- Ο Βουδισμός (σειρά γνώσης) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Θα ξεκινήσω... όπως είναι η μόδα μου τώρα τελευταία, μια μικρή σειρά παρουσίασης μερικών βασικών γνώσεων γύρω από την φιλοσοφία-θρησκεία του Βουδισμού. Βέβαια η ορθή λέξη είναι Βουδδισμός αλλά δυστυχώς επικράτησε στις σύγχρονες ελληνικές εκδόσεις η λέξη με το ένα "δ" και για αυτό αναγκάζομαι να συμβιβαστώ με ένα θέμα τύπου και όχι ουσίας.

Το μεγαλύτερο μέρος είναι βασισμένο στο βιβλίο του Βαλπόλα Σρι Ραχούλα "Τι δίδαξε ο Βούδας".

Όποιος θέλει μπορεί να συμπληρώνει, να διαφοροποιείται κοκ. Με το πέρας αυτής της σειράς θα συμμετέχω πιο ενεργά στον σχολιασμό των κειμένων.

Ποιος ήταν ο ιστορικός Βούδας;

Ο Βούδας- Σιντάρτα Γκοτάμα έζησε στην Βόρεια Ινδία τον 6ο αι. π.Χ. . Ο πατέρας του Σουντχαντάνα , ήταν κυβερνήτη του Βασιλείου των Σάνκχια (στο σύγχρονο Νεπάλ) . Η μητέρα του ήταν η βασίλισσα Μαγιά. Παντρεύτηκε σε ηλικία 16 ετών την νεαρή πριγκίπισσα Γιασοντχάρα . Απολάμβανε κάθε πολυτέλεια. Όταν όμως αντελήφθη την ανθρώπινη δυστυχία, σε ηλικία των 29 ετών αποφάσισε να βρει την λύση και λίγο μετά την γέννηση του παιδιού του, του Ραχούλα, εγκατέλειψε το βασίλειό του.

Έγινε ασκητής, συνάντησε διάσημους δασκάλους. Οι αυστηροί τους μέθοδοι και οι ασκητικές τους πρακτικές δεν τον ικανοποίησαν. Σε ηλικία 35 ετών , καθισμένος κάτω από το δέντρο Μπόντχι(δέντρο της Σοφίας) έφτασε στην φώτιση. Από εκείνη την μέρα και για 45 χρόνια δίδασκε σ΄ όλες τις τάξεις των ανδρών και γυναικών. Πέθανε σε ηλικία 80 ετών στο Κουσινάρα (σημερινό Ουτάρ Πραντές της Ινδίας)

Η Βουδιστική νοητική στάση

Ο Βούδας δεν ήταν πάρα ανθρώπινο ον και αυτό ισχυριζόταν. Απέδωσε την όλη αντίληψη των πραγμάτων, τις επιτεύξεις και τα κατορθώματά του στην προσπάθεια και την διάνοια του ως ανθρώπου.

Θεωρούσε ότι καθένας μπορούσε να γίνει Βούδας, αν το θελήσει και προσπαθήσει. Θεωρούσε τον άνθρωπο ως κύριο του εαυτού του. Προέτρεπε τους μαθητές του «να αποτελούν καταφυγή του εαυτού τους» και ποτέ μην αναζητούν καταφύγιο ή βοήθεια από κανέναν άλλον. Έλεγε ότι δεν υπήρχε εσωτερική δοξασία στις διδασκαλίες του, τίποτα κρυμμένο στη «κλειστή γροθιά του δασκάλου». Θεωρούσε ότι η ελευθερία του ανθρώπου εξαρτάται από την αντίληψη του για την Αλήθεια και όχι από την ευσπλαχνική χάρη ενός θεού ή κάποιας εξωτερικής δύναμης, σαν αμοιβή για υπάκουη καλή συμπεριφορά του.

Για τον Βούδα δεν υπήρχε αμάρτημα, αλλά ούτε και στον βουδισμό υπήρχαν κάποιες διατάξεις. Ρίζα κάθε κακού είναι η άγνοια και οι λαθεμένες απόψεις. Είναι αναντίρρητο γεγονός ότι υπάρχει αμφιβολία, απορία, ταλάντευση και χωρίς αυτά δεν υπάρχει πρόοδος. Αλλά προκειμένου να προχωρήσει πιο πέρα κανείς, είναι απολύτως αναγκαίο να απαλλαγεί από την αμφιβολία. Για να απαλλαγεί απ΄ αυτήν πρέπει να δει καθαρά.

Η αλήθεια

Επέτρεπε την ελευθερία σκέψης και την ανεκτικότητα. Η κατανόηση σ΄ όλες τις θρησκείες και ανοχή στα δόγματά τους αποτελεί μοναδική περίπτωση στην ιστορία των θρησκειών. Δεν θεωρούσε τις διδασκαλίες του ούτε θρησκεία, αλλά ούτε φιλοσοφικό ρεύμα. Δε δεχόταν καμιά ετικέτα.

Έλεγε χαρακτηριστικά: «Τι είναι το όνομα; Αυτό, που ονομάζουμε ρόδο, όποιο άλλο όνομα κι αν του δίναμε δεν θα μύριζε το ίδιο γλυκά;».

Κατά τον ίδιο τρόπο η Αλήθεια δεν είναι ετικέτα: δεν είναι ούτε βουδισμός, ούτε χριστιανισμός, ούτε ινδουισμός ή μωαμεθανισμός . Δεν αποτελεί μονοπώλιο κανενός . Αυτό δεν ισχύει μόνο για διανοητικά ζητήματα αλλά και για ανθρώπινες σχέσεις.

