- Εωσφόρος - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Θα ήθελα ειλικρινά να θέσω κάποια ερωτήματα στο αναγνωστικό κοινό, και αναμένω σχόλια και απαντήσεις καθότι ίσως η ανάδραση αυτή να φανει χρήσιμη σε όλους μας.
By EoA
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένα σύνθετο όργανο. Συντίθεται από ένα δίκτυο νευρώνων. Το νευρωνικό αυτό δίκτυο αποτελείται από νευρώνες τους οποίους μπορούμε τους φανταστούμε σαν μικρούς μαθηματικούς επεξεργαστές οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να εκτελούν τις πιο βασικές πράξεις. Αυτό έτσι πολύ απλοικά. Μεταξύ των νευρωνίων υπάρχει ένα πυκνό δίκτυο επικοινωνίας. Να σημειωθεί ότι όλοι οι νευρώνες είναι «εύπλαστοι»,δηλαδή προσαρμόζονται με την εκπαίδευση. Αυτό σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της μάθησης (ομίλια,περπάτημα,οτιδήποτε) τα νευρώνια σιγά σιγά προσαρμόζονται έτσι ώστε το συνολικό δίκτυο να δίνει το καλύτερο αποτέλεσμα. Ο χρόνος της εκπαίδευσης σε μια συγκεκριμένη ενέργεια είναι ανάλογος της πολυπλοκότητας αυτής. Παρόλο που θεωρητικά η εκπαίδευση αυτή μπορεί να συνεχιστεί σε άπειρο χρόνο πρακτικά ο κάθε εγκέφαλος φτάνει σε κάποια όρια. Τα όρια αυτά μπορούν ίσως να μεγαλώσουν από συνειδητή προσπάθεια έως κάποιο σημείο, ανάλογα με την υπομονή και επιμονή του ατόμου, παρόλα αυτά πάλι κάπου θα σταματήσουν. Από ένα σημείο κι έπειτα επέρχεται η “σκλήρυνση” των νευρωνίων και άρα ο εγκέφαλος ακολουθεί μία παγιωμένη λειτουργία, όσον αφορά τη συμπεριφορά που αφορά την εκάστοτε επιθυμητή ενέργεια. Αυτό σημαίνει ότι ο τρόπος βαδίσματος για παράδειγμα δεν επιδέχεται άλλη βελτίωση, -εκτός κι αν όπως αναφέρθηκε υπάρξει κι άλλη επιπρόσθετη και κυρίως συνειδητή προσπάθεια, η οποία ίσως επιφέρει κάποια αποτελέσματα.
By EoA
By EoA
By EoA
Όλα τα παραπάνω κάνουν φανερό το γεγονός ότι η όλη δομή του εγκεφάλου ευνοεί την δημιουργία συνηθειών. Από ένα σημείο κι έπειτα ο εγκέφαλος έχει παρόμοιες αντιδράσεις για παρόμοια ερεθίσματα, γιατί έχει παγιωθεί μία συγκεκριμένη αντίδραση στα αντίστοιχα ερεθίσματα. Τις περισσότερες στιγμές της ζωής του ο άνθρωπος επαναλαμβάνει κινήσεις που έχει απομνημονεύσει και έχει συνηθίσει να πραγματοποιεί. Αν συγκρίνει κάποιος το χρόνο που δε κάνει τίποτε νέο παρά κάτι που ήδη έχει ξανακάνει με το χρόνο που μαθαίνει να πράττει κάτι καινούριο θα ανακαλύψει ότι η ζωή είναι μία επανάληψη συνηθειών στις οποίες επανέρχεται ο άνθρωπος κάθε τόσο, πολλές φορές και περιοδικά.
By EoA
Αυτό που ίσως πρέπει να αναρωτηθεί κανείς είναι το κατά πόσο η όλη διάρθρωση της κοινωνίας με όλες τις δομές που έχει εμφανιστεί ιστορικά δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει ότι οφείλει να στοχεύει στην αυτοβελτίωση του που θα συμβαδίσει με της κοινωνίας.
