- Kατάθεσις σκέψεων Νο 2 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Η βούληση μας ομως ειναι αυτή που θα διαλεξει το πως θα γίνει αυτό...δλδ αν και δεν μπορούμε να αποφασίσουμε ως προσωπικότητες το αν θα μας ''συμβει '' το ενα η το αλλο...μπορουμε να εχουμε την εκλογή, του πως θα διαχειριστούμε το ''συμβαν''...
Μεχρι να αναγνωρίσουμε αυτο που πρέπει να δούμε...επαναλαμβανονται στην ζωή μας οι ιδιες παραμετροι...και συνανταμε στο προσωπο των συναθρώπων μας το πριν και το μετά ....το εσω και το εξω ....εμενα μεσα απο εσενα .....ολο το σύμπαν σε μια ματιά...
κορδέλλες τυλίγονται γυρω απο το στήθος σου και σε καθε κινηση του αναθαρρευουν...
Αφέσου να πέσεις απο τη κορυφή που σε κρατά φυλακισμένο...στην δίνη της φαντασίας και αυτη την φορα τον ηλιο θα κοιταξεις με ολάνοιχτα τα χερια της αγαπημενης μορφής ...
Μην περιμενεις τίποτα παρα μονο ενα βλέμμα μα φέρνει μια γαλήνη που ειναι η μονη ευτυχία...
Ελα ...η πρασινη ακτινα θα κυλίσει ...μαζί της θα μπεις στο χορό της καρδιάς ..αυτον που θέλησες και αρνήθηκες...
Edited by - nst on 04/07/2009 22:14:25
Εσυ εισαι αυτό που με τοση τρυφερότητα θέλησε να ξαναεπιστρέψει ...να το θυμασαι {6}
Ασε να φανουν ολα οσα είσαι {5}..μονο μεσα απο την στοργή.. {3}
Οτι αντιλαμβανεσαι δεν το εφιαξες εσυ αλλα ειναι η εμπνευση που ζητησες .., φυλαξε την {2}
Η ζωη ειναι υπεροχη και ειναι ενα θείο δώρο ....δόξασε την {7}
Αυτο το απέραντο.. ειναι οτι ωραιότερο σου εχει συμβει...{1}
http://www.youtube.com/watch?v=V1FgU8HhDyE&feature=related
Edited by - nst on 05/07/2009 13:58:13
Οι διαστρεβλώσεις, αιτία της ασθένειας
Η θεραπεία σε όποιο επίπεδο κι αν αποδίδεται, χρειάζεται να κατανοηθεί με εσωτερικότητα και να αναδειχτεί μέσα από το ίδιο το μυστήριο της ζωής που έχει φυσική εκδήλωση.
Η ιατρική σαν επιστήμη χρειάζεται να κατανοηθεί σύμφωνα με το πεδίο που θεραπεύει
Ο εσωτερισμός σαν επιστήμη χρειάζεται να κατανοηθεί σύμφωνα με το πεδίο που εκδηλώνεται η ασθένεια…
Χωρίς τον συνδυασμό των δύο επιστημών, η υγεία θα βρίσκεται πάντα σε πειραματικό στάδιο και θα τεκμηριώνεται κάθε φορά με τον θάνατο!
Πριν από την θεραπεία, χρειάζεται η κατανόηση της σε ένα βαθύτερο επίπεδο, επικεντρώνοντας την προσοχή μας σ’ αυτήν την δύναμη που κάνει τα σώματα των ανθρώπων να αντιδρούν στην θεραπευτική αγωγή με έναν ιδιαίτερο και ατομικό τρόπο, φέρνοντας πολλές φορές τους θεραπευτές σε απόγνωση, για την ομαλή πορεία της ανάνηψης…΄Ετσι συγκέντρωσαν αυτές τις αντιδράσεις σε μια ακόμα ατεκμηρίωτη άποψη για την συμβολή των φαρμάκων στην ασθένεια, καταχωρώντας την εμπειρία τους σε σχέση με τις αντιδράσεις, σαν «αντενδείξεις»…
Οι αντιδράσεις των ανθρώπων στην ίδια τους την θεραπεία, φαίνεται να ισορροπούν μόνο μέσα από την δύναμη της πίστης και της εμπιστοσύνης, που αυτό φαινομενικά μπορεί να αποδοθεί στον γιατρό και στον θεό, αλλά ουσιαστικά η πίστη και η εμπιστοσύνη ανοίγει τα δύο σημαντικά κέντρα του ανθρώπινου όντος, δηλαδή το 7ο και το 1ο, επιτρέποντας στην πνευματική ουσία να δράσει υπέρ της συνείδησης του ανθρώπου και να γίνει η δυναμική της ίδιας του της θεραπείας…
Το ότι είμαστε σε θέση να αποκωδικοποιούμε πρακτικά τα εσωτερικά μας θέματα, μας δίνει την δυνατότητα να είμαστε εμείς οι ίδιοι, οι επιστήμονες της ζωής μας.
