- \** ΕΣΩ...AνατροπΗ **/ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
...είμαι το μάτι που βλέπει τα πάντα..
Oh, yes...
This kind of eye/No tasks/NO TASKS
Kαλημέρα αγαπημένε 1900...
Va(l)nta
....
angry!!!
Edited by - Valnta on 17/12/2003 15:36:48
Ενας απεραντος δυναμισμος 1900, 
Όλοι ξέρουμε τι είμαστε...
όσο κι αν πονάμε για αυτή μας τη γνώση.
Όσο βαθιά κι αν την έχουμε θάψει
ξέρουμε...
Όσο κι αν βολοδέρνουμε σ' αυτά τα γλυκά μας ψέμματα
Σ' αυτη τη μεγάλη μας προσπάθεια να καταρίψουμε
τα καθιερωμένα, ενώ είμαστε ένα απ' αυτα.
Μη δημιουργεις καθιερωμένα
Ασχολήσου με την ψυχή σου
Ρίξε μια ειλικρινή ματια στον εαυτόν σου
Έτσι και μόνο θα είσαι εκτός
Δηλαδη μια οντότητα κι όχι μια ακόμη ουτοπία...
Ένα όμορφο πτώμα
που ποτέ δε θ' αναστηθεί...
“Τι θάνατος να μην μπορείς καν να δεχτείς την αλήθεια σου για σένα.
Μια αλήθεια που μερικές φορές είναι
σκληρή,
αμείλικτη,
σαν την αυταπάτη μιας ολόκληρης ζωής...
quote:
Kαλημέρα αγαπημένε 1900...Va(l)nta
....
angry!!!
Καλημέρα κι απο μένα (εστω και καθυστερημένα)
καλή μου angry Valnta
Και η καλή μέρα απ' το πρωί φαινεται
Υπάρχει εμπνευση σήμερα, το μυρίζομαι.
Ξυπνησες και πολύ όμορφο θέμα σημερα Valnta ("ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ")
Και ακόμη ένα μέλος ήρθε στα μέρη μας
Καλημέρα και καλωσήρθες Destiny
quote:
Ενας απεραντος δυναμισμος 1900
Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Για μένα αυτό που λες είναι επιβεβαίωση, γιατί είναι ακριβώς αυτο που ήθελα να πετύχω.
Thank you
Thank you all
Edited by - 1900 on 17/12/2003 17:01:39
..ξερεις η Ανατροπη μπορει να επιτευχθει και απο αυτη τη Χωρα..
..ειχα ξαναπερπατησει στο παρελθον..μα δεν ελυσα Κανεναν..
..μαλλον δεν ηταν η ωρα μου...
..Ζωη σε ρωτησα πως Λυνεσαι...μα μου ψιθιρισες
..λυμενα & αλυτα του Κοσμου τα δεινα..
..με θυσια απο το Αιμα που Εχυσα, τωρα θα προσπαθησω..
..θα λυσω το Χτες...και θα συνεχισω στο Σημερα...στο Αυριο....
quote:
περπατησα ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΓΡΙΦΩΝ....ξερεις η Ανατροπη μπορει να επιτευχθει και απο αυτη τη Χωρα..
..ειχα ξαναπερπατησει στο παρελθον..μα δεν ελυσα Κανεναν..
...Κι ύστερα σταμάτησα για λίγο να κυνηγώ απαντήσεις κι αφέθηκα...
...γύρισα το κεφάλι μου και τις είδα ν' αναπνέουν εντος μου...
...χάραξα ένα χαμόγελο...
... Θα μείνω στο σήμερα
σα να 'ναι χτες
σα να 'ναι αύριο...
Καλημέρα
Εκει μες στο σκοταδι της, κρυβεται η ..Γαληνη...
Ειμαι εδω.. για να Χαμογελώ.. Μαζι σου..Μαζι σας..
quote:...γύρισα το κεφάλι μου και τις είδα ν' αναπνέουν εντος μου...
False
Evidence
Appearing
Real
BREAK FREE!!!
Edited by - 1900 on 18/12/2003 18:46:52
Came to this world by caesarean section
Dreams of a place with a better selection
Dreams of a face that is pure perfection
........
Νοιώθω κούραση απ΄ τις κακιές θάλασσες
Κι απ' τη μυστήρια γη.
Είμαι κουρασμένος με τις κότες:
Ποτέ δεν μπορέσαμε να μάθουμε
Τι σκέφτονται,
Και μας κοιτάζουν μ' αδιάφορα μάτια
Χωρίς καν να νοιάζονται για τους ανθρώπους.
...............
Τελικά ας πούμε την αλήθεια,
πως ποτέ δε συμφωνήσαμε
με κείνες τις νύχτες, που
μπορείς να τις συγκρίνεις
με καμήλες ή με μύγες.
...........
Κουράστηκα με τις αναμνήσεις.
Θέλω, όταν γεννιέται ο άνθρωπος
Να μυρίζει τα λουλούδια και το φρέσκο χώμα,
Την άψογη φωτιά
Κι όχι αυτό που όλοι ανάσαιναν.