Με άλλα λόγια η ερώτηση είναι η εξής: Επιδιώκει όντως η κοινωνία την ευρωστία της και εξέλιξη παράλληλα με την προσωπική των μελών της, και πόσο δυνατή και αντιληπτή είναι η εικόνα αυτή ώστε να τη συλλάβει ο άνθρωπος.
Ή ΚΑΛΥΤΕΡΑ : Εάν είχαμε μία γενική τέτοια τάση προς το καλό, προς τη αυτοβελτίωση δε θα έπρεπε να είναι κάπως ΟΡΑΤΉ? Δε θα έπρεπε να παρατηρούμε κάθε μέρα το κοινό άνθρωπο να αγωνιά για την πνευματική, ψυχική εξέλιξη του ιδίου των δικών του και του κοινωνικού του πλαισίου?
By EoA
By EoA
Σε αμετάβλητο περιβάλλον ο άνθρωπος δε θα είχε λόγο ύπαρξης. Και αυτό γιατί Δε θα μπορούσε να αυτοοριστεί, αφού αυτό το πετυχαίνει σε σύγκριση με το περιβάλλον του. Σε σύγκριση με κάτι έξω από αυτόν. Σε σύγκριση με τον ορατό του κόσμο.
Ο ορατός κόσμος είναι αυτός που τον τροφοδοτεί με ερεθίσματα και του προκαλεί μία αντίδραση προσαρμογής. Δυστυχώς όμως καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι η όλη προαναφερόμενη προσαρμογή είναι μία ευχάριστη αυταπάτη. Και αυτό γιατί απλούστατα όπως αναλύθηκε παραπάνω είναι ελάχιστες οι φορές στη διάρκεια ζωής του ανθρώπου που τα ερεθίσματα αυτά είναι ικανά να τον εξωθήσουν σε αποφάσεις διαμόρφωσης του χαρακτήρα του.
By EoA
Σπάνια συνεπώς θα αναρωτηθεί εάν βαδίζει καλώς, εφόσον ο λήθαργος τον τυφλώνει τα μάτια και του κουφαίνει τα αυτιά. Εφόσον ο άνθρωπος συνηθίζει να αυτοορίζεται σύμφωνα με τον μεταβαλλόμενο κόσμο γύρω του, η ορμή του δευτέρου αναμενόμενα παρασύρει τον άνθρωπο σε ένα περιορισμένο παιχνίδι ισορροπίας βασισμένο στη πλειονότητα των μικρομεταβολών του κόσμου που γίνονται αντιληπτές μέσω των συμβατικών αισθήσεων.
Οι συνήθειες δηλαδή είναι φυσικό επόμενο της φύσης τόσο του ιδίου όσο και του περιβάλλοντος γύρω του.
By EoA
Ο ορατός κόσμος είναι αυτός που τροφοδοτεί τον άνθρωπο με ασχολίες που ευαισθητοποιούν κυρίως τα κατώτερα κέντρα του, τα ζωικά ένστικτά του. Και ακριβώς επειδή δεν έχει μπει στο κόπο να τα δαμάσει ποτέ, η λειτουργία τους είναι σχεδόν αυτόματη , αντανακλαστική. Η ψυχική του λειτουργία όπως φαίνεται είναι σαφώς παραμελημένη. Έτσι κι αν τύχει η διανοητική του ικανότητα να είναι αρκετή για κάτι ανώτερο, αυτός τη χρησιμοποιεί όπως του επιτάσσουν τα κατώτερα κέντρα του.