Έτσι, δύο ουσιαστικές ποιότητες που δρουν στην θεραπεία μας και τις γνωρίζουμε πρακτικά, μπορούμε να τις αντιληφθούμε και εσωτερικά, φέρνοντας μέσα μας τις εξωτερικές επιρροές τους…
Πίστη και εμπιστοσύνη
Υπάρχει και μια τρίτη δύναμη που φαίνεται να δρα καταλυτικά στην θεραπεία και αυτή είναι η συνέπεια προς την προτεινόμενη αγωγή, που μπορεί επίσης φαινομενικά να έχει επιρροή από τον εκάστοτε θεραπευτή, χρειάζεται όμως η προσωπική αφοσίωση και προσοχή στην δόση, την ώρα και την δράση της αγωγής με ατομική ευθύνη. ΄Ετσι ουσιαστικά αυτή η συνέπεια, φέρνει αρμονία στο 3ο μας κέντρο, ανοίγοντας την θέληση μας να αφοσιωθούμε στον σκοπό μας και ισορροπεί την εξαρτητική επιθυμία
Αφοσίωση
Υποδεέστερες δυνάμεις ασκούνται στην συνείδησή μας, κατά την διάρκεια της θεραπείας μας, που όμως είναι πρακτικά ανεκτές από την συνείδησή μας και αυτές είναι η επιμονή και η υπομονή, που φαινομενικά φαίνεται να προωθούν τον κατευνασμό δυσάρεστων συναισθημάτων, όμως ουσιαστικά επεμβαίνουν στο κέντρο της επίφυσης και εναρμονίζουν την ύπαρξή μας με την αγάπη χωρίς όρους, που ωθεί την συνειδησιακή δομή του ανθρώπου να αυτό-αναγνωρίζεται, επιτρέποντας στα πράγματα να εκδηλώνονται όπως είναι…
Υπομονή και επιμονή.
Η ζωή μας φαίνεται να είναι πολύ πρακτική για όλους τους ανθρώπους, και η διερεύνησή της εσωτερικά δεν αποκλείει αυτό το μέρος της εκδήλωσης, αλλά αλλάζει μόνο την θεώρηση της πρακτικότητας, μεταβάλλοντάς την από αιτία σε αποτέλεσμα.
Αναγνωρίζοντας τις κύριες τάσεις της ζωής, μπορούμε να διακρίνουμε την δυναμική που την δομεί στον φυσικό κόσμο και την επηρεάζει σε ένα βαθύτερο επίπεδο, ασκώντας πάνω της μια πρακτική εξουσία…
Οι θεμελιώδεις τάσεις είναι η απόκτηση και η απώθηση…Και είναι οι αρχές ζωής κάθε όντος που ζει στον κόσμο μας. Η απόκτηση βοηθά στην απορρόφηση της ζωής και η απώθηση βοηθά στην συντήρηση της…
Ας δούμε αυτές τις θεμελιώδεις τάσεις πρακτικά στην ζωή μας και που μας ωθεί η διαστρέβλωση των θετικών τους δυνάμεων…
Η απόκτηση επενεργεί στην τάση του ανθρώπου να αυτό-συντηρείται…Να δημιουργεί την υποδομή της επιβίωσής του μέσα από την τροφή, την εργασία (σε όλες της τις δομές), τον έρωτα. Τον ωθεί να ανοίγεται στην εμπειρία και να την εμπιστεύεται με κατάφαση… «ναι»
Η απώθηση επενεργεί στην τάση του ανθρώπου να αυτό-προστατεύεται…Να δημιουργεί την υποδομή της ασφάλειάς του μέσα από τον σεβασμό του προς την φύση των πραγμάτων . Τον ωθεί να δημιουργεί την εμπειρία του και να απορρίπτει το βλαβερό μέρος της με άρνηση… «όχι»
΄Όταν αυτές οι τάσεις διαστρεβλωθούν, αλλοιώνεται η αρχέγονη θετική τους δράση στην δομή της συνείδησης ενός ανθρώπου και γίνονται δηλητηριώδεις πρακτικές που επηρεάζουν τα συναισθήματα και κατά συνέπεια τις σκέψεις και τις πράξεις του.