Για την αναζήτηση της Αλήθειας δεν έχει σημασία από πού προέρχεται μια ιδέα. Αν ένα φάρμακο είναι καλό η ασθένεια θεραπεύεται, δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε ποιος το έφτιαξε.

Δεν χρησιμοποιεί τον όρο πίστη, αλλά εμπιστοσύνη, χρειάζεται να έχει κανείς εμπιστοσύνη στα λόγια του δασκάλου , όχι τυφλή πίστη. Αυτό εκφράζεται με την λέξη «σράντχα» και όπως εξηγεί ο Ασάγκα, έχει τρεις όψεις :

1) πλήρης και σταθερή πεποίθηση ότι ένα πράγμα υπάρχει,

2) ήρεμη χαρά για τις καλές ιδιότητες,

3) έφεση ή επιθυμία για την επίτευξη ενός στόχου.

Θεωρούσε τα πάντα θέμα γνώσης και «όρασης-θέασης» και όχι θέμα πίστης.

Tο be... continued

quote:

---

Θα ξεκινήσω... όπως είναι η μόδα μου τώρα τελευταία, μια μικρή σειρά παρουσίασης μερικών βασικών γνώσεων γύρω από την φιλοσοφία-θρησκεία του Βουδισμού

---

Ελπίζω να συνεχίσεις έτσι ορμητικά Θώθ..Αξιος , αξιος

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

Συνεχίζουμε...

Η ΦΩΤΙΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΔΑ

Αναφορικά με την δική του φώτιση ο Βούδας είπε «το μάτι γεννήθηκε, η γνώση γεννήθηκε, η σοφία γεννήθηκε, η επιστήμη γεννήθηκε , το φως γεννήθηκε». Πάντα πρόκειται για «όραση» μέσω γνώσης ή σοφίας και αποδοχή μέσω πίστης.

Επίσης συνέχιζε «Δεν είναι σωστό για έναν σοφό άνθρωπο που ισχυρίζεται ότι διατηρεί(στη κυριολεξία προστατεύει) την Αλήθεια να φτάνει στο συμπέρασμα: «Αυτή μόνο είναι η Αλήθεια και οτιδήποτε άλλο είναι λαθεμένο». Δεν πρέπει να περιφρονεί κανείς άλλα πράγματα. Πρέπει να αφήνει κακά πράγματα, αλλά ακόμα και καλά, όταν δεν του είναι πλέον χρήσιμα. Στην ουσία ο Βούδας δεν ενδιαφερόταν να αναλύει περιττά μεταφυσικά ζητήματα, τα οποία θεωρούσε καθαρά υποθετικά και τα οποία δημιουργούν φανταστικά προβλήματα. Ήταν καθαρά πρακτικός, δίδασκε πράγματα που χαρίζουν στον άνθρωπο γαλήνη και ευτυχία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ
Οι Τέσσερις Ευγενείς Αλήθειες
Η Πρώτη Ευγενής Αλήθεια : Ντούκχα.

Η καρδιά της διδασκαλίας του Βούδα βρίσκεται στις Τέσσερις Ευγενείς Αλήθειες (Τσάτουρ Αριασάτια), τις οποίες διακήρυξε στο 1ο του κήρυγμα στους παλιούς του συντρόφους , τους πέντε ασκητές, στο Ισιπατάνα(σύγχρονο Σαρνάτ κοντά στο Μπεναρές)

Είναι οι εξής:

1) Ντουκχά
2) Σαμαντάγια, εμφάνιση ή πηγή του Ντουκχά
3) Νιρόντχα, το σταμάτημα του Ντουκχά
4) Mάργκα, ο δρόμος που οδηγεί στο σταμάτημα του Ντουκχά

Η ΠΡΏΤΗ ΕΥΓΕΝΉΣ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΝΤΟΥΚΧΑ

Η πρώτη ευγενής αλήθεια ( ντουκχά-αριασάτια) μεταφράζεται γενικώς από τους σχολιαστές ως ευγενής αλήθεια του πόνου και ερμηνεύεται ως εξής: η ζωή σύμφωνα με τον βουδισμό δεν είναι τίποτε άλλο από δυστυχία και πόνος.

Λόγω της ελλιπoύς μετάφρασης υπάρχει εντύπωση ότι είναι πολύ πεσιμιστική, κάτι που δεν ισχύει. Ο βουδισμός δεν είναι πεσιμιστικός ,ούτε οπτιμιστικός, είναι ρεαλιστικός, δεδομένου ότι κάνει μια ρεαλιστική θεώρηση της ζωής και του κόσμου. Εξετάζει τα πράγματα αντικειμενικά. Δεν τάζει παραδείσους, ούτε φοβίζει με κολάσεις.

Δείχνει ποιος είναι ο άνθρωπος αντικειμενικά και δείχνει ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσει προς την τέλεια ελευθερία, γαλήνη, αταραξία και ευτυχία. Έτσι ο όρος ντουκχά , παρ΄ όλο που σημαίνει «δυστυχία» έχει πιο βαθύ φιλοσοφικό νόημα και περικλείει μέσα του έννοιες όπως: ατέλεια, παροδικότητα, κενότητα, μη ουσιαστικότητα. Ωστόσο δεν αποκλείει την ευτυχία αναφερόμενος ότι υπάρχει πόνος, αντίθετα δέχεται διάφορες μορφές ευτυχίας υλικής και πνευματικής, όσο για τους λαϊκούς και μοναχούς. Στις πρώτες γραπτές συλλογές των λόγων του Βούδα, αναφέρεται σε διάφορες μορφές της ευτυχίας, όπως στη οικογένεια κ.α. .Αλλά ακόμα και στα ψηλά στάδια του διαλογισμού και αταραξίας υπάρχει ντουκχά.

