αυτόν τον τρόπο προκαλείται και διαιωνίζεται μια εσωτερική σύγκρουση.
Η άποψη μου είναι οτι υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι πρόσληψης εντυπώσεων και ανάλυσης δεδομένων σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα ανάλογα της ανάγκης που υπάρχει εκείνη την εποχή και της ιδιοσυγκρασίας του ατόμου.
Για να ''ξεφύγουμε'' απο αυτή την διαφορά θα πρέπει να εχουμε φτάσει στην πλήρη αυτογνωσία και να θεωρούμε τα πράγματα με εναν ανωτερο καθαρό νου, πράγμα πολύ δύσκολο με τον τρόπο ζωής μας.
Νομίζω οτι μόνο σε συνθήκες διαλογισμού και χαλάρωσης μπορεί να αναγνωριστούν με κάποια σχετική ακρίβεια τα κέντρα μας.
Επειδή όμως αυτό δεν είναι μονίμως εφικτό εφ' οσον δεχόμαστε συνέχεια ερεθίσματα απο πολλές πηγές και κυρίως απο την ενέργεια τόσων ανθρώπων, πιστεύω οτι πρός το παρόν καλό θα ήταν να αποδεχθούμε όλη αυτή την πολλαπλότητα σαν ένα ενιαίο σύνολο αντί να την μοιράζουμε, πράγμα που θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερικές εντάσεις.
Φιλικά
Πολύ θα ήθελα να μπορούσα να δω τον πίνακα που έφτιαξες... Αχ αυτά τα "σαφή σχέδια και περιγράμματα", πόσο πολύ σου ταιριάζουν!!
Εγώ είχα κάνει αυτή την άσκηση στο πλαίσιο ενός διήμερου σεμιναρίου χοροθεραπείας. Κάναμε μια παντομίμα, καθένας φανταζόταν ότι βάφεται το χρώμα που του ταιριάζει και μετά έβγαινε και καλά στον δρόμο. Αντί για "καλημέρα" αγγιζόμασταν, ήμασταν και καμιά 20ριά άτομα στο σεμινάριο και μπορείς να φανταστείς το αποτέλεσμα. Μετά από κανένα τέταρτο αγγιγμάτων οπότε "τελείωνε η μέρα και γυρίζαμε σπίτι" ήμασταν όλοι ένα κουβάρι χρωμάτων, ένα υπέροχο πολυποίκιλο παζλ των χρωμάτων όλων των υπολοίπων. Πολύ καλή άσκηση πραγματικά.
Όσο για το άλλο σημείο που θίγεις, έχεις ασφαλώς δίκιο. Είναι καλό να θεωρούμε τη ζωή μας σαν ένα σύνολο και να μην βλέπουμε την εικόνα σαν παζλ, το οποίο πρέπει να σπάσουμε στα επιμέρους κομμάτια του. Και αυτή σου η προσέγγιση είναι ασφαλώς ένα πολύ ωραίο blue shift.
Όμως... αυτή είναι η μοίρα της ανάλυσης... να παίρνεις ένα σύνολο και να το ανατέμνεις, να βλέπεις τα εξ ων συντίθεται, να αφήνεις για λίγο τη μεγαλύτερη εικόνα και να εστιάζεις στα επιμέρους τμήματά της. Που κι αυτό είναι ένα ωραίο red shift.
Γιατί σκέψου: για να μπορέσεις να παίξεις στο πιάνο μια συμφωνία του Μότσαρτ, θα πρέπει πρώτα να μάθεις τις νότες, τις συγχορδίες και πώς να τα παίζεις όλα αυτά στο πιάνο.
Προτού να μάθεις να γράφεις, είναι απαραίτητο να μάθεις τα γράμματα, πώς να συλλαβίζεις, πώς σιγά-σιγά να φτιάχνεις σωστές λέξεις και φράσεις...
Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε όλοι λίγο-πολύ... αναλφάβητοι. Ψελλίζουμε, ψηλαφούμε, προσπαθούμε να μάθουμε να διαβάζουμε τα ίχνη και τα σημάδια που μας άφησε απλόχερα γύρω η Δημιουργία.
Και ασφαλώς δεν ξεχνάμε να βλέπουμε ολόκληρη την εικόνα μέσα στη χαρά της ζωής και να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για όλα όσα μας δίνονται και για το υπέροχο μυστήριο που αποτελούμε... 
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Edited by - Unseen on 02/11/2006 16:27:37