Στην ουσία, με την διαστρέβλωση, εμποδίζεται η εναρμόνιση των δυο αυτών τάσεων και επιτρέπεται σε μια άλλη δυναμική τάση να αναδυθεί και να επιδράσει στην ζωή του ανθρώπου, που δεν είναι ενδογενής, αλλά δημιουργείται από την παρόρμηση των δύο πρώτων, η τάση της σύγχυσης.
Η σύγχυση επενεργεί στην ελεύθερη βούληση της συνείδησης και έτσι ο άνθρωπος μένει αβέβαιος στα θέλω του, να αποκτήσει ή να απωθήσει την ίδια την ζωή του και μεταφέρεται από το «ναι», στο «όχι», μέσα από την παρόρμηση των δύο, δημιουργώντας μοτίβα αντίληψης, που επεμβαίνουν σε όλα του τα πεδία.
Η διαστρέβλωση που υφίσταται η τάση της απόκτησης, την μεταβάλλει σε αρπαγή, εξάρτηση και απληστία. Η ζωή δεν μπορεί να απορροφηθεί με εμπιστοσύνη και έτσι ο άνθρωπος προσπαθεί να κρατηθεί από αυτήν με την υπερβολή…στο φαγητό, την εργασία, τον έρωτα…Το ένστικτο αυτό-συντήρησης προσβάλλεται από την διαστρέβλωση της απόκτησης, έτσι ώστε ο άνθρωπος να μην μπορεί να εμπιστευθεί την πληρότητά του και να αποζητάει διαρκώς νέα αποκτήματα...
Η διαστρέβλωση που υφίσταται η τάση της απώθησης, την μεταβάλλει σε φόβο, επιθετικότητα και άρνηση, κάνοντας τον ζωντανό οργανισμό να απομονώνεται από τους χυμούς της ζωής, μένοντας διαρκώς στον εαυτό του, αφού δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με το περιβάλλον του. Το ένστικτο αυτό-προστασίας προσβάλλεται από την διαστρέβλωση της απώθησης, έτσι ώστε ο άνθρωπος να μην μπορεί να εμπιστευθεί την φύση των πραγμάτων και να βρίσκεται απομονωμένος σε θέση άμυνας.