Σχετικά με την απόλαυση και την ζωή ο Βούδας είναι αντικειμενικός και λέει ότι πρέπει να κατανοήσει κανείς 3 πράγματα:

1) την έλξη ή απόλαυση (ασάντα),
2) το δυσάρεστο επακόλουθο ή κίνδυνο ή μη ικανοποίηση (αντινάβα) και 3) την ελευθερία ή απελευθέρωση (νισαράνα)

Η αντίληψη του ντουκχά μπορεί να εξεταστεί από τρεις σκοπιές:

1)το ντουκχά ως συνηθισμένη δυστυχία (ντουκχά-ντουκχά)
2)το ντουκχά ως προκαλούμενο από την αλλαγή (βιπαρινάμα-ντουκχά)
3)το ντουκχά ως εξαρτημένες καταστάσεις (σανκχάρα-ντουκχά)

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΕΙΣ

Αυτές αποτελούν την λεγόμενη ύπαρξη.

-Η πρώτη είναι η συσσώρευση της ύλης. Συμπεριλαμβάνει τα τέσσερα Μεγάλα στοιχεία, δηλ. στερεότητα, ρευστότητα, θερμότητα και κίνηση, καθώς και τα παράγωγα τους, που είναι τα 5 υλικά αισθητήρια όργανα.

-Η δεύτερη είναι η συσσώρευση των αισθημάτων. Περιλαμβάνει όλα τα αισθήματά μας. Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνονται όλα τα φυσικά και νοητικά αισθήματα που προέρχονται από τα αισθητήρια όργανα συν την διαίσθηση.

-Τρίτη είναι η συσσώρευση των αντιλήψεων. Όπως τα αισθήματα, έτσι και οι αντιλήψεις είναι έξι ειδών, σε αντιστοιχία με τις έξι εσωτερικές λειτουργίες και τα αντίστοιχα έξι εξωτερικά αντικείμενα. Οι αντιλήψεις είναι αυτές που μας γνωστοποιούν τα αντικείμενα φυσικά και νοητικά.

-Τέταρτη είναι η συσσώρευση των νοητικών σχηματισμών. Στην ομάδα αυτήν συμπεριλαμβάνονται όλες οι βουλητικές δραστηριότητες, καλές και κακές. Είναι έξι ειδών, συνδεόμενη με τις έξι εσωτερικές λειτουργίες. Οι βουλητικές πράξεις είναι αυτές που δημιουργούν κάρμα, όπως προσοχή, θέληση κ.α. Υπάρχουν 52 τέτοιες νοητικές δραστηριότητες.

-Η πέμπτη είναι η συσσώρευση της συνείδησης. Η συνείδηση είναι η αντίδραση ή ανταπόκριση που έχει ως βάση της μιαν από τις έξι λειτουργίες (μάτι, αυτί, μύτη, γλώσσα, σώμα και νους). Δεν αναγνωρίζει ένα αντικείμενο , αλλά έχει την επίγνωσή του. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι η συνείδηση δεν ανήκει στο πνευματικό κόσμο, όπως λέει ένας μαθητής του Βούδα, ο Σάτι,: «είναι εκείνο που βιώνει, που νιώθει, που δοκιμάζει τα αποτελέσματα των καλών και κακών πράξεων εδώ και κει». Και ο Βούδας συμπληρώνει: "χαρακτηρίζεται ανάλογα με την κατάσταση μεσω της οποίας εμφανίζεται".

Οι πέντε αυτές συσσωρεύσεις είναι η ύπαρξη, άρα είναι και αυτές ντουκχά, αφού είναι και αυτές παροδικές. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσουμε την πρώτη Ευγενή Αλήθεια με σαφήνεια γιατί, όπως λέει ο Βούδας «εκείνος που βλέπει το ντουκχά , βλέπει επίσης και την εμφάνιση του ντουκχά, βλέπει το σταμάτημα του ντουκχά και βλέπει ακόμα την ατραπό που οδηγεί στο σταμάτημα του ντουκχά». Αυτό όμως δεν κάνει την ζωή ενός βουδιστή μελαγχολική, αλλά αντίθετα τον κάνει ευτυχισμένο, γιατί δεν έχει ούτε φόβους ούτε αγωνίες.

Στο επόμενο... επεισόδιο θα συνεχίσουμε με την περιγραφή της Δεύτερης Ευγενούς Αλήθειας και, επίσης, την θεώρηση του Βουδισμού για το Κάρμα και τον Θάνατο...

To be continued....

φίλε thoth συνέχισε την καλή δουλειά.απλά θέλω να επισημάνω πως παρόλο που δεν αναφερόταν σε μεταφυσικά ζητήματα δεν σημαίνει ότι και τα απέρριπτε.μην ξεχνάμε ότι ο Βούδας σύμφωνα με άποψη πολλών αλλά και δικιά μου έχειεπηρεαστεί απο τις ουπανισάντ.