Είναι πολύ φυσιολογικό ο βολεμένος, ο υπνωτισμένος, ο βυθισμένος μέσα στο λήθαργο άνθρωπος να μη δεχτεί τίποτα από τα παραπάνω. Δεν είναι δυνατόν ένας τέτοιος άνθρωπος να συνειδητοποιήσει την περιοδικότητα της άνευ λόγου ζωής του που δημιουργούν οι συνήθειες του. Δε δύναται να συνειδητοποιήσει πόσο πρόσκαιρα είναι όλα. Η πλάνη βέβαια εντοπίζεται στο γεγονός ότι περιμένει να επαναλαμβάνονται ακριβώς τα ίδια πράματα γύρω του για να αποδεχτεί την ύπαρξη των συνηθειών του. Κάποιος όμως φροντίζει ώστε η εναλλαγή των εικόνων της ζωής του ανθρώπου να γίνεται με τέτοιο τρόπο που τα καρέ του φίλμ να αλλάζουν αμυδρά. Έτσι η ψευδαίσθηση της προσαρμογής του ανθρώπου στο περιβάλλον, τον κρατά συνεχώς απασχολημένο. Αν υπάρχει όντως κάποιος, δημιουργός του Matrix που μας περιβάλλει, τότε αυτός πρέπει να είναι σατανικά εφευρετικός. Είτε όμως υπάρχει είτε όχι, για να το διανοηθεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος το όλο σενάριο, οφείλει να είναι εξίσου σατανικά εφευρετικός. <Που σημαίνει ότι ο ίδιος του ο εαυτός αυτοεγκλωβίστηκε, στο να αισθάνεται ένα φάσμα μόνο διακυμάνσεων του περιβάλλοντος του και άρα ίδιος του ο εαυτός μπορεί να ενσαρκώνει-εμψυχώνει αυτόν τον κάποιο. Ή ακόμη χειρότερα ο κάποιος είναι η συνολική συνειδητότητα των ενσαρκώσεων-εμψυχώσεων όλων μας με ανεξιχνίαστες επιρροές στις ψυχές και τα μυαλά μας.>
By EoA
By EoA
Η νίκη βέβαια στο παιχνίδι του κάποιου δεν είναι να προσαρμοστεί τέλεια. Αυτό θα τον κρατούσε σε μία αρρωστημένη εγρήγορση για την τελειότερη προσαρμογή. Τι θα κάνει όμως, θα αγνοήσει τι ζωή του?? Αυτό είναι τουλάχιστον αυτοκαταστροφικό. Από την άλλη είναι εξίσου αυτοκαταστροφικό να ξεχάσει ότι η ταινία της ζωής του έχει κάποιο τέλος. Όλων η ταινία φτάνει σε κάποιο τέλος. Είναι παρήγορο όμως το γεγονός ότι όλη η ανθρωπότητα έχει υπογράψει συμβόλαιο με το θάνατο?? Μήπως ο θάνατος έχει καταντήσει μία νοσηρή συνήθεια της ανθρωπότητας η οποία έχει κατά μέρους δημιουργήσει τη δική της συνειδητότητα που και αυτή κινείται μέσα στα πλαίσια της επανάληψης. Μήπως και η συνολική συνειδητότητα έχει και αυτή φυλακιστεί εντός αόρατου συρματοπλέγματος που ύψωσαν οι συνήθειες της ώστε να την προστατεύσουν από τις μηδαμινές διακυμάνσεις του ορατού κόσμου??
By EoA
Όλες οι απαντήσεις έχουν τον αντίλογο τους. Ακόμη και αυτή η διαπίστωση όμως είναι μία πλάνη. Το σίγουρο είναι ότι κάποιοι πριν από μένα έθεσαν ήδη τα παραπάνω ερωτήματα.