Κυριαρχώντας οι αρνητικές ποιότητες των δύο αυτών θεμελιωδών τάσεων της ζωής, ο άνθρωπος βρίσκεται σε σύγχυση, μην ξέροντας πως θέλει να κυριαρχήσει στην ζωή του. Φαίνεται πως η ελεύθερη βούληση δεν μπορεί να ασκηθεί σύμφωνα με την αρχέγονη δράση της και παραλύει, δημιουργώντας στον άνθρωπο ανικανότητα δράσης και ανταπόκρισης στην ζωή…
Μέσα από την εσωτερική εργασία της θεραπείας μας, ανακαλύπτουμε τις αρχέγονες λειτουργίες του φυσικού ανθρώπου και επεμβαίνουμε συνειδητά στις διαστρεβλώσεις τους, που δημιούργησαν τα μοντέλα της ζωής μας, παραλύοντας την θέλησή μας και εξουδετερώνοντας την δύναμή μας, μέσα από την σύγχυση…Οι πληθώρα των ασθενειών, εκτός από αυτές που οφείλονται σε εξελικτικούς παράγοντες της ψυχής μας, είναι εξαρτημένες από την μία ή την άλλη τάση, που μας αδρανοποιούν μέσα από την σύγχυση, προσβάλλοντας τον οργανισμό μας…
Η επιστροφή μας στον Εαυτό μας γίνεται μέσα από τις δυνάμεις της πίστης, της εμπιστοσύνης και της αφοσίωσης και των επ’ αυτών ενεργηθεισών υποδυνάμεων της επιμονής και της υπομονής, ώστε να αναπτύξουμε στην συνείδησή μας την δράση και την ανταπόκριση, θεραπεύοντας τις διαστρεβλώσεις…
Bασω Νικολοπούλου
"Αυτοί οι άνθρωποι, που η ζωή τους είναι πάντα ανάστατη, ζουν τις σπάνιες ώρες της ευτυχίας τους με τέτοια ένταση και με τόση απερίγραπτη ομορφιά, που ο αφρός των κυμάτων της στιγμιαίας ευτυχίας τους τινάζεται πολύ ψηλά πάνω απ' την απέραντη θάλασσα της οδύνης τους και η ακτινοβολία του αγγίζει και τους άλλους με τη μαγεία του."
"Ο άνθρωπος δεν είναι ικανός για σκέψη υψηλού βαθμού και, ακόμα και ο πιο πνευματοποιημένος και καλλιεργημένος, συνηθίζει να βλέπει τον εαυτό του και τον κόσμο με τα παραμορφωτικά πρίσματα της αυταπάτης και της υπεραπλούστευσης - και πιο πολύ απ' όλα τον εαυτό του. Γιατί φαίνεται πως υπάρχει μια έμφυτη και επιτακτική ανάγκη σ' όλους τους ανθρώπους να θεωρούν τον εαυτό σαν μια βασική μονάδα."
"Ο "άνθρωπος", ό,τι κι αν πιστεύει ο κόσμος για αυτόν, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια προσωρινή σύμβαση της αστικής σκέψης."
"Επιστροφή στο Ένα, απελευθέρωση από την οδυνηρή εξατομίκευση και επανένωση με το Θείο σημαίνει τέντωμα και επέκταση της ψυχής ωσότου να γίνει ικανή ν' αγκαλιάσει άλλη μια φορά το Όλο."
"Και όλα αυτά, είπα, όπως γίνεται σήμερα με το ραδιόφωνο που είναι στα πρώτα του βήματα, δε θα 'χουν άλλη χρησιμότητα για τον άνθρωπο παρά σαν ένα μέσο φυγής από τον εαυτό του και τους αληθινούς σκοπούς του κι ένα τρόπο για να δημιουργήσει ολόγυρα του ένα κυκεώνα από ανώφελες και αποπροσανατολιστικές δραστηριότητες."
