- Ευθανασια - Ο " γλυκος θάνατος " - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

Πιστευω πως ο ανθρωπος εχει το δικαιωμα της ελευθερης βουλησης και το δικαωμα να κανει οτι επιθυμει και τον εθχαριστει.
...χωρις βεβαια να βλαπτει τους αλους.

Γιατι λοιπον να μην εχει το δικαιωμα να δωσει τερμα στη ζωη του οταν αυτος το επιθυμει?
και γιατι θα πρεπει να διοκωντε ποινικα οσοι τον βοηθανε να κανει την επιθυμια του πραξη???

να στε καλα....

[quote]
[ΤΟ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΝΑ'ΜΑΙ ΠΑΛΙ ΕΔΩ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΠΩ. ΔΟΛΟΦΙΝΙΑ ΜΕ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΕ.]

Η δολοφονια ειναι παντα δολοφονια και δεν αλαζει.
Ομως το οτι ΕΣΥ ονομαζεις την ευθανασια δολοφονια δεν σημαινει και οτι ισχυει.....

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕΡΟΝΤΕΣ

Δεν ξερω αν θεωρειται η οχι δολοφονια αγαπητε φιλε Αχαιε.Ειναι παντα
το πως το βλεπει καθενας.Σαφως και ολοι εχουμε την προσωπικη μας αποψη.Και μαλλον κανεις μας δεν πρεπει να προσπαθει να επιβαλει την γνωμη του.Εγω ομως εχω μια απορια.Με τι συνειδηση μπορει να κοιμηθει
ενας ανθρωπος το βραδυ οταν εχει αφαιρεσει μια ανθρωπινη ζωη εστω και
με "καλο σκοπο" οπως λετε και για να τον "βοηθησει"? Και τελικα ποσο εγωιστικο ειναι να αντεξει καποιος να αποφασισει και να τερματισει μια ζωη? Και ποιος ειναι αυτος που προβλεπει με τοση σιγουρια το μελλον ωστε να γνωριζει πως δεν υπαρχει τροπος σωτηριας για τον συγκεκριμενο ανθρωπο? Ερχομαι να συμφωνησω με τον ΣΙΣΙΦΟ και να θυμησω....Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ. Τωρα θα μου πειτε, τελευταια αλλα πεθαινει κι αυτη.Ναι!!... αλλα σβηνει μονη της, δεν την σκοτωνουμε.

Για ποια ελπιδα μου μιλας?
Οταν καποιος δεν εχει ποδια και χερια, οταν καποιος ειναι καθηλωμενος σε αναπηρικη καρεκλα και το μονο που μπορει να κουνησει ειναι το στομα του, οταν καποιος εχει φτασει σε σταδιο καρκινου μη αναστρεψιμο οταν.....
Τι ελπιδα μπορει να εχει ενας τετοιος ανθρωπος?

Για πιο μελλον μου μιλας?

Εχεις δει ποτε ανθρωπο να πεθαινει απο καρκινο, να αργοπεθαινει μερα με τη μερα και να μην εχει επαφη με το περιβαλον, να μη καταλαβαινει ποιοι ειναι γυρω του, τα παιδια του τα εγγονια του, κανεναν απολυτως.
Και ενω ξερεις πως φυσιολογικα θα πεθανει απο μερα σε μερα εσυ να τον κρατας ζωντανο βασανιζωντας τον μονο και μονο επειδη νιωθεις καλυτερα.
Αυτο και αν ειναι εγωιστικο.

Εχεις δει λοιπον ποτε τετοιο ανθρωπο?
Εγω εχω δει, ημουν μαζι του μεχρι που αφησε την τελευταια του πνοη σε ενα αθλιο κρεβατι νοσοκομειου.
Ενα μηνα τον κρατησαν ζωντανο τα παιδια του χρησιμοποιωντας καθε λογης μηχανημα και φαρμακα μετατρεποντας τον σε ζομπι.
Ενω ηξεραν πως ο θανατος του ηταν αναποφεκτος.

Αυτο λοιπον ειναι εγωισμος, το να κρατας δηλαδη εναν ανθρωπο στη ζωη παρα φυση.