Σε αυτό το topic θα αναφερθώ στις καθιερωμένες απόψεις για τον Βουδδισμό. Και η δική μου άποψη τείνει σε αυτό που πιστεύεις και εσύ. Νομίζω ότι ο Σανκαρατσάρυα, έχει μπορέσει να ενοποιήσει στην Αντβάιτα Βεδάντα του, την ηθική δύναμη του Βουδδισμού με την μεταφυσική των Ουπανισάντς. Αλλά αυτό είναι μια υποκειμενική άποψη. Οι ίδιοι οι Βουδδιστές θεωρούν, όπως μάλλον γνωρίζεις, ότι η πίστη ακόμη και στο απόλυτο ΑΤΜΑΝ είναι μια νοητική προσκόλληση και θα πρέπει να ξεπεραστεί.

Στο μέλλον θέλω να ανοίξω ένα topic για την Αντβάιτα Βεδάντα με στοιχεία και διδασκαλίες ιδιαίτερα από τον Βιβεκανάντα.

Μπορείς να βοηθήσεις, αν χρειαστεί ;;;

1) Πιστεύουν οι Βουδιστές στην ύπαρξη δημιουργού θεού ή όχι;
2) Τι είναι οι Μποτισάτβας;
3) Τι ακριβώς είναι η Νιρβάνα; Είναι ανυπαρξία ή ύπαρξη αλλά με τέλεια ηρεμία και φώτιση; Υπάρχουμε δηλαδή όταν κατακτήσουμε τη Νιρβάνα ή όχι;
4) Οι πράξεις που κάνουμε στην παρούσα ζωή κατα ποιο ποσοστό είναι καρμικά αποτελέσματα προηγούμενων ζωών και ποιο ποσοστό επιλογές της παρούσας ζωής που το αποτέλεσμα τους θα πλητώσουμε στην επόμενη;

ευχαριστώ προκαταβολικά.

Θα ήθελα αυτό το topic να γίνει πραγματικά μια σειρά γνώσης, ένα υπό-forum όπου κάποιος θα μπορέσει να μάθει, να μελετήσει, να ρωτήσει και να απαντήσει σε ότι αφορά τον βουδδισμό. Ας κάνουμε όμως λίγη υπομονή, για λίγες ημέρες έτσι ώστε να θέσω την βάση για... διαπραγμάτευση (είναι μια πολύ in έκφραση για μας τους τελευταίους μήνες). Πάντως ο "Shankara" (το μέλος αλλά και ο Ινδός Σοφός) έδωσε όπως πιστεύω ορθές απαντήσεις.

Shankara, θα ήθελα απλώς να συμμετέχεις στον διάλογο που θα ξεκινήσει και να μας βοηθήσεις με όποιες γνώσεις έχεις. Το παράδειγμα-ιστορία π.χ. με την αλατένια κούκλα του Ραμακρίσνα είναι πολύ αξιόλογο όταν μιλούμε για την Νιρβάνα (αν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι είναι δυνατόν να υπάρχει κάποια προσέγγιση του Απολύτου από τον σχετικό Νου που ζει μέσα στην Νάμα-Ρούπα, στην σχετικότητα του Χώρου-Χρόνου-Αιτιότητας).

Μπορείς να περιγράψεις αυτό το παράδειγμα και να γίνεις και πιο αναλυτικός;

Έτσι συνεχίζουμε από εκεί που σταματήσαμε...

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑ:
ΣΑΜΟΥΝΤΑΓΙΑ: «Η Εμφάνιση του Ντουκχά»

Αυτή η επιθυμία,το πάθος, ο πόθος που εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, είναι αυτή που γεννάει όλες τις μορφές της δυστυχίας και την συνέχεια των υπάρξεων. Δεν είναι η πρώτη αιτία αλλά πιο άμεση και πιο απτή. Ο όρος δίψα δεν συμπεριλαμβάνει μόνο την επιθυμία και την προσκόλληση στις αισθησιακές ηδονές πλούτο, απόψεις, γνώμες και θεωρίες.

Υπάρχουν τέσσερις τροφές με την έννοια αιτίας ή κατάστασης, αναγκαίες για την ύπαρξη και συνέχιση των όντων:

1) η συνηθισμένη υλική τροφή

2) η επαφή των τεσσάρων αισθητηρίων οργάνων με τον εξωτερικό κόσμο,

3) η συνείδηση και

4) η νοητική βούληση ή θέληση

Οι όροι «δίψα» , «βούληση», «νοητική βούληση» και «κάρμα» υποδηλώνουν όλοι το ίδιο πράγμα: την επιθυμία, την θέληση για ύπαρξη, για επαναγέννηση, για συνεχή αύξηση, για συσσώρευση όλων και περισσότερων. Αυτή είναι η αιτία για την εμφάνιση του ντουκχά και βρίσκεται μέσα στην συσσώρευση των νοητικών σχηματισμών, μιας εκ των πέντε συσσωρεύσεων που αποτελούν την ύπαρξη. Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά και ουσιαστικά σημεία της διδασκαλίας του Βούδα. Η αιτία, λοιπόν, εμφάνισης του ντουκχά βρίσκεται μέσα στο ίδιο το ντουκχά κι όχι έξω.

H ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ

Η θεωρία του Κάρμα δεν πρέπει να συγχέεται με την αποκαλούμενη ηθική δικαιοσύνη ή ανταμοιβή και τιμωρία. Ο όρος «δίκαιο» είναι αμφιλεγόμενος και επικίνδυνος, στο όνομά του έχει γίνει περισσότερο κακό παρά καλό. Η θεωρία του Κάρμα είναι ένας νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος, της δράσης και της αντίδρασης, είναι ένας φυσικός νόμος, που δεν έχει καμιά σχέση με την ιδέα της δικαιοσύνης ή της ανταμοιβής και τιμωρίας. Κάθε βουλητική δράση παράγει τα αποτελέσματα της. Το δύσκολο να κατανοηθεί είναι ότι σύμφωνα με την θεωρία του Κάρμα τα αποτελέσματα των βουλητικών πράξεων συνεχίζουν και εκδηλώνονται ακόμα και σε μεταθάνατον ζωή.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

Για τον βουδισμό η ύπαρξη δεν είναι παρά μια ένωση φυσικών και νοητικών δυνάμεων ή ενεργειών. Αυτό που ονομάζουμε θάνατο είναι ολική μη λειτουργία του φυσικού σώματος; Ο βουδισμός λέει όχι.