"Σήμερα θέλω να σου πω κάτι που ξέρω εδώ και πολύ καιρό˙ το ξέρεις κι εσύ˙ μα ίσως να μην το 'πες ποτέ στον εαυτό σου. Τώρα θα σου πω τι είναι αυτό που ξέρω για σένα, για μένα και για τη μοίρα μας. Εσύ, Χάρυ, ήσουν ένας καλλιτέχνης και ένας στοχαστής, ένας άντρας γεμάτος ενθουσιασμό και πίστη˙ αναζητούσες παντοτινά το μεγάλο και το αιώνιο, ποτέ δε σε ικανοποιούσε το ασήμαντο και το φτηνό. Αλλά, όσο πιο πολύ σε ξύπναγε η ζωή και σε ξανάφερνε στον εαυτό σου, τόσο περισσότερο βάθαινε η οδύνη σου, ο τρόμος κι η απόγνωση σου, ώσπου σε έφτασαν μέχρι το λαιμό. Και καθετί που κάποτε ήξερες, αγαπούσες και σεβόσουν σαν ωραίο και ιερό, όλη η πίστη που κάποτε είχες για την ανθρωπότητα και το ανώτερο πεπρωμένο της δε σε βοήθησε σε τίποτα, έχασε την αξία της και έγινε κομμάτια. Η πίστη σου δεν έβρισκε πια αέρα να αναπνεύσει. Κι η ασφυξία είναι δύσκολος θάνατος. Είναι αλήθεια αυτό, Χάρυ; Αυτή δεν είναι η μοίρα σου;"
"Τώρα όμως σκεφτόμουν εκείνο τον ευνοούμενο σου, τον Μότσαρτ, που αρκετές φορές μου μίλησες για αυτόν και που μου διάβασες και μερικά από τα γράμματα του. Πως ήταν τα πράγματα στις μέρες του; Ποιος κυβερνούσε τότε, ποιος έκανε κουμάντο, έδινε τον τόνο κι είχε κάποια αξία; Ήταν ο Μότσαρτ ή οι άνθρωποι του χρήματος και του εμπορίου; Ο Μότσαρτ ή ο μέσος άνθρωπος; και με ποιο τρόπο έφτασε στο θάνατο και θάφτηκε; Θέλω να πω πως ίσως έτσι ήταν πάντα κι έτσι θα είναι πάντα, κι ότι αυτό που το λένε Ιστορία στο σχολείο κι όλα όσα μαθαίνουμε αποστήθιση εκεί μέσα για ήρωες και για μεγαλοφυίες, για ανδραγαθίες και για ανώτερα αισθήματα, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια έξυπνη κομπίνα, που τη σκαρφίστηκαν οι δάσκαλοι για εκπαιδευτικούς λόγους και για να κρατάνε τα παιδιά απασχολημένα για κάμποσα χρόνια."
[Hermann Esse]
" Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς, ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς, αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περιμένεις να σου προσφέρει. Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική. Ο άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου. Και αν, όταν στερείσαι, μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς, μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις - όχι από αυτά που δεν έχεις, αλλά από αυτά που έχεις - δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις.
Από παντού ακούς χείλη πικρά να συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει συναίσθημα, δεν υπάρχει φιλία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, αξίες, φιλότιμο. Οι άνθρωποι παραπονιούνται πως δεν τους αγαπούν. Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους άλλους να σου χαρίσουν την αγάπη. Η αγάπη όντως είναι "Το φάντη μεγάλη πλήρωση της ύπαρξης, αλλά μόνο όταν πρόκειται για αγάπη που δίνεις. Όσο κι αν αγαπιέσαι, το ανικανοποίητο θα επιμένει ζοφώδες στην καρδιά, αν αυτή η καρδιά δεν μπορεί ν' αγαπήσει. Γεμίζουμε μονάχα απ' την αγάπη που δίνουμε, από την πίστη που ασκούμε, απ' όσα δικά μας χαρίζουμε. Ακόμη και η ψυχή δια της απώλειάς της κερδίζεται.
Είναι μοίρα ή ελεύθερη επιλογή η ικανότητά μας στο συναίσθημα; Πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή, γι' αυτό και η καρδιά είναι διαρκώς θυμωμένη με το μίζερο εαυτό της που την στενεύει. Κι αν είναι δύσκολο να βρίσκουμε αγάπες, είναι πολύ πιο δύσκολο να αγαπάμε. Προϋποθέτει μεταστροφή της εγωϊστικά εκπαιδευμένης προσωπικότητάς μας κάτι τέτοιο. Όσο την αρνούμαστε τη μεταμόρφωση, η επιδημία της ανίας και της κατάθλιψης εξαπλώνεται, σαν φαντάσμα στοιχειώνει τη ζωή μας.
Λέγεται πως "μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη..."
"Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης" της Μάρως Βαμβουνάκη
This life is so complicated
Until we see it through the eyes of a child
Why did we make it so hard
This life is so complicated
Until we see it through the eyes of a child
Δεν ειναι ουτε θέσφατο..ουτε δόγμα ..ουτε απόλυτο αλλα η ζωή βιώνεται απόλυτα...
Για να λεμε την αλήθεια ..εμεις οι αναζητητες της, μαλλον ειχες δίκιο..δεν γινεται αν δεν την πιάσει κανεις απο τα μαλλιά..