Τόσα χρόνια καταγεγραμμένης ιστορίας και ένα μικρό δήθεν ή πραγματικά σοφό κομμάτι της ανθρωπότητας, αυθεντικό ή ψεύτικο, διαπιστώνει το πρόβλημα της πλάνης του ορατού κόσμου. Που από τη στιγμή όμως που δημιουργήθηκε μέσα σε υποκειμενικά μυαλά που σκέπτονται βάση ερεθισμάτων του ορατού κόσμου <και άρα μόνο τέτοια πληροφορία μπορούν να κουβαλήσουν> είναι και αυτό ίσως ένας γρίφος, μία παγίδα μία πλάνη ένα παιχνίδι του νου που όσο παίζει και παίζεται από την ανθρώπινη συνείδηση τόσο εμπλουτίζεται εκούσια και συνειδητά ή ακόμη υποσυνείδητα, παίρνει μορφές, αλλάζει εκδηλώσεις. Και εκεί κάπου στα υπόγεια μπουντρούμια του νου και του μεσαιωνικού κάστρου κάποιοι διαπιστώνουν διαφθορές ή διαστρεβλώσεις της υποτιθέμενης μεταφερόμενης γνώσης ενώ κάποιοι άλλοι βλέπουν επιτηδευμένο αποπροσανατολισμό και παραπλάνηση μέσω αλληγοριών μεταφορών και κωδικοποιήσεων.
Κάποιοι χειραγωγούν τη γνώση. Κάποιοι ανακάλυψαν τα μυστικά κλειδιά, και χαίρονται αυτό που εμείς σα σκιές προσπαθούμε να διακρίνουμε από τη κλειδαρότρυπα της πόρτας του παραδείσου. Άλλοι πάλι πουλάνε πόρτες, χωρίς κλειδιά. Πόρτες για μυστικούς ανύπαρκτους παραδείσους.
By EoA
Και ερχόμαστε στο ερώτημα. Κουβαλά όμως το μυαλό του ανθρώπου πληροφορίες που αντλούνται μόνο από ερεθίσματα που προσλαμβάνει από τις αισθήσεις του? Μήπως δεν δημιουργήθηκε το ερώτημα της πλάνης του ορατού κόσμου μέσα στα υποκειμενικό μυαλό του ανθρώπου απλά έτυχε να συλλάβουμε τη ιδέα του όπως θα μας έλεγε ο Πλάτωνας?
Έστω ότι ο σοφός Πλάτων ήξερε κάτι παραπάνω. Έστω δηλαδή ότι ο ορατός κόσμος είναι στην πραγματικότητα ένας αντικατοπτρισμός ιδεών του ιδεατού κόσμου, που είναι αιώνιες και άφθαρτες.
By EoA
By EoA
Όλες οι σχολές γνώσης έχουν να προτείνουν στο πρόβλημα της πλάνης που σε κάνει να γοητεύεσαι από τη ζωή εντός των ορατών ορίων και να ξεχνάς το θάνατο και τη ζωή στο αόρατο πεδίο. Το πώς αυτό εκφράζεται με λόγια και υιοθετείται σε πράξεις μπορεί να διαφέρει αλλά δε διαφέρει η ουσία ότι αυτό το κάτι δε το γνωρίζεις. Είναι συνεπώς κάποια γνώση. Σου παρέχουν γνώση λοιπόν, η οποία μεταφέρθηκε από κάπου , δόθηκε από κάποιον ανώτερο ίσως, που ήθελε να βοηθήσει από τον επαναλαμβανόμενα προαναφερόμενο κάποιο. Είναι σίγουρα κάποια γνώση πού δηλωμένα έχει μεταφερθεί και διαδοθεί με πάμπολλους φυσικούς ή αφύσικους τρόπους από απλούς ανθρώπους, ενδιάμεσους, προφήτες μοναχούς και πάει λέγοντας. Η ρίζα της πάντως είναι η θεία αποκάλυψη από γιγάντια μεταφυσικά ουράνια στόματα, τιτάνια χέρια που χαράζουν αλήθειες σε βράχια ή πάνσοφα αυτιά ταπεινών μάγιστρων, γκουρού και μοναχών που άκουσαν τα θεία λόγια –(συνήθως δε τα ακούνε άλλοι παρόντες, ή δεν υπάρχουν).