Αφήστε ήσυχους αυτούς που γεννιούνται!
Μεριάστε να μεγαλώσουν.
Μην τα 'χετε σκεφτεί όλα γι' αυτούς.
Μην τους διαβάζετε το ίδιο βιβλίο.
Αφήστε τους ν' ανακαλύψουν την αυγή
Και να δώσουν όνομα στα φιλιά τους.
Θέλω να κουραστείς μαζί μου
Για κάθε τι ωραίο
Για καθετί που μας γερνάει
Για καθετί που το' χουν έτοιμο
Για να κουράσουν τους άλλους.
Ας κουραστούμε μ' αυτό που σκοτώνει
Και μ΄ αυτό που δεν θέλει να πεθάνει.
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Σ’ ώρες ασχετες ξεσπάω το θυμο
Σαν και σενα στις πλατείες της σιωπής
Τον ισκιο μου τραβάω..
Σαν και σενα διαμελίζομαι στο φως
Μες σ’αυτό το πλαστικό το καθεστώς
Και τη νύχτα, στα κομμάτια μου γυρνω
Και τα ξανακολλάω…
Μέρες αδέσποτες σφυρίζουν
στο μπαλκονι μου
Μέρες αδεσποτες σφηνώθηκαν
στη πολη μου
Σημαδεύουνε το μέλλον,
πετυχαίνουν το παρόν
και με στρίμωξαν
σ’ ατέλειωτο κρυφτό
Σαν και σένα το πρωί στην αγορά
Ψάχνω ένα φτηνό ζευγάρι φτερά
Μου πουλούν κατι κλεμμένα τελικά
κι όμως
επιμένω..
Παίρνω φόρα και ζυγίζω τον καιρό
Το κορμί μου στο κενό να εμπιστευτώ
Και ξεχνάω πως κι αυτόν τον ουρανό
Τον έχουν πουλημένο…
Χρήστος Θηβαίος
--------------
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ...
Edited by - 1900 on 19/12/2003 19:31:17
quote:
Θέλω, όταν γεννιέται ο άνθρωπος
Να μυρίζει τα λουλούδια και το φρέσκο χώμα,
Την άψογη φωτιά
Κι όχι αυτό που όλοι ανάσαιναν.
Αφήστε ήσυχους αυτούς που γεννιούνται!
Μεριάστε να μεγαλώσουν.
Μην τα 'χετε σκεφτεί όλα γι' αυτούς.
Μην τους διαβάζετε το ίδιο βιβλίο.
Αφήστε τους ν' ανακαλύψουν την αυγή
Και να δώσουν όνομα στα φιλιά τους.
Θέλω να κουραστείς μαζί μου
Για κάθε τι ωραίο
Για καθετί που μας γερνάει
Για καθετί που το' χουν έτοιμο
Για να κουράσουν τους άλλους.
Ας κουραστούμε μ' αυτό που σκοτώνει
Και μ΄ αυτό που δεν θέλει να πεθάνει.
Tom Waits
Last night I dreamed that I was dreaming of you
And from a window across the lawn I watched you undress
Wearing your sunset of purple tightly woven around your hair
That rose in strangled ebony curls
Moving in a yellow bedroom light
The air is wet with sound
The faraway yelping of a wounded dog
And the ground is drinking a slow faucet leak
Your house is so soft and fading as it soaks the black summer heat
A light goes on and the door opens
And a yellow cat runs out on the stream of hall light and into the yard
A wooden cherry scent is faintly breathing the air
I hear your champagne laugh
You wear two lavender orchids
One in your hair and one on your hip
A string of yellow carnival lights comes on with the dusk
Circling the lake with a slowly dipping halo
And I hear a banjo tango
And you dance into the shadow of a black poplar tree
And I watched you as you disappeared
I watched you as you disappeared
I watched you as you disappeared
I watched you as you disappeared
Edited by - 1900 on 20/12/2003 05:18:11
Η τροφή της ψυχής είναι ο εγωισμός...
Χμμ..ποιά ψυχή θ'αγγίξω σήμερα για να χορτάσω..
Θα καψω τα σωθικά μου αποψε
να μυρίσεις κρέας και
να ΄ρθεις να σε φιλέψω..
Αχ ψυχή μου αχόρταγη!...
Edited by - 1900 on 20/12/2003 06:22:26
Στο μυαλό είναι ο Στόχος,
το νου σου ε;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ
Edited by - 1900 on 20/12/2003 06:32:44
είναι αναπόφευκτο να χάσει τη γεύση της.
Αν συνεχίσεις να τη μασάς όμως
θα χαθεί και η ίδια η μαστίχα.
Θα λιώσει στο στόμα σου.
Κι αν νομίζεις κιολας πως η μαστίχα είσαι εσύ,
τοτε...παει...χάθηκες.
ρητορικά χαλίκια...
Θ.Παπακωνσταντίνου