για να συνεχίσουμε την αλήθεια...εμεις οι ελεύθεροι...ξεχάσαμε την μαγεία με τα μαγικά...
και φτάνουμε στην αλήθεια ως ιπτάμενοι...ανεβαίνουμε στους ουρανούς με ολο μας το ειναι, αφου τα ''χαμηλοπετάγματα πονάνε και πληγώνουν''
http://www.youtube.com/watch?v=iLi_osYNsOU&feature=related
Edited by - nst on 08/07/2009 20:32:50
Δεν χρειαζεται να εξηγήσω πως γνωρίζω τον αποστολέα και με ποια μέθοδο τον ''ειδα''...
Για την πρόθεση σε ευχαριστώ...την αναγνωρίζω μια και απο την ιδια κινήθηκα κι εγώ οποτε κατέθεσα ποστ που θεώρησα βοηθητικά...
Αποφευγω να κανω κριτική επανω στο κείμενο...που ακουσα... ο καθένας προσεγγίζει την θεότητα απο διαφορετική ακτίνα.
Καλη μας συνέχεια σε οτι κι αν κάνουμε
Edited by - zip on 11/07/2009 09:55:31
Edited by - zip on 11/07/2009 09:55:47
Edited by - zip on 11/07/2009 09:56:15
quote:
Ανοιξε την καρδιά σου να αγκαλιάσει ολα οσα αισθάνεσαι ...ειναι ..εισαι ολα.. {4}Εσυ εισαι αυτό που με τοση τρυφερότητα θέλησε να ξαναεπιστρέψει ...να το θυμασαι {6}
Ασε να φανουν ολα οσα είσαι {5}..μονο μεσα απο την στοργή.. {3}
Οτι αντιλαμβανεσαι δεν το εφιαξες εσυ αλλα ειναι η εμπνευση που ζητησες .., φυλαξε την {2}
Η ζωη ειναι υπεροχη και ειναι ενα θείο δώρο ....δόξασε την {7}
Αυτο το απέραντο.. ειναι οτι ωραιότερο σου εχει συμβει...{1}
http://www.youtube.com/watch?v=V1FgU8HhDyE&feature=related
Edited by - nst on 05/07/2009 13:58:13
Βασικά, σε βλέπω καιρό τώρα να γράφεις ... μονάχα που δεν ξέρω ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ γράφεις. Σου αφιερώνω λοιπόν ένα τραγουδάκι από τον Dr. Know και πάω να συναντήσω ένα σελάχι που του έδωσα ραντεβού από το περασμένο σ/κ. Αν θες να ακούσεις έναν παλιό σου φίλο : Ξεκόλλα! Σου έγραψα και κάτι άλλα, αλλά μαλακίες ήτανε και τα 'σβησα ... Άντε γεια!
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=10227&whichpage=3&ARCHIVE=
Edited by - zip on 11/07/2009 10:15:58
Δεν χρειάζεται ουτε να με καταλάβεις , ουτε να σε καταλάβω..καλα ειμαστε κι ετσι..
Μάκια και καλες βουτιές...
υγ εχω και εχω ακουσει αλλα με σαλαχι , πρωτη φορα το ακουω....τέλος παντων....απο εσενα ολα πιθανά...[ αυτο μου ελεγε η μανα μου πάντα]
βολεψου με την κυρία εδώ ...επειδη σαλάχι δεν εβρισκα να σου αφιερώσω
Edited by - nst on 11/07/2009 16:27:29
Για σένα που μια σε βρίσκω , μια σε χάνω....
