- Η αχαλίνωτη φαντασία, το ανεξήγητο και το παράξενο - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

quote:

---

Να "τσιτάρω" κάποιους, που μίλησαν οτι έχουν κρίση και μπορούν να ξεχωρίζουν ?

---

Μύγα... Μύγα... που είσαι???

---

* Ειρήνη *

σας αφήνω να πλήξετε μόνος, στο ανούσιο και ρηχό θέμα σας...

quote:

---

Γνωστό (και ταιριάζει) ρητό επίσης είναι και το «βγάλε την σκούφια σου και βάρα με»…!

---

Vril
Επι του θέματος του Vril τώρα.

Περπατάω σε ένα σκοτεινό δάσος. Το μόνο που κρατάω είναι ένα κομάτι ξύλο για να αμυνθώ σε περίπτωση που που μου επιτεθεί κάποιο αγριο αρπακτικό. Δίπλα μου είναι ο αδερφός μου. Μια και είναι αδερφός μου, μοιάζουμε πάρα πολύ. Εχουμε και οι δύο πλατειά μέτωπα, χοντρά φρύδια και πολλές τριχες σε όλο μας το σώμα.

Μια ανεπαίσθητη διαφορά στα γονίδια μας, μια διαφορά που θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή μονάχα οταν μετά απο χιλιάδες χρόνια ανακαλυφθεί η μοριακή βιολογία, μας κάνει να διαφέρουμε.

Ενας ανεπαίσθητος ήχος ακούγεται, και μετά απο λίγο το κράξιμο ενός πουλιου που φτερουγίζει μακρυά.

Το γονιδιο που κουβαλάω μέσα μου, τα συνδιάζει και με κάνει να σκαρφαλώσω σε ένα δέντρο. Δεν ήταν μια λογική πράξη. Δεν ξέρω γιατι σκαρφάλωσα.

Ο αδερφός μου με κοιτάει με εύλογη απορία. Το γονίδιο δεν υπάρχει μέσα του, και δεν μπορεί να καταλάβει γιατί σκαρφάλωσα στο δέντρο. Η απορημένη του έκφραση κόβεται απότομα, όταν η τιγρη τον αρπάζει και χάνεται στο σκοτάδι.

Μετά απο λίγες εβδομάδες γνωρίζω μια τύπισα απο τη διπλανή φυλή. Κανουμε πολλά παιδάκια και όλα κληρονομούν το γονίδιο. Εχουν την τάση κάθε φορά που ακούνε φτερούγίσματα να σκαρφαλώνουν στα δέντρα.

Τα παιδάκια μου κάνουν εγγόνια και δισέγγονα. Και αυτά έχουν την τάση κάθε φορά που ακούνε φτερούγίσματα να σκαρφαλώνουν στα δέντρα.

Κανεις δεν μπορεί να καταλάβει γιατί και γι'αυτό τα θεωρούν κάπως αλαφροίσκιωτα. Αλλωστε οι τίγρεις έχουν εξοντωθεί απο το δάσος εδώ
και δύο γεννεές.

Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα, και το μυαλό μας έμαθε οτι ο συσχετισμός ανεξάρτητων πραγμάτων μπορεί και να είναι πολύ καλή μέθοδος επιβίωσης. Εστω και αν τα πράγματα που συσχετίζουμε μερικές φορές είναι παντελώς άσχετα. Εστω και αν ο συσχετισμός μπορεί μερικές φορές (δικαίως) να μας κάνει να φαινόμαστε χαζοί στον Vril.

quote:

---

Εντάξει, καλή η πλάκα, αλλά φοβάμαι οτι με αυτά που γράφεις αποσυντονίζεις το θέμα.

Εξάλλου, από την πρώτη σελίδα σου είπα να ξαπλώσεις στην αναπαυτική σου καρέκλα και να χαλαρώσεις...

---

~ Love is the only truth ~

quote:

---

Με συγχωρείτε που σας ενόχλησα μεγαλειότατε...

σας αφήνω να πλήξετε μόνος, στο ανούσιο και ρηχό θέμα σας...

(στα χέρια κάποιου άλλου, ίσως αποκτούσε κάποιο ενδιαφέρον...)

---

quote:

---

Μήπως μπορώ τώρα να σηκωθώ, καλέ κύριε, από την καρέκλα μου και να πάω σπίτι ή πειράζει?

---

Απλά σημειώνω Άγγελε πως έχει ανακοινωθεί επίσημα από τη NASA, έχει προβληματίσει πολλούς επιστήμονες, όπως π.χ. τον αείμνηστο Ασίμοφ και είναι ένα γεγονός πασίγνωστο στους σχετικούς κύκλους...

quote:

---

Εξάλλου, από την πρώτη σελίδα σου είπα να ξαπλώσεις στην αναπαυτική σου καρέκλα και να χαλαρώσεις...