By EoA
Η παράδοση υποστηρίζει ότι μετά από πολλά επίπεδα πλανερών κόσμων υπάρχει το τέλος. Η ένωση με τον ανώτερο. Επίσης δεν ταυτίζει πουθενά φανερά τον κάποιο με τον ανώτερο. Η πλάνη έτσι τελειώνει στα όρια του ορατού κόσμου για τη φύση του ανθρώπου. Για την επόμενη φύση του ίσως κάπου αλλού. Πρέπει όμως να αναγνωριστεί ότι κανείς δεν θα απαγορεύσει κανέναν να είναι καχύποπτος. Ειδικότερα όταν ο δεύτερος έχει διαπιστώσει ότι τα φαινομενικά στεγανά ίσως και να μην είναι και τόσο σταθερά όσο φαίνονται.
By EoA
Από τη μια λοιπόν ο κάποιος αντιστοιχεί σε κάτι, κάποιον κανόνα, μία φυσική κατάσταση που φροντίζει το καθετί να κρατήσει το ρόλο του στην ιεραρχία όντων της δημιουργίας. Ο ανώτερος δίνει την ευκαιρία στον άνθρωπο να φτάσει πιο ψηλά. Να μεταλλαχτεί στα μάτια των άλλων ή μόνο στα δικά του.
By EoA
Ποιος μπορεί να είναι ο κάποιος και ποιος ο ανώτερος?
Είναι ο Σατανάς αυτός που κρατά τον άνθρωπο καθηλωμένο στη γη και στον υλικό κόσμο?
Ή αυτός σαν Εωσφόρος φέρει τη Γνώση και φωτίζει το δρόμο της αθανασίας και της θεικότητας?
Μήπως Ο Χριστός και όλα τα συνώνυμα του σπάει την πλάνη του ορατού κόσμου και δίνει αυτός τη λύση στη πλάνη του ορατού κόσμου?
Ή είναι ο Χριστιανικός θεός ως άλλος Δίκαιος, αυτός που φροντίζει για την αρμονία και ισορροπία μεταξύ των διαφόρων επιπέδων δυναμικότητας οντοτήτων και άρα καθιστά τον άνθρωπο δέσμιο του θανάτου του.
Είναι η μάχη εσωτερική και μόνο ? Αν όχι ποία τα σημάδια αναγνωρίσεως της?
Ποία γνώση και ποιανού?
ΥΓ.Aμέτρητα παραδείγματα της Παράδοσης του Απόλυτου Δύο και της σχέσης του με τη Γνώση.
By EoA
Αρχικα αγαπητε φιλε καλως ηλθες.Ηταν πραγματικα αναγκη να εξιστορησεις ολο αυτον το "Μενιρ" πληροφοριων για να φτασεις σε μια ερωτηση η οποια ειναι δεσμια ενως δογματισμου, και μιας αντιληψης η οποια πηγε την ανθρωποτητα πισω 5 αιωνες...Δεν σε κρινω κακοπροαιρετα ουτε σε σχολιαζω...απλα αυτα που ρωτας δεν εχουν απαντηση γιατι:
1) Δεν αποτελει ο Χριστιανισμος Παγκοσμια πραγματικοτητα...(μονο και μονο επειδη το 1/3 της Γης ειναι "Δηθεν" χριστιανοι.)
2)Υπαρχει "Θεος", αν ναι ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ?
3)Υπαρχει "Σατανας","Μπαμπουλας"?
4)Οι ερωτησεις σου ειναι τοσο γενικες που κοντευουν να φτασουν το "απειρο" σαν ενοιες...π.χ.
Απο που ερχομαστε και που παμε?
Τι ειμαστε?
Τι ειναι οτι βλεπουμε?
Τι ειναι το Συμπαν?
Ποτε φτιαχτηκε και απο τι?
Τι υπηρχε πριν απο αυτο?
Γιατι να υπαρχει κατι πριν απο αυτο?
Γιατι ειμαστε ξεχωριστοι απο τα ζωα?
Τι ειναι ο Θεος?
Τι μορφη εχει?
Ποσοι ειναι?
Και αλλες 10000000000000000000000000000000000000000000 ερωτησεις χωρις απαντηση και λογικη ακολουθεια...
Ελπιζω να μην εκλαβεις την παρατηρηση μου ως κακια...!