when the call came down the line
up to the platform of surrender
I was brought but I was kind
and sometimes I get nervous
when I see an open door
close your eyes, clear your heart
cut the cord
are we human or are we dancer
my sign is vital, my hands are cold
and I’m on my knees looking for the answer
are we human or are we dancer
pay my respects to grace and virtue
send my condolences to good
give my regards to soul and romance
they always did the best they could
and so long to devotion, you taught me everything I know
wave good bye, wish me well
you gotta let me go
are we human or are we dancer
my sign is vital, my hands are cold
and I’m on my knees looking for the answer
are we human or are we dancer
will your system be alright
when you dream of home tonight
there is no message were receiving
let me know is your heart still beating
are we human or are we dancer
my sign is vital, my hands are cold
and I’m on my knees looking for the answer
you’ve gotta let me know
are we human or are we dancer
my sign is vital, my hands are cold
and I’m on my knees looking for the answer
are we human
or are we dancer
are we human or are we dancer
are we human or are we dancer
http://www.youtube.com/watch?v=rCE1MeUZgNk
close your eyes, clear your heart
"Γράμματα σε μια νεαρή φίλη"*
(επιλεγμένα αποσπάσματα)
«Πώς τα πας; Είναι οι μέρες σου γρήγορες σαν αστραπή; Ζεις μέσα σε μία μέρα, χιλιάδες χρόνια;Είναι παράξενο το πόσο πραγματικό πρόβλημα είναι για τους περισσότερους ανθρώπους η βαρεμάρα. Πρέπει να κάνουν κάτι συνέχεια, να απασχολούνται με κάτι, κάποια δραστηριότητα, μ' ένα βιβλίο, στην κουζίνα, με τα παιδιά ή με το Θεό. Αλλιώς μένουν μόνοι τους με τους εαυτούς τους, πράγμα πολύ βαρετό. Όταν μένουν με τον εαυτό τους γίνονται εγωκεντρικοί, μπλέκονται, αρρωσταίνουν ή γίνονται βαρύθυμοι. Ένα μυαλό που δεν είναι απασχολημένο - όχι ένα αρνητικά άδειο μυαλό, αλλά ένα ξύπνιο παθιασμένο μυαλό, ένα ολοκληρωτικά κενό μυαλό - ένα τέτοιο μυαλό είναι πάντα φρέσκο, ικανό, με άπειρες δυνατότητες. Οι σκέψεις δεν είναι δημιουργικές, είναι πληκτικές, μάλλον κουτές. Μπορεί μια σκέψη να είναι έξυπνη, αλλά η εξυπνάδα είναι το ίδιο μ' ένα κοφτερό εργαλείο: γρήγορα φθείρεται· γι' αυτό οι έξυπνοι άνθρωποι είναι κουτοί.
Άφησε το μυαλό χωρίς καμιά απασχόληση, χωρίς να του δίνεις σκόπιμα δουλειά· αυτό άφησέ το να γίνεται αντί να το καλλιεργείς. Διάβασέ το ετούτο συνειδητά κι άσ’ το να συμβεί. Να σου πουν ή να διαβάσεις για το μη απασχολημένο μυαλό είναι σπουδαίο, αλλά είναι και πώς το διαβάζεις και πώς τ' ακούς.
Εκείνο που έχει σημασία είναι να κάνεις το σωστό είδος ασκήσεων, να κοιμάσαι καλά κι η μέρα σου να έχει νόημα. Αλλά κανείς γλιστράει τόσο εύκολα στη ρουτίνα κι ύστερα λειτουργεί με βάση το εύκολο μοντέλο της αυταρέσκειας ή με το μοντέλο του εξαναγκασμού του εαυτού σου να κάνει το σωστό. Όλα όμως τα μοντέλα απονεκρώνουν, οδηγούν σε αργό μαρασμό. Να είσαι δημιουργικός σημαίνει να περάσεις μια πλούσια μέρα έχοντας απλώς επίγνωση χωρίς κανέναν εξαναγκασμό, χωρίς σύγκρουση, φόβο ή σύγκριση.
Βλέπεις, υπάρχουν σπάνιες στιγμές που νιώθουμε έτσι και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας είναι φτιαγμένο από διαβρωτικές αναμνήσεις, απογοητεύσεις, μάταιες προσπάθειες, κι εκείνο που είναι αληθινό να προσπερνάει. Το σύννεφο της μονοτονίας καλύπτει τα πάντα, κι εκείνο που είναι αληθινό σβήνει. Είναι πράγματι αρκετά κοπιαστικό να διαπεράσεις αυτό το σύννεφο και να βρεθείς στο απλό, καθαρό φως. Απλώς δες τα όλα τούτα κι αυτό είναι όλο. Μην προσπαθήσεις να είσαι απλή. Αυτή η προσπάθεια το μόνο που καταφέρνει είναι να γεννάει περιπλοκές και δυστυχία. Προσπάθεια σημαίνει ότι θέλεις να γίνεις κάτι και το να θέλεις να γίνεις κάτι σημαίνει πάντοτε επιθυμία — με τις απογοητεύσεις της.