---

~ Love is the only truth ~

quote:

---

Έχουμε δηλαδή απεικόνιση του τετραδιάστατου χωρόχρονου στο δισδιάστατο επίπεδο;

---

Deva Parinito

quote:

---

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΥΚΛΟΣ
ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ,Η ΩΡΑ,ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ Κ.Τ.Λ ΟΛΑ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΚΥΚΛΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ.

---

Pixeldream, δες αν θέλεις το σχημ. 4.

Οι κυκλικές κινήσεις που αναφέρεις - εγώ το σχεδίασα με βάση το ημερολογιακό διάστημα βέβαια - φαίνονται ως κύκλοι στο σχήμα 4.

O νους δημιουργεί μια ψευδαίσθηση, όταν θεωρεί πως για παράδειγμα, η Άνοιξη διαδέχεται την Άνοιξη, και γι' αυτό πιστεύει πως ο χρόνος κινείται κυκλικά. Αλλάζει όμως το έτος. Η Άνοιξη του 2003, δεν είναι η ίδια με την Άνοιξη του 2004 γιατί η χρονική περίοδος t2 είναι διάφορη της χρονικής περιόδου t6. Η χρονική περίοδος "Α" που σημαίνει "Άνοιξη" στο σχήμα, ναι μεν θα επαναληφθεί ως ονομασία, αλλά σαφώς θα είναι διαφορετική. Αυτήν την επανάληψη της "ονομασίας", εννοούμε όταν λέμε "η ιστορία επαναλαμβάνεται". Η στιγμή δεν επαναλαμβάνεται όμως, η χρονική στιγμή, το χρονικό όριο που διαρκεί μια εποχή, το t2 στο σχήμα, είναι διάφορο του t6, γιατί ανοίκει σε διάφορα έτη.

Ο νους pixeldream, έχει πολλά κόλπα και το έχω ξαναπεί βέβαια, μας δημιουργεί απορίες από το τίποτα. Δεν εννοώ βέβαια πως η ερώτησή σου δεν έχει νόημα, καλά κάνεις και διατυπώνεις τους προβληματισμούς σου και μπράβο σου.

Περιμένω τα σχόλιά σου. Σ' ευχαριστώ.

Φιλικά,

Deva Parinito

Σημείωση : Στο παραπάνω σχήμα τα χρονικά διαστήματα t1, t2, t3 κτλ, θα μπορούσαν να ονομαστούν - όχι εποχές όπως το παρουσιάζω εγώ την παρούσα χρονική στιγμή - αλλά και ώρες, λεπτά ή δευτερόλεπτα, μνήμες ή φαντασίες , ή φάσεις ζωής, κίνησης πλανητών, απλά θα άλλαζε η περιοδικότητά τους ανάλογα με την περίπτωση.

Edited by - Deva_Parinito on 08/02/2005 23:00:41

Deva Parinito

Αν πρόκειται για απεικόνιση του τετραδιάστατου χωρόχρονου στο δισδιάστατο επίπεδο τότε απλά, ο κάθετος άξονας αντιπροσωπεύει το χώρο.

Αν εννοείς αυτό που κατάλαβα, και είναι έτσι, τότε δεν πρόκειται για κάτι διαφορετικό από αυτό που όλοι μας βιώνουμε έτσι κι αλλιώς,
δηλαδή, ότι κινούμαστε στον κάθετο άξονα (χώρο) -περίπου κατά βούληση- καθώς, ο αέναα κινούμενος «ιμάντας» του χρόνου μας μεταφέρει –θέλουμε δε θέλουμε- στην εκάστοτε αμέσως επόμενη χρονική στιγμή (=σημείο του οριζόντιου άξονα).

Ο νους μας, βεβαίως, φαίνεται ότι διαθέτει μεγαλύτερη ελευθερία κίνησης. Μπορεί να είναι στο εδώ και τώρα, στο εκεί και τότε, στο μετά και αλλού.

Αν δεν κατάλαβα αυτό που εννοείς, (που είναι το πιθανότερο), ίσως με βοηθήσει η συνέχεια της ανάπτυξης του θέματός σου.

ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ ΟΜΩΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ ΑΥΤΟ

quote:

---

Η Άνοιξη του 2003, δεν είναι η ίδια με την Άνοιξη του 2004

---

quote:

---

ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΟΝ ΣΥΧΓΡΟΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΧΥΤΗΤΑ;

---

Deva

Νομίζω πως τώρα τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται περισσότερο κατανοητά. Το σχήμα 6 προκύπτει από το σχήμα 3, και ουσιαστικά παρουσιάζει την ανάλογη κίνηση της Αριστοτελικής λογικής μας με τον χρόνο. Η λογική βέβαια, επειδή ακριβώς διαθέτει αυτήν την ευλυγισία μπορεί να κινείται από το μέλλον στο παρελθόν και αντίστροφα αλλά και από το παρόν στο μέλλον και από το παρόν στο παρελθόν και αυτό φαίνεται από τις κόκκινες καμπύλες στο σχήμα.