Ε και τελος παντων οταν καποιος επιλεγει να πεθανει δεν ειναι δυνατον αυτοι που τον βοηθουν, να διωκοντε ποινικα ως δολοφονοι.

Ειναι γεγονος πως ..εξω απο το χωρο πολλα τραγουδια λεμε..
Για αυτο αναλογισου τι θα ηθελες εσυ απο τους αλλους, αν βρισκοσουν σε μια τετοια κατασταση...

Συγνωμη αν ακουγομαι επιθετικος, δεν ειναι στις προθεσεις μου, αλλα δεν ειναι δυνατον να αποκαλουμε δολοφονους ανθρωπους οι οποιοι καταλαβαινουν την ψυχη και τα αισθηματα ανθρωπων που ως μονη διεξοδο απο τη χρονια δυστηχια και πονο εχουν το θανατο.

Προβληματιστιτε λιγο με αυτα που σας ειπα και μου απαντατε...

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕΡΟΝΤΕΣ

Edited by - Αχαιός on 20/03/2006 15:35:01

πιστεψε με το εχω ζησει απο πολυ κοντα.Απλα η προσωπικη και ταπεινη μου γνωμη ειναι πως δεν ειμαστε αρμοδιοι εμεις να αποφασισουμε κατι τετοιο.Εκτος απο ενα πολυ αγαπημενο μου προσωπο που εχασα απο την "κακια αρρωστια", και που πιστεψε με πονουσα πολυ οταν ηταν σ'αυτη τη κατασταση αλλα σε καμια περιπτωση δεν θα σκεφτομουν να αποφασισω να δωσω τελος σε μια ζωη.Ποσο μαλλον σε δικο μου ανθρωπο.
Επιπλεον, ο αρραβωνιαστικος μου μετα απο ενα πολυ σοβαρο ατυχημα , εμεινε στην εντατικη 5 μηνες,χωρισ καμια επαφη με το περιβαλλον.Ενω ολοι τον ειχαν ξεγραμμενο, σε πληροφορω πως συνηλθε ξαφνικα, εχουν περασει απο τοτε 5 χρονια, και ειναι εντελως καλα.Σκεψου να αποφασιζαμε λοιπον κατι τετοιο επειδη τοτε ηταν "φυτο".
Οκ, καθενας το βλεπει και διαφορετικα, αλλα αν η οικογενεια του αποφαζιζε τοτε να "πατησει ενα κουμπακι" ετσι απλα, τωρα δεν θα τον ειχα πλαι μου.Σ'αυτη τη περιπτωση τι γινετε λοιπον?Πως μπορει καποιος να ειναι σιγουρος για την τυχη του αλλου?Αν ακουγες τοτε τους γιατρους..δεν υπηρχε ουτε μια στο εκατομμυριο να συνελθει!!Κι ομως.

Διαφορετικη η περιπτωση που μου περιγραφεις και διαφορετικη η αυτη που εζησα εγω.

Καθε κατασταση χρηζει διαφορετικης αντιμετοπισης αναλογα με το περιστατικο.
Σαφως και ο συντροφος σου επρεπε να ζησει.
Δεν ειπα εγω πως τετοιοι ασθενεις σαν τον αρραβωνιαστικο σου χρηζουν ευθανασιας. Εννοειται πως οχι.
Αλλα αυτοι που εχουν την δυνατοτητα να το επιλεγουν, τοτε πιστευω πως θα πρεπει να βοηθιουντε.

σαφως και καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη.Οπως και διαφορετικα
σκεφτεται και ο καθενας απο μας.Αυτο ειναι που κανει και τις συζητησεις μας να εχουν ενδιαφερον.
Δεν ειμαι εγω αυτη που θα πει πια ειναι η σωστη αποψη στο
θεμα της ευθανασιας.
Το μονο που μπορω να κανω ειναι να ευχηθω κανενας απο μας να μην
βρεθει σ'αυτη τη δυσαρεστη θεση.Μακαρι ολος ο κοσμος να ειναι καλα
και γερος.