Είναι πολύ σημαντικό να ελευθερώσει κανείς τον εαυτό του από κάθε συναισθηματική, ψυχολογική ταραχή, πράγμα που δεν σημαίνει ότι πρέπει να σκληρύνει απέναντι στη ζωή. Αυτού του είδους οι ταραχές χτίζουν σταδιακά ποικίλες ψυχολογικές αντιστάσεις που επηρεάζουν και το σώμα, φέρνοντας διάφορες αρρώστιες. Η ζωή είναι μια σειρά από γεγονότα (επιθυμητά και ανεπιθύμητα)· και όσο μαζεύουμε, όσο ξεδιαλέγουμε εκείνα που θα κρατήσουμε κι εκείνα που θα πετάξουμε, θα υπάρχει αναπόφευκτα η σύγκρουση (της δυαδικότητας) που αυτή η ίδια είναι η ταραχή. Και αυτή η σειρά από ταραχές σκληραίνει το νου, την καρδιά· είναι μια διαδικασία κλεισίματος στον εαυτό, οπότε υπάρχει πόνος. Χρειάζεται τεράστια επίγνωση για να επιτρέψεις στην κίνηση της ζωής να γίνει αποδεκτή χωρίς καμία επιλογή, χωρίς καμία κίνηση προς οτιδήποτε επιθυμητό ή ανεπιθύμητο. Το θέμα δεν είναι να προσπαθείς όλη την ώρα να έχεις επίγνωση, πράγμα που είναι κουραστικό, αλλά να δεις την αναγκαιότητα της αλήθειας που φέρνει η επίγνωση, οπότε θ' ανακαλύψεις ότι αυτή η ίδια η αναγκαιότητα ενεργεί χωρίς να πιέζεις τον εαυτό σου να έχει επίγνωση…
…Οι πιο μορφωμένοι άνθρωποι, εκείνοι που κατέχουν ατέλειωτες πληροφορίες και γνώση, κι εκείνοι που έχουν επιστημονική μόρφωση, έχουν νοημοσύνη; Δεν νομίζεις ότι η νοημοσύνη είναι κάτι τελείως διαφορετικό; Στην πραγματικότητα είναι ολοκληρωτική ελευθερία από το φόβο. Εκείνοι που η ηθική τους βασίζεται στο να νιώθουν ασφάλεια, κάθε είδους ασφάλεια, δεν είναι ηθικοί, γιατί η επιθυμία για ασφάλεια είναι αποτέλεσμα του φόβου. Ο φόβος και η συγκράτηση από το φόβο, πράγμα που το ονομάζουμε ηθική, στην πραγματικότητα δεν είναι ηθική. Νοημοσύνη είναι η ολοκληρωτική ελευθερία από το φόβο. Νοημοσύνη δεν είναι να είσαι καθωσπρέπει ούτε οι διάφορες αρετές που έχουν καλλιεργηθεί από φόβο. Στην κατανόηση του φόβου υπάρχει κάτι που είναι τελείως διαφορετικό από τις θεωρίες του νου…»
Κρισναμούρτι Τζιντού.
Νομίζω, έχει δίκιο ... άντε, καλή εβδομάδα!
quote:
Ο κυρ Σελάχης μου είπε να σου πω :
"Στην ζωή σου κάνε ότι γουστάρεις. Μονάχα μην ξεχάσεις να ζήσεις!"
Φιλόσοφος κι αυτός ...χα χα , καλά λέει να του πεις....
Αυτο φωνάζω κι εγω..
Καλή εβδομάδα και σε εσένα .
Ελπίζω να κοιμήθηκες ήρεμα ....