Επαναλαμβάνω πως είναι η πρώτη φορά που επιχειρώ να αναπαραστήσω γραφικά, κάτι το οποίο εγώ συνέλαβα «αισθητικά» και τούτο ακριβώς είναι που κάνει δύσκολη την κατανόηση της κάθετης κίνησης του νου.

Έστω ότι δυο παρατηρητές Α και Β βρίσκονται ο καθένας ξεχωριστά σε δύο οχήματα (π.χ αυτοκίνητα) που κινούνται παράλληλα (όπως οι δύο άξονες στο σχ. 6) με την ίδια ταχύτητα ή επιτάχυνση. Αν τα βλέμματά τους συναντηθούν μέσα από το τζάμι του αυτοκινήτου ο καθένας τους θα φαίνεται στον άλλον ακίνητος.

Με ανάλογο τρόπο, αν η σκέψη (ο κόκκινος άξονας) «κινηθεί» με την ίδια ταχύτητα ή επιτάχυνση του χρόνου (ο μαύρος άξονας), θα παραμένει στάσιμη. Πότε κινούμαστε με την ίδια ταχύτητα του χρόνου ? Όταν βρισκόμαστε στο παρόν. Όταν δεν σκεφτόμαστε το μέλλον, δεν επιταχύνουμε δηλ περισσότερο από τον χρόνο, ή όταν δεν σκεφτόμαστε το παρελθόν, δεν επιβραδύνουμε δηλ. λιγότερο από τον χρόνο. Εκεί νομίζουμε πως η κίνηση σταματάει, αλλά μια καινούργια κίνηση αρχίζει. Η κάθετη. Η φαινομενική στασιμότητα, είναι αυτό που λέμε «κόλλημα» του νου. Ο νους μπορεί από εκείνο το σημείο να προχωρήσει κάθετα, πάνω η κάτω. Αυτό λέγεται με άλλα λόγια «διαλογισμός». Μονάχα έτσι μπορούμε να διαλογιστούμε. Πρέπει να σταματήσουμε την ανάλογη κίνηση του νου με τον χρόνο. Ο χρόνος συνεχίζει την πορεία του, σε μας φαίνεται όμως στάσιμος. Γι’ αυτό όταν οι άνθρωποι επανέρχονται από μία κατάσταση διαλογισμού στην οριζόντια κίνηση, στον οριζόντιο άξονα, έχουν χάσει την αίσθηση του χρόνου και λένε «πω, πω, κοίτα πως πέρασε η ώρα !». Η κατάσταση αυτή και η κίνηση στον κάθετο άξονα, είναι εξαιρετικά επικίνδυνη διότι αν ο νους δεν επανέλθει στην γνώριμη οριζόντια κίνηση θα παραφρονήσει. Ο νους χρειάζεται εξάσκηση, έτσι ώστε να μπορεί να διαλογιστεί κάποια στιγμή, αλλά γρήγορα να μπορεί να επανέλθει στην πραγματικότητα του οριζόντιου άξονα. Τι συμβαίνει σε τούτη την κατάσταση ? Δεν σκεφτόμαστε Αριστοτελικά ! Κινούμαστε με την ίδια ταχύτητα του χρόνου,ζούμε στο ανύπαρκτο παρόν ! Όσο βαθύτερα κατευθύνεται η σκέψη μας τόσο πιο επικίνδυνο είναι το έδαφος, τόσο πιο δύσκολα μπορούμε να επανέλθουμε στην επιφάνεια.

Λέγεται πως όταν ο Βούδας «ξύπνησε» από τον βαθύ του διαλογισμό, ξέσπασε σε γέλια με την ανόητη πραγματικότητα που είδε μπροστά του.

Στην κατάσταση αυτή, στην κάθετη κίνηση συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις. Όλα συμμετέχουν, εκτός από τον νου. Αυτός είναι «σταματημένος» για την γνώριμη πραγματικότητα, αλλά «κινούμενος» για την καινούργια πραγματικότητα. Εδώ τα πράγματα αλλάζουν, γιατί δεν υπάρχει η αριστοτελική λογική, η λογική που σου παραθέτει εμπόδια, προβλήματα, αινίγματα, ερωτηματικά. Δεν κινείσαι βάσει πλέον αυτής, δεν υπάρχει «αποκλειόμενο τρίτο», ή το ένα δηλ. ή το άλλο. Οι αισθήσεις πλέον επανέρχονται στην φυσική, αρχέγονη μορφή τους. Το μάτι βλέπει τα πάντα ακόμη και όταν είναι κλειστό, το αυτί ακούει τα πάντα ακόμη κι αν το φράξεις με ωτοασπίδα.

Γι’ αυτό βλέπετε κάποιους, όταν διαλογίζονται, πως είναι ικανοί να συλλάβουν ακόμη και το περπάτημα ενός μυρμηγκιού δίπλα τους. Ο παραμικρός θόρυβος που διαταράζει την κάθετη κίνηση γίνεται αντιληπτός.

Deva Parinito