Η θέληση, η βούληση, η επιθυμία, η δίψα για ύπαρξη και συνέχιση, είναι μια δύναμη τρομακτική που κινεί ολόκληρες ζωές, ολόκληρες υπάρξεις ακόμα και τον κόσμο ολόκληρο. Αυτή δύναμη δεν σταματάει με τον θάνατο και συνεχίζει να εκδηλώνεται με άλλη μορφή, προκαλώντας την επαναγέννηση.

Όταν το σώμα δε μπορεί πλέον να λειτουργήσει, οι ενέργειες του δεν πεθαίνουν μαζί του, αλλά συνεχίζουν για να πάρουν άλλη μορφή, την οποία ονομάζουμε άλλη ζωή. Οι φυσικές και νοητικές ενέργειες που αποτελούν την ύπαρξη έχουν μέσα τους την δύναμη να πάρουν μια νέα μορφή να αναπτυχθούν βαθμιαία και να μαζέψουν πολλή δύναμη. Η διαφορά ανάμεσα στην γέννηση και τον θάνατο δεν είναι παρά μια στιγμιαία σκέψη. Η τελευταία σκέψη σ΄ αυτήν την ζωή καθορίζει και την πρώτη σκέψη στην επόμενη ζωή, που στην πραγματικότητα είναι η συνέχιση της ίδιας σειράς.

To be continued....

Λες:

quote:

---

Πάντως έρχομαι πάντα σε δύσκολη θέση όταν μου ζητάται να κάνω τέτοιες αναλύσεις και συνήθως τις αποφεύγω...

---

Σε καταλαβαίνω πολύ καλά. Έχω και γω να πω τόσα πολλά για το Sanatana Dharma, για τον Μονισμό, της Αντβάιτα, για τις όμορφες παραβολές των Ουπανισάντς, για τα λόγια του "λιονταριού" Βιβεκανάντα, αλλά προσπαθώ να συγκρατηθώ γιατί δεν θα γίνω εύκολα κατανοητός.

Αλλά "Shankara", έρχομαι σε πιο δύσκολη θέση όταν η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που θεωρούνται αναζητητές, μιλάνε για τον Ινδουισμό σαν να είναι ένας σκουπιδοτενεκές προλήψεων, ανοησιών και δεισιδαιμονιών. Έρχομαι σε πολύ δύσκολη θέση όταν η άγνοια γύρω από την φιλοσοφία των Ουπανισάντς κάνει πάρα πολλούς να κλείνουν τα μάτια τους και τα αυτιά τους όταν πας να τους μιλήσεις για την πνευματικότητα της Βεδάντα.

Υπάρχει μεγάλη άγνοια αγαπητέ μου "Shankara" και όπου δεν υπάρχει άγνοια υπάρχει ο φανατισμός της ημιμάθειας και τότε έρχομαι σε πολύ δυσκολότερη θέση με αυτήν την κατάσταση και προβληματίζομαι: "Μήπως ο δικός μου δισταγμός και η δική μου ανάγκη να βιώσω και όχι να θεωρητικολογήσω, αυξάνει το "σκοτάδι" γύρω μου; Μήπως είναι προτιμότερο να μιλήσω, να περιγράψω, να δείξω, και ας παρεξηγηθώ, από το να σωπαίνω;"

Όταν τον Ιανούαριο ξεκίνησα με ένα topic για τον Βιβεκανάντα υπήρξαν σχόλια που έλεγαν ότι δεν είναι και σημαντικός και ότι δεν έχει να πει κάτι νέο. Η τότε απάντησή μου ισχύει ακόμη:'

quote:

---

Γεια σας παιδιά.

Δεν είναι ανάγκη να τον καταλάβετε όλοι, ούτε να μιλήσει στις ψυχές σας, ούτε να μπω στον κόπο να τον εξηγήσω.

Η σοφία του Βιβεκανάντα είναι σαν το χιούμορ. Αν δεν το καταλάβεις με την πρώτη, μην επιχειρήσεις να το εξηγήσεις.

Πάντως αν θέλετε να εξοικειωθείτε με το ποιος ήταν ο Βιβεκανάντα και ποιος ήταν ο σημαντικός ρόλος που έπαιξε στην αλληλοκατανόηση των θρησκειών μπορείτε να ανατρέξετε στο Internet. Υπάρχουν εκατοντάδες σελίδες που είναι αφιερωμένες σε αυτόν. Θα ήταν σημαντική βέβαια και μία κατανόηση των βασικών εννοιών της Αντβάιτα (Μη-Δυιστική) Βεδάντα.

Αλλά αυτά είναι λίγο ψιλά λόγια.

Δεν πειράζει. Υπάρχουν και κάποια topics που θα είναι για κάποιους ελάχιστους που βρίσκονται σε αυτό το μήκος κύματος και θα τους βοηθήσουν να βρουν άκρη σε ορισμένους εσωτερικούς τους κόμπους.

Πάντως αν ξαναδείτε topic με θέμα τον Βιβεκανάντα μπορείτε να το αγνοήσετε. Μόλις ολοκληρώσω έναν κύκλο ομιλιών του, θα ησυχάσετε από αυτόν τον "δήθεν", σοφό.

Υπάρχει χώρος για όλους σε αυτό το forum. Αφού υπάρχει για τον Κεραμιδά και τον Φουράκη, ε, ένας άσχετος, άγνωστος Ινδός δεν θα μας "χαλάσει".

Καλή σας "νύχτα".

---

ARISE ARJUNA

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

quote:

---

Δεν είναι ανάγκη να τον καταλάβετε όλοι, ούτε να μιλήσει στις ψυχές σας, ούτε να μπω στον κόπο να τον εξηγήσω.

---

"Wolffaced", μία είναι η λύση, όπως την έχω επαληθεύεσει κάποιες σπάνιες φορές. Βρες την αλήθεια μέσα στον εαυτό σου, βεβαιώσου για αυτήν και τότε δεν θα σε κοροιδέψει κανένας απατεώνας. Όταν στηρίζεσαι σε κάτι έξω από τον εαυτό σου, είσαι ευάλωτος σε αυτό. Γίνε Αυτό-Κράτωρ (= "εξουσιάσου από τον εαυτό σου") και θα βρεις την ηρεμία σου. Αναζήτησε την διδασκαλία που σε προτρέπει να βρεις το αυτεξούσιό σου και δεν σε κάνει σκλάβο της δικής της "αυθεντίας"

Συνεχίζω:

Η ΤΡΙΤΗ ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑ:
ΝΙΡΟΝΤΧΑ: «ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΜΑ ΤΟΥ ΝΤΟΥΚΧΑ»

Η Τρίτη Ευγενής Αλήθεια είναι ότι υπάρχει απαλλαγή, απελευθέρωση, ελευθερία από την δυστυχία, από την συνέχιση του ντουκχά, που δεν είναι τίποτα άλλο από την Νιρβάνα. Για να απαλείψει πλήρως το ντουκχά πρέπει να εξαλείψει την βασική του ρίζα, που είναι η δίψα. Γι΄ αυτό, το Νιρβάνα είναι επίσης γνωστό και ως «Εξάλειψη της Δίψας»

H ΓΛΩΣΣΑ

Η ανθρώπινη γλώσσα είναι πολύ φτωχή, ακόμα και σανσκριτικά, ώστε να εκφράσει πλήρως κάποιες έννοιες τις διδασκαλίας του Βούδα, όπως για παράδειγμα η έννοια του Νιρβάνα. Η γλώσσα δημιουργήθηκε για να εκφράσει πράγματα και ιδέες που βιώνουμε με τα αισθητήρια όργανά μας αλλά και τον νου, όπως ένα ψάρι δεν μπορεί να κατανοήσει την έννοια της ξηράς. Στον βουδισμό η γλώσσα θεωρείται παραπλανητική στο θέμα κατανόησης της Αλήθειας και αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ο αδαής κολλάει στις λέξεις όπως ο ελέφαντας στην λάσπη. Έτσι και το Νιρβάνα δε μπορεί εύκολα να εξηγηθεί, και συνήθως εκφράζεται με όρους αρνητικούς , όπως «μη Δίψα» κ.α..

ΤΟ ΝΙΡΒΑΝΑ

Όπως προαναφέραμε δε μπορεί να περιγραφεί πλήρως με λόγια κάτι που είναι πέρα από την ανθρώπινη αντίληψη, που είναι η Απόλυτη Αλήθεια ή Έσχατη Πραγματικότητα. Μερικοί ορισμοί που δίνονται στα αρχικά κείμενα της Πάλι:

«Είναι το πλήρες σταμάτημα εκείνης ακριβώς της «δίψας» , η εγκατάλειψή της, η απάρνησή της, η απελευθέρωση απ΄ αυτήν, η απόσταση απ΄ αυτήν.»

«Ηρέμηση όλων των εξαρτημένων πραγμάτων, εγκατάλειψη όλων των ακαθαρσιών , εξάλειψη της <δίψας>, απόσπαση , σταμάτημα» κ.α..

Η πιο σημαντική απάντηση που δόθηκε από τον Βούδα είναι :

«η εξαφάνιση της επιθυμίας, η εξαφάνιση του μίσους, η εξαφάνιση της πλάνης»

«Είναι αυτό που δεν γεννήθηκε , δε μεγάλωσε, δεν εξαρτάται.»

Το Νιρβάνα εκφράζεται με αρνητικούς όρους γι΄ αυτό υπάρχει εσφαλμένη αντίληψη ότι είναι κάτι αρνητικό, και εκφράζει αυτό-αφανισμό. Αυτό δεν ισχύει γιατί είναι κάτι πέρα από τις έννοιες θετικό και αρνητικό, καλό και κακό.

είναι λανθασμένο να νομίζουμε ότι το Νιρβάνα είναι αποτέλεσμα της εξαφάνισης του πόθου. Δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου πράγματος. Αν ήταν αποτέλεσμα, τότε θα ήταν κάτι που είχε παραχθεί από μια αιτία.

Το Νιρβάνα δεν είναι αποτέλεσμα, ούτε και αιτία. Υπάρχει μια Ατραπός που οδηγεί σ΄ αυτό, αλλά το Νιρβάνα δεν είναι αποτέλεσμα της Ατραπού.

Π.χ. μπορείτε να δείτε ένα φως, αλλά δεν είναι αποτέλεσμα της όρασής σας.

ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΝΙΡΒΑΝΑ

Όταν η Αλήθεια γίνεται ορατή, όλες οι δυνάμεις που παράγουν την συνέχιση του σαμσάρα στην πλάνη, ηρεμούν και είναι ανίκανες πλέον να παράγουν καρμικούς σχηματισμούς, επειδή δεν υπάρχει πλάνη, δεν υπάρχει «δίψα» για συνέχιση.

Είναι σαν μια νοητική ασθένεια που θεραπεύεται, όταν η αιτία ή το μυστικό της ασθένειας ανακαλύπτεται και κατανοείται από τον ασθενή. Εδώ είναι φανερό πόσο σημαντικό είναι το Σωκρατικό «γνώθι Σ΄ εαυτόν». Σε όλες σχεδόν τις θρησκείες το «υπέρτατο αγαθό» μπορεί να επιτευχθεί μόνο μετά τον θάνατο. Αλλά το Νιρβάνα μπορεί να πραγματωθεί σ΄ αυτήν εδώ τη ζωή, δεν είναι απαραίτητο να περιμένουμε μέχρι να πεθάνουμε για να το «φτάσουμε»

ΟΨΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Εκείνος που έχει αντιληφθεί την Αλήθεια, το Νιρβάνα, είναι η ευτυχέστερη ύπαρξη στον κόσμο. Είναι απαλλαγμένος από όλα τα συμπλέγματα και ιδεοληψίες, τις ανησυχίες και τα προβλήματα που βασανίζουν τους άλλους. Δεν μετανιώνει για το παρελθόν και δεν προσδοκά για το μέλλον, ζει πλήρως στο παρόν.

Η υπηρεσία του προς τους άλλους είναι η πιο αγνή, γιατί δεν υπάρχει καμιά σκέψη του εαυτού. Η όψη του είναι ευχάριστη, γαλήνια και ήρεμη, απαλλαγμένος από αγωνία, κάθε εγωιστική επιθυμία, μίσος, άγνοια, έπαρση, περηφάνια.

Το Νιρβάνα πρέπει να γίνει αντιληπτό από τον σοφό μέσα στον εαυτό του.

To be continued...

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑ:
ΜΑΡΓΚΑ: «Η ΑΤΡΑΠΟΣ»

Η Τέταρτη Ευγενής Αλήθεια είναι η αλήθεια της Ατραπού η οποία οδηγεί στο σταμάτημα του Ντουκχά. Αυτή είναι γνωστή ως «Μέση Ατραπός», επειδή αποφεύγει τα άκρα, από τα οποία το ένα άκρο είναι η αναζήτηση της ευτυχίας μέσω των ηδονών των αισθήσεων, που είναι «κατώτερη, κοινή, ασύμφορη, και ο δρόμος των κοινών ανθρώπων», και το άλλο είναι η αναζήτηση της ευτυχίας μέσω αυτό-βασανισμού με διάφορες μορφές ασκητισμού, που είναι «οδυνηρή, ανάξια και ασύμφορη»

Η ΕΥΓΕΝΗΣ ΟΚΤΑΠΛΗ ΑΤΡΑΠΟΣ

Μέσω της προσωπικής του εμπειρίας ο Βούδας ανακάλυψε την Μέση Ατραπό, που «χαρίζει γνώση, όραση, που οδηγεί στην ηρεμία, Ενόραση, Φώτιση, Νιρβάνα» και αναφέρεται ως Ευγενής Οκταπλή Ατραπός, επειδή αποτελείται από οκτώ υποδιαιρέσεις, τις εξής:
1.Ορθή Κατανόηση
2.Ορθή Σκέψη
3.Ορθή Ομιλία
4.Ορθή Δράση
5.Ορθή Ζωή
6.Ορθή Προσπάθεια
7.Ορθή Προσοχή
8.Ορθή Συγκέντρωση

Όλη η διδασκαλία του Βούδα, με τον έναν ή άλλο τρόπο, ασχολείται μ΄ αυτήν την Ατραπό.

Όλες αυτές υποδιαιρέσεις δεν ακολουθούν κάποια αριθμητική σειρά, πρέπει να καλλιεργηθούν όλες λίγο πολύ ταυτόχρονα, ανάλογα με την ικανότητα του καθενός. Όλες συνδέονται μεταξύ τους και η καθεμιά βοηθάει στην καλλιέργεια των άλλων.

ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΟΥΣ ΟΚΤΑΠΛΗΣ ΕΥΓΕΝΟΥΣ ΑΤΡΑΠΟΥ

Αυτοί οι οκτώ παράγοντες έχουν σαν στόχο να τελειοποιήσουν τρία βασικά σημεία της βουδιστικής μαθητείας και πειθαρχίας:

Α)ηθική συμπεριφορά
Β)νοητική πειθαρχία
Γ)σοφία

Η Ηθική Συμπεριφορά έχει ως θεμέλιο την πλατιά ιδέα της παγκόσμιας αγάπης και ευσπλαχνίας για όλα τα όντα προικισμένα με αισθήσεις, πάνω στην οποία βασίζεται η διδασκαλία του Βούδα. Προκειμένου να τελειοποιηθεί ο άνθρωπος, δυο ιδιότητες πρέπει να αναπτυχθούν εξίσου: ευσπλαχνία από την μία και σοφία από την άλλη. Εδώ η ευσπλαχνία αντιπροσωπεύει την αγάπη, την φιλανθρωπία, την καλοσύνη, την ανεκτικότητα και άλλες ευγενείς ιδιότητες συναισθηματικής φύσης, ενώ η σοφία αντιπροσωπεύει τις ιδιότητες του νου.

ΗΘΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Στην Ηθική Συμπεριφορά περιλαμβάνονται τρεις παράγοντες της Ευγενούς Οκταπλής Ατραπού: η ορθή ομιλία, η ορθή δράση και η ορθή ζωή.

Η Ορθή Ομιλία σημαίνει αποχή από 1) ψεύδος 2)κακολογία και συκοφαντία, καθώς και από λόγια που μπορούν να προκαλέσουν διαφωνία ανάμεσα σε άτομα ή σε ομάδες ατόμων. 3)σκληρή και αυθάδη, αγενής και υβριστική γλώσσα 4)ανόητη και επιπόλαια πολυλογία και κουτσομπολιό
Αν δεν μπορεί να πει κανείς κάτι χρήσιμο, πρέπει να τηρεί «ευγενική σιωπή»

Η Ορθή Δράση μας προτρέπει να αποφεύγουμε να καταστρέφουμε την ζωή, να κλέβουμε να έχουμε ανήθικες σχέσεις, έκνομες ερωτικές επαφές, και μας λέει επίσης να βοηθάμε τους άλλους στο να ακολουθούν μια γαλήνια και έντιμη ζωή με τον σωστό τρόπο.

Η Ορθή Ζωή σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγει κανείς να ζει από ένα επάγγελμα που βλάπτει τους άλλους.

Η ΝΟΗΤΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ

Σ΄ αυτήν περιλαμβάνονται άλλη τρεις παράγοντες της Οκταπλής Ατραπού: ορθή προσπάθεια, ορθή προσοχή, ορθή συγκέντρωση.

Η Ορθή Προσπάθεια είναι η ενεργητική θέληση : 1)για να εμποδίσουμε να εμφανιστούν οι κακές και επιβλαβείς νοητικές καταστάσεις 2)για να απαλλαγούμε από τέτοιες καταστάσεις που έχουν ήδη εμφανιστεί μέσα μας.
3)για να παράγουμε, να αναγκάσουμε να εμφανιστούν, οι καλές νοητικές καταστάσεις που δεν έχουν ακόμα εμφανιστεί 4)για να τις αναπτύξουμε και να τις τελειοποιήσουμε, όταν ήδη υπάρχουν.

Η Ορθή Προσοχή (ή προσεκτικότητα) έγκειται στο να είμαστε επιμελώς ενήμεροι γνώστες και προσεκτικοί ως προς : 1)τις δραστηριότητες του σώματος. 2)τις αισθήσεις και συναισθήματα. 3)τις δραστηριότητες του νου 4)τις ιδέες , τις σκέψεις, τις αντιλήψεις και τα πράγματα.

Η Ορθή Συγκέντρωση οδηγεί στα τέσσερα στάδια του Ντχιάνα και ονομάζεται έκσταση.

Στο πρώτο στάδιο της Ντχιάνα απορρίπτονται οι έντονες επιθυμίες και ορισμένες επιβλαβείς σκέψεις όπως ο αισθησιασμός, κακοβουλία, η νωθρότητα , ανησυχία, η νευρικότητα και η σκεπτικιστική αμφιβολία.

Στο δεύτερο στάδιο σταματούν όλες οι νοητικές δραστηριότητες, καλλιεργείται η αταραξία και η εστίαση του νου.

Στο τρίτο στάδιο , το συναίσθημα της χαράς, που είναι ένα συναίσθημα ενεργό επίσης εξαφανίζεται, ενώ η διάθεση της ευτυχίας εξακολουθεί να παραμένει μαζί με την «εν εγρήγορση» αταραξία.

Στο τέταρτο στάδιο όλα τα συναισθήματα εξαφανίζονται, ακόμα και η ευτυχία και παραμένουν μόνον η αγνή αταραξία και επίγνωση.

Μέσω αυτών ο νους εκπαιδεύεται, πειθαρχείται και αναπτύσσεται.

To be continued...

Θα έφτανε να σκεφτεί κάποιος….

Α. Τα έχω στη ζωή μου αυτά?
Β. Αν τα εφάρμοζα ΤΩΡΑ…ΑΥΤΗ τι στιγμή.... τι θα άλλαζε?

Επίσης ο Sri Aurobindo συνήθιζε να λέει πως η έκσταση είναι μια μορφή ανώτερης α-συνειδητότητας.

Η "έκ-σταση", σκέφτηκαν μερικοί πως έπρεπε να ονομασθεί «έν-σταση». Βρίσκεται κανείς μέσα, όταν είναι έξω από τον εαυτό του;

Επειδή «έκσταση», από τις λέξεις: εκ+ίσταμαι, σημαίνει κυριολεκτικά να είσαι έξω από το σώμα ή έξω από την αντίληψη του κόσμου, απορροφημένος στην ενατένηση αντικειμένου κλπ.

Να το θέσουμε απλά, ο σκοπός είναι να είσαι «μέσα στον εαυτό» και να μην είσαι "έξω απο τον εαυτό».

Μόνο όταν η υπέρτατη εμπειρία λάβει χώρα μεσα στο σώμα μας, και καταμεσής της καθημερινής μας ζωής, τότε και μόνο τότε θα είμαστε ικανοί να μιλάμε για «ένσταση» διαφορετικά ο όρος είναι παραπλανητικός, αν και τέλεια σκιαγραφεί το χάσμα που έχομε δημιουργήσει μεταξύ ζωής και Πνεύματος.

Αυτή που σας μιλάει απο...το μέλλον